Dag 455 Failure to Appreciate.

Op mijn werk hoor ik dat een deelnemer tegen collega’s zegt dat ik niets doe voor hem. Mijn collega’s werken in een andere ruimte en ik vang hun gesprek op. Innerlijk reageer ik met verbazing en denk ‘vorige week nog heb ik de man ondersteunt bij drie praktische vragen en ik heb toen verdomme tijd vrij gemaakt om hem te ondersteunen’. Tijdens deze ontmoeting heb ik naar hem geluisterd en hem de erkenning gegeven dat ik hem gehoord heb, geholpen en ondersteunt bij zijn praktische vragen. Nu ik de man hoor zeggen dat ik niets voor hem doe realiseer ik me dat ik in mezelf verontwaardiging ervaar.

Ik besluit naar de werkruimte van mijn collega’s te gaan en zeg ‘goedemorgen’ waardoor de man mij ziet en achter mij aanloopt als ik weer richting mijn werkruimte loop waar hij vervolgens zijn verontwaardiging begint te spuien. Als ik de man zeg ‘ik stop met deze discussie waarop hij mijn werkruimte verlaat’ realiseer ik me dat ik naar de werkruimte van collega’s ging om bij de man verhaal te halen naar aanleiding van zijn onjuiste uitspraken.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik in mijzelf verontwaardiging ervaar nadat ik de man hoor zeggen dat ik niets voor hem doe.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik innerlijk verbazing ervaar omdat de man zegt dat ik niets voor hem doe.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard te denken dat de man mij vals beschuldigd.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik vervolgens innerlijk participeer in de energie van verontwaardiging.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard  dat ik innerlijk miskenning ervaar omdat de man mijn ondersteuning bekritiseert.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik vervolgens naar de werkruimte van mijn collega’s loop om bij de man verhaal te halen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik niet de tijd neem om naar de man zijn argumenten te luisteren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik de man terechtwijs omdat ik van hem excuses verlang.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik innerlijk verontwaardigd reageer en de keuze maak om de man te overtuigen van zijn ongelijk met argumenten ‘ik heb vorige week wel tijd vrij gemaakt en je ondersteunt bij praktische vragen’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik de man verwijt ‘jij denkt zwart wit’ en ‘alles of niets alsof daar niets anders tussen zit’

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard te denken ‘het is nooit goed genoeg wat ik doe’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik in mijzelf verontwaardiging ervaar omdat de man onjuiste informatie verstrekt aan mijn collega’s.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik verontwaardig reageer ‘omdat de man onjuiste informatie verstrekt’ waardoor ik denk ‘hoe zullen mijn collega’s mij nu beoordelen’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik innerlijk irritatie ervaar nadat de man zijn verontwaardiging begint te spuien.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard te denken dat de man mijn inzet niet waardeert.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard te denken dat mijn collega’s mijn inzet negatief kunnen beoordelen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik verontwaardig reageer naar aanleiding van onjuiste informatie.

Ik vergeef mijzelf dat ik in mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik participeer in de energie van verontwaardiging omdat ik voor mijn inzet ‘innerlijk naar erkenning verlang.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard nadat ik in reactie schiet besluit dat ik de man ter verantwoording wil roepen voor zij onjuiste uitspraken.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik de man ter verantwoording wil roepen omdat ik geen verantwoordelijkheid neem voor de verontwaardiging die ik innerlijk ervaar.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik innerlijk mijn toewijding en praktische inzet niet erken.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik ondanks mijn praktische ondersteuning aan de man tóch verontwaardiging in mijzelf ervaar.

Als en wanneer ik naar aanleiding van onjuiste uitspraken van een ander innerlijk verontwaardiging ervaar, Stop en Adem.

Ik realiseer me zie en begrijp dat ik in verontwaardiging schiet als ik innerlijk ervaar dat anderen mijn inzet negatief kunnen beoordelen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard ondanks dat ik overtuigd ben van het feit dat ik de man de gelegenheid heb geboden dat hij praktische zaken kan regelen ‘vervolgens toch in reactie schiet’ omdat ik onbewust nog denk dat wat ik ook doe toch nooit goed genoeg zal zijn.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijn collega’s eigenlijk wil overtuigen dat ik goed genoeg ben.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard te denken dat ik het risico loop dat mijn inzet door anderen negatief beoordeeld kan worden.

Als en wanneer ik denk dat anderen mijn inzet negatief beoordelen, Stop en Adem.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik ondanks mijn overtuiging dat ik de man effectief ondersteunt heb, me realiseer dat ik me innerlijk identificeer met de energie van miskenning die rondspookt in mijn geest als mijn mantra ‘wat ik doe zal tóch nooit goed genoeg zijn’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij gedraag als het slachtoffer van mijn miskenning.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik overtuigd ben van mijn gedachten ‘waar doe ik het allemaal voor want wat ik doe zal tóch nooit genoeg zijn’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijzelf beschuldig omdat ik mijn praktische inzet negatief beoordeel.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik ondanks de praktische effectieve ondersteuning aan de man, twijfel aan de effectiviteit van mijn inzet omdat ik mijn collega’s tóch wil bewijzen wat ik gedaan heb voor hem ‘goed genoeg was in dat moment’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik anderen wil overtuigen en bewijzen ‘dat ik goed genoeg ben’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard ondanks wat goed gaat tóch verontwaardig reageer als anderen mijn inzet negatief waarderen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard doordat ik focus op wat fout gaat innerlijk negativiteit en verontwaardiging ervaar.

Ik realiseer me dat de man mij laat zien dat ik focus opdat wat er innerlijk in mij fout gaat.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik focus opdat wat er innerlijk fout gaat waardoor ik niet zie dat ik de man dankbaar mag zijn dat hij mij laat zien dat ik innerlijk verontwaardiging manifesteer als ik veronderstel dat ik van anderen geen erkenning ontvang omdat ik naar positieve erkenning en waardering verlang.

Als ik innerlijk de energie van miskenning ervaar, Stop en Adem.

Ik ga met mezelf de verbintenis aan dat ik praktische ondersteuning aan deelnemers per deelnemer beschrijf in een document waardoor ik mijn praktische ondersteuning effectief onder ogen kom en zie dat ik toegewijd ben en mijn praktische inzet kan bijstellen op punten die nog om aandacht vragen.

Advertenties

Dag 386 negotiate with troublemakers

Tijdens een gesprek ervaar ik weerstand in mijzelf naar aanleiding van de manier waarop de ander informatie verstrekt. Ik realiseer mij dat ik denk ik vind de manier waarop jij jouw informatie communiceert autoritair, belerend, pedant en irritant. Ik realiseer mij dat ik deze weerstand wil Doorademen. Dit lukt niet onmiddellijk waardoor ik het chat gesprek verlaat.

De kunst van een geslaagde onderhandeling is dat beide partijen proberen de sfeer van confrontatie om te buigen in een sfeer van samenwerking. Dat is makkelijker gezegd dan gedaan. Als iemand tegen je ingaat, ben je geneigd om de confrontatie aan te gaan. Of om juist te snel toe te geven omwille van de goede verstandhouding.

Troublemakers zijn mensen die onrust veroorzaken. Negotiate – onderhandelen – met onrustokers betekent voor mij dat ik de onrust die ik ervaar in mijzelf onder ogen moet komen zodra ik problemen ervaar en weerstand omdat de manier van communiceren van de ander mij overweldigd.

Belerend – pedant – als iemand op een kleinerende manier informatie geeft.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik informatie van mijn gesprekspartner als kleinerend ervaar. Als en wanneer ik de communicatie van een ander in mijzelf ervaar als kleinerend, dan stop en Adem. Ik realiseer mij dat ik in zo’n moment in mijn fysieke lichaam spanning ervaar, in mijn buik en keel, waardoor mijn ademhaling onregelmatig wordt.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik de informatie van mijn gesprekspartner ervaar als een terechtwijzing. Als en wanneer ik de informatie communicatie van een ander als terechtwijzing ervaar, dan Stop ik en Adem. Ik realiseer mij dat ik denk ‘door jouw manier van communiceren ervaar ik irritatie’ en denk jij profileert je met woorden waarmee jij mij wil overtuigen alsof jouw argumenten beter zijn dan de mijne.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik de informatie van mijn gesprekspartner ervaar alsof mijn argumenten minder zijn. Als en wanneer ik naar aanleiding van argumenten van een ander irritatie ervaar, dan stop ik en Adem. Ik realiseer mij dat ik mij in mijn argumentatie niet gehoord voel en daardoor minderwaardig voel. Als en wanneer ik mij minderwaardig voel, dan Stop ik en Adem. In een van mijn vorige blogs heb ik mij ten doel gesteld dat ik mijn reactie wil stoppen en doorademen. Deze vaardigheid heb ik net toegepast. Ik heb mijn blog geschreven en ik realiseer mij dat de spanning uit mijn mind binnen mijn fysiek, wegebt.

Als en wanneer ik spanning ervaar, dan stop ik en Adem. Ik realiseer mij dat ik ben weg gegaan uit de chat situatie, ging doorademen en mij realiseer zie en begrijp, dat ik mijn gesprekspartner niet ging overtuigen met mijn argumenten omdat ik mij verongelijkt voelde. Als en wanneer ik mij verongelijkt voel, dan Stop ik en Adem. Ik realiseer mij, zie en begrijp dat ik in het verleden met tegen argumenten mijn innerlijke irritatie wilde ombuigen door de ander te provoceren om zijn argumenten bij te stellen waardoor mijn innerlijk irritatie wegebde.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik in het verleden met tegenargumenten mijn innerlijke irritatie wilde reguleren waardoor ik mij nu realiseer dat hierdoor juist mijn innerlijke irritatie gevoed werd.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijn innerlijke irritatie wilde ombuigen door de ander te provoceren. Als en wanneer ik in reactie schiet een ander wil provoceren en overtuigen, dan Stop ik en Adem. Ik realiseer mij als ik iemand anders wil provoceren en overtuigen van mijn gelijk, om mijn verongelijktheid om te buigen, in mijn gedrag participeer in het belerend en pedant karakter, door de energie van dit karakter, ongelijkheid manifesteer.

Ik realiseer mij zie en begrijp dat mijn participatie in belerend pedant gedrag vandaag heb vermeden door de irritatie Door te ademen en weg te gaan uit de chat met mijn gesprekspartner.

Dag 380 Assumption

Assumption – a thought or pattern that is accepted as true or as certain to happen as mind proof or accepted and allowed information for action of taking or beginning to take self responsibility. It’s up to me.

Bij schuldgevoel heb je echt levenslang als je er niks aan doet. Ik realiseer mij dat ik mijzelf als kind schuldig heb gevoeld naar aanleiding van een nachtelijk incident veroorzaakt door gedrag van anderen. Achteraf dacht ik dat mijn gedrag hiervoor aanleiding was. Door mijn veronderstelling heb ik in mijzelf een schuldgevoel ontwikkelt, omdat ik dacht dat ik verantwoordelijk was voor dit incident. Dit naar aanleiding van andermans gedrag.

Vandaag realiseerde ik mij tijdens een gesprek met iemand, dat ik werd afgeleid door een ander die aanwezig was tijdens het gesprek en dat ik dacht dat ik door hem onderbroken werd tijdens mijn verhaal. Ik werd Gewaar dat ik mijn hoofd wegdraaide. Ik realiseerde mij dat ik naar aanleiding van de onderbreking in mijzelf spanning en ergernis heb ervaren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik vandaag tijdens een gesprek met iemand door iemand anders, werd onderbroken die hierbij aanwezig was, in mijzelf ergernis opriep omdat ik onderbroken werd tijdens mijn verhaal.

Als en wanneer ik tijdens mijn verhaal/bijdrage denk dat ik door iemand anders onderbroken wordt, dan Stop ik en Adem.

Ik realiseer mij dat ik mijn hoofd wegdraaide omdat ik naar aanleiding van deze onderbreking spanning en ergernis in mijzelf ervaarde.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard omdat ik met mijn kleren aan op bed lag te slapen veronderstelde dat mijn gedrag aanleiding was van dit incident.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij als kind verantwoordelijk heb gevoeld voor het gedrag van anderen die mijn behulpzame ongevraagde bijdrage niet op waarde hebben ingeschat, want anders zou ik tijdens mijn nachtrust in mijn slaap niet onderbroken worden.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik naar aanleiding van een nachtelijk incident dacht het is mijn schuld….omdat mijn waarde niet op waarde werd geschat, veronderstelde dat mijn nachtrust – abrupt, onaangekondigd en onverwacht- onderbroken werd door anderen tijdens mijn slaap.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik dacht dat de aanleiding van dit incident mijn verantwoordelijkheid was.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik dacht omdat ik met mijn kleren op bed lag, omdat ik wilde helpen, dat mijn gedachte ik wil helpen, ik wordt niet op waarde geschat, dat mijn hulpaanbod en mijn hulpvaardig zijn als waarde, dat ik ongevraagd wilde helpen, niet werd erkent.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik door anderen, ongevraagd gewaardeerd wilde worden, vervolgens extra mijn best deed om bij hen in de smaak te vallen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik aardig was om bij anderen in de smaak te vallen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik bij anderen in de smaak wil vallen om/en de goede vrede wil bewaren waardoor ik de aspecten van mijn ervaring, naar aanleiding van ongevraagd hulpvaardig zijn, waaruit mijn schuldgevoel is ontstaan, de aspecten van mijn schuldgevoel ontwijk.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik denk als ik aardig ben dat ik de aspecten die bijdragen aan mijn schuldgevoel, kan ontwijken.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard zolang ik de aspecten van mijn schuldgevoel ontwijk, de aspecten ontken die bijdragen aan mijn schuldgevoel, de energie die ontstaan uit deze aspecten, negatief geladen emoties en energie genereren, waardoor ik bedroefd zijn en angst ervaar.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik ongevraagd wilde helpen omdat ik gewaardeerd wilde worden voor mijn bijdrage, mijn angst dat ik niet gezien werd en op waarde werd geschat, deze onzekerheid wilde maskeren, door ongevraagd te helpen vanuit mijn verlangen dat ik gewaardeerd zou worden voor mijn behulpzaamheid en positieve inzet.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik dacht ik wordt niet op waarde werd geschat, verwachtte als ik behulpzaam ben en aardig ben, dat ik door deze bijdrage te leveren, mijn schuldgevoel kon compenseren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik anderen mijn behulpzaamheid en vriendelijkheid opdring, voortkomt vanuit mijn verlangen dat ik door anderen gewaardeerd wil worden.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik verlang naar waardering of genot, onbewust mijn pijn, schuldgevoel en onzekerheid wil elimineren,  de aspecten die bijdragen aan pijn, schuldgevoel en onzekerheid onderdruk, ontwijk en ontken.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat mijn onderdrukte pijn, schuldgevoel en onzekerheid, ontstaan naar aanleiding van mijn gedachte ik ben het niet waard want ik wordt niet op waarde geschat door anderen, mijn oorspronkelijke waarde wordt niet erkend, de oorzaak is van mijn behulpzaamheid en verlangen naar waardering, gezien en geschat worden op waarde en erkenning van deze waarde, hetgeen ik wil realiseren door in de smaak te vallen bij vrouwen en andere uiterlijkheden die ik manifesteer, waardoor ik mijn negatief geladen pijn, schuldgevoel en onzekerheid blijf onderdrukken, ontwijk en ontken.

Als en wanneer ik mijn onzekerheid onderdruk, ontwijk. dan ontken ik mijn verlangen naar aandacht, positieve bevestiging en waardering en zodra ik mij realiseer dat ik mijn onzekerheid onderdruk, dan Stop ik en Adem.

Ik realiseer mij zodra ik van anderen positieve bevestiging verlang, bijvoorbeeld als ik iets vertel wordt onderbroken, wordt onderbroken tijdens mijn verhaal, en mij erger omdat ik niet de aandacht krijg waarnaar ik verlang, dan Stop ik en Adem.

Ik stel mijzelf ten doel dat ik mijn onzekerheid wil omzetten naar zelf zekerheid.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik teveel in het verleden blijf hangen.

Als en wanneer ik in mijn slachtofferrol stap omdat ik ergernis in mijzelf toesta en aanvaard, dan Stop ik en Adem.

Ik realiseer mij zodra ik anderen verantwoordelijk maak voor de energie die ik manifesteer omdat ik denk mijn bijdrage aan het gesprek wordt niet erkent, want anders zou men naar mij luisteren, mij laten uitpraten, mij realiseer, zie en begrijp dat ik afgeleid raak door mijn verlangen naar bevestiging dat anderen verplicht zijn dat zij mijn bijdrage op waarde moeten schatten en waarderen, en denk als ik op waarde wordt geschat dan raak ik niet afgeleid en dan hoef ik mij niet te ergeren, dat ik anderen verantwoordelijk maak voor het feit dat ik afgeleid raak en mijn hoofd wegdraai.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik anderen verantwoordelijk maak voor de energie die ik manifesteer.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik denk mijn bijdrage aan het gesprek wordt niet erkent, want anders zou men naar mij luisteren, mij laten uitpraten.

Als en wanneer ik door anderen onderbroken wordt, dan Stop ik en Adem.

Ik realiseer, zie en begrijp dat ik afgeleid raak door mijn verlangen naar bevestiging dat anderen verplicht zijn dat zij mijn bijdrage op waarde moeten schatten en waarderen, en denk als ik op waarde wordt geschat dan raak ik niet afgeleid en dan hoef ik mij niet te ergeren, dat ik anderen verantwoordelijk maak voor het feit dat ik afgeleid raak en mijn hoofd wegdraai.

Ik stel mijzelf ten doel zodra ik afgeleid raak door een onderbreking van een gesprekspartner dat ik aan de ander communiceer dat ik graag mijn verhaal wil voortzetten en als dit niet mogelijk is dat ik op het punt waar ik onderbroken werd mijn verhaal vanaf dit punt voortzet zodra ik weer aan de beurt ben, zonder het idee te hebben dat ik mij opdring, mijn bijdrage aan het groepsproces wil leveren omdat wat ik bijdraag zinvol is en van toegevoegde waarde.

Ik realiseer mij zie en begrijp dat vandaag toen ik werd onderbroken, de gedachte had – degene die mij onderbreekt tijdens mijn verhaal verlangt en schreeuwt naar belangstelling en aandacht. Lol.

Wordt vervolgd….

Dag 363 reading my backchats

I see, realize and understand I am longing for easeness without my expectations.

I am expecting criticism and unwilligness from people which are not prepared listen to my contribution. I am expecting they will not have attention. I expect this already before I communicate. I am thinking they wil not pay attention to my contribution. That is why I am thinking when I say something, my contribution will be doubted by their reaction. Then I think they are not interested in me as a person. They do not take me serious. Instead it would be appreciate I had received some learning feedback skills from them.

Thats why I was thinking they failed to appreciate the pressure I was under. After some years I began and start suppress my words. My words turned into mind thoughts and backchats. This/my words change into mind thoughts was directed by myself. I am still responsible for this/my switch -my words into mind thinking. I realize and understand I made this choice because I saw no other alternatives. Not because I was not benevolent, good-natured, friendly or kind for consultation and dialogue. The cause lay in my lack of constructive learning, realize, see and understanding skills.

Thus, the cause of my failure when I was a child was the unfamiliarity with those skills. Redefine, define again into Living words apply self directiveness skills which are effective and supportive. Thus, when I think people criticize me, at that moment in this time I think back to the point in the past wherein my word changed into a thought. Thus, an event in here, in this moment when you think back(chat) goes back to the meaning/memory wherein I changed my living word into my mind thoughts, because I interpreted my experience with G & D (see more have read back my previous blog) as criticism. I can not remember G & D ever told me I had to interpret their behavior and response as critical ore unwilligness. They communicate what they knew. So what I receive is my longing for attention. Thus, in a way, my way and what I communicate are my past settings and interpretations – which I blame or expect – from and on to people or my enviroment.

I had to interpret their behavior and response as critical because the only thing I was longing fore from G & D was they has to be proud at my contribution. My existance as the mind already was longing for attention and proudness. My Living words no longer exist. I already blaming G & D for not giving me their proudness. My proudness was seperate from G & D because I never told them to be proud at my contribution. So I start with my character behave being easy going, friendly and understanding. Only for one purpose – people would be proud at me because I gave them my friendly and understanding attention. So when they did not I was feeling my resistance because my longing for attention was telling me because of my words switch into mind thouhgts which I already made. It was my own choice and inner voice telling – they have critic that’s why they are unwilligness.

So I start manipulate there unwilligness into willingness bahave as a being was friendly and understanding. Laughing, relaxed and making jokes. So when I was in alignment I was attracting the people I was attracted to in the same way my mind was telling me. Such as a magnet to be equal attracts his equal magnet. So my friendly Character start acting and attracting the friendlyness and willingness into others.

When they start argue this felt like a modification of my idea what I was labeling as bother, twaddle and grizzle. After I noticed this behavior (into me) I start ignore them. I focused my research at the point – how long will you stay loyal to me, and when do you stop support me and my longing for unconditional attention. So when they stop with giving me unconditional support this was my sign into my startingpoint and decission to push him away from me. The same experience I Always and already was expecting from G & D. The recognisation from my mind thoughts onto the other I allowed and accepted myself bonding with my behave and close my window curtain invisible to the outside world.

Thus my unfullfiled longing and desire for unconditional attention from others was my decission after I interpreted the behave of G & D. I was thinking they critize me and therefore G & D are pushing me away. I realize, see and understand my decission was telling me to do so and so,

thank you…

Dag 362 Past giving up Behaviour.

G always told me – go on do not give up; let’s go on now. For sure the behave you are walking looks like you are negligent.

Negligent.
Failing to take proper care in doing something and longing for a puppet, someone extern from me, fullfill my desire for positive attention.

I forgive mys for accepting and allowing myself I am neglectful in the performance of my duties, for sure.

G and D mostly talk to me, and eachother, about the failers I made and yelling and arguming to each other about their own failers. Thus, the primary message was directed to fail: and be unsuccessful in achieving goals.

I forgive myself for accepting and allowing myself I am negligent in the performance of my duties.

I forgive myself for accepting and allowing myself for walking away from my responsibility fullfil my duties.

I forgive myself for accepting and allowing myself for directing myself to fail.

I forgive myself for accepting and allowing myself looking for excuses after I fail because I am longing for positive attention so I can control my lack of responsibility not fullfill my duties.

I forgive myself for accepting and allowing myself that I got used with facing those failures.

I forgive myself for accepting and allowing myself that in essence, the problem is that in my development since Childhood I have seen Failure around me, fors ure I saw lot’s of those failers.

I forgive myself for accepting and allowing myself I was thinking about my lack of success, was for sure doomed to failures

I forgive myself for accepting and allowing myself to not comply doing something into success the way I behave negative and act or conducts myself, especially toward others, my work, my succesfull business and intimate relationships.

I forgive myself for accepting and allowing myself my mind control expexted that others has to fullfil my lack of positive attention.

I forgive myself for accepting and allowing myself after I got positive attention from others my walked away from my lack of reponsibility because instead I had to face the experience of emptyness into myself.

I forgive myself for accepting and allowing myself I blamed G & D for their lack of attention I was expecting and longing from them to give me.

If and when I am longing for positive attention from others, I stop, I Breath.

I commit I have to face my neglectful thoughts and the energy I am facing take responsibility care, take out this energy for oneness and equility use to translate this suppression into breath action starting point writing self forgivenes words.

See more: http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/03/day-316-sensitive-souls-how-to-face.html

Dag 345 Living word: Patience

Ik realiseer mij, zie en begrijp wil ik geduldig zijn en worden, dan zal ik gemotiveerd moeten zijn en oprecht onder ogen moet komen waarom ben ik ongeduldig en reageer ik geregeld nog impulsief op een gebeurtenis, situatie of individu. Welke aspecten waarin ik participeer verbind mijn innerlijk met deze externe elementen waarmee ik blijkbaar een energetische relatie heb waardoor mijn ongeduld wordt getriggerd. Dus wat ik van mijn omgeving krijg heb ik mijzelf ergens, in het verleden uit ervaring verkregen als herinnering gegeven, toegestaan en aanvaard. Ik realiseer mij zie en begrijp wat ik zelf geef ontvang ik terug.

De aanleiding van impulsief reageren en ongeduld onderzoek ik in deze blog.

Voor context previous blog.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik de negativiteit in mijzelf wilde opheffen en vervangen door middel van een positief gevoel.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik dit positieve gevoel kreeg door middel van alcohol.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijn tekort aan aandacht fysiek/letterlijk heb opgevuld door het overmatig gebruik van het verslavende middel alcohol

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijzelf heb bedrogen door mijn geloof en toestemming om wel te drinken omdat ik hiermee mijn onderdrukte onzekerheid en verlegenheid om in een groep of in het openbaar te spreken, door deze verdoving gerechtvaardigd, kon opheffen.

Want met alcohol kon ik mijn negatief geladen verwachting ik ben bang om te spreken in het openbaar, mijn zelf gecreëerde angst, kon ik opheffen waardoor ik wel kon functioneren, zo dacht ik een tijdlang.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik dacht dat ik recht had op onvoorwaardelijk aandacht was ontstaan door een tekort aan betrouwbare/veilige begeleiding, inlevingsvermogen en begrip van mijn opvoeders.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik in mijzelf aanvaard en toegestaan heb dat ik wat ik tekort kwam van anderen verlangde en verwachte.

Als en wanneer ik ongevraagd iets verlang of verwacht van een ander en niet krijg omdat ik dit niet vraag, dan stop ik en adem

Ik realiseer mij zie en begrijp dat ik door aandacht voor mijn onzekerheid en angst verondersteld heb, want ik dacht als/dan, als ik deze ongevraagde onvoorwaardelijke begeleiding, ondersteuning en begrip wel gekregen zou hebben dan zou ik zelfverzekerd zijn, moedig, betrouwbaar en minder afhankelijk van aandacht van mensen uit mijn omgeving.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik ongevraagd onaangepast gedrag heb geëtaleerd en vertoont omdat ik van hen/anderen verwachte dat zij mij onvoorwaardelijk zouden ondersteunen om mijn onzekerheid en angst te overwinnen, elementen en aspecten binnen mijn mind die als backchats onderdrukt mijn gevoelens, gedachten en emoties vertegenwoordigend, bij hen onbekend waren omdat ik mijn verlangens, verwachtingen en behoeften onuitgesproken in mijzelf heb onderdrukt om de goede vrede te bewaren.

Als en wanneer ik van anderen verlang of verwacht hetgeen voor hen onbekend is, dan stop ik en adem ik.

Ik realiseer mij dat ik niets vraag omdat ik onbekend ben met de reactie van de ander, omdat ik verlang naar positiviteit in de vorm van begrip en dialoog, mij realiseer, zie en begrijp dat ik negativiteit veronderstel omdat ik kritiek, lacherigheid, onverschilligheid, koelte, terneergeslagenheid en afwijzing kan verwachten in relatie tot een vraag die ik heb of verzoek om hulp.

Ik realiseer mij dat ik door mijn focus op negativiteit, de mensen uit mijn omgeving observeer vanuit mijn negatief geladen beeld onveiligheid verwacht en daarom alert ben voor aanwijzingen die duiden op bewijs dat mijn negatief geladen veronderstelling waarin ik afwijzing verwacht waarheid wordt/zal zijn zolang ik de aspecten van deze negativiteit in mijzelf onderdruk.

Omdat ik deze negativiteit in mijzelf duld, aanvaard en heb toegestaan door mijn negatief geladen gezichtspunt/interpretatie als in mijzelf aanvaard en toegestaan te gebruiken als mijn maatstaaf waarmee ik mijn werkelijkheid observeer en interpreteer. Uit deze weerstand ontstaat negatief geladen energie waarin ik participeer als ongeduld. Dit negatief geladen ongeduld heb ik onderdrukt en verdoofd met alcohol om deze negatieve invloed door mijzelf bepaald niet te voelen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard zodra ik niet de onvoorwaardelijke aandacht kreeg van mijn ouders, gezaghebbers en partners omdat zij hun aandacht richten op voor hen belangrijke anderen

Als en wanneer ik niet de onvoorwaardelijke volledige aandacht krijg van mensen uit mijn omgeving, dan stop ik en adem ik.

Ik realiseer mij zodra mensen uit mijn omgeving waarvan ik onvoorwaardelijke aandacht verlang aandacht schenken aan voor hen belangrijke anderen dat ik de grip verlies op hun aandacht waarmee zij/ ik niet langer mijn tekort aan zelfvertrouwen en zelf richting geven kan voeden. Ik realiseer mij zie en begrijp dat ik door mijn veronderstelling het verlies aan aandacht van voor mij belangrijke externe anderen interpreteer als zij vinden mij minder waard, zij vinden mij minder belangrijk, zij schenken aandacht aan anderen zonder dat zij overleg hebben gehad met mij, zij voelen zich niet onvoorwaardelijk betrokken bij mijn welzijn want dan zouden zij juist alleen maar voor mij aandacht hebben.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard zodra mijn verlangen en behoefte aan volledige onvoorwaardelijke aandacht verminderd omdat de voor mij belangrijke anderen aandacht hebben voor de voor hen belangrijke anderen, dat ik dan geïrriteerd, verwend, jaloers en boos reageer en besluit dat ik hen onbewust bewust gemaakt wegduw om te onderzoeken of zij weer oog krijgen voor mij door aandacht te schenken aan mij.

Als en wanneer ik irritatie ervaar waardoor ik boos ben, jaloers met tot gevolg dat ik mensen uit mijn omgeving negeer, ontwijk of wegduw, dan stop ik en adem ik.

Ik realiseer mij dat ik al veel schepen achter mij verbrand heb omdat ik niet mijn zin en de aandacht kreeg, hetgeen ik als vanzelfsprekend verwachte, waar ik onvoorwaardelijk recht op had, aandacht van anderen waar ik naar verlangde om mijn aandacht tekort te voeden.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik geduld heb dat ik de aanleiding van mijn ongeduld heb onderdrukt.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijn onvermogen om te wachten niet kon uitstellen door mijn roep naar externe aandacht van mijn begeleiders die ik verantwoordelijk heb gemaakt voor mijn tekort aan zelfvertrouwen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijn onvervulde verlangen naar drank/aandacht niet kon uitstellen omdat ik door een tekort aan gezonde aandacht mijn tekort aan zelfvertrouwen wilde verdoven met alcohol waardoor ik mondiger werd in groepen of in een op een gesprekken met mensen die ik wilde overtuigen dat ik de moeite waard was/ben en hun vertrouwen wilde winnen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik geduld heb dat ik slachtoffer was/ben van de omstandigheden waar binnen ik onvoldoende aandacht kreeg/krijg, wat ik als negatief heb ervaren, decennia lang onderdrukt heb met alcohol

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik alcohol heb misbruikt zodat ik de negativiteit in mijzelf kon ombuigen met alcohol nuttigen waardoor ik mij positief voelde en de lef, moed en durf had om mijn zegje te doen in een groep waar ik verlangde naar positieve aandacht

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij realiseer, zie en begrijp dat ik zonder inhoudelijk iets toe te voegen aan een conversatie alleen maar woorden uitsprak door mijn behoefte/verlangen/verwachting naar positief gevoed worden met positieve aandacht van anderen.

Wordt vervolgd. Patience: Self-Corrective statements, One has to read my next blog.