Dag 461 Geveinsde Gezelligheid.

Gezelligheid (zie voor context vorige blog) geeft een bepaalde aangename omstandigheid of innerlijke ervaring weer. Een vorm van knusheid, vriendelijkheid, huiselijkheid, vertrouwdheid, kneuterigheid enzovoort. Meestal heeft gezelligheid te maken met anderen samen te zijn (in goed gezelschap). Het kan ergens gezellig zijn (de sfeer), iemand kan gezellig zijn, maar bijvoorbeeld ook een interieur kan gezellig zijn. bron: Wikipedia.

Gezelligheid: gezellig maken (knusse sfeer) het naar je zin maken. Vertrouwdheid? Veiligheid? me innerlijk welkom ervaren? vriendelijkheid? huiselijkheid? met anderen samen zijn in goed gezelschap?

Zoals je ziet roept de term gezelligheid innerlijk vraagtekens bij me op.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik als kind de sfeer thuis niet als een aangename omstandigheid heb ervaren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik de omstandigheid thuis, innerlijk niet als vertrouwdheid heb ervaren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik de omstandigheid thuis, innerlijk niet als veilig heb ervaren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik de omstandigheid thuis, innerlijk niet als ‘ik ben welkom’ heb ervaren’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik de omstandigheid thuis, innerlijk niet als gezellig heb ervaren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik de sfeer thuis innerlijk als voorspelbaar onvoorspelbaar heb ervaren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik de sfeer thuis innerlijk heb ervaren als een plek waar ik alert was en voorbereid op dreigend gevaar.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik als kind innerlijk de keuze heb gemaakt dat ik mijn angst voor onheil en onveiligheid onderdrukt en gemaskeerd heb achter een vriendelijke glimlach.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik als kind innerlijk de keuze heb gemaakt dat ik mijn angst voor onheil en onveiligheid onderdrukt en gemaskeerd heb achter een vriendelijke glimlach met als doel om de goede vrede te bewaren.

Als en wanneer ik innerlijk onheil en onveiligheid ervaar, stop en adem. Ik realiseer me, zie en begrijp dat ik als kind de sfeer in huis innerlijk als onheilspellend heb ervaren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik als kind het ideaalbeeld van vriendelijkheid heb aangemeten om heftige emoties in mezelf te verdringen en onderdrukken om mezelf te beschermen om maar niet te denken dat de situatie ieder moment kon omslaan in een onveilige, onaangename, onheilspellende sfeer.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik slecht was omdat mijn ouders ruzie kregen naar aanleiding van mijn gedrag.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat de slechte sfeer in huis door mij werd veroorzaakt.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik door mijn ouders onvoldoende gewaardeerd en beschermt werd.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik vriendelijke zogenaamde ‘klantvriendelijke blikken en gedrag van mijn ouders’, innerlijk heb ervaren als onvoorspelbaar, schijnheilig en hypocriet.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik door zelf vriendelijkheid en vrolijkheid te veinzen probeerde dat mijn ouders mij, net zoals zij ten opzichte van hun klanten deden, óók vriendelijker en vrolijker zouden bejegenen/behandelen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk verdriet en woede heb verdrongen, terwijl daarnaast in mezelf innerlijk schuld, angst en schaamte en haat tot ontwikkeling kwamen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik uit angst voor het verlies van de liefde van mijn ouders erg onzeker en angstig werd en alert voor kritiek en negatief commentaar van anderen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik geen recht heb op gezelligheid, geborgenheid en liefde van een ander.

…..wordt vervolgd.

Dag 460 Hypocritical Coziness.

De afgelopen dagen kreeg ik van verschillende mensen een uitnodiging om aanwezig te zijn bij een activiteit. Echter, hun aanbod heb ik genegeerd. Ik realiseer me zie en begrijp dat ik activiteiten en mensen vermijd waarvan ik veronderstel ‘zij verwachten van mij dat ik gezellig moet zijn’.

Ik realiseer me dit vermijdingspatroon en denk ‘wat is tóch steeds de aanleiding dat ik uitnodigingen negeer?’

Nadat ik mezelf bevraag komt er een gedachte in mijn bewustzijn bovendrijven:

‘Als kind moest ik thuis meewerken in de zaak van mijn ouders. Ik werd door hen verplicht om me klantvriendelijk en gezellig te gedragen. Dit om ‘de klanten en mijn ouders’ tevreden te stemmen’.

Geveinsde Gezelligheid – wordt vervolgd in volgende blog.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik verplicht ben dat ik anderen tevreden moet stemmen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik streng ben voor mezelf omdat ik mezelf een verplichting opleg door te denken dat ik verplicht ben dat ik anderen tevreden moet stemmen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mezelf niet toesta om gezelligheid te ervaren omdat ik gezelligheid innerlijk ervaar als verplichting en pressiemiddel waaraan ik moet voldoen om door anderen geaccepteerd te worden.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik anderen me alleen maar waarderen als ik hen vermaak door te denken dat ik hen tevreden moet stemmen op momenten waarin ik innerlijk niet ervaar ‘ik ben gezellig’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mezelf geen activiteiten toesta die ik associeer met ‘ik ben verplicht dat ik me gezellig profileer’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik me moet aanpassen aan ‘gezelligheid’, mijn norm/betekenis/abstract-denkbeeld, als zodanig in mezelf aanvaard en toegestaan.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk frictie ervaar ten opzichte van mijn geveinsde gezelligheid.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik bij het woord gezelligheid innerlijk frictie ervaar omdat ik gezelligheid associeer met ‘schijnheiligheid’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk gezelligheid associeer met schijnheiligheid omdat ik schijnheiligheid veinzen verafschuw.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb door te denken aan gezelligheid vervolgens aan mijn moeder denk.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb als kind te denken ‘mijn moeder verplicht me dat ik mijn bijdrage moet leveren aan gezelligheid’ op momenten dat ik mezelf innerlijk ongelukkig ervaarde.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik veronderstel dat iets of iemand buiten mij me verplicht dat ik gezellig moet zijn.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik mee moest doen met schijnheiligheid en geveinsde gezelligheid in het belang van de klantvriendelijkheid.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik ervoor verantwoordelijk was om mijn ouders en klanten tevreden te stemmen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik activiteiten afzeg die ik innerlijk associeer met gezelligheid omdat ik van mezelf niet langer wil/moet meedoen aan de verplichte aspecten van ‘gezelligheid’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik niet langer wil meedoen/meewerken aan mijn denkbeelden die ‘me verplichten om positieve en negatieve aspecten van gezelligheid te veinzen’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk eenzaamheid, leegte, schaamte en triestheid ervaar als ik terug denk aan de momenten dat ik verplicht werd dat ik klanten en mijn ouders tevreden moest/wilde stemmen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik door mijn denkbeelden veronderstel en mijn ouders verwijt dat zij geen oog hadden voor mijn behoeften op de momenten dat zij kritiek hadden op mijn gedrag als ik volgens hen niet voldeed aan hun geveinsde gezelligheid spelregels.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat me aanpas aan de grillen en grollen van anderen omdat ik als ik tegenwerk ongehoorzaam ben omdat ik de gezelligheidsregels negeer.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik me aangepast heb aan de eisen van mijn ouders op momenten dat ik innerlijk weerstand heb ervaren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik kort geleden uitnodigingen negeer omdat ik een mechanisme opgebouwd heb dat ‘tegenwerkt’ of ‘niet mee wil doen’ aan ‘geveinsde gezelligheid’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk een wraakmechanisme heb ontwikkelt en me verzet tegen verplichte gezelligheid.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik bewust situaties en mensen negeer die ik innerlijk associeer met mijn denkbeelden ‘ik wordt verplicht mee te doen aan geveinsde gezelligheid’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik tijdens contact met anderen verplicht ben dat ik gezellig moet zijn.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik situaties en mensen vermijd.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik  mezelf ‘wreek, straf en tegenwerk’ omdat ik niet samen wil zijn met anderen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik sociale interactie vermijd vanuit mijn negatief geladen denkbeelden ‘ik wordt verplicht dat ik mee moet doen aan geveinsde gezelligheid’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik beweeg vanuit wrok/wraak als ik bewust situaties en mensen vermijd door te denken ‘ik wordt door anderen verplicht dat ik gezelligheid promoot’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik uitnodigingen negeer of afzeg uit angst dat anderen mijn aanwezigheid niet ervaren als ‘daar is de gezellige Jan’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk angst ervaar als ik niet in staat ben om gezelligheid te veinzen tijdens een activiteit of in relatie tot iemand omdat ik bang ben voor een negatieve reactie.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard het dat ik innerlijk angst en schaamte ervaar bij de gedachte ‘ik kan niet langer voldoen aan mijn zelf opgelegde eis dat ik moet voldoen aan geveinsde gezelligheid’.

Als en wanneer ik innerlijk angst en schaamte ervaar bij de gedachte ‘anderen waarderen me alleen maar als ik me gezellig gedraag’, dan stop ik en adem. Ik realiseer me dat ik me heb aangepast aan mijn denkbeelden ‘ik wordt door mijn omgeving verplicht dat ik me gezellig gedraag’ en als dit niet het geval blijkt ‘dan hebben zij kritiek op mijn afwijkend gedrag en vervolgens negeren zij mij en mijn drang dat ik onvoorwaardelijke steun en begrip van mijn ouders verwacht’.

Als en wanneer ik uit angst voor afwijzing van mijn behoeften mijn behoeften inslik, dan stop ik en adem. Ik realiseer me zie en begrijp ‘door gehoorzaam te zijn aan mijn denkbeelden dat ik me wil aanpassen aan mijn omgeving en daardoor mijn Zelfoprecht verloochen’. Ik realiseer me zie en begrijp ‘door studie te maken van mijn relatie (denkbeelden) met mensen en dingen in en buiten me, begin ik mijn mind denkbeelden te begrijpen.

Ik stel mijzelf ten doel dat ik mijzelf en mijn denkbeelden ‘feitelijk onder de loep moet nemen’ – zoals ik mezelf heb toegestaan en aanvaard en ben als mind denkbeelden in dat moment en me niet langer verstop achter abstracte denkbeelden zoals ik zou willen zijn’ -, hierop zelfvergeving uitschrijf of door de weerstand adem/beweeg en Zelfoprecht de ervaring in Hier met mensen en situaties ervaar.

Volgende blog: ‘Geveinsde Gezelligheid’.

 

 

 

Dag 459 Finding purpose.

Angst om te falen. ‘Waarom wil ik het perfect doen?

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk angst ervaar om doelen en taken daadwerkelijk succesvol af te ronden.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik een doel moet vinden.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik geen doel wil vinden uit angst om te falen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik geen tijd wil investeren om een concreet doel te vinden en dit doel te realiseren uit angst voor mislukking.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik geen doel wil aangaan om de innerlijke ervaring van schaamte te ontwijken hetgeen ontstaat uit mijn angst om te falen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik wat ik doe perfect en gecontroleerd wil uitvoeren uit angst om fouten te maken.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik geen fouten wil maken uit angst voor kritiek.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik uit angst voor kritiek situaties en taken uitstel om kritiek te ontwijken omdat ik innerlijke ervaringen als schaamte, teleurstelling, eenzaamheid en depressie wil vermijden.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik keuzes wil maken waaraan ik de factor succes toeken, omdat dat wat ik voor ogen heb moet lukken en wil voorkomen dat ik innerlijk de ervaring van mislukking niet wil ervaren en dus de energie van mislukken wil vermijden/onderdrukken.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik taken uitstel omdat ik met mezelf innerlijk overeengekomen ben en mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik niet wil mislukken.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb zodra ik me iets ten doel stel, mijn keuze wil uitstellen omdat ik innerlijk conflict ervaar omdat ik denk ‘ik wil iets doen maar dan ervaar ik innerlijk weerstand omdat wat ik doe kan mislukken’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mijn innerlijke ‘positieve of negatieve eigenwaarde’ direct verbind aan mijn vaardigheden en prestaties van het moment.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik van mening ben en van anderen verwacht dat zij mij en mijn gedrag negatief beoordelen omdat ik van hen verlang dat zij me positief beoordelen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik recent op het laatste moment afspraken wel of niet afzeg omdat ik nieuwsgierig ben hoe de mensen zullen reageren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik afspraken afzeg op het laatste moment omdat ik wil ervaren en onderzoeken of mensen mij onvoorwaardelijk blijven steunen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik afspraken afzeg op het laatste moment met als doel ‘om eens niet te willen voldoen aan de verwachtingen (toen ik nog kind was) die anderen van me hebben’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken ‘het is toch nooit goed genoeg’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb als kind dat mijn vader vaak kritiek had op mij en van hem niet te horen kreeg wat anders/beter had gekund.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb waardoor ik me als kind geen goed beeld geschetst heb van wat ik realistisch gesproken van iemand kan verwachten omdat ik geen duidelijke vergelijking kreeg over normen en doelen stellen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik weerstand ervaar als anderen voor mij willen bepalen omdat ik veronderstel dat zij een oplossing aandragen waaraan ik me moet onderwerpen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb wat ik doe vaak perfect wil doen bijv. ‘het perfect uitvoeren van een taak’ zonder mezelf de vraag te stellen: ‘waarom wilde ik dat ik het perfect zou doen?’

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb was het zonder na te denken werkelijk de moeite waard om er zoveel tijd en energie in te steken.

Ik realiseer me dat het Gewaarzijn van o.a. mijn innerlijke gedachten, gevoelens en emoties me inzicht verschaft in mijn geest bewustzijn en dat dit Gewaarzijn me in staat stelt om andere keuzes te maken ten opzichten van de keuzes die ik heb gemaakt. Dit om eventueel situaties te vermijden omdat ik van mening was ‘doe maar geen moeite, je bent nou eenmaal middelmatig, waardoor ik mijn ouders en later mijn omgeving wilde overtuigen van het feit dat ik eigenlijk geniaal ben. Het streven blijft dan toch om te laten zien dat ik het wel kan, en nog perfect ook’. En als het niet perfect kan, doe ik het niet.

Door het niet te doen wat ik wil realiseren bevestig ik mijn overtuiging ‘doe maar geen moeite, ik blijf middelmatig, waardoor ik mijn omgeving laat zien dat dit mijn waarheid is’.

Wordt vervolgd…

Dag 458 snap mij dan!!!

Wat gebeurt er innerlijk in mezelf als ik denk dat ik fouten maak? Onder aan deze blog staat een link naar een lied.

In mijn vorige blog beschrijf ik dat ik in mezelf twijfels ervaar met betrekking tot mijn rol tijdens de ondersteuning van een deelnemer omdat ik aan mezelf twijfel of mijn ondersteuning goed genoeg is.

Mijn mind gedachten ‘of mijn ondersteuning goed genoeg is’ is ontstaan naar aanleiding van mijn jeugdervaring met situaties waarin ikzelf een vraag of de behoefte had aan ondersteuning van mensen uit mijn omgeving, omdat ik me nu realiseer, zie en begrijp dat ik als kind voorafgaand aan mijn vraag al verwachte dat mijn vraag genegeerd of bekritiseerd werd waardoor ik innerlijk onzekerheid en machteloosheid heb ervaren. Wat ik vervolgens ging denken was ‘snap mij dan’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en van anderen te verwachten ‘snap mij dan’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken ‘ik ben niet goed genoeg’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb bij aanvang van mijn ondersteuning aan de deelnemer te denken dat de persoon mijn opvatting en manier van ondersteuning klakkeloos zal overnemen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik bij aanvang van het traject van de deelnemer verwachtte om mijn raad en wat ik zeg zonder morren over te nemen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat de deelnemer zonder na te denken, niet kritisch mijn raad zou opvolgen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat de deelnemer mijn goed bedoelde raad zou opvolgen omdat ik van mening ben dat mijn idee over ‘de te volgen weg’, de persoon voordeel brengt.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat mijn ‘te volgen weg’ informatie en aspecten betreft van mezelf waarmee ik ‘goed voor de deelnemer wil zorgen’ en dus niet verwacht dat de deelnemer mijn inspanningen negeert en indirect bekritiseerd.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat de deelnemer afwijkend gedrag vertoont in relatie tot mijn veronderstelling ‘ik wil goed voor je zorgen’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik van mening ben dat ‘mijn goede zorg’ genegeerd wordt door de deelnemer.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik van de deelnemer verwacht dat de persoon zich aanpast aan mijn ideeën.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik niet genegeerd wil worden.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik van de deelnemer een coöperatieve, volgzame, onderdanige houding verwacht.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik de deelnemer wil ondersteunen vanuit mijn idee dat de deelnemer zich innerlijk gerespecteerd en gesteund ervaart.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik me als kind innerlijk niet gesteund heb ervaren, waardoor ik in mezelf gedachten heb aanvaard en toegestaan ‘mijn ouders houden niet van me als ik keuzes maak die afwijken van datgene wat zij voor ogen hebben.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik verwacht dat anderen zich niet aanpassen aan en inleven in datgene wat voor mij het beste is.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik van mening was dat mijn ouders aan mij moesten vragen ‘wat volgens mij voor mij het beste was’ of ‘wat heb je nodig’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik als kind aangepast, schuchter en bescheiden was om mijn behoeften kenbaar te maken uit angst voor kritiek op en afwijzing van mijn behoeften.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mijn behoeften veroordeel door te denken dat ik niet goed genoeg ben.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik slecht ben en niet waard om mijn behoeften kenbaar te maken want daar wordt toch niet naar geluisterd door anderen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken ‘ik ben slecht en er wordt toch niet naar mij geluisterd’ en me vervolgens realiseer dat ik behoefte krijg aan alcohol.

Klik op deze link voor een lied wat mijn innerlijke beleving duidelijk omschrijft.

Wordt vervolgd.

Dag 457 Gestimuleerd worden.

Vanmorgen las ik een artikel met als titel ‘wijzig je woorden en verander je leven’.  Gevolgd door de subtitel ‘weet jij hoe taal een enorme impact heeft op jouw vooruitzichten en uiteindelijk op je succes’. Aangetrokken door deze oneliners las ik vervolgens de tekst.

De auteur vervolgt ‘met woorden beïnvloed je andere mensen, maar we vergeten soms dat de woorden die we kiezen ook effect hebben op onze eigen emotionele staat en daarmee op ons functioneren’. Mensen vragen me wel eens ‘welke woorden moet ik gebruiken of juist vermijden?’ Het maakt eigenlijk niet uit, zolang je erdoor gemotiveerd raakt. Je kunt aardige woorden gebruiken tegen jezelf, speelse taal of schuttingtaal. Het gaat vooral om het effect dat die woorden hebben. De woorden dienen congruent te zijn met het effect (lees: gemoedstoestand) dat je wilt bereiken’.

Ik realiseerde me dat ‘als we volgens deze tekst woorden kiezen die ons motiveren dat er ook woorden zijn die we kiezen die ons niet-motiveren’.

De auteur vervolgt ‘bedenk, dat wat je moet leren is datgene te vermijden waardoor je ongemotiveerd raakt, woorden die je frustreren of waardoor je opgeeft. Want de woorden die je koppelt aan je ervaring, worden de ervaring zelf. Word je hier bewust van.’ Want als je constant praat over dat je je ergens aan kan ergeren, dan wordt je ook geërgerd. In plaats van dat je er van uitgaat dat je niet geïnspireerd raakt en hier op een andere manier mee wilt omgaan. Als je eens echt boos wilt worden, maar je gebruikt woorden als ‘ik ben te lief’ of ‘ik kan niet onaardig zijn’, dan lukt dat niet zo goed om kwaad te zijn’.

Ik realiseer me vervolgens dat een van de patronen die ik in mezelf ontwikkelt heb is dat ik altijd aardig wilde zijn en niet boos wilde worden. Door vriendelijkheid en aangepast gedrag wilde ik realiseren dat ik door anderen gestimuleerd en door hen positief bekrachtigd werd naar aanleiding van mijn gedrag.  Omdat ik de energie van boosheid en agressie wilde vermijden, had ik mezelf ten doel gesteld om de goede vrede te bewaren/herstellen. Een gedachte die ik mezelf heb aanvaard en toegestaan was ‘Ik mag niet boos worden, omdat ik aversie/weerstand/frictie ontwikkelt had tegen boosheid’.

Deze mind gedachten zijn ontstaan naar aanleiding van mijn ervaring met situaties ‘als ik een vraag of de behoefte had aan ondersteuning van mensen uit mijn omgeving, dan verwachte ik vooraf dat mijn vraag genegeerd of bekritiseerd zou worden’. Ik realiseer me dat ik verlangde naar positief gedrag (koestering, aanmoediging, troost) van de mensen uit mijn omgeving. Vandaar mijn vriendelijke aangepaste ‘allemansvriendje’ gedrag.

Waar ik behoefte aan had, en ik heb hier echt goed over moeten denken, was dat mijn wensen en behoefte gehoord werden, dat ik positief gestimuleerd werd. Dat mijn wens in vervulling zou gaan dat er geen ruzie zou zijn in huis en dat óók de leerkrachten en vriendjes op school mij vriendelijk bejegende.

De auteur vervolgt ‘want woorden geven grip en controle op het functioneren van ons brein zodat je de emotionele staat oproept die je nodig hebt in een bepaalde situatie. De meeste mensen kiezen er uiteraard voor om zich goed te voelen. Je goed voelen is nu eenmaal fijner dan je slecht voelen’.

Ik realiseer me dat ik dacht ‘ik wilde me goed voelen waar ik mezelf innerlijk slecht, onzeker en angstig ervaarde’. Het belang die de auteur van deze tekst beschrijft is dat we ons bewust moeten worden van de taal en woorden die we kiezen. Omdat woorden onze gedachten, de relatie met onze geest bepalen, wat effect kan hebben óf heeft op ons handelen.

Ik realiseer me dus als ik me innerlijk slecht, angstig en onzeker ervaar, dan zal ik hier eerst naar moeten kijken en vervolgens in mijn schrijven hierop zelfvergeving toepassen.

Ik realiseer me dat ik primair participeerde in de negatieve energie van ‘ik ervaar me innerlijk slecht, angstig en onzeker’. Bij tegenslag ‘in situaties als ik iets positiefs wil realiseren’ innerlijk de neiging ervaar om deze negatieve energie weer op te zoeken door gedrag dat slecht is voor mezelf, hetgeen effect heeft op mijn handelen en op de relatie met mijn omgeving.

De auteur sluit af met de woorden ‘woorden zijn de sleutel tot verschuiving van je gedachten, je fysieke verandering en verbetering van je resultaten. Denk in het vervolg na wat je tegen jezelf zegt’. Een belangrijk doel voor mezelf betreft ‘voor-denken’, in plaats van nadenken’.

Ik stel mezelf ten doel dat ik bewustzijn van de woorden die ik vooraf aan bepaald gedrag denk gewaar wil worden. Hier zelfvergeving op uitschrijven om Gewaarzijn van de invloed van mijn mind/geest te ontwikkelen. Waarmee ik mijn primaire focus ‘dat ik me innerlijk slecht, onzeker en angstig ervaar, mij realiseer, zie en begrijp, dat ik ervoor kies dat ik participeer in deze energie, eerst ontdoe van negatief geladen energie. Hetgeen ontstaat uit negatief geladen woorden die mijn gedachten creëren’ en vervolgens mijn gedrag.

Wordt vervolgd met een situatie waarin ik iemand ondersteun die tegenstrijdig handelt aan datgene wat de persoon zichzelf ten doel stelt. Waarover wij gezamenlijke afspraken maken, die de persoon vervolgens niet uitvoert.

Ik realiseer me dat het gedrag van deze persoon een negatieve invloed heeft op mij. Nadat de persoon bij vijf afspraken onbereikbaar was, zowel telefonisch als fysiek, ervaar ik in mezelf onzekerheid omdat ik mezelf de vraag voorleg ‘wil ik de persoon verder ondersteunen?’ Dit roept weerstand in me op omdat ik wil begrijpen en weten waarom de persoon niet wil of kan meewerken. Omdat ik de persoon niet persoonlijk kan bereiken maak ik me zorgen over zijn proces omdat de persoon kans maakt op een gedwongen maatregel, die opgelegd kan worden door de overheid. Want de afspraken die we hebben gemaakt zijn erop gericht om dit te voorkomen.

Wat ik me realiseer is dat ik niet boos kan worden op de persoon. Het leidt wel tot innerlijke onzekerheid, spanning en frustratie. Omdat ik pieker en mezelf onbewust de schuld geef ‘dat het niet lukt wat ik met de persoon overeen ben gekomen’. Ik twijfel niet aan mezelf omdat ik alle afspraken ben nagekomen. Door me niet langer op dit probleem te willen richten, leidt dit tot alcohol gebruik. Ik ontken hiermee het probleem en vermijd dat ik zelf mijn afspraken uitvoer. Ik wordt door alcohol gebruik dus onverschillig (ik zorg slecht voor mezelf). Dit heeft ook fysieke gevolgen zoals last van diarree en depressie.

Ik realiseer me ‘wil ik de persoon ondersteunen, zal ik eerst mijn eigen frustratie onder ogen moeten komen’. Want waarom denk ik dat de persoon mij en mijn goed bedoelde inzet negeert? Want de persoon is toch zelf verantwoordelijk voor de keuzes die de persoon maakt op moment dat hij me negeert.

Ondanks dat de organisatie waarvoor ik werk zelfverantwoordelijkheid en zelfregie promoot, ervaar ik innerlijk weerstand tegen het credo ‘zelfverantwoordelijk zijn’. Want vormt dit voor mij aanleiding om de ondersteuning stop te zetten? Omdat ik me realiseer en denk dat hij mijn goed bedoelde inzet ontwijkt? Of omdat ik veronderstel dat de persoon mij en mijn inzet niet serieus neemt waardoor ik me innerlijk niet gezien en gehoord ervaar? Waar ligt de grens voor mij ‘wel of niet doorgaan met de ondersteuning?

Wordt vervolgd.

 

Dag 456 Mijn innerlijke angst voor afwijzing.

Afgelopen week was ik aanwezig bij een vergadersituatie van de organisatie waarvoor ik werk. Tijdens de rondvraag had ik een idee wat ik niet gedeeld heb met de aanwezigen. ‘Het betreft een idee om trainingen voor vrijwilligers meer regionaal te organiseren waardoor de reiskosten afnemen’. Ik koos ervoor om stil te zijn omdat ik innerlijk de energie van conflict ervaarde. Dit is een groot punt voor mij omdat ik denk dat de andere personen mijn idee kunnen afwijzen. Deze gedachte en angst voor afwijzing veroorzaakt mijn innerlijk conflict omdat ik verwacht en daardoor het risico loop dat mijn idee door de aanwezigen aangevallen of bekritiseerd kan worden.

Dus binnen dit punt realiseer ik me 1 – Ik maak andere personen verantwoordelijk voor mijn angst voor afwijzing omdat ik mijn innerlijke reactie aan hun adresseer. Backchat 2 – ik loop het risico dat ik kritiek krijg en dat ik uitgelachen wordt. 3 – vervolgens denk/dacht ik ‘ik stuur mijn idee later door middel van een emailbericht’. 4 – omdat ik hun fysieke reactie niet kan zien vermijd ik de kans/risico dat mensen mijn bijdrage belachelijk kunnen maken. 5 – Ik realiseerde me ‘ik maak mijn idee niet bekend tijdens dit overleg, waardoor mijn idee onbekend blijft voor de aanwezigen. 6 – Ik doe mezelf en de organisatie tekort omdat mijn idee een praktische bijdrage levert om reiskosten te besparen.  ‘Het betreft een idee om trainingen voor vrijwilligers meer regionaal te organiseren waardoor de reiskosten afnemen’. 7 – Omdat het een kennismaking bijeenkomst betrof met het bestuur en coördinatoren van andere thema’s, laat ik de aanwezigen mijn vindingrijkheid, mijn idee en betrokkenheid bij de organisatie niet blijken met als doel om de financiële gezonde positie van de organisatie te verbeteren/waarborgen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk de reactie van andere personen gebruik als excuus.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mijn angst voor afwijzing adresseer aan de aanwezigen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk van anderen een eventuele negatieve reactie verwacht.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik anderen verantwoordelijk maak voor mijn innerlijk conflict.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik ervoor gekozen heb ‘stil te zijn tijdens de rondvraag’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik naar aanleiding van mijn bijdrage het risico loop dat ik van de aanwezigen kritiek kan krijgen en veronderstel dat ik door hen uitgelachen kan worden.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken ‘ik stuur mijn idee later door middel van een emailbericht’ zodat ik hun fysieke reactie niet kan zien en het risico vermijd dat mensen mijn bijdrage belachelijk kunnen maken.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb ervoor te kiezen ‘ik maak mijn idee niet bekend tijdens dit overleg’, waardoor mijn idee onbekend blijft voor de aanwezigen omdat ik de keuze maak dat ik mijn idee niet deel.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mezelf en de organisatie waarvoor ik werk tekort doe omdat mijn bijdrage een idee betreft waarmee ik een praktische bijdrage lever om reiskosten te besparen.  

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik de aanwezigen mijn vindingrijkheid en betrokkenheid bij de organisatie niet laat blijken.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik uit angst voor afwijzing mijn idee niet deel, waardoor ik nalaat om de financiële gezonde positie van de organisatie te verbeteren, c.q. waarborgen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken ‘ik heb gefaald om mezelf positief te presenteren’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mijn werkwijze bekritiseer om mijn idee via email te delen.

Als en wanneer ik de keuze en werkwijze bekritiseer om mijn idee via email te delen, dan stop ik en adem. Ik realiseer me dat ik dat ik mijn voornemen om mijn idee te delen via email wel heb uitgevoerd waardoor mijn idee bekend is bij de aanwezigen. Ik heb mezelf ten doel gesteld dat ik tijdens een groepsbijeenkomst kort en bondig het gespreksthema op mijn manier toelicht. Want een dag later was ik aanwezig bij een ander groepsgesprek waaraan ik mijn bijdrage wel heb geleverd. Hierbij waren mensen aanwezig die ik al langer ken, mensen waarbij ik innerlijk veiligheid ervaar om iets van mezelf te laten zien. Deze mensen hebben zonder me uit te lachen geluisterd naar mijn bijdrage.

Dag 455 Failure to Appreciate.

Op mijn werk hoor ik dat een deelnemer tegen collega’s zegt dat ik niets doe voor hem. Mijn collega’s werken in een andere ruimte en ik vang hun gesprek op. Innerlijk reageer ik met verbazing en denk ‘vorige week nog heb ik de man ondersteunt bij drie praktische vragen en ik heb toen verdomme tijd vrij gemaakt om hem te ondersteunen’. Tijdens deze ontmoeting heb ik naar hem geluisterd en hem de erkenning gegeven dat ik hem gehoord heb, geholpen en ondersteunt bij zijn praktische vragen. Nu ik de man hoor zeggen dat ik niets voor hem doe realiseer ik me dat ik in mezelf verontwaardiging ervaar.

Ik besluit naar de werkruimte van mijn collega’s te gaan en zeg ‘goedemorgen’ waardoor de man mij ziet en achter mij aanloopt als ik weer richting mijn werkruimte loop waar hij vervolgens zijn verontwaardiging begint te spuien. Als ik de man zeg ‘ik stop met deze discussie waarop hij mijn werkruimte verlaat’ realiseer ik me dat ik naar de werkruimte van collega’s ging om bij de man verhaal te halen naar aanleiding van zijn onjuiste uitspraken.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik in mijzelf verontwaardiging ervaar nadat ik de man hoor zeggen dat ik niets voor hem doe.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik innerlijk verbazing ervaar omdat de man zegt dat ik niets voor hem doe.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard te denken dat de man mij vals beschuldigd.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik vervolgens innerlijk participeer in de energie van verontwaardiging.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard  dat ik innerlijk miskenning ervaar omdat de man mijn ondersteuning bekritiseert.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik vervolgens naar de werkruimte van mijn collega’s loop om bij de man verhaal te halen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik niet de tijd neem om naar de man zijn argumenten te luisteren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik de man terechtwijs omdat ik van hem excuses verlang.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik innerlijk verontwaardigd reageer en de keuze maak om de man te overtuigen van zijn ongelijk met argumenten ‘ik heb vorige week wel tijd vrij gemaakt en je ondersteunt bij praktische vragen’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik de man verwijt ‘jij denkt zwart wit’ en ‘alles of niets alsof daar niets anders tussen zit’

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard te denken ‘het is nooit goed genoeg wat ik doe’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik in mijzelf verontwaardiging ervaar omdat de man onjuiste informatie verstrekt aan mijn collega’s.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik verontwaardig reageer ‘omdat de man onjuiste informatie verstrekt’ waardoor ik denk ‘hoe zullen mijn collega’s mij nu beoordelen’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik innerlijk irritatie ervaar nadat de man zijn verontwaardiging begint te spuien.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard te denken dat de man mijn inzet niet waardeert.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard te denken dat mijn collega’s mijn inzet negatief kunnen beoordelen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik verontwaardig reageer naar aanleiding van onjuiste informatie.

Ik vergeef mijzelf dat ik in mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik participeer in de energie van verontwaardiging omdat ik voor mijn inzet ‘innerlijk naar erkenning verlang.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard nadat ik in reactie schiet besluit dat ik de man ter verantwoording wil roepen voor zij onjuiste uitspraken.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik de man ter verantwoording wil roepen omdat ik geen verantwoordelijkheid neem voor de verontwaardiging die ik innerlijk ervaar.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik innerlijk mijn toewijding en praktische inzet niet erken.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik ondanks mijn praktische ondersteuning aan de man tóch verontwaardiging in mijzelf ervaar.

Als en wanneer ik naar aanleiding van onjuiste uitspraken van een ander innerlijk verontwaardiging ervaar, Stop en Adem.

Ik realiseer me zie en begrijp dat ik in verontwaardiging schiet als ik innerlijk ervaar dat anderen mijn inzet negatief kunnen beoordelen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard ondanks dat ik overtuigd ben van het feit dat ik de man de gelegenheid heb geboden dat hij praktische zaken kan regelen ‘vervolgens toch in reactie schiet’ omdat ik onbewust nog denk dat wat ik ook doe toch nooit goed genoeg zal zijn.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijn collega’s eigenlijk wil overtuigen dat ik goed genoeg ben.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard te denken dat ik het risico loop dat mijn inzet door anderen negatief beoordeeld kan worden.

Als en wanneer ik denk dat anderen mijn inzet negatief beoordelen, Stop en Adem.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik ondanks mijn overtuiging dat ik de man effectief ondersteunt heb, me realiseer dat ik me innerlijk identificeer met de energie van miskenning die rondspookt in mijn geest als mijn mantra ‘wat ik doe zal tóch nooit goed genoeg zijn’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij gedraag als het slachtoffer van mijn miskenning.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik overtuigd ben van mijn gedachten ‘waar doe ik het allemaal voor want wat ik doe zal tóch nooit genoeg zijn’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijzelf beschuldig omdat ik mijn praktische inzet negatief beoordeel.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik ondanks de praktische effectieve ondersteuning aan de man, twijfel aan de effectiviteit van mijn inzet omdat ik mijn collega’s tóch wil bewijzen wat ik gedaan heb voor hem ‘goed genoeg was in dat moment’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik anderen wil overtuigen en bewijzen ‘dat ik goed genoeg ben’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard ondanks wat goed gaat tóch verontwaardig reageer als anderen mijn inzet negatief waarderen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard doordat ik focus op wat fout gaat innerlijk negativiteit en verontwaardiging ervaar.

Ik realiseer me dat de man mij laat zien dat ik focus opdat wat er innerlijk in mij fout gaat.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik focus opdat wat er innerlijk fout gaat waardoor ik niet zie dat ik de man dankbaar mag zijn dat hij mij laat zien dat ik innerlijk verontwaardiging manifesteer als ik veronderstel dat ik van anderen geen erkenning ontvang omdat ik naar positieve erkenning en waardering verlang.

Als ik innerlijk de energie van miskenning ervaar, Stop en Adem.

Ik ga met mezelf de verbintenis aan dat ik praktische ondersteuning aan deelnemers per deelnemer beschrijf in een document waardoor ik mijn praktische ondersteuning effectief onder ogen kom en zie dat ik toegewijd ben en mijn praktische inzet kan bijstellen op punten die nog om aandacht vragen.

Dag 454 Me Mr. Selfish 6 scrupulous

“One cannot continue with an illusion like this in relationships, how are we ever going to learn how to be ourselves, to stand on our own two feet, to be individuals, to be independent, if throughout existence all we do is expecting everything and everyone else to be something for us when we’re not even willing to be it for ourselves, I mean how can we even expect it or demand it, or depend on it from someone else if we don’t really in fact know what it really I fact means to be all of those things, that we’re wanting others to be it for us.

Welke invloed heeft punctueel zijn op mij.

Punctueel volgens mijn interpretatie: een moment/punt in de toekomst waar ik een overeen gekomen afspraak met mijzelf of een ander moet wandelen: lees – daadwerkelijk uitvoeren (gedrag). Actueel meetpunt. Een voorgenomen actie, hetgeen ik relateer aan een afspraak, ongeschreven regels, verwachting. Als ik mij zo gedraag ben ik betrouwbaar. Betrouwbaar breng ik in relatie met veilig. Mijn Innerlijke Motivatie, informatie van mijn mind, die mijn richting en gedrag bepaald, hetgeen mij ergens in de toekomst in beweging zet voorafgaand aan de praktische uitvoering/actie, hetgeen voor anderen meetbaar en zichtbaar is in mijn gedrag.

Punctueel volgens het woordenboek: een taak afronden binnen de deadline. Altijd op tijd en nauwgezet (scrupulous). Accuraat, juist, nauwkeurig, stipt, punctueel, netjes, met veel aandacht en heel precies.

Zie voor context vorige blog.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik altijd verwacht dat de taken die ik voor ogen heb stipt en juist worden uitgevoerd.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik altijd verwacht dat mensen waarmee ik samenwerk de taken die ik voor ogen heb stipt en juist uitvoeren volgens de informatie van mijn mind (consciousness).

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik van anderen verwacht dat zij zich gedragen volgens mijn perceptie en aspecten van een taak die ik voor ogen heb.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik gedrag van anderen vergelijk met de informatie die ik toeken aan punctueel zijn.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik gedrag van anderen die zich gedragen in overeenstemming met punctueel zijn interpreteer als zijnde gehoorzaam zijn.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik gedrag van mensen die afwijken van mijn beeld interpreteer als zijnde eigenzinnig en ongehoorzaam.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik van mensen verlang dat zij zich gedragen in overeenstemming met de informatie van mijn mind en het beeld wat ik voor ogen heb.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik van anderen verlang dat zij zich aanpassen aan mijn verwachting.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik gedrag van mensen die autonoom en zelfstandig hun keuzes maken en dus afwijken van mijn beeld ervaar als arrogant of dictatoriaal.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik gedrag van mensen die zelf initiatief nemen interpreteer en label als zijnde arrogant en dictatoriaal.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik verwacht dat mensen zich gedragen volgens de beelden die ik voor ogen heb.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard zodra mensen afwijken van hetgeen ik voor ogen heb in mijzelf de neiging ervaar om gedrag van de ander te veroordelen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard te denken dat ik kan bepalen dat anderen zich moeten profileren volgens het beeld wat ik voor ogen heb.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik verwacht dat anderen verplicht zijn, gedwongen worden dat zij zich conformeren aan dat wat ik voor ogen heb. Als en wanneer ik anderen mijn wil, wil opleggen, stop en adem. Ik realiseer mij zie en begrijp dat andere mensen zelf in staat zijn en verantwoordelijk om initiatief te nemen dat in overeenstemming is met datgene wat zij zelf voor ogen hebben.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik in mijzelf negativiteit ervaar relateer aan de emotie jaloezie in contact met mensen omdat ik mij realiseer zie en begrijp dat zij initiatiefrijk, eigenzinnig en gedisciplineerd hun keuzes en richting wandelen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard te denken dat ik mij altijd punctueel, netjes en stipt gedraag.

Ik realiseer mij door dit geschreven Gewaarzijn de gedachte en behoefte aan drank naar aanleiding van een fysieke reactie in mijn keel. Omdat ik geen drank in huis heb overweeg ik om drank te gaan kopen. Ik realiseer mij daarnaast dat ik ben opgegroeid in een omgeving waarin punctueel zijn aan mij werd opgedrongen als maatstaaf waarmee mijn gedrag gemeten werd. Daarnaast krijg ik een beeld voor ogen waarin ik terugzie op een herinnering. Een ervaring tijdens een familie bezoek waar er van mij verwacht werd dat ik mij fysiek keurig, nauwgezet, correct moest gedragen en bij voorkeur rustig moest bewegen in bijzijn van deze familieleden. Omdat dit volgens hen ook op mij van toepassing was, sociaal wenselijk en gepast in relatie tot deze omgeving. Ik kan mij herinneren dat ik vooraf aan familiebezoekjes (voorvertoning in mijn geest) bezig was met gedachten en emoties hoe ik mij in overeenstemming, in relatie tot de waarden van mijn familieleden moest gedragen en mijzelf kon beschermen en voorkomen hoe ik in hun bijzijn de energie van onveiligheid in mijzelf niet zou ervaren.(Zelfvergevingen op deze alinea volgt in volgende blog).

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik met mijzelf overeen gekomen ben dat ik mij in relatie tot familie bezoekjes angstvallig ging gedragen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik uit voorzorg en angst om kritiek te krijgen op mijn gedrag mij rustig, gepast, nauwgezet en keurig zou gedragen.

Ik realiseer mij dat ik uit angst voor kritiek op mijn bijdrage verwacht dat ik negatief geëvalueerd wordt door familieleden als ik eerlijk mijn behoeften communiceer.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik naar aanleiding van mijn eerlijkheid en enthousiasme bang ben voor kritiek omdat ik verwacht dat mijn gedrag negatief beoordeeld wordt door familieleden. Als en wanneer ik niet eerlijk mijn behoeften communiceer, stop en adem.

‘When we’re not even willing to be it for ourselves’. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij angstvallig en nerveus ging gedragen naar aanleiding van instructies over de manier waarop ik mij moest gedragen in bijzijn van familieleden.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijn enthousiasme, onbevangenheid, eerlijkheid en natuurlijk Gewaarzijn angstvallig verloochend en onderdrukt heb uit angst voor kritiek op mijn gedrag.  

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijn wil aan anderen wil opleggen/opdringen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik in mijzelf energetische reacties/energie irritatie, boosheid ervaar naar aanleiding van mijn keuze dat ik mij aangepast heb aan nauwgezette eisen en voorschriften van familieleden..

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik aansluiting wil met andere mensen en door mijn punctueel zijn doordram gedrag juist mensen afstoot en van mij wegduw.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik uit angst voor kritiek op mijn bijdrage verwacht dat ik negatief geëvalueerd wordt door familieleden als ik eerlijk mijn behoeften communiceer. Als en wanneer ik besluit dat ik niet Oprecht wil communiceren, stop en adem.

Ik stel mijzelf ten doel dat ik Oprecht mijn behoeften en wensen beschrijf en communiceer. Ook op momenten als ik dit lastig vind.

Dag 453 Me Mr. Selfish 5

Ik realiseer mij dat ik in relatie tot het gedrag van een persoon die ik ondersteun van mening ben dat hij niet punctueel is in het uitvoeren van een taak. Tijdens een eerdere ontmoeting zijn wij overeen gekomen dat hij een bezwaarschrift gaat opstellen. Bij onze volgende ontmoeting blijkt dat hij het bezwaarschrift niet heeft geschreven. Bij navraag blijkt dat hij hier geen zin in heeft.Ik realiseer mij dat ik naar aanleiding van de uitspraak van de man in mijzelf irritatie ervaar.

Ondanks de praktische voordelen van dit schrijven: schuldeiser informeren, een betalingsregeling overeenkomen en voorkomen dat de deurwaarder hem naast het bedrag van de factuur een boete oplegt vanwege het niet nakomen van zijn betalingsverplichting maakt de man de keuze dat hij geen bezwaarschrift wil schrijven. Omdat ik hem tijdens onze vorige afspraak geïnformeerd heb over de gevolgen van zijn keuze ervaar ik in mijzelf weerstand. De praktische uitvoering van zijn taak (bezwaarschrift schrijven) en de schuldeiser informeren heb ik  met hem besproken tijdens de vorige ontmoeting. Nadat ik hem bevraag waarom hij het bezwaarschrift niet heeft geschreven blijkt dat hij het niet eens is met de feitelijke factuur van de verhuurder van zijn woning die hij niet betaald heeft waardoor zijn schuld oploopt.Naast schuldeiser informeren heeft zijn keuze invloed op praktische voordelen en doorstroom (fasering) afspraken die hij overeen is gekomen in het kader van zijn vervolgtraject.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik geïrriteerd reageer nadat de man zegt dat hij verzuimt heeft om het bezwaarschrift te schrijven.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik geïrriteerd reageer omdat de man verzuimt dat hij zijn afspraak nakomt.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik geïrriteerd reageer nadat de man zegt ‘ik heb geen zin om dat bezwaarschrift te schrijven’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard te denken ‘verdomme jij komt je afspraken niet na en neemt geen verantwoordelijkheid in het kader van je vervolgtraject’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik in relatie tot het gedrag van de persoon die ik ondersteun van mening ben dat hij niet punctueel is in relatie tot het uitvoeren van zijn taak die een negatieve invloed kan hebben op het vervolg van zijn traject.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard te denken jij bent onbetrouwbaar want wij hebben duidelijke en praktische afspraken besproken dat en hoe je dit bezwaarschrift schrijft.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik in mijzelf irritatie ervaar waardoor ik mij realiseer zie en begrijp dat ik niet ontvankelijk ben voor de argumenten van de man.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard te denken dat uit het gedrag van de man blijkt dat hij niet toegewijd is aan de uitvoering van zijn taak omdat hij praktische afspraken die zijn doorstroom positief kan beïnvloeden niet wandelt.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik betrokkenheid ervaar bij het proces en positieve doorstroom van de man.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik in mijzelf irritatie ervaar omdat ik denk dat de man mijn inzet en ondersteuning niet serieus neemt omdat hij onze afspraak niet naleeft/uitvoert.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik van mening ben dat de man zijn afspraak niet wandelt waardoor ik in mijzelf irritatie ervaar en teleurstelling waardoor ik de aansluiting verlies en afgescheidenheid creëer.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik teleurstelling en irritatie ervaar waardoor ik de feitelijke argumenten van de man negeer.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik van mening ben dat de man niet punctueel en niet toegewijd is aan zijn afspraak waardoor hij zijn verantwoordelijkheid niet wandelt.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijn verantwoordelijkheid om de man te ondersteunen niet wandel omdat ik in mijzelf de energie van teleurstelling en irritatie ervaar.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik naar aanleiding van mijn waarneming het gedrag van de man negatief beoordeel omdat ik veronderstel dat hij mijn inzet en ondersteuning belachelijk maakt, in mijzelf irritatie ervaar, mij realiseer zie en begrijp dat de reactie irritatie en teleurstelling in mijzelf getriggerd wordt door zijn woorden ‘ik heb geen zin om dat bezwaarschrift te schrijven’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard te denken dat uit het gedrag van de man blijkt dat hij niet punctueel is waardoor ik twijfel aan zijn betrouwbaarheid en vervolgens in mijzelf irritatie ervaar.

Als en wanneer ik in mijzelf irritatie en teleurstelling ervaar, stop en adem.

Ik stel mijzelf ten doel als ik zelf afspraken (de man praktische ondersteunen bij zijn hulpvraag), dus mijn verantwoordelijkheid niet wandel eerst in mijzelf kijk wat hiertoe de aanleiding is.

Ik stel mijzelf ten doel dat ik in mijzelf onderzoek welke principes mij ondersteunen hoe ik zelf afspraken maken en betrouwbaarheid leven kan wandelen en aan anderen kan voorleven.

Ik stel mijzelf ten doel welke invloed niet wandelen van afspraken heeft op mij waardoor ik de aansluiting verlies met het wandelen van mijn verantwoordelijkheid.

Ik stel mijzelf ten doel dat ik onderzoek welke invloed de woorden punctueel zijn en afspraken wandelen heeft op mijn reacties waardoor ik de aansluiting verlies met het daadwerkelijk wandelen van mijn praktische ondersteuning omdat ik onder invloed van de energie irritatie en teleurstelling de praktische argumenten van de man negeer.

Wordt vervolgd…

Dag 452 Mr. Me Selfish 4

Ik realiseer mij dat ik de mening ben die ik voor ogen heb. Informatie betreft van mijn mind die ik gebruik als rechtvaardiging.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik de mening ben die bestaat uit informatie van dat wat ik voor ogen heb.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard zodra ik denk dat de mening die ik voor ogen heb beter is dan de mening van een ander, mij niet voldoende realiseer zie en begrijp dat ik automatisch veronderstel dat ik mijn mening rechtvaardig en mij niet verplaats in de schoenen van ander.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik twijfel aan mijn mening als anderen een andere mening hebben.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat mijn mening geldig is (positief) als anderen mijn mening delen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard als anderen mijn mening niet delen, hun mening die afwijkt van die van mij, ervaar als negatief.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijn mening interpreteer als beter als de ander afwijkt van mijn mening.  

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard als ik denk dat mijn mening beter is dan die van een ander dat ik de ander dan ervaar als lastig, tegendraads, recalcitrant en obstinaat.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik positieve waarde toeken aan mijn mening.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik negativiteit ervaar in mijzelf als ik afwijkende mening van anderen veroordeel en bekritiseer.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijn gelijk wil halen via anderen omdat ik aan hen het positieve belang van mijn mening communiceer.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik anderen mijn mening opdring en de mening/informatie van de ander gebruik en hen in een negatief daglicht plaats omdat ik mijn zin wil doordrijven.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik argumenten van een ander gebruik als mijn motief waarmee ik wil aantonen dat haar/zijn mening slechter is dan mijn opvatting.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij positief profileer over de rug van een ander.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik bondjes smeed met collega’ waarbij ik de mening van een ander gebruik als motief door de ander zwart te maken om mijn gelijk te halen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik de schuld van mijn handelen en reageren verschuif naar en projecteer op anderen alsof zij verantwoordelijk zijn voor mijn denken, voor mijn emoties, voor mijn gevoelens en voor mijn gedrag. 

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik anderen verantwoordelijk maak voor de projecties van mijn waarneming.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijn frustraties en opgeblazen ego gebruik om anderen zwart te maken.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard ondanks mijn bewuste realisaties, niet schaam en geen spijt ervaar omdat ik mijn opvattingen tolereer.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijzelf nog steeds toesta dat ik mij positief wil profileren over de rug van anderen met als doel om mijn frustraties te onderdrukken.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik anderen zwart maak om mijzelf in een beter daglicht te plaatsen en andere collega’s over de rug van anderen doe geloven dat ik toegewijd ben aan mijn activiteiten die ik uitvoer tijdens mijn vrijwilligers werk. 

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik de afwijkende opvatting van een ander niet zie en onvoldoende ervaar en gebruik als bron van informatie om mijn opvattingen niet te zien als de verandering die nodig is om mijzelf onder ogen te komen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard wat ik voor ogen heb gebruik als rechtvaardiging van mijn gelijk mij het zicht en aandacht ontneemt wat anderen voor ogen hebben.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik de informatie van mijn mind gebruik als rechtvaardiging van mijn gelijk waarin ik verval waardoor ik niet geïnteresseerd ben in wat anderen belangrijk vinden omdat ik mijn zinnen zet op mijn opvattingen die ik aan een ander wil opdringen woorden communiceer als belangrijker waardoor ik mij realiseer zie en begrijp dat ik niet eens de moeite neem om de ander te betrekken om zijn/haar werkelijkheid te beschouwen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat mijn werkelijkheid graadmeter is om anderen te devalueren, gebruik als bron van informatie om mijn gelijk te rechtvaardigen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij verschuil achter de term dialoog waarmee ik een beeld schets alsof ik bereid ben om de argumenten van een ander mee te nemen als uitgangspunt voor overleg en besluitvorming.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik irritatie en frustratie ervaar als mensen mijn plan niet ondersteunen. Als en wanneer ik irritatie en frustratie ervaar in overleg en contact situaties, Stop en Adem.

Ik stel mijzelf ten doel dat ik in contact en overleg met anderen eerst wederzijdse argumenten wil verzamelen en informatie wil inventariseren en daadwerkelijk gebruiken als leidmotief om gezamenlijke keuzes te kunnen maken waarbij mijn argumenten niet alleen maar leidend zijn.