Dag 437 alcohol 2

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik taken uitstel ondanks de negatieve gevolgen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik iets wil doen resulteert in een innerlijk conflict; ik wil stoppen met alcohol gebruik en toch staat dit stoppen mij tegen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij overgeef aan de mentale energie van onvermogen, dat er altijd wel een excuus is te bedenken waardoor het logisch is dat stoppen met alcohol resulteert in uitstelgedrag.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik de confrontatie met mijzelf uit de weg ga tot gevolg heeft dat ik in mijzelf negatieve gevoelens van spijt, schuld, verminderend gevoel van eigenwaarde, doelloosheid (‘ik weet niet wie ik ben, wat ik wil’) tot gevolg heeft dat ik de fysieke gewaarwording van de ervaring van taken wel uitvoeren vermijd, door gehoor te geven aan mijn mind informatie, fysiek zelf verlammend werkt.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat alcohol gebruik resulteert in een tijdelijke reductie van stress en de angst die ik manifesteer door mijn gedachten dat mijn leven doelloos is, omdat ik niet exact weet wat ik wil.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik met uitstelgedrag veronderstel dat ik nare emoties in mijzelf kan ontwijken.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijzelf negatief beoordeel.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik denk ‘ik weet niet waarvoor ik het doe’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik veronderstel dat als ik iets doe dit door anderen toch negatief beoordeeld zal worden waardoor ik denk dat men mij niet serieus neemt. Als en wanneer ik alcohol wil nuttigen, dan Stop ik en Adem. Ik realiseer mij dat ik mijn fysiek welzijn niet serieus neem zodra ik overga tot overmatig alcohol gebruik.

Ik stel mijzelf ten doel dat ik mijn fysiek welzijn serieus neem.

Ik stel mijzelf ten doel dat ik dagelijks de eerste alcoholische consumptie laat staan.

Ik stel mijzelf ten doel dat ik dagelijks op vaste tijden gezonde voeding eet.

Ik stel mijzelf ten doel dat ik dagelijks de afwas heb gedaan voordat ik ga slapen.

Ik stel mijzelf ten doel dat ik ook activiteiten onderneem die ik leuk vind.

wordt vervolgd.

Dag 274 onwetendheid en excuus creëren ongelijkheid

Tijdens een autorit samen met mijn moeder, zij zit achter het stuur, maak ik een opmerking over haar rijstijl waarop zij fronst en licht geïrriteerd reageert waardoor ik in mezelf lichte irritatie voel/ervaar waardoor ik haar reactie ervaar als een correctie.

Naar aanleiding van haar reactie realiseer ik me dat ik vanuit lichte irritatie aanspreek op haar rijstijl. Zij reageert op mijn lichte irritatie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan heb en aanvaard dat ik de rijstijl van mijn moeder observeer, interpreteer, lichte irritatie ervaar en haar vervolgens vanuit reactie corrigeer/aanspreek op haar rijgedrag.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan heb en aanvaard dat ik vanuit lichte irritatie mijn moeders rijstijl corrigeer.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan heb en aanvaard dat ik haar rijstijl vanuit mijn irritatie corrigeer.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan heb en aanvaard dat ik verwacht dat zij haar rijstijl moet aanpassen volgens de irritatie die ik in mezelf ervaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan heb en aanvaard dat ik de irritatie in mezelf toesta en daarom irritatie ervaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan heb en aanvaard dat ik ongevraagd ongeremd irritatie instrueer die ik in mezelf ervaar.

Ik realiseer me tijdens een autorit in het bijzijn van mijn vader dat hij vanachter het stuur van zijn ‘Mack-truck’ andere weggebruikers vloekend ‘ziedend van woede instrueerde’ dat zij meer snelheid moesten maken.

Ik realiseer me dat mijn vader zichzelf toestemde dat bumper-kleven toegestaan was want mede weggebruikers instrueerde om meer snelheid te maken waardoor zijn bumper-kleef gedrag overbodig werd.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan heb en aanvaard dat ik naar aanleiding van het voorbeeld gedrag van mijn vader mezelf toesta dat ik mijn moeder instrueer om haar rijstijl aan te passen aan mijn irritatie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat mijn houding impliceert iets te willen van anderen waar ik recht op heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan heb en aanvaard dat ik ongevraagd mijn wil opdring aan mijn moeder.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan heb en aanvaard dat ik participeer in lichte irritatie mijn moeder aanspreek zij vervolgens reageert vanuit irritatie, lichte irritatie toeneemt naar ergernis.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik participatie in lichte irritatie rechtvaardig omdat ik mijn moeders rijstijl corrigeer waarin ik toegestemd heb dat ik lichte irritatie in mezelf blijf onderhouden en te doen in mijn wereld en realiteit en dus mezelf verhinder om zo effectief te zijn als waartoe ik in staat ben.

Ik stel mezelf ten doel dat ik de negatieve en positieve energetische lading die actief wordt door mijn interpretatie van de rijstijl van mijn moeder onbewust vergelijk met naar aanleiding van mijn ervaring/herinnering in relatie tot de reactie van mijn vader, die later toen ik mijn rijbewijs had mijn rijstijl negatief evalueerde en mij vervolgens ongevraagd corrigeerde tijdens een busrit waardoor ik me minderwaardig voelde omdat mijn positieve verwachting dat ik van hem een compliment zou krijgen daarvoor in de plaats een opmerking maakte waarin hij mij negatief corrigeerde want ik had tijdens een rit van 30 km door een hoofdzakelijk bebouwde kom traject met bochten en drempels één stoeprandje geraakt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik aan mijn moeder mijn negatief geladen energetische lading die in mezelf resoneert naar aanleiding van de bumper-kleef rit.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mijn interpretatie/ervaring/herinnering inclusief lading die ontstaat door frictie naar aanleiding van de wisselwerking die ontstaat door mijn positieve en negatieve verwachting mijn eigen reactie is die ik geaccepteerd heb in mijn wereld en realiteit aan haar communiceer naar aanleiding van haar rijstijl.

Ik realiseer me dat ik een stress vrije autorit verwacht en in plaats daarvan lichte irritatie ervaar omdat mijn moeder meer snelheid moet maken omdat zij treuzelt. lol

Ik realiseer me dat ik tijdens mijn correctie mijn reactie nog niet als het werkelijke probleem zie mijn reactie in mezelf zichtbaar wordt naar aanleiding van de reactie van mijn moeder.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik lichte irritatie ervaar in plaats van rustig gezamenlijk zonder irritatie een autorit maken.

Ik realiseer me soms nog te weinig dat ik los van ieder oordeel of verwachting mijn interne herbeleving in reactie op een externe gebeurtenis of persoon voor mezelf effectieve informatie bevat, eerst onder ogen moet komen alvorens te reageren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik tijdens autoritten gefocust ben op treuzelaars, slingeraars, bumperklevers en automobilisten die volgens mijn beleving fouten maken, niet rechtvaardigt dat ik reageer.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik vooraf aan een autorit met mijn moeder voorspelbaar verzet in mezelf ervaar.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik vooraf aan een autorit met mijn moeder voorspelbaar verzet in mezelf ervaar mezelf al toesta dat ik in reactie deelneem aan een autorit samen met mijn moeder die de auto bestuurt.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik vooraf aan een autorit met mijn moeder voorspelbaar verzet in mezelf ervaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mezelf toesta dat ik in reactie schiet nadat ikzelf de keuze maak dat ik deelneem aan een autorit samen met mijn moeder.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mezelf toesta, zie en begrijp dat ik degene die de auto bestuurt ongevraagd corrigeer omdat die persoon bij mij stress zichtbaar maakt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mezelf toesta, zie en begrijp dat ik tijdens een autorit met mijn vader ongevraagd getuige was van zijn rechtvaardiging dat hij andere weggebruikers instrueerde dat zij hun rijstijl moesten aanpassen aan zijn eis.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mezelf toesta, zie en begrijp dat ik tijdens die autorit liever een gezellig gesprek had willen voeren met mijn vader in plaats te luisteren naar zijn ergernis en boosheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mezelf toesta, zie en begrijp dat ik me tijdens die rit afhankelijk heb gemaakt van zijn rijstijl en reacties op medeweggebruikers.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mezelf toesta, zie en begrijp dat ik van anderen verwacht dat zij zelf hun gedrag corrigeren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mezelf toesta, zie en begrijp omdat ik ongevraagd getuige was van de correcties van mijn vader, me realiseer dat ik primair gefocust ben op afwijkend rijgedrag van anderen, mezelf toesta en permitteer dat mijn interpretatie van het rijgedrag van anderen mij het recht verleent dat ik dit rijgedrag ervaar als afwijkend rijgedrag waarop ik vervolgens reageer.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mezelf toesta, zie en begrijp dat ik mijn interne werkelijkheid rechtvaardig, als in mezelf aanvaard en toegestaan in reactie op mijn vader en moeder, nooit gerechtvaardigd is omdat ik anderen niet mag corrigeren volgens mijn beeld/eis hetgeen ik hanteer als norm tijdens mijn ongevraagde correctie die ik doe volgens mijn beeld van de werkelijkheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mezelf toesta, zie en begrijp zodra ik op iets of iemand reageer en dit ongevraagd, zonder toestemming of overleg doe indirect zonder hun toestemming en zonder overleg mijn eis zie als rechtvaardiging voor hetgeen het beste is voor die persoon of situatie.

Als en wanneer ik me realiseer dat ik kritiek heb op en reageer volgens mijn rechtvaardiging van wat het beste is voor die persoon of situatie en wil reageren zonder hun toestemming/overleg volgens mijn innerlijke beleving ongevraagd, dus indirect zonder toestemming anderen volgens mijn mind verwachting corrigeer, mezelf stop en adem.