Dag 435 wishfull thinking 2

In mijn vorige blog onderzoek ik waarop ik bepaalde verlangens baseer. Ze komen niet zomaar en ze verdwijnen ook niet opeens. In dit deel neem ik mijn verantwoordelijkheid.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard ik naar vervulling zoek, zolang tot bepaalde verlangens beantwoord zijn, zodra zij voldoen aan mijn verwachtingsbeeld.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat wat ik voor mijn geest haal, voor anderen in mijn omgeving, onzichtbare energetische manifestatie en creaties betreffen van mijn mind verlangen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik naar harmonie verlang in relatie tot mensen en groepen waartoe ik behoor. Als en wanneer ik van anderen harmonie in de vorm van vriendelijkheid verlang, dan Stop ik en Adem. Ik realiseer mij dat ik in relatie tot anderen en situaties geen disharmonie in mijzelf wil ervaren en inzie dat ik de energie van disharmonie in mijzelf niet wil ervaren.  

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik toezeggingen doe die ik niet naleef om de reacties van mensen te peilen vanuit mijn verlangen of zij mij ondanks mijn nalatigheid onvoorwaardelijk blijven steunen waardoor ik mezelf toesta en aanvaard dat de consequentie van mijn keuze behelst dat ik onderzoek of mensen mij zullen straffen of mij naar aanleiding van mijn keuze negatief zullen evalueren omdat ik van mening ben en veronderstel dat alles wat ik doe nooit goed genoeg zal zijn. Als en wanneer ik van anderen positieve bevestiging verlang, dan Stop ik en Adem. Ik realiseer mij dat ik mensen beoordeel of hun gedrag harmonieus is waardoor ik zelfvertrouwen ervaar in mijzelf uit angst voor hun oordeel om iets van mijzelf te durven tonen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik denk dat mensen niet zorgzaam en Zelfoprecht betrokken zijn bij het welzijn van mij of anderen waardoor ik mezelf toesta en aanvaard dat ik de reacties van mensen uit mijn omgeving test in hoeverre zij onvoorwaardelijk betrokken en zorgzaam zijn en blijven. Als en wanneer ik bewust reacties van mensen test, dan Stop ik en Adem. Ik realiseer mij dat ik in mijzelf de goede vrede wil herstellen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat alles wat ik mij voor mijn geest haal gebaseerd is op eigenbelang, zelfoordeel en prestige om te bewijzen dat alles wat ik doe bekritiseert of belachelijk wordt gemaakt door anderen die mijn gedrag tóch zullen veroordelen of van negatief commentaar zullen voorzien. Als en wanneer ik naar aanleiding van mijn bijdrage kritiek verwacht, dan Stop ik en Adem. Ik realiseer mij dat ik verlang naar saamhorigheid hetgeen verstoord raakt door mijn vermoeden dat gedrag van mensen plotsklaps kan omslaan in agressie of negativiteit.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik van anderen verlang dat zij in hun bejegening naar mij toe vriendelijkheid en betrokkenheid tonen voor de keuzes die ik maak zonder het idee te moeten hebben dat aan mijn bijdrage de consequentie is verbonden dat zij mij negatief beoordelen, lacherig doen of kritiek hebben op mij als mens, een mens die als oorspronkelijke eenheid Zelfoprecht en gelijk is aan Alle Leven. Als en wanneer ik aan mijn bijdrage de consequentie verbind dat dit door anderen anders geïnterpreteerd kan worden, anders dan ik voor ogen heb, dan Stop ik en Adem. Ik realiseer mij dat ik richting bepaal op voorwaarde van de manier waarop dit door anderen wordt ervaren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik veronderstel dat mensen die vriendelijkheid etaleren aan vriendelijk gedrag automatisch de consequentie verbind dat dit niet gemeend en onoprecht is. Als en wanneer ik twijfel aan de intenties van anderen, dan Stop ik en Adem. Ik realiseer mij dat ik anderen beoordeel volgens mijn maatstaf waardoor Zelfoprecht contact onmogelijk is. 

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik vriendelijk ben tegen mensen uit angst om te voorkomen dat zij mij bekritiseren of negatief evalueren en mij zullen beoordelen op door hen bepaalde voorwaarden zoals materieel eigendom, uitstraling, uiterlijk en ander zichtbaar bezit zoals fatsoen normen. Als en wanneer ik door twijfels zwabber in mijn gedrag, dan Stop ik en Adem. Ik realiseer mij dat ik verwacht dat mensen zich gedragen en conformeren conform mijn verlangen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij  niet anders kan herinneren dan dat tijdens mijn jeugd door mijn ouders en opvoeders positief of negatief gefocust werd op de wijze waarop mensen volgens hen wel of niet netjes gekleed waren, of het tuintje van de buren netjes verzorgd was, op niet afwijkende uiterlijke kenmerken of hen beoordeelde conform de fatsoensnormen die zij voor ogen hadden, alvorens door hen gevraagd werd naar beweegredenen en keuzes die mensen maakten om te zijn wie zij waren of wilde zijn. Als en wanneer ik aan keuzes van mensen consequenties en oordeel verbind, dan Stop ik en Adem. 

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij vaak geschaamd heb voor hun zelfingenomen, arrogante en veroordelend gedrag. Als en wanneer ik mij schaam voor gedrag van anderen, dan Stop ik en Adem. Ik realiseer mij dat ik mijn normen hanteer conform informatie van mijn mind waarmee ik gedrag van anderen waarneem, interpreteer en beoordeel.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik het spuugzat ben om naar mensen te luisteren die alleen maar lopen te zeiken en klagen over dat wat er niet goed is aan anderen zonder verder te kijken dan hun neus lang is. Als en wanneer ik naar aanleiding van gedrag van anderen in mijzelf negativiteit ervaar, dan Stop ik en Adem.  Ik realiseer mij dat ik van anderen een bepaalde toezegging verwacht dat zij zich fatsoenlijk gedragen in mijn bijzijn, waardoor ik mij realiseer, zie en begrijp dat ik eisen verbind aan de manier waarop anderen zich dienen te gedragen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mensen ondersteun vanuit mijn verlangen dat zij zien wie ik werkelijk ben en voorbij kijken aan uiterlijk of materieel bezit. Als en wanneer anderen mij moeten bevestigen of de consequenties van mijn keuzes gerechtvaardigd en veroorloofd zijn, dan Stop ik en Adem.

Ik stel mijzelf ten doel dat ik de doelen die ik voor ogen heb niet langer gebaseerd zijn op positieve bevestiging van anderen en dat ik zelf de energie van verlangen en oordeel in mijzelf eerst onder ogen moet komen alvorens aan de keuze van gedrag van anderen consequenties te verbinden zoals ik heb gedaan door mensen te testen op betrouwbaarheid en veiligheid of hen te veroordelen voor hun keuzes die afwijken van mijn verwachtingsbeeld, waaraan ik de consequentie verbind dat mijn mind gedachten beter zijn.    

Ik stel mijzelf ten doel dat ik mijn verwachtingsbeelden onderwerp aan oprechte zelfvergeving alvorens uitspraken te doen die ik achteraf bijstel afhankelijk van de manier waarop anderen op mij reageren.       

Dag 352 Opinion

Opinion sounds like onion. In this blogs I am peeling my opinion about miscommunication.

Omdat ik van mening ben dat nadat ik een bericht stuur de ontvanger van mijn berichten binnen een redelijke termijn van een dag terug reageert.

Wij, de ontvanger en ik, zijn beiden verantwoordelijk voor een gezamenlijk project. Via app. berichten heb ik aan haar meerdere/verscheidene verzoeken tot overleg gericht/gedaan. Verzoeken tot een bel moment afspraak, app. verzoeken voor data plannen om elkaar te ontmoeten en voor overleg met het team en een voorstel om een gepland tijdstip voor een ontmoeting te verplaatsen waarop ik vervolgens niets terug hoor/lees. Geen respons. Haar tegenargumenten: ik ben druk met mijn baan, dus een tegenreactie kan erbij inschieten.

Sounding: mening – ik meen/veronderstel dat terug reageren op mijn verzoek met een reactie binnen een dag realistisch is. Mijn collega moet/ik verwacht en verlang van haar dat zij meer aandacht moet besteden aan feedback overeenkomstig mijn communicatie behoefte naar aanleiding/in relatie tot mijn berichten. Ik meen dat zij mij van aandacht moet voorzien waardoor ik mij serieus genomen voel. Want ik vind haar argumenten koud, onpersoonlijk, niet empathisch, niet oprecht, niet gemeend. Ik meen dat zij in haar feedback laconiek en onverschillig reageert.

Mening = gemeen – niet gemeen – in onze communicatie zitten wij niet op een lijn.

Ik verwacht duidelijkheid en ervaar irritatie. Zij vraagt mij/ is van mening dat ik haar herinner en mijn voorgaande bericht herhaal en haar nogmaals een bericht stuur. Dat ik aandacht schenk aan haar behoefte in tegenstelling tot dat ik aandacht verlang voor mijn bijdrage.

Vertalingen van mening

zelfstandig naamwoord
opinion mening, advies, opinie, standpunt, overtuiging, visie
impression indruk, impressie, afdruk, druk, oplage, mening
mind geest, gedachten, mening, verstand, gemoed, ziel
judgment oordeel, vonnis, uitspraak, mening, overleg, zienswijze
judgement oordeel, vonnis, uitspraak, mening, overleg, zienswijze
outgivingng verklaring, mening, uiting
estimation schatting, raming, waardering, oordeel, achting, mening
faith geloof, vertrouwen, trouw, fiducie, mening
conception opvatting, begrip, voorstelling, ontwerp, gedachte, mening
supposition veronderstelling, onderstelling, hypothese, mening
counsel raad, advies, advocaat, raadgeving, overleg, mening
say zeggenschap, mening

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik in relatie tot overleg en feedback een terugkoppeling verwacht en waardering opeis voor mijn bijdrage omdat ik van mening ben nadat ik meerder berichten heb verstuurd om afspraken in te plannen dat ik deze bijdrage in de vorm van een tegenreactie mag verlangen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard te denken wat een dom kind dat jij niet terug reageert op mijn berichten

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik naar aanleiding van miscommunicatie het geloof en mijn vertrouwen in de bijdrage van de ander verlies

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij door dit laconiek en onverschillig gedrag niet serieus en onheus bejegend voel

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij miskend voel door de onverschillige reactie van mijn co-coördinator waar ik van mening ben dat ik als eerste benaderd werd voor deze rol door de leidinggevende ben gepasseerd

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik deze leidinggevende nog een email heb gestuurd met het verzoek tot een gesprek om verheldering over zijn keuze tot deze passeer beslissing

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik woede ervaar naar aanleiding van mijn keuze om in te stemmen met deze manier van werken en dat ik ontevreden ben over de voortgang van de samenwerken omdat ik deze manier van werken ervaar alsof ik een stuk vuil ben en als een stuk onbenul in de hoek wordt gezet

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik veronderstel dat ik mij onheus laat behandelen

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat over mij heen laat lopen en mijn argumenten niet communiceer aan degene die het betreft, in deze versie is dit de leidinggevende die mij de functie van coördinator aangeboden heeft naar aanleiding van oriënterende kennismakingsgesprekken en mij vervolgens via een koud emailbericht te verstaan geeft dat er nog een coördinator is aangesteld.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij naar aanleiding van dit bericht gepasseerd voel en gekrenkt werd/ben in mijn waardigheid omdat er door de leidinggevende lacherig gereageerd werd naar aanleiding van de oprechtheid in mijn CV met betrekking tot de openheid over mijn verleden.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik niet meer actie heb ondernomen om wel een gesprek te organiseren met de vorige leidinggevende.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat de vorige leidinggevende uit beeld is verdwenen en dat ik naar aanleiding van mijn verzoek tot een gesprek over de werkwijze te laat en niet mijn frustratie gecommuniceerd heb.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik naar aanleiding van mijn miscommunicatie boos ben op de co-coördinator en haar verwijten maak dat zij een …kind is.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik naar aanleiding van deze gang van zaken weer aan het bier ben gegaan en bij de gedachte aan de onverschillige communicatie van de co-coördinator denk wat ben jij een verschrikkelijk …kind in mijzelf boosheid ervaar en denk aan alcohol kopen bij de supermarkt.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijn manier en communicatie-rol naar aanleiding van dit proces eens grondig moet onderzoeken en specifiek en effectief actie moet ondernemen omdat ik mij realiseer dat als mensen hun afspraken volgens mijn beeld en mening niet nakomen dat ik mij oprecht kut/gepasseerd voel alsof ik totaal onbelangrijk ben en onzichtbaar gepasseerd wordt alsof ik niets voorstel.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik van anderen verwacht dat zij overeenkomstig mijn communicatie beeld en gedachten met mij corresponderen mij realiseer zie en begrijp dat ik ga resoneren met mijn behoefte aan aandacht en gezien worden.\ dat ik een serieuze partner ben die wel zijn afspreken wil naleven en door de manier van communiceren van de co-coördinator totaal ontregeld raak en van slag ben omdat ik mijn positie niet inneem en met stellige argumenten kom die anderen laat zien en begrijpen dat zij rekening moeten houden met mijn vragen naar aanleiding van de mondelinge afspraken die ik heb gemaakt met de eerste leidinggevende.

Wordt vervolgd

Dag 350 Living word: gezondheid

Sounding: gezondheid – klinkt als

Gezondheid, ik wil zonder zonde zijn. Zonder fouten. Heel zijn. In de weerstand van zonde de zon zijn. ZONDEr gebreken. Perfect zijn. Zonder beperkingen heel zijn. Bestaan als eenheid want dan kan ik kritische argumenten in mijzelf laten vervagen. Zodat mijn omgeving mij niet langer aan kan spreken op mijn beperkingen en de negativiteit in mij.

Deze negativiteit wil ik met betogen, beweringen, argumenten aanvoeren, redeneren, redetwisten, disputeren, beredeneren, tegenspreken, bewijzen zoeken, redekavelen en overtuiging tegenspreken. Wat gebeurt er vervolgens met deze negativiteit waaraan ik aandacht schenk?

Wat ermee gebeurt door aan negativiteit aandacht schenken is mijn gedachten van feedback voorzien die ik ervaar als kritiek en negativiteit. Ik ben eraan gewend geraakt. Bekend zijn met de ZONDE in mij waaraan ik aandacht schenk.

Vanuit mijn gewenning ‘focus’ en verwacht ik op kritiek’ waardoor ik mijzelf beperk tot kritiek, negativiteit, destructie naar redenen zoek om deze/mijn mind gedachten en argumenten van bewijzen te voorzien en daardoor te continueren.

Ik realiseer mij dat ik mijn gezonde kind zijn ingewisseld heb voor argumenten en bewijzen die mijn beperking en negativiteit illustreren.

Prosperiteit is een synoniem van gezondheid hetgeen verwijst naar zegen, meeval, bloei en succes. Deze geZONdheid associeer ik vanuit mijn negatief geladen zonde/gebrek hetgeen ik nog steeds verwacht.

Bijvoorbeeld als ik iets opbouw, een werkrelatie of een relatie met een vrouw. Dit contact verdwijnt weer snel omdat de negativiteit en slachtofferschap energie in mij existeert. Ik zoek naar bewijzen en argumenten die mijn negativiteit bevestigen waardoor ik redenen vind om het contact dat verbroken wordt te rechtvaardigen waardoor de negativiteit die eraan ten grondslag ligt blijft bestaan.

Naast deze negatieve invloed die ik zelf bepaal verlang ik naar positieve mind aandacht. Vanuit deze gedachten gericht ben op meeval, bloei, zegen en succes. Ik realiseer mij dat ik vanuit mijn focus op kritiek, vanuit belemmerende gedachten negativiteit creëer waardoor ik mijzelf voortdurend negatief evalueer met positiviteit compenseer deze polariteitdans met bewijzen, redenen (de rede die uit woorden en gedachten in mijn mind bestaat) en argumenten zoek om de schade die ontstaat, met beredeneren wil herstellen, verdedigen, mijn gezondheid aan het verbeteren ben.

Als ik verlang naar gezondheid zal ik eerst hetgeen ik verwacht, namelijk ik wil zonder zonde zijn en verlies van verbinding met werk en relatie met een vrouw, dan zal ik eerst mijn gedachten die focussen op zonde, fouten, gebreken en gebrek moeten ontdoen van negatief geladen energie, hetgeen ik wil maskeren met perfectie en bewijslast waarmee ik voorkomen wil dat anderen in mijn wereld mijn gebrek/minder/tekort aan gezond zijn waarnemen.

Deze energie ontstaat door mijn beperkende gedachten: ik ben minder, anderen hebben kritiek op mijn bijdrage en negeren mijn vraag naar positieve aandacht.

Door de negatief geladen kritiek in mijzelf ben ik bang voor succes omdat ik focus op gebrek hetgeen ik compenseer met mijn aanpassing aan situaties, clownesk gedrag, vriendelijk de goede vrede bewaren, door te focussen op mijn falen, mijn verslaving uit vergroten.

Hierdoor gaat de slachtoffer energie in mij naar argumenten zoeken, mind energie te continueren, het positieve vervaagd doordat het negatieve aandacht krijgt, hetgeen berust op het negatieve pamperen en nat houden door ziek zijn te gebruiken als argument om negatief gedrag: mensen wegduwen, veroordelen, bekritiseren, argumenten aanvoeren om dit te onderbouwen, beweren dat zij fouten maken, dat zij hun afspraken niet naleven, dat zij tekort schieten enz. argumenten en beweringen zijn die, informatie is die bestaat uit negatief geladen argumenten waaraan destructieve negatieve energie plakt in de vorm van gedachten en negatief geladen emoties die aanzetten tot destructief gedrag, bijv. terugtrekken uit contact, iets in gang zetten en afhaken, redenen bedenken dat anderen fout zijn en de aanleiding van deze keuzes.

Ik realiseer mij dat ik dit gebrek als tekort ervaar. Ik veroordeel mijzelf waardoor de gedachten aan negativiteit toenemen. Ik ben minder succesvol dan mijn vrienden. Zij hebben allen een baan, een auto, een koophuis en een relatie inclusief kinderen. Ik ben gefaald. Als kind heb ik al gefaald. Ik schiet tekort. Ik ben minderwaardig. Ik voldoe niet aan mijn norm. Als mensen iets tegen mij zeggen dat mijn gebrek aanraakt, dan ervaar ik hun woorden als kritiek. Als kritisch waarop ik denk zij keuren mij af. Naar aanleiding van deze gedachten voel ik irritatie en word boos.

Ik denk aan voorbeelden als mensen mijn telefoontjes negeren dat ik in de rechter bovenkant van mijn hoofd een prikkel voel die via mijn hals naar mijn hartstreek schiet. Ik ervaar deze afkeuring als melancholie. Als zeurderige pijn. Klagerig en ik denk waarom doen zij zo zeikerig. Zij focussen alleen maar op negativiteit met hun negatieve opmerkingen en aanmerkingen op gedrag van anderen. In hun woorden klinkt afwijzing van Leven, verbetering en correctie. Ik denk het lijkt wel dat wat ik doe nooit goed genoeg zal zijn.

Zonde, denk ik, dat jullie niet zien dat ik er mag zijn. Ondanks mijn gebreken verwacht ik onvoorwaardelijke aandacht van mensen. Dus door mijn aandacht te vragen verwacht ik aandacht voor iets anders dan wie ik ben. Gebrekkig en teneergeslagen verwacht en verlang ik dat jullie mij gezonde reacties toevertrouwen.

Dat ik mij niet langer onveilig voel. Ik realiseer mij dat ik angst heb om mij onvoorwaardelijk veilig te voelen. In mijzelf ervaar ik primaire focus op onvoorspelbaarheid hetgeen ik verwacht maar voorspelbaarheid en betrouwbaarheid verlang. Ik realiseer mij dat ik acteer vanuit zelfmedelijden, slachtofferschap en trauma.

Wat goed was, mijn onbevangen zijn, mijn spontaan zijn, zelfeerlijk, oprecht, vol vertrouwen zijn, mijn eenheid en gelijk gewaar zijn werd, is in mijzelf verstoord geraakt. Nu ik het woord gezondheid herdefinieer in mijn mind veronderstel en realiseer ik mij zie en begrijp dat ik in mijn gedachten denk en verwacht ik kan niet vertrouwen op succes, gezondheid en liefdevolle aandacht.

Want ik heb geen recht op succes. Omdat ik het negatieve van zonde in mijzelf wil compenseren. Om mijn veronderstelling te bevestigen onderzoek ik reacties van mensen. Ik kan achteraf zeggen, als zij afhaken, dan zijn zij onbetrouwbaar, niet loyaal en niet onvoorwaardelijk trouw aan mij. Als mensen niet reageren op mijn telefoontjes en onbereikbaar zijn zij onbetrouwbaar en niet loyaal aan mijn verwachting: ik verwacht dat je nu bereikbaar bent en reageert.

Welke functie had dit mechanisme voor mij?

Ik verwacht wanneer ik mijn kwetsbaarheid laat zien dan wordt ik gekwetst. Uit angst om gekwetst te worden onderzoek ik reacties van mensen naar aanleiding van het risico in mijzelf ik verwacht dat gekwetst ZAL worden. Deze veronderstelling in mijzelf, onderzoek/ervaar en bevestig ik waarmee ik het bekende=vasthouden, in mijn mind wil bewaren omdat ik angstig ben voor het onbekende, kunnen vertrouwen op mensen en ik krijg succes omdat ik niet zeker ben/onzeker over het feit dat ik door alle vrouwen gekwetst zal worden. Omdat ik verwacht ik wordt gekwetst zoek ik naar alle negatieve aspecten in vrouwen die mij bevestigen dat ik wordt gekwetst. Mijn angst om gekwetst te worden is ontstaan omdat ik niet de gezonde bescherming, ondersteuning en begeleiding kreeg waarna ik verlangde.

Omdat mijn moeder het onderspit delfde ten opzichte van mijn vader, zij reageerde teneergeslagen/depressed op hem wilde ik haar niet langer=angst, belasten uit angst dat zij meer en vaker teneergeslagen was wilde ik de goede vrede, onbevangen, veilige sfeer, betrouwbaarheid en voorspelbaarheid in reacties van mijn vader en moeder herstellen. Ik kon mij niet verlaten op hen. Mij niet verlaten op hen maakte mij gespannen, oplettend, wantrouwend, alert, onzeker, teneergeslagen=depressed=gevolg/oorzaak=hun/mijn gezond kind zijn is onderdrukt.

Daarvoor in de plaats/strategie ontwikkelde zich door gebrek aan gezond vertrouwen en gezonde ondersteuning een eigen kind interpretatie. Dit naar aanleiding van het gebrek aan gezonde, onbeladen harmonieuze Levende woorden en gebrek aan Levende, empatisch, affectieve, harmonieuze voor-beelden. Door de thuissituatie werd mijn gezond kind beïnvloed door mijn teneergeslagen negatief geladen interpretatie van deze situatie. Dit heb ik in mijzelf aanvaard en toegestaan. Net als ik het toen heb aanvaard kan ik mijzelf nu toestaan op mijn toenmalige gedachten een correctie toe te passen die begint met zelfvergeving.

Ik realiseer mij dat mijn focus/motivatie oog kreeg voor de teneergeslagenheid van mijn moeder. Ik wilde haar beschermen. Voor de buitenwereld wilde ik de goede vrede uitstralen. Hetgeen ik van mijn ouders verlangde. Ik kon mij niet op hun veilige gezonde ondersteuning verlaten. Dit idee heb ik los gelaten naar aanleiding van een ervaring op de lagere school.

In mijn oorspronkelijke kern was/ben ik gezond en heel. Dit oorspronkelijk en natuurlijk Gewaarzijn verlaten heb. In mijzelf heb ik ter bescherming een strategie aanvaard en toegestaan dat ik niet langer gezond en onbevangen kon zijn omdat ik mijzelf verdedig tegen de negativiteit die ik in mijzelf door mijn redekavelen rechtvaardig. Zolang ik naar anderen buiten mijzelf blijf wijzen met mijn vinger, zoek ik naar bewijzen die naar anderen wijzen. Fysieke andere mensen en voorbeelden en andere gedachten die mij willen overtuigen van het feit dat mijn negatief geladen gedachten onjuist zijn. Deze negatief geladen gedachten, argumenten en bewijzen echter moet ik vergeven. De redenen van mijn gedrag liggen besloten in mijn denken. Naast mijn gedachten vergeef ik mijn positieve voelen en mijn negatief geladen emotionele reacties die ik vaak wil(de) compenseren met positief geladen bull shit.

Dag 345 Living word: Patience

Ik realiseer mij, zie en begrijp wil ik geduldig zijn en worden, dan zal ik gemotiveerd moeten zijn en oprecht onder ogen moet komen waarom ben ik ongeduldig en reageer ik geregeld nog impulsief op een gebeurtenis, situatie of individu. Welke aspecten waarin ik participeer verbind mijn innerlijk met deze externe elementen waarmee ik blijkbaar een energetische relatie heb waardoor mijn ongeduld wordt getriggerd. Dus wat ik van mijn omgeving krijg heb ik mijzelf ergens, in het verleden uit ervaring verkregen als herinnering gegeven, toegestaan en aanvaard. Ik realiseer mij zie en begrijp wat ik zelf geef ontvang ik terug.

De aanleiding van impulsief reageren en ongeduld onderzoek ik in deze blog.

Voor context previous blog.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik de negativiteit in mijzelf wilde opheffen en vervangen door middel van een positief gevoel.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik dit positieve gevoel kreeg door middel van alcohol.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijn tekort aan aandacht fysiek/letterlijk heb opgevuld door het overmatig gebruik van het verslavende middel alcohol

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijzelf heb bedrogen door mijn geloof en toestemming om wel te drinken omdat ik hiermee mijn onderdrukte onzekerheid en verlegenheid om in een groep of in het openbaar te spreken, door deze verdoving gerechtvaardigd, kon opheffen.

Want met alcohol kon ik mijn negatief geladen verwachting ik ben bang om te spreken in het openbaar, mijn zelf gecreëerde angst, kon ik opheffen waardoor ik wel kon functioneren, zo dacht ik een tijdlang.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik dacht dat ik recht had op onvoorwaardelijk aandacht was ontstaan door een tekort aan betrouwbare/veilige begeleiding, inlevingsvermogen en begrip van mijn opvoeders.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik in mijzelf aanvaard en toegestaan heb dat ik wat ik tekort kwam van anderen verlangde en verwachte.

Als en wanneer ik ongevraagd iets verlang of verwacht van een ander en niet krijg omdat ik dit niet vraag, dan stop ik en adem

Ik realiseer mij zie en begrijp dat ik door aandacht voor mijn onzekerheid en angst verondersteld heb, want ik dacht als/dan, als ik deze ongevraagde onvoorwaardelijke begeleiding, ondersteuning en begrip wel gekregen zou hebben dan zou ik zelfverzekerd zijn, moedig, betrouwbaar en minder afhankelijk van aandacht van mensen uit mijn omgeving.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik ongevraagd onaangepast gedrag heb geëtaleerd en vertoont omdat ik van hen/anderen verwachte dat zij mij onvoorwaardelijk zouden ondersteunen om mijn onzekerheid en angst te overwinnen, elementen en aspecten binnen mijn mind die als backchats onderdrukt mijn gevoelens, gedachten en emoties vertegenwoordigend, bij hen onbekend waren omdat ik mijn verlangens, verwachtingen en behoeften onuitgesproken in mijzelf heb onderdrukt om de goede vrede te bewaren.

Als en wanneer ik van anderen verlang of verwacht hetgeen voor hen onbekend is, dan stop ik en adem ik.

Ik realiseer mij dat ik niets vraag omdat ik onbekend ben met de reactie van de ander, omdat ik verlang naar positiviteit in de vorm van begrip en dialoog, mij realiseer, zie en begrijp dat ik negativiteit veronderstel omdat ik kritiek, lacherigheid, onverschilligheid, koelte, terneergeslagenheid en afwijzing kan verwachten in relatie tot een vraag die ik heb of verzoek om hulp.

Ik realiseer mij dat ik door mijn focus op negativiteit, de mensen uit mijn omgeving observeer vanuit mijn negatief geladen beeld onveiligheid verwacht en daarom alert ben voor aanwijzingen die duiden op bewijs dat mijn negatief geladen veronderstelling waarin ik afwijzing verwacht waarheid wordt/zal zijn zolang ik de aspecten van deze negativiteit in mijzelf onderdruk.

Omdat ik deze negativiteit in mijzelf duld, aanvaard en heb toegestaan door mijn negatief geladen gezichtspunt/interpretatie als in mijzelf aanvaard en toegestaan te gebruiken als mijn maatstaaf waarmee ik mijn werkelijkheid observeer en interpreteer. Uit deze weerstand ontstaat negatief geladen energie waarin ik participeer als ongeduld. Dit negatief geladen ongeduld heb ik onderdrukt en verdoofd met alcohol om deze negatieve invloed door mijzelf bepaald niet te voelen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard zodra ik niet de onvoorwaardelijke aandacht kreeg van mijn ouders, gezaghebbers en partners omdat zij hun aandacht richten op voor hen belangrijke anderen

Als en wanneer ik niet de onvoorwaardelijke volledige aandacht krijg van mensen uit mijn omgeving, dan stop ik en adem ik.

Ik realiseer mij zodra mensen uit mijn omgeving waarvan ik onvoorwaardelijke aandacht verlang aandacht schenken aan voor hen belangrijke anderen dat ik de grip verlies op hun aandacht waarmee zij/ ik niet langer mijn tekort aan zelfvertrouwen en zelf richting geven kan voeden. Ik realiseer mij zie en begrijp dat ik door mijn veronderstelling het verlies aan aandacht van voor mij belangrijke externe anderen interpreteer als zij vinden mij minder waard, zij vinden mij minder belangrijk, zij schenken aandacht aan anderen zonder dat zij overleg hebben gehad met mij, zij voelen zich niet onvoorwaardelijk betrokken bij mijn welzijn want dan zouden zij juist alleen maar voor mij aandacht hebben.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard zodra mijn verlangen en behoefte aan volledige onvoorwaardelijke aandacht verminderd omdat de voor mij belangrijke anderen aandacht hebben voor de voor hen belangrijke anderen, dat ik dan geïrriteerd, verwend, jaloers en boos reageer en besluit dat ik hen onbewust bewust gemaakt wegduw om te onderzoeken of zij weer oog krijgen voor mij door aandacht te schenken aan mij.

Als en wanneer ik irritatie ervaar waardoor ik boos ben, jaloers met tot gevolg dat ik mensen uit mijn omgeving negeer, ontwijk of wegduw, dan stop ik en adem ik.

Ik realiseer mij dat ik al veel schepen achter mij verbrand heb omdat ik niet mijn zin en de aandacht kreeg, hetgeen ik als vanzelfsprekend verwachte, waar ik onvoorwaardelijk recht op had, aandacht van anderen waar ik naar verlangde om mijn aandacht tekort te voeden.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik geduld heb dat ik de aanleiding van mijn ongeduld heb onderdrukt.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijn onvermogen om te wachten niet kon uitstellen door mijn roep naar externe aandacht van mijn begeleiders die ik verantwoordelijk heb gemaakt voor mijn tekort aan zelfvertrouwen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijn onvervulde verlangen naar drank/aandacht niet kon uitstellen omdat ik door een tekort aan gezonde aandacht mijn tekort aan zelfvertrouwen wilde verdoven met alcohol waardoor ik mondiger werd in groepen of in een op een gesprekken met mensen die ik wilde overtuigen dat ik de moeite waard was/ben en hun vertrouwen wilde winnen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik geduld heb dat ik slachtoffer was/ben van de omstandigheden waar binnen ik onvoldoende aandacht kreeg/krijg, wat ik als negatief heb ervaren, decennia lang onderdrukt heb met alcohol

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik alcohol heb misbruikt zodat ik de negativiteit in mijzelf kon ombuigen met alcohol nuttigen waardoor ik mij positief voelde en de lef, moed en durf had om mijn zegje te doen in een groep waar ik verlangde naar positieve aandacht

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij realiseer, zie en begrijp dat ik zonder inhoudelijk iets toe te voegen aan een conversatie alleen maar woorden uitsprak door mijn behoefte/verlangen/verwachting naar positief gevoed worden met positieve aandacht van anderen.

Wordt vervolgd. Patience: Self-Corrective statements, One has to read my next blog.

Dag 329 Van mijn gesprekspartners erkenning verlangen.

Naar aanleiding van een conversatie met mijn gesprekspartner die onder invloed is van alcohol ben ik in mijzelf reacties gewaar die ik in deze blog onder ogen zal komen. Ik realiseer mij dat ik naar aanleiding van een chat gesprek onbewust reacties uitlok die ik in mijzelf gewaar ben. Maar waarom doe ik dit? Wat ligt aan de basis van mijn reacties?

Als en wanneer ik mij verantwoordelijk maak voor de invloed/reactie in mijzelf naar aanleiding van keuzes die een ander maakt, dan stop ik en adem ik.

Ik realiseer mij dat ik verantwoordelijk ben voor de reacties die ik in mijzelf uitlok. Ik zie en begrijp dat ik mijn vooruitzicht op volledig herstel van mijn fysiek Gewaarzijn in Hier zelf kan herstellen door consequent en gedisciplineerd de tool zelfvergeving te gebruiken om mijn mind te ontladen/ontdoen van zowel positief geladen verwachtingen en negatief geladen onvervulde verlangens.

Zie previous blog voor context. 

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijn gesprekspartner naar aanleiding van haar alcoholgebruik verantwoordelijk maak voor mijn reacties.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij achteraf realiseer waarom doe ik dit, waarom heb ik het gedaan en ben ik in reactie gegaan en mij realiseer hetgeen aan de basis ligt van mijn reacties in mijzelf moet onderzoeken.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik onvoldoende verantwoordelijk was om mijn reactie te stoppen naar aanleiding van gedrag van mijn gesprekspartner waarop ik reageer.

Ik realiseer mij dat mijn reacties ontkennen betekent dat ik de realiteit binnen mijn wereld wil ontvluchten. Ontkennen is vluchten en ontvluchten is onwetendheid of angst.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik de ander verantwoordelijk maak voor mijn reactie, omdat ik wie-waarvoor-verantwoordelijk is, ikzelf dus, wil ontvluchten waarmee ik de realiteit van mijn mind, gedachten, beelden, gevoelens en emoties in mijzelf ontken, en de aanleiding van mijn reacties dus niet onder ogen kom.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij schuldig voel en mijzelf veroordeelt heb omdat ik naar aanleiding van opmerkingen van mijn gesprekspartner toch in reactie schiet.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik naar aanleiding van drankgebruik reacties herinner door haar opmerkingen denk aan sarcasme, cynisme, ontkenning en onverschilligheid, mij realiseer zie en begrijp dat terugdenk aan momenten dat ik behoefte had aan aandacht, warmte en ondersteuning.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat naar aanleiding van mijn behoefte naar aandacht, warmte en ondersteuning aan iemand uit mijn omgeving ongevraagd mijn hulp aanbood waardoor in anderen ruzie en agressie is ontstaan waarvoor ik mij verantwoordelijk en vervolgens schuldig voelde.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik dacht door mijn bijdrage worden mensen in mijn omgeving agressief waardoor zij slachtoffers zijn van mijn gedrag waarvoor ik mij door onwetendheid verantwoordelijk heb gemaakt voor de agressor in iemand anders.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij verantwoordelijk voelde voor mij pijnlijk was door naar mijn aandeel te kijken mij meer schuldig ging voelen voor de gevolgen voor het slachtoffer ontstaan door agressief gedrag van iemand anders waarvan ik dacht dat ik daarvoor de schuldige en dus verantwoordelijk was voor de gevolgen die het slachtoffer moest ervaren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik toen dacht ik schuld was aan agressief gedrag van een ander niet de moed had om mijn aandeel aan agressie, mijn verantwoordelijkheid en schuld onder ogen te komen omdat ik veronderstelde dat het gedrag van een ander mijn schuld was.

Ik realiseer mij zie en begrijp omdat ik mijn schuldgevoel onder ogen kom dat het gedrag van een ander nooit mijn verantwoordelijkheid kan zijn en dat mijn gedrag wel aanleiding kan zijn voor de keuzes van een ander waarvoor ik niet verantwoordelijk ben.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mensen die alcohol drinken associeer met deze gedachten sarcasme, cynisme, ontkenning denk dat zij zich in hun communicatie beklagen hun mind ontkennen, een houding die ik associeer met onverschilligheid.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik onverschilligheid associeer met verbale agressie

Als en wanneer ik naar aanleiding van mijn reactie op onverschilligheid aan agressie denk vervolgens geneigd ben de alcoholist hierop aan te spreken, dan stop ik en adem ik. 

Ik realiseer mij hetgeen ik in mijzelf als zelfingenomen, belerend en betweterig ervaar en benoem in mijzelf existeert gewaar ben naar aanleiding van mijn verlangen dat ik door mijn gesprekspartner gehoord en gezien wil worden en aandacht vraag voor mijn gekwetste kwetsbaarheid.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijzelf als zelfingenomen, belerend en betweterig ervaar omdat wat ik waarneem in anderen hetgeen ik in mijzelf als zodanig benoem dus in mijzelf existeert.

Ik realiseer mij, zie en begrijp dat ik de ander dankbaar ben omdat ik de alcoholist in mijzelf ervaar, gewaar ben, is ontstaan naar aanleiding van mijn verlangen dat ik door mijn gesprekspartner gehoord en gezien wil worden en onbewust in reactie op haar drank gebruik het gemis naar aandacht mijn gekwetste kind karakter wil compenseren/rehabiliteren omdat dit karakter nog steeds naar excuus verlangt als compensatie genoegdoening voor gemiste aandacht, respect, dialoog en overleg, begrip en liefde.

Ik realiseer mij zie en begrijp dat het gekwetste kind in mij erkent dat het nog steeds gewaardeerd wil worden en daardoor verlangt naar begrip, complimenten en warmte. 

Als en wanneer ik naar aanleiding van mijn behoefte mijn gemis naar begrip, complimenten en warmte wil vervullen verlang dat een ander ongevraagd mijn behoeften opmerkt en mijn gemis opvult, dan stop ik en adem ik.

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om mijn gevoelens onder ogen te komen tijdens het opbouwen van een gezonde relatie en dat ik de invloed van mijn mind, gedachten, gevoelens, beelden en emoties onder ogen kom, oprecht en open beschrijf voor mijzelf inzichtelijk maak, als flagpoint/startpunt als/dan van mijn reacties gewaar, ervaar als de energie die ik in mijzelf manifesteer, mij mijn verantwoordelijkheid realiseer, dan stop ik en adem ik.

Ik stel mijzelf ten doel zelfvergevingen blijven uitschrijven ik mijzelf in staat stel om mijzelf te assisteren en ondersteunen om een gezonde relatie met mijzelf daadwerkelijk te bewerkstelligen mogelijk maak.

Ik stel mijzelf ten doel omdat ik zelfvergeving ervaar als de manier om mijn emoties en gevoelens te ontladen de kracht en macht van positiviteit en negativiteit binnen mijn mind kan opheffen waardoor ik er niet langer door beïnvloed wordt zodat ik mijn doelen kan verwezenlijken.

Dag 326 When I expected cynicism so I see cynicism

My judgment and understanding if/then what I’m expecting will happen. During an conversation in myself I have noticed I want to be friendly and kind towards the other person. So I’m giving friendliness towards and I did not know I’m expecting this because after my suggestion the athor person is reacting/respond with a question mark behind her chat reply. After I became aware of my reaction I suppose I want to be kind to you and you respond with a question mark, asked myself ‘why’? Why do you react unfriendly? lol

Because fear is not longer an option in my Life I I will examine my reaction. i noticed my awareness after I respond with my remark that I experienced my answer/reaction as mind cynical. I realized when doing my kindness contribution I’m automatically expecting cynicism respondings. So I still obey my cynicism expectation because I’m expecting/watching/looking/yearn for the familiar cynicism that exists in me as me. 

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to not realize that ‘if’ – I am a doctor, or a dentist or a believer as a Christian, or an Atheist or a Muslim or an alcoholic or a kind person that this is not ‘who I am’ but when, ‘then’ I realize and understand, this is the acting kind type a person because I believe then I will and want to escape the cynicism which I’m expecting.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself when I was dependent on the expertise of staff of the addictionhealthcare what they told me to believe ‘once addicted always addicted’.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself if I drink one beer I can’t stop, then I need more drinks which corresponds with my daily past doses/quantum beers.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself my thoughts if I take the first pint then the rest of my daily doses will follow because the addiction workers told me and because I had confidence in their expertise I was anxious after one use the same quantum again.

I realize that I had invented a mantra in response to their message ‘I will not drink the first beer again’. But after these mantra appointment backchat converstaion I did not stop and still I drank my first daily beer and the rest off the dose follows. The day after I felt disappointed, unreliable, I had failed and was angry and cynical with myself. And after this thoughts I dared not go to the grocery store buy my daily doses when I was sober. I got these shame and guilt experiences in me as me and start Following this/my shame and guilt blame game roadtrip. I decided to go back to another addiction care clinic. I worked for six weeks in the vegetable garden and had conversations with counselors and other residents. The vegetables were cooked in the kitchen and eaten in a communal area. But the mentalfood experiences as backchats still crossed my mind. Whenever I saw green cans of beer I still was reminded of the appointment I made with myself that I should not drink the/my first beer. And then when I drank I failed I was cynical because I did something wrong. If someone responds cynically, then I respond to the cynicism in me. The cynicism in me was born. As a child I was, got unsure when I saw behavior of others after I made my contribution ore asked my question. First I recognized this behavior as not as myself. I had no words for what I was experiencing this behavior as deviant in me. What I observed was specific change in posture and facial expressions, the pitch and intonation of the voice and that people were going to deny this in front of other people. Because they were not unfriendly but friendly cozy rather than escapism or instead friendly telling yelling eachother. I noticed that if there were others around present energy was friendly and once they disappeared the atmosphere was threatening, impendent, sick, rude and raw, villainously, meanly and irreverent. This permanent atmosphere prevailed in our home. These unsafe energy I have picked up as energy. At this energy I gave words with my/a limited vocabulary. Threat felt unsafe. The behavior towards the outside in front of others was friendly and charming, embellished with beautiful clothes and good manners. The nice things and manners the expected us to behave, act or conduct oneself in a specified way, especially toward others. As conduct oneself in accordance with the accepted friendly norms of the society within the group where I acted within the friendly guy and inside felt anger and sadness. Sadness while thinking why not acting peaceful and friendl towards Life and eachother? So tell me please.

Dag 320 Mind fear made choices

Kort geleden had ik tijdens een chat in goed overleg een toezegging gedaan dat ik zou deelnemen aan een activiteit. Nadat ik had nagedacht over mijn keuze realiseerde ik me dat mijn keuze weerstand opriep.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik achteraf aan mijn toezegging tot deelname aan een activiteit angstig werd en daardoor mijn eerdere keuze en toezegging betwijfelde om via een hangout mijn stem te laten horen. Ik realiseer me dat ik uit privacy overweging begon te twijfelen en dat deze privacy overweging mij bekend was op het moment van overleg.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik me te laat realiseerde dat mijn bijstelling gevolgen had voor de andere deelnemers maar ook voor mijn betrouwbaarheid/onbetrouwbaarheid. Ik realiseer me, zie en begrijp door deze ervaring met onbetrouwbaarheid beter dat ik mezelf in staat heb gesteld door oprecht te beschrijven wat er is gebeurd, een gedachte gewaar ben namelijk dat ik aan ongehoorzaam zijn denk dat ik afwijk van mijn toezegging en als ik afwijk van mijn toezegging dan ben ik onbetrouwbaar. Een bekend, terugkerend patroon gewaar gemaakt waardoor ik me realiseer dat ik uit dit patroon een schuldcomplex heb ontwikkelt.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijn toezegging bekritiseer en veroordeel.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard als ik afwijk van mijn toezegging vervolgens denk dat ik onbetrouwbaar ben.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard om mijn mind keuzes te veroordelen waardoor ik meer negatieve energie in mijzelf genereer en daardoor meer afgescheiden raak van mijn fysiek Gewaarzijn.

Voor context zie previous blog.

Als en wanneer ik ongehoorzaam ben als ik mijn keuze achteraf bijstel en denk ik ben onbetrouwbaar, dan stop ik en adem ik. Ik realiseer me door mijn hangout deelname bijstelling dat ik mezelf effectief ondersteunt heb door dit punt bespreekbaar te maken met mijn buddy en een van de andere deelnemers die mij gewezen heeft om de gevolgen van mijn keuze in overweging te nemen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik dacht, gefocust op mijn aanname/patroon zodra ik afwijk van de instructies van anderen ‘ben ik ongehoorzaam’ niet langer plichtsgetrouw aan mijn opvatting dat ik de goede vrede wil bewaren waardoor ik het risico loop dat ik kritiek kan krijgen naar aanleiding van mijn eigen keuze en zelf gecreëerde angst afwijk van het bekende stramien kies voor het onbekende, als gevolg van mijn verandering, mijn mind welzijn in gevaar breng vervolgens kans maak op straf

Ik realiseer me dat ik door mijn keuze voor het bekende, gehoorzaam zijn aan de instructie van de juf, mijn eigen keuze ben ontweken uit angst voor straf gehoorzaam was aan de eis en het gezag van de juf naar aanleiding van opvoed instructies mezelf heb aangeleerd zodra ik afwijk van mijn eigen keuze krijg ik straf of kritie naar aanleiding van mijn eigen initiatief en bijdrage

Als en wanneer ik naar aanleiding/reactie op een externe gebeurtenis of persoon in mezelf focus op mijn gedachte ‘ik wijk af van mijn keuze’ me realiseer, zie en begrijp dat ik degene ben die verondersteld ‘ik ben ongehoorzaam’ en als ik ongehoorzaam ben krijg ik straf, dan stop ik en adem ik

Ik zie en begrijp zodra ik op anderen reageer dat mijn mind veronderstelling ‘ik ben ongehoorzaam’ mijn aandacht trekt, afleidt van het huidige moment in Hier, waardoor ik mezelf verhinder om fysiek in Hier aanwezig te zijn hetgeen impliceert dat ik mezelf en anderen verhinder om zo effectief te zijn als waartoe we gezamenlijk in staat zijn

Ik stel mezelf ten doel dat ik mijn interpretatie ík ben ongehoorzaam’ hetgeen ik als informatie vertaal naar mijn keuzes, opvattingen, veronderstellingen, meningen en ideeën specifiek volgens de stappen van het schrijfproces gewaar maak, dooradem en ontdoe van negatief en positief geladen mind energie waarop ik zelfcorrectie kan toepassen

Ik ga met mezelf de verbintenis aan dat ik mijn verantwoordelijkheid aanvaard dat ik zelf de regie had in mijn reacties die afhankelijk van en geregisseerd door mijn gedachten, gevoelens en emoties gebundeld de specifieke mind opvatting ík ben ongehoorzaam’ mijzelf heeft weerhouden om het moment in Hier fysiek met, in plaats zonder mind reactie te ervaren

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik gehoor gaf aan de instructie van de juf in mezelf weerstand en frictie opriep omdat ik thuis had geleerd dat ik gehoor moest geven aan hetgeen mij door de volwassenen werd opgedragen niet langer als excuus fungeert

Ik realiseer me dat de gedachte ‘ik ben ongehoorzaam’ mij ervan weerhoudt dat ik mezelf in mijn afwachtende houding verzuim, mezelf verhinder dat ik initiatief neem, vertaald naar zelfcorrecties vervolgens mijn ware zelfexpressie daadwerkelijk wandelend op een manier die het beste is voor Alle Leven, mezelf verhinder effectief te zijn als waartoe ik in staat ben

Als en wanneer ik naar aanleiding van mijn mind weerstand en frictie gehoor geef aan hetgeen ik in mezelf heb aanvaard en toegestaan naar aanleiding van een persoon of gebeurtenis vervolgens verzuim dat ik mijn zelfcorrecties niet wandel, dan stop ik en adem ik.

Ik ga met mezelf de verbintenis aan zodra ik weerstand ervaar me realiseer, inzie en begrijp dat ik degene ben die mijn mind reactie stopt, me realiseer zie en begrijp, ik ben me gewaar van mijn mind bewustzijn, hierdoor kan ik mezelf effectief ondersteunen als waartoe ik in staat ben waardoor ik door dit bewuste inzicht mezelf niet langer verhinder om effectief te zijn.

Ik ga met mezelf de verbintenis aan, mijn reacties gewaar vervolgens dooradem, uit mijn geest reactie adem contact maak met de fysieke realiteit in Hier vervolgens reactievrij naar aanleiding van zelfcorrecties in overleg en dialoog met mezelf en anderen keuzes kan maken die het beste zijn voor Alle Leven.

Dag 259 disrespect myself

Afbeeldingsresultaat voor disrespect pictures

De zelfcorrigerende uitspraak fungeert om een Zelfcorrigerende Zelfverbindende uitspraak onder ogen te zien. Deze zin structuur is op zo’n manier geplaatst dat ik zelf volledig verantwoordelijkheid neem, waarin ik mezelf in staat stel om in een positie van zelfvermogen geplaatst te worden waarin ik zelf in staat ben om het patroon te veranderen

Patronen Zelf-eerlijk onder ogen zien voor context zie blog 258

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik naar aanleiding van informatie van iemand een oordeel vorm over hoe andere mensen functioneren. Als en wanneer ik naar aanleiding van een roddel onbekende mensen veroordeel, ik mezelf stop en adem. Ik realiseer me door mijn participatie in het Oordeel Karakter dat ik mezelf verhinder om Zelfoprecht te zijn/worden en te doen waarin ik toegestemd heb om het oordeel van een andere te aanvaarden en onderhouden en te doen/wandelen in mijn wereld en realiteit en dus mezelf verhinder om zo effectief te zijn als waartoe ik in staat ben. Ik stel mezelf ten doel dat ik met mijzelf de verbintenis aanga dat ik mensen in het algemeen zonder oordeel tegemoet treedt om zorg te dragen dat ik mezelf en anderen Zelfoprecht benader zodat ik mezelf en dit oordeel patroon verander en in staat ben om me te houden aan deze overeenkomst/verbintenis die ik gemaakt heb mezelf omdat ik anderen vanuit eenheid en gelijkheid te woord wil/zal staan.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik teamleden heb ontmoet waarin ik de confrontatie aanging met mijn oordeel waardoor ik mezelf heb toegestaan dat ik bevooroordeeld de realiteit van de situatie vooraf heb ingekleurd. Als en wanneer ik collega’s veroordeel of bekritiseer, ik mezelf stop en adem.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb door mijn aanpassing aan mijn Oordeel Karakter in reactie op de bijdrage van anderen de realiteit van de situatie in Hier zoals handelen vanuit eenheid en gelijk is bedoeld heb belemmerd en ongelijkheid creëer door mijn botte manier van handelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb door mijn veroordeling ik mezelf veroordeel en bijdragen van teamleden aan mijn begeleiding en samen werken heb ervaren als commentaar correctie op mijn bijdrage door mijn mind oordeel wantrouwen werd bevestigd.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik het oordeel van mijn mind opvolg waardoor in mijn beleving het waarheidsgehalte van feedback wat ik heb ervaren als kritiek negatief gekleurd was waardoor ik de samenwerking gesaboteerd en om zeep heb geholpen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik de bijdrage van anderen bekritiseer en hun bijdrage minacht.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat mijn kritiek en minachting gerechtvaardigd is omdat ik de oprechte bijdrage van anderen betwijfeld heb. Als en wanneer ik mijn minachting rechtvaardig omdat ik feedback ervaar als kritiek, ik mezelf stop en adem. Ik realiseer me dat mijn participatie in en mijn rechtvaardiging van het Minachting Karakter mezelf verhindert om anderen te respecteren waarin ik toegestemd heb om disrespect en minachting te onderhouden en te doen in mijn wereld en realiteit, en dus mezelf verhinder om zo effectief te zijn als waartoe ik in staat ben. Ik stel mezelf ten doel dat ik met mijzelf de verbintenis aanga om om er zeker van te zijn dat ik anderen respectvol behandel zodat ik in staat ben om me te houden aan de overeenkomst/doel/verbintenis die ik gemaakt heb om oprecht samen te werken met anderen waarbij feedback en respect voor hen van doorslag gevend belang is om eenheid en gelijkheid binnen mezelf te realiseren.

Investigate Desteni, investigate the forum where one is invited to write oneself out in self-honesty and where any questions regarding the Desteni Material will be answered by Destonians who are walking their own process. Visit the Destonian Network where videos and blogs are streamed daily. Suggest to also check out the Desteni I Process and Relationship courses as well as the FREE DIP Lite course

 

Dag 258 distrust myself

Afbeeldingsresultaat voor distrust

Ik realiseer me dat twijfel mij weerhoudt om mijn bijdrage te leveren aan een gesprek of presentatie. Ik realiseer me dat de twijfel die ik in mezelf heb aanvaard en toegestaan mijn overtuiging bevestigt. Ik realiseer me dat ik bezig ben wat anderen van me vinden. In het bijzijn van anderen heb ik vaak het idee dat ik stom ben of saai en dat ik niets interessants voor anderen te melden heb.

In wezen ben ik vaak bezig met wat anderen van me denken en vaak is mijn invulling negatief. Mede als gevolg van deze negatieve invulling van het oordeel van de ander kan ik heel moeilijk omgaan met kritiek. Opmerkingen of bepaalde blikken ervaar ik vaak als bevestiging van mijn overtuiging dat ik minderwaardig ben vergeleken met anderen. Op dit soort momenten kan ik me erg schamen of ik zie bevestigt dat de ander mij ‘stom’ of ‘raar’ vindt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik wantrouwen ervaar tijdens teamoverleg in reactie op de bijdrage van teamleden. Als en wanneer ik wantrouwend reageer in relatie tot teamleden/anderen waarin ik mezelf toegestemd heb, dan stop ik en adem. Ik realiseer me door mijn participatie in wantrouwen verhinder ik mezelf om anderen te vertrouwen en wat ik wil uitspreken/delen vervolgens inslik, waarin ik toegestemd heb om wantrouwen in plaats van openheid te onderhouden en te doen in mijn wereld en realiteit, en dus mezelf verhinder om zo effectief te zijn als waartoe ik in staat ben. Ik ga met mijzelf de verbintenis aan tijdens gesprekken in een groep mensen wil ik mijn bijdrage open en oprecht communiceren met mijn groepsleden zodat ik mijn bijdrage lever aan het groepsproces waardoor ik onderdeel wordt van de groep.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik de oprechtheid van teamleden betwijfeld heb naar aanleiding van informatie van een collega. Als en wanneer ik twijfel over anderen naar aanleiding van informatie van iemand anders, dan stop ik en adem. Ik realiseer me door te participeren in de aanname van een ander en vervolgens wantrouwen ervaar ik mezelf verhinder om mijn bijdrage te leveren waarmee ik toegestemd heb om deze te onderhouden en doen in mijn wereld/realiteit en dus mezelf verhinder om zo effectief te zijn als waartoe ik in staat ben. Ik stel mezelf ten doel dat ik niet meega in de aanname van een ander om er zeker van te zijn dat ik zonder oordeel in gesprek ga zodat ik in staat ben om me te houden aan de overeenkomst/doel/verbintenis die ik gemaakt heb zodat ik zichtbaar/hoorbaar aanwezig ben, als wel om zelf mijn principes te vertegenwoordigen.