Dag 475 Fear for succes – speaking in public.

Naar aanleiding van het aanvaarden van een betaalde baan heeft de organisatie me verplicht te starten met een opleiding. Ik realiseer me dat ik tijdens de opleiding presentaties moet verzorgen voor een groep mensen. Spreken voor een groep mensen roept innerlijk frictie en angst in me op omdat ik nare herinneringen heb overgehouden aan een ervaring op de lagere school. Ik werd voor de groep op een lessenaar gezet en nadat ik naar de juf keek innerlijk van mening was ‘de juf die lacht, me uitlacht’. Omdat ik me schaamde vervolgens begon te huilen ‘want ik wist me geen raad wat te doen in deze situatie’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik vooraf aan een presentatie innerlijk frictie en angst ervaar.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk beelden zie tijdens een presentatie.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik in relatie tot nare herinneringen op de lagere school innerlijk angst ervaar en overweeg om de presentatie te ontwijken.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik deze presentatie wilde ontlopen omdat ik verwacht dat ik van de aanwezigen negatieve kritiek zal krijgen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mogelijke doemscenario bedenk. Als en wanneer ik vooraf aan een presentatie verwacht dat ik van de aanwezigen negatieve kritiek zal krijgen, dan stop ik en adem. Ik realiseer me zie en begrijp dat ik niet kan weten hoe de aanwezigen zullen reageren op mijn presentatie.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik tijdens een ervaring op de lagere school, innerlijk de ervaring en situatie heb voorzien van negatieve veronderstellingen.

Als en wanneer ik vooraf aan een presentatie doemscenario’s bedenk, dan stop ik en adem. Ik realiseer me dat ik terugdenk aan een ervaring op de middelbare school toen ik een spreekbeurt verzorgde, omdat ik onzeker was voortdurend in de lach schoot en de draad van mijn verhaal kwijtraakte omdat ik vooraf aan deze presentatie me een ervaring op de lagere school herinnerde.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken als ik voor een groep een presentatie verzorg en iemand begint te lachen dat ik wordt uitgelachen en mijn bijdrage belachelijk is. Als en wanneer iemand lacht tijdens mijn presentatie, dan stop ik en adem. Ik realiseer me, zie en begrijp dat ik van de juf bescherming verlangde omdat zij me volgens mijn opvatting moest beschermen en ondersteunen in dat moment om mijn schaamte in de ogen te kijken.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik  innerlijk nervositeit ervaar ten aanzien van een presentatie voor een groep. Als en wanneer ik innerlijk nervositeit ervaar, dan stop ik en adem. Ik realiseer, zie en begrijp dat ik een presentatie voor een groep in het verleden bij voorkeur wilde ontwijken, ontlopen of ontvluchten.

Ik stel mezelf ten doel dat ik een presentatie voor een groep wil verzorgen.

Ik realiseer me echter dat ik innerlijk nog steeds frictie ervaar nadat ik mijn doelstelling opschrijf. ‘Ik wil wel een presentatie verzorgen maar ik ben niet overtuigd dat ik dit durf’. Want als ik start met de opleiding nu al terugdenk aan momenten waar ik voor de klas een presentatie moet verzorgen. Deze herinnering roept twijfels in me op. Ik realiseer me dat ik meer ondersteuning nodig heb om de presentatie te verzorgen. Ik weet niet exact welke.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik niet overtuigd ben om een presentatie te verzorgen voor een groep. Als en wanneer ik denk ‘ik wil een presentatie vermijden’, dan stop ik en adem. Ik realiseer me zie en begrijp dat scholing en een presentatie verzorgen deel uitmaakt van het commitment dat ik geef aan de organisatie die me deze baan heeft aangeboden.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik ondanks mijn commitment om de baan te aanvaarden innerlijk niet overtuigd ben dat ik tijdens de opleiding die ik ga volgen er zal staan en een presentatie zal verzorgen. Als en wanneer ik niet overtuigd ben en twijfel dat ik een presentatie zal verzorgen, dan stop ik en adem. Ik realiseer me zie en begrijp nu ik op het punt sta om een opleiding te volgen innerlijk frictie en onzekerheid ervaar. Dit omdat ik terugdenk aan momenten dat ik voor de klas een presentatie moest verzorgen en de draad kwijtraakte en vervolgens dichtklapte en geen woord kon uitspreken.

Ik realiseer me zie en begrijp ‘dit scenario roept twijfels in me op’. Ik realiseer me zie en begrijp ‘ik heb hier meer ondersteuning bij nodig en weet niet exact welke’ omdat ik ook overweeg om eventueel niet te starten.

Ik stel mezelf wel ten doel dat ik vooraf aan een presentatie oefen in bijzijn van mensen die ik ken en vooraf een PowerPoint presentatie thematisch vormgeef d.m.v. dia’s die me ondersteunen tijdens de presentatie, waarop ik kan terugvallen als ik even de draad kwijtraak.

Wil je met schrijven jezelf onderzoeken? Kijk dan op onderstaande links. En ervaar welke invloed jouw mind heeft op je dagelijkse keuzes.

http://desteniiprocess.com

http://www.desteni.net/

http://desteni.org/

Dag 474 Fear for succes – my Inner Dynamic of fear for succes.

Naar aanleiding van mijn interesse voor een betaalde functie werd ik uitgenodigd voor een sollicitatiegesprek. Tijdens dit gesprek werd me verteld ‘wij zijn een dynamische organisatie in ontwikkeling. Dus als je autistisch bent moet je hier wegblijven’. Dat ik autistisch ben werd uitgesloten enkele jaren geleden tijdens een onderzoek. Ik realiseer me wel dat ik graag duidelijkheid wens.

Welke betekenis dynamisch voor mij heeft onderzoek ik in deze blog.

Het begrip dynamisch: http://www.encyclo.nl/begrip/dynamisch met veel vaart, veranderlijk, vol beweging. Dynamisch betreffende beweging en verandering. Steeds in beweging. Actief, beweeglijk, beweging betreffend, daadkrachtig, energiek, levendig, veel vermogen uitoefenend.

Dynamisch volgens mijn opvatting: een omgeving die onrustig is, onveilig, snel, aan verandering onderhevig, onoverzichtelijk, een situatie waarover ik geen controle heb, waarin regels ontbreken, waar onduidelijkheid heerst, chaos, onvoorspelbaar. Geen dag hetzelfde. Waarin een duidelijke plan van aanpak ontbreekt.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik dynamisch associeer met een omgeving die onrustig is.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik een onrustige situatie innerlijk vergelijk met onveiligheid.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk onveiligheid ervaar als ik denk aan een omgeving die voor mij onoverzichtelijk lijkt.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik graag innerlijk overzicht wil ervaren en een situatie innerlijk wil controleren en onvoorziene gebeurtenissen probeer uit te sluiten.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik graag regels wil vastleggen om innerlijk zekerheid en duidelijkheid te ervaren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat deze dynamische verandering mijn huidige comfortzone-leventje bedreigd.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken ‘omdat ik in deze functie een voor mij nieuwe onbekende situatie moet aangaan, met nieuwe collega’s, een nieuwe werkomgeving, dat ik in de praktijk van deze nieuwe situatie moet aantonen tot wat ik in staat ben uit angst voor deze nieuwe situatie innerlijk onrust en onzekerheid ervaar omdat ik ook kan falen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk onrust ervaar bij de gedachte ‘ik kan falen’ waardoor ik succes om te slagen uitsluit. Als en wanneer ik succes om te slagen uitsluit, stop en adem. Ik realiseer me zie en begrijp dat mijn innerlijke angst om te falen ‘relateer aan ervaringen in het verleden’ waarin ik mislukt ben in mijn streven om succesvol te zijn.

Ik stel mezelf ten doel dat ik deze nieuwe uitdaging aanga en uit mijn comfort-zone-veilige-leventje stap.

Ik stel mezelf ten doel dat ik deze uitdaging aanga omdat ik uit mijn zelf gecreëerde innerlijke veiligheid wil stappen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat mijn innerlijk leven een leventje betreft waarin ik naar mijn vrijwilligerswerk ga, mijn dingen doe, huiswaarts keer en op de bank neerplof, achter mijn pc en telefoon kruip en de wereld op Facebook aan me voorbij zie trekken.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik me bedenk dat ik mezelf beperk.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mijn leven in mijn geest wil controleren waardoor ik de praktijk van het dagelijks leven ontwijk en mezelf ontzeg dat ik gezellige en sociale bezigheden kan ervaren in relatie tot mensen en gebeurtenissen die ik ontwijk uit angst om fouten te maken of te genieten van samenzijn met anderen.

Ik stel mezelf ten doel dat ik de zaken die ik moet regelen om te starten met deze nieuwe baan deze week nog regel en mijn werkgever informeer over de voortgang ervan.

Ik stel mezelf ten doel dat ik contact opneem met de organisatie die de opleiding verzorgd om te informeren of de opleiding daadwerkelijk start en wanneer, i.v.m. of dat er voldoende aanmeldingen zijn.

Ik stel mezelf ten doel dat ik de uitkeringsinstantie informeer over de mogelijkheid dat ik kan starten met een nieuwe betaalde baan en mogelijkheden voor financiering van de opleiding bespreek.

Ik stel mezelf ten doel dat ik vervolgens contact opneem met mijn werkgever en inlicht over de voortgang en vervolgens vervolgafspraken wil vastleggen in een arbeidsovereenkomst.

Ik stel mezelf ten doel dat ik me afmeld bij de organisatie waarvoor ik vrijwilligerswerk verricht en deze periode netjes afsluit omdat ik in het verleden vaak met de stille trom ben vertrokken en nu een nieuwe periode van leren en ontwikkelen begin.

Wil je met schrijven jezelf onderzoeken? Kijk dan op onderstaande links. En ervaar welke invloed jouw mind heeft op je dagelijkse keuzes.

http://desteniiprocess.com

http://www.desteni.net/

http://desteni.org/

Dag 474 Fear for succes – Inner Dynamic of fear for succes.

Naar aanleiding van mijn interesse voor een betaalde functie werd ik uitgenodigd voor een sollicitatiegesprek. Tijdens dit gesprek werd me verteld ‘wij zijn een dynamische organisatie in ontwikkeling. Dus als je autistisch bent moet je hier wegblijven’. Dat ik autistisch ben werd uitgesloten enkele jaren geleden tijdens een onderzoek. Ik realiseer me wel dat ik graag duidelijkheid wens.

Welke betekenis dynamisch voor mij heeft onderzoek ik in deze blog.

Het begrip dynamisch: http://www.encyclo.nl/begrip/dynamisch met veel vaart, veranderlijk, vol beweging. Dynamisch betreffende beweging en verandering. Steeds in beweging. Actief, beweeglijk, beweging betreffend, daadkrachtig, energiek, levendig, veel vermogen uitoefenend.

Dynamisch volgens mijn opvatting: een omgeving die onrustig is, onveilig, snel, aan verandering onderhevig, onoverzichtelijk, een situatie waarover ik geen controle heb, waarin regels ontbreken, waar onduidelijkheid heerst, chaos, onvoorspelbaar. Geen dag hetzelfde. Waarin een duidelijke plan van aanpak ontbreekt.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik dynamisch associeer met een omgeving die onrustig is.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik een onrustige situatie innerlijk vergelijk met onveiligheid.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk onveiligheid ervaar als ik denk aan een omgeving die voor mij onoverzichtelijk lijkt.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik graag innerlijk overzicht wil ervaren en een situatie innerlijk wil controleren en onvoorziene gebeurtenissen probeer uit te sluiten.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik graag regels wil vastleggen om innerlijk zekerheid en duidelijkheid te ervaren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat deze dynamische verandering mijn huidige comfortzone-leventje bedreigd.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken ‘omdat ik in deze functie een voor mij nieuwe onbekende situatie moet aangaan, met nieuwe collega’s, een nieuwe werkomgeving, dat ik in de praktijk van deze nieuwe situatie moet aantonen tot wat ik in staat ben uit angst voor deze nieuwe situatie innerlijk onrust en onzekerheid ervaar omdat ik ook kan falen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk onrust ervaar bij de gedachte ‘ik kan falen’ waardoor ik succes om te slagen uitsluit. Als en wanneer ik succes om te slagen uitsluit, stop en adem. Ik realiseer me zie en begrijp dat mijn innerlijke angst om te falen ‘relateer aan ervaringen in het verleden’ waarin ik mislukt ben in mijn streven om succesvol te zijn.

Ik stel mezelf ten doel dat ik deze nieuwe uitdaging aanga en uit mijn comfort-zone-veilige-leventje stap.

Ik stel mezelf ten doel dat ik deze uitdaging aanga omdat ik uit mijn zelf gecreëerde innerlijke veiligheid wil stappen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat mijn innerlijk leven een leventje betreft waarin ik naar mijn vrijwilligerswerk ga, mijn dingen doe, huiswaarts keer en op de bank neerplof, achter mijn pc en telefoon kruip en de wereld op Facebook aan me voorbij zie trekken.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik me bedenk dat ik mezelf beperk.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mijn leven in mijn geest wil controleren waardoor ik de praktijk van het dagelijks leven ontwijk en mezelf ontzeg dat ik gezellige en sociale bezigheden kan ervaren in relatie tot mensen en gebeurtenissen die ik ontwijk uit angst om fouten te maken of te genieten van samenzijn met anderen.

Ik stel mezelf ten doel dat ik de zaken die ik moet regelen om te starten met deze nieuwe baan deze week nog regel en mijn werkgever informeer over de voortgang ervan.

Ik stel mezelf ten doel dat ik contact opneem met de organisatie die de opleiding verzorgd om te informeren of de opleiding daadwerkelijk start en wanneer, i.v.m. of dat er voldoende aanmeldingen zijn.

Ik stel mezelf ten doel dat ik de uitkeringsinstantie informeer over de mogelijkheid dat ik kan starten met een nieuwe betaalde baan en mogelijkheden voor financiering van de opleiding bespreek.

Ik stel mezelf ten doel dat ik vervolgens contact opneem met mijn werkgever en inlicht over de voortgang en vervolgens vervolgafspraken wil vastleggen in een arbeidsovereenkomst.

Ik stel mezelf ten doel dat ik me afmeld bij de organisatie waarvoor ik vrijwilligerswerk verricht en deze periode netjes afsluit omdat ik in het verleden vaak met de stille trom ben vertrokken en nu een nieuwe periode van leren en ontwikkelen begin.

Wil je met schrijven jezelf onderzoeken? Kijk dan op onderstaande links. En ervaar welke invloed jouw mind heeft op je dagelijkse keuzes.

http://desteniiprocess.com

http://www.desteni.net/

http://desteni.org/

Dag 473 chagerijnig – cranky.

Door te piekeren over problemen ervaar ik innerlijk dat ik me chagrijnig ervaar. Ik realiseer me zie en begrijp dat ik niet kan hopen op een ‘real and equal’ relatie met mijn fysieke lichaam zolang ik mijn innerlijke reacties en frictie ‘niet onder ogen kom’.

Ik had mijn interesse voor een betaalde functie kenbaar gemaakt aan een medewerker van een organisatie waarmee ik samenwerk binnen mijn vrijwilligerswerk. Vervolgens werd ik uitgenodigd voor een sollicitatiegesprek waarop de organisatie me een betaalde baan heeft aangeboden. Ondanks dit aanbod ervaar ik toch innerlijke weerstand. Welke is ontstaan naar aanleiding van de beslissing van de uitkerende instantie. Want in een beschikking kreeg ik bericht dat ik verplicht ben om aangeboden werk te aanvaarden’. Dit ondanks eerdere afspraken die ik in samenspraak voorafgaand aan de wijziging mondeling heb gemaakt met de vertegenwoordiger van de instantie. De verandering in de beschikking is in tegenspraak met deze eerdere afspraak. Mijn interesse voor een betaalde functie had ik al kenbaar gemaakt voordat ik deze beslissing heb ontvangen.

Ik realiseer me dat ik ondanks de mogelijkheid om te starten bij de organisatie, toch innerlijk narigheid ervaar omdat de wijziging voor mij innerlijk impliceert ‘ dat ik wordt gedwongen iets te doen onder dwang, hetgeen ik innerlijk ervaar als verplicht moeten gehoorzamen’.

Betekenis narigheid – 1) Akeligheid 2) Armoe 3) Beroerdigheid 4) Crime 5) Ellende 6) Geduvel 7) Gelazer 8) Makke 9) Malaise 10) Malheur 11) Misère 12) Moeilijkheid 13) Nood 14) Onbehaaglijk gevoel 15) Onbehaaglijkheid 16) Ongelukje 17) Penarie 18)Probleem 19) Puree 20) Sacherijn 21) Saggerijn 22) Schamelheid 23) Trammelant 24) Treurigheid.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik naar aanleiding van de wijziging in mijn uitkeringssituatie innerlijk narigheid ervaar.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk narigheid ervaar ondanks het feit dat een organisatie me een betaalde baan heeft aangeboden.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk de energie van narigheid ervaar omdat ik de verplichting die me is opgedragen innerlijk ervaar als dwangmiddel.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb ‘hetgeen me onvrijwillig wordt opgelegd, innerlijk weerstand oproept, waardoor ik narigheid ervaar, ondanks het feit dat me een baan is aangeboden.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat de energie van narigheid innerlijk bepaalt dat ik me bozig, chagrijnig en ontevreden ervaar.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik door de dwangmaatregel van de uitkerende instantie innerlijk twijfel ervaar.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik onder invloed van innerlijke narigheid overweeg om de baan die me is aangeboden niet te aanvaarden.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat mijn interesse voor de betaalde functie die me is aangeboden afneemt.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat mijn interesse innerlijk afneemt ondanks het feit dat ik mijn interesse kenbaar heb gemaakt voordat ik de beslissing van de uitkeringsinstantie heb ontvangen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat de externe beslissing van de uitkerende instantie (gebeurtenis) mijn innerlijke narigheid triggert door te denken ‘ik laat me niet langer iets opleggen’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik me naar aanleiding van deze wijziging ‘niet serieus genomen ervaar omdat volgens mijn opvatting eerdere afspraken die ik heb gemaakt met de vertegenwoordiger van de instantie niet gerespecteerd worden’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk angst en frictie ervaar om me te verweren tegen de beslissing die de instantie me onder dwang opdringt ‘U bent verplicht aangeboden werk te aanvaarden’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik me een ervaring realiseer waar ik ergens in mijn leven de keuze heb gemaakt me te onderwerpen aan externe dwang en vervolgens nooit gesproken heb over deze gebeurtenissen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik ‘ondanks mijn verweer destijds’ een ander heb toegestaan handelingen te verrichten waaraan ik me onderworpen heb.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik me aan handelingen onderworpen heb waartegen ik innerlijk verzet heb ervaren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat mijn innerlijke narigheid, hetgeen ik destijds innerlijk heb ervaren, getriggerd wordt door de wijziging in mijn uitkeringssituatie.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik de uitkerende instantie verantwoordelijk maak voor mijn innerlijke ervaring van narigheid.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik vaak focus op negativiteit door te denken dat ik trammelant veroorzaak als ik me verweer. Als en wanneer ik innerlijk focus op trammelant, stop en adem.

Ik realiseer me zie en begrijp dat ik bij veranderingen focus op narigheid omdat ik angst heb om te verweren en me vervolgens bedenk dat ik de verandering (beslissing uitkerende instantie en baan aanbod) wil ontwijken.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk angst ervaar om me te verweren omdat ik veronderstel ‘men luistert toch niet naar me want hetgeen ik aandraag (vertaald naar mondelinge afspraken met de vertegenwoordiger van de uitkeringsinstantie) zal wel weer genegeerd worden’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken ‘mensen die me iets toezeggen zijn onbetrouwbaar’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik me innerlijk verweer om me te verweren tegen onrecht wat me wordt aangedaan. Als en wanneer ik denk ‘dat mij toch wel weer onrecht wordt aangedaan’, stop en adem.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk focus op narigheid. Als en wanneer ik innerlijk focus op narigheid, stop en adem.

Ik realiseer me, zie en begrijp ‘zodra ik innerlijk focus op narigheid ‘oog heb voor negativiteit, hetgeen ik creëer door mijn manier van denken’ hetgeen bepaalt dat ik innerlijk de energie van chagrijnigheid en narigheid ervaar.

Ik stel mezelf ten doel dat ik een verandering gebruik, hetgeen innerlijk ergernis oproept, als bron van informatie en manier om uit mijn comfortzone te treden.

Want nadat ik innerlijk narigheid heb ervaren heb ik me ten doel gesteld in verweer te gaan tegen de beslissing van de uitkeringsinstantie door middel van een bezwaarschrift, hetgeen geresulteerd heeft dat ik binnenkort in bijzijn van een advocaat die me ondersteunt, mag verschijnen voor een hoorzitting waar ik mijn bezwaar ten aanzien van gemaakte afspraken met de vertegenwoordiger van de uitkeringsinstantie aan de commissieleden onderbouw en beargumenteer.

Wil je zelf door schrijven onderzoeken en ervaren welke invloed jouw mind heeft, klik dan op onderstaande links voor meer info

http://desteniiprocess.com

http://www.desteni.net/

http://desteni.org/

Dag 472 Carefully

Beren op de weg zien. (zie voor context mijn vorige blog).

Piekeren over problemen, ergernissen, gevoelens van onmacht en onrecht, bronnen van onrust en spanning waar ik dagelijks mee te maken had/heb. Vaak heb ik de oorzaak gelegd bij de situatie zelf. ‘Het ligt niet aan mij, zo dacht ik’. Een groot deel van de innerlijke narigheid veroorzaak ik echter zelf. Want mijn manier van denken bepaalt uiteindelijk hoe ik me innerlijk ervaar (gedachten, emoties, gevoelens) en hoe ik me opstel en gedraag. De gebeurtenissen als gevolg van mijn denken die aanleiding zijn voor ergernissen, stress, angst en slechte sociale contacten onderzoek ik in mijn blogs.

Omgaan met al onze reacties op mensen of omgeving

We kunnen niet hopen op een ‘real and equal’ relatie met ons fysieke lichaam zolang we niet onze reacties op onze fysieke omgeving of mensen onder ogen komen. Hiermee bedoel ik al onze reacties die we ons dagelijks innerlijk realiseren.

‘De beren op mijn weg’ hetgeen mijn innerlijke realiteit representeert betreft informatie waarmee ik mijn fysieke realiteit observeer. Mijn mind representeert de weergave van mijn innerlijk herinnering als waarneming van een ervaring in het verleden. Hetgeen getriggerd wordt in het heden in de vorm van een verwachting, verlangen, oordeel, gedachte, emotie, gevoel, opvatting, aanname, vooronderstelling of mening.

Op het moment dat deze externe fysieke realiteit aan ons verschijnt, openbaart onze mind onze innerlijke reactie naar aanleiding van deze externe realiteit conform haar innerlijk informatie. Zowel positief als negatief, goed of fout, slecht of beter. Nadat ons innerlijk haar omgeving of mensen vergelijkt, neemt de mind stelling hetgeen overeenkomt met onze voorwaarden.

Mijn innerlijke beleving/betekenis bij de woorden perfect en zorgvuldig

Op een zonnige dag zit ik op de bank in mijn woonkamer en bekijk de wanden in mijn appartement. Tot mijn verbazing zie ik kleurverschil tussen de keukenwand en de wand naar het balkon in mijn woonkamer. Huh, denk ik ‘de schilder die de wanden van mijn appartement heeft geschilderd heeft onzorgvuldig werk afgeleverd’. Want zij had me vooraf  verzekerd dat ze de wanden in dezelfde kleurtint zou schilderen. Dit is volgens mijn waarneming niet gebeurd en roept een gevoel van verbazing en irritatie in me op. En vervolgens denk ik  ‘de schilder is haar belofte niet nagekomen. Zij is onbetrouwbaar want ze heeft onzorgvuldig en slordig werk afgeleverd’. ‘Want vooraf aan de uitvoering van haar werkzaamheden had ze me verzekerd om perfect werk af te leveren’.

De moraal van mijn verhaal werd ik me Gewaar: lees de blog van Victor voor context https://dreamersjourneytolife.wordpress.com/2017/08/03/day-418-the-physical/

‘All things in the physical that creates a reaction within me, they must be dealt with, forgiven and let go off for me to develop a real and equal relationship with the physical’. And that is not particularly far-fetched, (unbelievable, fantastic, implausible) because if I react to what is here in my world, then how can I ever hope to see it for what it is?

Fantastic – because I think I can blame the painter for my inner experience. Because I think she has unbelievable bad painting skills.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to not forgive these small reactions and experiences that I have towards my immediate physical environment – to see, realize and understand – that each of these small reactions to my immediate physical environment – they stop me from standing one and equal to the physical – because instead of standing with the physical – I judge the physical, create ideas about it, and define it utilizing limited concepts of right and wrong – instead of seeing the totality of the physical as it is here in front of me’.

Carefully – voorzichtig

‘Want vooraf aan de uitvoering van haar werkzaamheden had de schilder me verzekerd om perfect werk af te leveren. Zij is dus niet zorgvuldig’.

Betekenis Vooronderstelling  in relatie tot het woord ‘vooraf’.

Een theorie of stelling die men aanneemt voordat de eerste logische stap genomen wordt. Een dergelijke aanvaarding beïnvloedt vaak de richting waarin men verder redeneert. Gevonden op http://www.encyclo.nl/lokaal/10442

stelling die je voorlopig als waar aanneemt vb: mijn vooronderstelling was dat die aandelen zouden stijgen Synoniem: hypothese

1)Aanname 2) Hypothese 3) Postulaat 4) Premis 5) Premisse

Betekenis Perfect

1) Best 2) Correct 3) Eng netjes 4) Foutloos 5) Gaaf 6) Geheel 7) Heel erg goed 8) Hoogwaardig 9) Ideaal 10) In de puntjes 11) Innet 12) Keurig 13) Onberispelijk 14) Ongerept 15) Ongeschonden 16) Onverlet 17) Patent 18) Prima 19) Uiterst ontwikkeld 20) Uitmuntend 21) Uitnemend 22) Uitstekend 23) Vlekkeloos 24) Volkomen 25) Volkomen in orde.

Perfect: zo goed als het maar kan, zonder fouten. Synoniem: volmaakt.

Antoniemen van gebrekkig:

welgeschapen

perfect

volmaakt

Betekenis zorgvuldig: zorgdragend, met zorg voor alle details, wat met veel zorg en aandacht gebeurt. Synoniem: onberispelijk. Tegenstelling: slordig.

Goed op de kleine dingen lettend vb: heel zorgvuldig controleerde ze de cijfers Synoniemen: precies nauwkeurig, secuur, accuraat, nauwgezet.

1)Aandachtig 2) Accuraat 3) Angstvallig 4) Attent 5) Conscientieus 6) Ernstig 7) Gedetailleerd 8) Grondig 9) Keurig 10) Minutieus 11) Nauwgezet 12) Nauwkeurig 13) Nauwlettend 14) Net 15) Net en voorzichtig 16) Netjes 17) Ongewoon 18) Oplettend 19) Precies 20) Proper 21) Rijpelijk 22) Secuur 23) Soigneus 24) Stipt 25) Tuik 26) Uiterst precies.

http://www.mijnwoordenboek.nl/puzzelwoordenboek/ZORGVULDIG/

Zelfvergevingen

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik de schilder verantwoordelijk maak voor mijn innerlijke reactie.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken ‘het werk dat de schilder heeft afgeleverd is niet volmaakt’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mijn innerlijke reactie manifesteer naar aanleiding van mijn veronderstelling dat de schilder zorgvuldig en perfect werk zal afleveren zoals ik met de schilder vooraf aan de werkzaamheden overeengekomen ben.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik met mezelf overeengekomen ben dat de schilder perfect en zorgvuldig werk zal afleveren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken ‘ik kan de schilder niet op haar woord vertrouwen’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik de schilder op haar woord kan vertrouwen omdat ik veronderstel dat zij perfect en zorgvuldig werk zal afleveren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken ‘de schilder deugd niet’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik het werk van de schilder veroordeel omdat ik innerlijk in relatie tot de woorden ‘perfect’ en ‘zorgvuldig’ betekenis toeken door te denken ‘de schilder zal perfect schilderwerk afleveren, hetgeen overeenstemt met mijn vooronderstelling’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik stelling inneem vooraf aan de daadwerkelijke uitvoering van de schilderwerkzaamheden.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik het werk van de schilder vergelijk met mijn abstracte mind theorie hetgeen innerlijk representeert ‘de manier waarop ik ‘perfect’ en ‘zorgvuldig’ interpreteer’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik de uitvoering bekritiseer omdat ik me realiseer, zie en begrijp dat de fysieke uitvoering van de schilderklus niet mijn innerlijke theoretische uitvoering van schilderwerkzaamheden representeert.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik de stelling die ik voor ogen heb mijn aanname betreft die ik voor waar aanneem.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk teleurstelling ervaar omdat ik achteraf denk ‘ik kan de schilder niet op haar woord vertrouwen’, omdat hetgeen ik vooraf voor ogen had/heb achteraf anders blijkt te zijn.

Als en wanneer ik innerlijk teleurstelling ervaar, stop en adem.

Ik realiseer me dat ik vooraf aan samenwerken concrete afspraken moet/wil maken m.b.t. schilderwerkzaamheden en/of een arbeidscontract ondertekenen (ik heb een aanbod gekregen van een werkgever waar ik over wil onderhandelen).

Ik stel mezelf ten doel dat ik mondelinge toezeggingen wil vastleggen.

Ik stel mezelf ten doel dat ik vooraf aan het opstellen en voor akkoord ondertekenen van een arbeidsovereenkomst, eerst met mezelf concrete afspraken maak en met mensen bespreek omdat ik mezelf tevreden wil stemmen, hetgeen ik onderhandel en communiceer met de schilder of werkgever omdat ik me realiseer, zie en begrijp dat ik in het verleden te vaak mensen op hun woord vertrouwd heb en achteraf teleurgesteld was omdat ik me gebrekkig/slordig voorbereid had, hetgeen me nu innerlijk belemmerd om mensen op hun woord te vertrouwen.

Ik ga met mezelf het commitment aan dat ik de kwaliteit van mijn leven wil bevorderen door duidelijke afspraken te maken waar ikzelf voldoening aan kan ontlenen omdat ik zorg wil dragen voor mezelf en prettig wil samenwerken met mijn toekomstige collega’s.

Wil je zelf door schrijven onderzoeken en ervaren welke invloed jouw mind heeft, klik dan op onderstaande links voor meer info:

http://desteniiprocess.com/

http://www.desteni.net/

http://desteni.org/ 

Dag 443 Met elkaar overleggen.

Naar aanleiding van een gebeurtenis op mijn werk heb ik een gesprek gehad met een collega in bijzijn van mijn teamleider en zijn leidinggevende. Wij hebben gezamenlijk besproken, gekeken, nagedacht en overwogen hoe wij constructief kunnen samenwerken. Wij hadden overleg met elkaar.  

Vooraf aan dit gesprek had ik richting bepaald en mij voorgenomen dat ik tijdens dit gesprek  zonder vooroordeel zou luisteren naar de argumenten van elkaar met respect voor elkaars argumenten vanuit mijn overtuiging dat de ander iets voor hem/haar belangrijks te melden heeft. Ik had mijzelf ten doel gesteld ‘ik luister naar de argumenten van de ander(en). 

Gedurende dit gesprek werd mij duidelijk dat de aanwezigheid van mij en mijn teamleden binnen het werkgebied van mijn collega, weerstand oproept bij hem, omdat gemaakte afspraken ‘de momenten dat wij gebruik kunnen maken van faciliteiten binnen zijn werkgebied’ voor hem onduidelijk waren. Zie vorige blog.

Tijdens het gesprek was ik rustig en beheerst en liet mij niet verleiden door de beschuldigingen van mijn collega. Hij noemde mij een leugenaar want mijn verhaal kwam niet overeen met zijn versie. Ik benoemde de inhoud (concrete werkafspraken) en heb hiervoor meetbare argumenten aangedragen in overeen stemming met de afspraken die er al waren. Zo bleek tijdens het gesprek dat deze afspraken voor mijn collega niet duidelijk waren. Hij voelde zich overrompelt door onze komst binnen zijn werkgebied. Na zijn uitleg, en mede door dit overleg, werd mij duidelijk waar voor hem de schoen wringt.

Realisatie: ‘door zijn uitleg heb ik begrip voor zijn reactie’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik de inbreng van mijn collega bekritiseer, zonder uitleg, overleg en inzicht in de argumenten van mijn collega. Als en wanneer ik de bijdrage van mijn collega bekritiseer, dan Stop ik en Adem.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik de bijdrage of mening van anderen bekritiseer omdat ik geen oog heb voor hun bijdrage.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik bij afwijkende argumenten denk ‘jij bent ongeschikt voor deze functie (collega) of zoals ik vroeger dacht.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik bij afwijkende gedrag, anders dan wat ik voor ogen had, van mening was dat zij ongeschikt waren als ouder, juf of andere mensen waarvan ik dacht dat zij mij of mijn bijdrage belachelijk maakte.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij meer geschikt achtte dan anderen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijzelf als mens en gedrag profileer als ‘geschikt – perfect’ en gedrag van de ander ‘als’ ongeschikt – ondeugdelijk.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik door ruzie en conflict tussen mijn ouders gedachten heb aangeleerd en dacht ik zal het beter gaan doen dan jullie, waardoor ik de energie van conflict heb veroordeeld als negatief. 

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik van mening was dat zij ongeschikt waren om voor mij te zorgen, want ik dacht ‘jullie bekritiseren elkaar voortdurend en naar buiten toe zijn jullie vriendelijk.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij door hun schreeuwerige, onvriendelijke en agressieve communicatie onveilig voelde en dacht dat zij elkaar niet respecteerde als mens.  

Als en wanneer ik de energie van kritiek ervaar, dan Stop ik en Adem.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik na de gebeurtenis met mijn collega overwogen heb om te stoppen met mijn werk.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij in zijn bijzijn, door zijn schreeuwerige, agressieve en onvriendelijke gedrag, onveilig en niet gerespecteerd voelde.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik door zijn houding ging twijfelen of ik geschikt ben om, om te gaan met conflictsituaties.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij niet gerespecteerd voelde omdat mijn collega mijn verzoek tot overleg in mijn bijzijn besprak met andere collega’s waardoor ik dacht ‘mijn visie/ervaring wordt niet meegenomen in jouw verhaal.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik dacht ‘jij bent niet oprecht en schijnheilig’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik vervolgens dacht zelfs de collega’s waartegen jij jouw verhaal doet, bevragen mij niet, waardoor ik in hen ook potentiele vijanden zie, omdat ik niet bevraagd wordt, en van uitleg en overleg wordt uitgesloten, omdat ik mij door de energie van kritiek die ik mij Gewaar werd in mijzelf, ging afsluiten voor overleg, uitleg, dialoog en open ‘Geweldloze’ communicatie. 

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard zodra ik veronderstel ‘als’ ik door collega’s wel gesteund en gehoord wordt, dan wordt ik serieus genomen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik meer vertrouwen heb in mensen die vriendelijk zijn, en een voorkeur heb ontwikkelt voor en focus op mensen die de energie van vriendelijkheid uitstralen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard omdat ik de energie van conflict in mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik veronderstel dat vriendelijkheid ook ieder moment kan omslaan in vijandigheid, zodra ik dit in mijzelf, bij/door de ander waarneem in zijn/haar mimiek en toonhoogte, wat ik interpreteer als agressieve communicatie.  

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik door de energie van conflict in mijzelf, gedrag van anderen veroordeel, en veronderstel dat ik door gedrag van anderen geïntimideerd wordt.

Als en wanneer ik in mijzelf de energie van conflict Gewaar ben, dan Stop ik en Adem. Ik realiseer mij zie en begrijp dat de energie van twijfel over de oprechtheid en vriendelijkheid van mensen mijn Zelfoprechte vriendelijkheid en Zelfoprechtheid negatief beïnvloed.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik twijfel aan de oprechtheid van mensen als zij vriendelijk zijn omdat vriendelijkheid voor mij een dubbele boodschap bevat omdat ik de energie van conflict en agressie in mijzelf onderdruk. 

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik vriendelijkheid associeer met gedrag dat ieder moment kan omslaan in vijandigheid.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik de gedachte had om mijn collega op te wachten om hem een pak slaag te geven.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijn gevoelens van vijandigheid onderdruk achter een masker van vriendelijkheid omdat ik gevoelens van schaamte ervaar als ik eraan denk dat ik met agressie mijn gevoelens van conflict wil rechtvaardigen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik iemand fysiek geweld wil aandoen omdat ik in mijzelf de energie van boosheid en haat gevoelens onderdruk heb, die ik mij Gewaar werd naar aanleiding van de boosheid en haat die ik waarnam in de ogen van mijn collega. 

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik de energie van boosheid en haat in mijzelf heb toegestaan naar aanleiding van de momenten waar ik samenwerkte met mijn vader en van hem vaak kritiek kreeg op mijn bijdrage.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat tijdens mijn werk toen mijn stinkende best deed om gerespecteerd te worden en dat ik mijn gedachte dat ik niet gerespecteerd werd, omdat ik veronderstelde dat alles wat ik deed, daar vervolgens kritiek op volgde.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik in mijzelf gedachten heb toegestaan en veronderstelde dat overleg en dwang om mee te werken in de zaak vanzelf sprekend werden, terwijl mijn vriendjes gezellig samen aan het spelen waren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik een hekel kreeg aan samenwerken, want samenwerken is niet gezellig, en daarnaast wordt mijn bijdrage tóch nooit gewaardeerd.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik vervolgens andere manieren ging zoeken om wel waardering te ervaren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij heb aangepast aan de energie van conflict en verwarring, die ik in mijzelf onderdrukt heb omdat er geen overleg was over de manier van samenwerken.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijzelf negatief evalueerde omdat ik geen uitleg kreeg voor de beweegredenen van mijn vader end act dat alles wat ik doe toch negatief wordt beoordeeld door hem. 

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij aangepast heb en onderworpen aan de wisselende (agressieve stemmingswisselingen van mijn vader) en angst heb ontwikkelt voor kritiek omdat ik dacht dat mijn bijdrage en mijn zijn als Zelfoprecht fysiek wezen werd betwijfeld.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik daarnaast de angst voor waardering in mijzelf heb aanvaard en toegestaan omdat ik dacht dat ik niet perfect, als mens mislukt was en minderwaardig, in mijzelf de energie van onzekerheid heb ontwikkelt omdat ik veronderstelde dat mijn Zelfoprechte waardigheid en mens-zijn niet werd gerespecteerd.  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Dag 442 overleggen en samenwerken

Naar aanleiding van de reactie van een collega op mijn werk zie ik wat er in mijzelf gebeurt. Ik realiseer mij tijdens deze gebeurtenis, waarin ik met mijn collega wil overleggen, een patroon: ‘als’ ik wil overleggen, dat ik vooraf aan mijn verzoek al denk dat mijn verzoek vervolgens resoluut wordt afgewezen. In mijn vorige blog sluit ik af: ‘als en wanneer ik in mijzelf de energie van verwarring manifesteer naar aanleiding van de manier waarop iemand mij openlijk bekritiseert, dan Stop ik en Adem.

Als en wanneer ik vooraf aan mijn verzoek om overleg te hebben in mijzelf de energie van twijfel en de emotie angst ervaar, dan Stop ik en Adem. Ik realiseer mij zie en begrijp dat ik deze energie van verwarring in mijzelf manifesteer omdat ik denk dat mijn verzoek resoluut wordt afgewezen.

De betekenis van overleggen volgens het woordenboek: gezamenlijk bespreken, kijken naar, nadenken, overwegen, praten, met iemand bespreken, raadplegen, iets met elkaar bespreken; ‘ze overlegde met elkaar’.

Mijn betekenis: naar elkaar luisteren zonder vooroordeel, respect hebben voor elkaars argumenten, luisteren naar de ander vanuit de overtuiging dat de ander iets (voor hem/haar) belangrijks te zeggen heeft, de mening van de ander respecteren, die mening is even belangrijk als de mijne.

Daarom realiseer ik mij dat ik vooraf aan het overleg met mijn collega denk: ‘mijn voorstel om gebruik te maken van de pc binnen zijn werkgebied wordt door hem resoluut afgewezen’.

Hierin herken ik een patroon, mind gedachten die ik mij heb aangeleerd: ‘mijn voorstel of inbreng wordt bekritiseerd of belachelijk gemaakt’. Mijn gevoel/emotie/ waaruit gedachten ontstaan is: ‘uit angst voor kritiek en afwijzing probeer ik om de goede vrede te bewaren’. Mijn gedrag: ‘binnen situaties waarin ik mij angstig voelde om mijn bijdrage te leveren, vaak mijn woorden ingeslikt heb om de energie van kritiek en afwijzing in mijzelf te vermijden/ontwijken. Vaak ben ik weggelopen als mensen het oneens waren met mij omdat ik niet heb geleerd hoe ik assertief mijn argumenten communiceren. Dit vluchtgedrag heeft voor veel ellende en teleurstellingen gezorgd.  

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik onvoldoende oprecht, vooraf aan het verzoek aan mijn collega, de aspecten die de energie van twijfel en angst in mijzelf manifesteren, niet onder ogen ben gekomen, waardoor mijn verzoek niet Zelfoprecht is. Als en wanneer ik een voorstel wil doen op basis van de energie van angst en twijfel, dan Stop ik en Adem. Ik realiseer mij zie en begrijp dat mijn twijfel en angst gemanifesteerd worden door mijn veronderstelling ‘dat mijn verzoek niet wordt aangehoord’ waardoor ik denk dat anderen mij niet serieus nemen’.  

Als en wanneer ik vooraf aan een verzoek in mijzelf verwarring en twijfel bespeur, dan Stop ik en Adem. Ik realiseer mij zie en begrijp dat ik om verwarring te voorkomen vaak ben weggevlucht waardoor ik relaties, zowel privé als zakelijk, veronachtzaamd heb. Hierdoor manifesteerde ik in mijzelf, door verlieservaringen en teleurstelling, meer energie van twijfel en angst, waardoor ik mijn competenties en talent ondermijnd heb.  De gedachten dat mijn bijdrage bekritiseerd werd riep in mij weerstand op en frictie. In wezen stemde ik in met mijn veronderstelling dat anderen mijn bijdrage afwezen. Nu ik dit opschrijf voel ik fysiek mijn hart en onderbuik gevoelens in mijn nek kloppen.

Als en wanneer ik denk dat gedrag van anderen aanleiding is dat ik twijfel of angst ervaar om mijn voorstel tot overleg te communiceren, dan Stop ik en Adem. Ik realiseer mij zie en begrijp dat ik mensen bekritiseer die mij mijn twijfel tot overleg spiegelen als woorden en gedachten ‘jij deugd niet want jij neemt mij niet serieus’.

Als en wanneer ik de inbreng van anderen bekritiseer omdat zij afwijken van mijn plan, dan Stop ik en Adem. Ik realiseer mij zie en begrijp als ik de bijdrage of mening van anderen bekritiseer, geen oog heb voor hun bijdrage en denk ‘jij bent ongeschikt voor deze functie (collega) of zoals ik vroeger dacht, ongeschikt als ouder, juf of andere mensen waarvan ik dacht dat zij mij of mijn bijdrage belachelijk maakte.

Als en wanneer ik mij meer geschikt acht dan een ander, dan Stop ik en Adem. Ik realiseer mij zie en begrijp dat ik mijzelf als mens en in mijn gedrag profileer als ‘geschikt – perfect’ en gedrag van de ander ‘als’ ongeschikt – ondeugdelijk. Bij ruzie en conflict tussen mijn ouders heb ik mij deze gedachten aangeleerd. Ik dacht jullie zijn niet geschikt om voor mij te zorgen. Jullie bekritiseren elkaar voortdurend en naar buiten toe zijn en doen jullie vriendelijk. Ik voelde mij onveilig en niet gerespecteerd als mens.  

Als en wanneer ik de energie van kritiek ervaar, dan Stop ik en Adem. Ik realiseer mij zie en begrijp dat ik na de gebeurtenis met mijn collega overwogen heb om te stoppen met mijn werk. In zijn bijzijn voel ik mij niet langer veilig. Ik ga twijfelen of ik geschikt ben om, om te gaan met conflictsituaties. Ik realiseer mij omdat mijn collega mijn verzoek tot overleg bespreekt met andere collega’s, waardoor ik denk ‘mijn visie/ervaring wordt niet meegenomen in jouw verhaal, jij bent niet oprecht en schijnheilig’. Zelfs die collega’s waartegen jij jouw verhaal doet, bevragen mij niet, waardoor ik in hen ook potentiele vijanden zie.

Als en wanneer ik veronderstel als ik door collega’s wel gesteund en gehoord ben, dan wordt ik serieus genomen, dan Stop ik en Adem. Ik realiseer mij zie en begrijp dat ik meer vertrouwen heb in mensen die vriendelijk zijn, en focus op mensen die de energie van vriendelijkheid uitstralen, wat ieder moment kan omslaan in dreiging of vijandigheid in mimiek en toonhoogte.  

Als en wanneer ik door gedrag van anderen geïntimideerd wordt, dan Stop ik en Adem. Ik realiseer mij zie en begrijp dat de energie van twijfel over de oprechtheid en vriendelijkheid van mensen mijn angst voor vriendelijkheid en oprechtheid negatief beïnvloed. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik twijfel over de oprechtheid van mensen als zij vriendelijk zijn omdat vriendelijkheid voor mij een dubbele boodschap bevat. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik vriendelijkheid associeer met gedrag dat ieder moment kan omslaan in vijandigheid in mimiek, toonhoogte en of fysiek geweld.

Nieuwe realisatie: Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik de gedachte had om mijn collega op te wachten om hem een pak slaag te geven. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijn gevoelens van vijandigheid onderdruk achter een masker van vriendelijkheid.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik afspraken wil maken op mijn werk waarvan ik denk dat collega’s deze afspraken óók accuraat naleven en zodra zij afwijken van deze/mijn norm in mijzelf verwarring ervaar omdat de situatie voor mij dan niet langer veilig en overzichtelijk blijkt.

Net als in mijn vorige blog realiseer ik mij dat ik naast Zelfvergeving op de energie van verwarring, angst en twijfel, met de informatie die ik mij realiseer vervolgens richting kan bepalen.

Ik heb zelfs overwogen om te stoppen met werken binnen deze setting. Ik heb mijzelf in mijn vorige blog ten doel gesteld dat ik nadat ik mijn teamleider over deze gebeurtenis heb gemaild niet kan verwachten dat er een gesprek plaats vind tussen mijn collega, mij en de teamleider. Ik ga dit voorstel wel doen. 

Welke consequentie ik hieraan verbind is mij nog niet duidelijk. Gewaarzijn wat ik heb ontwikkelt naar aanleiding van deze gebeurtenis is dat ik mijn angst, twijfel en verwarring onder ben gekomen in deze blogs. Dat ik iemand fysiek geweld wil aandoen in mijn gedachten, daar schrik ik van naast dat het oplucht dat ik deze energie van boosheid en haat (die ik zag in de ogen van mijn collega) onder ogen ben gekomen in deze blog.

Het thema overleggen en samenwerken bevat nog andere aspecten namelijk dat ik tijdens samenwerken met mijn vader vaak kritiek kreeg op mijn bijdrage. Ik doe mijn stinkende best om gerespecteerd te worden en daar krijg ik kritiek op. Thuis werd ervan mij , zonder overleg, verwacht (dwang) dat ik meewerkte in de zaak terwijl mijn vriendjes gezellig samen aan het spelen waren. Werken was niet gezellig en werd volgens mij niet gewaardeerd.

Vervolgens ben ik andere manieren gaan zoeken om waardering te ervaren. Die zal ik hier nog niet bespreken. Aan de energie van conflict en verwarring (die ontstond omdat er geen overleg en uitleg was) heb ik mij aangepast en aan onderworpen.

Ik realiseer mij dat ik ook toezeggingen heb gedaan, die ik later heb bijgesteld of uitgesteld (procrastination).

Wordt vervolgd.

Stil A Honest Way to Go. 🙂  

Bedankt!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Dag 441 Zelfvergeving

Naar aanleiding van de reactie van een collega op mijn werk zie ik wat er in mijzelf gebeurt. Als ik wil overleggen met hem, (dan) wijst hij resoluut mijn verzoek af. Ik vraag hem of een cliënt gebruik mag maken van een pc binnen het werkgebied waar hij werkt, waarbinnen wij (ons team) als collega’s ook gebruik maken van specifieke faciliteiten zoals pc’s.

Ik realiseer mij naar aanleiding van deze gebeurtenis – overleggen – een patroon in mijzelf, namelijk, ‘als’ ik overleg al denk dat mijn verzoek ‘dan’ resoluut wordt afgewezen.    

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik vooraf aan het verzoek dat ik voor ogen heb aan mijn collega, in mijzelf energie van twijfel en de emotie angst ervaar, omdat ik denk dat mijn verzoek resoluut wordt afgewezen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik onvoldoende oprecht, vooraf aan het verzoek aan mijn collega, de aspecten die de energie van twijfel en angst in mijzelf manifesteren, niet onder ogen ben gekomen, waardoor mijn verzoek niet Zelfoprecht is, maar doe op basis van de energie van angst en twijfel omdat ik denk dat mijn verzoek niet wordt aangehoord.  

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik vooraf aan mijn verzoek veronderstel dat mijn collega mijn verzoek zal afwijzen, waardoor ik in mijzelf verwarring ervaar, veroorzaakt wordt door mijn gedachten, die mij belemmeren om Zelfoprecht met hem in gesprek te blijven, omdat ik in mijzelf de energie van afwijzing ervaar (niet gehoord worden veronderstel), en naar aanleiding van mijn verzoek zijn reactie afwijkt van dat wat ik voor ogen heb, ‘ik wil dat jij instemt met mijn verzoek, ondanks mijn angst en twijfel’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij vooraf aan dit verzoek een ervaring herinner aan een onverwacht moment, waarin deze collega in bijzijn van cliënten mijn werkwijze/begeleiding/ondersteuning bekritiseerde, nadat hij ongevraagd commentaar gaf op mijn manier van handelen.

Zelfvergeving op deze vorige ervaring.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik naar aanleiding van het gedrag van mijn collega zijn inbreng ervaar als bemoeienis en kritiek op mijn aanpak.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik achteraf dacht: ‘jij deugd niet’ want jij ondermijnt mijn positie en rol als begeleider waardoor ik mij onveilig voel.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik naar aanleiding van zijn reactie denk ‘jij bent als mens ongeschikt om binnen deze setting te werken’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijn collega als mens ongeschikt vind voor de rol die hij vervult binnen deze setting omdat ik mij naar aanleiding van zijn reactie onveilig voel nadat hij zich bemoeit met mijn interventie omdat ik zijn gedrag ervaar alsof hij kritiek heeft op mij als mens.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard als ik in mijzelf de energie van kritiek ervaar dan vervolgens denk dat ik niet deug als mens.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik naar aanleiding van de reactie van mijn collega denk dat hij mijn inzet belachelijk maakt waardoor ik in mijzelf verdriet en gevoelens van onzekerheid ervaar en begin te twijfelen over mijn geschiktheid en rol als begeleider.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik veronderstel als ik door mijn collega gesteund en gehoord wordt dat ik geslaagd/geschikt/perfect ben als mens en begeleider.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijzelf door de reactie van anderen laat intimideren en mijn geschiktheid laat bepalen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik de opvatting van mijn collega als kritiek en bemoeienis opvat/interpreteer.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik bij een reactie waarbij ik kritiek veronderstel van mening ben ‘ik voldoe niet aan jouw norm, dus ik ben ongeschikt volgens jou’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard nadat de cliënten weg waren, met mijn collega in gesprek ben gegaan en zijn handelen richting mij in bijzijn van cliënten heb veroordeeld.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik onder invloed van deze negatieve energie in overleg ga met de vraag ‘dat wij in het vervolg samen overleggen zodra ik gebruik wil maken van een pc binnen zijn werkgebied’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik vooraf aan een volgend verzoek twijfel aan mijn collega omdat ik veronderstel dat mijn collega geen gehoor geeft aan mijn verzoek.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik vooraf aan dit verzoek in mijzelf verwarring ervaar, omdat ik bang ben voor de reactie van mijn collega, zelfs nadat er overleg heeft plaats gevonden met de teamleiding, omdat ik twijfel aan de oprechtheid van mijn collega nadat hij de toezegging heeft gedaan dat wij (mijn collega’s en ik) in overleg met hem samen kunnen besluiten om wel of niet gebruik te maken van de pc binnen zijn territorium/werkgebied.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik vooraf aan mijn verzoek om medewerking twijfel aan de oprechtheid en bereidheid van mijn collega om samen te overleggen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik verward ben nadat mijn collega mijn verzoek afwijst en tegen hem zeg dat ik het niet eens ben met zijn besluit, dat ik geen gebruik mag maken van de pc binnen zijn werkgebied, omdat hierover met de teamleiding afspraken zijn gemaakt.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik verdrietig wordt als ik mijn collega tegen andere collega’s hardop hoor zeggen dat ik de enigste medewerker ben die gebruik wil maken van de pc, niet ik maar hij de regels niet naleeft.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik in mijzelf de energie van onbetrouwbaarheid ervaar als mensen afspraak regels niet naleven.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik de manier waarop mijn collega tegen anderen collega’s over mijn handelen communiceert ervaar alsof ik belachelijk wordt gemaakt, en denk dat ik niet geschikt ben voor het werk dat ik verricht.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat mijn collega mij een moment later in het voorbij gaan aankijkt waardoor ik denk dat zijn blik mij wil doden.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik die blik associeer met de mimiek van mijn vader die mij in het bijzijn van klanten in zijn zaak bekritiseerde, beschimpte en belachelijk maakte omdat hij bij drukte tijdens mijn samen werken met hem, het overzicht niet kon bewaren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik de controle verlies nadat mijn collega mij hardop bekritiseerde tegen collega’s waarbij mij niet om mijn mening werd gevraagd.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik door het gedrag van mijn collega niet meer zijn werkgebied durfde te betreden nadat hier inmiddels weer cliënten aanwezig waren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik niet naar binnen durfde te gaan uit angst voor de reactie van mijn collega.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik in het verleden in reactie op het gedrag van mijn vader angst heb ontwikkelt waardoor ik mij naar aanleiding van zijn gedrag, in het bijzijn van klanten, angst voelde en naar aanleiding van zijn gedrag dacht ‘ik deug niet’, ‘ik mag er niet zijn’, ‘ik ben ongewenst kind/gezelschap’, ‘mijn aanwezigheid wordt niet gewaardeerd’, ‘mijn inzet wordt niet gezien’, ‘erkent’ of ‘gerespecteerd’, ‘ik ben minderwaardig’, waardoor ik mij realiseer zie en begrijp, zodra mensen afwijken van mijn verwachting ‘ik wil samen overleggen’, in mijzelf al focus op de energie van verwarring’ en vooraf aan overleg veronderstel’ ‘mijn collega zijn minder accuraat dan ik en handelen toch niet volgens gemaakte afspraken, waardoor ik in mijzelf de energie van onbetrouwbaarheid en onveiligheid manifesteer/ervaar waardoor, als ik veronderstel dat ik iemands comfortzone/werkgebied betreed, niet durf te betreden omdat ik kritiek verwacht, mij realiseer, zie en begrijp mijn energie van kritiek in mijzelf aanvaard en toegestaan, wil vermijden.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik participeer in de energie van kritiek, die ik in mijzelf manifesteer, naar aanleiding van de manier waarop mijn collega communiceert nadat ik met hem wil overleggen, omdat hij resoluut en star mijn voorstel afwijst met ongegronde argumenten waarmee ik niet langer akkoord ga.

Als en wanneer ik in mijzelf de energie van verwarring manifesteer naar aanleiding van de manier waarop iemand mij openlijk bekritiseert, dan Stop ik en Adem. (zie vorige blog).

Ik stel mijzelf ten doel dat ik een gesprek wil met deze collega in bijzijn van de teamleiding waarin ik duidelijkheid vraag over het gebruik van de pc binnen het werkgebied van mijn collega, afspraken die eerder zijn gemaakt, waarmee ik voor mijzelf heb besloten dat ik afspraken maak waarmee ik later samen kan overleggen en tot overeenstemming kan komen, bij onduidelijkheid over wanneer ik (wij) wel of niet gebruik kunnen maken van de faciliteiten (pc’s) binnen zijn werkgebied.

Ik stel mijzelf ten doel dat ik de energie van conflict in mijzelf verder onder ogen zal komen omdat ik hiervoor zelf verantwoordelijk ben,

wordt vervolgd….

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Dag 440 alcohol 5 vervolg impressie op twijfelen.

Vandaag las ik mijn blog terug van dag 411.

Ik kan met mijn vinger wijzen en twijfelen zoveel als ik wil – maar als ik kijk en mijzelf en mijn twijfel onder ogen kom, dan zie ik wat er in mijzelf gebeurt. Wat ik bij twijfel waarneem en ervaar is de ervaring van twijfel die ik in mij als mijzelf heb aanvaard en toegestaan. Mijn twijfel ervaring blijft hetzelfde zolang ik de aspecten die de energie van twijfel in mijzelf manifesteert niet oprecht onder ogen kom.

In die blog onderzocht ik aspecten die bijdragen aan mijn twijfel, gedachten die mij belemmerde om daadwerkelijk een test te maken.

Ik kon mij vooraf aan de test namelijk een ervaring herinneren waarin ik ‘een vergelijkbare test had gemaakt’. De uitslag viel toen negatief uit. Ik had onvoldoende hoog gescoord. Ik stond voor de keuze – ‘wel of niet een vergelijkbare test maken’. 

Volgens mijn mind veronderstelling bevatte de testuitslag, die bepalend was als toelating voor een opleiding, nog een onderdeel: namelijk of dat ik geschikt zou zijn (als mens).  Want wel of niet toegelaten worden aan de opleiding diende voor mij als bewijs. De gedachten waaruit ik zowel positieve als negatieve energie genereer zijn: ‘geschikt – ongeschikt’. ‘Geschikt = perfect. Ongeschikt = jij deugd niet’.

Na het terug lezen van die blog realiseer ik mij zie en begrijp dat hieronder een volgende laag veronderstellingen schuilt. ‘Ik ben als mens geslaagd als ik een voldoende scoor’, ‘waarmee ik anderen kan laten zien, de testuitslag fungeert als bewijs’ ‘dat ik perfect/geschikt ben’ want dan voldoe ik aan de norm. 

‘Als ik de test haal’ dan ben ik geslaagd en perfect. Dan wordt ik serieus genomen door mensen uit mijn omgeving’. ‘Als mensen afwijken van de norm/regels die ik op mijn werk toepas, dan zijn zij niet perfect, dan deugen zij niet/ongeschikt’. Ik realiseer mij dat ik primair focus op ‘als’ iemand afwijkt van mijn verwachting: de manier waarop ik de veiligheidsregels toepas of mij tegenspreekt, dan deugd die persoon niet’. Ik realiseer mij dat ik mij tijdens werk houdt aan de geldende afspraken (zie vorige blog). Ik ben accuraat in de naleving van regels m.b.t. veiligheid-instructies.

Resultaat: angst om te falen en daarom succesvol willen zijn. Ik moe(s)t anderen bewijzen dat ik er mag zijn. Door te voldoen aan de/hun norm, wordt ik gezien, gehoord, gewaardeerd, erkent en gerespecteerd.  

Ik heb door mijn (zelfoordeel) niet slagen voor de test = ‘als ik niet voldoe aan de norm/eis, dan deug ik niet (negatief). Wel geslaagd voor de test = ik ben succesvol (positief). Net als mijn zus die volgens mijn moeder beter kon studeren. Want volgens mijn moeder was zij geslaagd/perfect. Waardoor ik dacht ik ben minder/ongeschikt =’ik deug niet’. Dus eigenlijk straf ik mijzelf voortdurend (alcohol) zolang ik blijf focussen op de energie die ontstaat uit mijn manier van denken, zodra collega’s die afwijken van de regels, en hen negatief beoordeel, omdat ik mij voornamelijk richt op dat ‘wat niet deugd’.

Ik beoordeel mensen hoe zij mij beoordelen als de manier waarop ik mijzelf altijd beoordeel(d) heb vanuit de veronderstelling ‘ik deug niet dus ik krijg en verdien straf’.  

Volgens mijzelf betekent niet succesvol zijn = mislukkeling = loser = ik ben zonder betekenis = ik deug niet betekent straf. Ik realiseer mij zie en begrijp ‘ik ben accuraat in het naleven van de veiligheidseisen op mijn werk’. Ik beoordeel collega’s of zij óók accuraat zijn. Als zij niet accuraat zijn, zorgt dit bij mij voor verwarring. Ik begrijp niet dat collega’s zich niet houden aan de regels. In mijn beleving werd ik als kind onvoldoende beschermt en niet geïnformeerd hoe ik met onveilige situaties moest dealen. Mijn opvoed instructies en thuissituatie heb ik als verwarrend ervaren. Ik dacht bij straf (van de juf op de eerste klas lagere school) ook ik deug niet. Ik moest namelijk gehoorzaam zijn aan de opvoedeis van mijn ouders dat ik moest luisteren naar de instructies van volwassenen. Mij werd niet geleerd wat te doen als ik mij onveilig voelde.  

Ik realiseer mij dat ik pietluttig kan zijn in mijn beoordeling en de manier waarop collega’s zich conformeren aan de regels. Ik realiseer mij óók dat ik van mening was dat mijn opvoeders pietluttig waren in hun beoordeling naar mij toe als ik aan tafel tijdens eten niet voldeed aan hun normen. Hun reacties waren vaak overdreven, zo dacht ik. Hoe ik creatief kon omgaan met situaties was mij onbekend. Omdat ik niet buiten de lijntjes wilde bewegen en de regels van mijn opvoeders naleefde. Simpelweg door een gebrek aan informatie hoe ik anders kon omgaan met situaties waarin ik mij onveilig voelde. Mij werd geleerd dat ik mij moest aanpassen en gehoorzaam zijn aan de eis van anderen.  

Woorden die ik ga onderzoeken: accuraat, verwarring, pietluttig, creatief, straf, onderwerping, eisen, toewijding, Sub, Dom(me), alcohol, procrastination. Wordt vervolgd met Zelfvergevingen en verdieping van de beschreven woorden.

destabiliseer.