Dag 468 Trots 3 Pass It On

‘Ben je ook trots op jezelf, want ik ben wel trots op jou’. Dit naar aanleiding van de prestatie die je geleverd hebt’. Uuh, Nee! Na dit ‘compliment’ van een bekende werd ik me innerlijk gewaar van de energie van wantrouwen. Omdat ik naar aanleiding van een compliment innerlijk wantrouwen heb ervaren, besprak ik dit punt tijdens chat met mijn buddy.

‘Kan ik iets of iemand vertrouwen, als ik innerlijk wantrouwen ervaar. Zelfs in relatie tot iemands woorden of daden in de waarneembare realiteit? Nee. ‘Want je zou denken dat ik dan weet wat ik aan iemand (of aan mezelf) heb’. Echter het woord wantrouwen plopte prominent in mijn bewustzijn op en werd me innerlijk gewaar van de energie van wantrouwen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik naar aanleiding van een compliment van een ander innerlijk wantrouwen ervaar.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb als ik een compliment ontvang vervolgens innerlijk geen vertrouwen ervaar.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb als ik van iemand een compliment ontvang, wantrouwen manifesteer en me realiseer, zie en begrijp dat ik innerlijk participeer in onderdrukt ‘wantrouwen’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk twijfels en angst ervaar omdat ik het waarheidsgehalte van iemands opmerking niet ervaar.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk participeer in de energie van wantrouwen omdat iemand me zegt ‘ik ben wel trots op jou prestatie’, en me realiseer zie en begrijp dat ik hiervoor de ander mind-rationeel dankbaar ben.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb innerlijk wantrouwen te ervaren naar aanleiding van iemands compliment, hetgeen ik in deze blog beschrijf.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik een compliment associeer met positieve energie van aandacht en positieve bevestiging, hetgeen ik als kind gemist heb en als verlangen innerlijk gemanifesteerd heb vanuit mijn gedachten ‘ik krijg niet de indruk dat ik er mag zijn zoals ik ben’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik complimenten vergelijk met positieve energie.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk de energie van wantrouwen ervaar hetgeen getriggerd wordt door mijn angst idee ‘zal de ander dit compliment oprecht menen’ of zit er een addertje onder het gras’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik als kind prestaties leverde vanuit hoop, verlangen en verwachting gevoed dat mijn, in plaats van kritiek en afwijzing, gedrag positief bevestigd zou worden.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik teleurgesteld werd door mijn innerlijke hoop, verlangen en verwachting waarop mijn omgeving negatief reageerde.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik in mijn twee voorgaande blogs over ‘trots’ het aspect ‘vertrouwen’ in relatie tot mijn innerlijk wantrouwen niet onderzocht heb hetgeen ik gewaar werd in relatie tot de vraag ‘ben je ook trots op jezelf’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard  heb ‘zolang ik gedachten over iemand heb, zelf niet te vertrouwen ben’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk een ander wantrouw die me complimenteert.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik naar aanleiding van een compliment innerlijk wantrouwen ervaar. Als en wanneer ik innerlijk de energie van wantrouwen manifesteer, Stop en Adem.

Ik realiseer me, zie en begrijp zodra ik innerlijk participeer in de energie van wantrouwen, twijfels en angst ervaar naar aanleiding van een (welgemeend) compliment omdat ik een compliment (positief) innerlijk vergelijk met negatieve reacties op mijn prestaties. Dit naar aanleiding van mijn hoop, verwachting en verlangen als kind.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken ‘zodra ik een positief compliment ontvang, dan worden mijn prestaties gezien en gewaardeerd door mijn omgeving.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik veronderstel dat mijn positieve verwachtingen door mijn omgeving beantwoord wordt met negatieve reacties.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik als kind de woorden van een ander wantrouwde nadat ik me innerlijk gekleineerd heb ervaren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik een compliment van de ander niet kan vertrouwen omdat ik in mezelf participeer in de energie van angst en twijfel.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik veronderstel dat er een addertje onder het gras schuilt als mensen me een compliment geven.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik de ander wantrouw omdat ik innerlijk de energie van wantrouwen ervaar.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik een compliment negatief interpreteer.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik in relatie tot prestaties van anderen, geregeld vraag ‘ben je trots op jezelf’!!!

Als en wanneer ik innerlijk twijfel ervaar naar aanleiding van een compliment, Stop en Adem.

Ik realiseer me, zie en begrijp dat mijn interpretatie ‘trots ervaren’ negatief geladen gedachten bevat, waaruit innerlijk onderdrukte angst en twijfel emoties zijn ontstaan naar aanleiding van kind gebeurtenissen en momenten waarin ik wilde horen ‘ik ben trots op je’.

Ik stel mezelf doelen ten doel die niet afhankelijk zijn van reacties van anderen, waaraan ik me committeer en tijdens momenten waarin ik innerlijk de energie van twijfel of angst ervaar om mijn voorgenomen doel tóch te doen.

You Just have too Breath, walk and ‘Pass It On baby’. lol

Zie voor informatie onderstaande links:

http://desteni.org/

http://nlforum.desteni.org/

http://lite.desteniiprocess.com/

 

Advertenties

Dag 363 reading my backchats

I see, realize and understand I am longing for easeness without my expectations.

I am expecting criticism and unwilligness from people which are not prepared listen to my contribution. I am expecting they will not have attention. I expect this already before I communicate. I am thinking they wil not pay attention to my contribution. That is why I am thinking when I say something, my contribution will be doubted by their reaction. Then I think they are not interested in me as a person. They do not take me serious. Instead it would be appreciate I had received some learning feedback skills from them.

Thats why I was thinking they failed to appreciate the pressure I was under. After some years I began and start suppress my words. My words turned into mind thoughts and backchats. This/my words change into mind thoughts was directed by myself. I am still responsible for this/my switch -my words into mind thinking. I realize and understand I made this choice because I saw no other alternatives. Not because I was not benevolent, good-natured, friendly or kind for consultation and dialogue. The cause lay in my lack of constructive learning, realize, see and understanding skills.

Thus, the cause of my failure when I was a child was the unfamiliarity with those skills. Redefine, define again into Living words apply self directiveness skills which are effective and supportive. Thus, when I think people criticize me, at that moment in this time I think back to the point in the past wherein my word changed into a thought. Thus, an event in here, in this moment when you think back(chat) goes back to the meaning/memory wherein I changed my living word into my mind thoughts, because I interpreted my experience with G & D (see more have read back my previous blog) as criticism. I can not remember G & D ever told me I had to interpret their behavior and response as critical ore unwilligness. They communicate what they knew. So what I receive is my longing for attention. Thus, in a way, my way and what I communicate are my past settings and interpretations – which I blame or expect – from and on to people or my enviroment.

I had to interpret their behavior and response as critical because the only thing I was longing fore from G & D was they has to be proud at my contribution. My existance as the mind already was longing for attention and proudness. My Living words no longer exist. I already blaming G & D for not giving me their proudness. My proudness was seperate from G & D because I never told them to be proud at my contribution. So I start with my character behave being easy going, friendly and understanding. Only for one purpose – people would be proud at me because I gave them my friendly and understanding attention. So when they did not I was feeling my resistance because my longing for attention was telling me because of my words switch into mind thouhgts which I already made. It was my own choice and inner voice telling – they have critic that’s why they are unwilligness.

So I start manipulate there unwilligness into willingness bahave as a being was friendly and understanding. Laughing, relaxed and making jokes. So when I was in alignment I was attracting the people I was attracted to in the same way my mind was telling me. Such as a magnet to be equal attracts his equal magnet. So my friendly Character start acting and attracting the friendlyness and willingness into others.

When they start argue this felt like a modification of my idea what I was labeling as bother, twaddle and grizzle. After I noticed this behavior (into me) I start ignore them. I focused my research at the point – how long will you stay loyal to me, and when do you stop support me and my longing for unconditional attention. So when they stop with giving me unconditional support this was my sign into my startingpoint and decission to push him away from me. The same experience I Always and already was expecting from G & D. The recognisation from my mind thoughts onto the other I allowed and accepted myself bonding with my behave and close my window curtain invisible to the outside world.

Thus my unfullfiled longing and desire for unconditional attention from others was my decission after I interpreted the behave of G & D. I was thinking they critize me and therefore G & D are pushing me away. I realize, see and understand my decission was telling me to do so and so,

thank you…

Dag 320 Mind fear made choices

Kort geleden had ik tijdens een chat in goed overleg een toezegging gedaan dat ik zou deelnemen aan een activiteit. Nadat ik had nagedacht over mijn keuze realiseerde ik me dat mijn keuze weerstand opriep.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik achteraf aan mijn toezegging tot deelname aan een activiteit angstig werd en daardoor mijn eerdere keuze en toezegging betwijfelde om via een hangout mijn stem te laten horen. Ik realiseer me dat ik uit privacy overweging begon te twijfelen en dat deze privacy overweging mij bekend was op het moment van overleg.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik me te laat realiseerde dat mijn bijstelling gevolgen had voor de andere deelnemers maar ook voor mijn betrouwbaarheid/onbetrouwbaarheid. Ik realiseer me, zie en begrijp door deze ervaring met onbetrouwbaarheid beter dat ik mezelf in staat heb gesteld door oprecht te beschrijven wat er is gebeurd, een gedachte gewaar ben namelijk dat ik aan ongehoorzaam zijn denk dat ik afwijk van mijn toezegging en als ik afwijk van mijn toezegging dan ben ik onbetrouwbaar. Een bekend, terugkerend patroon gewaar gemaakt waardoor ik me realiseer dat ik uit dit patroon een schuldcomplex heb ontwikkelt.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijn toezegging bekritiseer en veroordeel.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard als ik afwijk van mijn toezegging vervolgens denk dat ik onbetrouwbaar ben.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard om mijn mind keuzes te veroordelen waardoor ik meer negatieve energie in mijzelf genereer en daardoor meer afgescheiden raak van mijn fysiek Gewaarzijn.

Voor context zie previous blog.

Als en wanneer ik ongehoorzaam ben als ik mijn keuze achteraf bijstel en denk ik ben onbetrouwbaar, dan stop ik en adem ik. Ik realiseer me door mijn hangout deelname bijstelling dat ik mezelf effectief ondersteunt heb door dit punt bespreekbaar te maken met mijn buddy en een van de andere deelnemers die mij gewezen heeft om de gevolgen van mijn keuze in overweging te nemen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik dacht, gefocust op mijn aanname/patroon zodra ik afwijk van de instructies van anderen ‘ben ik ongehoorzaam’ niet langer plichtsgetrouw aan mijn opvatting dat ik de goede vrede wil bewaren waardoor ik het risico loop dat ik kritiek kan krijgen naar aanleiding van mijn eigen keuze en zelf gecreëerde angst afwijk van het bekende stramien kies voor het onbekende, als gevolg van mijn verandering, mijn mind welzijn in gevaar breng vervolgens kans maak op straf

Ik realiseer me dat ik door mijn keuze voor het bekende, gehoorzaam zijn aan de instructie van de juf, mijn eigen keuze ben ontweken uit angst voor straf gehoorzaam was aan de eis en het gezag van de juf naar aanleiding van opvoed instructies mezelf heb aangeleerd zodra ik afwijk van mijn eigen keuze krijg ik straf of kritie naar aanleiding van mijn eigen initiatief en bijdrage

Als en wanneer ik naar aanleiding/reactie op een externe gebeurtenis of persoon in mezelf focus op mijn gedachte ‘ik wijk af van mijn keuze’ me realiseer, zie en begrijp dat ik degene ben die verondersteld ‘ik ben ongehoorzaam’ en als ik ongehoorzaam ben krijg ik straf, dan stop ik en adem ik

Ik zie en begrijp zodra ik op anderen reageer dat mijn mind veronderstelling ‘ik ben ongehoorzaam’ mijn aandacht trekt, afleidt van het huidige moment in Hier, waardoor ik mezelf verhinder om fysiek in Hier aanwezig te zijn hetgeen impliceert dat ik mezelf en anderen verhinder om zo effectief te zijn als waartoe we gezamenlijk in staat zijn

Ik stel mezelf ten doel dat ik mijn interpretatie ík ben ongehoorzaam’ hetgeen ik als informatie vertaal naar mijn keuzes, opvattingen, veronderstellingen, meningen en ideeën specifiek volgens de stappen van het schrijfproces gewaar maak, dooradem en ontdoe van negatief en positief geladen mind energie waarop ik zelfcorrectie kan toepassen

Ik ga met mezelf de verbintenis aan dat ik mijn verantwoordelijkheid aanvaard dat ik zelf de regie had in mijn reacties die afhankelijk van en geregisseerd door mijn gedachten, gevoelens en emoties gebundeld de specifieke mind opvatting ík ben ongehoorzaam’ mijzelf heeft weerhouden om het moment in Hier fysiek met, in plaats zonder mind reactie te ervaren

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik gehoor gaf aan de instructie van de juf in mezelf weerstand en frictie opriep omdat ik thuis had geleerd dat ik gehoor moest geven aan hetgeen mij door de volwassenen werd opgedragen niet langer als excuus fungeert

Ik realiseer me dat de gedachte ‘ik ben ongehoorzaam’ mij ervan weerhoudt dat ik mezelf in mijn afwachtende houding verzuim, mezelf verhinder dat ik initiatief neem, vertaald naar zelfcorrecties vervolgens mijn ware zelfexpressie daadwerkelijk wandelend op een manier die het beste is voor Alle Leven, mezelf verhinder effectief te zijn als waartoe ik in staat ben

Als en wanneer ik naar aanleiding van mijn mind weerstand en frictie gehoor geef aan hetgeen ik in mezelf heb aanvaard en toegestaan naar aanleiding van een persoon of gebeurtenis vervolgens verzuim dat ik mijn zelfcorrecties niet wandel, dan stop ik en adem ik.

Ik ga met mezelf de verbintenis aan zodra ik weerstand ervaar me realiseer, inzie en begrijp dat ik degene ben die mijn mind reactie stopt, me realiseer zie en begrijp, ik ben me gewaar van mijn mind bewustzijn, hierdoor kan ik mezelf effectief ondersteunen als waartoe ik in staat ben waardoor ik door dit bewuste inzicht mezelf niet langer verhinder om effectief te zijn.

Ik ga met mezelf de verbintenis aan, mijn reacties gewaar vervolgens dooradem, uit mijn geest reactie adem contact maak met de fysieke realiteit in Hier vervolgens reactievrij naar aanleiding van zelfcorrecties in overleg en dialoog met mezelf en anderen keuzes kan maken die het beste zijn voor Alle Leven.

Dag 311 paranoia fear behave

Recent had ik het gevoel dat mijn bijdrage getest werd. Mijn mind veronderstelling was gegrond vanwege de gedachte dat anderen onderzoeken of ik betrouwbaar ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mijn mind gedachte onderhoud met bewijs want vooraf aan een Skype-chat zie ik op het afgesproken tijdstip dat het groene lampje achter de naam van mijn gesprekspartner brand waardoor ik denk mijn gesprekspartner is aanwezig.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik me heb aangeleerd dat ik afwacht tot aan het moment dat mijn gesprekspartner hallo typt/zegt

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik afwacht tot aan het moment dat mijn gesprekspartner mij welkom heet voor onze chat conversatie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf mijn afwachtende houding toegestaan en aanvaard heb dat de benadering van mijn gesprekspartner uitblijft vervolgens denk er kan iets mis zijn met de verbinding niet tot initiatief besluit en niet zelf onderzoek of mijn gesprekspartner aanwezig is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf uitstelgedrag toegestaan en aanvaard heb de volgende ochtend uit mijn slaap ontwaak denk ik wordt getest of ik mijn afspraken nakom.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik een week afwacht tot een volgende afspraak opgelucht ben en constateer dat mijn gesprekspartner wel aanwezig is en tijdens dit gesprek oprecht mijn vermoeden bespreek met mijn gesprekspartner bespreek dat ik denk dat ik getest wordt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik afwachtend in mijn houding ben uit angst voor de feedback/reactie van mijn gesprekspartner me realiseer zie en begrijp dat ik een afwijzing en kritiek verwacht tijdens deze afspraak opgelucht ben omdat blijkt dat de feedback van mijn gesprekspartner vriendelijk is en van een compliment voorzien blijkt dat mijn wantrouwen ongegrond is me realiseer dat ik in plaats van afwijzing en kritiek lof verwacht omdat ik betrouwbaar ben omdat ik gewacht heb tot aan het moment dat mijn gesprekspartner verschijnt Ik realiseer me dat ik me opgelucht voel tot aan het moment van de reactie van mijn gesprekspartner onzeker was afhankelijk heb gemaakt van de reactie van mijn gesprekspartner eigen initiatief ontwijk uit angst voor een snerende opmerking, ontkenning, een laconieke onverschillige houding verwacht van mijn gesprekspartner me realiseer dat mijn gedachten negatieve energie genereert waardoor ik mijn paranoia zijn creëer. Ik realiseer me mijn realisatie omdat ik oprecht mijn punt van angst bespreek met mijn gesprekspartner mezelf ondersteun zie en begrijp dat ikzelf mijn paranoia construeer.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik bij twijfel afwacht omdat ik angst ervaar door mijn afwachtende houding eigen initiatief ontwijk de regie buiten mezelf leg me afhankelijk maak van mijn mind gedachten en veronderstelling blijf wachten tot aan het moment dat de ander in actie komt met mijn uitstelgedrag de ander laat bepalen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik verzuimd heb om initiatiefrijk te zijn mijn vermoeden of mijn gesprekspartner afwezig was om mijn betrouwbaarheid te testen eerder die week al had kunnen onderzoeken.

Als en wanneer ik afwachtend in mijn houding af wacht tot aan het moment dat de ander initiatief toont uitstelgedrag vertoon dan stop ik en adem ik

Ik stel mezelf ten doel dat ik bij geen bericht zelf hallo kan zeggen waar ik gewend ben dat ik afwacht tot aan de aanwezigheid van mijn gesprekspartner

Ik stel mezelf ten doel als en wanneer ik denk dat mijn gedachte aan snerende reactie van de ander me realiseer dat ik in plaats daarvan lof verwacht me heb aangeleerd om af te wachten tot ik benaderd wordt zelf initiatief neem en contact maak door hallo te zeggen tijdens het Skype gesprek of tussentijds een email kan sturen.

Ik stel mezelf ten doel dat ik niet langer mijn verantwoordelijk ontloop en het risico dat er op mijn verzoek een sneer volgt bij een snerende opmerking de keuze maak dat dit moment ervaar als bewust flagpoin moment waarin ik kan besluiten om mijn reactie op mijn lof verwachting kan doorademen

Als en wanneer ik een snerende opmerking een reactie die ik vooraf aan mijn verzoek in plaats van lof verwacht waarop ik besluit om te zwijgen dan stop ik en adem ik

Door deze gebeurtenis realiseer ik me wantrouwen in relatie tot levenspartners. Op grond hiervan heb ik de activiteiten van mijn partners meer dan normaal in de gaten gehouden. Uit voorzorg om mijn gevoel en de realiteit van mijn wantrouwen niet te voelen ging ik me soms streng, kritisch, boos of zelfs dictatoriaal opstellen.

In mijn vorige blog beschrijf ik dat ik onder invloed van alcohol negatieve gedachten een tijd lang verdrongen heb en geneutraliseerd waarna ze na verloop van tijd weer terug kwamen in mijn bewustzijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb geobsedeerd door negatieve gedachten met alcohol geneutraliseerd mijn angst en initiatief verdrongen heb

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik door deze keuze in mezelf juist méér onjuiste irrationele gedachten gemanifesteerd heb paranoia werd

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik overtuigd van mijn gelijk de openbaarheid ontweek en overeenkomstig mijn innerlijk beeld mijn innerlijke mijn waarheid aan mezelf communiceerde

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb om mijn mind waarheid aan een psychiater gecommuniceerd volgens haar criteria zij dit vervolgens vertaalde naar een diagnose en ziektebeeld dat ik in navolging van haar woorden vervolgens dit ziektebeeld als waarheid binnen mijn realiteit en wereld heb aanvaard en toegestaan op mijn al onzekere realiteit heb geplakt

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik op mijn al onzekere realiteit dit ziektebeeld heb geplakt in mezelf meer schaamte, twijfel, faalangst, minderwaardigheid, onzekerheid en daardoor meer actieve negatieve energie genereerde de daarbij behorende fysieke klachten creëerde

Als en wanneer ik mijn gedachten niet uitspreek kies voor een afwachtende houding me realiseer zie en begrijp dat ik mijn gedachten en energetische lading naar mijn mind verdring dan stop ik en adem ik

Ik stel mezelf ten doel dat ik mijn angst reacties verder onderzoek in de les en aandachtspunten oprecht bespreek los van het feit of ik wel of niet lof krijg.

Dag 260 irresolute

Tijdens een chat gesprek met mijn buddy realiseer ik me dat ik niet precies weet wat ik wil en twijfel over bepaalde keuzes. Deze besluiteloosheid manifesteert zich op meerdere levensgebieden waardoor mijn twijfel een ‘state of mind’ is die mij beïnvloed.

Vervolgens draagt zij de suggestie aan ‘ik zou kijken naar wanneer je je op deze manier ging ervaren/wanneer je het begon te merken en kijken of je kan zien wat de ‘trigger’/aanleiding was voor deze ervaring van ‘besluiteloosheid’.

Vervolgens realiseer ik me de gedachte naar aanleiding van een recent incident ‘dat mensen in mijn omgeving zich anders gingen gedragen’.

Mijn buddy reikt mij vervolgens drie opties aan 1. Is het werkelijk zo dat mensen plots zich anders gedragen? 2. Of is het meer dat je het zo bent gaan interpreteren? 3. Is jou/mijn gedrag veranderd op zo’n manier dat ik mensen ben beginnen wegduwen?

In deze blog onderzoek ik ‘besluiteloosheid’ in relatie tot optie 1:

‘Is het werkelijk zo dat mensen ‘plots’ zich anders gedragen?’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik ‘mijn state of mind’ ‘besluiteloosheid’ verbind aan het feit dat ik denk dat mensen in mijn omgeving zich anders gedragen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mezelf anders gedraag na een incident ik los het op zonder hulp in te schakelen van mensen uit mijn team.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de veronderstelling ik wil een uitstekende reputatie realiseren zodat er niet negatief wordt gedacht over mij en degene die bij het incident betrokken was.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik teamleden na dit voorval niet in vertrouwen heb genomen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik de gebeurtenis heb voorzien van meer negatief geladen emoties/energie waardoor mijn bloedsuikerspiegel hoger werd.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb nadat ik mijn ervaring eerlijk heb besproken vals beschuldigd werd met de opmerking dat ik dit incident heb verzonnen. Ik realiseer me mijn verbazing en ongeloof.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de gedachte dat ik moet bewijzen dat ik niet oneerlijk ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mezelf vals beschuldigd heb naar aanleiding van een incident op de lagere school.

Vervolgens herinner/realiseer ik me overeenkomsten naar aanleiding van deze Zelfvergeving overeenkomsten in relatie tot een incident op de eerste klas van de lagere school. Daar moest ik op instructie van de juf wachten naast de grote schooldeur en was besluiteloos om weg te gaan omdat ik heeeeeeel lang moest wachten.

Showing or feeling hesitancy; uncertain  I stood all alone ‘irresolute’ waiting outside the schooldoor
Ik vergeef mezelf dat ik mezelf destijds toegestaan en aanvaard heb dat ik mijn ouders niet in vertrouwen heb genomen en de gevolgen van dit incident niet besproken heb en de negatief geladen impact in mezelf aanvaard en toegestaan heb.

Ik realiseer me dat ik toen in het bijzijn van klasgenoten onheus werd behandeld.

Ik realiseer me dat ik naar aanleiding van het recente incident naast onheus bejegend werd aangespoord dat ik mijn excuus moest aanbieden aan mijn huidige klasgenoten omdat ik alles uit mijn duim heb gezogen en werd beschuldigd dat ik een leugenaar ben.

Ik realiseer me dat ik angst heb voor de reacties van mensen in een klaslokaal/of groep omdat ik denk dat ik kans maak dat ik wordt uitgelachen als ik mijn kwetsbaarheid/angst/verbazing/twijfel toon.

Ik realiseer me dat ik verwacht dat mijn bijdrage/eerlijkheid altijd negatieve gevolgen heeft en dat ik alleen wordt achter gelaten.

Ik realiseer me dat de ervaring op de eerste klas doorwerkt/invloed heeft op de verschillende lagen van mijn bewuste; onbewuste; en onderbewuste-mind en door het uitschrijven van zelfvergeving op het startpunt ‘besluiteloosheid in relatie tot optie 1 wordt ik me hiervan bewust/gewaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard dat ik verzuimd heb mijn werkbegeleider/ouders in te lichten uit angst voor een afkeurende/ongepaste reactie omdat ik mijn kwetsbaarheid toon en omdat ik hulp vraag en omdat ik verwacht dat het vanzelfsprekend is dat mijn begeleider/ouders mij steunen dit nalaat waar ik verwacht dat ik wordt uitgelachen/afgewezen omdat ik mijn kwetsbaarheid toon.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de gedachte als ik mijn kwetsbaarheid/hulpvraag bespreek ben ik kleinzerig.

volgende blog dag 261 insecure