Dag 455 Failure to Appreciate.

Op mijn werk hoor ik dat een deelnemer tegen collega’s zegt dat ik niets doe voor hem. Mijn collega’s werken in een andere ruimte en ik vang hun gesprek op. Innerlijk reageer ik met verbazing en denk ‘vorige week nog heb ik de man ondersteunt bij drie praktische vragen en ik heb toen verdomme tijd vrij gemaakt om hem te ondersteunen’. Tijdens deze ontmoeting heb ik naar hem geluisterd en hem de erkenning gegeven dat ik hem gehoord heb, geholpen en ondersteunt bij zijn praktische vragen. Nu ik de man hoor zeggen dat ik niets voor hem doe realiseer ik me dat ik in mezelf verontwaardiging ervaar.

Ik besluit naar de werkruimte van mijn collega’s te gaan en zeg ‘goedemorgen’ waardoor de man mij ziet en achter mij aanloopt als ik weer richting mijn werkruimte loop waar hij vervolgens zijn verontwaardiging begint te spuien. Als ik de man zeg ‘ik stop met deze discussie waarop hij mijn werkruimte verlaat’ realiseer ik me dat ik naar de werkruimte van collega’s ging om bij de man verhaal te halen naar aanleiding van zijn onjuiste uitspraken.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik in mijzelf verontwaardiging ervaar nadat ik de man hoor zeggen dat ik niets voor hem doe.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik innerlijk verbazing ervaar omdat de man zegt dat ik niets voor hem doe.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard te denken dat de man mij vals beschuldigd.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik vervolgens innerlijk participeer in de energie van verontwaardiging.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard  dat ik innerlijk miskenning ervaar omdat de man mijn ondersteuning bekritiseert.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik vervolgens naar de werkruimte van mijn collega’s loop om bij de man verhaal te halen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik niet de tijd neem om naar de man zijn argumenten te luisteren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik de man terechtwijs omdat ik van hem excuses verlang.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik innerlijk verontwaardigd reageer en de keuze maak om de man te overtuigen van zijn ongelijk met argumenten ‘ik heb vorige week wel tijd vrij gemaakt en je ondersteunt bij praktische vragen’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik de man verwijt ‘jij denkt zwart wit’ en ‘alles of niets alsof daar niets anders tussen zit’

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard te denken ‘het is nooit goed genoeg wat ik doe’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik in mijzelf verontwaardiging ervaar omdat de man onjuiste informatie verstrekt aan mijn collega’s.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik verontwaardig reageer ‘omdat de man onjuiste informatie verstrekt’ waardoor ik denk ‘hoe zullen mijn collega’s mij nu beoordelen’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik innerlijk irritatie ervaar nadat de man zijn verontwaardiging begint te spuien.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard te denken dat de man mijn inzet niet waardeert.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard te denken dat mijn collega’s mijn inzet negatief kunnen beoordelen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik verontwaardig reageer naar aanleiding van onjuiste informatie.

Ik vergeef mijzelf dat ik in mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik participeer in de energie van verontwaardiging omdat ik voor mijn inzet ‘innerlijk naar erkenning verlang.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard nadat ik in reactie schiet besluit dat ik de man ter verantwoording wil roepen voor zij onjuiste uitspraken.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik de man ter verantwoording wil roepen omdat ik geen verantwoordelijkheid neem voor de verontwaardiging die ik innerlijk ervaar.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik innerlijk mijn toewijding en praktische inzet niet erken.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik ondanks mijn praktische ondersteuning aan de man tóch verontwaardiging in mijzelf ervaar.

Als en wanneer ik naar aanleiding van onjuiste uitspraken van een ander innerlijk verontwaardiging ervaar, Stop en Adem.

Ik realiseer me zie en begrijp dat ik in verontwaardiging schiet als ik innerlijk ervaar dat anderen mijn inzet negatief kunnen beoordelen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard ondanks dat ik overtuigd ben van het feit dat ik de man de gelegenheid heb geboden dat hij praktische zaken kan regelen ‘vervolgens toch in reactie schiet’ omdat ik onbewust nog denk dat wat ik ook doe toch nooit goed genoeg zal zijn.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijn collega’s eigenlijk wil overtuigen dat ik goed genoeg ben.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard te denken dat ik het risico loop dat mijn inzet door anderen negatief beoordeeld kan worden.

Als en wanneer ik denk dat anderen mijn inzet negatief beoordelen, Stop en Adem.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik ondanks mijn overtuiging dat ik de man effectief ondersteunt heb, me realiseer dat ik me innerlijk identificeer met de energie van miskenning die rondspookt in mijn geest als mijn mantra ‘wat ik doe zal tóch nooit goed genoeg zijn’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij gedraag als het slachtoffer van mijn miskenning.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik overtuigd ben van mijn gedachten ‘waar doe ik het allemaal voor want wat ik doe zal tóch nooit genoeg zijn’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijzelf beschuldig omdat ik mijn praktische inzet negatief beoordeel.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik ondanks de praktische effectieve ondersteuning aan de man, twijfel aan de effectiviteit van mijn inzet omdat ik mijn collega’s tóch wil bewijzen wat ik gedaan heb voor hem ‘goed genoeg was in dat moment’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik anderen wil overtuigen en bewijzen ‘dat ik goed genoeg ben’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard ondanks wat goed gaat tóch verontwaardig reageer als anderen mijn inzet negatief waarderen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard doordat ik focus op wat fout gaat innerlijk negativiteit en verontwaardiging ervaar.

Ik realiseer me dat de man mij laat zien dat ik focus opdat wat er innerlijk in mij fout gaat.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik focus opdat wat er innerlijk fout gaat waardoor ik niet zie dat ik de man dankbaar mag zijn dat hij mij laat zien dat ik innerlijk verontwaardiging manifesteer als ik veronderstel dat ik van anderen geen erkenning ontvang omdat ik naar positieve erkenning en waardering verlang.

Als ik innerlijk de energie van miskenning ervaar, Stop en Adem.

Ik ga met mezelf de verbintenis aan dat ik praktische ondersteuning aan deelnemers per deelnemer beschrijf in een document waardoor ik mijn praktische ondersteuning effectief onder ogen kom en zie dat ik toegewijd ben en mijn praktische inzet kan bijstellen op punten die nog om aandacht vragen.

Dag 454 Me Mr. Selfish 6 scrupulous

“One cannot continue with an illusion like this in relationships, how are we ever going to learn how to be ourselves, to stand on our own two feet, to be individuals, to be independent, if throughout existence all we do is expecting everything and everyone else to be something for us when we’re not even willing to be it for ourselves, I mean how can we even expect it or demand it, or depend on it from someone else if we don’t really in fact know what it really I fact means to be all of those things, that we’re wanting others to be it for us.

Welke invloed heeft punctueel zijn op mij.

Punctueel volgens mijn interpretatie: een moment/punt in de toekomst waar ik een overeen gekomen afspraak met mijzelf of een ander moet wandelen: lees – daadwerkelijk uitvoeren (gedrag). Actueel meetpunt. Een voorgenomen actie, hetgeen ik relateer aan een afspraak, ongeschreven regels, verwachting. Als ik mij zo gedraag ben ik betrouwbaar. Betrouwbaar breng ik in relatie met veilig. Mijn Innerlijke Motivatie, informatie van mijn mind, die mijn richting en gedrag bepaald, hetgeen mij ergens in de toekomst in beweging zet voorafgaand aan de praktische uitvoering/actie, hetgeen voor anderen meetbaar en zichtbaar is in mijn gedrag.

Punctueel volgens het woordenboek: een taak afronden binnen de deadline. Altijd op tijd en nauwgezet (scrupulous). Accuraat, juist, nauwkeurig, stipt, punctueel, netjes, met veel aandacht en heel precies.

Zie voor context vorige blog.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik altijd verwacht dat de taken die ik voor ogen heb stipt en juist worden uitgevoerd.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik altijd verwacht dat mensen waarmee ik samenwerk de taken die ik voor ogen heb stipt en juist uitvoeren volgens de informatie van mijn mind (consciousness).

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik van anderen verwacht dat zij zich gedragen volgens mijn perceptie en aspecten van een taak die ik voor ogen heb.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik gedrag van anderen vergelijk met de informatie die ik toeken aan punctueel zijn.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik gedrag van anderen die zich gedragen in overeenstemming met punctueel zijn interpreteer als zijnde gehoorzaam zijn.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik gedrag van mensen die afwijken van mijn beeld interpreteer als zijnde eigenzinnig en ongehoorzaam.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik van mensen verlang dat zij zich gedragen in overeenstemming met de informatie van mijn mind en het beeld wat ik voor ogen heb.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik van anderen verlang dat zij zich aanpassen aan mijn verwachting.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik gedrag van mensen die autonoom en zelfstandig hun keuzes maken en dus afwijken van mijn beeld ervaar als arrogant of dictatoriaal.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik gedrag van mensen die zelf initiatief nemen interpreteer en label als zijnde arrogant en dictatoriaal.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik verwacht dat mensen zich gedragen volgens de beelden die ik voor ogen heb.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard zodra mensen afwijken van hetgeen ik voor ogen heb in mijzelf de neiging ervaar om gedrag van de ander te veroordelen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard te denken dat ik kan bepalen dat anderen zich moeten profileren volgens het beeld wat ik voor ogen heb.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik verwacht dat anderen verplicht zijn, gedwongen worden dat zij zich conformeren aan dat wat ik voor ogen heb. Als en wanneer ik anderen mijn wil, wil opleggen, stop en adem. Ik realiseer mij zie en begrijp dat andere mensen zelf in staat zijn en verantwoordelijk om initiatief te nemen dat in overeenstemming is met datgene wat zij zelf voor ogen hebben.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik in mijzelf negativiteit ervaar relateer aan de emotie jaloezie in contact met mensen omdat ik mij realiseer zie en begrijp dat zij initiatiefrijk, eigenzinnig en gedisciplineerd hun keuzes en richting wandelen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard te denken dat ik mij altijd punctueel, netjes en stipt gedraag.

Ik realiseer mij door dit geschreven Gewaarzijn de gedachte en behoefte aan drank naar aanleiding van een fysieke reactie in mijn keel. Omdat ik geen drank in huis heb overweeg ik om drank te gaan kopen. Ik realiseer mij daarnaast dat ik ben opgegroeid in een omgeving waarin punctueel zijn aan mij werd opgedrongen als maatstaaf waarmee mijn gedrag gemeten werd. Daarnaast krijg ik een beeld voor ogen waarin ik terugzie op een herinnering. Een ervaring tijdens een familie bezoek waar er van mij verwacht werd dat ik mij fysiek keurig, nauwgezet, correct moest gedragen en bij voorkeur rustig moest bewegen in bijzijn van deze familieleden. Omdat dit volgens hen ook op mij van toepassing was, sociaal wenselijk en gepast in relatie tot deze omgeving. Ik kan mij herinneren dat ik vooraf aan familiebezoekjes (voorvertoning in mijn geest) bezig was met gedachten en emoties hoe ik mij in overeenstemming, in relatie tot de waarden van mijn familieleden moest gedragen en mijzelf kon beschermen en voorkomen hoe ik in hun bijzijn de energie van onveiligheid in mijzelf niet zou ervaren.(Zelfvergevingen op deze alinea volgt in volgende blog).

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik met mijzelf overeen gekomen ben dat ik mij in relatie tot familie bezoekjes angstvallig ging gedragen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik uit voorzorg en angst om kritiek te krijgen op mijn gedrag mij rustig, gepast, nauwgezet en keurig zou gedragen.

Ik realiseer mij dat ik uit angst voor kritiek op mijn bijdrage verwacht dat ik negatief geëvalueerd wordt door familieleden als ik eerlijk mijn behoeften communiceer.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik naar aanleiding van mijn eerlijkheid en enthousiasme bang ben voor kritiek omdat ik verwacht dat mijn gedrag negatief beoordeeld wordt door familieleden. Als en wanneer ik niet eerlijk mijn behoeften communiceer, stop en adem.

‘When we’re not even willing to be it for ourselves’. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij angstvallig en nerveus ging gedragen naar aanleiding van instructies over de manier waarop ik mij moest gedragen in bijzijn van familieleden.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijn enthousiasme, onbevangenheid, eerlijkheid en natuurlijk Gewaarzijn angstvallig verloochend en onderdrukt heb uit angst voor kritiek op mijn gedrag.  

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijn wil aan anderen wil opleggen/opdringen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik in mijzelf energetische reacties/energie irritatie, boosheid ervaar naar aanleiding van mijn keuze dat ik mij aangepast heb aan nauwgezette eisen en voorschriften van familieleden..

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik aansluiting wil met andere mensen en door mijn punctueel zijn doordram gedrag juist mensen afstoot en van mij wegduw.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik uit angst voor kritiek op mijn bijdrage verwacht dat ik negatief geëvalueerd wordt door familieleden als ik eerlijk mijn behoeften communiceer. Als en wanneer ik besluit dat ik niet Oprecht wil communiceren, stop en adem.

Ik stel mijzelf ten doel dat ik Oprecht mijn behoeften en wensen beschrijf en communiceer. Ook op momenten als ik dit lastig vind.

Dag 453 Me Mr. Selfish 5

Ik realiseer mij dat ik in relatie tot het gedrag van een persoon die ik ondersteun van mening ben dat hij niet punctueel is in het uitvoeren van een taak. Tijdens een eerdere ontmoeting zijn wij overeen gekomen dat hij een bezwaarschrift gaat opstellen. Bij onze volgende ontmoeting blijkt dat hij het bezwaarschrift niet heeft geschreven. Bij navraag blijkt dat hij hier geen zin in heeft.Ik realiseer mij dat ik naar aanleiding van de uitspraak van de man in mijzelf irritatie ervaar.

Ondanks de praktische voordelen van dit schrijven: schuldeiser informeren, een betalingsregeling overeenkomen en voorkomen dat de deurwaarder hem naast het bedrag van de factuur een boete oplegt vanwege het niet nakomen van zijn betalingsverplichting maakt de man de keuze dat hij geen bezwaarschrift wil schrijven. Omdat ik hem tijdens onze vorige afspraak geïnformeerd heb over de gevolgen van zijn keuze ervaar ik in mijzelf weerstand. De praktische uitvoering van zijn taak (bezwaarschrift schrijven) en de schuldeiser informeren heb ik  met hem besproken tijdens de vorige ontmoeting. Nadat ik hem bevraag waarom hij het bezwaarschrift niet heeft geschreven blijkt dat hij het niet eens is met de feitelijke factuur van de verhuurder van zijn woning die hij niet betaald heeft waardoor zijn schuld oploopt.Naast schuldeiser informeren heeft zijn keuze invloed op praktische voordelen en doorstroom (fasering) afspraken die hij overeen is gekomen in het kader van zijn vervolgtraject.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik geïrriteerd reageer nadat de man zegt dat hij verzuimt heeft om het bezwaarschrift te schrijven.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik geïrriteerd reageer omdat de man verzuimt dat hij zijn afspraak nakomt.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik geïrriteerd reageer nadat de man zegt ‘ik heb geen zin om dat bezwaarschrift te schrijven’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard te denken ‘verdomme jij komt je afspraken niet na en neemt geen verantwoordelijkheid in het kader van je vervolgtraject’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik in relatie tot het gedrag van de persoon die ik ondersteun van mening ben dat hij niet punctueel is in relatie tot het uitvoeren van zijn taak die een negatieve invloed kan hebben op het vervolg van zijn traject.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard te denken jij bent onbetrouwbaar want wij hebben duidelijke en praktische afspraken besproken dat en hoe je dit bezwaarschrift schrijft.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik in mijzelf irritatie ervaar waardoor ik mij realiseer zie en begrijp dat ik niet ontvankelijk ben voor de argumenten van de man.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard te denken dat uit het gedrag van de man blijkt dat hij niet toegewijd is aan de uitvoering van zijn taak omdat hij praktische afspraken die zijn doorstroom positief kan beïnvloeden niet wandelt.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik betrokkenheid ervaar bij het proces en positieve doorstroom van de man.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik in mijzelf irritatie ervaar omdat ik denk dat de man mijn inzet en ondersteuning niet serieus neemt omdat hij onze afspraak niet naleeft/uitvoert.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik van mening ben dat de man zijn afspraak niet wandelt waardoor ik in mijzelf irritatie ervaar en teleurstelling waardoor ik de aansluiting verlies en afgescheidenheid creëer.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik teleurstelling en irritatie ervaar waardoor ik de feitelijke argumenten van de man negeer.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik van mening ben dat de man niet punctueel en niet toegewijd is aan zijn afspraak waardoor hij zijn verantwoordelijkheid niet wandelt.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijn verantwoordelijkheid om de man te ondersteunen niet wandel omdat ik in mijzelf de energie van teleurstelling en irritatie ervaar.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik naar aanleiding van mijn waarneming het gedrag van de man negatief beoordeel omdat ik veronderstel dat hij mijn inzet en ondersteuning belachelijk maakt, in mijzelf irritatie ervaar, mij realiseer zie en begrijp dat de reactie irritatie en teleurstelling in mijzelf getriggerd wordt door zijn woorden ‘ik heb geen zin om dat bezwaarschrift te schrijven’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard te denken dat uit het gedrag van de man blijkt dat hij niet punctueel is waardoor ik twijfel aan zijn betrouwbaarheid en vervolgens in mijzelf irritatie ervaar.

Als en wanneer ik in mijzelf irritatie en teleurstelling ervaar, stop en adem.

Ik stel mijzelf ten doel als ik zelf afspraken (de man praktische ondersteunen bij zijn hulpvraag), dus mijn verantwoordelijkheid niet wandel eerst in mijzelf kijk wat hiertoe de aanleiding is.

Ik stel mijzelf ten doel dat ik in mijzelf onderzoek welke principes mij ondersteunen hoe ik zelf afspraken maken en betrouwbaarheid leven kan wandelen en aan anderen kan voorleven.

Ik stel mijzelf ten doel welke invloed niet wandelen van afspraken heeft op mij waardoor ik de aansluiting verlies met het wandelen van mijn verantwoordelijkheid.

Ik stel mijzelf ten doel dat ik onderzoek welke invloed de woorden punctueel zijn en afspraken wandelen heeft op mijn reacties waardoor ik de aansluiting verlies met het daadwerkelijk wandelen van mijn praktische ondersteuning omdat ik onder invloed van de energie irritatie en teleurstelling de praktische argumenten van de man negeer.

Wordt vervolgd…

Dag 452 Mr. Me Selfish 4

Ik realiseer mij dat ik de mening ben die ik voor ogen heb. Informatie betreft van mijn mind die ik gebruik als rechtvaardiging.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik de mening ben die bestaat uit informatie van dat wat ik voor ogen heb.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard zodra ik denk dat de mening die ik voor ogen heb beter is dan de mening van een ander, mij niet voldoende realiseer zie en begrijp dat ik automatisch veronderstel dat ik mijn mening rechtvaardig en mij niet verplaats in de schoenen van ander.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik twijfel aan mijn mening als anderen een andere mening hebben.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat mijn mening geldig is (positief) als anderen mijn mening delen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard als anderen mijn mening niet delen, hun mening die afwijkt van die van mij, ervaar als negatief.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijn mening interpreteer als beter als de ander afwijkt van mijn mening.  

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard als ik denk dat mijn mening beter is dan die van een ander dat ik de ander dan ervaar als lastig, tegendraads, recalcitrant en obstinaat.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik positieve waarde toeken aan mijn mening.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik negativiteit ervaar in mijzelf als ik afwijkende mening van anderen veroordeel en bekritiseer.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijn gelijk wil halen via anderen omdat ik aan hen het positieve belang van mijn mening communiceer.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik anderen mijn mening opdring en de mening/informatie van de ander gebruik en hen in een negatief daglicht plaats omdat ik mijn zin wil doordrijven.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik argumenten van een ander gebruik als mijn motief waarmee ik wil aantonen dat haar/zijn mening slechter is dan mijn opvatting.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij positief profileer over de rug van een ander.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik bondjes smeed met collega’ waarbij ik de mening van een ander gebruik als motief door de ander zwart te maken om mijn gelijk te halen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik de schuld van mijn handelen en reageren verschuif naar en projecteer op anderen alsof zij verantwoordelijk zijn voor mijn denken, voor mijn emoties, voor mijn gevoelens en voor mijn gedrag. 

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik anderen verantwoordelijk maak voor de projecties van mijn waarneming.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijn frustraties en opgeblazen ego gebruik om anderen zwart te maken.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard ondanks mijn bewuste realisaties, niet schaam en geen spijt ervaar omdat ik mijn opvattingen tolereer.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijzelf nog steeds toesta dat ik mij positief wil profileren over de rug van anderen met als doel om mijn frustraties te onderdrukken.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik anderen zwart maak om mijzelf in een beter daglicht te plaatsen en andere collega’s over de rug van anderen doe geloven dat ik toegewijd ben aan mijn activiteiten die ik uitvoer tijdens mijn vrijwilligers werk. 

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik de afwijkende opvatting van een ander niet zie en onvoldoende ervaar en gebruik als bron van informatie om mijn opvattingen niet te zien als de verandering die nodig is om mijzelf onder ogen te komen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard wat ik voor ogen heb gebruik als rechtvaardiging van mijn gelijk mij het zicht en aandacht ontneemt wat anderen voor ogen hebben.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik de informatie van mijn mind gebruik als rechtvaardiging van mijn gelijk waarin ik verval waardoor ik niet geïnteresseerd ben in wat anderen belangrijk vinden omdat ik mijn zinnen zet op mijn opvattingen die ik aan een ander wil opdringen woorden communiceer als belangrijker waardoor ik mij realiseer zie en begrijp dat ik niet eens de moeite neem om de ander te betrekken om zijn/haar werkelijkheid te beschouwen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat mijn werkelijkheid graadmeter is om anderen te devalueren, gebruik als bron van informatie om mijn gelijk te rechtvaardigen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij verschuil achter de term dialoog waarmee ik een beeld schets alsof ik bereid ben om de argumenten van een ander mee te nemen als uitgangspunt voor overleg en besluitvorming.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik irritatie en frustratie ervaar als mensen mijn plan niet ondersteunen. Als en wanneer ik irritatie en frustratie ervaar in overleg en contact situaties, Stop en Adem.

Ik stel mijzelf ten doel dat ik in contact en overleg met anderen eerst wederzijdse argumenten wil verzamelen en informatie wil inventariseren en daadwerkelijk gebruiken als leidmotief om gezamenlijke keuzes te kunnen maken waarbij mijn argumenten niet alleen maar leidend zijn. 

 

Dag 451 Mr. Me Selfish 3

Kort geleden kreeg ik een email bericht van een collega die voor ons team de planning verzorgd. Ik had hem kort daarvoor in een voor mij overzichtelijk format wijzigingen toegestuurd.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik naar aanleiding van een schema dat ik aan de plan collega verstuur denk dat hij in mijn ogen agressief reageert, omdat ik zijn bericht ervaar als agressief, omdat ik veronderstel dat hij agressief reageert, niet begrijp en inzie dat het mijn agressie betreft waarvoor ik hem verantwoordelijk wil maken.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij verdedig door hem verantwoordelijk te maken voor mijn agressie naar aanleiding van zijn opmerking ‘ja maar ik verzorg toch de planning!?’, waardoor ik mij niet realiseer, zie en begrijp dat hij mij wil wijzen op zijn verantwoordelijkheid, dat hij toegewijd is aan zijn taak om de planning volgens zijn inzichten te organiseren. 

In zijn communicatie via email verwacht/verzoekt hij van mijn collega’s dat zij rechtstreeks hun wijzigingen aan hem moeten doorgeven. Dus niet via mij.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard, omdat hij ziek was de keuze heb gemaakt om wijzigingen in de planning, die ik van collega’s door krijg, te verwerken in een voor mij goed bedoeld handig overzicht.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik zonder overleg met hem ongevraagd dit initiatief heb genomen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik naar aanleiding van mijn initiatief veronderstel dat hij de keuze heeft gemaakt om te stoppen met de planning.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik in mijzelf oordeel omdat ik zijn beslissing ervaar als onverschillig.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik veronderstel als het mijn collega niet zint, omdat ik denk dat het hem niet zint dat ik door middel van mijn overzicht wat ik hem mail aan hem wijzigingen doorgeef in de planning naar aanleiding van zijn reactie denk dat mijn initiatief hem niet zint en dat hij daarom (volgens mijn aanname en denken) zijn keuze’s maakt en vervolgens denk als het hem niet zint ‘dan gooit hij het bijltje erbij neer’ is onbereikbaar voor overleg en zonder verdere uitleg van zijn keuze ontloopt hij zijn verantwoordelijkheid.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik de actie van de planner veroordeel, hier mijn woorden aan toeken, en omdat ik denk dat hij zonder verdere uitleg van zijn keuze van mening ben dat hij zijn verantwoordelijkheid ontloopt, omdat ik mij niet realiseer zie en begrijp dat ik van hem verlang dat hij zich aan mij moet verantwoorden voor zijn besluit en verwacht dat hij aan mij verantwoording moet afleggen waarom hij stopt met de planning.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard zodra ik van  mening ben dat het hem niet zint te denken dat hij zijn verantwoordelijkheid ontloopt.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik van een ander verlang dat hij verantwoording moet afleggen aan mij voor de keuzes die hij/zij/de ander maakt.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik van anderen verlang dat zij voor hun keuzes aan mij verantwoording verschuldigd zijn.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik van anderen verlang dat zij verantwoording afleggen aan mij. Als en wanneer ik verlang dat anderen hun keuzes aan mij moeten verantwoorden, Stop en Adem. Ik realiseer mij zie en begrijp als mensen keuzes maken die mij niet zinnen dat ik verlang dat zij zich daarvoor moeten verantwoorden omdat ik een andere mening heb die niet aansluit bij deze keuzes.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard als mensen keuzes maken die mij niet zinnen dat ik verlang dat zij zich daarvoor aan mij moeten verantwoorden omdat ik een andere mening heb die niet aansluit bij de keuzes van de ander(en).

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard te denken dat mijn mening beter is als anderen keuzes maken die niet overeenkomen ‘rijmen’ met de keuze die ik voor ogen heb.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik verlang dat anderen zich aanpassen aan en conformeren met de opvattingen die ik voor ogen heb en zodra zij hier van afwijken van mening ben dat zij mij en mijn keuzes niet respecteren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik een doordrammer ben als ik vasthou aan keuzes die ik voor ogen heb waarvan ik denk ‘zo moet het en niet anders’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik denk dat mijn keuzes heilig zijn in relatie tot keuzes die anderen maken waardoor ik mij realiseer zie en begrijp dat ik bijdraag aan afgescheidenheid en conflict in mijzelf, hetgeen ontstaat door de mening die ik voor ogen heb omdat ik van mening ben dat mijn keuze beter is dan die van een ander.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat mijn mind denken mij toestaat dat ik de mening ben en mijzelf toesta dat ik anderen bekritiseer en veroordeel omdat mij realiseer zie en begrijp dat ik hen mijn zin/wil/mening wil opleggen en doordrijven ten koste van de mening van een ander.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik niet zie, mij niet realiseer en begrijp dat het verschil van mening wat ik projecteer op de ander het verschil van mening is in mijzelf wat ik niet eerder onder ogen kwam.

Oeps…..  

Dag 450 Mr. Me Selfish 2

Kort geleden kreeg ik een email bericht van een collega die voor ons team de planning verzorgd. Ik had hem kort daarvoor in een voor mij overzichtelijk format wijzigingen toegestuurd. Naar aanleiding van dit schema reageerde hij in mijn ogen agressief met de opmerking ‘ja maar ik verzorg toch de planning!?’ Want volgens hem verwacht hij van mijn collega’s dat zij rechtstreeks hun wijzigingen aan hem moeten doorgeven. Dus niet via mij. Omdat hij ziek was heb ik de wijzigingen verwerkt in een handig overzicht. Zonder overleg met hem heb ik ongevraagd dit initiatief genomen. Naar aanleiding van mijn initiatief heeft hij de keuze gemaakt om te stoppen met de planning.

Mijn oordeel: zijn beslissing ervaar ik als onverschillig. Want als het hem niet zint gooit hij het bijltje erbij neer, is niet bereikbaar voor overleg en zonder verdere uitleg van zijn keuze ontloopt hij zijn verantwoordelijkheid.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik de keuze van de planner veroordeel en zijn beslissing ervaar als onverschillig omdat ik denk ‘want als het hem niet zint gooit hij het bijltje erbij neer en is onbereikbaar voor overleg.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik zijn gedrag veroordeel en aan zijn manier van handelen de consequentie/gedachten verbind, zonder hem persoonlijk gesproken te hebben over de reden van zijn besluit, dat ik zijn gedrag als negatief ervaar, omdat hij volgens mij zonder verdere uitleg van zijn keuze zijn verantwoordelijkheid ontloopt.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik van hem verlang dat hij zijn besluit toelicht, en dat ik zonder zijn uitleg, wat ik van hem verwacht, mijn oordeel op hem plak.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik aan de reactie van de planner de consequentie verbind dat hij agressief reageert ‘omdat ik naar aanleiding van een wijziging in de planning ’ denk dat de planner mijn hulp bereidheid niet waardeert, omdat in mijn ogen, innerlijk zijn reactie, zoals in mijzelf aanvaard en toegestaan, agressief overkomt. Als en wanneer ik innerlijk ervaar dat de reactie van een ander op mij agressief overkomt, Stop en Adem.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik naar aanleiding van de reactie van de planner denk dat mijn inzet niet gewaardeerd wordt. Als en wanneer ik denk dat dat mijn inzet niet gewaardeerd wordt, Stop en Adem.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik naar aanleiding van de agressieve reactie van de planner denk dat mijn gedrag afwijkend is, omdat de planner in mijn ogen agressief reageert waardoor ik denk dat ik voor mijn inzet bestraft wordt. Als en wanneer ik mijn inzet veroordeel, Stop en Adem.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard te denken dat de planner agressief werd door mijn ongevraagde hulpaanbod.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard te denken als ik ongevraagd mijn hulp aanbied associeer met ongehoorzaamheid.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik hulpbereidheid verwar met afwijkend gedrag.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik hulpbereidheid ervaar als ongehoorzaamheid, waardoor ik denk dat anderen mijn initiatief en hulpbereidheid veroordelen, zodra anderen anders reageren dan wat ik verwacht, omdat ik mij op dat moment niet realiseer, zie en begrijp dat ik denk dat zij mijn hulpbereidheid veroordelen, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ik mijn hulpbereidheid en ongevraagd initiatief veroordeel, wat mij onzeker doet voelen binnenin mij. Als en wanneer ik mij onzeker voel omdat ik mijn gedrag veroordeel, Stop en Adem.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard te denken dat ik door mijn negatieve zelfoordeel afwijk van anderen zodra zij mijn behulpzaamheid niet positief interpreteren, omdat ik mij niet realiseer, zie en begrijp dat als hun reactie afwijkt van wat ik van binnen verwacht, vervolgens denk ‘ik ben fout/ongehoorzaam’. Als en wanneer ik mijn ogen geen positieve bevestiging krijg wat mij onzeker maakt, Stop en Adem.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik anderen verantwoordelijk maak voor de reactie die ik innerlijk ervaar, als zij een – in mijn ogen – andere betekenis toekennen aan mijn initiatief en ongevraagd hulpaanbod.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijn ongevraagd hulp aanbod associeer met ongehoorzaamheid en dat ik verantwoordelijk ben dat mijn gedrag bij de ander agressie kan uitlokken, omdat ik als kind veronderstelde dat ik verantwoordelijk en schuldig was voor de reactie van mijn vader.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard te denken als ik mij schuldig voel en verantwoordelijk voor de reactie van een ander, omdat ik ongevraagd mijn hulp aanbied, mij realiseer zie en begrijp dat ik mijn gedrag vergelijk met ongehoorzaam gedrag wat agressie/straf veroorzaakt, zoals ik dit als kind in mijzelf heb aanvaard en toegestaan naar aanleiding van de reactie van mijn vader nadat ik ongevraagd mijn hulp heb aangeboden waarop hij vervolgens agressief reageerde.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik hulp bereidheid vergelijk met afwijkend gedrag omdat ik denk dat mijn initiatief aanleiding was/is voor de reactie van een ander.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik denk dat mijn ongehoorzaamheid aanleiding was/is voor de reactie van een ander.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik denk dat mensen onbetrouwbaar zijn als zij niet eerlijk hun excuus aanbieden.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard te denken als mensen niet eerlijk hun excuus aanbieden denk dat zij/deze mensen onbetrouwbaar zijn en niet betrokken bij mijn welzijn.’

Hieruit positief voortkomend:

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard te denken dat mensen betrouwbaar zijn en niet vreemd als zij eerlijk en oprecht hun excuus aanbieden.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard te denken als mensen excuus aanbieden dat dit voor mij betekent dat zij betrouwbaar zijn.

Zelfcorrectie

Ik realiseer mij zie en begrijp dat de planner zelf wijzingen wil verwerken in de planning en dat hij deze informatie rechtstreeks wil ontvangen en niet via mij.

Ik stel mijzelf ten doel dat ik bij hem informeer tijdens een persoonlijk gesprek wat hij exact bedoeld met rechtstreeks en niet ‘via-via’ communiceren.

Ik stel mijzelf ten doel omdat ik onder overleg met de planner ongevraagd initiatief heb genomen om tijdens een persoonlijk gesprek te achterhalen waaraan mijn collega behoefte heeft en beter af te stemmen hoe wij onderling effectief informatie uitwisseling op elkaar kunnen afstemmen.

Dag 449 Mr. Me selfish

Ik realiseer mij dat ik in contact met mensen vaak opmerk dat zij naar aanleiding van een email of whatsapp bericht het contact met mij verbreken. Ik kan het moeilijk verteren als ik niet weet wat hiervoor de aanleiding is. Met name dit laatste houd mij bezig.

In relatie tot dit bewustzijn realiseer ik mij het woord kritiek. Ik heb kritiek op de keuze van anderen als zij mij niet het waarom van hun keuze toelichten/verklaren. Ik reageer niet onmiddellijk, neem de tijd om mijn gedachten te onderzoeken en mijn eerste reactie adem ik door en schiet niet gelijk in de verdediging. Tóch komt het woord kritiek in mijn mind/bewustzijn bovendrijven.

Ik realiseer mij zie en begrijp dat ik mij afhankelijk maak van iets anders buiten mij – ‘geen reactie op mijn berichten/vraag’ – mij verteld -‘wie ik volgens anderen moest zijn’ – want ik ervaar innerlijk de energie van kritiek naar aanleiding van mijn berichten waarop geen tegen bericht volgt -. Eigenlijk zou ik dankbaar moeten zijn dat ik deze energie gewaar wordt. Maar zo vervolg ik in mijn mind zonder tegenbericht weet ik tóch niet ‘hoe ik mij anders, beter, duidelijker kan uitdrukken?’.

De doodse stilte die volgt naar aanleiding van mijn bericht/vraag resulteert in verwarring. Dit maakt mij onzeker en radeloos omdat ik in de veronderstelling ben dat ik welgemeend en oprecht mijn bedoeling communiceer. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik vervolgens denk dat de persoon kritiek heeft op mijn bericht/vraag want mijn vraag wordt genegeerd.

Wat ik mij ook realiseer, als ik berichten ontvang die mij niet aanstaan, dat ik óók vaker niet reageer. Oeps.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard ‘dat wat ik moeilijk kan verteren mijn reactie is’, mijn reactie betreft naar aanleiding van berichten, die mij niet aanstaan, omdat ik verlang dat de boodschap mij moet aanstaan, en zo niet, de boodschap en boodschapper negeer, en vervolgens niet reageer.

Kritiek volgens het beeld dat het woordenboek schetst: het noemen van fouten ‘jij hebt altijd alleen kritiek op mij’. Kritiek leveren ‘zeggen wat fout is’. Aanwijzing van gebreken, afkeuring.

Met kritiek bedoelt men de beoordeling van een bepaalde toestand, door deze aan bepaalde criteria, waarden en normen te toetsen. Wanneer iemand kritiek levert, betekent dat, dat hij een bepaald gedrag, een beslissing, instelling, prestatie of gegeven niet zomaar accepteert, maar het naar zijn maatstaven beoordeelt. Kritiek kan betrekking hebben op ieder aspect van het leven. Bij persoonlijke kritiek staat de betreffende persoon centraal. De kritiek richt zich op bepaalde uitlatingen en gedragswijzen van de ander.

Door kritiek te leveren wil men de betreffende persoon op iets attent maken en hem ertoe bewegen van instelling of gedrag te veranderen. Maar kritiek kan ook bedoeld zijn om de andere persoon te kwetsen en te vernederen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik gewend raakte aan mijn beeld wat ik voor ogen had ‘mensen vinden mij niet aardig’ en als zij mij niet aardig vinden hebben zij kritiek op het beeld dat ik voor ogen heb.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik naar aanleiding van mijn beeld als de reactie van mensen mij niet aanstaan, hen niet aardig vind en denk ‘dan hebben zij kritiek op mij’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard als mensen anders reageren dan wat ik van hen verlang, innerlijk de gedachte heb aanvaard ‘ er is iets mis bij die ander’ want zij erkennen mijn behoeften naar erkenning en aardig zijn niet en daarom waarderen zij mij niet.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mensen waarvan ik denk dat zij mij niet aardig vinden, van hen verlang dat zij mij wel waarderen om wie ik ben.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik kribbig reageer als anderen geen aandacht hebben voor mij omdat ik een negatief beeld heb van mijzelf.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard als mensen niet aardig zijn voor mij en wel aandacht hebben voor anderen c.q. hun behoeften, dat ik hen veroordeel.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik in mijzelf naar redenen zoek waarom anderen mij niet bewonderen en anderen wel.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik verlang dat anderen verantwoording afleggen over het waarom van hun keuze om mij geen aandacht te schenken.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik teleurgesteld ben in mensen zodra zij richting geven aan hun agenda.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik de keuze van mensen betwijfel als zij kiezen voor hun activiteiten mij niet realiseer zie en begrijp dat ik van hen aandacht verlang.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik geïrriteerd raak bij de gedachte dat zij geen tijd hebben voor mij.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik naar aanleiding van hun keuze in mijzelf de energie van irritatie en boosheid ervaar en ondanks mijn irritatie en boosheid toch eis dat men tijd vrij maakt voor mij.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik irritatie en boosheid ervaar, ontstaat omdat ik niet oprecht geïnteresseerd ben in de motivatie van de ander, omdat ik alleen oog dat mijn verlangen naar aandacht wordt vervuld.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik gedrag van anderen ervaar als onhebbelijk omdat ik niet de aandacht krijg die ik verwacht.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat mijn behoeften aan aandacht resulteert in egocentrisme omdat ik mij niet verplaats in de ander.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik aardig, vriendelijk en ‘vasthoudend’ blijf omdat ik hoop dat zij hun interesse in mij niet verliezen omdat ik nastreef dat mensen aandacht schenken aan mij en zodra ik deze aandacht niet krijg mijn interesse in de ander verlies.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik van anderen verlang dat zij mijn onvervulde innerlijke mind behoeften vervullen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik de keuze van mensen om wel tijd te reserveren voor anderen negatief interpreteer en veronderstel ‘zij hebben geen aandacht voor mij.’

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik veronderstel dat mensen tijd en ruimte vrij moeten maken voor mij.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik de keuze maak dat ik nijdig wordt als mensen geen tijd en aandacht schenken aan mij en vervolgens gemaakte afspraken met anderen afzeg.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik reageer vanuit mijn mind veronderstelling ‘als’ zij geen tijd vrij maken voor mij ‘dan’ maak ik geen tijd vrij voor anderen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij aanpas aan mijn nijd, omdat ik denk dat anderen kiezen voor zichzelf vervolgens in mijzelf onbegrip ervaar en deze keuze (die ik denk) ervaar als kritiek en afwijzing van mijn behoeften. Als en wanneer ik een vraag heb en niet direct een antwoord krijg, Stop en Adem. Ik realiseer mij als ik via app. iemand iets vraag en niet gelijk antwoord krijg dat de ander mij negeert.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik denk ik wordt genegeerd. Als en wanneer ik zelfzuchtig geen rekening houdt met de agenda/ wensen van anderen, Stop en Adem.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik vaak een voorkeursbehandeling eis en als dit niet gebeurt, in mijzelf de energie van gekrenkt of ondergewaardeerd zijn ervaar.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik positieve aandacht opeis van anderen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat aandacht mijn mind beeld in stand houdt omdat ik mij afhankelijk maak van positieve bevestiging en aandacht van anderen, omdat ik mijzelf negatief beoordeel.

 

Dag 448 Suppress my needs.

Nadat ik ontdekte dat ik mijn behoeften onderdrukte vanuit mijn idee/statement ‘ik wil altijd aardig zijn voor anderen ‘ realiseer ik mij zie en begrijp dat mijn programmeertaal voortkwam uit mijn mind informatie c.q. aanname ‘ik ben niet aardig’.

In mijzelf heb ik ergens in mijn leven een verlangen en de noodzaak gemanifesteerd dat anderen mij aardig vinden. Ik raakte gewend aan het idee om te bedenken wat er bij anderen mis is/was als mijn behoeften ‘ik wil dat jullie mij aardig vinden’ niet werden vervuld. Sinds een aantal maanden heb ik contact met een vrouw. Naar aanleiding van een ontmoeting wil ik graag een vervolg afspraak met haar plannen. Volgens haar lukt dit niet omdat zij een druk leven heeft. Mijn ouders hadden vroeger een  café-bedrijf. Zij waren druk om het hun klanten naar hun zin te maken. Volgens deze klanten was het in de zaak van mijn ouders altijd gezellig was. Mijn ouders waren aardig en vriendelijk voor hun klanten.

Zij hadden nooit tijd voor mij maar wel aandacht voor de klanten. Als kind dacht ik altijd dat het hun plicht was (een ongeschreven regel/afspraak) om aandacht te schenken aan het welzijn van je eigen kinderen. Mijn ouders hadden geen oog en tijd voor mijn behoeften. Ik voelde mij tekort gedaan in mijn verlangen naar positieve bekrachtiging en aandacht voor mijn gevoelens en emoties die ik uit angst voor afwijzing van mijn behoeften (onvervulde verlangen naar positieve bevestiging) heb ingeslikt.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik in mijzelf naar redenen zoek waarom de vrouw geen tijd heeft voor mij.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik verlang dat de vrouw aan mij verantwoording aflegt over het waarom van haar keuzes.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik teleurgesteld ben in de vrouw omdat zij richting geeft aan haar agenda.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik de keuze van de vrouw betwijfel als zij mij verteld dat haar agenda volgeboekt staat met werk, tijd voor haar kinderen en vrienden, tijd voor gezellige activiteiten waarbij zij mij niet betrekt.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik geïrriteerd raak bij de gedachte dat zij een druk leven heeft en daarom geen tijd heeft voor mij.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik kritiek heb op haar keuze omdat zij wel tijd vrij maakt voor anderen en gezellige activiteiten en niet voor mij.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik naar aanleiding van haar keuze in mijzelf de energie van irritatie en boosheid ervaar omdat ik van haar eis dat zij óók tijd vrij maakt voor mij.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik irritatie en boosheid ervaar omdat ik denk dat zij niet geïnteresseerd is in mij want zij reserveert geen ruimte en tijd voor mij.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik haar gedrag ervaar als onhebbelijk omdat zij mij niet uitnodigt om aanwezig te zijn bij gezellige ontmoetingen met haar vrienden en haar kinderen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik haar keuze interpreteer alsof mijn aanwezigheid ongewenst is.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat mijn behoeften aan gezelligheid en aandacht door haar niet gerespecteerd wordt omdat zij mij niet uitnodigt.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik aardig, vriendelijk en ‘vasthoudend’ blijf omdat ik hoop dat zij haar interesse in mij niet verliest.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik innerlijk verlang dat mijn onvervulde behoeften aan externe aandacht, waardering, knuffels (affectie en positieve energie), mijn tekort (negatief) vervuld wordt en bevestigd wil zien door iets of door een ander.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik haar keuze om wel tijd te reserveren voor anderen negatief interpreteer en veronderstel ‘zij heeft wel aandacht voor haar behoeften en niet voor die van mij.’

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik veronderstel dat zij geen tijd en ruimte vrij maakt voor mij en wel voor anderen dit doet om mijn vasthoudendheid te testen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik haar keuze ervaar als afwijzing en vervolgens uit nijd gemaakte afspraken met anderen afzeg omdat ik reageer vanuit de energie van teleurstelling en jaloezie en achteraf denk ‘als’ zij geen tijd vrij maakt voor mij ‘dan’ maak ik geen tijd vrij voor anderen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard zodra mensen waar ik aandacht van verlang geen tijd hebben voor mij de keuze maak ‘dan’ heb ik óók geen tijd voor anderen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij aanpas aan de reacties en needs van anderen, dit ervaar als afwijzing van mijn behoeften, omdat zij kiezen voor hun behoeften, hun keuze ervaar als kritiek op en afwijzing van mijn behoeften en gevoelens.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij ongemakkelijk, onzeker en angstig voel als ik mijn behoeften kenbaar wil maken.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik aardig blijf en toegewijd aan de behoeften van anderen uit angst, die is ontstaan uit de polariteit: mijn verwachting dat ik ‘afwijzing van mijn behoeften (negatief) verwacht, waar ik naar erkenning (positief) van mijn behoeften verlang’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik participeer in de energie die ontstaat uit mijn beeld ‘vervulde en onvervulde behoeften’, ontstaan uit mijn interpretatie van ervaringen/herinneringen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik gedrag van mensen en gebeurtenissen geïnterpreteerd en van een ‘positief/negatief’ label heb voorzien.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik in mijzelf positief en negatief geladen energie onderdruk, als vervulling van en in relatie tot mijn positieve en negatieve verwachtingen/verlangens, behoeften van mijn mind vervuld wilde zien, in relatie tot gebeurtenissen of mensen geïnterpreteerd en waargenomen, waardoor de energie van deze ervaringen/herinneringen, in relatie tot gebeurtenissen en mensen in hier, als toen, getriggerd worden.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik in mijzelf zowel positieve en negatieve energie onderdruk hetgeen zichtbaar wordt in relatie tot gebeurtenissen en mensen in mijn leven.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik de keuze van de vrouw ervaar als desinteresse, ervaar als negatief en afwijzing van mijn onvervulde behoeften.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik haar keuze niet respecteer en veroordeel omdat zij geen prioriteit geeft aan een ontmoeting met mij.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik denk dat ik onbelangrijk ben omdat zij aandacht heeft voor anderen en niet voor mij.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik angstig ben om mijn behoeften kenbaar te maken omdat ik het risico loop dat haar interesse voor mij zal uitdoven, omdat ik rekening houdt met het feit dat haar antwoord afwijkt van mijn verlangen naar haar aandacht.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik denk dat zij niet oprecht geïnteresseerd is in mij omdat mijn verlangen naar aandacht door haar niet wordt beantwoord.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik in mijzelf getriggerd wordt door haar niet uitnodigende gedrag, wat ik ervaar als koel, kil en afstandelijk.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik de keuze maak dat ik ondanks mijn interpretatie van haar gedrag toch vasthoudend, vriendelijk en aardig blijf.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat de energie van mijn onvervulde behoefte mij triggert, mij realiseer dat ik van haar verlang dat zij haar koele afstandelijke gedrag omzet in positieve daden en mij wel uitnodigt om aanwezig te zijn bij gezamenlijke activiteiten die zij onderneemt met haar vrienden.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik geïnteresseerd blijf in deze koele afstandelijke vrouw.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard als ik mijn aardig zijn projecteer gelijktijdig de energie van schuldgevoel ervaar ‘omdat ik haar keuze niet respecteer als zij tijd maakt voor anderen.’

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik egoïstisch reageer als zij tijd maakt voor anderen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik in mijzelf de energie van schuldgevoel en egoïsme manifesteer omdat ik weet wat er in mij omgaat ten opzichte van haar keuze vanwege mijn geaccepteerde en toegestane onzekerheden die ontstaan uit mijn veronderstelling ‘ zij heeft geen tijd ingepland voor mij.’

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik denk dat zij oog heeft voor anderen en daardoor niet voor mij.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijzelf toesta dat ik in mijzelf de energie van afwijzing ervaar en veronderstel dat mij dit door een ander wordt aangedaan. Als en wanneer ik haar verantwoordelijk maak voor mijn gevoel van afwijzing, stop en adem.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik aardig blijf om mijn tekort aan erkenning en waardering te verbergen, projecteer uit angst dat zij mijn tekort aan waardering opmerkt waardoor ik mij niet zelfverzekerd voel. Als en wanneer ik niet zelfverzekerd ben, stop en adem.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik gewaardeerd wil worden, uit angst om niet gewaardeerd te worden voor mijn bijdrage, een zelfonoprecht beeld van aardig zijn projecteer. Als en wanneer ik een zelfonoprecht beeld van aardig willen zijn projecteer, stop en adem.

Ik realiseer mij zie en begrijp dat ik een beeld van aardig zijn op haar projecteer omdat ik niet de energie van afwijzing maar in mijzelf de energie van waardering, erkenning of knuffels (affectie) wil ervaren.’ Ik realiseer mij dat ik aardig ben uit angst voor afwijzing van mijn behoeften.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik door aardig te zijn in mijzelf het tekort aan waardering, erkenning of knuffels (affectie) wil compenseren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard zodra mijn aardigheid onbeantwoord blijft de ander vervolgens bekritiseer of negeer. Als en wanneer ik bij gebrek aan positieve aandacht (waarnaar ik verlang) de ander negeer, stop en adem.

Dag 447 Why I did not liked my mister nice guy image.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard nadat ik ontdekte dat de behoefte om ‘aardig te zijn’ voortkwam en komt uit angst van binnen, als waarheid van mijzelf, dat anderen achter ‘mijn onoprechte’ waarheid zouden komen. Zie vorige blog.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij schaamde voor mijn zelfoneerlijkheid wat ik manifesteerde en projecteerde als imago/personage naar anderen toe.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij verstopte achter mijn  ‘geprojecteerde presentatie van aardig-zijn’ om de zelfoneerlijke waarheid binnenin ‘als zelf’ te verbergen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik ‘aardig’ wilde zijn en door iedereen aardig gevonden willen worden.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik leefde in schuld en schaamte vanwege zelfonoprechtheid in mijzelf.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik niet wou dat ‘anderen de werkelijke waarheid zouden kennen die binnenin mij als mijzelf zelf bestaat/bestond’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij realiseer zie en begrijp dat ik een geprojecteerd beeld van ‘aardigheid’ projecteerde om mijzelf en anderen te bedriegen door ze te laten denken/geloven dat ik was/ben zoals het geprojecteerde beeld terwijl de echte waarheid binnenin mij verborgen lag/ligt achter de zelfonoprechte projectie van ‘aardig zijn’.

Ik zie en begrijp nadat ik oprecht naar binnen ging kijken bij mezelf ten opzichte van de degene tegen ik wie ik opzettelijk aardig ben dat er in mijzelf een oordeel, jaloezie en een mezelf vergelijken was/is ten aanzien van de ander.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard als ik in de aanwezigheid van de ander ben het beeld van ‘aardig’ zijn projecteer om door te kunnen gaan met de zelfonoprechtheid binnen mezelf.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard als ik aardig zijn projecteer in mijzelf gelijktijdig de energie van schuldgevoel ervaar.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik in mijzelf de energie van schuldgevoel manifesteer omdat ik weet wat er in mij omgaat ten opzichte van de ander en omdat het in mij bestaat – bang ben dat het net zo met mij gedaan wordt door een ander, vanwege mijn geaccepteerde en toegestane onzekerheden en minderwaardigheidsgevoelens in en als van mezelf.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik het ‘aardig zijn’ beeld projecteer, vanuit angst, dat wat ik doe gedaan zal worden met mij in en door die ander.

Dus, de praktische toepassing: elke keer dat ik mij realiseer dat ik ‘aardig’ ben tegen een ander – in mezelf observeer wat het is dat ik accepteer en toesta in mezelf ten opzichte van die ander. Hierop pas ik zelfvergeving toe en stop met het van mezelf accepteren en toestaan dat ik ‘aardig wil zijn’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard uit angst voor dat wat ik in mijzelf accepteer en toesta in mezelf naar een ander, omdat ik veronderstel dat een ander dat in zichzelf ten opzichte van mij kan doen.

Realisatie: bang zijn dat dat wat ik mezelf toesta en accepteer, mij door een ander wordt aangedaan.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat wat ik mijzelf toesta mij door een ander wordt aangedaan. Als en wanneer ik een ander verantwoordelijk maak voor mijn reacties, stop en adem.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik aardig ben tegen een ander om mijn tekort aan waardering te verbergen, aardig willen zijn projecteer uit angst dat de ander mijn tekort aan waardering niet opmerkt waardoor ik mij niet zelfverzekerd voel. Als en wanneer ik niet zelfverzekerd ben, stop en adem.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik gewaardeerd wil worden, uit angst om niet gewaardeerd te worden voor mijn bijdrage, een zelfonoprecht beeld van aardig zijn projecteer. Als en wanneer ik een zelfonoprecht beeld van aardig willen zijn projecteer, stop en adem. Ik realiseer mij zie en begrijp dat ik een beeld van aardigheid op de ander projecteer vanuit mijn veronderstelling dat ik in plaats van kritiek, waardering, erkenning of knuffels (affectie) krijg.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat zodra mijn aardigheid onbeantwoord blijft de ander vervolgens bekritiseer of negeer. Als en wanneer ik bij gebrek aan positieve aandacht (waarnaar ik verlang) twijfel aan mijzelf, stop en adem.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik als kind als de waarneming van mijzelf de boodschappen van mijn ouders als dubbele boodschappen geïnterpreteerd heb, die naar buiten toe een positief beeld van aardigheid projecteerde, in hun gedrag dat ik waarnam richting hun klanten, maar binnenskamers de negatieve energie van chagrijnig, verbaal- (en fysiek) agressief en kritisch zijn projecteerde tegen elkaar en tegen mij. Als en wanneer ik door gedrag van anderen in mijzelf verwarring ervaar, stop en adem.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik in mijzelf angst heb gemanifesteerd ten opzichte van gedrag van anderen wat ik waarneem als onvoorspelbaar (dubbele boodschappen). Als mensen onaardig zijn, stop en adem. Ik realiseer mij zie en begrijp als mensen onaardig zijn dat ik van hen verlang dat zij vriendelijk en aardig zijn.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik aardig en vriendelijk wil zijn uit angst voor de angst van afwijzing die ik in mijzelf geaccepteerd heb in relatie tot mijn interpretatie en de manier waarop ik het gedrag en communicatie van mijn ouders beoordeeld heb.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard wat ik in mijzelf accepteer en toesta naar een ander, dat een ander dat in zichzelf ten opzichte van mij kan doen. Als en wanneer ik uit angst voor afwijzing aan mijzelf twijfel, stop en adem.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf mijn bang zijn heb toegestaan en aanvaard uit angst voor dubbele boodschappen, angst energie manifesteer in mijzelf, waardoor ik mijzelf toesta en accepteer, dat mijn twijfel en onzekerheid mij wordt aangedaan door anderen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat zodra mijn aardigheid genegeerd wordt veronderstel dat de ander bazig doet en autoritair waardoor ik veronderstel dat de ander mij zijn autoriteit opdringt. Als en wanneer ik aan gedrag van anderen autoriteit en macht over mij toeken, stop en adem. Ik realiseer mij zie en begrijp dat ik uit angst voor afwijzing, aan de energie van afwijzing macht en autoriteit toeken, die mij beheerst. Als en wanneer de energie van macht en autoriteit mij negatief beïnvloed, stop en adem.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard als ik veronderstel zodra ik kalm en vriendelijk (aardig) mijn argumenten communiceer, en als mijn vriendelijke en aardige communicatie in de communicatie van de ander genegeerd wordt met de opmerking ‘er is geen oplossing voor dit vraagstuk’ dat ik mij realiseer zie en begrijp dat ik zonder onderbouwing en argumentatie van redenen voor deze keuze, vervolgens veronderstel dat de ander geagiteerd, (geprikkeld), chagrijnig, autoritair en bazig is in zijn feedback, waardoor ik denk dat de ander dat in zichzelf opzettelijk doet ten opzichte van mij, waarbij ik mij niet realiseer, zie en begrijp dat dit mijn interpretatie is, informatie betreft uit herinneringen, wat ik in mijzelf heb toegestaan en aanvaard. Als en wanneer ik door mijn interpretatie veronderstel dat de ander negatief communiceert ten opzichte van mijn argumenten, stop en adem.

Ik realiseer mij zie en begrijp dat ik van anderen verlang dat zij hun keuzes onderbouwen en toelichten met voor mij positieve relevante en begrijpelijke argumenten. Als en wanneer ik van anderen positieve en geweldloze communicatie verlang, stop en adem. Ik realiseer mij zie en begrijp dat ik tegengesteld aan positieve aardige feedback negatieve boodschappen heb ervaren als verwarrend.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik uit angst om mijn angst voor afwijzing van mijn behoeften te communiceren, mijn behoeften heb ingeslikt en daarvoor in de plaats aardig werd om te voorkomen dat mijn angst voor afwijzing en verwarring werd getriggerd, die is ontstaan uit mijn interpretatie die ik toegekend heb aan dubbele boodschappen. Als en wanneer ik de richting die ik wil gaan aanpas aan negatieve of afwijzende communicatie van anderen, stop en adem.

Ik realiseer mij zie en begrijp dat ik verlang naar eenduidigheid want dubbele boodschappen maken mij onzeker wat ik als verwarrend ervaar.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijn behoeften en woorden heb ingeslikt uit angst voor gevaar want als ik wel kwetsbaar was/ben en mijn argumenten wel communiceer, vervolgens automatisch afwijzing, chagrijnige, geïrriteerde, agressieve of bazig autoritaire reacties verwacht, wat ik associeer met een gevoel van onveiligheid. Als en wanneer ik mij onveilig voel, stop en adem.

Ik realiseer mij dat ik uit angst voor verlies van mijn gevoel van veiligheid, wat is ontstaan door mijn interpretatie van dubbele boodschappen, waardoor ik mij onvoldoende beschermt en onveilig voelde, ongerust was/werd over de reactie van anderen, heb besloten om mijn behoeften en angst niet te communiceren, omdat ik mij niet kan herinneren dat mijn ouders mij ooit hebben gevraagd hoe ik mij voelde en wel te horen kreeg hoe ik mij volgens de communicators van dubbele boodschappen moest gedragen.

Ik stel mijzelf ten doel dat ik mijn principes die mij richting geven niet langer verloochen of onderdruk om de goede vrede te bewaren.

Dag 446 Mister nice Guy

Ik ontdekte dat de behoefte om ‘aardig te zijn’ voortkomt uit een angst van binnen en als zelf dat anderen achter ‘de onoprechte’ waarheid’ van zelf komen en vervolgens gebruik je de zelfoneerlijkheid als een ‘geprojecteerde presentatie van aardig-zijn’ om de zelfoneerlijke waarheid binnenin en als zelf, te verbergen.

Dus – mensen die ‘aardig’ zijn en door iedereen aardig gevonden willen worden, leven in schuld vanwege zelfonoprechtheid in zichzelf. Ze willen niet dat ‘anderen de werkelijke waarheid kennen die binnenin en als hen zelf bestaat’ en manifesteren daarom een geprojecteerd beeld van ‘aardigheid’ om anderen te bedriegen door ze te laten denken/geloven dat ze zijn zoals het geprojecteerde beeld – terwijl de echte waarheid binnenin is verborgen achter de zelfonoprechte projectie van ‘aardig zijn’.

Bijvoorbeeld: kijk eens naar binnen bij jezelf ten opzichte van de degene tegen wie je aardig/opzettelijk aardig bent en je zult zien dat er in jou een oordeel, jaloezie, een jezelf vergelijken is ten aanzien van de ander. En omdat je in de aanwezigheid van de ander bent projecteer je het beeld van ‘aardig’, om door te kunnen gaan in en met de zelfonoprechtheid binnen jezelf en als jezelf (terwijl je aardig bent tegen hen en dan natuurlijk weer vanwege schuldgevoel).

Schuldgevoel omdat je weet wat er in je omgaat ten opzichte van de ander en omdat het in je bestaat – je bent bang dat het net zo met jou gedaan wordt door een ander, vanwege je eigen door jou geaccepteerde en toegestane onzekerheden en minderwaardigheidsgevoelens in en als jezelf. En dan zul je het ‘aardig zijn’ beeld projecteren, vanuit angst, dat wat jij doet met een ander in jou, gedaan zal worden met jou in en door die ander. Dus, de praktische toepassing: elke keer dat je je realiseert dat je ‘aardig’ bent tegen een ander – observeer in jezelf wat het is dat je accepteert en toestaat in jezelf ten opzichte van die ander. Pas zelfvergeving toe en stop en hierbij pas je dan zelfvergeving toe voor het van jezelf accepteren en toestaan dat je ‘aardig wilt zijn’ uit angst voor dat wat je accepteert en toestaat in jezelf naar een ander, dat een ander dat in zichzelf ten opzichte van jou kan doen. Bang zijn dat dat wat jij jezelf toestaat en accepteert, jou wordt aangedaan.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik aardig ben tegen een ander.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik aardig ben tegen een ander om mijn tekort aan waardering te verbergen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik gewaardeerd wil worden, uit angst om niet gewaardeerd te worden voor mijn bijdrage, een zelfonoprecht beeld van aardig zijn projecteer.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik een beeld van aardigheid op de ander projecteer vanuit mijn veronderstelling dat ik in plaats van kritiek waardering, erkenning of knuffels (affectie) krijg.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat zodra mijn aardigheid onbeantwoord blijft de ander vervolgens bekritiseer of negeer.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik als kind dubbele boodschappen kreeg van mijn ouders die naar buiten toe een beeld van aardigheid projecteerde richting hun klanten en binnenskamers chagrijnig, verbaal en fysiek agressief en kritisch tegen elkaar en tegen mij.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik in mijzelf angst heb gemanifesteerd ten opzichte van onvoorspelbaar (dubbele boodschappen) en gedrag van mijn ouders.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik aardig wil zijn en tolerant uit angst voor de angst die ik in mijzelf geaccepteerd heb in relatie tot mijn interpretatie en de manier waarop ik het gedrag en communicatie van mijn ouders beoordeeld heb.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard voor dat wat ik in mijzelf accepteer en toesta naar een ander, dat een ander dat in zichzelf ten opzichte van mij kan doen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf mijn bang zijn heb toegestaan en aanvaard, dat dat (de angst voor dubbele boodschappen) die ik mezelf toesta en accepteer, mij wordt aangedaan door anderen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat zodra mijn aardigheid genegeerd wordt veronderstel dat de ander bazig doet en autoritair waardoor ik veronderstel dat de ander mij zijn autoriteit opdringt.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard als ik kalm en vriendelijk (aardig) mijn argumenten communiceer, die in de communicatie van de ander genegeerd worden met de opmerking ‘er is geen oplossing voor dit vraagstuk’, zonder onderbouwing en argumentatie van redenen voor deze keuze, dat ik vervolgens veronderstel dat de ander geagiteerd, (geprikkeld), chagrijnig, autoritair en bazig is in zijn feedback, denk dat de ander dat in zichzelf doet ten opzichte van mij, waarbij ik mij niet realiseer, zie en begrijp dat dit mijn interpretatie is, informatie betreft uit herinneringen, wat ik in mijzelf heb toegestaan en aanvaard.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik van anderen verlang dat zij hun keuzes onderbouwen met voor mij relevante en begrijpelijke argumenten.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik tegengestelde boodschappen heb ervaren als verwarrend.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik uit angst om mijn angst voor afwijzing van mijn behoeften te communiceren, mijn behoeften heb ingeslikt en daarvoor in de plaats aardig werd om te voorkomen dat mijn angst voor afwijzing en verwarring werd getriggerd, die is ontstaan uit mijn interpretatie die ik toegekend heb aan dubbele boodschappen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik verlang naar eenduidigheid omdat dubbele boodschappen mij onzeker maken en verward.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijn behoeften en woorden heb ingeslikt uit angst voor gevaar want als ik wel kwetsbaar was/ben en mijn argumenten wel communiceer, vervolgens automatisch afwijzing, chagrijnige, geïrriteerde, agressieve of bazig autoritaire reacties verwacht, wat ik associeer met een gevoel van onveiligheid.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik uit angst voor verlies van mijn gevoel van veiligheid, wat is ontstaan door mijn interpretatie van dubbele boodschappen, waardoor ik mij onvoldoende beschermt en onveilig voelde, ongerust was/werd over de reactie van anderen, heb besloten om mijn behoeften en angst niet te communiceren, omdat ik mij niet kan herinneren dat mijn ouders mij ooit hebben gevraagd hoe ik mij voelde en wel te horen kreeg hoe ik mij volgens de communicators van dubbele boodschappen moest gedragen.