Dag 304 onbegrijpelijk

In de flat woning boven mij wonen mensen met kleine kinderen. Vanuit deze woning hoor ik geregeld een tikkend geluid. Daardoor raak ik afgeleid van mijn taak. Ik vind het ‘onbegrijpelijk’ dat dit geluid niet stopt omdat ik denk ‘waarom houden jullie geen rekening met mij?’lol

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik geen invloed kan uitoefenen op extern geluid onbegrijplijk vind me niet realiseer, zie en begrijp dat dit geluid juist daarom blijft voortduren

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik van mijn omgeving verwacht dat zij rekening houden met mijn reactie op geluid

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb door mijn focus op extern geluid mijn reactie, gedachten die ontstaan op geluid, toeneemt

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik afgeleid raak door mijn reactie op, naar aanleiding van extern tikgeluid

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik naar aanleiding van tikgeluid afgeleid raak van mijn taak

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik van de ouders verwacht dat zij rust genereren in de flat

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik stilte verwacht in de flat waar ik woon

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik stilte verwacht onrealistisch is omdat kleine kinderen nu eenmaal hun wereld onderzoeken met tikken en geluidjes maken

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik kritiek heb op de ontwikkeldrang van kinderen

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toeegstaan en aanvaard heb dat mijn criticaster observerend de realiteit verkennen veroordeeld

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de gedachte kinderen zijn verplicht dat zij rekening ‘moeten’ houden met andere mensen

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb in mijn reactie op het geluid uit de richting van de bovenburen me realiseer dat ik als kind altijd rekening hield met de gevolgen van mijn gedrag en mijn invloed op andere mensen geinstrueerd was dat ik zonder weerwoord gehoorzaam moest zijn aan deze instructie

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik alert ben op het feit dat ik rekening moest houden met de gevolgen van mijn gedrag automatisch rekening hield met anderen, van anderen verwacht dat zij rekening houden met mij.

Ik realiseer me zie en begrijp dat ik bij geluidsoverlast een correctie verwacht in de vorm van een standje denk ‘ik moet rekening houden met anderen’ waarom houden anderen geen rekening met mij?

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik in reactie op geluidsoverlast automatische een correctie verwacht

Als en wanneer ik bij geluidsoverlast een correctie verwacht dan stop ik en adem ik Ik realiseer me dat ik me naar aanleiding van correctie op mijn geluidsoverlast onbegrepen heb gevoeld, mijn onbegrip onbesproken heb gelaten in mezelf heb aanvaard als onbegrip voor mijn gevoelens vervolgens bij geluidsoverlast onbegrip ervaar omdat ik denk dat de producent van het tikgeluid geen rekening houdt met mijn gevoelens van onbegrip

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik in tegenstelling tot mijn houding en gedrag ‘wel rekening hield met anderen door me aan te passen denk dat men mij opzettelijk aan het testen is hoe ik reageer op geluidsoverlast

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik uit onbegrip voor mijn onbegrip mijn irritatie, angst en teleurstelling heb ingeslikt waardoor ik pijn ervaar in mijn borststreek, schouders en rug

Ik ga met mezelf de verbintenis aan dat ik geluid als geluid zonder oordeel observeer zodra ik afgeleid raak van mijn taak

Ik ga met mezelf de verbintenis aan dat ik naar aanleiding van pijn in mijn fysiek besluit dan stop ik en adem ik

Ik ga met mezelf de verbintenis aan omdat ik me realiseer waar kinderen en mensen samen wonen geluid aanwezig is, dat ik in reactie op mijn geluidwaarneming de ‘dan stop ik en adem ik’ adem techniek toepas

Ik ga met mezelf de verbintenis aan om te zien en me te realiseren dat het geen zin heeft om mensen een kader omheen te zetten; dat vind ik niet langer relevant voor een mens. Ik kijk liever naar daden dan naar intenties.

Ik ga met mezelf het commitment aan stimuleren de daden begrip, overeenstemming en compromissen of stimuleert het verdeeldheid, veroordeling en schuldgevoelens in mezelf? me realiseer dat mijn eigen filosofie is dat ieder mens zijn eigen realiteit is en dat ik de realiteit van mezelf ben die ik zie, dat ik deze onderzoek tijdens mijn schrijfproces. Ik kan niet zeggen dat de ene waarheid meer waar is of meer waarde heeft dan de andere waarheid. Dat kan volgens mij prima naast elkaar bestaan en hoeft geen reden tot onenigheid te zijn, de reden van het schrijfproces is de onenigheid in mezelf los te zien van de persoon die mijn onenigheid als in mezelf aanvaard spiegelt te zien als informatie die bestaat in mezelf.

Heb je oprecht interesse in jezelf, en jezelf naar Leven schrijven? Een Leven waarin jezelf richting geeft aan Leven, Leven in eenheid gelijk wat het beste is voor Alle Leven. Een leven zonder de invloed van nare mind afleiding manouvres zoals ik beschrijf in deze blog? Klik dan op deze link