Dag 437 alcohol 2

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik taken uitstel ondanks de negatieve gevolgen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik iets wil doen resulteert in een innerlijk conflict; ik wil stoppen met alcohol gebruik en toch staat dit stoppen mij tegen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij overgeef aan de mentale energie van onvermogen, dat er altijd wel een excuus is te bedenken waardoor het logisch is dat stoppen met alcohol resulteert in uitstelgedrag.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik de confrontatie met mijzelf uit de weg ga tot gevolg heeft dat ik in mijzelf negatieve gevoelens van spijt, schuld, verminderend gevoel van eigenwaarde, doelloosheid (‘ik weet niet wie ik ben, wat ik wil’) tot gevolg heeft dat ik de fysieke gewaarwording van de ervaring van taken wel uitvoeren vermijd, door gehoor te geven aan mijn mind informatie, fysiek zelf verlammend werkt.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat alcohol gebruik resulteert in een tijdelijke reductie van stress en de angst die ik manifesteer door mijn gedachten dat mijn leven doelloos is, omdat ik niet exact weet wat ik wil.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik met uitstelgedrag veronderstel dat ik nare emoties in mijzelf kan ontwijken.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijzelf negatief beoordeel.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik denk ‘ik weet niet waarvoor ik het doe’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik veronderstel dat als ik iets doe dit door anderen toch negatief beoordeeld zal worden waardoor ik denk dat men mij niet serieus neemt. Als en wanneer ik alcohol wil nuttigen, dan Stop ik en Adem. Ik realiseer mij dat ik mijn fysiek welzijn niet serieus neem zodra ik overga tot overmatig alcohol gebruik.

Ik stel mijzelf ten doel dat ik mijn fysiek welzijn serieus neem.

Ik stel mijzelf ten doel dat ik dagelijks de eerste alcoholische consumptie laat staan.

Ik stel mijzelf ten doel dat ik dagelijks op vaste tijden gezonde voeding eet.

Ik stel mijzelf ten doel dat ik dagelijks de afwas heb gedaan voordat ik ga slapen.

Ik stel mijzelf ten doel dat ik ook activiteiten onderneem die ik leuk vind.

wordt vervolgd.

Dag 429 alles komt goed

Naar aanleiding van mijn vorige blog realiseer ik me dat ik mij lange tijd bediend heb van de positief geladen slogan/gedachte – ‘alles komt goed’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik participeerde in deze positief geladen mindfuck en backchat om mijn angst voor kritiek niet te ervaren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik door mijn alles komt goed keuze negatief geladen energie van het karakter angst voor kritiek in mijzelf onderdrukt heb.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik positiviteit als alles komt goed rooskleurige gedachten vervolgens geïntegreerd heb in mijn mindbewustzijnssysteem.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik alcohol gebruik als geïntegreerd onderdeel van mijn leven heb aanvaard en toegestaan.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik alcohol verantwoordelijk heb gemaakt voor mijn positief welzijn omdat ik door alcohol gebruik veronderstelde dat ik de negatieve energie van kritiek en onzekerheid niet langer voelde.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik dacht alles komt/kwam goed zodra ik alcohol gebruikte.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij door alcohol gebruik zelfverzekerd, positief, enthousiast en onbevangen voelde en profileerde in relatie tot mensen of binnen specifieke context waarin ik veronderstelde dat mijn welzijn kort daarvoor nog bedreigd werd waardoor ik mij onzeker voelde.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik kritiek had op mijn functioneren omdat ik mijn onzeker niet wilde voelen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik goed genoeg mijn best deed om kritiek te vermijden.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik kritiek op mijn inzet wilde vermijden omdat ik de negatieve energie van kritiek niet wilde ervaren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik de energie van kritiek als afwijzing van mijn Zelfoprecht heb ervaren omdat ik aspecten van kritiek in mijzelf heb aanvaard en toegestaan.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat een aspect van mijn gedachten waardoor ik kritiek ervaar gebaseerd is op negatieve informatie waardoor ik veronderstel ‘ik ben niet-kundig/onkundig’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik veronderstel ‘dat wat ik fysiek onderneem of in gang zet loopt gegarandeerd fout af’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik bang werd voor kritiek omdat ik dacht dat mensen mijn inzet zouden bekritiseren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik taken en bezigheden niet uitvoer of uitstel omdat ik veronderstel dat wat ik doe loopt fout af of gaat mis of is niet goed genoeg.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik ongenoegen ervaar zodra ik eraan denk dat ik taken wil uitvoeren, vaak uitstel omdat ik geen genoegen beleef aan de uitvoering ervan.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat mijn verwachting dat ik kritiek ervaar mij onzeker maakt waardoor ik taken vermijd.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik in tegenstelling tot kritiek verlangde naar positieve complimenten en bevestiging.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik naar mensen zocht die begrip hadden voor mijn angst voor kritiek.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik met rooskleurig gedrag zocht naar positieve bevestiging.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijzelf rooskleurig profileerde omdat ik veronderstelde dat mijn voorstelling positief bevestigd werd omdat ik dacht dat mensen door mijn gedrag minder kritisch waren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik begaafd werd dat ik mij rooskleurig profileerde als voorstelling om mijn angst voor kritiek te ontwijken. Als en wanneer ik van anderen positieve aandacht verlang, dan Stop ik en Adem. Ik realiseer mij dat ik om aandacht vraag om mijn ongenoegen en angst voor kritiek te compenseren omdat positieve bevestiging van anderen mijn tekort aan zelfvertrouwen vervuld.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat mijn kunstmatig verworven zelfvertrouwen een bijdrage levert om mijn onderdrukte angst voor kritiek wat resulteerde in méér energie van kritiek niet te ervaren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik in mijn geest een kunstmatig rooskleurige realiteit veronderstel door middel van mijn gedachten.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik met mijn rooskleurige mind voorstelling positief gedrag creëerde en etaleerde, mijzelf profileerde als een rooskleurig plaatje waarmee ik mijn angst voor kritiek wilde maskeren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat mijn relatie met mijn verbeeldingswereld mijn strategie en manier werd om de relatie met mijn angst voor kritiek niet te ervaren en dus niet in de ogen te zien.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik anderen verantwoordelijk heb gemaakt voor mijn ongenoegen omdat ik enkel en alleen maar positief bevestigd wilde worden. Als en wanneer ik niet positief bevestigd wordt en energie van kritiek ervaar, dan Stop ik en Adem. Ik realiseer mij zodra ik in mijzelf energie van kritiek ervaar, positieve bevestiging, enthousiasme, spontaniteit en onbevangenheid die anderen in hun gedrag profileren wegduw, omdat ik dit gedrag  ervaar als te rooskleurig.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik te rooskleurig gedrag wantrouw.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard zodra mensen te rooskleurig gedrag manifesteren in mijzelf de energie van jaloezie en afgunst ervaar.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik te rooskleurig gedrag ervaar als dramatisch en overdreven waardoor ik vermoeid en verveeld raak.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat te rooskleurig gedrag mij droevig, onzeker en passief maakt, aanleiding is dat ik mensen wegduw omdat ik niet kritisch, onzeker, streng, twijfelend, geërgerd, wantrouwend of boos wil reageren omdat ik mijzelf positief en rooskleurig wil profileren. Als en wanneer ik mensen wegduw, dan Stop ik en Adem.

Ik vergeef mijzelf dat ik in mijzelf angst voor kritiek en afwijzing heb aanvaard en toegestaan en afhankelijk werd van mijn positief geladen mind mantra ‘alles komt goed zodra ik alcohol nuttig’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat alcohol mijn maatje en middel werd waarmee ik mij rooskleurig, zelfverzekerd, onbevangen, enthousiast en spontaan kon profileren omdat ik niet langer de energie van kritiek en afwijzing wilde voelen. Als en wanneer ik alcohol wil nuttigen, dan Stop ik en Adem. Ik realiseer mij dat alcohol niet het middel is waardoor ik in mijzelf geen angst en afwijzing ervaar want door alcohol gebruik verdwijnen deze nare gevoelens niet.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat mijn maatje alcohol mij effectief ondersteunde omdat ik door de hulp van alcohol letterlijk een knop voelde omspringen in mijn geest wat voor mij aanleiding was dat ik zelfverzekerd werd waardoor ik mij rooskleurig, enthousiast, spontaan en ongedwongen kon profileren.

Ik stel mijzelf ten doel dat ik begrip heb voor mensen die reageren vanuit emotie of nare gevoelens door naar hun verhaal te luisteren en de informatie in hun verhaal niet langer letterlijk op mijzelf wil betrekken.

Uit eigen ervaring weet ik dat binnen de verslavingszorg de negatieve sociale, psychische en fysieke gevolgen van teveel alcohol gebruik overbelicht worden.

Ik stel mijzelf ten doel dat ik mensen praktisch wil ondersteunen en niet uitvoerig over deze negatieve aspecten en oorzaken wil vertellen omdat ik mij realiseer, zie en begrijp dat door te veel informatie mijn mind weerstand en angst juist toenam. Want door mijn in mijzelf aanwezige onzekerheid en angst voor kritiek ging ik door deze over-load aan informatie juist meer nare negatieve gevoelens zoals spijt, schuld en schaamte ontwikkelen. En, met alcohol gebruik, zo wist ik, kon ik deze nare gevoelens ontwijken, onderdrukken en verdoven.

Ik stel mijzelf ten doel dat ik mensen effectief en begripvol kan ondersteunen door hen te vertellen dat zij hun alcohol gebruik gebruikt hebben als tijdelijke ondersteuning om hun misère, mind pijn, nare gevoelens en emoties die ontstaan uit gedachten en ervaringen, tijdelijk niet te ervaren, door deze met alcohol te ontwijken.

Voor praktische zelfhulp tools en effectieve ondersteuning klik hier.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Dag 359 Betrouwbaarheid

‘Zeggen wat je doet en uiteindelijk doen wat je Zelfoprecht toezegt’.

Validiteit – zegt iets over de inhoud: wordt er gemeten wat de bedoeling is. Wanneer u mensen op straat vraagt of ze wel eens stelen, is de kans groot dat de dieven onder hen dit zullen ontkennen. Op basis van een dergelijk onderzoek schat u het aantal dieven te laag in.

Betrouwbaarheid heeft te maken met de stabiliteit van het onderzoeksresultaat. Wanneer het onderzoek zou worden herhaald, komen dan dezelfde resultaten naar voren? Bij het bovengenoemde voorbeeld kunnen de resultaten betrouwbaar zijn, omdat het percentage dieven dat liegt altijd ongeveer even groot is.

Erkennen  gaat over het eerlijk en oprecht schrijven en uitspreken van jouw gedachten, emoties en gevoelens die aansluiten bij jouw overtuigingen en veronderstellingen.

Ontkennen en stukjes informatie weglaten leverde mij spanning op. Mijn geweten = overtuigingen van hetgeen ik eerlijk wist. Uit ervaring weet ik inmiddels dat als ik Informatie anders dan ik denk communiceer, resulteert in frictie, ruis en weerstand.

Gouden kooitje.

Je moet goed begrijpen dat zelfoprechtheid niet over het uitspreken van je gedachten, emotionele en gevoelsmatige reacties gaat. Nee, zelfoprechtheid komt niet van de mind, jouw gedachten en overtuigingen – velen begrijpen zelfoprechtheid, zelfeerlijkheid verkeerd – als je denkt dat zelfoprechtheid is dat je uitspreekt wat er in je bewuste mind is… nee, dat is oprechtheid.

Oprechtheid is wanneer je spreekt vanuit jouw bewuste-mind – gedachten, herinneringen, ervaringen emoties of gevoelens. ZELFoprechtheid is wanneer je JOU uitspreekt. We zijn in het proces van het beseffen wat zelfoprechtheid is, daarom: ‘spreek’ in je schrijven ‘uit wat er is’ en daardoor zul je ontdekken wat zelfoprechtheid voor jou als jou, is.

Velen vragen: ‘maar als ik van de mind ben en de mind, dan zal wat ik schrijf alleen oprechtheid zijn’ – ja, maar het interessante is dat door de oprechtheid van de mind voor je te zien in woorden, je je zult realiseren wat ZELFoprechtheid als jij is. Kijk, je bestaat al zo lang in en als de mind, pratend met jezelf daarboven in je hoofd, maar nu door het schrijven zie je jezelf voor je voor de eerste keer – je staat als het ware naakt voor jezelf. En hierbinnen gebeurt iets interessants: jij ziet JIJ, jezelf en hierdoor komt zelfoprechtheid tevoorschijn…

En dan zul je beseffen dat zelfoprechtheid er altijd is geweest – maar je ontkende je eigen zelfoprechtheid, omdat je ‘jou’ al zo lang hebt ontkend – door te doen alsof je een mind-bewustzijn-systeem bent, omdat je bang was voor jezelf en daarom bang was om Zelfoprecht te zijn.

Als je zelfdirectief richting geeft aan jouw doelen en het commitment waar jij voor staat doe je dit vanuit Zelfoprechtheid. Degene die je bent in je oorspronkelijke kern.

Zelfverantwoordelijk zijn betekent dat jij oprecht jouw gedachten, emoties en gevoelens kunt communiceren. Dit vraagt om commitment, oefening, inzet en oprechtheid.

Experimenteren, om uit jouw gouden kooi te stappen, wie je kunt vertrouwen begint DUS bij jezelf oprecht onder ogen kunnen komen. Zelfoprechtheid realiseren kun je verwezenlijken door middel van Zelfvergeving schrijven en Gewaar worden van jouw mind die o.a. bestaat uit gedachten, emoties en gevoelens.

Zelfonoprechtheid

Als je je ervan bewust bent dat iemand onoprecht is met zichzelf op welke manier dan ook – niet naar het systeem, maar naar het leven – en je niets doet omdat je bang bent of omdat het risico te groot is, dan ben je één met en gelijk aan zelfonoprechtheid en ga je onderuit. Dit is de sleutel tot transformatie op alle manieren – het praktische punt van het zelf verantwoordelijk zijn voor allen als zijnde zelf in elk moment.

Dag 307 Participating in fear

Angst kan tijdelijk functioneel zijn als er reële dreiging aanwezig is. Een auto die met hoge snelheid nadert moet ik ontwijken. Als bescherming van mijn fysiek en om een onveilige situatie te voorkomen. Het leidt tot voorzichtigheid of tot vluchten en is dus een vorm van zelfbescherming.

Als en wanneer ik zonder aanleiding dreigend gevaar ervaar vooraf aan een fictieve situatie die ik vanuit mijn denken en gedachten observeer terwijl daar geen feitelijke aanleiding voor is zonder aanwijsbaar bewijsmateriaal dan is mijn angst irrationeel, strijdig met de rede en onlogisch. De gegevens die ik kan zien, zoals de auto die aanstormt, ontbreken. Irrationeel verwijst ook naar een gefantaseerde werkelijkheid. Een fantasie beeld in mijn geest.Die als beeld in mijn mind existeert als klinkklare waarheid en in de werkelijkheid van het moment nog niet is ervaren.

Afbeeldingsresultaat voor autocrash

Als de auto mij raakt ondervind ik daar last van. Als ik mijn fantasie als waarheid ervaar ondervind ik ook last omdat de positieve of negatieve belasting van mijn denken mij weerhoudt om deze ervaring niet nog eens te ondervinden. De auto die mij eerder in mijn leven schrik bezorgde kan ik als zodanig als schrik binnen mijn fysiek in een huidig moment als fantasiebeeld herbeleven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik zonder reële feiten van die situatie ergens in de toekomst zelf degene ben die een beeld schets me realiseer zie en begrijp dat ik veronderstel dat ik een situatie nader waarin de reële ervaring van de situatie nog ontbreekt

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik door mijn fantasie beeld niet meer naar buiten durf of geen boodschappen durf te doen in een drukke winkel spreken, zodra ik me dit besef, dat ik me realiseer, zie en begrijp mijn gedachte is het resultaat van mijn irrationeel denken

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat mijn denken een angststoornis kan veroorzaken moet onderzoeken 

Dus zolang ik ter bescherming op angst vertrouw dan betekent dit dat mijn mind gecreëerde gedachten mijn  Self-Forfilling-Prophesy in stand houd

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ‘what I Say & think wil happen’ alweer angst genereert binnen mijn fysiek

Vaak krijgen mensen met een angststoornis medicatie voorgeschreven om de gevolgen van angst te bestrijden.

Want angst geeft vaak fysieke klachten als hoofdpijn, buikpijn, slaapproblemen en prikkelbaarheid. Hevige angst kan daarnaast leiden tot: hartkloppingen, benauwdheid, zweten, pijn op de borst, trillen, het gevoel flauw te vallen of tintelingen in de ledematen.

De emotionele gevolgen van angst worden dus tijdelijk met medicatie gedempt. Het middel werkt daardoor kalmerend als u angstig of gespannen bent.

Hierdoor verminderen ook de lichamelijke klachten, zoals hartkloppingen, buikpijn, trillen en transpireren, die vaak met angst en spanning gepaard gaan. Medicatie is dus een tijdelijke hulp bij deze verschijnselen.

Ik heb zelf drie maanden spanning medicatie gebruikt en gemerkt dat het middel rust gaf. Echter de oorzaak van mijn gespannenheid verdween dus tijdelijk. Bij zeer heftige emoties en gedurende een korte periode kan medicatie tijdelijk nuttig zijn. En na deze periode van ‘slikken’ realiseerde ik me dat ik net als alcohol afhankelijk kon worden van het medicijn.

In de bijsluiter las ik echter niets over ontwenningsverschijnselen waardoor ik meer angst, hoofdpijn, spierpijn, slapeloosheid, rusteloosheid en geïrriteerdheid zou ontwikkelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat paniek mijn leven ging beheersen Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat alleen de gedachte aan paniek kan leiden tot paniek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik situaties waarin een paniek kon/kan ontstaat te vermijden

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de gedachte dat het me niet lukt om naar buiten te gaan, straatvrees kreeg en had uit angst voor paniek

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst welke ik vooraf aan een groepsgesprek, contact met bekenden in een winkel of op straat me niet realiseerde dat mijn repeterende denkkracht gecreëerde zorgen waren door mijn gedachten gecreëerd deed besluiten en aangezet om niet naar buiten te gaan

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik verslaafd was aan de interpretatie van mijn denken

Als en wanneer ik me realiseer zie en begrijp dat ik de voorstelling van een eerdere denk ervaring als herinnering van mijn mind in Hier herbeleef dan stop ik en adem ik

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat mijn denk zorgen mij weerhielden dat ik zelf richting bepaalde dat ik mezelf door een moment van angst kon leiden

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een niet reële situatie te vertalen naar een irreële veronderstelling

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik niet zag, realiseerde en begreep dat irrationele gedachten die mijn mind opvoert om mij te beschermen om deze nare ervaring nogmaals te wandelen mezelf verhinder heeft dat ik de reële situatie in Hier onder ogen kwam/kom en vanuit angst gedirigeerd gekozen heb om fictieve situatie’s of triggers te ontvluchten

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik niet eerder het besef had wat het betekent om zonder angst te zijn

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb door onbekendheid voor het onbekende angst voorspel mijn angst profetie onderhoud

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb door het onbekende het bekende ontbreekt, mijn mind controle verlies mij angst inboezemt

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb vooraf aan groepsoverleg geen controle kan uitoefenen op reacties van groepsleden

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik vooraf aan groepsoverleg uitvoerig in conclaaf ging met mijn irrationele doemscenario mogelijke reacties creer niet realiseer zie en begrijp dat mijn denkpatronen en innerlijke conversatie mij angstig maakt waardoor allerlei eventuele mogelijke gevolgen niet ontstaan door dat groepsproces maar door mijn beeld ervan

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik in reactie op en naar aanleiding van mijn reactie op mijn interpretatie van het groepsproces dacht ‘als zij lacherig reageren wordt ik belachelijk gemaakt’

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mijn bijdrage als belachelijk bestempel

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik door mijn gedachte aan belachelijk mijn bijdrage ontwijk door weg te blijven en het groepsproces te ontwijken, ontvluchten omdat ik denk dat mijn bijdrage onzinnig, absurd, lachwekkend, bespottelijk, gek en dwaas is

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik me door mijn angst vanuit mijn veronderstelling om te voorkomen dat ik door anderen belachelijk werd gemaakt me ging gedragen vanuit de aanname ik ben onnozel, dom, onbelangrijk want als ik iets zeg en bijdraag krijg ik vervolgens of kritiek of ik wordt terecht gewezen en of gecorrigeerd want de mensen zullen me uitlachen

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik aan mijn bijdrage aan het groepsproeces vooraf een denigrerend, manipulatief lachje verbind dat mij onverschillig en laconiek bejegend alsof mijn bijdrage er absoluut niet toe doet

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb om de goede vrede in mezelf te bewaren onnozel en clownesk ging gedragen, om de lachers, criticasters en ongevoelige types, degenen zonder inlevingsvermogen, vriendelijk te stemmen

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik anderen ging teasen vanuit de verwachting dat ik van hen vriendelijkheid en rust zou ontvangen door hen tevreden te stemmen

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mezelf belachelijk maak door situaties te vermijden

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik story of my life story van het aangepaste mind onnozele clowneske kind heb opgevoerd mijn mind bleef voeden en onderhouden binnen mijn wereld en realiteit

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat deze irrationele gedachten en generalisaties ertoe hebben geleid dat ik dacht en me niet anders herinner dat ik moest voldoen aan de verwachtingen van anderen

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat dit inzicht mij fysiek ongemak gaf heeft aangezet om situaties die ik vooraf als belachelijk heb ingeschat ging ontwijken en vermijden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik alcohol had om nare gevoelens en emoties die aanzetten tot vluchtgedrag, om deze te neutraliseren

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik me aangepast heb aan alcohol het middel dat mijn emoties voorzag van een positieve energetische lading, waarvan ik wist dat ik mijn emotionele onzekerheid kon ontdoen van negatieve lading – sneaky hé –

Alcohol is aanwezig binnen iedere sociale context. Alcohol fungeert, net als medicatie als gedoog drug waardoor grote emotionele en fysieke gevolgen ontstaan.Op de websites van apothekers wordt dit bevestigd. Apothekers zijn de medicatie verstrekkers, naar aanleiding van het psychiaters-, doktoren- en huisartsen advies.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik alcohol, medicatie, andere mensen uit mijn omgeving, apothekers, psychiaters-doktoren- tandarts en huisartsen, mensen die ik om advies vraag, verantwoordelijk maak om mijn angstproblemen op te lossen

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat aan overmatig alcohol gebruik, alcohol als middel dat fungeert als vlucht mechanisme, dat aan alcohol gebruik gedachten, veronderstellingen en aannames ten grondslag liggen, die het fundament vormen voor alcohol gebruik

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik nadat ik helemaal gestopt was met de drug ‘alcohol’ me realiseerde, zag en begon te begrijpen dat drankgebruik niet het eigenlijke probleem is

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mezelf beschermt heb tegen ongemak de makkelijke keuze heb gemaakt in momenten zodra mensen afweken van mijn mind verbeelding, mijn eerste gedachte was ‘iedereen duwt mij weg’, bezweek onder deze spanning vervolgens mezelf heb toegestaan en aanvaard dat alcohol deze weerstand kon verhelpen

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de gedacht als mensen mij negeren dat zij bewust mijn onuitgesproken angstgevoelens negeren

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb zodra mensen afwijken van mijn beeld automatisch veronderstel dat zij mij wegduwen omdat zij bewust en met opzet mijn pijn negeren

wordt vervolgd

 

 

 

 

Dag 290 Habitual habit’s

Habitual, a ritual, having a habit of doing, being something: So I realize I was a habitual drunkard.

I did my habit, act as an tendency do the same things, things/drinks, things sounds like drinks lol, act what was done a long time before, over and over again.

Typical achievements of the drunkard player, playing and replaying, acting as an ice cube, replays as frozen-ness, moves around in me as me, in the always changing reality in Here, wich exist as the ice cube, one will prevent, act-as physical in Here-ness, existing every breath-in and outbreath, in me as me exist as oneness and equility, exist as me as equility and oneness, whats best for all Life.

The drunkard frozen image existence first time observed saw in the cafe of my parents, looking at the alcohol drinking ritual of the café visitors combined with cigarette smoking became a fascinating ritual to me. I’m also playing billiards with them. After winning a game, my mother gave me my first beer. Proud I was celebrated my victory with few beers and smokes at the age of fourteen. So this experience of pride and victory I-related with the enjoy I saw in the eyes of visitors while smoking there smokes and drinking beers, experience became ritual meaning in my mind such as enjoying, rejoice, to be happy, to be proud of me as me in me by drinking beers and smoking smokes.My fascination drink beers and smoke cigarettes became a tought and memory and, an logical automatic behave when visisting a bar, playing biljart game, have fun and external attention and admiration from the plaudit visitors. In a way this ritual combination awareness made me stronger, stronger and more valuable within my because of this intoxication.

The ritual became my defence against critic when I was thinking that someone’s accusing me, and felt this way  when someone criticize my behave, I realize, it’s me the mind one in me, resonate with the critical voltage as me in me. The easy way,
anesthetize myself and eliminate my negative critic with alcohol and cigarettes, became a way of act. Felt negative, simply used my anesthesia as negative emotions popped-up. Later on alcohol became my friend. I used him more and more to support and assist me when felt bad. This bad sense became my addiction.

Also, to assist and support myself, in one proces of walking out of the mind and into the physical, is to start moving my attention during my day-to-day drink alcohol activities, from my mind thoughts into the physical, honest, it took some periode of time.

First I blamed my drinking and therefore I felt a shamed and because of this shame tension in myself, I felt irritation together with thoughts that I had ruined my life, I felt more irritation and also fair seclude in myself when visiting friends, So I stopt no longer seeing them, isolate myself and felt more fair.

Felt more fair because thinking around all day about the mistakes and fair, accumulate fair in me as me, and thus greater fear of the big bad world

I forgive myself that I’ve accepted and allowed myself to accept that my bad sense became my addiction

I forgive myself that I’ve accepted and allowed myself to accept that my bad sense befriended alcohol became a way of live as me in me

I forgive myself that I’ve accepted and allowed myself to fear my thoughts

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to fear my mind

I forgive myself that I’ve allowed and accepted myself to seperate myself from my mind-consciousness fear system existence, and in that separation, had given it the power to take over/have control, influence, as the fair directive-principle in me as me over and of me

I forgive myself that I’ve accepted and allowed myself to exist in fear towards my thoughts, and in that fear, not realizing, seeing, and understanding that in accepting and allowing that very fear, to exist, I am abdicating my responsibility of being the directive principle of and as my thoughts that are, in-fact me. So as a matter of fact the fair is me as me.

So I forgive myself that I’ve accepted and allowed myself exist, during a longer period, as fair, used alcohol to suppress and deny anxiety, the fair exist disappeared by the influence of alcohol, After I woke up, fear, anxiety and scare looked me in the eyes, while the existens of my mind race thoughts popping-up again

I forgive myself that I haven’t accepted and allowed myself to be here, in my physical, directing me as me, and taking responsibility for me as me, and my living, but have given that responsibility to my mind, to thoughts, and to energy

I forgive myself that I haven’t accepted and allowed myself to use my responsibility instead allow my mind to run away from me as me as my directive physical principle, support by my friend and buddy alcohol which masked my mind influence for a night

I forgive myself that I’ve accepted and allowed myself to not releasing that relationship that I developed towards my mind

I forgive myself that I’ve accepted and allowed myself to directive and support my mind with drinking alcohol, assist my fear with/by the acceptance and allowence of my alcohol abuse, instead walking my fear

I forgive myself that I’ve accepted and allowed myself to for a long periode of time participate in the pratically physically habitual drunkard, physically exist as the mind pratically physically habitual drunkard within me as me

In next blog will explaine why it’s important see and be aware of this character….

thanks