Day 544 doubt because differences.

When someone Tries to places me under his terms or requirements ‘his authority‘ then I say No! A strong resistance inside me pops up. This is in contrast to When I’m experiencing ‘I am spoiled’, then my feelings are indifferent, less strong. After all, I do what I feel like. Or I don’t do what I don’t want to do.

Authority: meaning for me: on terms and conditions, not unconditional and requirements determined by others. ‘If I get pinched by someone in such a way, I create inner resistance and resentment to this person.’

But what I have to do in fact I’ve questioning myself observing when I’m spoiled or experience authority. In my previous blog I wrote about that I expect from others that they have to behave decent in my opinion and expectation.

I realize see and understand In general I have no doubt about the others but in my view I experience doubt which I manifest inwardly. Doubt about I’m not sure which direction I want to take in terms of work, living environment and relationship.

In relation to others I’m not sure what people think of me. It’s going to make me unsure. If I think what to do I don’t know how others judge me. Today a friend’s father is buried. I am sure there’s a lot of People coming to This burial. Lots of people I know.

I don’t doubt the other but respond with something in me. With something I am expecting. I do not doubt someone’s sincerity or Selfhonesty. No! The Doubt I experience is something that doesn’t fit and resonate With my expectation. I expect people to judge me negatively. When I think about this, I become indifferent and passively aggressive. The way I deal with my idea that one will judge me negatively is that I am not going to the burial. And because I’m not going to the burial, in my opinion it will give others the right to judge me negatively. And I don’t really care about that at all. I guess this is, like experience doubt also a defending mechanism. In fact, I say ” I do what I want, regardless of the feelings and needs of others. I break socially desirable rules and find that afterwards, after the end of the burial, Terrible and painful because this makes me insecure. I realize and understand that I am mainly concerned with myself and not what the other person is experiencing or will find desirable.

I’m the leader of my expectation because I don’t get what I want or need or when I get accused of something, which is as accusing already exist in my mind. I suppressed my outrage at the injustice that was done to me. Because the one who did this was older and stronger than me. At some point, I have discovered that I get a perverse benefit from victimize myself. So Maybe I’m afraid to stand up for myself or do I enjoy the compassion I receive or do I like it when others suffer! The way I suffered in the past. Many points open up.

The key question for my victim personality, whether: is it worthy giving up standing as my own strength, to not take responsibility for my own independency? Myself experiencing as sad, weak, Lonely or inferior. Or Is the opposite of my doubt about me? Feed by being angry, strong and thinking now I acting powerful because It feels like I’m finally Make it clear to others that I stand up for myself and show others Stop, Till here this is my border? When I act like this, I realize see and understand, this way can seem aggressive.

Selfhonestly Selfforgiveness

I forgive myself that I have accepted and allowed myself that when I’m spoiled, my feelings are indifferent and Less strong.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself that I experience myself as spoiled I am thinking ‘after all, I do what I feel like.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself that when I experience myself spoiled it can happen that I don’t do what I don’t want to do.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself when I behave as the victim personality then I give up my own strength.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself that I give up my own strength when I act spoiled.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself that gave up my own strength because I did not not took responsibility for my own independency.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself that I grew up As a victim because I’ve always learned not to fight back but to avoid conflicts.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself that I listened to my parents ‘don’t fight’, so in my opinion I created the assumption ‘if I don’t fight, I’m avoiding conflicts.’

I forgive myself that I have accepted and allowed myself that I have made the decision not to fight because then I avoid conflict.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself that I have learned myself to avoid conflicts. If and when I am thinking ‘I want to avoid this conflict’, then I Stop and Breath. I realize see and understand that it is sometimes better to avoid conflicts, because it is better protect yourself if necessary.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself as a child I was thinking I’m not sure and feel not secure to apologize after I destroyed property from a neighbor.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself that I told my mother that I made Apology to the neighbor which was a lie, because of fear for the consequences I expected before I went to neighbor.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself that I Fought with a friend and walked away ‘crying’, and went to my mother who did nothing.

my demandingness.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself the way I deal with my idea that one will judge me negatively is that I am not going to the burial.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself because I’m not going to the burial, in my opinion it will give others the right to judge me negatively.

I forgive myself that I have accepted and allowed in relation to others I’m not sure what people think of me.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself that I can not control others opinion about me makes me unsure.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself that I think what to do I don’t know how others judge me.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself that I always experience myself insecure and therefore I am experience myself uncomfortable.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself that I always experience things shall go uncomfortable ‘not smoothly’.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself that I walk around in this world placed under the authority of the expected uncomfortable energy.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself that I resonate With my expectation.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself that I expect people to judge me negatively.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself that When I think about this, I become indifferent and passively aggressive.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself when I become indifferent and passively aggressive I react hostile and hard.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself that I react hostile and hard and then push people away from me.

Will be continued.

https://desteni.org/

Dag 468 Trots 3 Pass It On

‘Ben je ook trots op jezelf, want ik ben wel trots op jou’. Dit naar aanleiding van de prestatie die je geleverd hebt’. Uuh, Nee! Na dit ‘compliment’ van een bekende werd ik me innerlijk gewaar van de energie van wantrouwen. Omdat ik naar aanleiding van een compliment innerlijk wantrouwen heb ervaren, besprak ik dit punt tijdens chat met mijn buddy.

‘Kan ik iets of iemand vertrouwen, als ik innerlijk wantrouwen ervaar. Zelfs in relatie tot iemands woorden of daden in de waarneembare realiteit? Nee. ‘Want je zou denken dat ik dan weet wat ik aan iemand (of aan mezelf) heb’. Echter het woord wantrouwen plopte prominent in mijn bewustzijn op en werd me innerlijk gewaar van de energie van wantrouwen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik naar aanleiding van een compliment van een ander innerlijk wantrouwen ervaar.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb als ik een compliment ontvang vervolgens innerlijk geen vertrouwen ervaar.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb als ik van iemand een compliment ontvang, wantrouwen manifesteer en me realiseer, zie en begrijp dat ik innerlijk participeer in onderdrukt ‘wantrouwen’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk twijfels en angst ervaar omdat ik het waarheidsgehalte van iemands opmerking niet ervaar.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk participeer in de energie van wantrouwen omdat iemand me zegt ‘ik ben wel trots op jou prestatie’, en me realiseer zie en begrijp dat ik hiervoor de ander mind-rationeel dankbaar ben.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb innerlijk wantrouwen te ervaren naar aanleiding van iemands compliment, hetgeen ik in deze blog beschrijf.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik een compliment associeer met positieve energie van aandacht en positieve bevestiging, hetgeen ik als kind gemist heb en als verlangen innerlijk gemanifesteerd heb vanuit mijn gedachten ‘ik krijg niet de indruk dat ik er mag zijn zoals ik ben’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik complimenten vergelijk met positieve energie.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk de energie van wantrouwen ervaar hetgeen getriggerd wordt door mijn angst idee ‘zal de ander dit compliment oprecht menen’ of zit er een addertje onder het gras’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik als kind prestaties leverde vanuit hoop, verlangen en verwachting gevoed dat mijn, in plaats van kritiek en afwijzing, gedrag positief bevestigd zou worden.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik teleurgesteld werd door mijn innerlijke hoop, verlangen en verwachting waarop mijn omgeving negatief reageerde.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik in mijn twee voorgaande blogs over ‘trots’ het aspect ‘vertrouwen’ in relatie tot mijn innerlijk wantrouwen niet onderzocht heb hetgeen ik gewaar werd in relatie tot de vraag ‘ben je ook trots op jezelf’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard  heb ‘zolang ik gedachten over iemand heb, zelf niet te vertrouwen ben’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk een ander wantrouw die me complimenteert.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik naar aanleiding van een compliment innerlijk wantrouwen ervaar. Als en wanneer ik innerlijk de energie van wantrouwen manifesteer, Stop en Adem.

Ik realiseer me, zie en begrijp zodra ik innerlijk participeer in de energie van wantrouwen, twijfels en angst ervaar naar aanleiding van een (welgemeend) compliment omdat ik een compliment (positief) innerlijk vergelijk met negatieve reacties op mijn prestaties. Dit naar aanleiding van mijn hoop, verwachting en verlangen als kind.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken ‘zodra ik een positief compliment ontvang, dan worden mijn prestaties gezien en gewaardeerd door mijn omgeving.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik veronderstel dat mijn positieve verwachtingen door mijn omgeving beantwoord wordt met negatieve reacties.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik als kind de woorden van een ander wantrouwde nadat ik me innerlijk gekleineerd heb ervaren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik een compliment van de ander niet kan vertrouwen omdat ik in mezelf participeer in de energie van angst en twijfel.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik veronderstel dat er een addertje onder het gras schuilt als mensen me een compliment geven.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik de ander wantrouw omdat ik innerlijk de energie van wantrouwen ervaar.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik een compliment negatief interpreteer.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik in relatie tot prestaties van anderen, geregeld vraag ‘ben je trots op jezelf’!!!

Als en wanneer ik innerlijk twijfel ervaar naar aanleiding van een compliment, Stop en Adem.

Ik realiseer me, zie en begrijp dat mijn interpretatie ‘trots ervaren’ negatief geladen gedachten bevat, waaruit innerlijk onderdrukte angst en twijfel emoties zijn ontstaan naar aanleiding van kind gebeurtenissen en momenten waarin ik wilde horen ‘ik ben trots op je’.

Ik stel mezelf doelen ten doel die niet afhankelijk zijn van reacties van anderen, waaraan ik me committeer en tijdens momenten waarin ik innerlijk de energie van twijfel of angst ervaar om mijn voorgenomen doel tóch te doen.

You Just have too Breath, walk and ‘Pass It On baby’. lol

Zie voor informatie onderstaande links:

http://desteni.org/

http://nlforum.desteni.org/

http://lite.desteniiprocess.com/