Dag 363 reading my backchats

I see, realize and understand I am longing for easeness without my expectations.

I am expecting criticism and unwilligness from people which are not prepared listen to my contribution. I am expecting they will not have attention. I expect this already before I communicate. I am thinking they wil not pay attention to my contribution. That is why I am thinking when I say something, my contribution will be doubted by their reaction. Then I think they are not interested in me as a person. They do not take me serious. Instead it would be appreciate I had received some learning feedback skills from them.

Thats why I was thinking they failed to appreciate the pressure I was under. After some years I began and start suppress my words. My words turned into mind thoughts and backchats. This/my words change into mind thoughts was directed by myself. I am still responsible for this/my switch -my words into mind thinking. I realize and understand I made this choice because I saw no other alternatives. Not because I was not benevolent, good-natured, friendly or kind for consultation and dialogue. The cause lay in my lack of constructive learning, realize, see and understanding skills.

Thus, the cause of my failure when I was a child was the unfamiliarity with those skills. Redefine, define again into Living words apply self directiveness skills which are effective and supportive. Thus, when I think people criticize me, at that moment in this time I think back to the point in the past wherein my word changed into a thought. Thus, an event in here, in this moment when you think back(chat) goes back to the meaning/memory wherein I changed my living word into my mind thoughts, because I interpreted my experience with G & D (see more have read back my previous blog) as criticism. I can not remember G & D ever told me I had to interpret their behavior and response as critical ore unwilligness. They communicate what they knew. So what I receive is my longing for attention. Thus, in a way, my way and what I communicate are my past settings and interpretations – which I blame or expect – from and on to people or my enviroment.

I had to interpret their behavior and response as critical because the only thing I was longing fore from G & D was they has to be proud at my contribution. My existance as the mind already was longing for attention and proudness. My Living words no longer exist. I already blaming G & D for not giving me their proudness. My proudness was seperate from G & D because I never told them to be proud at my contribution. So I start with my character behave being easy going, friendly and understanding. Only for one purpose – people would be proud at me because I gave them my friendly and understanding attention. So when they did not I was feeling my resistance because my longing for attention was telling me because of my words switch into mind thouhgts which I already made. It was my own choice and inner voice telling – they have critic that’s why they are unwilligness.

So I start manipulate there unwilligness into willingness bahave as a being was friendly and understanding. Laughing, relaxed and making jokes. So when I was in alignment I was attracting the people I was attracted to in the same way my mind was telling me. Such as a magnet to be equal attracts his equal magnet. So my friendly Character start acting and attracting the friendlyness and willingness into others.

When they start argue this felt like a modification of my idea what I was labeling as bother, twaddle and grizzle. After I noticed this behavior (into me) I start ignore them. I focused my research at the point – how long will you stay loyal to me, and when do you stop support me and my longing for unconditional attention. So when they stop with giving me unconditional support this was my sign into my startingpoint and decission to push him away from me. The same experience I Always and already was expecting from G & D. The recognisation from my mind thoughts onto the other I allowed and accepted myself bonding with my behave and close my window curtain invisible to the outside world.

Thus my unfullfiled longing and desire for unconditional attention from others was my decission after I interpreted the behave of G & D. I was thinking they critize me and therefore G & D are pushing me away. I realize, see and understand my decission was telling me to do so and so,

thank you…

Advertenties

Dag 323 Building Self Awareness

Art work: Andrew Gable

Het fundament leggen waarmee ik bouw aan zelfgewaarzijn begint in mezelf ten aanzien van het identificeren van de aard van de gedachten die ik dagelijks heb. Een gedachte is mijn gezichtspunt of interpretatie van iets dat in mijn geest gebeurt waar niemand iets van af weet tenzij ik het aan hen zou vertellen. Een gedachte kan bijvoorbeeld afkeer oproepen.

Recent kreeg ik van iemand via een bericht op mijn FB tijdlijn de opmerking hetgeen ik in mijn blogs beschrijf volgens hem gezwets is. Met daarbij de opmerking ga iets doen. In deze blog refereerde ik aan geluidsoverlast in de flatwoning boven mij waarvan ik last had. Mijn afkeer is gericht op en tegen de veroorzakers van geluidsoverlast. Hierin zit de denkfout namelijk denken dat iemand, de bewoners in de bovenwoning of iets anders, de geluidsoverlast, mijn afkeer veroorzaakt gericht tegen geluidoverlast door de bewoners.

Ik realiseer me dat dit punt verwijst naar punt 3 van blog 321 ‘afwachtend versus impulsief handelen’ en mijn vorige blog waarin ik door mijn buddy gewezen wordt op mijn gedrag dat ik mijzelf bij twijfel fysiek terugtrek uit contact.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik naar aanleiding van mensen die opmerken dat ik doe aan gezwets twijfel en overweeg wel of maar beter niet mijn blogs publiceren.

Waarom denk ik waarom maar beter niet publiceren? Waartegen richt mijn afkeer zich en waardoor ontstaat twijfel om blogs te publiceren nadat ik de opmerking gezwets lees op mijn tijdlijn?

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik afkeer ervaar naar aanleiding van de opmerking gezwets vervolgens twijfel om mijn blogs te publiceren. Waarom twijfel ik?

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik me naar aanleiding van een opmerking op mijn tijdlijn impulsief terugtrek omdat ik twijfel aan mijn bijdrage die ik lever in mijn blogs. Maar welke bijdrage lever ik met mijn blogs?

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik door deze opmerking twijfel aan de waarde van mijn bijdrage vervolgens door twijfel terug deins en wankel op mijn voetstuk. Welke waarde, Gewaarzijn wil ik bewerkstelligen in mijn blog over geluidsoverlast?

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik aarzelend aan mijn toewijding en twijfel over de waarde van mijn inzet verdrietig ben dat deze persoon niet informeert en overlegt met mij. Wat doet deze persoon niet?

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik van deze persoon in plaats commentaar leveren verwacht om mij te bevragen over mijn beweegreden. Wat levert mij dit op?

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik verwacht in plaats van commentaar leveren op mijn bijdrage eerst eens informeren naar de achterliggende boodschap van mijn blog naar aanleiding van geluidsoverlast. Wat doet dit met mij?

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik door het verzuim van de ander om te informeren naar de waarde van mijn bijdrage, teleurgesteld ben over het uitblijven van zijn interesse, complimenten en aandacht voor mijn toewijding en inzet Wat wil ik hiermee bereiken?

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik door het schrijven verwacht dat mijn reactie op geluidsoverlast verdwijnt en dat mensen mijn inspanningen honoreren. Nog iets anders?

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik wil dat mijn bovenburen rekening houden met mij. Weten de boven buren dat ik last heb van hun geluidsoverlast met name dat ik last heb van de moeder die niet met haar kinderen overlegt, maar schreeuwt en weten zij dat ik het lastig vind om dit aan hen te communiceren?

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik veronderstel dat de boven buren stoppen met geluidsoverlast en met name dat ik last heb van de moeder die niet met haar kinderen overlegt, maar schreeuwt

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik reageer op mijn bovenburen in de wetenschap dat zij niet weten dat ik last heb van hun geluidsproductie en dat ik het lastig vind om dit aan hen te communiceren

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik via een privé bericht impulsief reageer op de persoon die op mijn tijdlijn schrijft via een privébericht. Waarom via een privébericht?

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik reageer via een privé bericht voor mij anoniem en veilig betekent, zoals terug getrokken achter gesloten deuren leven waardoor ik meer kans maak dat andere mensen mijn inzet en bijdrage niet opmerken. Waarom laat ik mijn stem niet horen en ga niet naar de bovenburen voor overleg of zij hun geluidsoverlast willen minderen?

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik verzuim mijn last van geluidsoverlast te communiceren ik in mezelf de kans voor gezichtsverlies minimaliseer door vanuit ‘in mijn schulpje terugtrek’, afgezonderd van ‘de kans ontloop van publiek kritiek en gelach’ als ik mijn stem laat horen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik door de opmerking van anderen twijfel aan mijn bijdrage terug deins en wankel

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik naar aanleiding van commentaar aarzel over mijn bijdrage en de zin van mijn toewijding en inzet betwijfel

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik wankel naar aanleiding van commentaar hetgeen ik niet als kritiek op mijn gedrag maar op mij als persoon ervaar

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik naar aanleiding van kritiek verdrietig ben dat deze persoon niet informeert naar en met mij overlegt over mijn beweegredenen

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik verzuimt heb mijzelf te bevragen over mijn beweegreden over het waarom dat ik teleurgesteld ben over het uitblijven van zijn interesse me realiseer zie en begrijp dat ik óók complimenten en aandacht voor mijn toewijding en inzet verwacht

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik zonder zelf onderzoek van mijn beweegredenen vanuit mijn reactie op dit bericht impulsief via een privé bericht reageer op zijn bericht

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik uit angst voor meer commentaar, wat ik als kritiek op mijn bijdrage ervaar, anoniem en veilig achter gesloten deuren reageer waar ik veronderstel dat andere mensen mijn inzet en bijdrage, vanuit mijn reactie op het uitblijven van interesse voor mijn beweegredenen mijn reactie rechtvaardig en veronderstel dat anderen mijn gedrag niet opmerken (schijnheilig en klantvriendelijk handelen impliceert waaraan ik me nog steeds conformeer) waardoor ik in mezelf de kans voor gezichtsverlies minimaliseer

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard uit angst voor kritiek op mijn bijdrage me terugtrek in mijn schulpje afzonder van de kans op publiek kritiek en gelach ontvangen op mijn bijdrage vermijd

Als en wanneer ik me gewaar ben van mijn reactie op kritiek, dan stop ik en adem ik.

Ik ga met mezelf de verbintenis aan dat ik ondanks mijn reactie op opmerkingen van anderen toegewijd mijn bijdrage lever aan het Gewaarzijn van de mind invloed

Ik stel mezelf ten doel dat ik mijn blogs oprecht en openlijk blijf beschrijven, hiermee mijn bijdrage lever aan Gewaarzijn, waarmee we het fundament bouwen van een wereldwijd zelfgewaarzijn ten aanzien van het identificeren van de aard van de gedachten die we dagelijks hebben