Dag 200 ‘Onverschilligheid’.

Ik realiseer me dat onder mijn reactie op een externe uitspraak van iemand woorden in mezelf zichtbaar werden gemaakt. 

Als en Wanneer ik me realiseer dat ik in reactie op de woorden van een ander in mezelf onverschilligheid en nonchalance ervaar, Ik stop en Adem.

Alvorens ik reageer zal ik nadat ik door-adem hierop Zelf-vergeving uitschrijven. Volgens het woordenboek:

‘Onverschilligeheid’:

1) Achteloosheid 2) Apathie 3) Afgestomptheid 4) Desinteresse 5) Gevoelsarmoede 6) Gevoelloosheid 7) Gemis aan genegenheid 8) Gemis aan belangstelling 9) Harteloosheid 10) Indolentie 11) Koudheid 12) Koelheid 13) Kalme berusting 14) Laksheid 15) Nonchalance 16) Ongevoeligheid 17) On-hartelijkheid 18) Onbewogenheid. 

Ik realiseer me dat de meest effectieve manier deze Zelf-onoprechte woorden te elimineren is om hierop Zelf-vergeving toe te passen. Als manier om Oprecht mij Zelf-onoprecht te transformeren naar Zelf-oprecht. Met dit instrument ondersteun ik mezelf en ik maak mezelf verantwoordelijk. Door mijn ervaring met nonchalance en onverschilligheid te vergeven.

In mijn blog Dus van dag 199 verwijs ik naar het feit dat ik achter mijn reactie op de spreker in mezelf een Herinnering gewaar ben geworden als reactie op iets dat ik  heb ervaren. 

Ik realiseer me door dit uit te schrijven dat ik de woorden die ik verbind aan mijn eigen reactie – in woorden op dat wat ik in mezelf gewaar mijn innerlijke / mind reflectie is op de de reactie van de ander.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat nadat ik mijn onbevangenheid en spontaan zijn heb afgelegd me bewust werd van het feit dat nonchalance vanuit onverschilligheid bestaat, in mensen existeert. 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik vanuit onwetendheid onverschilligheid in mezelf heb aanvaard en toegestaan.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik in mezelf mijn onbevangenheid heb veroordeeld vanuit het feit dat ik dacht ongehoorzaam te zijn.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ongehoorzaam zijn niet mocht omdat ik dit vanuit opvoed instructie dacht.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben instructie vanuit observatie en opvoeding te verwarren met mijn Zelf-oprechte onvoorwaardelijke Zelfexpressie. 

Ik realiseer me dat nonchalance elegant is aan een kind die vrij van mind ongestoord  nog beweegt vanuit eigenheid waarin Zelf-oprecht permanent domineert. 

Ik stel mezelf ten doel wanneer ik in mezelf opmerk dat ik vanuit onverschilligheid nonchalant ben dus mijn Zelf-oprecht afwijs, Ik stop en Adem. 

Ik realiseer me dat ik er voor mezelf dat aan zal doen dat ik effectief zal Leven vanuit onbevangenheid en spontaan zal reageren op mijn wereld vanuit mijn Zelfbesef dat ik alleen nog maar een wereld ondersteun die effectief is zodra we allen vanuit Zelfoprecht wandelen. 

Leven waarbinnen eenheid en gelijkheid als in Hier, binnen iedere in en uit-ademhaling vanzelfsprekend is, zal zijn.

Ik stel mezelf ten doel dat ik zal doorademen.

Ik stel mezelf ten doel dat ik mezelf ondersteun met door-ademen om niet in reactie te gaan. Ik realiseer me dat ik hierdoor minder mind-energetische reactie in mezelf manifesteer.

Ik stel mezelf ten doel om een ander niet te veroordelen op zijn / haar reactie. Ik realiseer me dat ik zelf in een leerproces zit. Ik realiseer me dat mijn eventueel oordeel een deel van mezelf representeert. 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik de reactie van een ander in mezelf veroordeel. 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik de reactie van juf op mijn gedrag heb veroordeeld, waarop ik me bewust werd van mijn angst, verlegenheid en frustraties die ik heb opgebouwd naar aanleiding van een reactie van de juf op mijn gedrag en dat ik schaamte heb ontwikkelt om voor een groep te praten of een presentatie te verzorgen. 

Ik realiseer me dat ik angst heb ontwikkelt dat anderen in de groep/ klas me zullen uitlachen als ik mijn bijdrage lever aan het groepsproces. 

Ik realiseer me dat ik deze angst echt gemanifesteerd heb ik mezelf. 

Ik realiseer me dat wanneer ik mijn angst uitsprak en om ondersteuning verzocht ik werd uitgelachen en bekritiseert met woorden doe niet zo kleinzerig waarop ik vervolgens nog meer angst en schaamte in mezelf heb gegenereerd. 

Ik realiseer me dat ik hierop later spanningen kreeg en achterdochtig werd op de bedoelingen van anderen die lachen in een moment dat ik mijn kwetsbaarheid deel in een groepsproces. Als dan mensen lachen op wat ik zeg / deel, ik me vervolgens realiseer dat ik hierdoor ga twijfelen aan mijn dialect. 

Dat ik me realiseer dat het lomp is en bot als anderen elkaar uitlachen of kleiner maken en ongelijkwaardigheid genereren met uitlachen. Ik realiseer me dat ongelijkwaardigheid gelijk staat aan pest gedrag. Pesten is een ziekte die je als kind overkomen kan. Pest gedrag verwijst naar ongelijkwaardige machtsverhoudingen. Kinderen die elkaar plagen op basis van gelijkwaardigheid vind ik oké. Maar pesten is een vorm van Emotionele en Geestelijke chantage die onderhuids – onder de radar – nare gevolgen en spanningen veroorzaakt. 

Ik realiseer me dat ik deze angst klachten, schaamte gevoelens / emotie en onzekerheid heb verdrongen met alcohol. Ik realiseer me dat ik momenteel in een oefenproces zit waarin ik deze angsten aanga. Ik stel mezelf ten doel dat ik mijn proces van twijfel en angst bespreekbaar maak en Zelf-vergeven op toe zal passen.

Advertenties

Dag 199 De relatie met mijn Zelf-onoprecht.

Afgelopen week heb ik mijn mannetje gestaan. Lol. Op de uitspraak van een aanwezige had ik een reactie die ik niet ‘in-reactie’, lees: zonder energetische lading heb uitgesproken. Daarna ben ik toch gaan staan en heb op hetgeen de ander uitsprak mijn mening uitgesproken. Waarvan ik vind – mijn mening dus – dat zijn uitspraak ongepast was en niet aansloot bij het gespreksthema en binnen de context – situatie waarin we ons in dat moment bevonden. Ik realiseer me dat ik zelf reageer. Op dat wat een ander zegt. Reageer ik vanuit de in mezelf aanwezige informatie. Op iets buiten mezelf. Iets dat resoneert met mijn mind. Iets in mezelf wordt zichtbaar in reactie op iets buiten mezelf. 

So, here a sharing – to remember that: when you reference a memory and it shows you the end result of a previous activity / process / task you walked / did: to take a step back, breathe – ground yourself in the present, remembering to plan, consider, bring things together – knowing that there is going to be mistakes, the unpredictable happening, things going wrong – because you are now walking in real time, a present process where you have to create / bring things together again before you’ll attain the end result you want….Sunette Spies

In het verleden zou ik niets zeggen. Mijn woorden inslikken. Aanpassen aan iets waarmee ik het oneens was. Omdat ik pleit voor Leven in eenheid en gelijkheid voor Alle Leven heb ik besloten, nadat ik door-adem – als reactie op hetgeen door de ander geuit werd – waarvan ik DUS vind dat dit niet aansluit bij de context – ik van mening ben dat dit ongepast was. 

Ik realiseer me ook dat ik het respectloos vind. Onrechtvaardig zelfs. Er word een uitspraak gedaan. Over iemand anders. Waarop verder geen nadere uitleg volgt. Geen toelichting op het waarom en de woordkeuze van de uitspraak en de beslissing van de spreker om deze woorden wel uit te spreken. Geen uitleg waar ik uitleg wens omtrent de energetische aanhechting van de spreker. Reacties die ik-Zelf verbind aan deze woorden. 

Die vervolgens door de spreker worden weg gelachen. Waarop een smoes volgt. Het lijkt net alsof de boodschap die volgt bedoeld is alsof de woorden van de spreker onbedoeld waren. En onder het credo: ‘ich habe es nicht gewusst’ zonder pardon onder het tafelkleed worden geveegd. Waarop zonder verder nadenken en zelfreflectie dus meningen uiten zonder gevolg geoorloofd is. Zo ervaar ik mijn moment van contemplatie en herkauwen van hetgeen ik in mijn reactie op de ander in mezelf bewust heb gemaakt.

Hij lijkt wel alsof er geen verantwoordelijkheid genomen wordt. Alsof mensen zomaar dat wat ze denken mogen uitkramen. De omgeving vervuilen. Met onzinnige uitspraken die het zelfrespect, de integriteit en het zelf-oprecht van andere bevuilt. De zuivere onvoorwaardelijke Zelf-expressie van de persoon waartegen de uitspraak gericht is wordt in een uitspraak ondermijnd. Zonder de gevolgen voor anderen te overzien en zonder nadenken klakkeloos frustraties botvieren. Zo lijkt het wel.  

Aan mijn reactie koppel ik de volgende woorden en gedachten: agressief / lomp / bot / onverantwoordelijk / laconiek gedrag / kortzichtigheid / onverschilligheid. Woorden waaraan gedachten, gevoelens en emoties binnen mezelf resoneren. De laatste tijd ben ik me steeds meer bewust van mijn reacties. Ik reflecteer hier geregeld op. 

Woorden die MIJ saboteren en mij verhinderen om in Hier te blijven. Fysiek aanwezig zijn. Binnen mijn huidige realiteit. Met respect voor Alle Leven. Door mijn mind ontneem ik mezelf MIJN Zelf-oprecht. Waarbinnen mijn mind zoals ik in dit blog beschrijf actief is in reactie op reacties van anderen.

Ik realiseer me dat ikzelf degene ben die dit alles veroordeelt, als delen, via verbale woorden die ik in mezelf ooit aangenomen heb en in mezelf veroordeelt heb. Waarmee ik destijds met woorden mijn realiteit heb gemeten. Overgenomen uit observatie en opvoeding. Gekregen van anderen. In mezelf aanvaard en toegestaan. Mijn interpretatie. Die als Herinnering toen uit observatie ontstaan nu opspelen als woorden. Die ik verbind AAN hetgeen de ander zegt.

Als reactie nu. Ben ik afgezonderd van de fysieke realiteit in Hier. Omdat mij de juiste ondersteunende Levende Woorden nog ontbreken. Waardoor ik onrecht doe aan mijn Zelf-oprecht in dit moment, en aan het Zelf-oprecht van anderen. Daarom, omdat ik sta voor eenheid en gelijkheid voor Alle Leven, inclusief dat van mezelf, zal ik hierop Zelf-vergeving toepassen.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik in het verleden vaak woorden heb ingeslikt die wellicht nu binnen mij resoneren als reactie / Herinnering binnen mezelf in Hier zoals in dat moment, Nu als Zelf-on-oprechte woorden resoneren.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik deze vorm van Zelf-sabotage op mezelf heb toegepast door het in mezelf te aanvaarden en toe te staan.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat hetgeen ik voorsta in en van een ander in mezelf reflecteert als reactie / herinnering waarop ik mijn reactie baseer. Ik realiseer me dat mijn reactie als in mezelf mijn reactie als in hen in mezelf reflecteert.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik binnen de reflectie van mezelf in mezelf de reactie van de ander afwijs waarmee ik zijn Zelf-oprecht veroordeel / ondermijn en mezelf verheven boven de ander plaats en mezelf als ongelijkheid manifesteer.


Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben reacties in mezelf die ik in de ander veroordeel, dat deze manifestatie geen eenheid en gelijkheid behelst en wel afscheiding creëert die in mezelf zich als mijn oordeel – door de uitspraak van de ander te corrigeren – zich in mezelf manifesteert.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mijn Zelf-onoprecht oordeel waarmee ik rechtvaardigheid en eenheid en gelijkheid voor Alle Leven ondermijn en vermijd.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik in reactie op een ander mijn eigen Zelfrespect ondermijn.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben in reactie op bepaalde types die agressie uitstralen agressie in mezelf ervaar, en alvorens deze reacties uitspreek eerst door-adem. 

Ik realiseer me dat ik twijfel aan het feit dat ik mijn uitspraak als reactie op de ander in feite rechtvaardig ten koste van een anders bijdrage aan een gesprek waarin ik dialoog wil aangaan in plaats van afwijzing, en juist als reactie op deze bijdrage afgescheiden-heid manifesteer in plaats van eenheid en gelijkheid in mezelf.

Als en wanneer ik reactie ervaar ten aanzien van de reacties van een ander waarvan ik meen dat dit agressie ondersteunt, Ik stop en Adem.

Ik stel mezelf ten doel dat ik deze reactie zal onderzoeken op het feit waarom ik deze uitspraak aanzie, vergelijk en relateer aan agressie in combinatie met de fysieke uitstraling van de boodschapper die in mijn beleving onbereikbaar is voor correcte uitwisseling.



Dag 198 Egocentrisme versus opvoeding.

In een gesprek met mijn partner bespreken we een artikel waarin beschreven staat dat egocentrisme bij kinderen in de leeftijdsfase van 09 – 12 over gaat naar sociaal gedrag. Dat kinderen in deze fase leren reflecteren op eigen gedrag en dit vergelijken met de situatie waarin zij leven of met dat van hun speelvriendjes. 

Het materiaal om mee te vergelijking wordt aangereikt uit de waarden en normen die ouders en opvoeders / het systeem vanuit het startpunt dat sociaal wenselijk het kind inzicht aanreikt zoals systeem conventies voorschrijft. 
Iets buiten jezelf bepaalt dus in feite hoe wenselijk gedrag gemeten wordt. Via de ouders die tot nu hun grote voorbeeld zijn geweest en hun normen en waarden overdragen, zijn nu de leeftijd- en speelgenoten belangrijker geworden. 

Zo’n groep bestaande uit leeftijdgenoten, noemen we een peergroep. Dit kan de klas zijn, maar ook een vriendengroep of een sportgroep. Het kind wil in de groep geaccepteerd worden en dus voldoen aan de groepsnormen. Tegelijkertijd wil het zich aantrekkelijk maken door zich te onderscheiden van de anderen. Dit gebeurt onder andere door het dragen van bepaalde kleding, een apart soort verzameling of uitblinken op sportief gebied. Maar de kinderen hebben hun voorbeelden die ze vanuit egocentrisme leven geobserveerd van hun opvoeders. Dus wat is dan Zelfoprecht?

In deze periode ontwikkelen kinderen dus echte vriendschappen. Ze hebben elkaar nodig en geven elkaar raad en troost. Meisjes vertonen deze intimiteit sterker dan jongens. Maar wat is het eigenlijke startpunt van Zelfoprecht zijn vraag ik me af?


Tijdens het gesprek met mijn Buddy (zie blog 197) bespreek ik dat mijn gedachten / herinneringen in Hier zijn die nu aanleiding vormen om te onderzoeken. Wat het startpunt van de ander A is die iets over zijn persoonlijke pijn verteld – iets over zijn proces – dat deze terug gereduceerd wordt tot een klinische ingreep en het doel van de ander – B – hierin – de ander dus – centraal staat. De ander zoals ik beschrijf in de vergelijking die mensen krijgen uit opvoeding vanuit systeem voorschrift. 

Ik ervaar dit alsof de bereidheid om elkaar onvoorwaardelijk te steunen afwezig is want er bestaat nog onduidelijkheid over elkaars bijdrage. Ik sta niet langer centraal in dit gesprek waarin ook ik graag richting wil geven, omdat ook ik in de veronderstelling ben dat mijn startpunt beter aansluit bij dit van A, dus van een ander. Ik ben verantwoordelijk voor mijn mind en mijn zelfreflectie op mezelf. 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik de inzet van een ander veroordeel en afmeet aan mijn eigen belang.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat het belang van een ander haar of zijn eigen verantwoordelijkheid voor onderzoek.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat mijn richting nooit richting bepalend is voor het proces van een ander.

Ik realiseer me dat de voorbeelden van mij van mezelf zijn die ik observatie heb overgenomen. 

Ik realiseer me ook dat ik eerst mijn eigen mind zal onderzoeken alvorens ik dit als startpunt aan een ander kan voorleven. 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben de gedachte dat mijn startpunt beter aansluit bij een ander.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik denk dat mijn startpunt ook maar enigszins kan aansluiten bij dat van een ander terwijl ik zelf nog volop vanuit mijn mind beweeg.

Ik realiseer me door Zelfvergeving toe te passen op mijn reacties die ik uitspreek vanuit mijn mind – gevoelens, emoties en gedachten, ik verantwoordelijk ben voor mijn proces waarvoor ik zelf kies.

Ik realiseer me dat anderen die dit proces niet wandelen handelen vanuit hun eigen startpunt dat voor mij  niet mag dienen als ijkpunt waaraan ik afmeet dat mijn startpunt beter aansluit bij dit van een ander. Ieder ander bepaalt wat het beste is voor zichzelf. 

Dag 197 Geagiteerd zijn in relatie tot mezelf.

Tijdens de chat met mijn buddy realiseer ik me dat ik mijn Herinneringen ga observeren waarbinnen ik vanuit angst reageer. Angst voor reacties die ik heb ontwikkeld door onvoorspelbaar en onverwachte veranderingen binnen gebeurtenissen die zonder voor aankondiging ‘plotseling’ ontstaan. 

Wat ik eigenlijk wil is vertrouwen ontwikkelen voor mijn gedachten dat er geen onheil schuilt achter elk hoekje. Het is eigenlijk Zelf-vertrouwen ontwikkelen. Weten dat: ‘ik ben oké’. Ik kan Hier, in dit moment, in contact met plotselinge veranderingen, stabiel zijn en blijven zodat ik mezelf effectief ondersteun en leven richting geef met Levende Woorden en gezond verstand, vanuit mijn ware zelfexpressie, in elk moment.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben de gedacht dat er achter ieder hoekje / opmerking onheil schuilt.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik binnen bepaalde situaties waarin ik eigenlijk vertrouwen wil ontwikkelen mezelf verhinder om effectief in Hier te zijn. 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik vanuit mijn denken / veronderstelling niet kan weten dat er onheil schuilt achter elk hoekje. 

Ik realiseer me dat: ‘het is eigenlijk Zelf-vertrouwen ontwikkelen en het weten dat: ‘ik ben oké’. 

Ik realiseer me dat ik mijn mind reacties uit Herinnering als ervaring in een moment ontstaan verder zal onderzoeken.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben de gedachte dat ik niet altijd in Hier ‘in elk moment’ stabiel kan zijn om mijzelf richting te geven met gezond – met niet – afge -zonderd van Hier – verstand. Door mijn mind zonder ik me af van de fysieke realiteit van ‘in Hier’- waarin ik dit ‘Mezelf’ – verhinder. 

Ik realiseer me dat ik vanuit mijn veronderstelling denken afgescheiden blijf van de fysieke realiteit als mezelf en verhinder om effectief mijn startpunt vanuit eenheid en gelijk vorm te geven.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik mezelf verhinder om deze eenheid en gelijkheid daadwerkelijk te wandelen.

Ik realiseer me dat dit mijn mind is die reageert op de omgeving / persoon waarop ik in mezelf reacties waarneem die ik in mezelf aanvaard heb en toegestaan. 

Ik realiseer me dat ik mijn veronderstellingen zelf aanvaard heb en binnen mezelf heb toegestaan – en deze ontwikkeld heb ten aanzien van het thema onvoorspelbaar. 

Tijdens een gesprek met A mijn gesprekspartner veranderd een toehoorder B ons / het gespreksthema. Hierdoor verdwijnt de rode draad uit ons gesprek. Ik voel me gehinderd in mijn bijdrage.

Ik raak de rode draad kwijt en denk: B neemt mij niet serieus in de relatie die ik opbouw met A door deze abrupt en zonder inleiding te verstoren. 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben de gedachte dat ik de rode draad kwijt raak door een reactie in mezelf die ik toeken aan een ander.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben datgene wat ik toeken aan de ander mijn gedachte is dat ik mezelf niet serieus neem en de ander verantwoordelijk maak voor mijn reactie die de ander mij in Me-Zelf spiegelt.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik mezelf in mijn spiegel reflectie afscheiding genereer binnen mijn Zelf-Oprecht en dat van de ander, mezelf hiermee en de ander veroordeel, met mijn reactie.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik mezelf toesta in reactie in mezelf de rode draad – vanuit eenheid en gelijk communiceren – kwijt raak. 

Hierdoor ervaar ik in mezelf dat ik mezelf gepasseerd ervaar /voel. Daarnaast ben ik me Gewaar van het feit / gedachte- ‘Alsof ik er niet toe doe’. Vervolgens diskwalificeer ik mijn inzet en zie het onheil dat achter het hoekje schuilt zichtbaar worden. Ik diskwalificeer mezelf. 

Ik merk en ervaar in mezelf dat ik ‘pissed ben. Verontwaardigd en geagiteerd, waardoor ik onrustig en zenuwachtig ben. B heeft totaal geen oor voor het proces waar binnen ik me bevind. Want uit observatie heb ik geleerd als ik mijn bijdrage lever aan het groepsproces, de dynamiek van ons gezin, dat ik hierop afwijzing ervaar in mezelf en sta mezelf toe dat ik in mezelf heb aanvaard dat ik me ‘pissed’ voel en geagiteerd.

Ik stel mezelf ten doel: Wanneer ik me geagiteerd voel, Ik stop En Adem.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben de gedachte dat ik merk en ervaar in mezelf dat ik ‘pissed ben. 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mijn reactie op mijn gedachte waardoor ik verontwaardiging en geagiteerd ervaar. 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik hierdoor onrustig en zenuwachtig ben. Ik realiseer me dat ik B waarvan ik denk dat B totaal geen oor heeft voor het proces waar binnen ik me bevind beschuldig. 

Want uit observatie heb ik geleerd als ik mijn bijdrage lever aan het groepsproces, de dynamiek van ons gezin, dat ik hierop afwijzing ervaar en mezelf toesta en aanvaard dat ik me ‘pissed’ voel en geagiteerd. Ik realiseer me dat ik in anderen ten onrechte hun Zelfoprecht beschuldig.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik zonder communicatie veronderstel dat de ander mij buiten het groepsproces uitsluit van mijn bijdrage dat wel degelijk waarde heeft.

Tijdens het gesprek met mijn Buddy bespreken we kort dat ik deze gedachten en aanleiding nu en als Herinnering verder zal onderzoeken en uitschrijven. 

Het startpunt van de ander A die iets over zijn persoonlijke pijn verteld word gereduceerd tot een klinische ingreep waarbinnen het doel van de ander – B – ineens centraal staat. Ik ervaar dit alsof de bereidheid om elkaar onvoorwaardelijk te steunen afwezig is want er bestaat nog onduidelijkheid over elkaars bijdrage. 

Ik realiseer me dat ik niet langer Centraal sta binnen dit gesprek waardoor ik geagiteerd raak. Het cirkeltje waar binnen ik ronddraai is rond. Hierover meer in mijn volgende blog.

Dag 196 Een afluister ervaring in mezelf gewaar.

Ik beluisterde reacties in mezelf toen ik het gesprek tussen twee mensen achter mij in de trein opving. Ik kon het niet weerstaan om mee te luisteren. Een van beiden had het over een collega. Die had een uitspraak gedaan. Hierover had de persoon aanmerkingen. De ander vroeg of ze dit met de collega besproken had? Nee, natuurlijk niet. Die luistert niet naar wat ik te zeggen heb. Ik ben maar weer weggelopen. 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben de gedachte die mij me opkomt bij het beluisteren van dit gesprek dat ik me realiseer vaker weg te lopen als ik denk door de houding van een persoon de goede vrede wil bewaren en wegloop en wat ik zeggen inslik.

Ik vergeef mezelf de gedachten in mezelf te aanvaarden dat wat ik zeg onbelangrijk is zoals ik dit ervaar in de reactie van de ander in mimiek en lichaamstaal dat wat ik wil zeggen onbelangrijk is en maar wegloop.

Ik vergeef mezelf mijn gedrag dat ik wegloop omdat ik ooit in mezelf hen toegestaan en aanvaard te gedachte dat dominante mensen niet zullen luisteren naar wat ik te zeggen heb.

Omdat ik het gesprek heb gevolgd zal ik de energetische lading van mijn woorden die ik in mezelf gewaar ben door het gesprek te beluisteren van deze mensen en de energetische reactie aanhechtingen die ik mezelf gewaar ben geworden in het verdere verloop van deze blog uitschrijven.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben in reactie van mijn gedachten die ik ervaar tijdens dit afluister gesprek energetische lading observeer die in de realiteit van in Hier afscheiding genereren deze reactie als lading in mezelf opgebouwd wil loslaten.   

Ik realiseer me dat ik vervolgens in de trein al de vier-tellen door-adem techniek heb toegepast en na afloop nadat ik deze blog geschreven heb hardop Zelfvergeving zal uitspreken.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben de gedachte wat zijn jullie roddelaars.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben aan het woord roddelaars gemeenheid koppel en schijnheiligheid omdat deze mensen achter de rug om van een collega hun zaken bespreken en dit niet met de collega zelf bespreken. 

Ik realiseer me dat ik de mensen in de trein hierop had kunnen aanspreken. 

Ik realiseer me dat ik Zelfonoprecht handel omdat ik me realiseer doordrongen van het feit dat ik reageer op hun uitspraken en zelf in wezen wegloop van mijn ware Zelfexpressie door deel te nemen en dit gesprek waarmee ik de energetische lading ervan ondersteun.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik dit gesprek in wezen steun en zie dat de collega in een negatief daglicht wordt geplaatst.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken dat de collega in een negatief daglicht is geplaatst door mijn gedachte die ik koppel aan roddelen. 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik roddelen verbind aan negativiteit. Ik realiseer me dat door te staan voor alle leven in de wereld ik een bijdrage lever als luisteraar aan dit gesprek waarin ik een wezenlijke bijdrage lever aan afgescheidenheid omdat ik niet ga staan voor wat het beste is voor alle leven. 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik bepaalde gedragingen goedkeur door niets te zeggen me in wezen beperk tot ik behoud veel liever de goede vrede. Ik realiseer me dat ik mezelf niet verantwoordelijk acht om in te grijpen en te gaan staan voor Leven waarin eenheid en gelijkheid de basis houding is waarin roddel en achterklap ontbreken. Ik realiseer me door niets te zeggen ik verslaafd blijf aan mijn idee dat ik de goede vrede kan bewaren door niets te doen.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mijn gedachte dat ik de goede vrede kan bewaren met niet ingrijpen ik de relatie met mijn mind in stand houd waardoor ik gescheidenheid tussen Leven in de wereld voedt. 

Ik ben me doordrongen van het feit dat door mee te doen aan roddel en achterklap, wat in mijn beleving triest is, ik mezelf niet ondersteun om een Agreement met mezelf te Ontwikkelen vanuit het startpunt wat het beste is voor Alle Leven omdat ik afgescheidenheid in stand houd. 

Ik realiseer me dat ik door deze manier van handelen en denken mezelf niet ondersteun om effectief mezelf te begeleiden naar een Agreement waarin ik de relatie met mijn mind – ik hou liever de goede vrede dan dat ik ingrijp in roddels tussen mensen die over anderen dingen zeggen en in het gezicht van de persoon lachen alsof er eenheid en gelijk is tussen beiden. Ik realiseer me dat ik deze zelf sabotage wil elimineren uit mijn systeem en wat het beste is voor alle leven wil supporten en ondersteuning wil bieden aan alle leven door dit zelf eerst aan mezelf voor te leven.

Ik realiseer me en stel mezelf ten doel door mijn mind in te kijken als in gedachten, emoties en gevoelens zoals veronderstellingen dat ik de goede vrede wil bewaren, op het moment dat ik me dit realiseer en de roddelaars veroordeel om hun roddel en achterklap, Ik stop en Adem, zoals ik al deed in de trein met de vier-tellen dooradem techniek. Vier tellen in – mijn mind gedachte inkijken en wissen – vier tellen uitademen en vervolgens deze toepassing nogmaals zal herhalen.

Ik realiseer me dat wat Zelf sabotage in wezen is is afgescheidenheid zoals de relatie met de mind mij voor houdt waardoor ik ingrijpen niet eens in overweging kan nemen omdat mijn gedachte dat ik de goede vrede wil bewaren mij hiervan Zelf weerhouden. Zelf sabotage gaat erom dat ik me bewust zal moeten zijn van het een om het andere te kunnen verwezenlijken. 

Dus voordat ik iets kan inbrengen binnen zo’n of vergelijkbare context waarbinnen mensen deze uitspraken doen ik eerst mijn innerlijke woorden moeten kennen en Zalfvergeving toepassen voordat ik een bijdrage kan leren aan mijn eigen fysieke realiteit van in Hier. 

Omdat het enige dat bestaat, mijn mind, mij in de weg staat alvorens ik uit de relatie met mijn mind kan stappen is dat uit mijn mind moet gaan wandelen.

Dag 195 Mijn Relatie met Wat ik denk.

Als we hier zijn op ieder moment, kunnen we de wereld creëren zoals we werkelijk zijn op ieder moment en onszelf ervaren in plaats van ervaringen beleven die louter projecties uit het verleden zijn gebaseerd op herinneringen die onvermijdelijk leiden naar dezelfde ervaringen. zie link

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben in een moment als ik nadenk en vanuit deze gedachte commentaar uitspreek in reactie op een gebeurtenis of op een mens, Ik stop en Adem. 

Ik realiseer me dat nadenken als ervaring ontstaan binnen een moment in het verleden nu irreëel is.

Ik vergeef emzelf toegestaan en aanvaard te hebben op reactie in het verleden ontstaan deze mij in dit moment als energetische aanhechting – door mijn mind relatie uit een Herinnering ontstaan – deze mij in de realiteit van in Hier niet dient. 

Als gedachte was deze aanname ‘toen’ in dat moment wel reëel als de onbekendheid met andere mogelijke manieren om effectief in deze situatie mezelf te gedragen in reactie op anderen.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik het gedrag van anderen veroordeel.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat mijn oordeel als tegenstelling die een ander vertegenwoordigd in een ander mens wel effectief kan zijn. 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik deze reactie als oordeel hiermee relativeer en mezelf toestem en aanvaard dat deze oké is.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik me in een positie plaats ten opzichten van een ander. Ik realiseer me dat ik hiermee mijn realisaties die ik me Gewaar ben ook veroordeel.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te reageren zonder onderzoek van mijn reacties.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat mijn realisaties ook mind gerelateerd zijn.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben als ik spreek over Zelf-oprecht dit vaak doe vanuit mijn mind.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat mijn mind dan verwijst naar Oprecht en dat Zelf-oprecht hierachter nog versluierd ligt zolang mind reacties in mezelf bestaan.

Ik realiseer me dat wat ik me realiseer voor nu Oprecht is. 

Ik stel mezelf ten doel dat wat ik me realiseer hierop Zelfvergeving zal toepassen nadat ik deze realisatie / reactie eerst door adem alvorens vanuit reactie anderen niet veroordeel als dat wat voor een ander effectief als realisatie wellicht de ander nog verhinderd om effectief te zijn zoals eenheid en gelijkheid is bedoeld voor Alle Leven. Een Leven van waaruit ware Zelfexpressie Leven in elke in- en uitadem bedoelt is.

Dag 194 Afgescheiden Relatie binnen mijn Zelf-Oprecht.

In mezelf ervaar ik een gevoel van teleurstelling. Met mijn partner had ik de afspraak gemaakt dat we elkaar spreken op Skype nadat ik een lange dag heb gewerkt. Op mijn werk is een activiteit gepland waarin we als organisatie veranderingen in het toekomstig beleid in dialoog met degene die het betreft gaan bespreken. 

Aan het eind van de avond beluister ik een voicemail bericht van haar waaruit blijkt dat ze zich niet lekker voelt. Eerder die dag krijg ik een sms waarin zij aankondigt zich te verheugen op ons gesprek die avond. 

Ik krijg een gedachte: ‘Ze zal wel in de kroeg zitten met haar vriendin’. Ik probeer haar te bellen. Ze blijft onbereikbaar waarop ik achterdocht voel. Ik krijg een Herinnering dat ik in een vorige relatie een chat afspraak had gepland om elkaar die avond te contacten. Destijds was deze partner ook onbereikbaar Dialoog. Later had ze het excuus dat ze de tijd was vergeten en verstopte zich achter haar vergissing.

Zodra mensen die ik wil spreken onbereikbaar zijn ervaar ik achterdocht over hun beweegredenen. Ik ervaar hun uitleg als excuus. Zij willen mij niet spreken omdat ze het te druk hebben met zichzelf. Ik ben onbelangrijk. Ik realiseer me mijn achterdocht en Veeleisendheid. Mijn angst om me te verbinden omdat ik verwacht dat ik verlaten wordt. Ik hou hier serieus rekening mee. Ik merk als ik mijn partner niet zie dat ik ga aantrekken en afstoten. Wat ik niet wil ga ikzelf realiseren. Als we samen zijn is het oké. Zodra we elkaar niet zien ervaar ik in mezelf deze patronen die onzichtbaar zichtbaar worden.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik een gevoel van teleurstelling ervaar zodra mijn partner onbereikbaar is.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik deze teleurstelling koppel aan mijn eigen verwachting dat zij aanwezig is.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben bij afwezigheid waar ik aanwezigheid verwacht achterdocht uit deze frictie genereer.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben de teleurstelling uit mijn verwachting is ontstaan dat ik mijn verhaal van die dag niet kan delen.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben achterdocht te genereren uit mijn twijfel alsof mijn partner niet oprecht is.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik verwacht dat anderen er onvoorwaardelijk voor me zijn.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik zelf de voorwaarde dat zij aanwezig is verwacht ondanks dat zij zich niet lekker voelt.

Ik realiseer me dat ik dit patroon als woorden heb opgepakt uit verbale observatie van mijn ouders waarin zij elkaars verwachtingen en frustraties uitspraken als hun vanzelfsprekendheid naar elkaars eisen / wensen / behoeften anders verliepen dan gepland was.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik bij een verandering in afspraak / mijn verwachting deze wijzing ervaar als een persoonlijke afwijzing.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebbend at ik deze afwijzing vertaal naar mijn aantrekken afstoten patroon. Ik realiseer me dat ik dit patroon uit reflectie van de verbale communicatie van anderen heb overgenomen. 

Ik realiseer me dat hier angst voor elkaar afwijzing en onbegrip voor dit Zelf-onoprecht gedrag onder zit. Ik begreep het gedrag van hen niet. 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik binnen mijn Zelf-Oprecht begrip onbegrip heb aanvaard en toegestaan.

Van mensen die fysiek en verbaal geweld gebruiken in elkaars bejegening waarin de eenheid en gelijkheid wat Leven ‘Vaak Abrupt’ en onder grove uitspraken en gedrag word vernietigd. 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik vanuit onbegrip ben gaan reageren alvorens dit door te ademen waardoor ik meer energie schenk / genereer die voorzien is Negatieve Emotie Aanhechting.

Ik realiseer me dat er een moment kwam waarin ik niet anders meer verwachte dat wat er goed ging – vriendelijk communiceren in het bijzijn van klanten – zou omslaan naar onvriendelijk en dis-respectvolle bejegening achter de schermen ‘de sluiers’ van het privédomein.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik op onrust Focus omdat ik verwacht dat mijn Zelf-Oprechte rust en vriendelijkheid niet wordt gezien en aanvaard. Ik realiseer me dat ik permanente Afwijzing verwacht en daardoor kritiek op mijn bijdrage ervaar. Ik realiseer me dat ik maar beter mijn woorden kan inslikken. Met tot gevolg dat ik Fysieke pijn en energetische spanning genereer binnen mijn Borstpunten.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebbend at ik bij spanning beter mijn best ga doen en meer werk ga aantrekken. Ik realiseer me dat ik me wil beperken tot hoofdzaken. De momenten dat ik en mijn partner samen zijn en in dialoog elkaar bejegen, De momenten dat ik niet destructief reageer met woorden waarop ik later Zelfvergeving moet toepassen. Verder heb ik specifieke afspraken vertaald naar mijn Agreement.

Binnen de frictie van deze permanente verwachting vriendelijk en veilig – dis-respectvol en onveilig heb ik mijn conditionering aanvaard en toegestaan. Ik realiseer me dat ik me uit Observatie toen de latere gevolgen ervan destijds niet bewust was. Ik heb deze nadelige gevolgen binnen mijn Zelf-Oprecht ervaren, dus aanvaard en toegestaan. Ik realiseer me derhalve dat ik fysiek geweld verafschuw. Dat ik grof taalgebruik niet tolereer. 

Ik realiseer me dat ik mijn tijd die ik heb Zelf-Oprecht wil Leven. Door mijn mind oprecht te beschrijven wil ik hierop mijn focus richten. Op mijn verantwoordelijkheid. Mijn woorden, gedachten, emoties en gevoelens die ik in mezelf meedraag zijn mijn deel. Aspecten binnen mijn Zelf waarop ik Oprecht Zelfvergeving en Zelfcorrectie wil toepassen. Daarnaast stel ik me ten doel dat ik in momenten van frictie Beter wil Leren Doorademen. 

Ik stel mezelf ten doel dat ik de Vier-Tellen-Door-Adem techniek Daadwerkelijk zal toepassen. 

Ik stel mezelf ten doel dat ik in de momenten waarin ik achterdocht, wantrouwen, aantrekken afstoten trekken vertoon hierop zal anticiperen met deze Techniek.

Dag 193 Oprechtheid relatiemanager naar Zelfoprecht.

Eerlijkheid – wat ik denk en ervaar – mijn gevoelens en emoties durven uitspreken heeft me als kind een flink pak slaag opgeleverd. Een jongetje werd gepest waarop ik de pester op zijn gedrag en houding, die dreigend was aansprak. Hij ging even later zonder veel woorden weg. Aan zijn mimiek meen ik toen verontwaardiging bemerkt te hebben. Tijdens een stapavondje kwam ik deze jongen – de pester – weer tegen. Dit keer op de trap van een discotheek. Ik liep naar boven waar de jongen me tegemoet kwam. In het naar beneden gaan verkocht hij mij een stomp / klap recht in mijn gezicht. Vervolgens kwam hij achter me aan naar buiten waar hij mij meer begon te stompen. Ik was zo overweldigd door zijn reactie dat ik niet eens heb terug geslagen. Ik begreep het niet en schaamde me dat ik niet terug had geslagen. Ik had de dagen daarvoor toch mijn vriendje in bescherming genomen? Waarom werd deze jongen dan Boos? Ik heb later vaker tikken gehad omdat ik me Oprecht uitsprak. 

Wat er gebeurd in mezelf als ik niet oprecht ben is dat ik spanning opbouw in mezelf. Dit staat los van de instructies die ik kreeg. Door opvoeding of sociaal gewenst gedrag is deze ervaring in mezelf die veranderd omdat er frictie ontstaat geen verandering maar een signaal. Een reactie in mezelf waaraan ik merk dit past niet bij me. Ik kreeg klappen, voelde schaamte, omdat er mensen toekeken die niets deden realiseer ik me nu ik dit schrijf. Zij keken toe terwijl ik zo bedenk ik me ook zou ingrijpen en minimaal een verder escaleren zou willen verhinderen. Dit is een reactie in mezelf die ik rechtvaardig als oké omdat ik tegen fysiek geweld ben. Ik heb me voorgenomen dat ik nooit iemand zal slaan. Door dit voorval werd dit in mezelf bevestigd. Eigenlijk was het een leermoment waaruit mijn Zelfoprechtheid blijkt. Als ik dit verloochen ontstaat frictie en weerstand. 

Zie de hangout

Door mijn Oprechtheid te beschrijven – dit voorbeeld- dit toont mij mijn Zelfoprechtheid\ de ervaring rechtvaardigheid tegen fysiek geweld – realisatie – wat ik wil wandelen – waar ik voor sta – geen fysiek geweld gebruiken. Daarnaast heb ik de handeling van de jongen veroordeeld. In wezen deed ik dit op het moment dat ik hem aansprak op zijn gedrag. Ik realiseer me dat ik mijn gedrag en denken niet langer rechtvaardig en zijn gedrag niet langer veroordeel omdat ik hiermee zijn Zelfoprechtheid niet langer veroordeel. Dit is namelijk altijd in ieder mens aanwezig. We willen mensen assisteren om dit aspect van henzelf inzichtelijk te maken. We zijn de mensen die dagelijks hier hun blog posten. Zie Hanggout.

Nu in mijn proces heb ik me voorgenomen om de vier tellen adem techniek toe te passen zodat ik mijn mind reacties ga stoppen en Zelfoprechte woorden ga kiezen die ik zonder energetische Aanhechting wil uitspreken. 

Mijn emoties en frictie stoppen is voor nu mijn nieuwe uitdaging die ik met ondersteuning van de vier-stappen Ademtechniek wil inzetten de komende 21 dagen. De mensen en situaties op mijn pad fungeren als ‘Mirror’ waarin ik kijk en signaleer wat ik van mezelf, als in Mezelf Reflecteer. waar ik van leer, doet wel eens Zeer. lol……

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik pester op zijn gedrag veroordeel.

Ik vergeef emzelf toegestaan en aanvaard te hebben zonder hoor en wederhoor zijn gedrag als deel – aspect van hem – reden maak voor mijn veroordeling.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik door in delen te denken afgescheidenheid genereer.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik in delen denken ik in delen geven en nemen – en dit creëert afgescheiden denken – waaruit ongelijkheid ontstaat.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik mezelf in een positie plaats die naar neigt autoritair gedrag.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik mijn spiegelreflex gedrag positioneer alsof ik mezelf rechtvaardig om Blamen en de ander de degraderen naar minder dan IK.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik vergeet dat gedrag altijd een oorzaak heeft waaraan de mind ten grondslag ligt.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te vergeten dat deze zelfde mind, mijn mind, Angst en gevangenschap in de Wereld – introduceert.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat mijn rechtvaardigheid tevens vergezeld is in dit moment waarin ik de ander veroordeel als afscheiden deel bestempel waardoor mijn rechtvaardigheid totaal versluierd raakt achter mijn veroordeling. 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben de gedachte dat ik niet begrijp toen ik Oprecht was hierop een pak slaag heb gekregen. Ik realiseer me dat dit een leermoment is geweest. Ik stel emzelf ten doel om dit leermoment te koesteren als waarde om verschil te zien tussen Oprecht en Zelfoprecht KUNNEN handelen en denken door mijn Mind uit te schrijven.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik me heb geschaamd voor mijn Oprechtheid – door de jongen te steunen – en verwijst naar het feit dat ik niet heb terug geslagen. Ik realiseer me dat ik me daarop als een Watje heb ervaren. Een zwak mannetje die zijn hoofd in de grond wil steken en van de aardbodem wil verdwijnen. Onzichtbaar wil zijn. Mezelf Maskeren en verstoppen achter zo zie ik later Slaaf van Alcohol zijn.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebbend at ik de jongen die me geslagen heeft heb veroordeeld waardoor ik schaamte heb ervaren.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat mijn reactie op de jongen die mij door zijn gedrag meer bewust heeft gemaakt van mijn Oprechtheid en schaamte.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik door voor de jongen in te staan mezelf te realiseren dat ik in contact met de jongen de andere jongen heb veroordeeld waardoor ik later een pak slaag heb gekregen.

Wanneer en als ik in emotie of vanuit mijn mind wil reageren, Ik stop en Adem.

Vervolgens pas ik de vier tellen Adem techniek toe en kijk in mezelf waar ik deze Aanhechting ervaar en deze zal ‘Wissen’. Later zal ik hierop Zelfvergeving en Zelfcorrecties toepassen.

Ik stel mezelf ten doel dat ik mijn Emoties en Gevoelens zal inkijken en zal Wissen.  

Dag 192 Angst in relatie tot mij.

Tijdens een Skype gesprek schrijft mijn partner dat ik in reactie zit. Tijdens dit gesprek ziet en hoort zij mij niet. Zij vraagt wat er met mij gebeurt als ik in mezelf reactie opbouw. Vervolgens schrijft ze dat zij zich onveilig voelt. Ik ervaar deze woorden in mezelf als een beschuldiging. 
Dit is mijn gedachte in reactie op wat mijn partner schrijft. Mijn gezichtspunt of interpretatie van iets dat in mijn Geest gebeurt waar niemand iets van af weet tenzij ik het aan hen zou vertellen. Het plaatje dat in me opkomt, zo blijkt verder in deze blog is gelinkt aan een Herinnering.

Eerder die middag- zo begint ons gesprek heeft zij tijdens de sinterklaas intocht Zelf spanning opgebouwd. Ik wil graag weten of dat zij in reactie is? Ik vraag dit omdat ik graag haar realisatie wil bespreken. In het vorige Skype gesprek, samen met onze Buddy, heb ik namelijk gevraagd hoe, of en op welke wijze ik haar specifiek en effectief kan ondersteunen in haar proces.

Tijdens dit Skype gesprek heb ik verteld dat ik me realiseer dat de reacties – gedachten, emoties en gevoelens, in mezelf van mezelf zijn & mijn reacties reflecties kunnen zijn die ik in anderen door hun gedrag of reacties Gewaar ben. Ik wil mijn reacties graag gaan stoppen. Dit in tegenstelling tot wat ik gewend ben te doen namelijk dat ik mijn reacties uitspreek vanuit mijn mind waarin ik dus geen energie meer wil investeren. Energie, Aanhechtingen die aan Herinneringen plakken, waarmee ik volgens mijn partner reacties in mezelf opbouw. Wat ik in mezelf ervaar in reactie op haar woorden is dat ik vervolgens ‘Beschuldiging’ ervaar. 

Zonder aanwijsbare reden voel ik beschuldiging voor het feit dat mijn partner zegt / schrijft via Skype dat ik volgens haar in reactie ben en dat ik mezelf toesta dat ik in mezelf reactie opbouw waardoor zij angstig is en zich onveilig voelt omdat zij niet weet hoe ik reageer (via Skype). Ik realiseer me en weet uit ervaring hoe onveiligheid voelt. Ik realiseer me ook dat mijn partner haar reacties stopt in zichzelf en even iets anders gaat doen.

In mijn beleving reflecteert mijn partner deze aanhechting dus tijdens ons gesprek in zichzelf. Deze Negatieve Emotie Aanhechting signaleert zij via dit Skype gesprek in zichzelf waarbij we elkaar niet zien en niet kunnen horen waarop ik veronderstel dat haar reactie van haar zelf is.

Ik realiseer me ook dat ik niet verantwoordelijk ben voor haar reactie. Wat ik me vervolgens realiseer is dat ik mezelf als kind verantwoordelijk heb gemaakt voor het gedrag van een ander. Hierdoor heb ik destijds óók een Negatieve Emotie Aanhechting in mezelf aanvaard en toegestaan waardoor ik me onveilig ben gaan voelen. 

Ik realiseer me wat dit voor mijn partner kan betekenen. Nu realiseer ik me ineens waardoor ik op de woorden van mijn partner beschuldiging ervaar. Ik realiseer me dat mijn partner, net als ik destijds, zich vergist door mij verantwoordelijk te maken voor haar angst en onveiligheid. Ik realiseer me dat ik deze onveiligheid en angst destijds heb opgepakt zoals ik dit Zelf in mezelf destijds heb toegestaan en aanvaard.

Ik vergeef mezelf, mijn partner en de ander van wie ik uit observatie destijds in dat moment de ervaring in mezelf heb toegestaan en aanvaard als beschuldiging – informatie als woord beschuldiging uit observatie van het gedrag van de ander – waaraan ik Zelf in mezelf onveiligheid en angst heb verbonden zoals ik dit in mezelf heb aanvaard en toegestaan.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik mijn angst reactie reflecteer op mijn partner waarop zij mij verantwoordelijk maakt voor haar onveiligheid tijdens dit Skype gesprek. Ik realiseer me dat we elkaar niet zien en horen. Ik realiseer me ook dat mijn partner al spanning had opgebouwd waarmee ze vervolgens met mij in gesprek is gegaan. 

Ik realiseer me dat ik in mezelf vervolgens het woord beschuldiging waarneem. Ik realiseer me dat dit onterecht is, ineffectief en niet ondersteunend waardoor ik mezelf verhinder om als Zelfoprecht Leven Gewaarzijn in eenheid gelijk aan Alle Leven fysiek aanwezig te kunnen zijn.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik mijn partner beschuldig vanuit mijn veronderstelling dat zij mij beschuldigd. Ik realiseer me dat ik alleen mezelf kan beschuldigen zodra ik beschuldiging in mezelf als woord toesta en in mezelf aanvaard. 

Ik realiseer me dat we afspraken hebben gemaakt in vorige Skype gesprekken dat we zonder aankondiging niet van de radar verdwijnen en elkaar als we uit reactie zijn te woord zullen staan. 

Ik vergeef mezelf net als mijn partner dat wij ons vergissen. Ik realiseer me dat we in een proces zijn van vallen en opstaan waarin we intensief in oefening zijn en vergissen is toegestaan. Ik realiseer me ook dat weglopen zonder uitleg Zelfonoprecht is en uitstel gedrag en het ontlopen van verantwoordelijkheid voor wat het beste is voor Alle Leven.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik tijdens mijn alcohol verslaving dikwijls ben weggelopen en dat ik me realiseer dat leren oefenen is zonder oordeel te plakken op het gedrag van een ander. Ik ben mijn partner dankbaar dat zij mij spiegelt dat ik mezelf beschuldig en dat ik hiervoor niet langer verantwoordelijk ben als ik hierop Zelfvergeving zal toepassen.

Ik stel mezelf ten doel dat ik mijn reacties in mezelf zal stoppen en onderzoeken door hierop vervolgens Zelfvergeving uit te schrijven en later Zelfcorrecties. 

Als en Wanneer ik merk dat ik mezelf beschuldig voor het gedrag van een ander, Ik stop en Adem. 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik door het woord beschuldiging in mezelf te ervaren in mezelf boosheid waarneem. Ik realiseer me dat ik onrecht ervaar voor het feit dat ik mezelf beschuldig voor het gedrag van anderen. Ik realiseer me dat ik deze beschuldiging heb aanvaard om de goede vrede te bewaren. Ik heb destijds mijn woorden van verontwaardiging ingeslikt uit loyalitiet vanuit opvoeding – eis. Ik realiseer me ook dat ik van mijn partner begrip en steun verwacht als zij merkt dat ik defensief reageer.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik verwacht dat mijn partner mij steunt en begrip toont voor mijn reacties. Ik realiseer me dat ik door dit uit te schrijven mezelf assisteer en verantwoordelijk maak voor mijn gedachten waarop ik Zelfvergeving toepas

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik beschuldiging ooit aan het dominante overheersende gedrag van een ander heb gekoppeld. 

Ik realiseer me dat ik vervolgens met mezelf heb afgesproken dat ik verantwoordelijk was voor het gedrag van de ander, waarop ik uit loyaliteit één mezelf uitspreken verbod heb opgelegd. 

Ik realiseer me dat dit verbod impliceert dat ik daarmee de goede vrede bewaar, kritiek vermijd en passief maar niets zeg waardoor er geen onvrede ontstaat. 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben het gedrag van een ander waaruit onvrede blijkt als mijn verantwoordelijkheid heb gezien en gehoord in woorden waarop ik me beschuldigd heb omdat ik dacht ik schuldig was aan dit gedrag.

Ik stel mezelf ten doel dat ik alleen verantwoordelijk ben voor mijn gedachten, emoties en gevoelens en dat ik oordeelvrij in Hier situaties en gebeurtenissen wil waarnemen nadat ik op mijn mind Zelfvergeving heb toegepast.

Ik stel mezelf ten doel dat ik mijzelf hiermee effectief ondersteun en mezelf en partner niet langer verhinder om haar en mezelf mind-free te bejegenen zonder oordeel en beschuldiging.

Ik stel mezelf ten doel dat ik oprecht mijn Zelfvergevingen hardop zal uitspreken.

Ik stel mezelf ten doel dat ik mijn reacties zal Door Ademen alvorens deze realisaties later zonder mind – reactie zal / wil uitspreken.

Dag 191 Causale relaties binnen mijn Zelf.

Fundamentele aannames, een schema, gaat binnen mijn werk over kennis die vaak impliciet aanwezig is. Kennis die vaak niet rechtstreeks onder woorden is te brengen. De inhoud wordt onderverdeeld in assumpties. Dit zijn fundamentele aannames over de eigen persoon, de anderen en de wereld. Er zijn drie soorten Assumpties.


Basale assumptieszijn grondideeën die iemand heeft over zichzelf, over anderen en over de wereld. Voorbeelden zijn: ‘Ik ben waardeloos’, ‘mensen zijn boosaardig’, ‘de wereld is onrechtvaardig’.

Conditionele assumpties zijn aannames die een causale relatie aangeven. Voorbeelden zijn: ‘als ik mijn emoties laat zien, zullen anderen mij afwijzen’, als ik anderen niet gebruik, word ik gebruikt’.

Instrumentele assumpties zijn soort regels die strategieën voorschrijven en die in het teken staan van het vermijden van narigheid en/of het verkrijgen van positieve ervaringen. Voorbeelden zijn: ‘vermijd het voelen van emoties’, kleineer andere mensen’ of ‘plan alles zorgvuldig’. 

Door bepaalde gebeurtenissen (triggers) kunnen mensen in een bepaalde toestand schieten waarin het denken bepaald wordt door een gedachte of zo’n schema. Zo’n toestand noemen we een modus (meervoud = modi).

Bedreiging.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik mijn onhebbelijkheden ervaar als een bedreiging. Ik realiseer me deze zwart-wit gedachte. 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat mijn zwart-wit denken de werkelijkheid zodanig kleurt dat ik mijn wereld inricht volgens een van beiden.   

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat iedere bedreiging een illusie van mijn denkgeest is die zegt dat de bedreiging werkelijk bestaat.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat wat afwijkt van mijn comfortzone als dreiging ervaar en als zodanig benoem.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat wat ik benoem als woorden die mijn gedachten vertegenwoordigen Zelf als dusdanig binnen mijn zelfexpressie heb aanvaard en toegestaan.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik de reflectie van mijn woorden ben die ik als Herinnering in mezelf meedraag en als energetische aanhechting ergens op een ervaring heb geplakt.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat deze aanhechting, dan positief als gevoel en dan negatief als emotie mijn leven kleuren.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat iedere kleurspoeling mijn rol in het leven als effectief of ineffectief beoordelen.

Ik vergeef mezelf mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik mijn beoordeling zie als dreiging binnen mijn Zelfexpressie die Onvoorwaardelijk in mezelf óók bestaat.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat uit deze energie reacties die ontstaan in mijn mind, reflecties zijn op gebeurtenissen die ik betreedt, observeer vanuit mijn herinnering, als interpretatie / informatiebron die ik zelf heb aangenomen binnen mijn Onvoorwaardelijke Zelfexpressie.

Ik realiseer me dat iedere gedachte en reactie hierop mij afgescheiden houdt van Leven Gewaarzijn waaruit eenheid en gelijkheid bestaat.

Ik realiseer me dat alleen ikzelf verantwoordelijk ben om inzage te krijgen in de oorsprong van mijn gedachten en reacties.

Ik realiseer me dat ik overzicht kan aanbrengen in mijn mind waarop ik Zelfvergeving zal toepassen die ik hardop uitspreek.

Ik realiseer me dat nadat ik uit heb gesproken wat mijn mind me influistert, oprecht mezelf uitspreek als mind construct.

Wat mijn mind mij Oprecht spiegelt zal ik beschrijven is de huidige stap in mijn proces naar Leven Gewaarzijn als permanente eenheid en gelijke Zelfexpressie die in iedere in en uitademing vanuit eenheid en gelijk Zelfoprecht zal zijn. 

Ik stel mezelf ten doel dat ik WAT mijn mind mij toont, dat ik hierop Zelfvergeving zal toepassen.