Dag 468 Trots 3 Pass It On

‘Ben je ook trots op jezelf, want ik ben wel trots op jou’. Dit naar aanleiding van de prestatie die je geleverd hebt’. Uuh, Nee! Na dit ‘compliment’ van een bekende werd ik me innerlijk gewaar van de energie van wantrouwen. Omdat ik naar aanleiding van een compliment innerlijk wantrouwen heb ervaren, besprak ik dit punt tijdens chat met mijn buddy.

‘Kan ik iets of iemand vertrouwen, als ik innerlijk wantrouwen ervaar. Zelfs in relatie tot iemands woorden of daden in de waarneembare realiteit? Nee. ‘Want je zou denken dat ik dan weet wat ik aan iemand (of aan mezelf) heb’. Echter het woord wantrouwen plopte prominent in mijn bewustzijn op en werd me innerlijk gewaar van de energie van wantrouwen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik naar aanleiding van een compliment van een ander innerlijk wantrouwen ervaar.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb als ik een compliment ontvang vervolgens innerlijk geen vertrouwen ervaar.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb als ik van iemand een compliment ontvang, wantrouwen manifesteer en me realiseer, zie en begrijp dat ik innerlijk participeer in onderdrukt ‘wantrouwen’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk twijfels en angst ervaar omdat ik het waarheidsgehalte van iemands opmerking niet ervaar.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk participeer in de energie van wantrouwen omdat iemand me zegt ‘ik ben wel trots op jou prestatie’, en me realiseer zie en begrijp dat ik hiervoor de ander mind-rationeel dankbaar ben.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb innerlijk wantrouwen te ervaren naar aanleiding van iemands compliment, hetgeen ik in deze blog beschrijf.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik een compliment associeer met positieve energie van aandacht en positieve bevestiging, hetgeen ik als kind gemist heb en als verlangen innerlijk gemanifesteerd heb vanuit mijn gedachten ‘ik krijg niet de indruk dat ik er mag zijn zoals ik ben’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik complimenten vergelijk met positieve energie.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk de energie van wantrouwen ervaar hetgeen getriggerd wordt door mijn angst idee ‘zal de ander dit compliment oprecht menen’ of zit er een addertje onder het gras’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik als kind prestaties leverde vanuit hoop, verlangen en verwachting gevoed dat mijn, in plaats van kritiek en afwijzing, gedrag positief bevestigd zou worden.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik teleurgesteld werd door mijn innerlijke hoop, verlangen en verwachting waarop mijn omgeving negatief reageerde.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik in mijn twee voorgaande blogs over ‘trots’ het aspect ‘vertrouwen’ in relatie tot mijn innerlijk wantrouwen niet onderzocht heb hetgeen ik gewaar werd in relatie tot de vraag ‘ben je ook trots op jezelf’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard  heb ‘zolang ik gedachten over iemand heb, zelf niet te vertrouwen ben’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk een ander wantrouw die me complimenteert.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik naar aanleiding van een compliment innerlijk wantrouwen ervaar. Als en wanneer ik innerlijk de energie van wantrouwen manifesteer, Stop en Adem.

Ik realiseer me, zie en begrijp zodra ik innerlijk participeer in de energie van wantrouwen, twijfels en angst ervaar naar aanleiding van een (welgemeend) compliment omdat ik een compliment (positief) innerlijk vergelijk met negatieve reacties op mijn prestaties. Dit naar aanleiding van mijn hoop, verwachting en verlangen als kind.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken ‘zodra ik een positief compliment ontvang, dan worden mijn prestaties gezien en gewaardeerd door mijn omgeving.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik veronderstel dat mijn positieve verwachtingen door mijn omgeving beantwoord wordt met negatieve reacties.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik als kind de woorden van een ander wantrouwde nadat ik me innerlijk gekleineerd heb ervaren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik een compliment van de ander niet kan vertrouwen omdat ik in mezelf participeer in de energie van angst en twijfel.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik veronderstel dat er een addertje onder het gras schuilt als mensen me een compliment geven.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik de ander wantrouw omdat ik innerlijk de energie van wantrouwen ervaar.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik een compliment negatief interpreteer.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik in relatie tot prestaties van anderen, geregeld vraag ‘ben je trots op jezelf’!!!

Als en wanneer ik innerlijk twijfel ervaar naar aanleiding van een compliment, Stop en Adem.

Ik realiseer me, zie en begrijp dat mijn interpretatie ‘trots ervaren’ negatief geladen gedachten bevat, waaruit innerlijk onderdrukte angst en twijfel emoties zijn ontstaan naar aanleiding van kind gebeurtenissen en momenten waarin ik wilde horen ‘ik ben trots op je’.

Ik stel mezelf doelen ten doel die niet afhankelijk zijn van reacties van anderen, waaraan ik me committeer en tijdens momenten waarin ik innerlijk de energie van twijfel of angst ervaar om mijn voorgenomen doel tóch te doen.

You Just have too Breath, walk and ‘Pass It On baby’. lol

Zie voor informatie onderstaande links:

http://desteni.org/

http://nlforum.desteni.org/

http://lite.desteniiprocess.com/

 

Advertenties

Dag 314 see that I failed

Bij aanvang van mijn zelfstandig ondernemerschap had ik een bepaalde ambitie voor ogen. Na verloop van tijd is gebleken dat de fysieke lat te hoog lag. Vanaf dat moment in 2001 begon ik keuzes in te zien die uit psychische overwegingen werden gevoed.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet te zien dat ik vanuit mijn veronderstelling en participatie in minderwaardigheid extern zocht naar aanmoediging waarmee ik mijn zelfgecreëerde negatieve minderwaardigheid gedachten wilde overwinnen

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik verzuimd heb dat ik mijn gevoelens van minderwaardigheid niet eerder oprecht onder ogen ben gekomen in mijn hang naar positieve aandacht

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet wetende dat ik eerst de aspecten die aan de basis liggen van mijn minderwaardigheid moet onderzoeken en beschrijven wat ik ook ervaar als oprecht onder ogen komen

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb zolang de aspecten die aan minderwaardigheid bijdragen weggestopt en onderdrukt in mezelf existeren hun overeenkomstige energie genereren zolang gedachten, gevoelens en emoties zich blijven manifesteren naar aanleiding van triggers in hier

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik met positieve aandacht mijn mind bewustzijnssysteem minderwaardigheid wilde maskeren met externe aanmoediging

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik vanuit mijn veronderstelling bezien wilde voorkomen dat ik negatieve energetische lading zou manifesteren door negatieve aspecten van minderwaardig met externe aanmoediging te onderdrukken me niet realiserend dat de oorsprong van minderwaardigheid als energetische aanhechting aan mijn fysiek ondanks aanmoediging toch zou blijven bestaan

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ondanks aanmoediging toch de verschillende aspecten van minderwaardigheid in mezelf gewaar werd dikwijls negativiteit zoals jaloezie en angst, wrok en haat, hebzucht en geldingsdrang in mijn wereld en realiteit gemanifesteerd heb wilde verbloemen met positieve externe aandacht en aanmoediging in de vorm van erkenning, waardering en knuffels

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb door mijn gevoelens van minderwaardigheid een sterk verlangen kreeg en snakte naar externe aanmoediging en bevestiging om mijn gevoelens van minderwaardigheid te elimineren dacht dat ik de aanleiding en het voortbestaan van minderwaardigheid negeren kon

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik door mijn hunkering naar aandacht en aanmoediging afhankelijk werd van positieve externe bevestiging om mijn innerlijke onzekerheid en angst op te heffen onwetend van het feit dat je iets wat negatief is fysiek uitwerkt als een ontsteking de ontsteking vanaf de wortel moet verwijderen zoals de tandarts ontstoken tandvlees moet verwijderen zodat het tandvlees kan genezen en herstellen waarmee niet vaststaat en gezegd is dat de bron van het ontstaan, de oorsprong waaruit de ontsteking ontstaat is verwijderd of zoals in mijn blog over de hond zodra de hond zijn tanden niet toont dat daarmee mijn angst voor blaffende honden als sneeuw voor de zon is verdwenen me realiseer zie en begrijp dat ik de oorsprong van minderwaardigheid onder ogen moet komen

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik vanuit mijn standpunt van minderwaardigheid personen die zich positief wilde profileren beoordeelde als geldingsdrang en de aspecten van geldingsdrang van deze persoon als negatief heb bestempelt

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik vanuit mijn visie op minderwaardigheid mensen in mijn omgeving binnen een oogopslag vanuit mijn negatief geladen visie vaak negatief beoordeelt heb me realiseer dat ik het Zelfoprecht Leven Gewaar-zijn in zijn geheel als eenheid en gelijkheid vanuit mijn af-gescheidenheid genegeerd heb omdat zijn/haar geldingsdrang in mij negatieve wrok opriepen waardoor ik het Zelfoprecht van deze persoon genegeerd heb omdat ik door wrok bevangen binnen mijn wereld en realiteit naar aanleiding van mijn beeld van geldingsdrang alleen de negativiteit van geldingsdrang zag

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat mensen die zich op hun specifieke manier onderscheiden, mensen die succesvol zijn en zich onderscheiden omdat zij hun ambitie waar maken en realiseren, afweken van mijn negatief geladen mind projectie dat ik door hun onderscheidingsvermogen en ambitie wrok in mezelf gewaar werd deze mensen hiervoor dankbaar ben en mijn minderwaardigheid los kan zien van de persoon die mij dit inzicht heeft gebracht omdat ik inzie en begrijp dat ik op mijn wrok gevoelens zelfvergeving kan uitschrijven en kan integreren in mezelf als bewuste flagpoints waarop ik actie kan ondernemen zodra ik wrok reacties in mezelf gewaar ben

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik door negatieve eigenwaarde uitlopende effecten had op mijn gedrag me daardoor in groepsgesprekken vaak te bescheiden opstel en mijn woorden inslik en me afzijdig houd of door anderen en mezelf te doen geloven dat anderen beter zijn dan mij in één op een gesprekken omkeer en mezelf ten opzichte van de ander de ander doe geloven dat ik meer in staat ben dan ik aankan me realiseer dat ik beweeg tussen bescheidenheid en ambitie dat ik me juist wel wil profileren en ambitie in mezelf vanuit minderwaardigheid herken als een vorm van negatieve geldingsdrang dat ik hierin de juiste verhouding en repertoire zoek door op mijn gevoelens van minderwaardigheid zelfvergeving uit te schrijven zodat ik vanuit zelfcorrectie uit mijn positie van minderwaardigheid en afzijdig zijn stap vanuit Levende woorden mijn correctie wandel

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik uit angst voor kritiek aan mezelf ging twijfelen in mijn ogen angst kreeg om te falen duidt op minder waard te zijn dan anderen omdat zij succesvol zijn heeft geleid tot hogere ambities en veel uren per week ging werken met tot gevolg een burn-out in combinatie met overmatig alcohol gebruik om de gevoelens van down zijn te reguleren

wordt vervolgd….

 

 

 

Dag 273 externe anderen zijn het schuld

 

Naar aanleiding van mijn vorige blog realiseer ik me dat ik naar aanleiding van mijn interne focus anderen de schuld geef en onbewust verantwoordelijk maak voor de problemen die in mijn wereld en realiteit ontstaan nadat anderen afwijken van mijn interne eisen, verlangens en verwachtingen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan heb en aanvaard dat ik nog steeds accepteer dat mijn mind-reactie mij bestuurt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan heb en aanvaard dat van alle verschijnselen die ik kan waarnemen de omvang en de invloed van mijn externe omgeving om me heen slechts weerspiegeld wordt door mijn innerlijke interpretatie die ik ervan maak.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan heb en aanvaard dat ik vanuit mijn innerlijke interpretatie onvoldoende zie en begrijp dat ik de schuld die ik aan anderen verbind als zodanig in mezelf als mind geladen reacties naar aanleiding van externe anderen of gebeurtenissen, ontstaat/leeft/bestaat/existeert.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan heb en aanvaard te denken dat zij/men geen oog heeft voor of te weinig rekening houdt met mijn behoeften.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan heb en aanvaard te hebben dat ik me vergis in mijn vooronderstelling dat ik anderen of de situatie verantwoordelijk maak voor de afwijking die ik ervaar ten aanzien van mijn interne verwachting die verschilt van de externe realiteit.

Ik realiseer me dat naast mijn interne verwachting de externe situatie of persoon van inzicht kan verschillen.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben omdat ik me realiseer dat naast mijn interne verwachting de externe situatie of persoon van inzicht kan verschillen daardoor onbewust vanuit mijn vooronderstelling heb geleefd dat anderen onvoldoende rekening houden met mijn behoeften.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan heb en aanvaard te denken dat het anderen koud laat hoe ik me voel.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik mijn behoeften wil najagen, claimen van anderen opeis en denk dat ze dan wel rekening houden met mijn onvervulde behoeftes.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan heb en aanvaard dat ik mijn gemis aan affectie verwar met onvoorwaardelijke liefde.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan heb en aanvaard dat ik denk dat intimiteit gebaseerd is op voorwaarden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan heb en aanvaard dat onvoorwaardelijk steun en affectie gebaseerd is op voorwaarden ‘doe jij iets voor mij doe ik iets voor jou.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken als ik aardig ben zijn anderen ook aardig.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken als ik maar vriendelijk ben worden anderen vanzelf vriendelijk.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan heb en aanvaard te denken als ik de goede vrede wil herstellen/bewaren de goede vrede in anderen zal ontstaan.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik mijn woorden en behoeften inslik om de goede vrede te bewaren.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik denk dat mijn behoeften anderen koud laat.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik denk dat mijn behoeften anderen koud laat en als ik mijn behoeften bespreek anderen mijn behoeften ook/toch negeren omdat het hen koud laat wat mijn behoeften zijn.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik mijn behoeften najaag ten kostten van anderen.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik mijn behoeften najaag ten kostten van anderen en uit contact van de radar verdwijn zodra mijn eisen genegeerd worden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan heb en aanvaard te denken dat ik meer mag nemen dan geven verwar met de polariteit dat ik neem om mijn onvervulde behoeften te compenseren, aandacht geven aan mijn onvervulde wens en hang naar aandacht, affectie en duidelijke voorspelbare grenzen en gezond voorbeeld gedrag/voorbeelden van mijn identificatie figuren (ouders, leraar’docent, en andere gezagdragers) die borg moesten staan voor mijn veiligheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan heb aan aanvaard dat ik meer oog had voor het vervullen van mijn onvervulde behoeften de behoeften van anderen niet altijd kon respecteren, met name in intieme relaties, omdat ik alleen oog had voor de vervulling van mijn onvervulde behoeften.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mijn gemis en drang/verlangen naar onvoorwaardelijke affectieve steun zie als de vervulling van mijn emotionele en affectieve behoefte, intimiteit ervaar en verbind aan onveiligheid, onvoorspelbaarheid en onbetrouwbaarheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik intimiteit ervaar, verbind aan en verwar met onveiligheid, onvoorspelbaarheid en onbetrouwbaarheid waardoor ik er rekening mee houdt dat intieme relaties eindig zijn en gedoemd te mislukken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan heb en aanvaard dat ik succes hebben zelf verstoor omdat ik denk dat wat ik aanpak en in gang zet gedoemd is te mislukken.

Ik realiseer me dat ik vroeger trots was op een oom waarvan ik dacht dat hij succesvol was omdat hij altijd weer thuis kwam met zijn truck na een lange reis waar mijn vader thuis kwam met stukken aan zijn truck. Ik ging materieel succes verwarren met mijn vraag naar en behoeften aan affectieve veiligheid en steun om te lukken, in plaats van mislukken.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik primair focus op mislukken.

Als en wanneer ik mezelf verdoem tot mislukken omdat ik reageer op externe factoren mezelf stop en adem.

Ik realiseer me nadat lichte irritatie in mezelf ontstaat me bewust wordt van mijn reactie op en naar aanleiding van een externe situatie, gebeurtenis of persoon.

Ik realiseer me dat dit irritatie signaal mijn inzicht/ingang vormt naar de eliminatie van de positief/negatief geladen lading die ik heb verbonden aan mijn eisen en verwachtingen waaruit mijn interne problemen ontstaan in relatie tot externe intieme en werk gerelateerde relaties.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan heb en aanvaard dat ik mijn innerlijke ervaring vertaal naar mijn verwachting naar hetgeen ik van externe anderen, situaties of gebeurtenissen verwacht/eis als vervulling van mijn onvervulde gezonde behoeften.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik me primair focus op ongezonde inzichten in problemen en mislukken denk in plaats van te denken in oplossingen, eenheid en gelijkheid denken in oplossingen en gezonde mogelijkheden hetgeen het beste is voor allen en Alle Leven.

Ik realiseer me dat ik onbewust primair focus op ongezonde mogelijkheden, problemen en mislukken mezelf verhinder om effectief te zijn als waartoe ik in staat ben binnen mijn wereld en realiteit.

Ik realiseer me dat ik onbewust primair focus op ongezonde mogelijkheden, problemen en mislukken mezelf verhinder om effectief te zijn als waartoe ik in staat ben binnen mijn wereld en realiteit.

Dag 242 Doubt Instead Mindviolence.

Door middel van mijn bewuste gedachten ‘het topje van de ijsberg’ binnen mijn geest kan ik mijn reacties op de wereld om me heen onderzoeken. Het blauwe lijntje ‘twijfel’ gebruik ik voor het gemak als metafoor en zone tussen mijn reactie en bewuste gedachte.

Deze Twijfel-zone zie ik als tool waarmee ik twijfel bewust kan hanteren als vaardigheid. Twijfelen, met behulp waarvan ik nieuwe dingen van mijn mind kan ontdekken. Aspecten die ervoor zorgen dat ik in reactie schiet. Een gewaarzijn dans binnen mijn comfortzone waarop ik in mijn Adem ga en aldoende bewust voorkom dat ik reactie/afscheiding creëer.

Deze afscheiding gaat ten koste van ‘what’s best for all’.

Als en wanneer ik in reactie wil schieten en onbewust intern reageer op de externe context gesprekspartner/situatie waarbinnen ik ben, Ik Stop en Adem. 

Ik stel mezelf ten doel dat ik van mijn twijfel een vaardigheid maak. Een geheugensteun die mij als ik in reactie schiet attent maakt waardoor ik een stapje terug doe waarna ik mijn mind onderzoek.

Ik zie Twijfel als bron van keuzes en nog niet kunnen kiezen tussen mogelijkheden. De stam twij- is etymologisch verwant aan het woord voor het getal twee. Een reactie die ontstaat in relatie tussen twee mensen. Of mijn mind reactie die afscheiding creëert tussen eenheid en gelijkheid.

Ik stel mezelf ten doel dat ik mijn twijfel om een keus te maken eerst doorademen en vervolgens onderzoek via mijn bewuste gedachten.  

Binnen Desteni ‘ observeren we de bewuste gedachte binnen de reactie. Door te twijfelen zet ik in wezen een stapje terug binnen mijn comfortzone. Vervolgens kijk ik naar de aspecten waaruit mijn twijfel bestaat. Afgescheiden zijn van eenheid en gelijkheid hetgeen zich in mij manifesteert. ‘What’s not best for all’.

Ik stel mezelf ten doel dat ik twijfel zie als een bewuste keus die fungeert als brug tussen wat niet en wel ‘best is for all’.

Ik realiseer me dat ik twijfel ervaar als een vriendelijke manier om mijn weg naar eenheid en gelijkheid terug te vinden.

Door mijn twijfels uit te schrijven ontwikkel ik óók meer achting voor de rol/aspecten van de ander. Ik realiseer me dat ik naast mezelf ook de ander Zelf-eerlijk onder ogen kom.

Twijfel is een prima instrument om meer opties te concluderen alvorens in conclusie/reactie te schieten. Reactie resoneert met mijn nog onbewuste mindviolence energetische lading. Door twijfel maak ik mijn interne mind bewust.

Ik realiseer me dat het woord conclusie/reactie in mezelf weerstand oproept.

Ik realiseer me dat ik conclusie relateer aan ‘iets wat definitief is’. Aan iets waaraan geen twijfel mogelijk is. Iets wat verplicht moet. En zodra ik hiervan afwijk, dan ervaar ik kritiek en een naar gevoel rond mijn solar-plexus. Want ik wijk af van de norm/eis die ik als zodanig als conclusie in mezelf heb aanvaard en toegestaan.

Ik realiseer me vervolgens ‘Ik begin ergens aan en ik maak dat iets nooit af’. Ik realiseer me dat de woorden ik maak dat iets nooit definitief af een conclusie is die mij beperkt en weerhoudt om ooit iets af te maken.

Ik realiseer me dat iets wat ik nooit afmaak voor mijn mind definitief vast staat. Wat vaststaat relateer ik aan een beperking. Ik denk aan opgelegde grenzen. Maar ook dat ik aangesproken kan worden op mijn verantwoordelijkheid. Als ik iets toezeg te doen vervolgens niet doe betekent dat ik onbetrouwbaar ben.

In tegenstelling tot conclusies ervaar ik bij concluderen, meer ruimte voor brainstorm, debat, oprechte eerlijkheid, creativiteit, experiment, gebaande paden verlaten, iets wat nog niet definitief is, niet absoluut, zonder oordeel. Het staat nog niet vast. Ik word me gewaar van iets in mijn mind. Bijvoorbeeld ik verwacht dat anderen iets voor me doen en rekening houden met mij. Ongeschreven regels zoals aandacht geven, begeleiding en respect. Ingrediënten voor georganiseerde ondersteuning die als zodanig door een ander herkend worden. Intuïtief aanvoelen hetgeen Zelfoprecht is wat de ander communiceert. Zodra dit afwijkt voelbaar onvoorspelbaar.

Concluderen gaat vooraf aan conclusie. Concluderen verwijst naar ruimte om te oefenen, leren, dialoog en overleg.

Twijfel fungeert binnen deze context als brug/overgangsruimte waardoor de grenzen van de mind geleidelijk aan vervagen.

Ik realiseer me dat ik vanuit mijn mind vaak richting bepaal.

Ik realiseer me ‘hoe kan ik vanuit mind richting bepalen aan dat wat het beste is voor alle leven’?

Ik concludeer als ik mind: twijfel, gedachte, gevoelens, emotie, ontdoe van haar lading ikzelf bewust richting bepaal. Zolang mijn richting regeert vanuit mind, mind afscheiding creëert.

Ik realiseer me dat ik daardoor specifiek, doelbewust en gecontroleerd ongelijkheid manifesteer.

‘Ik begin ergens aan en ik maak dat iets nooit af’ hiermee veroordeel ik mijn capaciteit om iets wel af te maken. Ik ervaar deze gewaarwording als een omheining die bestaat uit dwanggedachten in mijn mind die mijn fysiek bestuurd.

Mijn overweging/reactie onderwerpen aan twijfel na door Ademen voorkomt dat ik overbodige ballast de wereld in slinger. Ik voorkom dat ik mijn claim op de waarheid, mijn reactie op een persoon of situatie zich verspreid.

Vanuit dit startpunt bezien laat ik de energie die aan mijn oordeel plakt achterwege omdat ik eerst mijn inzicht verrijk/uitbreid met het inzicht van de ander. Daardoor ontstaat een breder perspectief en begrip hetgeen ten grondslag ligt aan ‘ons’ wederzijdse handelingen.

Ik realiseer me vaak achteraf dan dat mijn informatie vaak incompleet is omdat ik de informatie van de ander niet in overweging heb genomen. Ik ben niet bewust van de reden en aanleiding van de onderliggende motivatie van de reactie of handeling van iemand anders zolang ik zonder twijfel mijn mind reacties als de waarheid betitel.

Ik stel mezelf ten doel dat ik in overweging neem om mijn reactie door te Ademen alvorens in reactie te gaan. Want het zou zomaar kunnen hetgeen de ander beweegt aanleiding is voor mijn reactie.

Ik realiseer me dat mijn twijfel fungeert als graadmeter om bewust te worden van het feit dat ik degene ben die reageert.

Ik realiseer dat ik de ander niet langer tot object van mijn reactie maak omdat ik degene ben die in opstand komt, boos wordt, verdrietig of wrokkig, onredelijk of dwingend, blij of opgewekt.

Ik realiseer me dat de aanleiding van mijn reactie dus in mezelf zit.

Door mijn focus te verleggen en twijfelen aan mijn mind reactie stel ik mezelf ten doel alvorens te reageren eerst in gesprek ga met mezelf en later met de ander in plaats van ageren c.q de situatie manipuleren vanuit het startpunt dat ik perse mijn mind waarheid op de ander wil plakken of aan de situatie wil opdringen.

Ik realiseer me dat ik met het mechanisme twijfel mijn mind expressie dat mijn belang dient kan omzetten in een vaardigheid die mijn twijfel aanzet om een stapje terug te doen.

wordt vervolgd…