Dag 329 Van mijn gesprekspartners erkenning verlangen.

Naar aanleiding van een conversatie met mijn gesprekspartner die onder invloed is van alcohol ben ik in mijzelf reacties gewaar die ik in deze blog onder ogen zal komen. Ik realiseer mij dat ik naar aanleiding van een chat gesprek onbewust reacties uitlok die ik in mijzelf gewaar ben. Maar waarom doe ik dit? Wat ligt aan de basis van mijn reacties?

Als en wanneer ik mij verantwoordelijk maak voor de invloed/reactie in mijzelf naar aanleiding van keuzes die een ander maakt, dan stop ik en adem ik.

Ik realiseer mij dat ik verantwoordelijk ben voor de reacties die ik in mijzelf uitlok. Ik zie en begrijp dat ik mijn vooruitzicht op volledig herstel van mijn fysiek Gewaarzijn in Hier zelf kan herstellen door consequent en gedisciplineerd de tool zelfvergeving te gebruiken om mijn mind te ontladen/ontdoen van zowel positief geladen verwachtingen en negatief geladen onvervulde verlangens.

Zie previous blog voor context. 

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijn gesprekspartner naar aanleiding van haar alcoholgebruik verantwoordelijk maak voor mijn reacties.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij achteraf realiseer waarom doe ik dit, waarom heb ik het gedaan en ben ik in reactie gegaan en mij realiseer hetgeen aan de basis ligt van mijn reacties in mijzelf moet onderzoeken.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik onvoldoende verantwoordelijk was om mijn reactie te stoppen naar aanleiding van gedrag van mijn gesprekspartner waarop ik reageer.

Ik realiseer mij dat mijn reacties ontkennen betekent dat ik de realiteit binnen mijn wereld wil ontvluchten. Ontkennen is vluchten en ontvluchten is onwetendheid of angst.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik de ander verantwoordelijk maak voor mijn reactie, omdat ik wie-waarvoor-verantwoordelijk is, ikzelf dus, wil ontvluchten waarmee ik de realiteit van mijn mind, gedachten, beelden, gevoelens en emoties in mijzelf ontken, en de aanleiding van mijn reacties dus niet onder ogen kom.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij schuldig voel en mijzelf veroordeelt heb omdat ik naar aanleiding van opmerkingen van mijn gesprekspartner toch in reactie schiet.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik naar aanleiding van drankgebruik reacties herinner door haar opmerkingen denk aan sarcasme, cynisme, ontkenning en onverschilligheid, mij realiseer zie en begrijp dat terugdenk aan momenten dat ik behoefte had aan aandacht, warmte en ondersteuning.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat naar aanleiding van mijn behoefte naar aandacht, warmte en ondersteuning aan iemand uit mijn omgeving ongevraagd mijn hulp aanbood waardoor in anderen ruzie en agressie is ontstaan waarvoor ik mij verantwoordelijk en vervolgens schuldig voelde.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik dacht door mijn bijdrage worden mensen in mijn omgeving agressief waardoor zij slachtoffers zijn van mijn gedrag waarvoor ik mij door onwetendheid verantwoordelijk heb gemaakt voor de agressor in iemand anders.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij verantwoordelijk voelde voor mij pijnlijk was door naar mijn aandeel te kijken mij meer schuldig ging voelen voor de gevolgen voor het slachtoffer ontstaan door agressief gedrag van iemand anders waarvan ik dacht dat ik daarvoor de schuldige en dus verantwoordelijk was voor de gevolgen die het slachtoffer moest ervaren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik toen dacht ik schuld was aan agressief gedrag van een ander niet de moed had om mijn aandeel aan agressie, mijn verantwoordelijkheid en schuld onder ogen te komen omdat ik veronderstelde dat het gedrag van een ander mijn schuld was.

Ik realiseer mij zie en begrijp omdat ik mijn schuldgevoel onder ogen kom dat het gedrag van een ander nooit mijn verantwoordelijkheid kan zijn en dat mijn gedrag wel aanleiding kan zijn voor de keuzes van een ander waarvoor ik niet verantwoordelijk ben.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mensen die alcohol drinken associeer met deze gedachten sarcasme, cynisme, ontkenning denk dat zij zich in hun communicatie beklagen hun mind ontkennen, een houding die ik associeer met onverschilligheid.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik onverschilligheid associeer met verbale agressie

Als en wanneer ik naar aanleiding van mijn reactie op onverschilligheid aan agressie denk vervolgens geneigd ben de alcoholist hierop aan te spreken, dan stop ik en adem ik. 

Ik realiseer mij hetgeen ik in mijzelf als zelfingenomen, belerend en betweterig ervaar en benoem in mijzelf existeert gewaar ben naar aanleiding van mijn verlangen dat ik door mijn gesprekspartner gehoord en gezien wil worden en aandacht vraag voor mijn gekwetste kwetsbaarheid.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijzelf als zelfingenomen, belerend en betweterig ervaar omdat wat ik waarneem in anderen hetgeen ik in mijzelf als zodanig benoem dus in mijzelf existeert.

Ik realiseer mij, zie en begrijp dat ik de ander dankbaar ben omdat ik de alcoholist in mijzelf ervaar, gewaar ben, is ontstaan naar aanleiding van mijn verlangen dat ik door mijn gesprekspartner gehoord en gezien wil worden en onbewust in reactie op haar drank gebruik het gemis naar aandacht mijn gekwetste kind karakter wil compenseren/rehabiliteren omdat dit karakter nog steeds naar excuus verlangt als compensatie genoegdoening voor gemiste aandacht, respect, dialoog en overleg, begrip en liefde.

Ik realiseer mij zie en begrijp dat het gekwetste kind in mij erkent dat het nog steeds gewaardeerd wil worden en daardoor verlangt naar begrip, complimenten en warmte. 

Als en wanneer ik naar aanleiding van mijn behoefte mijn gemis naar begrip, complimenten en warmte wil vervullen verlang dat een ander ongevraagd mijn behoeften opmerkt en mijn gemis opvult, dan stop ik en adem ik.

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om mijn gevoelens onder ogen te komen tijdens het opbouwen van een gezonde relatie en dat ik de invloed van mijn mind, gedachten, gevoelens, beelden en emoties onder ogen kom, oprecht en open beschrijf voor mijzelf inzichtelijk maak, als flagpoint/startpunt als/dan van mijn reacties gewaar, ervaar als de energie die ik in mijzelf manifesteer, mij mijn verantwoordelijkheid realiseer, dan stop ik en adem ik.

Ik stel mijzelf ten doel zelfvergevingen blijven uitschrijven ik mijzelf in staat stel om mijzelf te assisteren en ondersteunen om een gezonde relatie met mijzelf daadwerkelijk te bewerkstelligen mogelijk maak.

Ik stel mijzelf ten doel omdat ik zelfvergeving ervaar als de manier om mijn emoties en gevoelens te ontladen de kracht en macht van positiviteit en negativiteit binnen mijn mind kan opheffen waardoor ik er niet langer door beïnvloed wordt zodat ik mijn doelen kan verwezenlijken.

Advertenties

Dag 328 Zelfingenomen reacties

Tijdens een gesprek ontstaat onenigheid in mijzelf omdat de ander uitspreekt of mijn boosheid en irritatie zijn verdwenen. Dit roept in mijzelf de gedachte op dat ik onterecht beschuldigd wordt. De consequentie van mijn gedachte is dat ik de zelfingenomen houding van mijn gesprekspartner ervaar als arrogant en respectloos.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij onterecht verdedig tegen de uitspraken van mijn gesprekspartner omdat ik mij realiseer dat de consequentie van mijn keuze, wordt bepaald door mijn gedachten en woorden, die in mijzelf de emoties irritatie en boosheid oproept.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik de houding van mijn gesprekspartner arrogant en respectloos vind waardoor ik in mijzelf licht geïrriteerd en boos ben waarop ik licht dissocieer.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik naar aanleiding van de opmerking van mijn gesprekspartner mijn irritatie en boosheid ervaar omdat ik de ander veroordeel en verantwoordelijk maak voor de reactie die ontstaat door mijn gedachten waarvan de consequentie is dat ik irritatie en boosheid in mijzelf ervaar.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat mijn gedachten en reactie mij verdrietig maakt omdat ik denk dat ik faal in communicatie en communiceren omdat ik mij realiseer dat de consequentie van mijn reactie, het in mijn wereld en realiteit geregeld gebeurd, dat contact vrij snel verbroken word.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik door uitspraken van mijn gesprekspartner dat ik in mijzelf denk dat ik vals beschuldigd word wat ik onterecht vind en reageer waartegen ik mij wil verdedigen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik door uitspraken in mijzelf reageer en vervolgens denk dat ik door iemand vals beschuldigd wordt, de consequentie van mijn beschuldiging onterecht vind, resulteert in de consequentie dat ik in mijzelf emoties ervaar waartegen ik mij verdedig.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij verdedig tegen de frictie en weerstand die ontstaat uit emoties naar aanleiding van mijn keuze om in reactie te gaan naar aanleiding van mijn gedachte, mijzelf vals beschuldig, de polariteit van vals beschuldigd verder zal onderzoeken.

Als en wanneer ik mij wil verdedigen tegen mijn frictie en weerstand die ontstaat omdat ik denk dat ik vals beschuldigd wordt naar aanleiding van uitspraken van iemand anders, dan stop ik en adem ik.

Ik realiseer mij dat ik naar aanleiding van uitspraken van iemand in mijzelf de energie van vals beschuldigd worden gewaar ben waartegen ik mij wil verdedigen door in reactie te gaan en met woorden de ander wil overtuigen dat dit niet waar is of dat ik uit contact wegga en ontloop.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij naar aanleiding van uitspraken, mijzelf vals beschuldig waartegen ik mij wil verdedigen met woorden en argumenten waarop de ander zegt dat het mijn eigen projectie is waarop ik reageer naar aanleiding van haar uitspraken die ik als een valse beschuldiging ervaar waarop zij belerend en zelf ingenomen begint te lachen.

Als en wanneer iemand belerend en zelfingenomen begint te lachen, dan stop ik en adem ik.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf toegestaan en aanvaard heb dat ik reageer naar aanleiding van de sarcastische intonatie en lacherige mimiek van mijn gesprekspartner hetgeen ik als dominant, laconiek en overheersend ervaar, in mijzelf ervaar, alsof ik uit de tent wordt gelokt en gemanipuleerd tot een reactie.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik het gedrag van mijn gesprekspartner veroordeel omdat zij alcohol drinkt tijdens dit gesprek denk aan voorbeeld gedrag uit het verleden waaraan ik mijn interpretatie, de aspecten sarcasme, cynisme, onverschilligheid en onverantwoordelijkheid heb toegekend. Ik realiseer mij dat ik deze woorden verder zal onderzoeken omdat ik mij realiseer dat ik haar tegendeel verlang en denk daardoor niet langer vals beschuldigd zal reageren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik deze aspecten nog niet grondig genoeg heb onderzocht en dat ik mij realiseer dat ik van mijn gesprekspartner respect verlang over de manier waarop zij mij te woord staan onder invloed van alcohol.

Als en wanneer ik respect verwacht van dronken mensen, dan stop ik en adem ik.

Ik realiseer mij dat alcohol meer kapot heeft gemaakt dan dat ik tot op heden kon bevatten en dat de naweeën ervan nog steeds doorwerken in mijn mind bewustzijn waarop ik verder onderzoek zal doen en zelfvergeving zal uitschrijven omdat ik weet dat dit een effectief instrument is om mijn mindbewustzijn te ontdoen van negatieve emoties en mijn positieve verwachtingen.

Ik realiseer mij dat ik de conversatie heb beëindigd en besloten heb om mijn reacties in mijzelf verder te onderzoeken omdat mensen die alcohol gebruiken ook momenten van nuchterheid doormaken waarbinnen zij tot andere uitspraken kunnen besluiten en omdat ik mij realiseer dat alcohol de mind reacties nog meer activeert en versterkt, ben ik mij door dit gesprek aspecten van mijn mind gewaar.

Ik stel mezelf ten doel dat ik mijn verlangen, de aspecten en polariteiten van woorden die  in mijzelf getriggerd worden en de consequenties van mijn reacties in volgende blogs onder ogen kom.

 

Dag 327 Doesn’t matter, this can happen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb aanvaard en toegestaan als iemand zich vergist of ergens tegenaan loopt, bijvoorbeeld een tafel, en met name als dit gebeurd in bijzijn van anderen, de persoon in relatie tot deze botsing ‘oeps of sorry uitspreekt’, mij realiseer zie en begrijp dat ik automatisch reageer met de opmerking ‘maakt toch niets uit, kan gebeuren’.

Ik realiseer mij dat ik degene die zich verontschuldigd wil behoeden voor een fictieve blamage, omdat ik van de omstanders een onverschillige reactie verwacht, de persoon schaamte gevoelens wil besparen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard omdat ik iemand wil beschermen veronderstel dat ik ongevraagd vriendelijk, ondersteunend, helpend en begripvol reageer omdat ik een onverschillige reactie verwacht en de persoon wil beschermen tegen een blamage en schaamte gevoelens.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard als iemand ergens tegen aanloopt, bijvoorbeeld tegen een tafel, dat ik de ander wil beschermen tegen blamage en gezichtsverlies.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard omdat ik ongevraagd, automatisch hulp aanbieden stom en onverstandig vind.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijn helper gedrag ‘kan gebeuren’ met name in een groep etaleer als iemand zich verontschuldigd in bijzijn van anderen om de persoon te beschermen tegen gezichtsverlies en gevoelens van schaamte.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf toegestaan en aanvaard heb om ongevraagd mijn hulp aan te bieden om kan slaan in agressie en cynisme.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard naar aanleiding van hulp aanbieden agressief gereageerd werd door een van de aanwezigen waardoor ik aan ongevraagd hulp aanbieden een cynische houding relateer en denk mijn vriendelijk gebaar werd met agressie beantwoord en dit had nooit mogen gebeuren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik naar aanleiding van iemand die zich verontschuldigt vervolgens automatisch en ongevraagd reageer met de opmerking ‘maakt niets uit, kan gebeuren’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik richting degene die zich verontschuldigd ongevraagd vriendelijk, ondersteunend, helpend en begripvol reageer, mij realiseer dat ik ontken wat er in mijzelf gebeurd, in reactie op de aanleiding van mijn reactie richting de verontschuldiging, mij realiseer zie en begrijp hetgeen vooraf gaat aan de verontschuldiging voor mij de aanleiding vormt dat ik ongevraagd reageer op het excuus ‘per ongeluk tegen de tafel stoten’ in mijzelf deze blamage ervaring en schaamte oproept.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik denk dat in onbeschoft gedrag, begrip ontbreekt, hetgeen ik associeer met mijn blamage gevoel en vind dit onvriendelijk, niet ondersteunend en respectloos en een blamage voor degene die tegen de tafel stoot, die zich volgens mijn opvatting waarschijnlijk geblameerd voelt zoals ik mij heb gevoeld.

Als en wanneer ik naar aanleiding van excuses in mijzelf blamage en schaamte gevoelens ervaar, dan stop ik en adem ik.

Ik realiseer mij dat ik naar aanleiding van mijn gevoel de ander wil beschermen, hetgeen mijn reactie en interpretatie betreft van de aspecten waarmee ik mijn blamage ervaring in mijzelf heb aanvaard en toegestaan.

Ik realiseer mij dat ik veronderstel als mensen hun verontschuldiging aanbieden in zichzelf blamage ervaren.

Ik realiseer mij dat ik hen ongevraagd wil ondersteunen waarop ik denk misschien vinden zij mij een aansteller of bemoeial en vinden mijn interruptie juist onvriendelijk en respectloos.

Ik veronderstel dat ik met mijn vriendelijk gebaar een begripvol positief beeld creëer waarmee ik de gebeurtenis anders wil inkleuren dan wat er feitelijk gebeurt, de aanleiding van mijn reactie niet gewaar ben namelijk dat niet de ander zich schaamt maar dat ik mijn gevoelens van blamage en schaamte opploppen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard door blamage en schaamte overweldigd de reële situatie met begrip wil benaderen de realiteit die blamage en schaamte oproept ontvlucht.

Als en wanneer ik de realiteit ontken, dan stop ik en adem ik.

Ik realiseer me dat de situatie is zoals die is er niet door veranderd door er andere woorden of betekenis aan toe te kennen.

Ik realiseer me dat ik de betekenis fout of verkeerd als zodanig moet benaderen en niet door er een andere betekenis aan toe te kennen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard door aan een situatie een andere betekenis toe te kennen dat de energetische invloed van de bestaande betekenis wordt voorzien van een andere energetische betekenis lading als zodanig ook blijft voortbestaan binnen mijn onderbewustzijn waardoor de energetische afgescheidenheid binnen mijn fysiek blijft woekeren inclusief de al bestaande energetische lading.

Ik ga met mezelf de verbintenis aan dat ik mijn automatische reacties stop zodra ik dit gewaar ben, dan stop ik en adem ik.

Dag 326 When I expected cynicism so I see cynicism

My judgment and understanding if/then what I’m expecting will happen. During an conversation in myself I have noticed I want to be friendly and kind towards the other person. So I’m giving friendliness towards and I did not know I’m expecting this because after my suggestion the athor person is reacting/respond with a question mark behind her chat reply. After I became aware of my reaction I suppose I want to be kind to you and you respond with a question mark, asked myself ‘why’? Why do you react unfriendly? lol

Because fear is not longer an option in my Life I I will examine my reaction. i noticed my awareness after I respond with my remark that I experienced my answer/reaction as mind cynical. I realized when doing my kindness contribution I’m automatically expecting cynicism respondings. So I still obey my cynicism expectation because I’m expecting/watching/looking/yearn for the familiar cynicism that exists in me as me. 

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to not realize that ‘if’ – I am a doctor, or a dentist or a believer as a Christian, or an Atheist or a Muslim or an alcoholic or a kind person that this is not ‘who I am’ but when, ‘then’ I realize and understand, this is the acting kind type a person because I believe then I will and want to escape the cynicism which I’m expecting.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself when I was dependent on the expertise of staff of the addictionhealthcare what they told me to believe ‘once addicted always addicted’.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself if I drink one beer I can’t stop, then I need more drinks which corresponds with my daily past doses/quantum beers.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself my thoughts if I take the first pint then the rest of my daily doses will follow because the addiction workers told me and because I had confidence in their expertise I was anxious after one use the same quantum again.

I realize that I had invented a mantra in response to their message ‘I will not drink the first beer again’. But after these mantra appointment backchat converstaion I did not stop and still I drank my first daily beer and the rest off the dose follows. The day after I felt disappointed, unreliable, I had failed and was angry and cynical with myself. And after this thoughts I dared not go to the grocery store buy my daily doses when I was sober. I got these shame and guilt experiences in me as me and start Following this/my shame and guilt blame game roadtrip. I decided to go back to another addiction care clinic. I worked for six weeks in the vegetable garden and had conversations with counselors and other residents. The vegetables were cooked in the kitchen and eaten in a communal area. But the mentalfood experiences as backchats still crossed my mind. Whenever I saw green cans of beer I still was reminded of the appointment I made with myself that I should not drink the/my first beer. And then when I drank I failed I was cynical because I did something wrong. If someone responds cynically, then I respond to the cynicism in me. The cynicism in me was born. As a child I was, got unsure when I saw behavior of others after I made my contribution ore asked my question. First I recognized this behavior as not as myself. I had no words for what I was experiencing this behavior as deviant in me. What I observed was specific change in posture and facial expressions, the pitch and intonation of the voice and that people were going to deny this in front of other people. Because they were not unfriendly but friendly cozy rather than escapism or instead friendly telling yelling eachother. I noticed that if there were others around present energy was friendly and once they disappeared the atmosphere was threatening, impendent, sick, rude and raw, villainously, meanly and irreverent. This permanent atmosphere prevailed in our home. These unsafe energy I have picked up as energy. At this energy I gave words with my/a limited vocabulary. Threat felt unsafe. The behavior towards the outside in front of others was friendly and charming, embellished with beautiful clothes and good manners. The nice things and manners the expected us to behave, act or conduct oneself in a specified way, especially toward others. As conduct oneself in accordance with the accepted friendly norms of the society within the group where I acted within the friendly guy and inside felt anger and sadness. Sadness while thinking why not acting peaceful and friendl towards Life and eachother? So tell me please.

Dag 325 Fear of the Responsibility of Final Choices

Omdat ik bang ben om afgewezen te worden, omdat ik denk niet leuk, speciaal of boeiend genoeg te zijn, stel ik door twijfels in mijzelf keuzes uit. Daarom ben ik eveneens terughoudend op het aangaan van intieme relaties. Ik verlang wel naar binding en intimiteit, maar durf mij niet echt te geven. 

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik in mijzelf de gedachte manifesteer uit angst om afgewezen te worden dat mensen daarom onvoorspelbaar kunnen reageren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard door ik in mijzelf gevoelens en emoties manifesteer waardoor ik dreiging en onveiligheid ervaar.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat onvoorwaardelijk naar voorspelbaarheid en veilige reacties verlang.

Als en wanneer ik in mijzelf van anderen voorspelbaarheid en veiligheid verlang en in mijzelf de aspecten van onvoorspelbaarheid en onveiligheid ervaar, dan stop ik en adem ik.

Ik realiseer me dat ik controle wil, onvoorspelbaarheid en dreiging in de zin van afwijzing wil uitsluiten en daardoor voorwaardelijk extern veiligheid en voorspelbaarheid verwacht. Ik realiseer mijzelf dat ik de voorwaardelijkheid die ik in mijzelf verlang en verwacht niet kan opdringen aan anderen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijn gezichtspunt of interpretatie met betrekking tot keuzes maken en een besluit nemen, met wikken en wegen voor me uitschuif.

Als en wanneer ik mijn verantwoordelijkheid ontloop, dan stop ik en adem ik. Ik realiseer me zie en begrijp dat ik zelf mijn richting kan bepalen. Ik ga met mezelf de verbintenis aan dat ik de vragen waarvoor ik mij genereer uit angst om niet goed te zijn bespreek wil overleggen met mijn Buddy, vrienden, familie en andere Destonians.

Voor context zie previous blog.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik keuzes maken voor me uit schuif uit angst voor onvoorspelbare reacties.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik de gedachte heb dat ik niet leuk genoeg boeiend of speciaal ben.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik door mijn gedachten mensen ontwijk om de confrontatie met mijn gedachten te ontvluchten.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij realiseer dat mijn gezichtspunt ten aanzien van keuzes maken bestaat uit de gedachte dat ik niet weet welke keuze ik wil maken, hoe ik mezelf richting kan geven en dat ik daarom niet verder kom en stil sta.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard deze gedachten die ten grondslag liggen aan mijn besluiteloosheid en uitstelgedrag aspecten van mijn geest zijn die ik in deze blog verder onder ogen zal komen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik niet weet welke keuzes ik wil maken en hoe ik mezelf richting kan geven waardoor ik niet verder kom en stil sta.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik tot aan het moment wel mijn richting wist tot aan het moment dat ik met de opleiding tot ervaringswerker begon, nadat die is gestopt, niet weet waarheen en wat nu.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik niet verder kom en stil sta doordat ik niet weet welke keuzes ik wil maken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik niet weet welke keuzes ik wil maken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik moet kunnen weten welke keuzes ik wil maken.

Wordt vervolgd…

Dag 324 Besluitvaardigheid

Het fundament leggen waarmee ik bouw aan zelfgewaarzijn begint in mezelf zien met het identificeren van de aard van mijn gedachten die ik heb ten aanzien van uitstelgedrag.

Voor context zie vorige blog.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijn gezichtspunt of interpretatie met betrekking tot keuzes maken en een besluit nemen, met wikken en wegen voor me uit schuif, de gedachten die ten grondslag liggen aan mijn besluiteloosheid en uitstelgedrag, aspecten van mijn geest zijn, die ik in deze blog onder ogen kom.

Als en wanneer ik met wikken en wegen niet tot een weloverwogen besluit kom, dan stop ik en adem ik. Ik realiseer me dat ik voor de keuze sta om een langlopend project uit te voeren. Voor dit project zijn meerdere vaardigheden vereist o.a. mijn mening naar voren brengen tijdens een discussie of vergadering.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik in mijn vorige functie vast liep in mijn gedachten uit angst voor een negatieve waardering van mijn positie als ervaringswerker mijn mond hield, tijdens teamoverleg gewaar van mijn gedachten het besluit heb gemaakt dat ik niets zei om kritiek op mijn bijdrage en inzet te vermijden.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik in mijn vorige functie tijdens groepsoverleg uit angst voor de verwachting van een afwijkende waardering op mijn bijdrage, tijdens overleg mijn mond gesloten hield, verzuimd heb om mijn bijdrage en eventuele beslissingen aan mijn collega’s te communiceren en motiveren.

Als en wanneer ik overweldigd door zelf gecreëerde angst besluit dat ik mijn motivatie niet wil communiceren, dan stop ik en adem ik.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard de gedachte dat ik iets verzuimd heb waardoor ik denk dat ik gefaald heb mezelf veroordeel niet realiseer dat ik uit angst om te falen in dat moment niet anders kon handelen.

Als en wanneer ik uit angst om te falen besluit dat ik mijn bijdrage niet motiveer en aan collega’s communiceer, dan stop ik en adem ik.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik door gebrek aan vertrouwen in mezelf door twijfel aan mijn eigen kunnen een voor mij specifiek standpunt uit angst voor kritiek op mijn bijdrage niet helder kon overbrengen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik denk dat ik door gebrek aan eigen kunnen mijn mond hou, me realiseer dat ik uit onmacht en overweldigd door negatief geladen energie in mezelf boos wordt denk dat er kritiek volgt op mijn bijdrage met name als er tijdens overleg formeel en afstandelijk gecommuniceerd wordt door dominante leiding gevende of dominante vrouwen die gezag uitstralen waarvoor ik angst heb.

Als en wanneer er tijdens overleg formeel en afstandelijk gecommuniceerd wordt door dominante leiding gevende of dominante vrouwen die gezag uitstralen waardoor ik in mezelf angst krijg en verzuim om mij bijdrage te leveren, dan stop ik en adem ik.

Ik ga mezelf de verbintenis aan als ik tijdens overleg in mijn nieuwe functie tijdens overleg angst ervaar, dan stop ik en adem ik.

Ik stel mezelf ten doel dat ik mijn bijdrage door middel van gespreksthema’s hetgeen ik voorbereid duidelijk en rustig communiceer en motiveer me realiseer dat tijdens overleg andere argumenten dan die die ik zie ter sprake kunnen komen.

Ik ga met mezelf de verbintenis aan dat afwijkende gezichtspunten bijdragen aan een uiteindelijk gezamenlijk teambesluit, hetgeen het beste is voor alle bij dit project betrokken vrijwilligers en deelnemers.

Ik ga met mezelf de verbintenis aan dat ik bij twijfel niet te snel knopen door hak en impulsief keuzes maak, maar eerst voldoende informatie verzamel voordat ik een besluit neem.

Ik ga met mezelf de verbintenis aan omdat dit bij mijn functie en verantwoordelijkheid hoort dat ik ervoor zorg dat wanneer een snel besluit noodzakelijk is, deze ook op tijd wordt genomen en stel het niet onnodig uit, al heb ik misschien niet voldoende informatie. Ik realiseer me dat ik deze vaardigheid die kenmerken heeft van impulsief handelen, weer wel bezit.

Ik realiseer me dat en ga met mezelf de verbintenis aan omdat dit een langlopend traject betreft voldoende tijd heb om problemen te definiëren omdat er een draaiboek is bij calamiteiten gewaar deze kan signaleren hierop kan anticiperen op basis van verzamelde informatie hierop weloverwogen in Hier mijn conclusies kan trekken waardoor ik mezelf en het groepsbelang effectief ondersteun en coördineer.

 

 

 

 

 

Dag 323 Building Self Awareness

Art work: Andrew Gable

Het fundament leggen waarmee ik bouw aan zelfgewaarzijn begint in mezelf ten aanzien van het identificeren van de aard van de gedachten die ik dagelijks heb. Een gedachte is mijn gezichtspunt of interpretatie van iets dat in mijn geest gebeurt waar niemand iets van af weet tenzij ik het aan hen zou vertellen. Een gedachte kan bijvoorbeeld afkeer oproepen.

Recent kreeg ik van iemand via een bericht op mijn FB tijdlijn de opmerking hetgeen ik in mijn blogs beschrijf volgens hem gezwets is. Met daarbij de opmerking ga iets doen. In deze blog refereerde ik aan geluidsoverlast in de flatwoning boven mij waarvan ik last had. Mijn afkeer is gericht op en tegen de veroorzakers van geluidsoverlast. Hierin zit de denkfout namelijk denken dat iemand, de bewoners in de bovenwoning of iets anders, de geluidsoverlast, mijn afkeer veroorzaakt gericht tegen geluidoverlast door de bewoners.

Ik realiseer me dat dit punt verwijst naar punt 3 van blog 321 ‘afwachtend versus impulsief handelen’ en mijn vorige blog waarin ik door mijn buddy gewezen wordt op mijn gedrag dat ik mijzelf bij twijfel fysiek terugtrek uit contact.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik naar aanleiding van mensen die opmerken dat ik doe aan gezwets twijfel en overweeg wel of maar beter niet mijn blogs publiceren.

Waarom denk ik waarom maar beter niet publiceren? Waartegen richt mijn afkeer zich en waardoor ontstaat twijfel om blogs te publiceren nadat ik de opmerking gezwets lees op mijn tijdlijn?

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik afkeer ervaar naar aanleiding van de opmerking gezwets vervolgens twijfel om mijn blogs te publiceren. Waarom twijfel ik?

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik me naar aanleiding van een opmerking op mijn tijdlijn impulsief terugtrek omdat ik twijfel aan mijn bijdrage die ik lever in mijn blogs. Maar welke bijdrage lever ik met mijn blogs?

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik door deze opmerking twijfel aan de waarde van mijn bijdrage vervolgens door twijfel terug deins en wankel op mijn voetstuk. Welke waarde, Gewaarzijn wil ik bewerkstelligen in mijn blog over geluidsoverlast?

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik aarzelend aan mijn toewijding en twijfel over de waarde van mijn inzet verdrietig ben dat deze persoon niet informeert en overlegt met mij. Wat doet deze persoon niet?

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik van deze persoon in plaats commentaar leveren verwacht om mij te bevragen over mijn beweegreden. Wat levert mij dit op?

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik verwacht in plaats van commentaar leveren op mijn bijdrage eerst eens informeren naar de achterliggende boodschap van mijn blog naar aanleiding van geluidsoverlast. Wat doet dit met mij?

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik door het verzuim van de ander om te informeren naar de waarde van mijn bijdrage, teleurgesteld ben over het uitblijven van zijn interesse, complimenten en aandacht voor mijn toewijding en inzet Wat wil ik hiermee bereiken?

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik door het schrijven verwacht dat mijn reactie op geluidsoverlast verdwijnt en dat mensen mijn inspanningen honoreren. Nog iets anders?

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik wil dat mijn bovenburen rekening houden met mij. Weten de boven buren dat ik last heb van hun geluidsoverlast met name dat ik last heb van de moeder die niet met haar kinderen overlegt, maar schreeuwt en weten zij dat ik het lastig vind om dit aan hen te communiceren?

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik veronderstel dat de boven buren stoppen met geluidsoverlast en met name dat ik last heb van de moeder die niet met haar kinderen overlegt, maar schreeuwt

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik reageer op mijn bovenburen in de wetenschap dat zij niet weten dat ik last heb van hun geluidsproductie en dat ik het lastig vind om dit aan hen te communiceren

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik via een privé bericht impulsief reageer op de persoon die op mijn tijdlijn schrijft via een privébericht. Waarom via een privébericht?

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik reageer via een privé bericht voor mij anoniem en veilig betekent, zoals terug getrokken achter gesloten deuren leven waardoor ik meer kans maak dat andere mensen mijn inzet en bijdrage niet opmerken. Waarom laat ik mijn stem niet horen en ga niet naar de bovenburen voor overleg of zij hun geluidsoverlast willen minderen?

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik verzuim mijn last van geluidsoverlast te communiceren ik in mezelf de kans voor gezichtsverlies minimaliseer door vanuit ‘in mijn schulpje terugtrek’, afgezonderd van ‘de kans ontloop van publiek kritiek en gelach’ als ik mijn stem laat horen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik door de opmerking van anderen twijfel aan mijn bijdrage terug deins en wankel

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik naar aanleiding van commentaar aarzel over mijn bijdrage en de zin van mijn toewijding en inzet betwijfel

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik wankel naar aanleiding van commentaar hetgeen ik niet als kritiek op mijn gedrag maar op mij als persoon ervaar

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik naar aanleiding van kritiek verdrietig ben dat deze persoon niet informeert naar en met mij overlegt over mijn beweegredenen

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik verzuimt heb mijzelf te bevragen over mijn beweegreden over het waarom dat ik teleurgesteld ben over het uitblijven van zijn interesse me realiseer zie en begrijp dat ik óók complimenten en aandacht voor mijn toewijding en inzet verwacht

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik zonder zelf onderzoek van mijn beweegredenen vanuit mijn reactie op dit bericht impulsief via een privé bericht reageer op zijn bericht

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik uit angst voor meer commentaar, wat ik als kritiek op mijn bijdrage ervaar, anoniem en veilig achter gesloten deuren reageer waar ik veronderstel dat andere mensen mijn inzet en bijdrage, vanuit mijn reactie op het uitblijven van interesse voor mijn beweegredenen mijn reactie rechtvaardig en veronderstel dat anderen mijn gedrag niet opmerken (schijnheilig en klantvriendelijk handelen impliceert waaraan ik me nog steeds conformeer) waardoor ik in mezelf de kans voor gezichtsverlies minimaliseer

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard uit angst voor kritiek op mijn bijdrage me terugtrek in mijn schulpje afzonder van de kans op publiek kritiek en gelach ontvangen op mijn bijdrage vermijd

Als en wanneer ik me gewaar ben van mijn reactie op kritiek, dan stop ik en adem ik.

Ik ga met mezelf de verbintenis aan dat ik ondanks mijn reactie op opmerkingen van anderen toegewijd mijn bijdrage lever aan het Gewaarzijn van de mind invloed

Ik stel mezelf ten doel dat ik mijn blogs oprecht en openlijk blijf beschrijven, hiermee mijn bijdrage lever aan Gewaarzijn, waarmee we het fundament bouwen van een wereldwijd zelfgewaarzijn ten aanzien van het identificeren van de aard van de gedachten die we dagelijks hebben

 

Dag 322 Na getreuzel in mezelf mijn vooroordelen bevragen

Tijdens de chat met mijn buddy van de DIP PRO schrijfcursus word ik erop gewezen dat ik me terugtrek uit mijn lichaam. Ik realiseer me dat ik dit doe naar aanleiding van angst die ik ervaar. Mijn besef van angst gewaar, onderzoek en beschrijf ik met zelfvergeving, hetgeen automatisch in mezelf ‘opplopt’ naar aanleiding van de boze reactie van iemand uit mijn omgeving.

Door heel de schrijfcursus heen is het belangrijk dat je/ik probeer(t) om geen vooropgezette meningen (vooroordelen) te gebruiken of op te leggen over mezelf en mijn/jouw wereld.

De DIP LITE en DIP PRO cursus gaat over het bevragen van deze vooroordelen en over het begrijpen van hoe we ertoe gekomen zijn om deze te creëren. Want vaak reageren we, achteraf ongewild, onbewust nog en automatisch op onze omgeving. Deze automatismen wil ik inzichtelijk maken, leren zien en begrijpen waardoor ik verantwoordelijk ben voor wat het beste is voor mezelf en Alle Leven.

Wanneer je de cursus afrondt, zul je in feite het vermogen hebben om, als jezelf, als ware zelfexpressie de wereld te veranderen en dat is waar iedereen, in zijn diepste wezen, eigenlijk naar verlangt.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik ertoe neig om weldoordacht veel aan te nemen over mezelf en mijn wereld, wat mij niet dient in het ondersteunen van mijn begrip en mijn mogelijkheid tot het nemen van verantwoordelijkheid, maar mij er eerder toe aanzet om gevangen te raken in de vooroordelen die mij beperken in het bevragen en veranderen van mijn wereld en realiteit.

Voor context deze blog zie punt 1 previous blog.

Ik ervaar weerstand en gevoelens van onmacht tegen weldoordacht handelen. Ik realiseer me dat mijn denkende geest zichzelf denkt krachtens zijn deelname aan wat gedacht wordt.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik autoriteit toeken aan mijn denkende geest die zichzelf denkt krachtens mijn deelname aan hetgeen ik denk in mijn denkende geest

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik verantwoordelijk ben voor hetgeen ik denk in mijn denkende geest naar aanleiding van de boosheid die ik signaleer in mijn omgeving waarvoor ik angst heb ontwikkelt om mijn boosheid te maskeren/negeren

Ik vergeef mijzelf dat ik in mijzelf gedachten heb toegestaan en aanvaard gedachten zijn die ik in mezelf als het resultaat van mijn gedachten existeren

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard door mijn gedachten in Hier afgescheiden ben van mijn fysiek Gewaarzijn

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik vaak zit te treuzelen mezelf realiseer, zie en begrijp dat ik niet toekom aan weldoordacht handelen, hetgeen waaraan ik denk tijdens weldoordacht wil vermijden

Als en wanneer ik me terugtrek naar aanleiding van boze reacties uit mijn omgeving omdat ik vanuit angst reageer, dan stop ik en adem ik.

Synoniem van treuzelen – terug deinzen, achteruit deinzen, bang zijn, terugschrikken en wijken voor de situatie of context van het huidige moment.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik door mijn getreuzel het contact met de realiteit in Hier verlies

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik weerstand ervaar ten opzichte van weldoordacht handelen, door frictie in mezelf niet toekom aan de ervaring van de realiteit/werkelijkheid in Hier

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik opzie tegen weldoordacht handelen associeer met de veronderstelling dat ik moet voldoen aan bepaalde dwangmatige eisen waarvoor ik terug deins, achter uit deins, bang ben dat ik niet voldoe aan door anderen bepaalde eisen en voorwaarden waarvoor ik terug schrik

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik deze informatie als zodanig in mezelf heb aanvaard en toegestaan en kracht toeken waardoor ik angst om te falen in mezelf bespeur

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard uit angst voor mijn reactie op kritiek situaties waarin ik kritiek verwacht ontwijk waardoor ik het huidige moment in Hier ontloop en achteraf teleurgesteld en vervolgens boos word op mezelf

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik teleurgesteld ben in mezelf omdat ik me aanpas aan mijn mind denk opvattingen waardoor ik star en rigide reageer in plaats van zonder mind reactie spontaan en onbevangen in Hier

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik in mezelf aan boosheid kracht en macht toeken

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard om boosheid  als ‘meer dan mijzelf te zien’, en vooral ‘krachtiger, machtiger’ dan mijzelf.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard om te geloven dat ik minderwaardig ben ten opzichte van boosheid.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf niet heb toegestaan en aanvaard om in te zien dat ik angstig word ten opzichte van iemand die kwaad is, omdat ik mij eigenlijk minderwaardig voel ten aanzien van boosheid en agressie en niet zie dat boosheid en agressie van anderen in zichzelf mij niet hoeft te beinvloeden – het heeft enkel zoveel kracht en macht over mij als de kracht en macht die ik aan boosheid toeken en weggeef

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik boosheid probeer te ontwijken met clownesk, vriendelijk de goede vrede bewaren en weg kijken of met vluchtgedrag (alcohol gebruik in het verleden) om mijn reactie naar aanleiding van de boosheid van anderen te ontvluchten

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik door alcoholgebruik zelfvertrouwen had en de kracht, macht en negatieve energie die ik aan boosheid en agressie had verbonden kom reguleren en ontwijken waardoor de elementen van mijn angst voor boosheid onveranderd bleven

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijn reactie op boosheid wil reguleren door boosheid te ontlopen

Als en wanneer ik naar aanleiding van mijn angst die ontstaat door de frustratie of irritatie die ik in mezelvaar ervaar naar aanleiding van de boze reactie van iemand in mijn omgeving, dan stop ik en adem ik

Ik ga met mezelf de verbintenis aan als ik ertoe neig om veel aan te nemen over mezelf en mijn wereld, wat mij niet dient in het ondersteunen van mijn begrip en mijn mogelijkheid tot het nemen van verantwoordelijkheid, maar mij er eerder toe aanzet om gevangen te raken in de vooroordelen die mij beperken in het bevragen en veranderen van mijn wereld en realiteit, dan stop ik en adem ik en onderzoek mijn geest aannames en veronderstellingen.

http://desteni.org/

In de DIP LITE & PRO cursus gaan we tonen dat jij de enige bent die, in feite op elke manier, de wereld creëert precies zoals het is. Al het goede en het kwade komt van binnenuit en je weet niet eens dat je het feitelijk aan het doen bent. Dat is een behoorlijk zorgwekkend punt, want zolang je niet weet dat je de wereld creëert, kun je het niet veranderen en alleen door exact in detail te begrijpen hoe je het doet, zul je in staat zijn om jezelf te machtigen om werkelijk een verschil te maken.

Daarom is de Desteni I Process Lite een essentiële cursus voor iedereen die zich in dit stadium gerealiseerd heeft dat we de wereld moeten veranderen; een wereld die ogenschijnlijk verloren is en waaraan wij maar weinig lijken te kunnen doen.

 

 

 

 

Dag 321 afwachtend versus impulsief handelen

Ik realiseer me dat ik door mijn afwachtende houding een tijdlang heb gedacht ik maak weloverwogen mijn keuzes. Dit in tegenstelling tot impulsief handelen hetgeen kan duiden op de neiging tot handelen vanuit plotse opwelling en niet volgens weloverwogen plannen. Daar in tegen, te lang afwachten neigt naar uitstelgedrag.

Ik realiseer me dat ik mijn afwachtend/impulsief dilemma verbind aan mijn twijfel om spontaan en onbevangen te zijn in mijn keuzes. Uit angst voor kritiek om de verkeerde keuze te maken kan ik terug deinzen waardoor ik het contact met mijn fysiek en het huidige moment in Hier verlies.

Ik realiseer me dat weldoordacht en weloverwogen handelen een uitdaging is voor mijzelf waardoor ik me van drie punten gewaar ben.

  1. Ik ervaar weerstand en gevoelens van onmacht tegen weldoordacht handelen omdat ik vaak niet toekom aan weldoordacht handelen omdat ik zit te treuzelen.
  2. Ik heb ook wel eens de opmerking gekregen dat ik weloverwogen handelen verwar met oeverloze zelfreflectie.
  3. Daarnaast realiseer ik me dat weldoordacht handelen en de correcties die ik wil maken vanuit Gewaar zijn, daadwerkelijk wil wandelen om ware zelfexpressie te realiseren, hetgeen het beste is voor Alle Leven, voor mij nieuw en onbekend terrein is.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik zit te treuzelen synoniem is aan twijfelen, aarzelen, wankelen en terug deinzen, waardoor ik afgeleid door mijn mind schrik van de tijd op de klok die mij instrueert opschieten en haasten om op tijd de trein te halen voor mijn eerste afspraak

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijn weloverwogen keuzes heroverweeg door middel van oeverloze zelfreflectie waardoor allerlei doemscenario’s de revue passerend in mezelf opwellen, irrelevante mind beelden en woorden waaruit gedachten, emoties en gevoelens ontstaan die mij doen twijfelen waardoor ik afwachtend ben

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik recent naar aanleiding van een negatief bericht uit mijn omgeving frustratie en ergernis heb ervaren omdat de boodschap afweek van mijn intentie waardoor ik geërgerd en geprikkeld geraakt, naar aanleiding van deze weerstand in mezelf frictie heb ervaren waarop ik vervolgens impulsief het besluit heb gemaakt ik doe niet mee aan een activiteit die ik had toegezegd

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard wanneer iemand afwijkt van mijn verwachting dat ik mijn mening belangrijker vind dan hetgeen de ander communiceert

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik naar aanleiding van een afwijkende mening in de verdediging schiet, mijn mind wereld en realiteit wil rechtvaardigen

Als en wanneer ik naar aanleiding van een bericht hetgeen afwijkt van mijn intentie/verwachting/beeld ergernis en frustratie in mezelf ervaar, dan stop ik en adem ik.

Ik realiseer me dat mijn intentie in de lijn ligt met het goed willen doen voor de persoon waarop deze mij bekritiseerd waarop ik in een opwelling boosheid ervaar besluit om de afspraak met iemand anders impulsief te cancelen. Ik realiseer me, zie en begrijp dat ik mijn besluit om de afspraak te cancelen maak in relatie tot en naar aanleiding van het afwijkende antwoord, hetgeen afwijkt van mijn verwachting.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard nadat mijn intentie, hetgeen in de lijn ligt met  mijn verwachting dat ik het goed wil doen voor iemand, waarop ik volgens mijn opvatting bekritiseerd word in een opwelling teleurstelling, onmacht en boosheid ervaar waarop ik impulsief besluit om de afspraak met iemand anders te cancelen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijn besluit om de afspraak te cancelen maak in relatie tot, naar aanleiding van het afwijkende antwoord van een persoon hetgeen afwijkt van mijn verwachting

Ik realiseer me, zie en begrijp dat ik onvoorwaardelijk begrip en steun verwacht in reactie/relatie tot mijn gedrag als erkenning/beloning voor mijn bijdrage en zodra dit afwijkt impulsief vanuit nijd een andere afspraak cancel vervolgens denk het is ook nooit goed wat ik doe

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard zodra de reactie op mijn bijdrage afwijkt van hetgeen ik verwacht, geen beloning, waardering en erkenning op mijn bijdrage ontvang, impulsief een andere afspraak afzeg

Ik realiseer me zie en begrijp dat ik onbetrouwbaar ben in de naleving van gemaakte afspraken, de bekendheid en destructieve karakter hetgeen door mijn impulsieve besluit ontstaat, een handeling verkies die ik met onbetrouwbaarheid associeer waarop ik vervolgens braakneigingen ervaar

Als en wanneer ik in tegenstelling tot mijn aanname ‘ik doe het goed’ een positieve reactie/aandacht c.q. bevestiging/beloning verwacht, dan stop ik en adem ik

Als en wanneer ik  daarvoor in de plaats ‘een negatieve afwijzende respons ontvang’ vervolgens denk ‘ik doe het ook nooit genoeg’, dan stop ik en adem ik

Als en wanneer ik toch frictie, weerstand, nijd en vervolgens braak neigingen ervaar, dan stop ik en adem ik

Ik ga met mezelf de verbintenis en het commitment aan dat ik een plan van aanpak samenstel waarin ik mijn principes vertaal naar realistische doelen, hetgeen ik tijdens overleg en plannen maken kan communiceren met anderen binnen mijn wereld en realiteit

Ik stel mezelf ten doel dat ik aannames niet langer veroordeel zie en begrijp als mogelijkheid om mijn ware zelfexpressie te wandelen