Dag 312 See my responsibilitie and what I think will happen

art Marlen Vargas del Razo

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik zoals ik in mijn  previous blog beschrijf dat ik de verantwoordelijkheid van mijn gedrag op een ander plak hetgeen ik waarneem in een ander in mezelf zie onder ogen kom in deze blog

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik denk dat ik getest wordt door mijn gesprekspartner niet realiseer zie en begrijp dat ik degene ben die aanzet tot test gedrag

Als en wanneer ik denk dat ik door mijn gesprekspartners getest wordt me realiseer zie en begrijp dat ik degene ben die mezelf aanzet tot test gedrag dan stop ik en adem ik.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik afwachtend ben in mijn houding

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard dat ik gedachten heb waardoor ik in mezelf angst ontwikkelt heb

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat mijn gedachten mij ontmoedigen om in gesprek te gaan met mijn gesprekspartner

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik een confrontatie verwacht geconfronteerd wordt met de feedback en de reactie van mijn gesprekspartner me realiseer zie en begrijp dat ik een afwijzing op mijn hulpvraag verwacht

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb omdat ik kritiek verwacht contact vermijd meer onzekerheid en vragen aan mezelf gericht genereer me realiseer dat ik me afhankelijk mak van de reactie/feedback van mijn gesprekspartnet

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik in de confrontatie met de feedback van mijn gesprekspartner zowel positieve als negatieve feedback kan verwachten en krijgen afhankelijk van de reactie van mijn gesprekspartner

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb omdat ik denk dat ik getest wordt mezelf niet stop en adem me afhankelijk maak van de positieve en negatieve invloed die overeenkomstig energie genereert en meer complottheorie gedachten waardoor ik verder afdrijf van mijn Zelfoprecht Gewaar zijn me realiseer dat ik in mezelf meer en meer gescheidenheid bepaal

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik een week lang een vervolgafspraak afwacht verandering ontloop door middel van contact eigen initiatief mijn verantwoordelijkheid ontloop

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik niet eerder op eigen initiatief mijn verantwoordelijk onderzoek me realiseer dat ik mijn angst voor het onbekende ontloop, onbekend met de reactie van mijn gesprekspartner het risico van het onbekende vermijd aan te gaan

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mijn angst voor het onbekende ontloop

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik op het onbekende mijn veronderstelling dat ik een snerende afwijzende reactie van mijn gesprekspartner heb geplakt verwacht mijn gesprekspartner veroordeel omdat ik denk dat ik risico loop daarom het risico van het onbekende aangaan vermijd

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mijn verwachting ontloop tijdens de vervolg afspraak blijkt dat mijn veronderstelling en verwachting onjuist blijken te zijn daarom opgelucht ben

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb omdat blijkt dat de feedback van mijn gesprekspartner vriendelijk is en van een compliment voorzien daaruit blijkt dat mijn mind wantrouwen ongegrond is

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb in plaats van afwijzing of kritiek eigenlijk lof en positieve feedback verwacht omdat ik onbetrouwbaar ben omdat ik gewacht heb op het moment dat mijn gesprekspartner verschijnt en mijn mind voedt

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik me opgelucht voel naar aanleiding van de feedback van mijn gesprekspartner

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik tot het moment van de reactie van mijn gesprekspartner onzeker was mezelf verhindert heb dat ik zelf verantwoordelijk was voor mijn initiatief me realiseer zie en begrijp dat ik mezelf afhankelijk maak van de reactie en het gedrag van mijn gesprekspartner

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik initiatief ontwijk uit angst voor een snerende opmerking mijn eigen initiatief ontken

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat mijn interne dialoog een laconieke onverschillige houding verwacht van mijn gesprekspartner me realiseer dat ik verantwoordelijk ben voor mijn gedachten waarmee ik in mezelf negatieve energie genereer

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik in mezelf door mijn verwachting en veronderstelling mijn mind paranoia creëer.

Ik stel mezelf ten doel dat ik oprecht mijn punt van angst bespreek met mijn buddy dat ik mezelf ondersteun verantwoordelijkheid neem voor mijn mind niet langer anderen veroordeel en test hoe zij op mijn mind reageren

Ik ga met mezelf de verbintenis aan dat ik zelf-eerlijk mijn richting wil bepalen nadat ik de invloed van mijn mind ontdaan heb van mijn angst.

Advertenties

Dag 311 paranoia fear behave

Recent had ik het gevoel dat mijn bijdrage getest werd. Mijn mind veronderstelling was gegrond vanwege de gedachte dat anderen onderzoeken of ik betrouwbaar ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mijn mind gedachte onderhoud met bewijs want vooraf aan een Skype-chat zie ik op het afgesproken tijdstip dat het groene lampje achter de naam van mijn gesprekspartner brand waardoor ik denk mijn gesprekspartner is aanwezig.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik me heb aangeleerd dat ik afwacht tot aan het moment dat mijn gesprekspartner hallo typt/zegt

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik afwacht tot aan het moment dat mijn gesprekspartner mij welkom heet voor onze chat conversatie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf mijn afwachtende houding toegestaan en aanvaard heb dat de benadering van mijn gesprekspartner uitblijft vervolgens denk er kan iets mis zijn met de verbinding niet tot initiatief besluit en niet zelf onderzoek of mijn gesprekspartner aanwezig is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf uitstelgedrag toegestaan en aanvaard heb de volgende ochtend uit mijn slaap ontwaak denk ik wordt getest of ik mijn afspraken nakom.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik een week afwacht tot een volgende afspraak opgelucht ben en constateer dat mijn gesprekspartner wel aanwezig is en tijdens dit gesprek oprecht mijn vermoeden bespreek met mijn gesprekspartner bespreek dat ik denk dat ik getest wordt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik afwachtend in mijn houding ben uit angst voor de feedback/reactie van mijn gesprekspartner me realiseer zie en begrijp dat ik een afwijzing en kritiek verwacht tijdens deze afspraak opgelucht ben omdat blijkt dat de feedback van mijn gesprekspartner vriendelijk is en van een compliment voorzien blijkt dat mijn wantrouwen ongegrond is me realiseer dat ik in plaats van afwijzing en kritiek lof verwacht omdat ik betrouwbaar ben omdat ik gewacht heb tot aan het moment dat mijn gesprekspartner verschijnt Ik realiseer me dat ik me opgelucht voel tot aan het moment van de reactie van mijn gesprekspartner onzeker was afhankelijk heb gemaakt van de reactie van mijn gesprekspartner eigen initiatief ontwijk uit angst voor een snerende opmerking, ontkenning, een laconieke onverschillige houding verwacht van mijn gesprekspartner me realiseer dat mijn gedachten negatieve energie genereert waardoor ik mijn paranoia zijn creëer. Ik realiseer me mijn realisatie omdat ik oprecht mijn punt van angst bespreek met mijn gesprekspartner mezelf ondersteun zie en begrijp dat ikzelf mijn paranoia construeer.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik bij twijfel afwacht omdat ik angst ervaar door mijn afwachtende houding eigen initiatief ontwijk de regie buiten mezelf leg me afhankelijk maak van mijn mind gedachten en veronderstelling blijf wachten tot aan het moment dat de ander in actie komt met mijn uitstelgedrag de ander laat bepalen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik verzuimd heb om initiatiefrijk te zijn mijn vermoeden of mijn gesprekspartner afwezig was om mijn betrouwbaarheid te testen eerder die week al had kunnen onderzoeken.

Als en wanneer ik afwachtend in mijn houding af wacht tot aan het moment dat de ander initiatief toont uitstelgedrag vertoon dan stop ik en adem ik

Ik stel mezelf ten doel dat ik bij geen bericht zelf hallo kan zeggen waar ik gewend ben dat ik afwacht tot aan de aanwezigheid van mijn gesprekspartner

Ik stel mezelf ten doel als en wanneer ik denk dat mijn gedachte aan snerende reactie van de ander me realiseer dat ik in plaats daarvan lof verwacht me heb aangeleerd om af te wachten tot ik benaderd wordt zelf initiatief neem en contact maak door hallo te zeggen tijdens het Skype gesprek of tussentijds een email kan sturen.

Ik stel mezelf ten doel dat ik niet langer mijn verantwoordelijk ontloop en het risico dat er op mijn verzoek een sneer volgt bij een snerende opmerking de keuze maak dat dit moment ervaar als bewust flagpoin moment waarin ik kan besluiten om mijn reactie op mijn lof verwachting kan doorademen

Als en wanneer ik een snerende opmerking een reactie die ik vooraf aan mijn verzoek in plaats van lof verwacht waarop ik besluit om te zwijgen dan stop ik en adem ik

Door deze gebeurtenis realiseer ik me wantrouwen in relatie tot levenspartners. Op grond hiervan heb ik de activiteiten van mijn partners meer dan normaal in de gaten gehouden. Uit voorzorg om mijn gevoel en de realiteit van mijn wantrouwen niet te voelen ging ik me soms streng, kritisch, boos of zelfs dictatoriaal opstellen.

In mijn vorige blog beschrijf ik dat ik onder invloed van alcohol negatieve gedachten een tijd lang verdrongen heb en geneutraliseerd waarna ze na verloop van tijd weer terug kwamen in mijn bewustzijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb geobsedeerd door negatieve gedachten met alcohol geneutraliseerd mijn angst en initiatief verdrongen heb

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik door deze keuze in mezelf juist méér onjuiste irrationele gedachten gemanifesteerd heb paranoia werd

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik overtuigd van mijn gelijk de openbaarheid ontweek en overeenkomstig mijn innerlijk beeld mijn innerlijke mijn waarheid aan mezelf communiceerde

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb om mijn mind waarheid aan een psychiater gecommuniceerd volgens haar criteria zij dit vervolgens vertaalde naar een diagnose en ziektebeeld dat ik in navolging van haar woorden vervolgens dit ziektebeeld als waarheid binnen mijn realiteit en wereld heb aanvaard en toegestaan op mijn al onzekere realiteit heb geplakt

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik op mijn al onzekere realiteit dit ziektebeeld heb geplakt in mezelf meer schaamte, twijfel, faalangst, minderwaardigheid, onzekerheid en daardoor meer actieve negatieve energie genereerde de daarbij behorende fysieke klachten creëerde

Als en wanneer ik mijn gedachten niet uitspreek kies voor een afwachtende houding me realiseer zie en begrijp dat ik mijn gedachten en energetische lading naar mijn mind verdring dan stop ik en adem ik

Ik stel mezelf ten doel dat ik mijn angst reacties verder onderzoek in de les en aandachtspunten oprecht bespreek los van het feit of ik wel of niet lof krijg.

Dag 310 Self created fears

Afbeeldingsresultaat voor irrational fear

Na het verlies van mijn onderneming begon ik me te realiseren dat ik door alcohol gebruik mezelf beschermde om gedachte patronen te maskeren die ik niet eerder onder ogen wilde komen. Mijn herstel en bewustwordingsproces begon. Door dit verlies had ik gefaald waarvoor ik me schaamde en situaties en mensen uit mijn omgeving ging mijden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik zonder gebruik van alcohol mensen en situaties ging vermijden

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb om te denken zonder alcohol gebruik ontbreekt mij de moed dat ik hen ontmoet

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik dacht dat ik als eigenaar van een bedrijf mijn kunstmatig geprepareerde illusie koppelde en nadat mijn verwachting verdween waarvoor in de plaats mijn zelf gecreëerde angst verscheen die ik onder ogen moest komen

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat mijn zelf gecreëerde angst verscheen nadat de betekenis die ik aan mijn zaak verbonden had verdween

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mijn focus en aandacht door dit eigenaarschap op externe erkenning, aanzien en waardering was gericht

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik via mijn denken dacht een verschil te maken door een ogenschijnlijk conflict om te buigen van negatief conflict naar positief voordeel

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik een ogenschijnlijk conflict in mezelf door de blaffende hond in mezelf getriggert wil vermijden wil ombuigen van negatief conflict naar positief voordeel angst wil wegduwen verzuim dat ik dit conflict onderzoek

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik de bereidheid om de aanleiding en het ontstaan van mijn conflict als ervaring ontstaan als herinnering daaraan binnen mijn mind ontwijk het conflict onderhoudt

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik uit angst voor kritiek niet naar een feestjes ging waar ik vrienden kon ontmoeten uit angst en schaamte omdat ik dacht zij kritiek op mij hadden omdat ik dacht dat zij van mening waren dat ik was beland in een situatie zonder werk, bedrijf, relatie angst had voor het feit dat ik zonder dit alles zonder aanzien mijn aanzien verbond aan uiterlijk vertoon

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik niet zag dat verlies van aanzien gedachten waren van de illusies dat ik mezelf zag als de dader van mijn slachtofferschap

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik me schaamde naar aanleiding van mijn slachtofferschap openbare ruimtes en pleinen ging vermijden uit angst dat ik daar mensen en klanten uit mijn kring kon ontmoeten

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik de confrontatie met mijn gedachten en het risico die ik aan de ontmoeting met anderen heb toegekend ben ontvlucht

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik het risico ben ontvlucht dat zij mij negatief zouden evalueren en nogmaals mijn verlieservaring bevestigen me realiseer, zie en begrijp dat ik de confrontatie met mijn pijn voorkwam niet realiserend dat ik mijn mind met negatieve gedachten scenario’s bleef voeden me niet realiserend dat ik in mezelf meer negatieve energie genereerde met een burn-out tot gevolg

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb geobsedeerd door negatieve gedachten juist méér onjuiste irrationele gedachten manifesteerde paranoia werd overtuigd van mijn gelijk de openbaarheid ontweek en overeenkomstig mijn innerlijk beeld mijn innerlijke waarheid communiceerde aan een psychiater die dit vertaalde naar een diagnose en ziektebeeld vervolgens zijn beeld op mijn al onzekere realiteit geplakt in mezelf meer schaamte, twijfel, faalangst, minderwaardigheid, onzekerheid en daardoor meer actieve negatieve energie creëerde met de daarbij behorende fysieke klachten

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb door mijn toedoen is mijn onderneming op de fles gegaan dat de mensen uit mijn omgeving mij hierom negatief zouden beoordelen dat mijn gedachten aan deze fictieve groepsdynamiek mijn klein negatief zelfbeeld nog meer heb beschadigd waardoor ik groepen mensen ontweek

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mezelf toegestaan heb mezelf in mijn denken misbruikt heb mezelf kleiner heb gemaakt dan waartoe ik in staat ben mezelf verhindert heb dat ik mijn oorspronkelijk Zelfoprecht zichtbaar presenteer

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb overweldigd door angst mezelf verhindert heb voor een groep mijn zegje te doen in de vorm van een presentatie of spreekbeurt vooraf aan deze taak dacht dat ik uitgelachen zou worden in relatie tot mijn bijdrage aan het groepsproces

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik vooraf aan een presentatie denk ‘ik ben overtuigd van het feit dat ik door groepsleden uitgelachen wordt zodra ik voor de groep sta risico loop dat ik ga huilen en als ik mijn gevoelens laat zien en dat men vervolgens zal zeggen doe niet zo kleinzerig dit in mijn beleving klinkt als doe niet zo belachelijk want als ik huil wordt ik uitgelachen, be-lachen door de anderen

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard dat ik verzuimd heb om niet eerder mijn gevoelens bespreekbaar te maken

Ik stel mezelf ten doel dat ik het risico loop dat anderen mij uitlachen als ik denk dat mijn bijdrage belachelijk is dat ik dit risico wil aangaan

Als en wanneer ik mijn gevoelens kenbaar maak het risico loop dat anderen mij belachelijk maken dan stop ik en adem ik

Als en wanneer ik denk dat ik op mijn bijdrage verzekerd ben van het feit dat zij beginnen te lachen dan stop ik en adem ik

Als en wanneer ik vooraf aan mijn presentatie of spreekbeurt uit verzorg nare gevoelens niet opnieuw wil voelen dan stop ik en adem ik

Ik stel mezelf ten doel dat ik niet langer wegblijf of wegvlucht uit een spannende situatie me realiseer dat ik mezelf niet langer wegduw.

Ik stel mezelf ten doel dat ik succes wil ervaren door samen met groepsleden te leren dat ik mijn angst kan overwinnen

Als en wanneer ik overweeg dat ik een spannende situatie vermijdt dan stop ik en adem ik

Ik stel mezelf ten doel dat ik een presentatie en spreekbeurt voor een groep mensen wil verzorgen.

Ik ga met mezelf de verbindetnis aan dat ik bereid ben dat ik spannende situaties en succes wil ervaren omdat ik wil leren dat ik zonder angst in het openbaar vanuit eenheid gelijk levende woorden kan spreken hetgeen aansluit bij wat het beste is voor Alle Leven

Dag 309 When I feel ignored I push you away

I forgive myself that I’ve accepted and allowed myself when someone ignored me decide I push you away

Ik kan ik me herinneren dat een kennis bij het afsluiten van een bericht de keren daarvoor haar berichten afsloot met het woordje ‘liefs’. Nadat mijn kennis dit een keer verzuimt had dat ik onmiddellijk dacht ‘zij negeert mij’ omdat zij mijn reactie test.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik denk dat iemand mij negeert vervolgens ervoor kies en de keuze maak ‘ik duw je weg uit mijn comfortzone’

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de gedachte anderen onderzoeken bewust hoe ik op hun gedrag reageer

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de gedachte ik wordt bewust genegeert om te onderzoeken of ik trouw en oprecht ben

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik bang ben dat ik daadwerkelijk open sta om haar te ontmoeten nadat zij afwijkt van mijn verwachting me realiseer, zie en begrijp de woorden die ik in de vorm van gedachten tegen mezelf spreek, los staan van deze, iedere willekeurige persoon, me realiseer zie en begrijp dat deze woorden in de vorm van gedachten als zodanig in mezelf existeren, gecreëerde woorden en gedachten, irreëel zijn, binnen de huidige of toekomstige context, waarin deze woorden en gedachten als zodanig naar aanleiding van een persoon of gebeurtenis in mezelf als reactie actief worden me realiseer dat ieder oordeel naar een ander niet betekent dat zij verantwoordelijk zijn voor mijn pijn, venijn, teleurstelling, angst of boosheid

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mijn gevoelens en emoties die ontstaan naar aanleiding van mijn woorden en gedachten adresseer aan een ander

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb bij het ontbreken van het woordje liefs denk zij duwt mij weg

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb als ik zij denk me realiseer dat dit mijn gedachten zijn om weggeduwd te worden vervolgens denk dat ik genegeerd wordt uit angst haar wegduw en vervolgens een afspraak met haar cancel om haar reactie op mijn angst gedachten te testen

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik haar reactie test en nodig heb om mijn angst te onderzoeken me realiseer dat ik op zoek ben naar een positief gevoel verwacht, een positieve verwachting in mezelf genereer en van de vrouw, de ander of de situatie verwacht dat de externe context in haar reactie of een verandering in situatie mijn angst wegneemt

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb bij het afsluiten van een bericht ‘altijd‘ het woordje ‘Liefs’ verwacht me realiseer ben dat ik door mijn altijd verwachting andere opties, mogelijkheden, vergissingen, onwetendheid van de ander over mijn verwachting, die afwijken van mijn verwachting, uitsluit, waardoor ik mezelf afgescheiden van mogelijkheden afsluit op een eilandje bivakkeer in afzondering van mogelijkheden wegkwijn

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb bij het ontbreken van het woordje liefs dat ik vervolgens denk ‘zij duwt mij weg’ hoe durft zij mij niet te bewonderen me realiseer dat ik de verwachting in mezelf beleef en in mijn onderbuik voel, van verbazing en ongeloof schaamte ervaar

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik uit angst om weggeduwd te worden mijn angst relateer aan mijn gedachte dat ik het risico loop dat ik genegeerd wordt vanwege onvoldoende erkenning en waardering

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik denk dat ik specifiek door een vrouw genegeerd wordt omdat, in dit geval, het woordje ‘liefs’ontbreekt me realiseer er is iets dat ontbreekt waar ik nog niet – in dat moment – de vinger op kan leggen me realiseer dat ik bereid ben en moedig dat ik mezelf en mijn gedrag nu eerlijk en oprecht onder ogen kom waardoor ik opgelucht en ongeveinsd de spanning uit mijn onderbuik uitadem waardoor de spanning in mijn linkeronderbeen afneemt

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik door gebrek aan informatie waar ik nog niet de vinger op kan leggen iemand wegduw

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb bij onbekendheid een geplande afspraak cancel met als doel om haar reactie op mijn actie te testen me realiseer dat ik mezelf test vanuit gebrek aan informatie

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik bij gebrek aan onbekendheid de situatie of persoon wantrouw mezelf verhinder om effectief te zijn als waartoe ik in staat ben omdat ik de afspraak vervolgens door gebrek aan informatie afzeg

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik bij een wijziging van mijn beeld van de werkelijkheid impulsief in de stress schiet en de keuze maak dat ik de afspraak cancel

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik de afspraak afzeg mezelf niet effectief ondersteun

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb door het ontbreken van het woordje ‘liefs’ denk ‘ik wordt getest op loyaliteit’

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mijn keuze baseer op onwetendheid waardoor ik mezelf concentreer en focus op een irrationele keuze vanuit angst voor het bekende kies

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb naar aanleiding van ‘het woordje liefs ontbreekt’ getriggert – denk ‘ik wordt getest’ een afspraak cancel ‘want ik heb inmiddels migraine’ niet overeenkomt met de ware aanleiding ‘het woordje liefs ontbreekt’ – denk ‘ik ben onbetrouwbaar’

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mezelf niet toevertrouw om mijn irrationele gedachte te onderzoeken alvorens een keuze te maken

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik denk zodra men afwijkt van mijn beeld van de realiteit zie dat mijn mind realiteit afwijkt van de realiteit waarin het woordje ‘liefs’ ontbreekt

Als en wanneer ik denk dat iemand mij negeert de keuze maak ik duw je weg uit mijn comfortzone dan stop ik en adem ik

wordt vervolgd

Dag 308 created fear after the experience with a barking dog

Kort geleden bezocht ik een vriend. Nadat hij zijn voordeur geopend had stond ik plotsklaps oog in oog met zijn blaffende herdershond. Mijn vriend kon mij niet geruststellen nadat hij zei ‘is een lieve hond, doet echt niets’.

I forgive myself that I’ve accepted and allowed myself that I created fear after my experience with a barking dog

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik in mezelf angst ervaar bij iedere ontmoeting met met name Duitse-herders-honden

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mijn ervaring met een herdershond en mijn interpretatie van een deze ontmoeting als gebeurtenis ervaren onbesproken liet waardoor ik aan de ervaring gedachten heb verbonden blaffende herdershonden die daarnaast grommen zijn gevaarlijk, die moet ik vermijden, waardoor ik op deze ervaring angst heb geplakt, mijn angst naar aanleiding van mijn betekenis verbonden aan deze herinnering onder invloed van deze energetische reactie iedere herder mij onbewust triggert angst mij waarschuwt voor het gevaar dat ik zelf gecreëerd heb

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb door schrik bevangen niet kon vertrouwen op de bemoedigende woorden van mijn vriend.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik hem vanuit schrik bevangen verzocht om de herder naar een andere ruimte te brengen, waarmee mijn vriend toestemde

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mijn angst liet verder woekeren niet consequent heb doorgeademd hetgeen luttele seconden later bevestigd werd

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat de herder mij in een moment van onoplettendheid zijn afzondering ontglipt in eens naast me stond mijn vriend de hond uit mijn buurt wilde delegeren met zijn instructies de hond wilde corrigeren de hond daaraan niet gehoorzaamde waardoor ik wild gebarend met mijn armen de hond opmerkzaam maakte van mijn angst

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik als kind aan een hondenren voorbij liep onwetend nog me een hoedje schrok nadat de herder in de ren grommend met zijn gebit bloot begon te blaffen

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik bij de gedachte aan of bij het zien van een plaatje van een grommend blaffende herdershond al in de stress schiet en vanuit angst, onwetendheid en onzekerheid emotioneel reageer en denk ga weg hond je maakt me bang en vervolgens denk aan het feit dat wij in ons gezin Sokko een herdershond hadden waarmee ik een goede band had opgebouwd

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toeegstaan en aanvaard heb dat mijn onwetendheid over het gedrag van herdershonden relateer aan angst wat me onzeker maakt omdat ik mijn schrikreactie als kind naar aanleiding van de herder in de ren onbesproken en onvoldoende als ervaring onderzocht heb waardoor mijn gedachte aan een een blaffende grommende hond in mezelf naar aanleiding van de blaffende herder van mijn vriend getriggerd wordt en gelijktijdig in dat moment in Hier angst en fysieke reacties oproept waardoor ik vanuit mijn mind-bewustzijnsysteem gedelegeerd vanuit herinnering als ervaring Hier anticipeer

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik reactie op de herder van mijn vriend fysiek het contact met de huidige ervaring verlies vervolgens wild gebarend de hond tot spelen stimuleer mijn hart sneller slaat, begin te zweten, mijn onderbuik verkrampt, mijn onderbenen en met name mijn linkeronderbeen vanaf de knie zeer doet en in dat moment denk de hond ziet mijn angst ik moet mezelf en mijn angst reactie zien te stoppen

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toeegstaan en aanvaard heb dat ik focus op de hond oog contact maak de hond gromt en met zijn neus op de grond snuffelend halve cirkeltjes begint te lopen en mij wil benaderen mijn vriend die tussen de hond en mij in staat dit verhindert waardoor ik angstiger word en mijn ogen beginnen te branden, tranen voel, mijn schouders en borstpunten zeer doen vervolgens besluit dat ik de kamer ontvlucht naar de gang toe en nadat ik de deur sluit opluchting na mijn vlucht ervaar

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mijn angst voor blaffende grommende herdershonden als kind ervaren nadat de hond in de ren begon te grommen en blaffen onbesproken heb gelaten, vanuit schrik deze plek ging vermijden en een straatje omliep om niet geconfronteerd te worden met de blaffer, om te voorkomen dat ik mijn schrikreactie zou herbeleven, opnieuw ervaren wilde vermijden waardoor ik binnen mijn realiteit een beeld heb gevormd van de blaffende en grommende herder, dit op alle herdershonden heb geplakt, ook als ze aangelijnd zijn met een baasje voorbij komen ergens op de stoep toch besluit dat ik even een stukje omloop

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik ondanks positieve ervaring met Sokko toch mijn reactie op herdershonden laat bepalen door mijn onbesproken reactie op de herder in de ren

Als en wanneer ik naar aanleiding van een herders honden of andere honden in mezelf ervaar dat ik een straatje om wil lopen me realiseer dat mijn onbesproken angst ontstaan door de gebeurtenis met de hond in de ren opspeelt, dat ik door gebrek aan informatie de hond als gevaarlijk inschat, in mezelf angst manifesteer waarop de hond regeert, dan stop ik en adem ik

Ik stel mezelf ten doel als en wanneer ik wild gebarend met mijn armen door schrik bevangen een hond op afstand wil houden, dan stop ik en adem ik

Ik stel mezelf ten doel wanneer ik honden op straat die aangelijnd zijn opmerk, dan stop ik en adem ik omdat ik weet dat ik alert op de hond al angst ervaar de situatie wil vermijden de hond mijn angst opmerkt waardoor ik de hond trigger

Ik stel mezelf ten doel dat ik dit punt verder onderzoek en de ervaring met Sokko verder onderzoek omdat ik me realiseer dat Sokko na verloop van tijd vals werd en daarom als waakhond naar een boer werd gebracht

wordt vervolgd

Dag 307 Participating in fear

Angst kan tijdelijk functioneel zijn als er reële dreiging aanwezig is. Een auto die met hoge snelheid nadert moet ik ontwijken. Als bescherming van mijn fysiek en om een onveilige situatie te voorkomen. Het leidt tot voorzichtigheid of tot vluchten en is dus een vorm van zelfbescherming.

Als en wanneer ik zonder aanleiding dreigend gevaar ervaar vooraf aan een fictieve situatie die ik vanuit mijn denken en gedachten observeer terwijl daar geen feitelijke aanleiding voor is zonder aanwijsbaar bewijsmateriaal dan is mijn angst irrationeel, strijdig met de rede en onlogisch. De gegevens die ik kan zien, zoals de auto die aanstormt, ontbreken. Irrationeel verwijst ook naar een gefantaseerde werkelijkheid. Een fantasie beeld in mijn geest.Die als beeld in mijn mind existeert als klinkklare waarheid en in de werkelijkheid van het moment nog niet is ervaren.

Afbeeldingsresultaat voor autocrash

Als de auto mij raakt ondervind ik daar last van. Als ik mijn fantasie als waarheid ervaar ondervind ik ook last omdat de positieve of negatieve belasting van mijn denken mij weerhoudt om deze ervaring niet nog eens te ondervinden. De auto die mij eerder in mijn leven schrik bezorgde kan ik als zodanig als schrik binnen mijn fysiek in een huidig moment als fantasiebeeld herbeleven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik zonder reële feiten van die situatie ergens in de toekomst zelf degene ben die een beeld schets me realiseer zie en begrijp dat ik veronderstel dat ik een situatie nader waarin de reële ervaring van de situatie nog ontbreekt

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik door mijn fantasie beeld niet meer naar buiten durf of geen boodschappen durf te doen in een drukke winkel spreken, zodra ik me dit besef, dat ik me realiseer, zie en begrijp mijn gedachte is het resultaat van mijn irrationeel denken

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat mijn denken een angststoornis kan veroorzaken moet onderzoeken 

Dus zolang ik ter bescherming op angst vertrouw dan betekent dit dat mijn mind gecreëerde gedachten mijn  Self-Forfilling-Prophesy in stand houd

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ‘what I Say & think wil happen’ alweer angst genereert binnen mijn fysiek

Vaak krijgen mensen met een angststoornis medicatie voorgeschreven om de gevolgen van angst te bestrijden.

Want angst geeft vaak fysieke klachten als hoofdpijn, buikpijn, slaapproblemen en prikkelbaarheid. Hevige angst kan daarnaast leiden tot: hartkloppingen, benauwdheid, zweten, pijn op de borst, trillen, het gevoel flauw te vallen of tintelingen in de ledematen.

De emotionele gevolgen van angst worden dus tijdelijk met medicatie gedempt. Het middel werkt daardoor kalmerend als u angstig of gespannen bent.

Hierdoor verminderen ook de lichamelijke klachten, zoals hartkloppingen, buikpijn, trillen en transpireren, die vaak met angst en spanning gepaard gaan. Medicatie is dus een tijdelijke hulp bij deze verschijnselen.

Ik heb zelf drie maanden spanning medicatie gebruikt en gemerkt dat het middel rust gaf. Echter de oorzaak van mijn gespannenheid verdween dus tijdelijk. Bij zeer heftige emoties en gedurende een korte periode kan medicatie tijdelijk nuttig zijn. En na deze periode van ‘slikken’ realiseerde ik me dat ik net als alcohol afhankelijk kon worden van het medicijn.

In de bijsluiter las ik echter niets over ontwenningsverschijnselen waardoor ik meer angst, hoofdpijn, spierpijn, slapeloosheid, rusteloosheid en geïrriteerdheid zou ontwikkelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat paniek mijn leven ging beheersen Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat alleen de gedachte aan paniek kan leiden tot paniek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik situaties waarin een paniek kon/kan ontstaat te vermijden

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de gedachte dat het me niet lukt om naar buiten te gaan, straatvrees kreeg en had uit angst voor paniek

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst welke ik vooraf aan een groepsgesprek, contact met bekenden in een winkel of op straat me niet realiseerde dat mijn repeterende denkkracht gecreëerde zorgen waren door mijn gedachten gecreëerd deed besluiten en aangezet om niet naar buiten te gaan

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik verslaafd was aan de interpretatie van mijn denken

Als en wanneer ik me realiseer zie en begrijp dat ik de voorstelling van een eerdere denk ervaring als herinnering van mijn mind in Hier herbeleef dan stop ik en adem ik

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat mijn denk zorgen mij weerhielden dat ik zelf richting bepaalde dat ik mezelf door een moment van angst kon leiden

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een niet reële situatie te vertalen naar een irreële veronderstelling

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik niet zag, realiseerde en begreep dat irrationele gedachten die mijn mind opvoert om mij te beschermen om deze nare ervaring nogmaals te wandelen mezelf verhinder heeft dat ik de reële situatie in Hier onder ogen kwam/kom en vanuit angst gedirigeerd gekozen heb om fictieve situatie’s of triggers te ontvluchten

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik niet eerder het besef had wat het betekent om zonder angst te zijn

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb door onbekendheid voor het onbekende angst voorspel mijn angst profetie onderhoud

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb door het onbekende het bekende ontbreekt, mijn mind controle verlies mij angst inboezemt

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb vooraf aan groepsoverleg geen controle kan uitoefenen op reacties van groepsleden

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik vooraf aan groepsoverleg uitvoerig in conclaaf ging met mijn irrationele doemscenario mogelijke reacties creer niet realiseer zie en begrijp dat mijn denkpatronen en innerlijke conversatie mij angstig maakt waardoor allerlei eventuele mogelijke gevolgen niet ontstaan door dat groepsproces maar door mijn beeld ervan

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik in reactie op en naar aanleiding van mijn reactie op mijn interpretatie van het groepsproces dacht ‘als zij lacherig reageren wordt ik belachelijk gemaakt’

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mijn bijdrage als belachelijk bestempel

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik door mijn gedachte aan belachelijk mijn bijdrage ontwijk door weg te blijven en het groepsproces te ontwijken, ontvluchten omdat ik denk dat mijn bijdrage onzinnig, absurd, lachwekkend, bespottelijk, gek en dwaas is

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik me door mijn angst vanuit mijn veronderstelling om te voorkomen dat ik door anderen belachelijk werd gemaakt me ging gedragen vanuit de aanname ik ben onnozel, dom, onbelangrijk want als ik iets zeg en bijdraag krijg ik vervolgens of kritiek of ik wordt terecht gewezen en of gecorrigeerd want de mensen zullen me uitlachen

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik aan mijn bijdrage aan het groepsproeces vooraf een denigrerend, manipulatief lachje verbind dat mij onverschillig en laconiek bejegend alsof mijn bijdrage er absoluut niet toe doet

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb om de goede vrede in mezelf te bewaren onnozel en clownesk ging gedragen, om de lachers, criticasters en ongevoelige types, degenen zonder inlevingsvermogen, vriendelijk te stemmen

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik anderen ging teasen vanuit de verwachting dat ik van hen vriendelijkheid en rust zou ontvangen door hen tevreden te stemmen

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mezelf belachelijk maak door situaties te vermijden

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik story of my life story van het aangepaste mind onnozele clowneske kind heb opgevoerd mijn mind bleef voeden en onderhouden binnen mijn wereld en realiteit

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat deze irrationele gedachten en generalisaties ertoe hebben geleid dat ik dacht en me niet anders herinner dat ik moest voldoen aan de verwachtingen van anderen

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat dit inzicht mij fysiek ongemak gaf heeft aangezet om situaties die ik vooraf als belachelijk heb ingeschat ging ontwijken en vermijden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik alcohol had om nare gevoelens en emoties die aanzetten tot vluchtgedrag, om deze te neutraliseren

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik me aangepast heb aan alcohol het middel dat mijn emoties voorzag van een positieve energetische lading, waarvan ik wist dat ik mijn emotionele onzekerheid kon ontdoen van negatieve lading – sneaky hé –

Alcohol is aanwezig binnen iedere sociale context. Alcohol fungeert, net als medicatie als gedoog drug waardoor grote emotionele en fysieke gevolgen ontstaan.Op de websites van apothekers wordt dit bevestigd. Apothekers zijn de medicatie verstrekkers, naar aanleiding van het psychiaters-, doktoren- en huisartsen advies.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik alcohol, medicatie, andere mensen uit mijn omgeving, apothekers, psychiaters-doktoren- tandarts en huisartsen, mensen die ik om advies vraag, verantwoordelijk maak om mijn angstproblemen op te lossen

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat aan overmatig alcohol gebruik, alcohol als middel dat fungeert als vlucht mechanisme, dat aan alcohol gebruik gedachten, veronderstellingen en aannames ten grondslag liggen, die het fundament vormen voor alcohol gebruik

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik nadat ik helemaal gestopt was met de drug ‘alcohol’ me realiseerde, zag en begon te begrijpen dat drankgebruik niet het eigenlijke probleem is

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mezelf beschermt heb tegen ongemak de makkelijke keuze heb gemaakt in momenten zodra mensen afweken van mijn mind verbeelding, mijn eerste gedachte was ‘iedereen duwt mij weg’, bezweek onder deze spanning vervolgens mezelf heb toegestaan en aanvaard dat alcohol deze weerstand kon verhelpen

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de gedacht als mensen mij negeren dat zij bewust mijn onuitgesproken angstgevoelens negeren

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb zodra mensen afwijken van mijn beeld automatisch veronderstel dat zij mij wegduwen omdat zij bewust en met opzet mijn pijn negeren

wordt vervolgd

 

 

 

 

Dag 306 Dentist day after

Ik heb inmiddels twee behandelingen gehad. Er is diep geboord om een ontsteking te verwijderen.

Zie voor context previous blog.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb om angst te hebben voor de tandarts behandeling, de stoel van de tandarts ging vermijden, waardoor ik een afwachtende houding had, de vervanging van vullingen die op één na zijn vervangen heb uitgesteld me realiseer dat ik na de behandeling opluchting ervaar

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik vast hield aan een mijn tandarts ervaringen op de lagere school me realiseer dat mijn angst irrationeel is omdat ik vasthoud aan het verleden

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik vooraf aan het bezoek twijfels had om me te laten behandelen me realiseer dat mijn participatie in het uitstel karakter door mijn terugblik in het verleden mijn verwachting aan pijn is ontstaan, aan het bezoek aan de tandarts de consequentie pijn heb gekoppeld uit voorzorg om pijn te vermijden een afwachtende houding heb ontwikkelt en me achteraf opgelucht realiseer dat deze houding mijn angst voor behandelen niet wegneemt

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb omdat ik me achteraf opgelucht realiseer dat mijn afwachtende houding en vermijd gedrag en mijn tandarts ontwijk houding mijn angst en verantwoordelijkheid van behandelen niet wegneemt

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb door mijn uitstelgedrag toegestemd heb om mijn angst voor de behandeling in de tandartstoel te onderhouden en te doen in mijn wereld en realiteit, dus mezelf verhindert heb om mijn nieuwe tandarts te ontmoeten, die begripvol en ondersteunend was vooraf tijdens de kennismaking omdat zij tijdens de behandeling ook oog had en begrip voor mijn spanning

Ik was vooraf aan dit bezoek met mezelf de verbintenis aangegaan dat ik mijn angst bespreekbaar zou maken en met de tandarts zou communiceren

Achteraf is gebleken door mijn angst aan te gaan dat zij, de vrouwelijke tandarts door mijn oprechte informatie in staat was dat zij mij effectief wilde ondersteunen

Zij attendeerde mij op mijn ademhaling waardoor ik adequaat kon doorademen en ontspannen.

Ik stel mezelf ten doel dat ik de nieuwe vullingen die wit van kleur zijn goed te onrhouden en dagelijks drie maal mijn tanden te poetsen, met tandenstokers te werken en geregeld nieuwe opzetstukjes voor mijn elektrische tandenborstel aan te schaffen. In de tandartspraktijk was in het verleden een biologisch tandarts actief. Zij is daar weg. De nieuwe tandarts werkt ook met amalgaam vrije materialen.

Ik ga met mezelf de verbintenis aan dat ik preventieve voedings supplementen Q10 en D3 zal gebruiken. Daarnaast neem ik geregeld smoothies.

Ik realiseer me dat met name mijn angst de grootste uitdaging was. De eerste behandeling op maandag 0m 07.00 uur duurde het langst. Mijn bovengebit werd toen hersteld en de dag daarop was mijn ondergebit aan de beurt. Beneden zat een ontsteking in mijn verstandskies die zij behandelt heeft met een medicijn.

Ik vergeef mezelf dat mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik een afwachtende houding heb ontwikkelt en frictie tegen mijn bezoek aan de tandarts. Ik realiseer me dat ik participeer in angst omdat ik als kind op de lagere school dagen lang zat te wachten op mijn beurt voor mijn bezoek aan de tandarts.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat mijn angst gericht is op mijn verwachting dat de behandeling zeer/pijn doet

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toeegstaan en aanvaard heb dat ik als kind mezelf verhindert heb om mijn angst bespreekbaar te maken

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mezelf destijds niet nu wel effectief ondersteunt heb door mijn angst uit te spreken

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik als kind dacht dat ik niet bang mocht zijn omdat ik anders een angsthaasw as of een watje waardoor ik mezelf verhindert heb dat de tandarts mij toen niet geassisteerd heeft

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mezelf verhindert heb de tandarts te informeren, mezelf niet effectief ondersteunt heb omdat hij mij daardoor niet attent kon maken dat ik mijn aandacht moest richten op mijn ademhaling

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toeegstaan en aanvaard heb zodra ik ging verkrampen geen seintje kon geven omdat ik afgeleid door mijn verwachting in beslag genomen door pijn, angstig werd en vergat op mijn ademhaling en ontspanning te focussen.

Ik ga met mezelf de verbintenis aan om mijn twijfels en angsten bespreekbaar te maken zodat anderen, zoals een collega destonian mij daardoor ondersteunt heeft met voedingsadvies en andere informatie. Door mijn openheid kon ik kennissen informeren die later geinformeerd hebben hoe het was gegaan bij de tandarts.

Ik ga met mezelf de verbintenis aan dat ik het zinvol vind dat ik mijn angst bespreekbaar maak. Vervolgens kan ik hierop zelfvergeving uitschrijven zodat ik mijn angst dieper in de ogen kijk. Diepre lagen onder ogen kom, mezelf niet langer toesta dat ik een afwachtende houding aanvaard. Ik ga met mezelf het commitment aan dat ik mezelf effectief ondersteun door mijn gebit te onderhouden en dagelijks te verzorgen met tandenstokers, geregeld opzetstukjes zal vervangen en drie maal daags mijn tanden poetsen.

De volgende tandartscontrole is inmiddels gepland

Dag 305 Dentist fear

Vorige week was ik voor controle van mijn gebit bij de tandarts. Omdat dit een kennismaking was met een nieuwe tandarts was ik vooraf aan dit bezoek niet angstig omdat ik wist dat dit een onderzoek en kennismaking was.

In de wachtkamer aangekomen kreeg ik toch een reactie op het boorgeluid dat uit de behandelkamer klonk.

Op dit triggergeluid heb ik vervolgens onmiddelijk ademoefeningen toegepast en een rondje gelopen door de wachtruimte. Hierdoor verdween mijn reactie. Vanaf het moment dat ik van de tandarts in de behandelstoel mocht plaatsnemen raakte ik toch licht gespannen

De vriendelijke tandarts stelde me op de hoogte van het behandelplan nadat zij mijn gebit gecontroleerd en de rontgenfoto’s geinspecteerd had. Na deze controle werden vervolgafspraken gemaakt voor de daadwerkelijke behandeling.

Na dit bericht en gedachte aan de vervolg behandeling nam mijn angst toe. De tandarts die mijn reactie zag stelde mij de vraag’of wilt u nog langer afwachten?’ Uuuhhh ‘Nee hoor, ik ga deze behandeling aan omdat ik mijn gebit wil verzorgen en goed wil onderhouden’. Later realiseerde ik me naar aanleiding van haar opmerking ‘of wilt u nog langer afwachten’ dit een herinnering bij me opriep aan eerdere tandarts ervaringen uit mijn jeugd.

Op de lagere school reed een tandartsbus de speelplaats op. Vanaf dat moment zat ik voortdurend in spanning te wachten. In afwachting op mijn beurt zat ik in spanning af te wachten tot aan het moment dat de assistente het klaslokaal betrad met het verlossende nieuws wie er van haar mee mocht voor controle in de bus.

Achteraf bij mijn eerste bezoek aan de nieuwe tandarts had ik echter nog allerlei andere gedachten zoals sluit haar werkwijze überhaupt  aan bij mijn beeld van de behandeling? En de kosten dan?

Omdat ik bij mijn vorige, een biologische tandarts, die de praktijk inmiddels heeft verlaten, de bijwerking, risico’s en invloed op het fysiek van amalgaamvullingen besproken had, besprak ik mijn dilemma met mijn nieuwe tandarts. De secretaresse van de kliniek had mij vooraf aan dit consult via een emailbericht al laten weten dat de nieuwe tandarts ook met amalgaam vrije materialen kan werken. Dit omdat amalgaamvrij werken voor mij aanleiding was van mijn keuze voor een biologisch tandarts consult.

De nieuwe tandarts echter twijfelt over de noodzaak van volledige amalgaam vervanging. Via internet heb ik verder onderzoek gedaan naar de werking en samenstelling van amalgaam waaruit blijkt dat er twee partijen zijn. De ene pleit voor amalgaam vrij behandelen waar de andere hiervan niet overtuigd is.

De tandarts kwam daarnaast na de rontgenfoto check tot de conclusie dat bestaande vullingen nog niet vervangen hoeven te worden.Daarnaast werd ik getriggerd door de opmerking ‘of wilt u nog langer afwachten’, die een reactie en herinnering bij me opriep. Naast de behandeling bij de tandarts gebruik ik ook supplementen om mijn weerstand te verhogen en herstel van tandvlees te bevorderen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik afgelopen week na mijn bezoek aan de tandarts de dag daarop s’morgens wakker werd met twijfels aan de behandeling van vandaag

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik twijfel door het verschil in advies van de nieuwe tandarts in tegenstelling tot het amalgaamvrij advies van de biologische tandarts

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik door tegengestelde berichten op het internet ga twijfelen aan mijn keuze wel/niet amalgaamvrij vullingen in mijn gebit laten plaatsen

Ik vergeef mezelf dat ik me zelf toegestaan en aanvaard heb dat mijn reactie naar aanleiding van de boodschap van de tandarts dat behandelen noodzakelijk is, met angst voor de tandarts regeer, angst die vroeger op de lagere school is ontstaan

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat de kosten van de behandeling vooraf aan de behandeling mee spelen in mijn keuze om mijn gebit te laten behandelen, overwogen heb om dit argument als excuus te gebruiken om mijn gebit niet te laten behandelen

wordt vervolgd

Dag 304 onbegrijpelijk

In de flat woning boven mij wonen mensen met kleine kinderen. Vanuit deze woning hoor ik geregeld een tikkend geluid. Daardoor raak ik afgeleid van mijn taak. Ik vind het ‘onbegrijpelijk’ dat dit geluid niet stopt omdat ik denk ‘waarom houden jullie geen rekening met mij?’lol

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik geen invloed kan uitoefenen op extern geluid onbegrijplijk vind me niet realiseer, zie en begrijp dat dit geluid juist daarom blijft voortduren

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik van mijn omgeving verwacht dat zij rekening houden met mijn reactie op geluid

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb door mijn focus op extern geluid mijn reactie, gedachten die ontstaan op geluid, toeneemt

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik afgeleid raak door mijn reactie op, naar aanleiding van extern tikgeluid

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik naar aanleiding van tikgeluid afgeleid raak van mijn taak

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik van de ouders verwacht dat zij rust genereren in de flat

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik stilte verwacht in de flat waar ik woon

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik stilte verwacht onrealistisch is omdat kleine kinderen nu eenmaal hun wereld onderzoeken met tikken en geluidjes maken

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik kritiek heb op de ontwikkeldrang van kinderen

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toeegstaan en aanvaard heb dat mijn criticaster observerend de realiteit verkennen veroordeeld

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de gedachte kinderen zijn verplicht dat zij rekening ‘moeten’ houden met andere mensen

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb in mijn reactie op het geluid uit de richting van de bovenburen me realiseer dat ik als kind altijd rekening hield met de gevolgen van mijn gedrag en mijn invloed op andere mensen geinstrueerd was dat ik zonder weerwoord gehoorzaam moest zijn aan deze instructie

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik alert ben op het feit dat ik rekening moest houden met de gevolgen van mijn gedrag automatisch rekening hield met anderen, van anderen verwacht dat zij rekening houden met mij.

Ik realiseer me zie en begrijp dat ik bij geluidsoverlast een correctie verwacht in de vorm van een standje denk ‘ik moet rekening houden met anderen’ waarom houden anderen geen rekening met mij?

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik in reactie op geluidsoverlast automatische een correctie verwacht

Als en wanneer ik bij geluidsoverlast een correctie verwacht dan stop ik en adem ik Ik realiseer me dat ik me naar aanleiding van correctie op mijn geluidsoverlast onbegrepen heb gevoeld, mijn onbegrip onbesproken heb gelaten in mezelf heb aanvaard als onbegrip voor mijn gevoelens vervolgens bij geluidsoverlast onbegrip ervaar omdat ik denk dat de producent van het tikgeluid geen rekening houdt met mijn gevoelens van onbegrip

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik in tegenstelling tot mijn houding en gedrag ‘wel rekening hield met anderen door me aan te passen denk dat men mij opzettelijk aan het testen is hoe ik reageer op geluidsoverlast

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik uit onbegrip voor mijn onbegrip mijn irritatie, angst en teleurstelling heb ingeslikt waardoor ik pijn ervaar in mijn borststreek, schouders en rug

Ik ga met mezelf de verbintenis aan dat ik geluid als geluid zonder oordeel observeer zodra ik afgeleid raak van mijn taak

Ik ga met mezelf de verbintenis aan dat ik naar aanleiding van pijn in mijn fysiek besluit dan stop ik en adem ik

Ik ga met mezelf de verbintenis aan omdat ik me realiseer waar kinderen en mensen samen wonen geluid aanwezig is, dat ik in reactie op mijn geluidwaarneming de ‘dan stop ik en adem ik’ adem techniek toepas

Ik ga met mezelf de verbintenis aan om te zien en me te realiseren dat het geen zin heeft om mensen een kader omheen te zetten; dat vind ik niet langer relevant voor een mens. Ik kijk liever naar daden dan naar intenties.

Ik ga met mezelf het commitment aan stimuleren de daden begrip, overeenstemming en compromissen of stimuleert het verdeeldheid, veroordeling en schuldgevoelens in mezelf? me realiseer dat mijn eigen filosofie is dat ieder mens zijn eigen realiteit is en dat ik de realiteit van mezelf ben die ik zie, dat ik deze onderzoek tijdens mijn schrijfproces. Ik kan niet zeggen dat de ene waarheid meer waar is of meer waarde heeft dan de andere waarheid. Dat kan volgens mij prima naast elkaar bestaan en hoeft geen reden tot onenigheid te zijn, de reden van het schrijfproces is de onenigheid in mezelf los te zien van de persoon die mijn onenigheid als in mezelf aanvaard spiegelt te zien als informatie die bestaat in mezelf.

Heb je oprecht interesse in jezelf, en jezelf naar Leven schrijven? Een Leven waarin jezelf richting geeft aan Leven, Leven in eenheid gelijk wat het beste is voor Alle Leven. Een leven zonder de invloed van nare mind afleiding manouvres zoals ik beschrijf in deze blog? Klik dan op deze link 

Dag 303 rejected expectation

Mijn gewaarzijn, mijn oorspronkelijk zelf, zo dacht ik lange tijd wordt afhankelijk gemaakt door de invloed en betekenisgeving van vooral onze ouders, opvoeders, onderwijzers en onze omgeving. De informatie verstrekking van hen bepaalt wat ik/we wel moeten en niet mogen willen en hoe we hun instructie, en dus correctie van ons gewaarzijn, het wat mijn voorschrijft moeten doen.Instructies en correcties waar we zo’n beetje allemaal mee grootgebracht zijn, invloed heeft gehad en nog steeds in momenten heeft.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mijn oorspronkelijke innerlijke wil, die vaak hele andere ideeën had, heb aangepast aan de externe informatie van mijn omgeving, opvoeder en ouders

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik informatie die afweek geinterpreteerd heb als afwijkend van mijn innerlijke input, externe input waarin onze opvoeders, ouders en omgeving ons/mij voorzag

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik heb toegestemd met mijn gedachten en veronderstellingen dat zij uiteindelijk wel wisten hoe zij onze/mijn wil, binnen ons/mijn oorspronkelijk Leven Gewaarzijn wisten te sturen

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb zo dacht ik zij/de anderen zijn verantwoordelijk voor mijn keuzes en besluiten die ik als zodanig in mezelf heb aanvaard en toegestaan

Ik realiseer me, zie en begrijp nu dat mijn mind herrie, mijn mind bewustzijn is, mijn mind zelf zijn is dat ik heb aanvaard en toegestaan, als besturingssysteem, mijn oorspronkelijke wil bestuurt, de wil van mijn oorspronkelijk Leven Gewaarzijn

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb, me realiseer, zie en begrijp dat ik niet zag dat onze/mijn opvoeders en ouders hierbij zochten naar een juist evenwicht tussen niet teveel en niet te weinig omdat mijn ouders ook instructies en correcties vanuit mind hebben geleerd

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat in mezelf een kloof is ontstaan tussen mijn oorspronelijke Leven Gewaarzijn eenheid en gelijk-wil en mijn mind bewustzijn me realiseer dat ik mijn omgeving, opvoeders en ouders voor deze afscheiding in mezelf  verantwoordelijk heb gemaakt

Ik ga met mezelf de verbintenis aan dat ik deze informatie die existeert binnen mijn mind, begrijp, opvat en zie als mijn wil en keuze waarin ik toegestemd heb dat ik deze externe informatie als zodanig in de vorm van mijn interpretatie binnen als mijn mind heb aanvaard en toegestaan

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat de informatie binnen mijn mind heb aanvaard en toegestaan

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik lange tijd mijn omgeving, opvoeders en ouders verantwoordelijk heb gemaakt voor de backchats, veronderstellingen en aannames binnen mijn mind

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik anderen verantwoordelijk heb gemaakt voor mijn positieve gevoelens, negatieve emoties en de gedachten die hieruit voortvloeien waardoor ik me angstig, teleurgesteld, blij en opgewekt moest/mocht voelen

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik onder invloed van de betekenis die ik toegekend aan mijn mind opvattingen, veronderstellingen, betekenis geef/gaf aan de manier waarop, wat en hoe ik verwacht dat anderen mij bejegenen

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik me bij afwijkend gedrag aanpas aan afwijkend gedrag in mezelf verwacht dat ik het zelfde wil communiceren als hetgeen mijn gesprekspartner communiceert

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb om te veronderstellen ‘want als ik afwijk van de ander’ dat ik vervolgens in mezelf onmacht ervaar’

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik onmacht ervaar als angst

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mijn angst opvat als kritiek

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik naar aanleiding van kritiek, kritiek als schuld ervaar

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik naar aanleiding van kritiek, in plaats van kritiek, daarvoor in de plaats eigenlijk bevestiging, waardering en naar een gevoel van trots zijn verlang, dat P trots zou zijn op mijn bijdrage

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb ondanks mijn verwachting en verlangen, dat P vervolgens in zijn gedrag afweek van mijn verlangen

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik naar aanleiding van mijn verlangen, mijn behoefte naar waardering, het gedrag van P als kritiek op mijn bijdrage heb ervaren

Als en wanneer iemand afwijkt van mijn verlangen dan stop ik en adem ik Ik realiseer me zie en begrijp als en wanneer iemand afwijkt van mijn verlangen, dat ik deze wijziging, niet eerder heb ervaren als een verandering binnen mijn wereld en realiteit, mezelf verhindert heb dat ik mijn waarneming ervaar als afwijzing van mijn bijdrage waarin ik toegestemd heb dat ik een verandering die afwijkt van mijn verlangen toegestemd heb dat ik me als mens afgewezen voel, deze afscheiding als afwijzing van mijn verlangen naar waardering te onderhouden en te doen in mijn wereld en realiteit, vervolgens als kritiek ervaar, waardoor ik gevoelens van onmacht en angst ervaar omdat ik denk dat ik er niet toe doe, en dus mezelf verhinder om zonder verlangen te zijn, mezelf verhinder om in Hier aanwezig te zijn.

Ik ga met mezelf de verbintenis aan dat ik mijn verlangen naar waardering en erkenning in mezelf verder onderzoek en beschrijf.

Naar aanleiding van deze blog realiseer ik me het nu volgend inzicht:

Existeert binnen mijn Leven Gewaarzijn mijn afgewezen wil die gevoedt wordt vanuit mijn oorspronkelijk Leven. Een vonk/wil die als zodanig gezien wordt als startpunt van ons oorspronkelijk een en gelijk Leven. Voorziet dit Leven onze wil om zelf richting te bepalen, in de vorm van een verwachting, binnen mijn fysiek?

En is mijn fysiek, zonder mijn mind bewustzijn, mijn oorspronkelijk Fysiek Leven Gewaarzijn zonder mind bewustzijn?

En is deze Levensvonk, die bestaat als eenheid en gelijkheid, oorspronkelijk aanwezig in Alle Leven?

En is de weerstand die uit mind ontstaat, de/een indicatie van de verwachting van dit Leven Gewaarzijn om weer richting te willen geven vanuit een permanent eenheid en gelijkheid principe, in iedere in-, en uitBreath?

Zelfdirectief hetgeen de terugkeer inluidt van permanent Leven Gewaarzijn collectief?

En zodra we dit collectief realiseren zijn we dan gelijkwaardig aan Alle Leven, zonder uitzondering?

wordt vervolgd