Dag 480 Claimgedrag

Claimgedrag kan ontzettend benauwend en verstikkend zijn.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat mijn claimgedrag voor M verstikkend en benauwend kan werken.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik niet onder ogen zie dat ieder mens in zijn hart wel ergens een warm plekje heeft voor iemand anders, en dat ik op moment dat M aangeeft dat zij een afspraak heeft met een vriend van vroeger van school, innerlijk allerlei doemscenario’s bedenk, zonder oog te hebben voor de openheid die M communiceert.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ons contact naar aanleiding van dit bericht van M mijn stemming deed omslaan en veranderde van vriendelijk naar star en claimend gedrag.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat de manier waarop M naar me kijkt voor een plotselinge verandering kon zorgen, in ieder geval werd ik me bewust dat ik verlangde dat M niet zou afspreken met die man maar mij zou bezoeken die avond.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik respect heb voor het feit dat M aangeeft dat er op dit moment geen klik is richting mij.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik moeilijk vind om haar los te laten.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik me in relatie tot het bericht van M, innerlijk claimgedrag gewaar werd.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik door mijn gedrag bij M de indruk kan wekken dat zij zich geclaimd voelt, en me realiseer dat zij door mijn gedrag ‘innerlijk behoorlijk benauwd van kan krijgen en of zich opgejaagd gaat voelen’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik het “nee” van M om mij die bewuste avond te bezoeken, niet kon accepteren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik me op dat moment niet realiseerde dat vriendschap of een relatie nu eenmaal respect en ontzag verdienen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet te zien op dat moment dat respect en ontzag inhoudt dat ik geen claimgedrag moest vertonen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik om M geef en als ik om M geef, en van haar houd en haar wil claimen niet zie dat ik niet het beste voor haar wil als zij een keuze maakt die afwijkt van mijn verlangen omdat ik haar wil zien in plaats van dat zij haar vriend die avond ontmoet.

Als en wanneer ik naar de aanwezigheid van M verlang en haar wil claimen als zij ‘nee’ zegt tegen hetgeen ik verlang, dan stop ik en adem

Ik realiseer me zie en begrijp dat he niet uit maakt of het ‘wat zij onderneemt met een andere man’ met of zonder mij is, het gaat erom dat ik de wens van M kan accepteren.

Ik stel mezelf ten doel ‘als ik claimgedrag vertoon’ dat ik me realiseer zie en begrijp dat ik niet meer toe sta, dat M zichzelf kan zijn, omdat ik met mijn claimgedrag alleen maar wil dat ik M mijn verlangen om haar te zien wil opleggen, en dat ik me in dat moment niet realiseer ‘mijn claimgedrag kan nooit goed gaan’.

Als en wanneer mijn claimgedrag averechts uitwerkt op M, dan stop ik en adem.

Ik realiseer me zie en begrijp dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik evenwicht wil realiseren in mijn gevoelens en emoties, en me zal realiseren als gevoelens niet wederzijds zijn dat ik geen claimgedrag moet vertonen.

Als en wanneer ik innerlijk claimgedrag manifesteer, dan stop ik en adem.

Ik realiseer me, zie en begrijp dat ik van mijn gedrag ‘om te willen claimen heb geleerd’, dat ik vanaf dat moment even verdwaald was in mijn innerlijke verlangens om M te zien en nadat we met elkaar in gesprek zijn gegaan, open sta voor hetgeen M innerlijk beweegt en dat ik bereid ben om van alles wat ik meemaak ‘het positieve te leren’, zoals M dit zo mooi en duidelijk beschrijft en waarmee zij mij liet inzien dat ik in het verleden ook presentaties heb verzorgd voor een groep mensen die goed gingen omdat ik vaak focus op hetgeen er fout gaat of negatief is aan een ervaring. 😊

Ik realiseer me dat M aan mij haar besluit communiceert om een einde te maken aan de relatievorm die ik voor ogen had.

Ik realiseer me dat M niet voor niets dit besluit maakt omdat ze heeft aangeven dat zij zich innerlijk benauwd ervaart, omdat zij innerlijk voelt dat zij zichzelf niet meer kan zijn en verdwaald is en omdat zij voor zichzelf een commitment heeft afgesloten ten aanzien van de relatievorm die zij voor ogen heeft.

Ik realiseer me als ik haar claim, dat ik dan aan het kortste eind trek en het contact met haar zal verliezen.

Ik stel mezelf ten doel dat ik me in mezelf afvraag waarom ik claimgedrag vertoon, omdat ik me besef dat ik hiermee het vertrouwen bij M weghaal. M geeft duidelijk aan in ons eerste gesprek bij haar thuis en ook gisteren dat zij het benauwd krijgt van mensen die haar haar willen claimen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik door mijn claimgedrag aan M laat merken dat ik haar gevoelens bagatelliseer.

Als en wanneer ik de gevoelens van M bagatelliseer, dan stop ik en adem.

Ik realiseer me zie en begrijp dat de innerlijke voorkeur van M even belangrijk als die van mij moeten zijn, en als zij aangeeft dat zij de relatie wil verbreken, dat ik haar innerlijk en fysiek die vrijheid geef.

Ik stel mezelf ten doel dat ik mijn claimgedrag achterwege laat want ik doe er meer kwaad dan goed mee.

Advertenties

Dag 263 blanco mind

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik de werkelijkheid in Hier in mijn voordeel verdraai en die illusie vervolgens aan anderen en mezelf als DE werkelijkheid voorhoudt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn verleden, heden en toekomst zorgvuldig gereconstrueerd en er een verhaal van gemaakt waar geen spelt tussen te krijgen valt en me lang genoeg in de uitvoering ervan niet verantwoordelijk heb gemaakt voor mijn gedrag, daden, denken, voelen en emotioneel reageren op gebeurtenissen en mensen in mijn leven en realiteit.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb tijdens de uitvoering me niet laat aanspreken op mijn gedraai en gekonkel.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik denk dat ik gelijk heb, al ziet de hele wereld dat anders.

En het ernstige van de zaak is, hij komt er nog mee weg ook! De mind is doortrapt en geraffineerd. Zijn gedrag en gemanipuleer worden gekenmerkt door een mateloos en massief egocentrisme. Als we hem zien opereren, door de kieren van de werkelijkheid wegglippend als een aal, stemt het ons soms tot braken. Zijn gedrag maakt ons ziedend. Maar voelen we ons machteloos?

Nee, want we kunnen onze vinger er achter krijgen. Zodat hij ons niet voortdurend ontglipt. En als hij ons ontglipt dan ontkent hij dat hij slachtoffer is van de situatie, dan blijven we achter in verbijstering en ontreddering.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mezelf achter een laag alcohol weggemoffeld mijn mind verdooft heb. Ik realiseer me dat ik me zo  gevoeld heb nadat mijn juf me buiten sloot. Nadat mijn vader wekenlang wegbleef. Zonder bericht konden zij mijn hoop en verlangen naar mijn thuiskomst in Hier manipuleren. Wat ik dacht dat zij deden heb ik als zodanig in mezelf aanvaard en toegestaan. Mijn taal, mijn moraal.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn interpretatie van de moraal die hier beschrijf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat deze onwetendheid me razend maakte waardoor ik geïrriteerd en van slag raakte.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb in mijn denken zo een korset te creëren van een werkelijkheid die me past.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de gedachte ‘hoe kan ik zo blind zijn geweest voor de waarheid’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard dat ik zo goed in mijn eigen illusie kon geloven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik zo ongehinderd mijn egocentrisme kon uit leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik ondanks de last van mijn geweten de waarheid omtrent mezelf en anderen nog niet kon zien.

Maar doe ik in de kern niet hetzelfde? Misschien minder uitbundig en minder publiekelijk. Handelend vanuit mijn mind verdraai ook ik voortdurend de realiteit. Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb telkens iets van mijn leven en van mijzelf heb getoond dat het niet is en dat ik niet ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn onophoudelijk wispelturige laconieke gesjoemel met mezelf en mijn gedragingen.

Als ik Oprecht ben en mezelf waarachtig uitdruk’ dan zal me pijnlijk duidelijk worden dat ik voortdurend binnen de waarheid in Hier een leugen heb gecreëerd en mezelf voor de gek houd.

Ik realiseer me dat het mijn betrouwbaarheid is in volle waarheid te staan, te handelen en vervolgens te wandelen.

Kan ik tenslotte medeleven tonen aan mezelf of elke andere leugenaar en manipulator? ‘Ja want dat ben ik ook!’ en kan ik vervolgens vanuit dit mezelf onder ogen komen een brug slaan naar al die andere menselijke mensen?

In ieder geval maakt het me minder moreel superieur en meer solidair. Mijn eigen mind liegen en manipuleren erkennen en toe-eigenen maakt me in ieder geval oprechter voor en minder reactief naar mijn medemens toe.

Trek op een Blanco mind?

Investigate Desteni, investigate the forum where one is invited to write oneself out in self-honesty and where any questions regarding the Desteni Material will be answered by Destonians who are walking their own process. Visit the Destonian Network where videos and blogs are streamed daily. Suggest to also check out the Desteni I Process and Relationship courses as well as the FREE DIP Lite course