Dag 480 Claimgedrag

Claimgedrag kan ontzettend benauwend en verstikkend zijn.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat mijn claimgedrag voor M verstikkend en benauwend kan werken.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik niet onder ogen zie dat ieder mens in zijn hart wel ergens een warm plekje heeft voor iemand anders, en dat ik op moment dat M aangeeft dat zij een afspraak heeft met een vriend van vroeger van school, innerlijk allerlei doemscenario’s bedenk, zonder oog te hebben voor de openheid die M communiceert.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ons contact naar aanleiding van dit bericht van M mijn stemming deed omslaan en veranderde van vriendelijk naar star en claimend gedrag.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat de manier waarop M naar me kijkt voor een plotselinge verandering kon zorgen, in ieder geval werd ik me bewust dat ik verlangde dat M niet zou afspreken met die man maar mij zou bezoeken die avond.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik respect heb voor het feit dat M aangeeft dat er op dit moment geen klik is richting mij.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik moeilijk vind om haar los te laten.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik me in relatie tot het bericht van M, innerlijk claimgedrag gewaar werd.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik door mijn gedrag bij M de indruk kan wekken dat zij zich geclaimd voelt, en me realiseer dat zij door mijn gedrag ‘innerlijk behoorlijk benauwd van kan krijgen en of zich opgejaagd gaat voelen’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik het “nee” van M om mij die bewuste avond te bezoeken, niet kon accepteren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik me op dat moment niet realiseerde dat vriendschap of een relatie nu eenmaal respect en ontzag verdienen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet te zien op dat moment dat respect en ontzag inhoudt dat ik geen claimgedrag moest vertonen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik om M geef en als ik om M geef, en van haar houd en haar wil claimen niet zie dat ik niet het beste voor haar wil als zij een keuze maakt die afwijkt van mijn verlangen omdat ik haar wil zien in plaats van dat zij haar vriend die avond ontmoet.

Als en wanneer ik naar de aanwezigheid van M verlang en haar wil claimen als zij ‘nee’ zegt tegen hetgeen ik verlang, dan stop ik en adem

Ik realiseer me zie en begrijp dat he niet uit maakt of het ‘wat zij onderneemt met een andere man’ met of zonder mij is, het gaat erom dat ik de wens van M kan accepteren.

Ik stel mezelf ten doel ‘als ik claimgedrag vertoon’ dat ik me realiseer zie en begrijp dat ik niet meer toe sta, dat M zichzelf kan zijn, omdat ik met mijn claimgedrag alleen maar wil dat ik M mijn verlangen om haar te zien wil opleggen, en dat ik me in dat moment niet realiseer ‘mijn claimgedrag kan nooit goed gaan’.

Als en wanneer mijn claimgedrag averechts uitwerkt op M, dan stop ik en adem.

Ik realiseer me zie en begrijp dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik evenwicht wil realiseren in mijn gevoelens en emoties, en me zal realiseren als gevoelens niet wederzijds zijn dat ik geen claimgedrag moet vertonen.

Als en wanneer ik innerlijk claimgedrag manifesteer, dan stop ik en adem.

Ik realiseer me, zie en begrijp dat ik van mijn gedrag ‘om te willen claimen heb geleerd’, dat ik vanaf dat moment even verdwaald was in mijn innerlijke verlangens om M te zien en nadat we met elkaar in gesprek zijn gegaan, open sta voor hetgeen M innerlijk beweegt en dat ik bereid ben om van alles wat ik meemaak ‘het positieve te leren’, zoals M dit zo mooi en duidelijk beschrijft en waarmee zij mij liet inzien dat ik in het verleden ook presentaties heb verzorgd voor een groep mensen die goed gingen omdat ik vaak focus op hetgeen er fout gaat of negatief is aan een ervaring. 😊

Ik realiseer me dat M aan mij haar besluit communiceert om een einde te maken aan de relatievorm die ik voor ogen had.

Ik realiseer me dat M niet voor niets dit besluit maakt omdat ze heeft aangeven dat zij zich innerlijk benauwd ervaart, omdat zij innerlijk voelt dat zij zichzelf niet meer kan zijn en verdwaald is en omdat zij voor zichzelf een commitment heeft afgesloten ten aanzien van de relatievorm die zij voor ogen heeft.

Ik realiseer me als ik haar claim, dat ik dan aan het kortste eind trek en het contact met haar zal verliezen.

Ik stel mezelf ten doel dat ik me in mezelf afvraag waarom ik claimgedrag vertoon, omdat ik me besef dat ik hiermee het vertrouwen bij M weghaal. M geeft duidelijk aan in ons eerste gesprek bij haar thuis en ook gisteren dat zij het benauwd krijgt van mensen die haar haar willen claimen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik door mijn claimgedrag aan M laat merken dat ik haar gevoelens bagatelliseer.

Als en wanneer ik de gevoelens van M bagatelliseer, dan stop ik en adem.

Ik realiseer me zie en begrijp dat de innerlijke voorkeur van M even belangrijk als die van mij moeten zijn, en als zij aangeeft dat zij de relatie wil verbreken, dat ik haar innerlijk en fysiek die vrijheid geef.

Ik stel mezelf ten doel dat ik mijn claimgedrag achterwege laat want ik doe er meer kwaad dan goed mee.

Advertenties

Dag 478 People ‘please’ treat me gentle.

‘Bij het nalezen van mijn blogs kom ik tot de conclusie dat het thema ‘duidelijkheid’ prominent in mijn mind terugkeert en dat ik me realiseer, zie en begrijp dat ik van anderen duidelijkheid verlangde’.

Lang heb ik gedacht dat ik door mensen negatief geëvalueerd werd. Ik durfde zelfs niet meer over straat te lopen. Ik was bang voor de blik van mensen en als ik hen naderde en zij vervolgens de andere kant opkeken te denken ‘ik wordt door hen genegeerd’. Waarop ik innerlijk de hoop ging ervaren ‘toon eens wat meer begrip voor me’. Of als ik bekenden zag lopen, snel een steegje indook. Dit om mijn angst voor negativiteit te ontlopen door hetgeen ik innerlijk veronderstelde.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik lange tijd van mensen verlangde dat ik door hen teder en met begrip voor mijn angst voor negativiteit bejegend zou worden.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mensen ontweek zodra ik hen op straat zag lopen omdat ik dacht ‘ik ben incompetent’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mijn innerlijke ervaring van angst en mislukking onderdrukt heb.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mezelf niet kon geruststellen of tot bedaren kon brengen omdat ik dacht ‘ik ben een foutje’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik een tijd lang mijn innerlijke negativiteit en onrust onderdrukt heb met alcohol.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik naar instemming en bevestiging verlangde, innerlijk wilde voorkomen dat ik me afgewezen en bekritiseert ervaarde.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik me innerlijk bekritiseerde omdat ik veronderstelde dat mensen negatief spraken over mij.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik niet over straat durfde en me in mijn woning terugtrok en in afzondering mijn dagen op de bank doorbracht vergezeld van mijn maatje ‘alcohol’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik van mensen vriendelijkheid, begrip en zachtheid verlangde.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik van anderen verlangde dat zij mij accepteerden zoals ik in oorsprong ben vriendelijk, begripvol en zacht.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mijn innerlijke negativiteit compenseerde met mijn geloof dat de mensen en de wereld vriendelijk, begripvol en zacht zou moeten zijn omdat ik de wereld en mensen innerlijk heb ervaren als onvriendelijk, niet-begripvol en grof.

Ik vergeef mezelf dat ik mijzelf toegestaan en aanvaard heb dat ik alles wat ik denk en van anderen verlang ergens in mijn leven innerlijk met mezelf overeengekomen ben.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik gesteld was op vriendelijkheid, begrip en zachtheid.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik beïnvloed door gedachten, gevoelens en emoties de wereld en de mensen verantwoordelijk maakte voor mijn innerlijke gesteldheid.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik niet eerder heb ingezien dat ikzelf mijn innerlijke waarheid creëer.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat dit ‘innerlijk niet eerder inzien’ resulteerde in de ervaring van depressie, suïcide gedachten en alcoholmisbruik waardoor ik de realiteit met mijn innerlijk positief veronderstelde leven verloor.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat dit veronderstelde positieve innerlijke leven gebaseerd was op succesvol zijn, veel geld willen bezitten en positieve aandacht van de mensen en wereld om me heen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik dacht dat de wereld en de mensen aan mij verplicht was dat ik me innerlijk happy zou ervaren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mensen begon te pleasen en de wereld bekeek door een roze bril.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik vele therapiejaren later tot de conclusie kwam dat al die therapietheorie, ziektebeelden en diagnoses mijn innerlijke angst, onrust en onzekerheid alleen maar versterkt heeft.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk de praktijk van het leven geïnterpreteerd en geobserveerd heb vanuit een theoretisch referentiekader waarmee ik mijn fysiek in Hier gemanipuleerd en veronachtzaamd heb.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik zonder deze theoretisch innerlijke ervaring niet kon weten welke invloed positief en negatief denken had op mijn fysiek functioneren in Hier. Als en wanneer ik het verloop van mijn leven veroordeel, dan stop ik en adem.

Ik realiseer me zie en begrijp dat ik begrip heb ontwikkelt voor mijn manier van handelen en dat ik op zoek ben gegaan naar manieren die op dat moment voor handen was.

Ik heb me ooit ten doel gesteld dat ik geen fysiek geweld wilde gebruiken en dat ik een vriendelijk en behulpzaam mens wilde zijn. Dit baseerde ik op mijn innerlijke ontevredenheid, onmacht en onrust wat ik ervaarde. Mij niet realiserende dat ik mijn innerlijke wereld zelf gecreëerd heb.

Ik heb me ten doel gesteld dat ik zelf verantwoordelijk ben voor mijn innerlijk welzijn en ik merk meer en meer, nu ik de praktische tools van Desteni gebruik, dat ik innerlijk meer stabiliteit ervaar. Dat ik minder focus op uiterlijk succes en positieve aandacht van de mensen en wereld om me heen en dat ik minder veroordeel.

Dit omdat ik me Gewaar ben van het feit dat de informatie van mijn mind mij bestuurd heeft in al mijn keuzes die ik heb gemaakt.

Ben je geïnteresseerd om jezelf en je keuzes oprecht te bevragen en onder ogen te komen, bekijk dan meer Desteni informatie via onderstaande links:

http://desteni.org/

Gratis online schrijfcursus: http://lite.desteniiprocess.com/

https://eqafe.com/

Dag 477 Asking others for permission to speak.

Tijdens de wekelijkse chat met mijn buddy realiseerde ik me in relatie tot een vraag van mijn buddy dat ik onvolledig ben in hetgeen ik communiceer’. Ik had een blog gelezen van een Destonian die ik als ondersteunend had ervaren.

Context chat buddy: ‘Ik heb een blog gelezen die ik als ondersteunend heb ervaren’. ‘Cool, wat vond je ondersteunend’? Mijn reactie: ‘ik had deze vraag verwacht’. Naar aanleiding van mijn opmerking ‘ik heb een blog gelezen die ik als ondersteunend heb ervaren’ merkte mijn buddy op ‘voor mij staat het er alsof je wacht totdat ik doorvraag, terwijl je in die zin al ‘meer zegt’ maar het nog niet zegt’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik naar aanleiding van mijn opmerking en de feedback van mijn buddy veronderstel ‘mijn buddy vraagt zometeen om verduidelijking omdat ik onvolledig ben in mijn uitleg’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb vervolgens te denken ‘ik ben onvolledig in mijn uitleg’, nadat ik dooradem me vervolgens een gedachte realiseer/gewaar ben ‘ik vraag aan een ander permissie om volledig te zijn in hetgeen ik communiceer/uitspreek’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik tijdens de chat onvolledig ben in mijn antwoord.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik onvolledig ben tijdens uitleg van hetgeen ik communiceer en me vervolgens realiseer, zie en begrijp ‘ik vraag aan een ander permissie om te spreken, uit angst om kritiek te krijgen’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik onvolledig ben in hetgeen ik vertel omdat ik van een ander bevestiging/instemming verlang om te mogen spreken.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik naar instemming/bevestiging verlang omdat ik innerlijk wil voorkomen dat ik me afgewezen en bekritiseert ervaar want als ik me uitspreek dan ontvang ik kritiek.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik me innerlijk bekritiseer en angst ervaar voordat ik mijn behoefte uitspreek.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk verwacht dat ik kritiek zal krijgen op hetgeen ik bijdraag aan een gesprek omdat ik veronderstel dat ik eerst aan de ander permissie of instemming moet vragen om te mogen spreken.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik van de ander bevestiging vraag.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik van de ander vraag ‘volledig te mogen zijn tijdens communicatie van hetgeen ik in mijn antwoorden/uitleg uitspreek/communiceer’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik niet vertel dat ik innerlijk behoefte heb aan duidelijkheid waardoor ik onduidelijk ben in mijn communicatie omdat ik ‘innerlijk mezelf niet toevertrouw dat ik mijn vragen volledig communiceer’.

Ik vergeef mezelf dat ik mijzelf toegestaan en aanvaard heb dat ik ergens in mijn leven innerlijk met mezelf overeen gekomen ben dat ik mijn vraag volledig en perfect wil communiceren om kritiek te voorkomen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik in het verleden en heden toestemming of permissie van toehoorders heb afgewacht voor mijn behoefte (duidelijkheid) en van hen verlang dat zij hetgeen waaraan ik behoefte heb, aan mij communiceren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik van anderen verlang dat zij mijn behoefte duidelijk aan mij communiceren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik veronderstel dat anderen weten waaraan ik behoefte heb.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te veronderstellen ‘als mensen niet tegemoet komen aan mijn behoeften, dat ik hen verantwoordelijk maak voor hetgeen ik niet uitspreek’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik afwacht of de organisatie waarvoor ik ga werken contact opneemt met mij. Als en wanneer ik verwacht dat de organisatie contact opneemt met mij, dan stop ik en adem. Ik realiseer me zie en begrijp dat ik geen duidelijkheid kan verlangen van een ander ‘hetgeen ik van een ander verlang’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik verlang dat mensen mij volledig informeren. Als en wanneer ik onvolledig ben in mijn vraag/uitleg, dan stop ik en adem.

Ik realiseer me zie en begrijp dat ik onvolledig ben in mijn communicatie omdat ik niet durf te vragen om duidelijkheid en uitleg, uit angst voor afwijzing, om kritiek te krijgen en niet mijn verantwoordelijkheid te nemen om anderen volledig te informeren, waardoor ik onvolledig ben in hetgeen ik wil vragen omdat ik permissie, bevestiging of instemming verlang om te mogen spreken, om te voorkomen dat ik me innerlijk afgewezen en bekritiseert ervaar omdat ik veronderstel dat ik kritiek ontvang in relatie tot mijn vragen, gedachten, behoeften of bijdrage’.

Ik stel mezelf ten doel dat ikzelf contact opneem met de organisatie en informeer naar de voortgang van hetgeen we afgesproken hebben.

Ik stel mezelf ten doel dat ik eerst onderzoek wat mijn behoeften zijn en hetgeen ik wil vragen volledig en duidelijk omschrijf en niet langer instemming af te wachten waardoor ik verantwoordelijk ben voor hetgeen ik wil communiceren.

Ben je geïnteresseerd om jezelf te bevragen, bekijk dan meer Desteni informatie via onderstaande links:

http://desteni.org/

Gratis online schrijfcursus: http://desteniiprocess.com/

https://eqafe.com/

 

Dag 390 Longing for permission

Iets verlangen van een ander is vragen om een gunst overeenkomstig wat ik verlang, mij door een ander wordt gegund. Tijdens chat’s met mijn buddy kreeg ik inzicht in mijn gedrag dat ik mij afhankelijk maak van de mening van een ander en de manier waarop die ander mij beoordeeld. Als de reactie van een ander niet overeenkomt met mijn verlangen, dat ik dan afzeg omdat ik twijfels heb over mijn inzet.

Ik realiseer mij zie en begrijp dat ik mij deze denkwijze eigen heb gemaakt door mijn verlangen naar goedkeuring afhankelijk maak van dat wat de ander mij volgens mijn verlangen toestaat.

Ik realiseer mij dat wat ik verlang van een ander verwacht, wat ik mijzelf niet toesta zonder toestemming van een ander, omdat ik mijn verlangen weggeef, ervaar als een probleem. Als dan de uitkomst is, dat wat ik verlang niet krijg, wat gebeurt er met de energie die plakt aan mijn verlangen?

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijzelf afhankelijk maak van de gunsten van anderen. Als en wanneer ik afhankelijkheid en autoriteit toeken aan mijn verlangen, dan stop ik en Adem.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijzelf iets gun wat ik van een ander verlang. Als en wanneer ik iets van een ander verwacht, dan stop ik en Adem.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard als ik iets verlang van een ander mij onderschikt maak aan mijn verlangen, hetgeen ik verlang door een ander bevestigd wil zien. Als en wanneer ik toestemming vraag om mijn verlangen te uiten, dan stop ik en Adem.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijn richting bepaal naar gelang een ander mij bevestigd in mijn richting. Als en wanneer ik niet bevestigd wordt in mijn verlangen, dan stop ik en Adem.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik een ander verantwoordelijk maak voor de uitvoering en realisatie van mijn verlangen. Als en wanneer ik door een ander niet bevestigd wordt in mijn verlangen, dan stop ik en Adem.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik op basis van mijn verlangen mind informatie selecteer, hetgeen refereert aan mijn verlangen. Als en wanneer ik mij afhankelijk maak van innerlijke informatie, bevestigt wil zien door externe informatie, dan stop ik en Adem.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik extern naar goedkeuring verlang voor mijn innerlijke verlangens. Als en wanneer ik naar goedkeuring verlang dan realiseer ik mij dat ik in relatie tot mijn verlangen, zodra ik van een ander toestemming verlang, voor mijn verlangen hetgeen positief geladen energie bevat, niet extern wordt bevestigd, mij aanzet om mijn positief geladen verlangen te onderdrukken, mijzelf afhankelijk maak van externe toestemming, overeenkomstig mijn positief geladen verlangen, als dit uitblijft, in mijzelf negativiteit plak, omdat ik niet bevestigd wordt, omdat ik geen goedkeuring krijg voor mijn positiviteit geladen verwachting, dat ik mij, participerend in het afhankelijkheid karakter, in zo’n situatie of context manifesteer als slachtoffer, omdat een ander mij moet toestaan welke richting ik wandel, mij moet toestaan verlang, over de manier hoe en waarom ik mij beweeg, dan stop ik en Adem.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijzelf toesta dat ik een ander laat bepalen hoe, waarom en wanneer ik mag bewegen overeenkomstig mijn verlangen, mijn verlangen onder ogen moet komen en moet omzetten in praktische stappen die ik ga uitvoeren. Als en wanneer ik in mijn slachtofferoutfit stap, dan stop ik en Adem.

Ik stel mijzelf ten doel dat ik de aspecten van mijn verlangen onder kom en vertaal naar praktische moves en oplossingen die ik daadwerkelijk uitvoer, duidelijk en consequent, mijzelf verantwoordelijk maak voor de stappen die ik uitvoer, te ervaren als stappen die ik ervaar als stappen die ik maak, niet bekritiseer of veroordeel, ervaar en aanvaard als gemaakte stappen die ik heb gemaakt, los van de goedkeuring van anderen, mij niet langer beweeg als slachtoffer van de omstandigheden, niet langer een of andere autoriteit verantwoordelijk maak, voor het nalaten van de stappen waarvoor ik mijzelf verantwoordelijk heb gemaakt door mijn doelen te definiëren overeenkomstig mijn praktische stappen.

Dag 284 prestatiedruk

Afbeeldingsresultaat voor ongehoorzaam gedrag

Voor context zie blog 282

Ik realiseer me dat ik naar aanleiding van de woorden van omstanders en supporters vooraf aan de finale van een voetbalwedstrijd in mezelf prestatiedruk heb geaccepteerd en opgebouwd.

De energie die ik aan deze woorden heb verbonden resoneert in een moment dat ik een prestatie moet leveren.

Ik heb moeite om doelen te formuleren. Doelen geven mij inzicht in welke dingen en afspraken ik moet voldoen. Als me dit niet lukt denk dat ik heb gefaald en teleurstelling in mezelf ervaar.

Ik realiseer me ik heb aan een ongeschreven gedragsregel de woorden afspraak en moet gekoppeld waaraan autoriteiten en mensen die verantwoordelijk zijn voor het welzijn van mezelf en anderen zich moeten houden

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb door de woorden van omstanders in mezelf prestatiedruk toegestaan geaccepteerd en aanvaard heb

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik aan een ongeschreven gedragsregel de woorden afspraak en moet heb gekoppeld

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat autoriteiten en mensen die verantwoordelijk zijn voor het welzijn van mezelf en anderen zich moeten houden aan mijn veronderstelling dat aan afspraken houden een ongeschreven regel is waaraan ik mijn voorwaarden heb verbonden

Als en wanneer ik aan prestatiedruk onbewust de woorden ‘moet’ en ‘afspraak’ verbind in relatie tot een geschonden ongeschreven regel die niet wordt nageleefd, Ik mezelf stop en Adem.

Ik realiseer me dat ik aan moet en afspraak een geschonden ongeschreven afspraak verbind waardoor ik bij de woorden ‘moet’ en ‘een afspraak’ participeer in de negatief geladen energie van een geschonden ongeschreven afspraak rond mijn navelstreek een naar gevoel ervaar en vervolgens misselijkheid, mezelf verhinder om effectief te zijn als waartoe ik in staat ben.

Ik stel mezelf ten doel dat ik naar aanleiding van woorden van omstanders en anderen bij prestatiedruk, mezelf stop en adem.

Ik realiseer me bij prestatiedruk mijn participatie in de negatief geladen woorden moet, afspraak mezelf afhankelijk maak, tijdens commentaar/kritiek van anderen, participeer in de energie van geschonden ongeschreven afspraak door deze veronderstelling mezelf verhinder om bij commentaar kritiek ervaar van anderen onder druk sta waardoor ik denk om niet te kunnen functioneren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik van anderen verwacht dat zij nalatig zijn

Ik realiseer me als zij/anderen hun afspraak niet naleven dat ik participeer in de energie van de geschonden ongeschreven regel bij een afspraak verwacht dat mensen hun afspraak niet mogen schenden en dienen na te leven omdat ik participeer in mijn aanname dat afspraken naleven een ongeschreven regel is waaraan anderen dienen te gehoorzamen

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb als zij/anderen hun afspraak niet naleven, participeer in de energie van de geschonden ongeschreven regel

Ik vergeef emzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik bij een afspraak verwacht dat mensen hun afspraak niet mogen schenden

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet te zien en begrijpen dat anderen die hun afspraken niet naleven voor mij aanleiding is dat ik participeer in mijn aanname dat afspraken naleven een ongeschreven regel is waaraan anderen zich dienen te gehoorzamen, rechtvaardigt dat ik aan afspraken woorden ‘moet’ verbind waaraan anderen zich moeten houden

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat door afwijkend gedrag van anderen verwacht dat zij dit veranderen waardoor dit mij niet negatief beïnvloedt

Ik stel mezelf ten doel bij afwijkend gedrag van anderen dat ik moet staan voor hetgeen ik met mezelf overeen gekomen ben verantwoordelijkheid aan mezelf en anderen toon voor hetgeen ik met mezelf overeenkom

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Dag 279 step out the mind 1

Self-forgiveness, voor context previous blog.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de gedachte dat het aan de ene kant niet erg is als ik niets meer wil van het leven accepteer en mezelf toesta en aanvaard dat ik participeer in berusting.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niets willen van het leven neigt naar berusting en slachtofferschap mezelf toestem dat ik Leven vermijd.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb om in mezelf slachtofferschap te accepteren, aanvaard en toegestaan heb slachtofferschap is niet te vermijden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb om te participeren in slachtofferschap mijn verantwoordelijkheid heb geslachtofferd en me onderwerp aan de neurotische neigingen van mijn mind.

Ik realiseer me dat aanvaarding van wat onvermijdelijk is, neigt naar neurotische berusting die zich uit door passiviteit en gebrek aan initiatief bij het omgaan met alledaagse conflicten en beslissingen.

Ik vergeef mezelf dat ik in mezelf de opvatting toegestaan en aanvaard heb aanvaarding van wat onvermijdelijk is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb aanvaarding van wat onvermijdelijk is aanzet tot slachtofferschap.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb passiviteit en gebrek aan initiatief bij het omgaan met alledaagse conflicten en beslissingen in mezelf aanvaard en toesta dat ik het klaaggezang van anderen in mijn omgeving verantwoordelijk maak voor mijn reacties.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de gedachte anderen moeten mij helpen mijn verantwoordelijkheid op hun schouders leg.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb vanuit mijn participatie in berusting en slachtofferschap acteer’tja zo ben ik nu eenmaal, wat valt er dan op te lossen?’

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb vanuit mijn participatie in berusting in relatie tot klagers, op de klager in mezelf reageer.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik de schijn-stabiliteit die ik mezelf manifesteer etaleer in reactie op mijn berusting in slachtofferschap door middel van mijn klaagdrang.

Ik realiseer dat leven vanuit de mind klaaggezang voor mij niet langer effectief is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mijn klaaggezang projecteer naar aanleiding van klagers die existeren binnen mijn wereld en realiteit mezelf verhindert om te Leven omdat ik mijn aandacht vestig op en participeer ik mijn eigen klaaggezang drama.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb met klaaggezang mijn mind voedt en stabiliseer.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik externe klagers als zeurkous omschrijf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik gevoelens, gedachten en emoties van anderen in mezelf veroordeel door er het etiket zeurkous op te plakken, verzuim om effectief te zijn als waartoe ik in staat ben en mijn hoofd in het zand steek voor verandering en de zeurkous in mezelf toestem om aandacht op te eisen, waardoor ik me laat leiden door mijn klaaggezang.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik veiligheid en zekerheid verbind aan klaaggezang accepteer dat alles binnen mijn wereld en realiteit hetzelfde zal blijven in mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik berust in klaaggezang.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik berust in mind veiligheid en zekerheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik berust in zo ben ik nu eenmaal ik laat het erbij.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de gedachte ik laat het erbij me realiseer dat dit neigt naar onverschilligheid en desinteresse.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik berust in klaaggezang automatisch accepteer dat alles binnen mijn wereld en realiteit onveranderd hetzelfde blijft.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb door te berusten in klaaggezang mezelf verhinder om effectief te zijn als waartoe ik in staat ben omdat ik mijn mind stimuleer.

Als en wanneer ik in reactie op naar aanleiding van klagen van anderen mezelf toestem, mezelf stimuleer en vervolgens reageer op en vanuit mijn klaaggezang, mezelf stop en Adem.

wordt vervolgd…