Dag 485 Onverschilligheid versus nauwkeurigheid.

‘Ervaringen waarop gehoopt wordt’, een regel in een tekst die mijn aandacht trok. Ik realiseer me hierdoor dat ik in relatie tot gedrag van mensen verwacht dat zij me niet tegenspreken zodra ik mijn bijdrage communiceer.

Vaak ervaar ik innerlijk irritatie als iemand me tegenspreekt omdat ik tegenspraak innerlijk ervaar als afwijzing van hetgeen ik bijdraag aan een gesprek, een teamoverleg of tijdens een spontaan praatje met een passant ergens op straat.

Het gevolg van mijn innerlijke reactie is dat ik vervolgens vaak de kont tegen de krib gooi. Vervolgens trek ik me terug uit contact ‘isolation’ en ontwijk mensen, veronachtzaam en verwaarloos afspraken. Dit omdat ik innerlijk de energie van onverschilligheid ervaar. Vervolgens handel ik onnauwkeurig in het naleven van afspraken omdat ik participeer in de energie van desinteresse.

Resultaat: ‘ik wil niet langer contact onderhouden met lopende afspraken, waaraan ik me in eerste instantie mondeling verbonden heb’.

Waardoor ik me realiseer, zie en begrijp dat ik onbetrouwbaar handel in tegenstelling tot hetgeen ik toezeg.

Onverschilligheid:

1) Achteloosheid 2) Afgestomptheid 3) Apathie 4) Desinteresse 5) Gemis aan belangstelling 6) Gemis aan genegenheid 7) Gevoelloosheid 8) Gevoelsarmoede 9) Harteloosheid 10) Indolentie 11) Kalme berusting 12) Koelheid 13) Koudheid 14) Laksheid 15) Nonchalance 16) Onbewogenheid 17) Ongevoeligheid 18) Onhartelijkheid.
Bron: http://www.mijnwoordenboek.nl/puzzelwoordenboek/ONVERSCHILLIGHEID/1

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik onbetrouwbaar handel in tegenstelling tot hetgeen ik mondeling toezeg.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik onverschillig reageer omdat ik innerlijk participeer in de energie van desinteresse. Als en wanneer ik de kont tegen de krib gooi, dan stop ik en adem.

Ik realiseer me zie en begrijp dat zodra ik van mening ben dat mensen me tegenspreken, innerlijk irritatie ervaar, waarop ik sociale bezigheden en afspraken ontwijk omdat ik veronderstel dat hetgeen ik bijdraag, er niet toe doet.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk hoop dat mensen me niet tegenspreken maar luisteren naar hetgeen ik innerlijk wil bijdragen aan een gesprek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik van mensen eis dat zij geïnteresseerd zijn in hetgeen ik innerlijk voor ogen heb. Als en wanneer ik van mensen verlang dat zij zich aanpassen aan mijn innerlijk verlangen en veronderstel ‘gehoorzaam mij’, dan stop ik en adem. Ik realiseer me zie en begrijp dat ik van mensen verlang dat zij me niet tegenspreken omdat ik tegenspraak interpreteer als afwijzing van hetgeen ik bijdraag, waardoor ik me innerlijk niet gezien en gehoord ervaar.

Sounds like: ‘ikke ikke ikke, en de rest kan stikke’, lol.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik me afhankelijk maak van reacties van anderen. Als en wanneer ik innerlijk irritatie ervaar omdat men niet reageert op mijn manier in relatie tot ‘hetgeen ik voor ogen heb’, dan stop ik en adem.

Ik realiseer me zie en begrijp

  • Ik wil/verwacht dat mensen naar me luisteren,
  • Ik wil ‘hetgeen ik innerlijk wil bijdragen’, gezien en gehoord wordt,
  • Ik wil dat mijn bijdrage niet wordt afgewezen.
  • Ik realiseer me aan hetgeen ik innerlijk veronderstel, hieraan mijn eisen verbind
  • Ik zie en.begrijp dat zodra men mijn innerlijk verlangen tegenspreekt, vervolgens van mening ben ‘mensen nemen mijn bijdrage niet serieus’.
Advertenties

Dag 484 Hoop

‘Ervaringen waarop wordt gehoopt’; een regel in een tekst die mijn aandacht trekt. Ik realiseer me dat ik in relatie tot gedrag van mensen van hen verwacht dat zij me niet tegenspreken zodra ik mijn bijdrage communiceer.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik van anderen verlang dat zij me niet tegenspreken.

Als en wanneer ik innerlijk irritatie ervaar als iemand me tegenspreekt, dan stop ik en adem.

Ik realiseer me zie en begrijp dat ik tegenspraak innerlijk ervaar als afwijzing van hetgeen ik bijdraag aan een gesprek, een teamoverleg of tijdens een spontaan praatje met een passant ergens op straat.

Ik stel mezelf ten doel dat ik mijn innerlijke irritatie dooradem zodra ik innerlijk tijdens communicatie met iemand irritatie ervaar omdat ik me realiseer dat ik vaak de kont tegen de krib gooi op momenten als ik innerlijk irritatie ervaar waarop ik me terugtrek uit contact.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik me terugtrek uit contact zodra ik innerlijk irritatie ervaar.

Als en wanneer ik me terugtrek uit contact, dan stop ik en adem.

Ik realiseer me zie en begrijp dat ik naar aanleiding van innerlijke irritatie in mezelf een patroon herken, dat wanneer ik irritatie ervaar mensen ga ontwijken en me terug trek uit het sociale leven en mijn relaties en afspraken met mensen veronachtzaam en verwaarloos omdat ik innerlijk de energie van onverschilligheid ervaar.

Ik stel mezelf ten doel ‘zodra ik denk dat mijn bijdrage geen verschil maakt’ omdat ik denk dat mensen mijn bijdrage tegenspreken en vervolgens innerlijk de energie van onverschilligheid manifesteer, dat ik mijn reactie stop omdat ik in contact wil blijven met mijn fysiek in Hier en contact wil onderhouden met lopende afspraken waaraan ik me verbonden heb.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik onverschillig reageer omdat ik innerlijk participeer in de energie van onverschilligheid. Als en wanneer ik participeer in de energie van onverschilligheid, dan stop ik en adem.

Waarop ik hoop is dat mensen me niet tegenspreken en luisteren naar hetgeen ik bijdraag aan een gesprek. Ik realiseer, me zie en begrijp dat ikzelf ‘hetgeen mensen mij vertellen’ innerlijk vergelijk en vervolgens óók reageer, en me niet geheel verplaats in dat wat zij willen bijdragen.

Wordt vervolgd.

Dag 483 Oprecht Zeen.

Oprecht Gewaarzijn: mijn innerlijk bewustzijn oprecht onder ogen zien en ‘herkennen’.

Binnen het Roermonds en Limburgs dialect heeft het woord ‘Zeen’ meerdere betekenissen:

Zien, het onder ogen zien.

Zijn, bestaan, worden.

Zijn, wie ik ben en wil worden.

https://nl.m.wiktionary.org/wiki/zeen

Oprecht herkennen van hetgeen zich innerlijk binnen mijn mind bewustzijn manifesteert is ‘een dingetje waaraan ik veel tijd aan en energie in investeer’.

Inmiddels realiseer ik me dat ik genoeg heb van het accepteren van de mindere versie van mezelf. Ik ben het beu om beperkingen en compromissen in mezelf te accepteren en toe te staan.

Ik ben het beu om manieren te vinden en het hoofd te bieden aan ‘minder zijn’. Dit in relatie tot mijn innerlijk weten ‘hetgeen ik praktisch kan en wil zijn’.

Ik realiseer me, zie en begrijp dat ik innerlijk middelmatigheid heb aanvaard en toegestaan, ‘hetgeen ik ben geworden in mijn denken en gedrag’, hetgeen norm en meetlat werd waarlangs ik mezelf, ‘vaak negatief’, beoordeelde.

In deze blog:

De specifieke details van het ontwerp van middelmatigheid en ‘hoe we actief onszelf en ons grotere potentieel onderdrukken en ons compromitteren aan hetgeen we innerlijk toestaan’.

Wat we hier precies kunnen beginnen te doen, ‘nu’ om de melodie te veranderen die we in onze hoofden hebben gespeeld.

In plaats van onszelf en ons potentieel te verminderen begeven we ons op een pad van groei en expansie in tegenstelling tot vermindering, teleurstelling en defeat.

Defeat:

win a victory over: “They defeated our team by three goals”
verslaan

the loss of a game, battle, race etc: “His defeat in the last race depressed him”
nederlaag

de’feated (Bijvoeglijk naamwoord)

(negativeundefeated): “a defeated enemy.”
verslagen

de’featism (Zelfstandig naamwoord)

a state of mind in which one expects and accepts defeat too easily: “The defeatism of the captain affects the rest of the players.”
defaitisme

de’featist (Zelfstandig naamwoord)

(of) a person who gives up too easily and is too easily discouraged: “She is such a defeatist”
defaitistisch

to defeat overwinnen (ww.) ; verslaan (ww.)

the defeat het verlies ; de nederlaag ; overwonnen-worden (znw.) ; de mislukking (v) ; de flop (m) ; de afgang (m) ; het fiasco ; de misser (m) ; het echec ; de verijdeling (v)

defeat bevangen ; zegevieren

EN: defeat one’s own ends

NL: zijn doel voorbijstreven

EN: own one’s defeat

NL: z. gewonnen geven

2 voorbeeldzinnen met ‘defeat

EN: That’s a very defeatist attitude! ‘Dat is een erg verslagen houding Jan’.


  1. EN: He accused me of his defeat. ‘Hij beschuldigde mij van zijn nederlaag’.

Wordt vervolgd.

Dag 482 Begrip

Van anderen verwacht ik dat zij begrip tonen voor het verlies van contact en mijn veronderstelde liefdes relatie met M.

Met kort daarop het verlies van mijn baan en omdat ik me realiseer dat ik me sinds mijn jeugd innerlijk eenzaam ervaar.

Bij aanvang van de baan ervaarde  collega’s gereserveerdheid in mijn fysiek. ‘Alsof ik een muurtje om me heen had gebouwd’.

Hiervan werd ik me ‘Gewaar’ nadat ik door mijn collega’s gewezen werd op hun waarneming en afstandelijkheid interpretatie van mijn gedrag.

Enige tijd later, ‘tijdens mijn werk in een woongroep’, werd ik herinnert aan mijn eigen opname in een kliniek.

In deze woongroep waarbinnen ik werkzaam was, worden mensen 24/7 begeleid. Mensen met psychosociale vragen, hetgeen me herinnerde aan mijn verblijf in een therapeutische woongroep.

Tijdens mijn bezoek aan een van de kamers op mijn werk ervaarde ik namelijk innerlijk ‘eenzaamheid’.

Een ‘flashback’ waardoor ik dacht ‘ooooh wat verschrikkelijk dat mensen permanent moeten wonen en leven binnen een groep’.

Want tijdens mijn opname heb ik zelf eenzaamheid ervaren. Hetgeen ik besprak met mijn leidinggevende. Omdat ik emotioneel werd, nadat ik een tweede bezoek bracht aan een van de kamers.

Toen ik door het raam naar buiten keek en de dakgoot zag. Innerlijk een vergelijkbare ervaring herbeleefde. Een ervaring tijdens mijn opname waaraan ik ‘als donderslag bij heldere hemel’ onverwacht herinnert werd.

Dag 481 Clarity

‘Bij het nalezen van mijn blogs kom ik tot de conclusie dat het thema ‘duidelijkheid’ prominent in mijn mind terugkeert en dat ik me realiseer, zie en begrijp dat ik van anderen duidelijkheid verlang’.

Concreet ‘welke betekenis heeft het woord duidelijkheid voor mij’?

Dat mensen uit mijn omgeving begrip hebben voor mij. Mijn omgeving heb ik als voorspelbaar onvoorspelbaar ervaren. Het was onduidelijk hoe men zou reageren op mijn bijdrage.

Duidelijkheid volgens het woordenboek:

Het duidelijk zijn vb: er is duidelijkheid: Frédéric is geslaagd.
Voor alle duidelijkheid [verontschuldiging voor informatie die misschien overbodig is]
Het laat aan duidelijkheid niets te wensen over [het is heel erg duidelijk]
Gevonden op http://www.muiswerk.nl/mowb/?word=duidelijkheid

Momenteel ervaar ik innerlijk onduidelijkheid nadat een vertegenwoordiger van een organisatie de intentie heeft uitgesproken en schriftelijk bevestigd dat men mij in de toekomst een betaalde baan wil aanbieden. Met dit aanbod hangen andere factoren en aspecten samen zoals afscheid nemen van de organisatie waarvoor ik vrijwilligerswerk verricht en een uitkering aanvragen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik door innerlijk ‘duidelijkheid’ te verlangen angst voor afwijzing en daardoor onzekerheid ervaar. Als en wanneer ik door onduidelijkheid, angst voor afwijzing en vervolgens onzekerheid ervaar, dan stop ik en adem. Ik realiseer me zie en begrijp dat ik innerlijk onzekerheid ervaar als zaken niet duidelijk zijn voor mij. Ik wil zekerheid ervaren om te voorkomen dat men mijn vraag afwijst of bekritiseert. Daarom claim ik duidelijkheid die men mij niet altijd kan bieden. Ik stel mezelf ten doel dat ik mijn innerlijke onzekerheid moet benoemen en bespreken.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken ‘omdat ik van anderen duidelijkheid verlang niet altijd wil vragen en uitspreken omdat ik innerlijk het risico loop dat mijn vraag/verzoek wordt afgewezen. Als en wanneer ik veronderstel dat ik kans loop dat mijn verzoek wordt afgewezen, dan stop ik en adem. Ik realiseer me zie en begrijp dat ik focus op afwijzing van hetgeen ik wil vragen. Ik stel mezelf ten doel dat ik mijn vragen bespreekbaar maak omdat ik ook kans maak dat men naar me luistert en praktisch iets doet met hetgeen ik communiceer.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken ik loop risico dat mijn vraag/voorstel wordt afgewezen waardoor ik innerlijk onzekerheid ervaar. Als en wanneer ik innerlijk angst ervaar om mijn vraag uit te spreken, dan stop ik en adem. Ik realiseer me zie en begrijp dat ik zelf angst manifesteer omdat ik naar aanleiding van ervaringen weerstand ervaar om mijn vraag te communiceren. Ik stel mezelf ten doel dat ik wat ik wil communiceren uitspreek.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik door innerlijk onduidelijkheid te ervaren ‘niet weten welk antwoord ik ontvang naar aanleiding van mijn verzoek/vraag’ ongeduldigheid ervaar omdat ik nu een duidelijk antwoord verlang. Als en wanneer ik duidelijkheid verlang, dan stop ik en adem.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik bovenstaande vragen onderzoek omdat ik bang ben dat mijn vragen genegeerd worden.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk irritatie ervaar nadat ik aan de organisatie waarvoor ik als vrijwilliger werkzaam ben gecommuniceerd heb en vervolgens geen actie onderneemt om nieuwe vrijwilligers aan te trekken.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk tegenstrijdigheid/frictie ervaar zodra ik eraan denk dat ik mijn vragen moet communiceren omdat er vervolgens geen actie op volgt.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik zekerheid wil ervaren omdat ik door onduidelijkheid innerlijk onzekerheid ervaar in mijn buik. Als en wanneer ik weerstand ervaar naar aanleiding van onduidelijkheid, dan stop ik en adem.

Ben je geïnteresseerd om jezelf en je keuzes oprecht te bevragen en onder ogen te komen, bekijk dan meer Desteni informatie via onderstaande links:

http://desteni.org/

Gratis online schrijfcursus: http://desteniiprocess.com/

https://eqafe.com/

Dag 480 Claimgedrag

Claimgedrag kan ontzettend benauwend en verstikkend zijn.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat mijn claimgedrag voor M verstikkend en benauwend kan werken.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik niet onder ogen zie dat ieder mens in zijn hart wel ergens een warm plekje heeft voor iemand anders, en dat ik op moment dat M aangeeft dat zij een afspraak heeft met een vriend van vroeger van school, innerlijk allerlei doemscenario’s bedenk, zonder oog te hebben voor de openheid die M communiceert.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ons contact naar aanleiding van dit bericht van M mijn stemming deed omslaan en veranderde van vriendelijk naar star en claimend gedrag.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat de manier waarop M naar me kijkt voor een plotselinge verandering kon zorgen, in ieder geval werd ik me bewust dat ik verlangde dat M niet zou afspreken met die man maar mij zou bezoeken die avond.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik respect heb voor het feit dat M aangeeft dat er op dit moment geen klik is richting mij.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik moeilijk vind om haar los te laten.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik me in relatie tot het bericht van M, innerlijk claimgedrag gewaar werd.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik door mijn gedrag bij M de indruk kan wekken dat zij zich geclaimd voelt, en me realiseer dat zij door mijn gedrag ‘innerlijk behoorlijk benauwd van kan krijgen en of zich opgejaagd gaat voelen’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik het “nee” van M om mij die bewuste avond te bezoeken, niet kon accepteren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik me op dat moment niet realiseerde dat vriendschap of een relatie nu eenmaal respect en ontzag verdienen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet te zien op dat moment dat respect en ontzag inhoudt dat ik geen claimgedrag moest vertonen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik om M geef en als ik om M geef, en van haar houd en haar wil claimen niet zie dat ik niet het beste voor haar wil als zij een keuze maakt die afwijkt van mijn verlangen omdat ik haar wil zien in plaats van dat zij haar vriend die avond ontmoet.

Als en wanneer ik naar de aanwezigheid van M verlang en haar wil claimen als zij ‘nee’ zegt tegen hetgeen ik verlang, dan stop ik en adem

Ik realiseer me zie en begrijp dat he niet uit maakt of het ‘wat zij onderneemt met een andere man’ met of zonder mij is, het gaat erom dat ik de wens van M kan accepteren.

Ik stel mezelf ten doel ‘als ik claimgedrag vertoon’ dat ik me realiseer zie en begrijp dat ik niet meer toe sta, dat M zichzelf kan zijn, omdat ik met mijn claimgedrag alleen maar wil dat ik M mijn verlangen om haar te zien wil opleggen, en dat ik me in dat moment niet realiseer ‘mijn claimgedrag kan nooit goed gaan’.

Als en wanneer mijn claimgedrag averechts uitwerkt op M, dan stop ik en adem.

Ik realiseer me zie en begrijp dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik evenwicht wil realiseren in mijn gevoelens en emoties, en me zal realiseren als gevoelens niet wederzijds zijn dat ik geen claimgedrag moet vertonen.

Als en wanneer ik innerlijk claimgedrag manifesteer, dan stop ik en adem.

Ik realiseer me, zie en begrijp dat ik van mijn gedrag ‘om te willen claimen heb geleerd’, dat ik vanaf dat moment even verdwaald was in mijn innerlijke verlangens om M te zien en nadat we met elkaar in gesprek zijn gegaan, open sta voor hetgeen M innerlijk beweegt en dat ik bereid ben om van alles wat ik meemaak ‘het positieve te leren’, zoals M dit zo mooi en duidelijk beschrijft en waarmee zij mij liet inzien dat ik in het verleden ook presentaties heb verzorgd voor een groep mensen die goed gingen omdat ik vaak focus op hetgeen er fout gaat of negatief is aan een ervaring. 😊

Ik realiseer me dat M aan mij haar besluit communiceert om een einde te maken aan de relatievorm die ik voor ogen had.

Ik realiseer me dat M niet voor niets dit besluit maakt omdat ze heeft aangeven dat zij zich innerlijk benauwd ervaart, omdat zij innerlijk voelt dat zij zichzelf niet meer kan zijn en verdwaald is en omdat zij voor zichzelf een commitment heeft afgesloten ten aanzien van de relatievorm die zij voor ogen heeft.

Ik realiseer me als ik haar claim, dat ik dan aan het kortste eind trek en het contact met haar zal verliezen.

Ik stel mezelf ten doel dat ik me in mezelf afvraag waarom ik claimgedrag vertoon, omdat ik me besef dat ik hiermee het vertrouwen bij M weghaal. M geeft duidelijk aan in ons eerste gesprek bij haar thuis en ook gisteren dat zij het benauwd krijgt van mensen die haar haar willen claimen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik door mijn claimgedrag aan M laat merken dat ik haar gevoelens bagatelliseer.

Als en wanneer ik de gevoelens van M bagatelliseer, dan stop ik en adem.

Ik realiseer me zie en begrijp dat de innerlijke voorkeur van M even belangrijk als die van mij moeten zijn, en als zij aangeeft dat zij de relatie wil verbreken, dat ik haar innerlijk en fysiek die vrijheid geef.

Ik stel mezelf ten doel dat ik mijn claimgedrag achterwege laat want ik doe er meer kwaad dan goed mee.

Dag 478 People ‘please’ treat me gentle.

‘Bij het nalezen van mijn blogs kom ik tot de conclusie dat het thema ‘duidelijkheid’ prominent in mijn mind terugkeert en dat ik me realiseer, zie en begrijp dat ik van anderen duidelijkheid verlangde’.

Lang heb ik gedacht dat ik door mensen negatief geëvalueerd werd. Ik durfde zelfs niet meer over straat te lopen. Ik was bang voor de blik van mensen en als ik hen naderde en zij vervolgens de andere kant opkeken te denken ‘ik wordt door hen genegeerd’. Waarop ik innerlijk de hoop ging ervaren ‘toon eens wat meer begrip voor me’. Of als ik bekenden zag lopen, snel een steegje indook. Dit om mijn angst voor negativiteit te ontlopen door hetgeen ik innerlijk veronderstelde.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik lange tijd van mensen verlangde dat ik door hen teder en met begrip voor mijn angst voor negativiteit bejegend zou worden.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mensen ontweek zodra ik hen op straat zag lopen omdat ik dacht ‘ik ben incompetent’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mijn innerlijke ervaring van angst en mislukking onderdrukt heb.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mezelf niet kon geruststellen of tot bedaren kon brengen omdat ik dacht ‘ik ben een foutje’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik een tijd lang mijn innerlijke negativiteit en onrust onderdrukt heb met alcohol.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik naar instemming en bevestiging verlangde, innerlijk wilde voorkomen dat ik me afgewezen en bekritiseert ervaarde.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik me innerlijk bekritiseerde omdat ik veronderstelde dat mensen negatief spraken over mij.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik niet over straat durfde en me in mijn woning terugtrok en in afzondering mijn dagen op de bank doorbracht vergezeld van mijn maatje ‘alcohol’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik van mensen vriendelijkheid, begrip en zachtheid verlangde.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik van anderen verlangde dat zij mij accepteerden zoals ik in oorsprong ben vriendelijk, begripvol en zacht.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mijn innerlijke negativiteit compenseerde met mijn geloof dat de mensen en de wereld vriendelijk, begripvol en zacht zou moeten zijn omdat ik de wereld en mensen innerlijk heb ervaren als onvriendelijk, niet-begripvol en grof.

Ik vergeef mezelf dat ik mijzelf toegestaan en aanvaard heb dat ik alles wat ik denk en van anderen verlang ergens in mijn leven innerlijk met mezelf overeengekomen ben.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik gesteld was op vriendelijkheid, begrip en zachtheid.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik beïnvloed door gedachten, gevoelens en emoties de wereld en de mensen verantwoordelijk maakte voor mijn innerlijke gesteldheid.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik niet eerder heb ingezien dat ikzelf mijn innerlijke waarheid creëer.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat dit ‘innerlijk niet eerder inzien’ resulteerde in de ervaring van depressie, suïcide gedachten en alcoholmisbruik waardoor ik de realiteit met mijn innerlijk positief veronderstelde leven verloor.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat dit veronderstelde positieve innerlijke leven gebaseerd was op succesvol zijn, veel geld willen bezitten en positieve aandacht van de mensen en wereld om me heen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik dacht dat de wereld en de mensen aan mij verplicht was dat ik me innerlijk happy zou ervaren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mensen begon te pleasen en de wereld bekeek door een roze bril.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik vele therapiejaren later tot de conclusie kwam dat al die therapietheorie, ziektebeelden en diagnoses mijn innerlijke angst, onrust en onzekerheid alleen maar versterkt heeft.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk de praktijk van het leven geïnterpreteerd en geobserveerd heb vanuit een theoretisch referentiekader waarmee ik mijn fysiek in Hier gemanipuleerd en veronachtzaamd heb.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik zonder deze theoretisch innerlijke ervaring niet kon weten welke invloed positief en negatief denken had op mijn fysiek functioneren in Hier. Als en wanneer ik het verloop van mijn leven veroordeel, dan stop ik en adem.

Ik realiseer me zie en begrijp dat ik begrip heb ontwikkelt voor mijn manier van handelen en dat ik op zoek ben gegaan naar manieren die op dat moment voor handen was.

Ik heb me ooit ten doel gesteld dat ik geen fysiek geweld wilde gebruiken en dat ik een vriendelijk en behulpzaam mens wilde zijn. Dit baseerde ik op mijn innerlijke ontevredenheid, onmacht en onrust wat ik ervaarde. Mij niet realiserende dat ik mijn innerlijke wereld zelf gecreëerd heb.

Ik heb me ten doel gesteld dat ik zelf verantwoordelijk ben voor mijn innerlijk welzijn en ik merk meer en meer, nu ik de praktische tools van Desteni gebruik, dat ik innerlijk meer stabiliteit ervaar. Dat ik minder focus op uiterlijk succes en positieve aandacht van de mensen en wereld om me heen en dat ik minder veroordeel.

Dit omdat ik me Gewaar ben van het feit dat de informatie van mijn mind mij bestuurd heeft in al mijn keuzes die ik heb gemaakt.

Ben je geïnteresseerd om jezelf en je keuzes oprecht te bevragen en onder ogen te komen, bekijk dan meer Desteni informatie via onderstaande links:

http://desteni.org/

Gratis online schrijfcursus: http://lite.desteniiprocess.com/

https://eqafe.com/

Dag 477 Asking others for permission to speak.

Tijdens de wekelijkse chat met mijn buddy realiseerde ik me in relatie tot een vraag van mijn buddy dat ik onvolledig ben in hetgeen ik communiceer’. Ik had een blog gelezen van een Destonian die ik als ondersteunend had ervaren.

Context chat buddy: ‘Ik heb een blog gelezen die ik als ondersteunend heb ervaren’. ‘Cool, wat vond je ondersteunend’? Mijn reactie: ‘ik had deze vraag verwacht’. Naar aanleiding van mijn opmerking ‘ik heb een blog gelezen die ik als ondersteunend heb ervaren’ merkte mijn buddy op ‘voor mij staat het er alsof je wacht totdat ik doorvraag, terwijl je in die zin al ‘meer zegt’ maar het nog niet zegt’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik naar aanleiding van mijn opmerking en de feedback van mijn buddy veronderstel ‘mijn buddy vraagt zometeen om verduidelijking omdat ik onvolledig ben in mijn uitleg’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb vervolgens te denken ‘ik ben onvolledig in mijn uitleg’, nadat ik dooradem me vervolgens een gedachte realiseer/gewaar ben ‘ik vraag aan een ander permissie om volledig te zijn in hetgeen ik communiceer/uitspreek’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik tijdens de chat onvolledig ben in mijn antwoord.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik onvolledig ben tijdens uitleg van hetgeen ik communiceer en me vervolgens realiseer, zie en begrijp ‘ik vraag aan een ander permissie om te spreken, uit angst om kritiek te krijgen’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik onvolledig ben in hetgeen ik vertel omdat ik van een ander bevestiging/instemming verlang om te mogen spreken.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik naar instemming/bevestiging verlang omdat ik innerlijk wil voorkomen dat ik me afgewezen en bekritiseert ervaar want als ik me uitspreek dan ontvang ik kritiek.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik me innerlijk bekritiseer en angst ervaar voordat ik mijn behoefte uitspreek.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk verwacht dat ik kritiek zal krijgen op hetgeen ik bijdraag aan een gesprek omdat ik veronderstel dat ik eerst aan de ander permissie of instemming moet vragen om te mogen spreken.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik van de ander bevestiging vraag.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik van de ander vraag ‘volledig te mogen zijn tijdens communicatie van hetgeen ik in mijn antwoorden/uitleg uitspreek/communiceer’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik niet vertel dat ik innerlijk behoefte heb aan duidelijkheid waardoor ik onduidelijk ben in mijn communicatie omdat ik ‘innerlijk mezelf niet toevertrouw dat ik mijn vragen volledig communiceer’.

Ik vergeef mezelf dat ik mijzelf toegestaan en aanvaard heb dat ik ergens in mijn leven innerlijk met mezelf overeen gekomen ben dat ik mijn vraag volledig en perfect wil communiceren om kritiek te voorkomen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik in het verleden en heden toestemming of permissie van toehoorders heb afgewacht voor mijn behoefte (duidelijkheid) en van hen verlang dat zij hetgeen waaraan ik behoefte heb, aan mij communiceren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik van anderen verlang dat zij mijn behoefte duidelijk aan mij communiceren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik veronderstel dat anderen weten waaraan ik behoefte heb.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te veronderstellen ‘als mensen niet tegemoet komen aan mijn behoeften, dat ik hen verantwoordelijk maak voor hetgeen ik niet uitspreek’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik afwacht of de organisatie waarvoor ik ga werken contact opneemt met mij. Als en wanneer ik verwacht dat de organisatie contact opneemt met mij, dan stop ik en adem. Ik realiseer me zie en begrijp dat ik geen duidelijkheid kan verlangen van een ander ‘hetgeen ik van een ander verlang’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik verlang dat mensen mij volledig informeren. Als en wanneer ik onvolledig ben in mijn vraag/uitleg, dan stop ik en adem.

Ik realiseer me zie en begrijp dat ik onvolledig ben in mijn communicatie omdat ik niet durf te vragen om duidelijkheid en uitleg, uit angst voor afwijzing, om kritiek te krijgen en niet mijn verantwoordelijkheid te nemen om anderen volledig te informeren, waardoor ik onvolledig ben in hetgeen ik wil vragen omdat ik permissie, bevestiging of instemming verlang om te mogen spreken, om te voorkomen dat ik me innerlijk afgewezen en bekritiseert ervaar omdat ik veronderstel dat ik kritiek ontvang in relatie tot mijn vragen, gedachten, behoeften of bijdrage’.

Ik stel mezelf ten doel dat ikzelf contact opneem met de organisatie en informeer naar de voortgang van hetgeen we afgesproken hebben.

Ik stel mezelf ten doel dat ik eerst onderzoek wat mijn behoeften zijn en hetgeen ik wil vragen volledig en duidelijk omschrijf en niet langer instemming af te wachten waardoor ik verantwoordelijk ben voor hetgeen ik wil communiceren.

Ben je geïnteresseerd om jezelf te bevragen, bekijk dan meer Desteni informatie via onderstaande links:

http://desteni.org/

Gratis online schrijfcursus: http://desteniiprocess.com/

https://eqafe.com/

 

Dag 476 Hope.

Ben ik in staat stabiel te blijven staan voor mezelf als ik een ander iets persoonlijks vraag waaraan ik behoefte heb.

Ik zag dat ik innerlijk de behoefte aan nabijheid ervaarde nadat de persoon die me bezocht naar aanleiding van mijn vraag ‘blijf je overnachten’ me vertelde ‘nee’ ik ga naar huis. Innerlijk ervaarde ik teleurstelling omdat de persoon kort daarvoor verteld had ‘ik heb verder geen plannen vandaag’. Daardoor was ik in de veronderstelling ‘hoopvol’ dat de persoon bij me zou overnachten.

EQAFE context voor deze blog.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk teleurstelling ervaar in relatie tot mijn behoefte aan nabijheid.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk teleurstelling ervaar nadat de persoon me verteld ‘ik ga naar huis omdat ik in de veronderstelling was dat de persoon bij mij zou overnachten’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik vervolgens innerlijk afstand en onverschilligheid ervaar en het moeilijk vind om vriendelijk te blijven. Als en wanneer ik naar aanleiding van mijn ‘hoop’ innerlijk teleurstelling ervaar, dan stop ik en adem.

Ik realiseer me zie en begrijp dat we geen duidelijke afspraak hadden of de persoon zou overnachten bij mij.

Ik realiseer me zie en begrijp in het verleden bij afscheid nemen van iemand waarvan ik nabijheid verlangde, dagenlang van streek was, omdat ik innerlijk allerlei gedachten onderhield zoals: ‘is de persoon betrouwbaar, is de persoon oprecht over de uitspraken die de persoon uitspreekt etc.’.

Ik had me ten doel gesteld om oprecht te communiceren en mijn behoefte kenbaar te maken op het moment dat de persoon vertelde ‘ik ga naar huis’ omdat me kort daarvoor werd verteld dat de persoon geen plannen had die dag.

Wat ik daadwerkelijk heb gedaan nadat de persoon vertelde ik ga naar huis en blijf niet overnachten was dat ik mijn veronderstelling heb uitgesproken die luidt ‘ik was in de veronderstelling dat je zou blijven overnachten’. Want ik vind het namelijk fijn als je blijft en we kunnen samen nog iets ondernemen vanavond. Want ik ben geïnteresseerd in jou, ik vind je aantrekkelijk en wil je beter leren kennen. De twee dagen daarvoor waren we al samen en na dit weekend zien we elkaar een tijd lang niet in verband met onze individuele bezigheden.

Nadat ik me had uitgesproken en mijn innerlijke behoefte gecommuniceerd had vervolgde we onze wandeling in de natuur. Kort daarop kreeg ik antwoord: ‘je hebt gelijk, ik blijf overnachten en morgenvroeg moet ik wel vroeg vertrekken’. We hebben vervolgens samen gegeten en ik heb de persoon verteld over de blogs die ik schrijf en het proces dat ik wandel. De persoon was geïnteresseerd in mijn proces en ik heb haar de site van Desteni getoond.

Door dit proces te wandelen ervaar ik innerlijk minder weerstand tijdens een gesprek  mijn innerlijke behoeften te communiceren. Voorheen was ik bang voor afwijzing en teleurstelling.

Ben je geïnteresseerd in dit schrijfproces, kijk en klik op onderstaande links. Veel lees plezier. Bedankt voor het lezen van mijn blog.

http://desteni.org

http://desteniiprocess.com

https://www.facebook.com/schoolofultimateliving

https://eqafe.com

http://desteni.org/desteni-material/blog

Dag 475 Fear for succes – speaking in public.

Naar aanleiding van het aanvaarden van een betaalde baan heeft de organisatie me verplicht te starten met een opleiding. Ik realiseer me dat ik tijdens de opleiding presentaties moet verzorgen voor een groep mensen. Spreken voor een groep mensen roept innerlijk frictie en angst in me op omdat ik nare herinneringen heb overgehouden aan een ervaring op de lagere school. Ik werd voor de groep op een lessenaar gezet en nadat ik naar de juf keek innerlijk van mening was ‘de juf die lacht, me uitlacht’. Omdat ik me schaamde vervolgens begon te huilen ‘want ik wist me geen raad wat te doen in deze situatie’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik vooraf aan een presentatie innerlijk frictie en angst ervaar.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk beelden zie tijdens een presentatie.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik in relatie tot nare herinneringen op de lagere school innerlijk angst ervaar en overweeg om de presentatie te ontwijken.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik deze presentatie wilde ontlopen omdat ik verwacht dat ik van de aanwezigen negatieve kritiek zal krijgen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mogelijke doemscenario bedenk. Als en wanneer ik vooraf aan een presentatie verwacht dat ik van de aanwezigen negatieve kritiek zal krijgen, dan stop ik en adem. Ik realiseer me zie en begrijp dat ik niet kan weten hoe de aanwezigen zullen reageren op mijn presentatie.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik tijdens een ervaring op de lagere school, innerlijk de ervaring en situatie heb voorzien van negatieve veronderstellingen.

Als en wanneer ik vooraf aan een presentatie doemscenario’s bedenk, dan stop ik en adem. Ik realiseer me dat ik terugdenk aan een ervaring op de middelbare school toen ik een spreekbeurt verzorgde, omdat ik onzeker was voortdurend in de lach schoot en de draad van mijn verhaal kwijtraakte omdat ik vooraf aan deze presentatie me een ervaring op de lagere school herinnerde.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken als ik voor een groep een presentatie verzorg en iemand begint te lachen dat ik wordt uitgelachen en mijn bijdrage belachelijk is. Als en wanneer iemand lacht tijdens mijn presentatie, dan stop ik en adem. Ik realiseer me, zie en begrijp dat ik van de juf bescherming verlangde omdat zij me volgens mijn opvatting moest beschermen en ondersteunen in dat moment om mijn schaamte in de ogen te kijken.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik  innerlijk nervositeit ervaar ten aanzien van een presentatie voor een groep. Als en wanneer ik innerlijk nervositeit ervaar, dan stop ik en adem. Ik realiseer, zie en begrijp dat ik een presentatie voor een groep in het verleden bij voorkeur wilde ontwijken, ontlopen of ontvluchten.

Ik stel mezelf ten doel dat ik een presentatie voor een groep wil verzorgen.

Ik realiseer me echter dat ik innerlijk nog steeds frictie ervaar nadat ik mijn doelstelling opschrijf. ‘Ik wil wel een presentatie verzorgen maar ik ben niet overtuigd dat ik dit durf’. Want als ik start met de opleiding nu al terugdenk aan momenten waar ik voor de klas een presentatie moet verzorgen. Deze herinnering roept twijfels in me op. Ik realiseer me dat ik meer ondersteuning nodig heb om de presentatie te verzorgen. Ik weet niet exact welke.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik niet overtuigd ben om een presentatie te verzorgen voor een groep. Als en wanneer ik denk ‘ik wil een presentatie vermijden’, dan stop ik en adem. Ik realiseer me zie en begrijp dat scholing en een presentatie verzorgen deel uitmaakt van het commitment dat ik geef aan de organisatie die me deze baan heeft aangeboden.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik ondanks mijn commitment om de baan te aanvaarden innerlijk niet overtuigd ben dat ik tijdens de opleiding die ik ga volgen er zal staan en een presentatie zal verzorgen. Als en wanneer ik niet overtuigd ben en twijfel dat ik een presentatie zal verzorgen, dan stop ik en adem. Ik realiseer me zie en begrijp nu ik op het punt sta om een opleiding te volgen innerlijk frictie en onzekerheid ervaar. Dit omdat ik terugdenk aan momenten dat ik voor de klas een presentatie moest verzorgen en de draad kwijtraakte en vervolgens dichtklapte en geen woord kon uitspreken.

Ik realiseer me zie en begrijp ‘dit scenario roept twijfels in me op’. Ik realiseer me zie en begrijp ‘ik heb hier meer ondersteuning bij nodig en weet niet exact welke’ omdat ik ook overweeg om eventueel niet te starten.

Ik stel mezelf wel ten doel dat ik vooraf aan een presentatie oefen in bijzijn van mensen die ik ken en vooraf een PowerPoint presentatie thematisch vormgeef d.m.v. dia’s die me ondersteunen tijdens de presentatie, waarop ik kan terugvallen als ik even de draad kwijtraak.

Wil je met schrijven jezelf onderzoeken? Kijk dan op onderstaande links. En ervaar welke invloed jouw mind heeft op je dagelijkse keuzes.

http://desteniiprocess.com

http://www.desteni.net/

http://desteni.org/