Dag 478 People ‘please’ treat me gentle.

‘Bij het nalezen van mijn blogs kom ik tot de conclusie dat het thema ‘duidelijkheid’ prominent in mijn mind terugkeert en dat ik me realiseer, zie en begrijp dat ik van anderen duidelijkheid verlangde’.

Lang heb ik gedacht dat ik door mensen negatief geëvalueerd werd. Ik durfde zelfs niet meer over straat te lopen. Ik was bang voor de blik van mensen en als ik hen naderde en zij vervolgens de andere kant opkeken te denken ‘ik wordt door hen genegeerd’. Waarop ik innerlijk de hoop ging ervaren ‘toon eens wat meer begrip voor me’. Of als ik bekenden zag lopen, snel een steegje indook. Dit om mijn angst voor negativiteit te ontlopen door hetgeen ik innerlijk veronderstelde.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik lange tijd van mensen verlangde dat ik door hen teder en met begrip voor mijn angst voor negativiteit bejegend zou worden.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mensen ontweek zodra ik hen op straat zag lopen omdat ik dacht ‘ik ben incompetent’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mijn innerlijke ervaring van angst en mislukking onderdrukt heb.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mezelf niet kon geruststellen of tot bedaren kon brengen omdat ik dacht ‘ik ben een foutje’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik een tijd lang mijn innerlijke negativiteit en onrust onderdrukt heb met alcohol.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik naar instemming en bevestiging verlangde, innerlijk wilde voorkomen dat ik me afgewezen en bekritiseert ervaarde.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik me innerlijk bekritiseerde omdat ik veronderstelde dat mensen negatief spraken over mij.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik niet over straat durfde en me in mijn woning terugtrok en in afzondering mijn dagen op de bank doorbracht vergezeld van mijn maatje ‘alcohol’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik van mensen vriendelijkheid, begrip en zachtheid verlangde.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik van anderen verlangde dat zij mij accepteerden zoals ik in oorsprong ben vriendelijk, begripvol en zacht.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mijn innerlijke negativiteit compenseerde met mijn geloof dat de mensen en de wereld vriendelijk, begripvol en zacht zou moeten zijn omdat ik de wereld en mensen innerlijk heb ervaren als onvriendelijk, niet-begripvol en grof.

Ik vergeef mezelf dat ik mijzelf toegestaan en aanvaard heb dat ik alles wat ik denk en van anderen verlang ergens in mijn leven innerlijk met mezelf overeengekomen ben.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik gesteld was op vriendelijkheid, begrip en zachtheid.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik beïnvloed door gedachten, gevoelens en emoties de wereld en de mensen verantwoordelijk maakte voor mijn innerlijke gesteldheid.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik niet eerder heb ingezien dat ikzelf mijn innerlijke waarheid creëer.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat dit ‘innerlijk niet eerder inzien’ resulteerde in de ervaring van depressie, suïcide gedachten en alcoholmisbruik waardoor ik de realiteit met mijn innerlijk positief veronderstelde leven verloor.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat dit veronderstelde positieve innerlijke leven gebaseerd was op succesvol zijn, veel geld willen bezitten en positieve aandacht van de mensen en wereld om me heen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik dacht dat de wereld en de mensen aan mij verplicht was dat ik me innerlijk happy zou ervaren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mensen begon te pleasen en de wereld bekeek door een roze bril.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik vele therapiejaren later tot de conclusie kwam dat al die therapietheorie, ziektebeelden en diagnoses mijn innerlijke angst, onrust en onzekerheid alleen maar versterkt heeft.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk de praktijk van het leven geïnterpreteerd en geobserveerd heb vanuit een theoretisch referentiekader waarmee ik mijn fysiek in Hier gemanipuleerd en veronachtzaamd heb.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik zonder deze theoretisch innerlijke ervaring niet kon weten welke invloed positief en negatief denken had op mijn fysiek functioneren in Hier. Als en wanneer ik het verloop van mijn leven veroordeel, dan stop ik en adem.

Ik realiseer me zie en begrijp dat ik begrip heb ontwikkelt voor mijn manier van handelen en dat ik op zoek ben gegaan naar manieren die op dat moment voor handen was.

Ik heb me ooit ten doel gesteld dat ik geen fysiek geweld wilde gebruiken en dat ik een vriendelijk en behulpzaam mens wilde zijn. Dit baseerde ik op mijn innerlijke ontevredenheid, onmacht en onrust wat ik ervaarde. Mij niet realiserende dat ik mijn innerlijke wereld zelf gecreëerd heb.

Ik heb me ten doel gesteld dat ik zelf verantwoordelijk ben voor mijn innerlijk welzijn en ik merk meer en meer, nu ik de praktische tools van Desteni gebruik, dat ik innerlijk meer stabiliteit ervaar. Dat ik minder focus op uiterlijk succes en positieve aandacht van de mensen en wereld om me heen en dat ik minder veroordeel.

Dit omdat ik me Gewaar ben van het feit dat de informatie van mijn mind mij bestuurd heeft in al mijn keuzes die ik heb gemaakt.

Ben je geïnteresseerd om jezelf en je keuzes oprecht te bevragen en onder ogen te komen, bekijk dan meer Desteni informatie via onderstaande links:

http://desteni.org/

Gratis online schrijfcursus: http://lite.desteniiprocess.com/

https://eqafe.com/

Advertenties

Dag 477 Asking others for permission to speak.

Tijdens de wekelijkse chat met mijn buddy realiseerde ik me in relatie tot een vraag van mijn buddy dat ik onvolledig ben in hetgeen ik communiceer’. Ik had een blog gelezen van een Destonian die ik als ondersteunend had ervaren.

Context chat buddy: ‘Ik heb een blog gelezen die ik als ondersteunend heb ervaren’. ‘Cool, wat vond je ondersteunend’? Mijn reactie: ‘ik had deze vraag verwacht’. Naar aanleiding van mijn opmerking ‘ik heb een blog gelezen die ik als ondersteunend heb ervaren’ merkte mijn buddy op ‘voor mij staat het er alsof je wacht totdat ik doorvraag, terwijl je in die zin al ‘meer zegt’ maar het nog niet zegt’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik naar aanleiding van mijn opmerking en de feedback van mijn buddy veronderstel ‘mijn buddy vraagt zometeen om verduidelijking omdat ik onvolledig ben in mijn uitleg’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb vervolgens te denken ‘ik ben onvolledig in mijn uitleg’, nadat ik dooradem me vervolgens een gedachte realiseer/gewaar ben ‘ik vraag aan een ander permissie om volledig te zijn in hetgeen ik communiceer/uitspreek’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik tijdens de chat onvolledig ben in mijn antwoord.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik onvolledig ben tijdens uitleg van hetgeen ik communiceer en me vervolgens realiseer, zie en begrijp ‘ik vraag aan een ander permissie om te spreken, uit angst om kritiek te krijgen’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik onvolledig ben in hetgeen ik vertel omdat ik van een ander bevestiging/instemming verlang om te mogen spreken.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik naar instemming/bevestiging verlang omdat ik innerlijk wil voorkomen dat ik me afgewezen en bekritiseert ervaar want als ik me uitspreek dan ontvang ik kritiek.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik me innerlijk bekritiseer en angst ervaar voordat ik mijn behoefte uitspreek.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk verwacht dat ik kritiek zal krijgen op hetgeen ik bijdraag aan een gesprek omdat ik veronderstel dat ik eerst aan de ander permissie of instemming moet vragen om te mogen spreken.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik van de ander bevestiging vraag.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik van de ander vraag ‘volledig te mogen zijn tijdens communicatie van hetgeen ik in mijn antwoorden/uitleg uitspreek/communiceer’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik niet vertel dat ik innerlijk behoefte heb aan duidelijkheid waardoor ik onduidelijk ben in mijn communicatie omdat ik ‘innerlijk mezelf niet toevertrouw dat ik mijn vragen volledig communiceer’.

Ik vergeef mezelf dat ik mijzelf toegestaan en aanvaard heb dat ik ergens in mijn leven innerlijk met mezelf overeen gekomen ben dat ik mijn vraag volledig en perfect wil communiceren om kritiek te voorkomen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik in het verleden en heden toestemming of permissie van toehoorders heb afgewacht voor mijn behoefte (duidelijkheid) en van hen verlang dat zij hetgeen waaraan ik behoefte heb, aan mij communiceren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik van anderen verlang dat zij mijn behoefte duidelijk aan mij communiceren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik veronderstel dat anderen weten waaraan ik behoefte heb.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te veronderstellen ‘als mensen niet tegemoet komen aan mijn behoeften, dat ik hen verantwoordelijk maak voor hetgeen ik niet uitspreek’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik afwacht of de organisatie waarvoor ik ga werken contact opneemt met mij. Als en wanneer ik verwacht dat de organisatie contact opneemt met mij, dan stop ik en adem. Ik realiseer me zie en begrijp dat ik geen duidelijkheid kan verlangen van een ander ‘hetgeen ik van een ander verlang’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik verlang dat mensen mij volledig informeren. Als en wanneer ik onvolledig ben in mijn vraag/uitleg, dan stop ik en adem.

Ik realiseer me zie en begrijp dat ik onvolledig ben in mijn communicatie omdat ik niet durf te vragen om duidelijkheid en uitleg, uit angst voor afwijzing, om kritiek te krijgen en niet mijn verantwoordelijkheid te nemen om anderen volledig te informeren, waardoor ik onvolledig ben in hetgeen ik wil vragen omdat ik permissie, bevestiging of instemming verlang om te mogen spreken, om te voorkomen dat ik me innerlijk afgewezen en bekritiseert ervaar omdat ik veronderstel dat ik kritiek ontvang in relatie tot mijn vragen, gedachten, behoeften of bijdrage’.

Ik stel mezelf ten doel dat ikzelf contact opneem met de organisatie en informeer naar de voortgang van hetgeen we afgesproken hebben.

Ik stel mezelf ten doel dat ik eerst onderzoek wat mijn behoeften zijn en hetgeen ik wil vragen volledig en duidelijk omschrijf en niet langer instemming af te wachten waardoor ik verantwoordelijk ben voor hetgeen ik wil communiceren.

Ben je geïnteresseerd om jezelf te bevragen, bekijk dan meer Desteni informatie via onderstaande links:

http://desteni.org/

Gratis online schrijfcursus: http://desteniiprocess.com/

https://eqafe.com/

 

Dag 475 Fear for succes – speaking in public.

Naar aanleiding van het aanvaarden van een betaalde baan heeft de organisatie me verplicht te starten met een opleiding. Ik realiseer me dat ik tijdens de opleiding presentaties moet verzorgen voor een groep mensen. Spreken voor een groep mensen roept innerlijk frictie en angst in me op omdat ik nare herinneringen heb overgehouden aan een ervaring op de lagere school. Ik werd voor de groep op een lessenaar gezet en nadat ik naar de juf keek innerlijk van mening was ‘de juf die lacht, me uitlacht’. Omdat ik me schaamde vervolgens begon te huilen ‘want ik wist me geen raad wat te doen in deze situatie’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik vooraf aan een presentatie innerlijk frictie en angst ervaar.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk beelden zie tijdens een presentatie.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik in relatie tot nare herinneringen op de lagere school innerlijk angst ervaar en overweeg om de presentatie te ontwijken.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik deze presentatie wilde ontlopen omdat ik verwacht dat ik van de aanwezigen negatieve kritiek zal krijgen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mogelijke doemscenario bedenk. Als en wanneer ik vooraf aan een presentatie verwacht dat ik van de aanwezigen negatieve kritiek zal krijgen, dan stop ik en adem. Ik realiseer me zie en begrijp dat ik niet kan weten hoe de aanwezigen zullen reageren op mijn presentatie.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik tijdens een ervaring op de lagere school, innerlijk de ervaring en situatie heb voorzien van negatieve veronderstellingen.

Als en wanneer ik vooraf aan een presentatie doemscenario’s bedenk, dan stop ik en adem. Ik realiseer me dat ik terugdenk aan een ervaring op de middelbare school toen ik een spreekbeurt verzorgde, omdat ik onzeker was voortdurend in de lach schoot en de draad van mijn verhaal kwijtraakte omdat ik vooraf aan deze presentatie me een ervaring op de lagere school herinnerde.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken als ik voor een groep een presentatie verzorg en iemand begint te lachen dat ik wordt uitgelachen en mijn bijdrage belachelijk is. Als en wanneer iemand lacht tijdens mijn presentatie, dan stop ik en adem. Ik realiseer me, zie en begrijp dat ik van de juf bescherming verlangde omdat zij me volgens mijn opvatting moest beschermen en ondersteunen in dat moment om mijn schaamte in de ogen te kijken.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik  innerlijk nervositeit ervaar ten aanzien van een presentatie voor een groep. Als en wanneer ik innerlijk nervositeit ervaar, dan stop ik en adem. Ik realiseer, zie en begrijp dat ik een presentatie voor een groep in het verleden bij voorkeur wilde ontwijken, ontlopen of ontvluchten.

Ik stel mezelf ten doel dat ik een presentatie voor een groep wil verzorgen.

Ik realiseer me echter dat ik innerlijk nog steeds frictie ervaar nadat ik mijn doelstelling opschrijf. ‘Ik wil wel een presentatie verzorgen maar ik ben niet overtuigd dat ik dit durf’. Want als ik start met de opleiding nu al terugdenk aan momenten waar ik voor de klas een presentatie moet verzorgen. Deze herinnering roept twijfels in me op. Ik realiseer me dat ik meer ondersteuning nodig heb om de presentatie te verzorgen. Ik weet niet exact welke.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik niet overtuigd ben om een presentatie te verzorgen voor een groep. Als en wanneer ik denk ‘ik wil een presentatie vermijden’, dan stop ik en adem. Ik realiseer me zie en begrijp dat scholing en een presentatie verzorgen deel uitmaakt van het commitment dat ik geef aan de organisatie die me deze baan heeft aangeboden.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik ondanks mijn commitment om de baan te aanvaarden innerlijk niet overtuigd ben dat ik tijdens de opleiding die ik ga volgen er zal staan en een presentatie zal verzorgen. Als en wanneer ik niet overtuigd ben en twijfel dat ik een presentatie zal verzorgen, dan stop ik en adem. Ik realiseer me zie en begrijp nu ik op het punt sta om een opleiding te volgen innerlijk frictie en onzekerheid ervaar. Dit omdat ik terugdenk aan momenten dat ik voor de klas een presentatie moest verzorgen en de draad kwijtraakte en vervolgens dichtklapte en geen woord kon uitspreken.

Ik realiseer me zie en begrijp ‘dit scenario roept twijfels in me op’. Ik realiseer me zie en begrijp ‘ik heb hier meer ondersteuning bij nodig en weet niet exact welke’ omdat ik ook overweeg om eventueel niet te starten.

Ik stel mezelf wel ten doel dat ik vooraf aan een presentatie oefen in bijzijn van mensen die ik ken en vooraf een PowerPoint presentatie thematisch vormgeef d.m.v. dia’s die me ondersteunen tijdens de presentatie, waarop ik kan terugvallen als ik even de draad kwijtraak.

Wil je met schrijven jezelf onderzoeken? Kijk dan op onderstaande links. En ervaar welke invloed jouw mind heeft op je dagelijkse keuzes.

http://desteniiprocess.com

http://www.desteni.net/

http://desteni.org/

Dag 474 Fear for succes – my Inner Dynamic of fear for succes.

Naar aanleiding van mijn interesse voor een betaalde functie werd ik uitgenodigd voor een sollicitatiegesprek. Tijdens dit gesprek werd me verteld ‘wij zijn een dynamische organisatie in ontwikkeling. Dus als je autistisch bent moet je hier wegblijven’. Dat ik autistisch ben werd uitgesloten enkele jaren geleden tijdens een onderzoek. Ik realiseer me wel dat ik graag duidelijkheid wens.

Welke betekenis dynamisch voor mij heeft onderzoek ik in deze blog.

Het begrip dynamisch: http://www.encyclo.nl/begrip/dynamisch met veel vaart, veranderlijk, vol beweging. Dynamisch betreffende beweging en verandering. Steeds in beweging. Actief, beweeglijk, beweging betreffend, daadkrachtig, energiek, levendig, veel vermogen uitoefenend.

Dynamisch volgens mijn opvatting: een omgeving die onrustig is, onveilig, snel, aan verandering onderhevig, onoverzichtelijk, een situatie waarover ik geen controle heb, waarin regels ontbreken, waar onduidelijkheid heerst, chaos, onvoorspelbaar. Geen dag hetzelfde. Waarin een duidelijke plan van aanpak ontbreekt.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik dynamisch associeer met een omgeving die onrustig is.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik een onrustige situatie innerlijk vergelijk met onveiligheid.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk onveiligheid ervaar als ik denk aan een omgeving die voor mij onoverzichtelijk lijkt.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik graag innerlijk overzicht wil ervaren en een situatie innerlijk wil controleren en onvoorziene gebeurtenissen probeer uit te sluiten.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik graag regels wil vastleggen om innerlijk zekerheid en duidelijkheid te ervaren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat deze dynamische verandering mijn huidige comfortzone-leventje bedreigd.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken ‘omdat ik in deze functie een voor mij nieuwe onbekende situatie moet aangaan, met nieuwe collega’s, een nieuwe werkomgeving, dat ik in de praktijk van deze nieuwe situatie moet aantonen tot wat ik in staat ben uit angst voor deze nieuwe situatie innerlijk onrust en onzekerheid ervaar omdat ik ook kan falen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk onrust ervaar bij de gedachte ‘ik kan falen’ waardoor ik succes om te slagen uitsluit. Als en wanneer ik succes om te slagen uitsluit, stop en adem. Ik realiseer me zie en begrijp dat mijn innerlijke angst om te falen ‘relateer aan ervaringen in het verleden’ waarin ik mislukt ben in mijn streven om succesvol te zijn.

Ik stel mezelf ten doel dat ik deze nieuwe uitdaging aanga en uit mijn comfort-zone-veilige-leventje stap.

Ik stel mezelf ten doel dat ik deze uitdaging aanga omdat ik uit mijn zelf gecreëerde innerlijke veiligheid wil stappen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat mijn innerlijk leven een leventje betreft waarin ik naar mijn vrijwilligerswerk ga, mijn dingen doe, huiswaarts keer en op de bank neerplof, achter mijn pc en telefoon kruip en de wereld op Facebook aan me voorbij zie trekken.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik me bedenk dat ik mezelf beperk.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mijn leven in mijn geest wil controleren waardoor ik de praktijk van het dagelijks leven ontwijk en mezelf ontzeg dat ik gezellige en sociale bezigheden kan ervaren in relatie tot mensen en gebeurtenissen die ik ontwijk uit angst om fouten te maken of te genieten van samenzijn met anderen.

Ik stel mezelf ten doel dat ik de zaken die ik moet regelen om te starten met deze nieuwe baan deze week nog regel en mijn werkgever informeer over de voortgang ervan.

Ik stel mezelf ten doel dat ik contact opneem met de organisatie die de opleiding verzorgd om te informeren of de opleiding daadwerkelijk start en wanneer, i.v.m. of dat er voldoende aanmeldingen zijn.

Ik stel mezelf ten doel dat ik de uitkeringsinstantie informeer over de mogelijkheid dat ik kan starten met een nieuwe betaalde baan en mogelijkheden voor financiering van de opleiding bespreek.

Ik stel mezelf ten doel dat ik vervolgens contact opneem met mijn werkgever en inlicht over de voortgang en vervolgens vervolgafspraken wil vastleggen in een arbeidsovereenkomst.

Ik stel mezelf ten doel dat ik me afmeld bij de organisatie waarvoor ik vrijwilligerswerk verricht en deze periode netjes afsluit omdat ik in het verleden vaak met de stille trom ben vertrokken en nu een nieuwe periode van leren en ontwikkelen begin.

Wil je met schrijven jezelf onderzoeken? Kijk dan op onderstaande links. En ervaar welke invloed jouw mind heeft op je dagelijkse keuzes.

http://desteniiprocess.com

http://www.desteni.net/

http://desteni.org/

Dag 474 Fear for succes – Inner Dynamic of fear for succes.

Naar aanleiding van mijn interesse voor een betaalde functie werd ik uitgenodigd voor een sollicitatiegesprek. Tijdens dit gesprek werd me verteld ‘wij zijn een dynamische organisatie in ontwikkeling. Dus als je autistisch bent moet je hier wegblijven’. Dat ik autistisch ben werd uitgesloten enkele jaren geleden tijdens een onderzoek. Ik realiseer me wel dat ik graag duidelijkheid wens.

Welke betekenis dynamisch voor mij heeft onderzoek ik in deze blog.

Het begrip dynamisch: http://www.encyclo.nl/begrip/dynamisch met veel vaart, veranderlijk, vol beweging. Dynamisch betreffende beweging en verandering. Steeds in beweging. Actief, beweeglijk, beweging betreffend, daadkrachtig, energiek, levendig, veel vermogen uitoefenend.

Dynamisch volgens mijn opvatting: een omgeving die onrustig is, onveilig, snel, aan verandering onderhevig, onoverzichtelijk, een situatie waarover ik geen controle heb, waarin regels ontbreken, waar onduidelijkheid heerst, chaos, onvoorspelbaar. Geen dag hetzelfde. Waarin een duidelijke plan van aanpak ontbreekt.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik dynamisch associeer met een omgeving die onrustig is.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik een onrustige situatie innerlijk vergelijk met onveiligheid.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk onveiligheid ervaar als ik denk aan een omgeving die voor mij onoverzichtelijk lijkt.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik graag innerlijk overzicht wil ervaren en een situatie innerlijk wil controleren en onvoorziene gebeurtenissen probeer uit te sluiten.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik graag regels wil vastleggen om innerlijk zekerheid en duidelijkheid te ervaren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat deze dynamische verandering mijn huidige comfortzone-leventje bedreigd.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken ‘omdat ik in deze functie een voor mij nieuwe onbekende situatie moet aangaan, met nieuwe collega’s, een nieuwe werkomgeving, dat ik in de praktijk van deze nieuwe situatie moet aantonen tot wat ik in staat ben uit angst voor deze nieuwe situatie innerlijk onrust en onzekerheid ervaar omdat ik ook kan falen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk onrust ervaar bij de gedachte ‘ik kan falen’ waardoor ik succes om te slagen uitsluit. Als en wanneer ik succes om te slagen uitsluit, stop en adem. Ik realiseer me zie en begrijp dat mijn innerlijke angst om te falen ‘relateer aan ervaringen in het verleden’ waarin ik mislukt ben in mijn streven om succesvol te zijn.

Ik stel mezelf ten doel dat ik deze nieuwe uitdaging aanga en uit mijn comfort-zone-veilige-leventje stap.

Ik stel mezelf ten doel dat ik deze uitdaging aanga omdat ik uit mijn zelf gecreëerde innerlijke veiligheid wil stappen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat mijn innerlijk leven een leventje betreft waarin ik naar mijn vrijwilligerswerk ga, mijn dingen doe, huiswaarts keer en op de bank neerplof, achter mijn pc en telefoon kruip en de wereld op Facebook aan me voorbij zie trekken.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik me bedenk dat ik mezelf beperk.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mijn leven in mijn geest wil controleren waardoor ik de praktijk van het dagelijks leven ontwijk en mezelf ontzeg dat ik gezellige en sociale bezigheden kan ervaren in relatie tot mensen en gebeurtenissen die ik ontwijk uit angst om fouten te maken of te genieten van samenzijn met anderen.

Ik stel mezelf ten doel dat ik de zaken die ik moet regelen om te starten met deze nieuwe baan deze week nog regel en mijn werkgever informeer over de voortgang ervan.

Ik stel mezelf ten doel dat ik contact opneem met de organisatie die de opleiding verzorgd om te informeren of de opleiding daadwerkelijk start en wanneer, i.v.m. of dat er voldoende aanmeldingen zijn.

Ik stel mezelf ten doel dat ik de uitkeringsinstantie informeer over de mogelijkheid dat ik kan starten met een nieuwe betaalde baan en mogelijkheden voor financiering van de opleiding bespreek.

Ik stel mezelf ten doel dat ik vervolgens contact opneem met mijn werkgever en inlicht over de voortgang en vervolgens vervolgafspraken wil vastleggen in een arbeidsovereenkomst.

Ik stel mezelf ten doel dat ik me afmeld bij de organisatie waarvoor ik vrijwilligerswerk verricht en deze periode netjes afsluit omdat ik in het verleden vaak met de stille trom ben vertrokken en nu een nieuwe periode van leren en ontwikkelen begin.

Wil je met schrijven jezelf onderzoeken? Kijk dan op onderstaande links. En ervaar welke invloed jouw mind heeft op je dagelijkse keuzes.

http://desteniiprocess.com

http://www.desteni.net/

http://desteni.org/

Dag 473 chagerijnig – cranky.

Door te piekeren over problemen ervaar ik innerlijk dat ik me chagrijnig ervaar. Ik realiseer me zie en begrijp dat ik niet kan hopen op een ‘real and equal’ relatie met mijn fysieke lichaam zolang ik mijn innerlijke reacties en frictie ‘niet onder ogen kom’.

Ik had mijn interesse voor een betaalde functie kenbaar gemaakt aan een medewerker van een organisatie waarmee ik samenwerk binnen mijn vrijwilligerswerk. Vervolgens werd ik uitgenodigd voor een sollicitatiegesprek waarop de organisatie me een betaalde baan heeft aangeboden. Ondanks dit aanbod ervaar ik toch innerlijke weerstand. Welke is ontstaan naar aanleiding van de beslissing van de uitkerende instantie. Want in een beschikking kreeg ik bericht dat ik verplicht ben om aangeboden werk te aanvaarden’. Dit ondanks eerdere afspraken die ik in samenspraak voorafgaand aan de wijziging mondeling heb gemaakt met de vertegenwoordiger van de instantie. De verandering in de beschikking is in tegenspraak met deze eerdere afspraak. Mijn interesse voor een betaalde functie had ik al kenbaar gemaakt voordat ik deze beslissing heb ontvangen.

Ik realiseer me dat ik ondanks de mogelijkheid om te starten bij de organisatie, toch innerlijk narigheid ervaar omdat de wijziging voor mij innerlijk impliceert ‘ dat ik wordt gedwongen iets te doen onder dwang, hetgeen ik innerlijk ervaar als verplicht moeten gehoorzamen’.

Betekenis narigheid – 1) Akeligheid 2) Armoe 3) Beroerdigheid 4) Crime 5) Ellende 6) Geduvel 7) Gelazer 8) Makke 9) Malaise 10) Malheur 11) Misère 12) Moeilijkheid 13) Nood 14) Onbehaaglijk gevoel 15) Onbehaaglijkheid 16) Ongelukje 17) Penarie 18)Probleem 19) Puree 20) Sacherijn 21) Saggerijn 22) Schamelheid 23) Trammelant 24) Treurigheid.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik naar aanleiding van de wijziging in mijn uitkeringssituatie innerlijk narigheid ervaar.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk narigheid ervaar ondanks het feit dat een organisatie me een betaalde baan heeft aangeboden.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk de energie van narigheid ervaar omdat ik de verplichting die me is opgedragen innerlijk ervaar als dwangmiddel.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb ‘hetgeen me onvrijwillig wordt opgelegd, innerlijk weerstand oproept, waardoor ik narigheid ervaar, ondanks het feit dat me een baan is aangeboden.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat de energie van narigheid innerlijk bepaalt dat ik me bozig, chagrijnig en ontevreden ervaar.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik door de dwangmaatregel van de uitkerende instantie innerlijk twijfel ervaar.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik onder invloed van innerlijke narigheid overweeg om de baan die me is aangeboden niet te aanvaarden.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat mijn interesse voor de betaalde functie die me is aangeboden afneemt.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat mijn interesse innerlijk afneemt ondanks het feit dat ik mijn interesse kenbaar heb gemaakt voordat ik de beslissing van de uitkeringsinstantie heb ontvangen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat de externe beslissing van de uitkerende instantie (gebeurtenis) mijn innerlijke narigheid triggert door te denken ‘ik laat me niet langer iets opleggen’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik me naar aanleiding van deze wijziging ‘niet serieus genomen ervaar omdat volgens mijn opvatting eerdere afspraken die ik heb gemaakt met de vertegenwoordiger van de instantie niet gerespecteerd worden’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk angst en frictie ervaar om me te verweren tegen de beslissing die de instantie me onder dwang opdringt ‘U bent verplicht aangeboden werk te aanvaarden’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik me een ervaring realiseer waar ik ergens in mijn leven de keuze heb gemaakt me te onderwerpen aan externe dwang en vervolgens nooit gesproken heb over deze gebeurtenissen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik ‘ondanks mijn verweer destijds’ een ander heb toegestaan handelingen te verrichten waaraan ik me onderworpen heb.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik me aan handelingen onderworpen heb waartegen ik innerlijk verzet heb ervaren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat mijn innerlijke narigheid, hetgeen ik destijds innerlijk heb ervaren, getriggerd wordt door de wijziging in mijn uitkeringssituatie.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik de uitkerende instantie verantwoordelijk maak voor mijn innerlijke ervaring van narigheid.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik vaak focus op negativiteit door te denken dat ik trammelant veroorzaak als ik me verweer. Als en wanneer ik innerlijk focus op trammelant, stop en adem.

Ik realiseer me zie en begrijp dat ik bij veranderingen focus op narigheid omdat ik angst heb om te verweren en me vervolgens bedenk dat ik de verandering (beslissing uitkerende instantie en baan aanbod) wil ontwijken.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk angst ervaar om me te verweren omdat ik veronderstel ‘men luistert toch niet naar me want hetgeen ik aandraag (vertaald naar mondelinge afspraken met de vertegenwoordiger van de uitkeringsinstantie) zal wel weer genegeerd worden’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken ‘mensen die me iets toezeggen zijn onbetrouwbaar’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik me innerlijk verweer om me te verweren tegen onrecht wat me wordt aangedaan. Als en wanneer ik denk ‘dat mij toch wel weer onrecht wordt aangedaan’, stop en adem.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk focus op narigheid. Als en wanneer ik innerlijk focus op narigheid, stop en adem.

Ik realiseer me, zie en begrijp ‘zodra ik innerlijk focus op narigheid ‘oog heb voor negativiteit, hetgeen ik creëer door mijn manier van denken’ hetgeen bepaalt dat ik innerlijk de energie van chagrijnigheid en narigheid ervaar.

Ik stel mezelf ten doel dat ik een verandering gebruik, hetgeen innerlijk ergernis oproept, als bron van informatie en manier om uit mijn comfortzone te treden.

Want nadat ik innerlijk narigheid heb ervaren heb ik me ten doel gesteld in verweer te gaan tegen de beslissing van de uitkeringsinstantie door middel van een bezwaarschrift, hetgeen geresulteerd heeft dat ik binnenkort in bijzijn van een advocaat die me ondersteunt, mag verschijnen voor een hoorzitting waar ik mijn bezwaar ten aanzien van gemaakte afspraken met de vertegenwoordiger van de uitkeringsinstantie aan de commissieleden onderbouw en beargumenteer.

Wil je zelf door schrijven onderzoeken en ervaren welke invloed jouw mind heeft, klik dan op onderstaande links voor meer info

http://desteniiprocess.com

http://www.desteni.net/

http://desteni.org/

Dag 472 Carefully

Beren op de weg zien. (zie voor context mijn vorige blog).

Piekeren over problemen, ergernissen, gevoelens van onmacht en onrecht, bronnen van onrust en spanning waar ik dagelijks mee te maken had/heb. Vaak heb ik de oorzaak gelegd bij de situatie zelf. ‘Het ligt niet aan mij, zo dacht ik’. Een groot deel van de innerlijke narigheid veroorzaak ik echter zelf. Want mijn manier van denken bepaalt uiteindelijk hoe ik me innerlijk ervaar (gedachten, emoties, gevoelens) en hoe ik me opstel en gedraag. De gebeurtenissen als gevolg van mijn denken die aanleiding zijn voor ergernissen, stress, angst en slechte sociale contacten onderzoek ik in mijn blogs.

Omgaan met al onze reacties op mensen of omgeving

We kunnen niet hopen op een ‘real and equal’ relatie met ons fysieke lichaam zolang we niet onze reacties op onze fysieke omgeving of mensen onder ogen komen. Hiermee bedoel ik al onze reacties die we ons dagelijks innerlijk realiseren.

‘De beren op mijn weg’ hetgeen mijn innerlijke realiteit representeert betreft informatie waarmee ik mijn fysieke realiteit observeer. Mijn mind representeert de weergave van mijn innerlijk herinnering als waarneming van een ervaring in het verleden. Hetgeen getriggerd wordt in het heden in de vorm van een verwachting, verlangen, oordeel, gedachte, emotie, gevoel, opvatting, aanname, vooronderstelling of mening.

Op het moment dat deze externe fysieke realiteit aan ons verschijnt, openbaart onze mind onze innerlijke reactie naar aanleiding van deze externe realiteit conform haar innerlijk informatie. Zowel positief als negatief, goed of fout, slecht of beter. Nadat ons innerlijk haar omgeving of mensen vergelijkt, neemt de mind stelling hetgeen overeenkomt met onze voorwaarden.

Mijn innerlijke beleving/betekenis bij de woorden perfect en zorgvuldig

Op een zonnige dag zit ik op de bank in mijn woonkamer en bekijk de wanden in mijn appartement. Tot mijn verbazing zie ik kleurverschil tussen de keukenwand en de wand naar het balkon in mijn woonkamer. Huh, denk ik ‘de schilder die de wanden van mijn appartement heeft geschilderd heeft onzorgvuldig werk afgeleverd’. Want zij had me vooraf  verzekerd dat ze de wanden in dezelfde kleurtint zou schilderen. Dit is volgens mijn waarneming niet gebeurd en roept een gevoel van verbazing en irritatie in me op. En vervolgens denk ik  ‘de schilder is haar belofte niet nagekomen. Zij is onbetrouwbaar want ze heeft onzorgvuldig en slordig werk afgeleverd’. ‘Want vooraf aan de uitvoering van haar werkzaamheden had ze me verzekerd om perfect werk af te leveren’.

De moraal van mijn verhaal werd ik me Gewaar: lees de blog van Victor voor context https://dreamersjourneytolife.wordpress.com/2017/08/03/day-418-the-physical/

‘All things in the physical that creates a reaction within me, they must be dealt with, forgiven and let go off for me to develop a real and equal relationship with the physical’. And that is not particularly far-fetched, (unbelievable, fantastic, implausible) because if I react to what is here in my world, then how can I ever hope to see it for what it is?

Fantastic – because I think I can blame the painter for my inner experience. Because I think she has unbelievable bad painting skills.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to not forgive these small reactions and experiences that I have towards my immediate physical environment – to see, realize and understand – that each of these small reactions to my immediate physical environment – they stop me from standing one and equal to the physical – because instead of standing with the physical – I judge the physical, create ideas about it, and define it utilizing limited concepts of right and wrong – instead of seeing the totality of the physical as it is here in front of me’.

Carefully – voorzichtig

‘Want vooraf aan de uitvoering van haar werkzaamheden had de schilder me verzekerd om perfect werk af te leveren. Zij is dus niet zorgvuldig’.

Betekenis Vooronderstelling  in relatie tot het woord ‘vooraf’.

Een theorie of stelling die men aanneemt voordat de eerste logische stap genomen wordt. Een dergelijke aanvaarding beïnvloedt vaak de richting waarin men verder redeneert. Gevonden op http://www.encyclo.nl/lokaal/10442

stelling die je voorlopig als waar aanneemt vb: mijn vooronderstelling was dat die aandelen zouden stijgen Synoniem: hypothese

1)Aanname 2) Hypothese 3) Postulaat 4) Premis 5) Premisse

Betekenis Perfect

1) Best 2) Correct 3) Eng netjes 4) Foutloos 5) Gaaf 6) Geheel 7) Heel erg goed 8) Hoogwaardig 9) Ideaal 10) In de puntjes 11) Innet 12) Keurig 13) Onberispelijk 14) Ongerept 15) Ongeschonden 16) Onverlet 17) Patent 18) Prima 19) Uiterst ontwikkeld 20) Uitmuntend 21) Uitnemend 22) Uitstekend 23) Vlekkeloos 24) Volkomen 25) Volkomen in orde.

Perfect: zo goed als het maar kan, zonder fouten. Synoniem: volmaakt.

Antoniemen van gebrekkig:

welgeschapen

perfect

volmaakt

Betekenis zorgvuldig: zorgdragend, met zorg voor alle details, wat met veel zorg en aandacht gebeurt. Synoniem: onberispelijk. Tegenstelling: slordig.

Goed op de kleine dingen lettend vb: heel zorgvuldig controleerde ze de cijfers Synoniemen: precies nauwkeurig, secuur, accuraat, nauwgezet.

1)Aandachtig 2) Accuraat 3) Angstvallig 4) Attent 5) Conscientieus 6) Ernstig 7) Gedetailleerd 8) Grondig 9) Keurig 10) Minutieus 11) Nauwgezet 12) Nauwkeurig 13) Nauwlettend 14) Net 15) Net en voorzichtig 16) Netjes 17) Ongewoon 18) Oplettend 19) Precies 20) Proper 21) Rijpelijk 22) Secuur 23) Soigneus 24) Stipt 25) Tuik 26) Uiterst precies.

http://www.mijnwoordenboek.nl/puzzelwoordenboek/ZORGVULDIG/

Zelfvergevingen

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik de schilder verantwoordelijk maak voor mijn innerlijke reactie.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken ‘het werk dat de schilder heeft afgeleverd is niet volmaakt’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mijn innerlijke reactie manifesteer naar aanleiding van mijn veronderstelling dat de schilder zorgvuldig en perfect werk zal afleveren zoals ik met de schilder vooraf aan de werkzaamheden overeengekomen ben.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik met mezelf overeengekomen ben dat de schilder perfect en zorgvuldig werk zal afleveren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken ‘ik kan de schilder niet op haar woord vertrouwen’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik de schilder op haar woord kan vertrouwen omdat ik veronderstel dat zij perfect en zorgvuldig werk zal afleveren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken ‘de schilder deugd niet’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik het werk van de schilder veroordeel omdat ik innerlijk in relatie tot de woorden ‘perfect’ en ‘zorgvuldig’ betekenis toeken door te denken ‘de schilder zal perfect schilderwerk afleveren, hetgeen overeenstemt met mijn vooronderstelling’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik stelling inneem vooraf aan de daadwerkelijke uitvoering van de schilderwerkzaamheden.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik het werk van de schilder vergelijk met mijn abstracte mind theorie hetgeen innerlijk representeert ‘de manier waarop ik ‘perfect’ en ‘zorgvuldig’ interpreteer’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik de uitvoering bekritiseer omdat ik me realiseer, zie en begrijp dat de fysieke uitvoering van de schilderklus niet mijn innerlijke theoretische uitvoering van schilderwerkzaamheden representeert.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik de stelling die ik voor ogen heb mijn aanname betreft die ik voor waar aanneem.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk teleurstelling ervaar omdat ik achteraf denk ‘ik kan de schilder niet op haar woord vertrouwen’, omdat hetgeen ik vooraf voor ogen had/heb achteraf anders blijkt te zijn.

Als en wanneer ik innerlijk teleurstelling ervaar, stop en adem.

Ik realiseer me dat ik vooraf aan samenwerken concrete afspraken moet/wil maken m.b.t. schilderwerkzaamheden en/of een arbeidscontract ondertekenen (ik heb een aanbod gekregen van een werkgever waar ik over wil onderhandelen).

Ik stel mezelf ten doel dat ik mondelinge toezeggingen wil vastleggen.

Ik stel mezelf ten doel dat ik vooraf aan het opstellen en voor akkoord ondertekenen van een arbeidsovereenkomst, eerst met mezelf concrete afspraken maak en met mensen bespreek omdat ik mezelf tevreden wil stemmen, hetgeen ik onderhandel en communiceer met de schilder of werkgever omdat ik me realiseer, zie en begrijp dat ik in het verleden te vaak mensen op hun woord vertrouwd heb en achteraf teleurgesteld was omdat ik me gebrekkig/slordig voorbereid had, hetgeen me nu innerlijk belemmerd om mensen op hun woord te vertrouwen.

Ik ga met mezelf het commitment aan dat ik de kwaliteit van mijn leven wil bevorderen door duidelijke afspraken te maken waar ikzelf voldoening aan kan ontlenen omdat ik zorg wil dragen voor mezelf en prettig wil samenwerken met mijn toekomstige collega’s.

Wil je zelf door schrijven onderzoeken en ervaren welke invloed jouw mind heeft, klik dan op onderstaande links voor meer info:

http://desteniiprocess.com/

http://www.desteni.net/

http://desteni.org/ 

Dag 457 Gestimuleerd worden.

Vanmorgen las ik een artikel met als titel ‘wijzig je woorden en verander je leven’.  Gevolgd door de subtitel ‘weet jij hoe taal een enorme impact heeft op jouw vooruitzichten en uiteindelijk op je succes’. Aangetrokken door deze oneliners las ik vervolgens de tekst.

De auteur vervolgt ‘met woorden beïnvloed je andere mensen, maar we vergeten soms dat de woorden die we kiezen ook effect hebben op onze eigen emotionele staat en daarmee op ons functioneren’. Mensen vragen me wel eens ‘welke woorden moet ik gebruiken of juist vermijden?’ Het maakt eigenlijk niet uit, zolang je erdoor gemotiveerd raakt. Je kunt aardige woorden gebruiken tegen jezelf, speelse taal of schuttingtaal. Het gaat vooral om het effect dat die woorden hebben. De woorden dienen congruent te zijn met het effect (lees: gemoedstoestand) dat je wilt bereiken’.

Ik realiseerde me dat ‘als we volgens deze tekst woorden kiezen die ons motiveren dat er ook woorden zijn die we kiezen die ons niet-motiveren’.

De auteur vervolgt ‘bedenk, dat wat je moet leren is datgene te vermijden waardoor je ongemotiveerd raakt, woorden die je frustreren of waardoor je opgeeft. Want de woorden die je koppelt aan je ervaring, worden de ervaring zelf. Word je hier bewust van.’ Want als je constant praat over dat je je ergens aan kan ergeren, dan wordt je ook geërgerd. In plaats van dat je er van uitgaat dat je niet geïnspireerd raakt en hier op een andere manier mee wilt omgaan. Als je eens echt boos wilt worden, maar je gebruikt woorden als ‘ik ben te lief’ of ‘ik kan niet onaardig zijn’, dan lukt dat niet zo goed om kwaad te zijn’.

Ik realiseer me vervolgens dat een van de patronen die ik in mezelf ontwikkelt heb is dat ik altijd aardig wilde zijn en niet boos wilde worden. Door vriendelijkheid en aangepast gedrag wilde ik realiseren dat ik door anderen gestimuleerd en door hen positief bekrachtigd werd naar aanleiding van mijn gedrag.  Omdat ik de energie van boosheid en agressie wilde vermijden, had ik mezelf ten doel gesteld om de goede vrede te bewaren/herstellen. Een gedachte die ik mezelf heb aanvaard en toegestaan was ‘Ik mag niet boos worden, omdat ik aversie/weerstand/frictie ontwikkelt had tegen boosheid’.

Deze mind gedachten zijn ontstaan naar aanleiding van mijn ervaring met situaties ‘als ik een vraag of de behoefte had aan ondersteuning van mensen uit mijn omgeving, dan verwachte ik vooraf dat mijn vraag genegeerd of bekritiseerd zou worden’. Ik realiseer me dat ik verlangde naar positief gedrag (koestering, aanmoediging, troost) van de mensen uit mijn omgeving. Vandaar mijn vriendelijke aangepaste ‘allemansvriendje’ gedrag.

Waar ik behoefte aan had, en ik heb hier echt goed over moeten denken, was dat mijn wensen en behoefte gehoord werden, dat ik positief gestimuleerd werd. Dat mijn wens in vervulling zou gaan dat er geen ruzie zou zijn in huis en dat óók de leerkrachten en vriendjes op school mij vriendelijk bejegende.

De auteur vervolgt ‘want woorden geven grip en controle op het functioneren van ons brein zodat je de emotionele staat oproept die je nodig hebt in een bepaalde situatie. De meeste mensen kiezen er uiteraard voor om zich goed te voelen. Je goed voelen is nu eenmaal fijner dan je slecht voelen’.

Ik realiseer me dat ik dacht ‘ik wilde me goed voelen waar ik mezelf innerlijk slecht, onzeker en angstig ervaarde’. Het belang die de auteur van deze tekst beschrijft is dat we ons bewust moeten worden van de taal en woorden die we kiezen. Omdat woorden onze gedachten, de relatie met onze geest bepalen, wat effect kan hebben óf heeft op ons handelen.

Ik realiseer me dus als ik me innerlijk slecht, angstig en onzeker ervaar, dan zal ik hier eerst naar moeten kijken en vervolgens in mijn schrijven hierop zelfvergeving toepassen.

Ik realiseer me dat ik primair participeerde in de negatieve energie van ‘ik ervaar me innerlijk slecht, angstig en onzeker’. Bij tegenslag ‘in situaties als ik iets positiefs wil realiseren’ innerlijk de neiging ervaar om deze negatieve energie weer op te zoeken door gedrag dat slecht is voor mezelf, hetgeen effect heeft op mijn handelen en op de relatie met mijn omgeving.

De auteur sluit af met de woorden ‘woorden zijn de sleutel tot verschuiving van je gedachten, je fysieke verandering en verbetering van je resultaten. Denk in het vervolg na wat je tegen jezelf zegt’. Een belangrijk doel voor mezelf betreft ‘voor-denken’, in plaats van nadenken’.

Ik stel mezelf ten doel dat ik bewustzijn van de woorden die ik vooraf aan bepaald gedrag denk gewaar wil worden. Hier zelfvergeving op uitschrijven om Gewaarzijn van de invloed van mijn mind/geest te ontwikkelen. Waarmee ik mijn primaire focus ‘dat ik me innerlijk slecht, onzeker en angstig ervaar, mij realiseer, zie en begrijp, dat ik ervoor kies dat ik participeer in deze energie, eerst ontdoe van negatief geladen energie. Hetgeen ontstaat uit negatief geladen woorden die mijn gedachten creëren’ en vervolgens mijn gedrag.

Wordt vervolgd met een situatie waarin ik iemand ondersteun die tegenstrijdig handelt aan datgene wat de persoon zichzelf ten doel stelt. Waarover wij gezamenlijke afspraken maken, die de persoon vervolgens niet uitvoert.

Ik realiseer me dat het gedrag van deze persoon een negatieve invloed heeft op mij. Nadat de persoon bij vijf afspraken onbereikbaar was, zowel telefonisch als fysiek, ervaar ik in mezelf onzekerheid omdat ik mezelf de vraag voorleg ‘wil ik de persoon verder ondersteunen?’ Dit roept weerstand in me op omdat ik wil begrijpen en weten waarom de persoon niet wil of kan meewerken. Omdat ik de persoon niet persoonlijk kan bereiken maak ik me zorgen over zijn proces omdat de persoon kans maakt op een gedwongen maatregel, die opgelegd kan worden door de overheid. Want de afspraken die we hebben gemaakt zijn erop gericht om dit te voorkomen.

Wat ik me realiseer is dat ik niet boos kan worden op de persoon. Het leidt wel tot innerlijke onzekerheid, spanning en frustratie. Omdat ik pieker en mezelf onbewust de schuld geef ‘dat het niet lukt wat ik met de persoon overeen ben gekomen’. Ik twijfel niet aan mezelf omdat ik alle afspraken ben nagekomen. Door me niet langer op dit probleem te willen richten, leidt dit tot alcohol gebruik. Ik ontken hiermee het probleem en vermijd dat ik zelf mijn afspraken uitvoer. Ik wordt door alcohol gebruik dus onverschillig (ik zorg slecht voor mezelf). Dit heeft ook fysieke gevolgen zoals last van diarree en depressie.

Ik realiseer me ‘wil ik de persoon ondersteunen, zal ik eerst mijn eigen frustratie onder ogen moeten komen’. Want waarom denk ik dat de persoon mij en mijn goed bedoelde inzet negeert? Want de persoon is toch zelf verantwoordelijk voor de keuzes die de persoon maakt op moment dat hij me negeert.

Ondanks dat de organisatie waarvoor ik werk zelfverantwoordelijkheid en zelfregie promoot, ervaar ik innerlijk weerstand tegen het credo ‘zelfverantwoordelijk zijn’. Want vormt dit voor mij aanleiding om de ondersteuning stop te zetten? Omdat ik me realiseer en denk dat hij mijn goed bedoelde inzet ontwijkt? Of omdat ik veronderstel dat de persoon mij en mijn inzet niet serieus neemt waardoor ik me innerlijk niet gezien en gehoord ervaar? Waar ligt de grens voor mij ‘wel of niet doorgaan met de ondersteuning?

Wordt vervolgd.

 

Dag 443 Met elkaar overleggen.

Naar aanleiding van een gebeurtenis op mijn werk heb ik een gesprek gehad met een collega in bijzijn van mijn teamleider en zijn leidinggevende. Wij hebben gezamenlijk besproken, gekeken, nagedacht en overwogen hoe wij constructief kunnen samenwerken. Wij hadden overleg met elkaar.  

Vooraf aan dit gesprek had ik richting bepaald en mij voorgenomen dat ik tijdens dit gesprek  zonder vooroordeel zou luisteren naar de argumenten van elkaar met respect voor elkaars argumenten vanuit mijn overtuiging dat de ander iets voor hem/haar belangrijks te melden heeft. Ik had mijzelf ten doel gesteld ‘ik luister naar de argumenten van de ander(en). 

Gedurende dit gesprek werd mij duidelijk dat de aanwezigheid van mij en mijn teamleden binnen het werkgebied van mijn collega, weerstand oproept bij hem, omdat gemaakte afspraken ‘de momenten dat wij gebruik kunnen maken van faciliteiten binnen zijn werkgebied’ voor hem onduidelijk waren. Zie vorige blog.

Tijdens het gesprek was ik rustig en beheerst en liet mij niet verleiden door de beschuldigingen van mijn collega. Hij noemde mij een leugenaar want mijn verhaal kwam niet overeen met zijn versie. Ik benoemde de inhoud (concrete werkafspraken) en heb hiervoor meetbare argumenten aangedragen in overeen stemming met de afspraken die er al waren. Zo bleek tijdens het gesprek dat deze afspraken voor mijn collega niet duidelijk waren. Hij voelde zich overrompelt door onze komst binnen zijn werkgebied. Na zijn uitleg, en mede door dit overleg, werd mij duidelijk waar voor hem de schoen wringt.

Realisatie: ‘door zijn uitleg heb ik begrip voor zijn reactie’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik de inbreng van mijn collega bekritiseer, zonder uitleg, overleg en inzicht in de argumenten van mijn collega. Als en wanneer ik de bijdrage van mijn collega bekritiseer, dan Stop ik en Adem.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik de bijdrage of mening van anderen bekritiseer omdat ik geen oog heb voor hun bijdrage.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik bij afwijkende argumenten denk ‘jij bent ongeschikt voor deze functie (collega) of zoals ik vroeger dacht.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik bij afwijkende gedrag, anders dan wat ik voor ogen had, van mening was dat zij ongeschikt waren als ouder, juf of andere mensen waarvan ik dacht dat zij mij of mijn bijdrage belachelijk maakte.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij meer geschikt achtte dan anderen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijzelf als mens en gedrag profileer als ‘geschikt – perfect’ en gedrag van de ander ‘als’ ongeschikt – ondeugdelijk.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik door ruzie en conflict tussen mijn ouders gedachten heb aangeleerd en dacht ik zal het beter gaan doen dan jullie, waardoor ik de energie van conflict heb veroordeeld als negatief. 

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik van mening was dat zij ongeschikt waren om voor mij te zorgen, want ik dacht ‘jullie bekritiseren elkaar voortdurend en naar buiten toe zijn jullie vriendelijk.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij door hun schreeuwerige, onvriendelijke en agressieve communicatie onveilig voelde en dacht dat zij elkaar niet respecteerde als mens.  

Als en wanneer ik de energie van kritiek ervaar, dan Stop ik en Adem.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik na de gebeurtenis met mijn collega overwogen heb om te stoppen met mijn werk.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij in zijn bijzijn, door zijn schreeuwerige, agressieve en onvriendelijke gedrag, onveilig en niet gerespecteerd voelde.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik door zijn houding ging twijfelen of ik geschikt ben om, om te gaan met conflictsituaties.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij niet gerespecteerd voelde omdat mijn collega mijn verzoek tot overleg in mijn bijzijn besprak met andere collega’s waardoor ik dacht ‘mijn visie/ervaring wordt niet meegenomen in jouw verhaal.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik dacht ‘jij bent niet oprecht en schijnheilig’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik vervolgens dacht zelfs de collega’s waartegen jij jouw verhaal doet, bevragen mij niet, waardoor ik in hen ook potentiele vijanden zie, omdat ik niet bevraagd wordt, en van uitleg en overleg wordt uitgesloten, omdat ik mij door de energie van kritiek die ik mij Gewaar werd in mijzelf, ging afsluiten voor overleg, uitleg, dialoog en open ‘Geweldloze’ communicatie. 

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard zodra ik veronderstel ‘als’ ik door collega’s wel gesteund en gehoord wordt, dan wordt ik serieus genomen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik meer vertrouwen heb in mensen die vriendelijk zijn, en een voorkeur heb ontwikkelt voor en focus op mensen die de energie van vriendelijkheid uitstralen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard omdat ik de energie van conflict in mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik veronderstel dat vriendelijkheid ook ieder moment kan omslaan in vijandigheid, zodra ik dit in mijzelf, bij/door de ander waarneem in zijn/haar mimiek en toonhoogte, wat ik interpreteer als agressieve communicatie.  

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik door de energie van conflict in mijzelf, gedrag van anderen veroordeel, en veronderstel dat ik door gedrag van anderen geïntimideerd wordt.

Als en wanneer ik in mijzelf de energie van conflict Gewaar ben, dan Stop ik en Adem. Ik realiseer mij zie en begrijp dat de energie van twijfel over de oprechtheid en vriendelijkheid van mensen mijn Zelfoprechte vriendelijkheid en Zelfoprechtheid negatief beïnvloed.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik twijfel aan de oprechtheid van mensen als zij vriendelijk zijn omdat vriendelijkheid voor mij een dubbele boodschap bevat omdat ik de energie van conflict en agressie in mijzelf onderdruk. 

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik vriendelijkheid associeer met gedrag dat ieder moment kan omslaan in vijandigheid.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik de gedachte had om mijn collega op te wachten om hem een pak slaag te geven.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijn gevoelens van vijandigheid onderdruk achter een masker van vriendelijkheid omdat ik gevoelens van schaamte ervaar als ik eraan denk dat ik met agressie mijn gevoelens van conflict wil rechtvaardigen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik iemand fysiek geweld wil aandoen omdat ik in mijzelf de energie van boosheid en haat gevoelens onderdruk heb, die ik mij Gewaar werd naar aanleiding van de boosheid en haat die ik waarnam in de ogen van mijn collega. 

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik de energie van boosheid en haat in mijzelf heb toegestaan naar aanleiding van de momenten waar ik samenwerkte met mijn vader en van hem vaak kritiek kreeg op mijn bijdrage.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat tijdens mijn werk toen mijn stinkende best deed om gerespecteerd te worden en dat ik mijn gedachte dat ik niet gerespecteerd werd, omdat ik veronderstelde dat alles wat ik deed, daar vervolgens kritiek op volgde.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik in mijzelf gedachten heb toegestaan en veronderstelde dat overleg en dwang om mee te werken in de zaak vanzelf sprekend werden, terwijl mijn vriendjes gezellig samen aan het spelen waren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik een hekel kreeg aan samenwerken, want samenwerken is niet gezellig, en daarnaast wordt mijn bijdrage tóch nooit gewaardeerd.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik vervolgens andere manieren ging zoeken om wel waardering te ervaren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij heb aangepast aan de energie van conflict en verwarring, die ik in mijzelf onderdrukt heb omdat er geen overleg was over de manier van samenwerken.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijzelf negatief evalueerde omdat ik geen uitleg kreeg voor de beweegredenen van mijn vader end act dat alles wat ik doe toch negatief wordt beoordeeld door hem. 

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij aangepast heb en onderworpen aan de wisselende (agressieve stemmingswisselingen van mijn vader) en angst heb ontwikkelt voor kritiek omdat ik dacht dat mijn bijdrage en mijn zijn als Zelfoprecht fysiek wezen werd betwijfeld.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik daarnaast de angst voor waardering in mijzelf heb aanvaard en toegestaan omdat ik dacht dat ik niet perfect, als mens mislukt was en minderwaardig, in mijzelf de energie van onzekerheid heb ontwikkelt omdat ik veronderstelde dat mijn Zelfoprechte waardigheid en mens-zijn niet werd gerespecteerd.  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Dag 442 overleggen en samenwerken

Naar aanleiding van de reactie van een collega op mijn werk zie ik wat er in mijzelf gebeurt. Ik realiseer mij tijdens deze gebeurtenis, waarin ik met mijn collega wil overleggen, een patroon: ‘als’ ik wil overleggen, dat ik vooraf aan mijn verzoek al denk dat mijn verzoek vervolgens resoluut wordt afgewezen. In mijn vorige blog sluit ik af: ‘als en wanneer ik in mijzelf de energie van verwarring manifesteer naar aanleiding van de manier waarop iemand mij openlijk bekritiseert, dan Stop ik en Adem.

Als en wanneer ik vooraf aan mijn verzoek om overleg te hebben in mijzelf de energie van twijfel en de emotie angst ervaar, dan Stop ik en Adem. Ik realiseer mij zie en begrijp dat ik deze energie van verwarring in mijzelf manifesteer omdat ik denk dat mijn verzoek resoluut wordt afgewezen.

De betekenis van overleggen volgens het woordenboek: gezamenlijk bespreken, kijken naar, nadenken, overwegen, praten, met iemand bespreken, raadplegen, iets met elkaar bespreken; ‘ze overlegde met elkaar’.

Mijn betekenis: naar elkaar luisteren zonder vooroordeel, respect hebben voor elkaars argumenten, luisteren naar de ander vanuit de overtuiging dat de ander iets (voor hem/haar) belangrijks te zeggen heeft, de mening van de ander respecteren, die mening is even belangrijk als de mijne.

Daarom realiseer ik mij dat ik vooraf aan het overleg met mijn collega denk: ‘mijn voorstel om gebruik te maken van de pc binnen zijn werkgebied wordt door hem resoluut afgewezen’.

Hierin herken ik een patroon, mind gedachten die ik mij heb aangeleerd: ‘mijn voorstel of inbreng wordt bekritiseerd of belachelijk gemaakt’. Mijn gevoel/emotie/ waaruit gedachten ontstaan is: ‘uit angst voor kritiek en afwijzing probeer ik om de goede vrede te bewaren’. Mijn gedrag: ‘binnen situaties waarin ik mij angstig voelde om mijn bijdrage te leveren, vaak mijn woorden ingeslikt heb om de energie van kritiek en afwijzing in mijzelf te vermijden/ontwijken. Vaak ben ik weggelopen als mensen het oneens waren met mij omdat ik niet heb geleerd hoe ik assertief mijn argumenten communiceren. Dit vluchtgedrag heeft voor veel ellende en teleurstellingen gezorgd.  

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik onvoldoende oprecht, vooraf aan het verzoek aan mijn collega, de aspecten die de energie van twijfel en angst in mijzelf manifesteren, niet onder ogen ben gekomen, waardoor mijn verzoek niet Zelfoprecht is. Als en wanneer ik een voorstel wil doen op basis van de energie van angst en twijfel, dan Stop ik en Adem. Ik realiseer mij zie en begrijp dat mijn twijfel en angst gemanifesteerd worden door mijn veronderstelling ‘dat mijn verzoek niet wordt aangehoord’ waardoor ik denk dat anderen mij niet serieus nemen’.  

Als en wanneer ik vooraf aan een verzoek in mijzelf verwarring en twijfel bespeur, dan Stop ik en Adem. Ik realiseer mij zie en begrijp dat ik om verwarring te voorkomen vaak ben weggevlucht waardoor ik relaties, zowel privé als zakelijk, veronachtzaamd heb. Hierdoor manifesteerde ik in mijzelf, door verlieservaringen en teleurstelling, meer energie van twijfel en angst, waardoor ik mijn competenties en talent ondermijnd heb.  De gedachten dat mijn bijdrage bekritiseerd werd riep in mij weerstand op en frictie. In wezen stemde ik in met mijn veronderstelling dat anderen mijn bijdrage afwezen. Nu ik dit opschrijf voel ik fysiek mijn hart en onderbuik gevoelens in mijn nek kloppen.

Als en wanneer ik denk dat gedrag van anderen aanleiding is dat ik twijfel of angst ervaar om mijn voorstel tot overleg te communiceren, dan Stop ik en Adem. Ik realiseer mij zie en begrijp dat ik mensen bekritiseer die mij mijn twijfel tot overleg spiegelen als woorden en gedachten ‘jij deugd niet want jij neemt mij niet serieus’.

Als en wanneer ik de inbreng van anderen bekritiseer omdat zij afwijken van mijn plan, dan Stop ik en Adem. Ik realiseer mij zie en begrijp als ik de bijdrage of mening van anderen bekritiseer, geen oog heb voor hun bijdrage en denk ‘jij bent ongeschikt voor deze functie (collega) of zoals ik vroeger dacht, ongeschikt als ouder, juf of andere mensen waarvan ik dacht dat zij mij of mijn bijdrage belachelijk maakte.

Als en wanneer ik mij meer geschikt acht dan een ander, dan Stop ik en Adem. Ik realiseer mij zie en begrijp dat ik mijzelf als mens en in mijn gedrag profileer als ‘geschikt – perfect’ en gedrag van de ander ‘als’ ongeschikt – ondeugdelijk. Bij ruzie en conflict tussen mijn ouders heb ik mij deze gedachten aangeleerd. Ik dacht jullie zijn niet geschikt om voor mij te zorgen. Jullie bekritiseren elkaar voortdurend en naar buiten toe zijn en doen jullie vriendelijk. Ik voelde mij onveilig en niet gerespecteerd als mens.  

Als en wanneer ik de energie van kritiek ervaar, dan Stop ik en Adem. Ik realiseer mij zie en begrijp dat ik na de gebeurtenis met mijn collega overwogen heb om te stoppen met mijn werk. In zijn bijzijn voel ik mij niet langer veilig. Ik ga twijfelen of ik geschikt ben om, om te gaan met conflictsituaties. Ik realiseer mij omdat mijn collega mijn verzoek tot overleg bespreekt met andere collega’s, waardoor ik denk ‘mijn visie/ervaring wordt niet meegenomen in jouw verhaal, jij bent niet oprecht en schijnheilig’. Zelfs die collega’s waartegen jij jouw verhaal doet, bevragen mij niet, waardoor ik in hen ook potentiele vijanden zie.

Als en wanneer ik veronderstel als ik door collega’s wel gesteund en gehoord ben, dan wordt ik serieus genomen, dan Stop ik en Adem. Ik realiseer mij zie en begrijp dat ik meer vertrouwen heb in mensen die vriendelijk zijn, en focus op mensen die de energie van vriendelijkheid uitstralen, wat ieder moment kan omslaan in dreiging of vijandigheid in mimiek en toonhoogte.  

Als en wanneer ik door gedrag van anderen geïntimideerd wordt, dan Stop ik en Adem. Ik realiseer mij zie en begrijp dat de energie van twijfel over de oprechtheid en vriendelijkheid van mensen mijn angst voor vriendelijkheid en oprechtheid negatief beïnvloed. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik twijfel over de oprechtheid van mensen als zij vriendelijk zijn omdat vriendelijkheid voor mij een dubbele boodschap bevat. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik vriendelijkheid associeer met gedrag dat ieder moment kan omslaan in vijandigheid in mimiek, toonhoogte en of fysiek geweld.

Nieuwe realisatie: Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik de gedachte had om mijn collega op te wachten om hem een pak slaag te geven. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijn gevoelens van vijandigheid onderdruk achter een masker van vriendelijkheid.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik afspraken wil maken op mijn werk waarvan ik denk dat collega’s deze afspraken óók accuraat naleven en zodra zij afwijken van deze/mijn norm in mijzelf verwarring ervaar omdat de situatie voor mij dan niet langer veilig en overzichtelijk blijkt.

Net als in mijn vorige blog realiseer ik mij dat ik naast Zelfvergeving op de energie van verwarring, angst en twijfel, met de informatie die ik mij realiseer vervolgens richting kan bepalen.

Ik heb zelfs overwogen om te stoppen met werken binnen deze setting. Ik heb mijzelf in mijn vorige blog ten doel gesteld dat ik nadat ik mijn teamleider over deze gebeurtenis heb gemaild niet kan verwachten dat er een gesprek plaats vind tussen mijn collega, mij en de teamleider. Ik ga dit voorstel wel doen. 

Welke consequentie ik hieraan verbind is mij nog niet duidelijk. Gewaarzijn wat ik heb ontwikkelt naar aanleiding van deze gebeurtenis is dat ik mijn angst, twijfel en verwarring onder ben gekomen in deze blogs. Dat ik iemand fysiek geweld wil aandoen in mijn gedachten, daar schrik ik van naast dat het oplucht dat ik deze energie van boosheid en haat (die ik zag in de ogen van mijn collega) onder ogen ben gekomen in deze blog.

Het thema overleggen en samenwerken bevat nog andere aspecten namelijk dat ik tijdens samenwerken met mijn vader vaak kritiek kreeg op mijn bijdrage. Ik doe mijn stinkende best om gerespecteerd te worden en daar krijg ik kritiek op. Thuis werd ervan mij , zonder overleg, verwacht (dwang) dat ik meewerkte in de zaak terwijl mijn vriendjes gezellig samen aan het spelen waren. Werken was niet gezellig en werd volgens mij niet gewaardeerd.

Vervolgens ben ik andere manieren gaan zoeken om waardering te ervaren. Die zal ik hier nog niet bespreken. Aan de energie van conflict en verwarring (die ontstond omdat er geen overleg en uitleg was) heb ik mij aangepast en aan onderworpen.

Ik realiseer mij dat ik ook toezeggingen heb gedaan, die ik later heb bijgesteld of uitgesteld (procrastination).

Wordt vervolgd.

Stil A Honest Way to Go. 🙂  

Bedankt!