Dag 478 People ‘please’ treat me gentle.

‘Bij het nalezen van mijn blogs kom ik tot de conclusie dat het thema ‘duidelijkheid’ prominent in mijn mind terugkeert en dat ik me realiseer, zie en begrijp dat ik van anderen duidelijkheid verlangde’.

Lang heb ik gedacht dat ik door mensen negatief geëvalueerd werd. Ik durfde zelfs niet meer over straat te lopen. Ik was bang voor de blik van mensen en als ik hen naderde en zij vervolgens de andere kant opkeken te denken ‘ik wordt door hen genegeerd’. Waarop ik innerlijk de hoop ging ervaren ‘toon eens wat meer begrip voor me’. Of als ik bekenden zag lopen, snel een steegje indook. Dit om mijn angst voor negativiteit te ontlopen door hetgeen ik innerlijk veronderstelde.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik lange tijd van mensen verlangde dat ik door hen teder en met begrip voor mijn angst voor negativiteit bejegend zou worden.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mensen ontweek zodra ik hen op straat zag lopen omdat ik dacht ‘ik ben incompetent’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mijn innerlijke ervaring van angst en mislukking onderdrukt heb.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mezelf niet kon geruststellen of tot bedaren kon brengen omdat ik dacht ‘ik ben een foutje’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik een tijd lang mijn innerlijke negativiteit en onrust onderdrukt heb met alcohol.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik naar instemming en bevestiging verlangde, innerlijk wilde voorkomen dat ik me afgewezen en bekritiseert ervaarde.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik me innerlijk bekritiseerde omdat ik veronderstelde dat mensen negatief spraken over mij.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik niet over straat durfde en me in mijn woning terugtrok en in afzondering mijn dagen op de bank doorbracht vergezeld van mijn maatje ‘alcohol’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik van mensen vriendelijkheid, begrip en zachtheid verlangde.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik van anderen verlangde dat zij mij accepteerden zoals ik in oorsprong ben vriendelijk, begripvol en zacht.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mijn innerlijke negativiteit compenseerde met mijn geloof dat de mensen en de wereld vriendelijk, begripvol en zacht zou moeten zijn omdat ik de wereld en mensen innerlijk heb ervaren als onvriendelijk, niet-begripvol en grof.

Ik vergeef mezelf dat ik mijzelf toegestaan en aanvaard heb dat ik alles wat ik denk en van anderen verlang ergens in mijn leven innerlijk met mezelf overeengekomen ben.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik gesteld was op vriendelijkheid, begrip en zachtheid.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik beïnvloed door gedachten, gevoelens en emoties de wereld en de mensen verantwoordelijk maakte voor mijn innerlijke gesteldheid.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik niet eerder heb ingezien dat ikzelf mijn innerlijke waarheid creëer.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat dit ‘innerlijk niet eerder inzien’ resulteerde in de ervaring van depressie, suïcide gedachten en alcoholmisbruik waardoor ik de realiteit met mijn innerlijk positief veronderstelde leven verloor.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat dit veronderstelde positieve innerlijke leven gebaseerd was op succesvol zijn, veel geld willen bezitten en positieve aandacht van de mensen en wereld om me heen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik dacht dat de wereld en de mensen aan mij verplicht was dat ik me innerlijk happy zou ervaren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mensen begon te pleasen en de wereld bekeek door een roze bril.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik vele therapiejaren later tot de conclusie kwam dat al die therapietheorie, ziektebeelden en diagnoses mijn innerlijke angst, onrust en onzekerheid alleen maar versterkt heeft.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk de praktijk van het leven geïnterpreteerd en geobserveerd heb vanuit een theoretisch referentiekader waarmee ik mijn fysiek in Hier gemanipuleerd en veronachtzaamd heb.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik zonder deze theoretisch innerlijke ervaring niet kon weten welke invloed positief en negatief denken had op mijn fysiek functioneren in Hier. Als en wanneer ik het verloop van mijn leven veroordeel, dan stop ik en adem.

Ik realiseer me zie en begrijp dat ik begrip heb ontwikkelt voor mijn manier van handelen en dat ik op zoek ben gegaan naar manieren die op dat moment voor handen was.

Ik heb me ooit ten doel gesteld dat ik geen fysiek geweld wilde gebruiken en dat ik een vriendelijk en behulpzaam mens wilde zijn. Dit baseerde ik op mijn innerlijke ontevredenheid, onmacht en onrust wat ik ervaarde. Mij niet realiserende dat ik mijn innerlijke wereld zelf gecreëerd heb.

Ik heb me ten doel gesteld dat ik zelf verantwoordelijk ben voor mijn innerlijk welzijn en ik merk meer en meer, nu ik de praktische tools van Desteni gebruik, dat ik innerlijk meer stabiliteit ervaar. Dat ik minder focus op uiterlijk succes en positieve aandacht van de mensen en wereld om me heen en dat ik minder veroordeel.

Dit omdat ik me Gewaar ben van het feit dat de informatie van mijn mind mij bestuurd heeft in al mijn keuzes die ik heb gemaakt.

Ben je geïnteresseerd om jezelf en je keuzes oprecht te bevragen en onder ogen te komen, bekijk dan meer Desteni informatie via onderstaande links:

http://desteni.org/

Gratis online schrijfcursus: http://lite.desteniiprocess.com/

https://eqafe.com/

Dag 477 Asking others for permission to speak.

Tijdens de wekelijkse chat met mijn buddy realiseerde ik me in relatie tot een vraag van mijn buddy dat ik onvolledig ben in hetgeen ik communiceer’. Ik had een blog gelezen van een Destonian die ik als ondersteunend had ervaren.

Context chat buddy: ‘Ik heb een blog gelezen die ik als ondersteunend heb ervaren’. ‘Cool, wat vond je ondersteunend’? Mijn reactie: ‘ik had deze vraag verwacht’. Naar aanleiding van mijn opmerking ‘ik heb een blog gelezen die ik als ondersteunend heb ervaren’ merkte mijn buddy op ‘voor mij staat het er alsof je wacht totdat ik doorvraag, terwijl je in die zin al ‘meer zegt’ maar het nog niet zegt’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik naar aanleiding van mijn opmerking en de feedback van mijn buddy veronderstel ‘mijn buddy vraagt zometeen om verduidelijking omdat ik onvolledig ben in mijn uitleg’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb vervolgens te denken ‘ik ben onvolledig in mijn uitleg’, nadat ik dooradem me vervolgens een gedachte realiseer/gewaar ben ‘ik vraag aan een ander permissie om volledig te zijn in hetgeen ik communiceer/uitspreek’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik tijdens de chat onvolledig ben in mijn antwoord.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik onvolledig ben tijdens uitleg van hetgeen ik communiceer en me vervolgens realiseer, zie en begrijp ‘ik vraag aan een ander permissie om te spreken, uit angst om kritiek te krijgen’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik onvolledig ben in hetgeen ik vertel omdat ik van een ander bevestiging/instemming verlang om te mogen spreken.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik naar instemming/bevestiging verlang omdat ik innerlijk wil voorkomen dat ik me afgewezen en bekritiseert ervaar want als ik me uitspreek dan ontvang ik kritiek.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik me innerlijk bekritiseer en angst ervaar voordat ik mijn behoefte uitspreek.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk verwacht dat ik kritiek zal krijgen op hetgeen ik bijdraag aan een gesprek omdat ik veronderstel dat ik eerst aan de ander permissie of instemming moet vragen om te mogen spreken.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik van de ander bevestiging vraag.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik van de ander vraag ‘volledig te mogen zijn tijdens communicatie van hetgeen ik in mijn antwoorden/uitleg uitspreek/communiceer’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik niet vertel dat ik innerlijk behoefte heb aan duidelijkheid waardoor ik onduidelijk ben in mijn communicatie omdat ik ‘innerlijk mezelf niet toevertrouw dat ik mijn vragen volledig communiceer’.

Ik vergeef mezelf dat ik mijzelf toegestaan en aanvaard heb dat ik ergens in mijn leven innerlijk met mezelf overeen gekomen ben dat ik mijn vraag volledig en perfect wil communiceren om kritiek te voorkomen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik in het verleden en heden toestemming of permissie van toehoorders heb afgewacht voor mijn behoefte (duidelijkheid) en van hen verlang dat zij hetgeen waaraan ik behoefte heb, aan mij communiceren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik van anderen verlang dat zij mijn behoefte duidelijk aan mij communiceren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik veronderstel dat anderen weten waaraan ik behoefte heb.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te veronderstellen ‘als mensen niet tegemoet komen aan mijn behoeften, dat ik hen verantwoordelijk maak voor hetgeen ik niet uitspreek’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik afwacht of de organisatie waarvoor ik ga werken contact opneemt met mij. Als en wanneer ik verwacht dat de organisatie contact opneemt met mij, dan stop ik en adem. Ik realiseer me zie en begrijp dat ik geen duidelijkheid kan verlangen van een ander ‘hetgeen ik van een ander verlang’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik verlang dat mensen mij volledig informeren. Als en wanneer ik onvolledig ben in mijn vraag/uitleg, dan stop ik en adem.

Ik realiseer me zie en begrijp dat ik onvolledig ben in mijn communicatie omdat ik niet durf te vragen om duidelijkheid en uitleg, uit angst voor afwijzing, om kritiek te krijgen en niet mijn verantwoordelijkheid te nemen om anderen volledig te informeren, waardoor ik onvolledig ben in hetgeen ik wil vragen omdat ik permissie, bevestiging of instemming verlang om te mogen spreken, om te voorkomen dat ik me innerlijk afgewezen en bekritiseert ervaar omdat ik veronderstel dat ik kritiek ontvang in relatie tot mijn vragen, gedachten, behoeften of bijdrage’.

Ik stel mezelf ten doel dat ikzelf contact opneem met de organisatie en informeer naar de voortgang van hetgeen we afgesproken hebben.

Ik stel mezelf ten doel dat ik eerst onderzoek wat mijn behoeften zijn en hetgeen ik wil vragen volledig en duidelijk omschrijf en niet langer instemming af te wachten waardoor ik verantwoordelijk ben voor hetgeen ik wil communiceren.

Ben je geïnteresseerd om jezelf te bevragen, bekijk dan meer Desteni informatie via onderstaande links:

http://desteni.org/

Gratis online schrijfcursus: http://desteniiprocess.com/

https://eqafe.com/

 

Dag 471 Compliment

Kort geleden kreeg ik een compliment naar aanleiding van een prestatie die ik geleverd had. Als kind verlangde ik naar complimenten: lees positieve bevestiging. Ik was van mening dat ik met name kritiek kreeg naar aanleiding van geleverde prestaties of andere inspanningen. Daarom was ik op zoek naar positieve aandacht. Omdat ik vaak kritiek kreeg was ik in de veronderstelling dat ik niet voldeed aan de verwachtingen van anderen. Daarom twijfelde ik aan mijn eigen prestaties of inspanningen en werd zenuwachtig en angstig bij de gedachte ‘doe ik wel het juiste/goede’. En omdat ik twijfelde aan mezelf, complimenteerde door een compliment mijn onderdrukte negativiteit zich meer en meer. Ik werd me meer en meer bewust van mijn onzekerheid om het juiste te doen.

Betekenis woorden volgens het woordenboek

het compliment zelfst.naamw.

Uitspraak: [kɔmpliˈmɛnt]
Verbuigingen: compliment|en (meerv.)

Waarderende opmerking

Voorbeeld: `een compliment maken/geven over een goede prestatie`

Gevonden op: www.mijnwoordenboek.nl

Synoniem van compliment:  beleefdheidsbetuiging, loftuiting, pluim, gelukwens, franje, tierelantijn, groet, galanterie.

Antoniem van compliment/competent: onbekwaam, ondeskundig, incapabel, incompetent.

Mijn interpretatie

Naar aanleiding van mijn prestaties reageerde mijn omgeving nogal ongeïnteresseerd, laconiek, onverschillig en lauw. Niet leuk of plezierig. Hierdoor ging ik mijn prestaties innerlijk als Unheimisch – unheimlich ervaren. De betekenis (van beide) is: griezelig, angstig, onheilspellend. Volgens mijn innerlijke ervaring ging ik mensen en situaties observeren als zijnde ‘voorspelbaar onvoorspelbaar’.

Ik realiseer me dat een compliment innerlijk twijfel oproept. Vandaar dat ik het woord compliment onderzoek in deze blog. Dit omdat ik tijdens mijn verlangen naar complimenten al in de veronderstelling leefde en overtuigd was dat ik onbekwaam, ondeskundig, incapabel en incompetent was. Hierdoor kon/kan ik een compliment innerlijk niet op waarde inschatten.

http://apps.nrc.nl/stijlboek/unheimlich-unheimisch.

Het woord ‘unheimisch’ klinkt/ervaar ik innerlijk als ‘me in mijn eigen woonruimte onveilig ervaren. ‘Heim’ – wat thuis betekent. Innerlijk heb ik in mijn fysieke leefomgeving, door kritiek, onvrede en onrust ervaren. Echter, innerlijk was ik op zoek naar erkenning en waardering. In mijn gedrag profileerde ik me beleefd en vriendelijk om mensen gunstig te stemmen en hen complimenten te ontlokken. Hetgeen averechts werkte omdat ik mijn onderdrukte veronderstellingen in de vorm van onbekwaamheid, ondeskundigheid, incapabel zijn en incompetentie, hetgeen ik onderdrukte, wilde compenseren. Hierdoor blijft de energie die aan woorden plakt innerlijk voortbestaan.

Zelfvergeving

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik me innerlijk unheimisch ervaar bij het ontvangen van een compliment.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik een compliment ‘wat cool je hebt een baan, gefeliciteerd’ niet op waarde kan inschatten.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mijn innerlijk onderdrukte idee en aanname dat ik incompetent, onbekwaam en incapabel was wilde compenseren met het ontlokken van complimenten.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat het ontlokken van complimenten averechts werkt(te) omdat de negatieve energie van incompetentie en inadequaat zijn de kop opsteekt.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat de negatieve energie van incompetentie en inadequaat zijn de kop opsteekt zodra ik een compliment ontvang waardoor ik innerlijk wantrouwen ervaar en vaak onverschillig reageer.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk wantrouwen ervaar als ik een compliment krijg.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik met mezelf overeen gekomen ben dat ik incompetent, onbekwaam en incapabel was waardoor ik me innerlijk wijsgemaakt heb ‘ik ben het niet waard dat ik prestaties ervaar waaraan ik voldoening ontleen’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik het niet waard ben om voldoening te ervaren uit mijn dagelijkse praktische bezigheden zoals huishoudelijke taken en vrienden bezoeken omdat ik altijd het idee heb ‘het is nooit niet goed genoeg wat ik doe’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik onverschillig reageer als ik een compliment ontvang ondanks de daadkracht die ik ook manifesteer tijdens vrijwilligerswerk, waarvoor ik van collega’s complimenten heb ontvangen in de vorm van getuigschriften waar ik niet om gevraagd heb.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mezelf tekort doe door te geloven dat ik het niet waard ben/was om voldoening in mijn leven te ervaren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik het niet waard was waardoor ik nogal een destructieve levensstijl heb aangenomen waarmee ik mijn veronderstellingen (onbekwaam, incompetent en incapabel zijn) bleef voorzien van negatieve energie.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb als kind te denken dat ik een compliment nodig had als bevestiging om mijn veronderstelling te ontkrachten dat ik het niet waard was.

Als en wanneer ik tijdens een compliment onverschillig reageer, stop en adem.

Ik realiseer me zie en begrijp als ik onverschillig reageer tijdens complimenten ontvangen de energie van mijn onderdrukte veronderstellingen dat ik onbekwaam, incompetent en incapabel ben blijf voeden en onderdrukken.

Ik stel mezelf ten doel dat ik negatief geladen gedachten ‘dat ik onbekwaam ben, het niet waard ben om voldoening te ervaren in mijn leven met zelfvergevingen uitschrijven blijf onderzoeken.

Wil je zelf door schrijven onderzoeken en ervaren welke invloed jouw mind heeft, klik dan op onderstaande links voor meer info:

http://desteniiprocess.com/

http://www.desteni.net/

http://desteni.org/

 

Dag 469 Bedachtzaam.

Kort geleden heb ik gesolliciteerd naar de functie van ambulant begeleider. Tijdens het eerste gesprek met de verantwoordelijk caseload houder van de groep mensen waarvoor men een medewerker wil werven, sprak  verantwoordelijke haar twijfels uit. ‘Ik heb niet de indruk of je wel aansluit bij deze groep kandidaten’. Op mijn vraag ‘waarom twijfel je’ volgde de reactie ‘dat is een gevoel en ik heb meer bedenktijd nodig om tot een weloverwogen keuze te komen’.

Bij aanvang van het vervolg gesprek, een week later in bijzijn van een collega, werd me bij aanvang medegedeeld dat de organisatie had gekozen voor een ander persoon. Hiermee had men tussentijds een gesprek gehad. Tijdens het eerste gesprek in bijzijn van de directeur had men echter óók opgemerkt dat ik in mijn houding kalm, beheerst en rustig reageer. Bij nader inzien was mijn ’gereserveerdheid’ tijdens het eerste gesprek aanleiding om voor iemand anders te kiezen.

Echter, men ziet mij wel in de rol van vaderfiguur voor een andere vacante functie waarbij kandidaten die kenmerken hebben van onveilige hechting. Mensen die innerlijk vertrouwen en veiligheid willen leren ervaren en eventueel meer durf, initiatief, ontspannen zijn en handelen kunnen ontwikkelen.

Betekenis woorden volgens het woordenboek

Kalm: zonder veel drukte, onrust of beweging. ‘Hij blijft kalm, ook als er veel hectiek en drukte is op het werk’. ‘Vrij van beweging, rustig’.

Kalm: bedaard, bedachtzaam, beheerst, filosofisch, flegmatiek, geduldig, gelaten, gelijkmoedig, goedig, ingetogen, koel, koelbloedig, koud, gereserveerd, laconiek, onverschillig.

Laconiek: kort en bondig, pittig; blijk geven dat men de zaken doodkalm opvat zonder zich druk te maken. Heel erg kalm: ‘hij nam het nare bericht laconiek op’. Doodkalm en zonder zich druk te maken.

Laconiek: achteloos, bedaard, kort en bondig, nuchter, ongeïnteresseerd, ongemotiveerd, onverschillig, lauw, leuk, leukweg, onverstoorbaar.

Gereserveerd: ‘als je je gevoel of mening niet wilt laten merken’ voorbeeld ‘een vriendelijk maar gereserveerd antwoord.

Synoniem: terughoudend. ‘Niet snel laten merken wat je denkt of voelt’.

Gereserveerd of gesloten, de wijn is nog niet voldoende gerijpt, na walsen kan de wijn zich prijsgeven, kan hij voldoende indrukken geven om te voorspellen hoe hij zal evolueren.

Gereserveerd: geheimzinnig, afstandelijk, besloten, gesloten, ingetogen, koel, niet toeschietelijk, opzijgezet, terughoudend, terughoudend.

Gevonden op: www.mijnwoordenboek.nl

Mijn interpretatie

Gereserveerdheid: afstandelijkheid, kilte, koelheid, koelte, terughoudendheid. Beducht op voorspelbaar onvoorspelbare situaties of reacties van mensen. Desinteresse.

Zelfvergeving

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik de indruk wek dat ik mijn spontaniteit niet wil laten merken uit angst en risico dat ik afgewezen kan worden.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk angst ervaar bij het idee ‘ik wordt afgewezen’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik terughoudend en gereserveerd reageer uit angst voor het bericht dat ik afgewezen ben.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk gereserveerdheid heb aanvaard en toegestaan om mezelf te beschermen tegen afwijzing, verwerping of kritiek.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik kalm reageer uit angst omdat ik veronderstel dat mijn omgeving/de persoon naar aanleiding van mijn bijdrage geagiteerd zal reageren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik kalm en terughoudend reageer uit angst dat mijn omgeving naar aanleiding van mijn bijdrage heetgebakerd zal reageren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik kalm en onverschillig reageer uit angst dat mijn omgeving naar aanleiding van mijn bijdrage opgewonden/boos zal reageren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk gereserveerd reageer uit angst voor verwerping van mijn vriendelijkheid, enthousiasme of spontaniteit om te voorkomen dat mijn omgeving wild, zenuwachtig of heethoofdig reageert op mijn bijdrage.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk de wens heb ontwikkelt dat mijn omgeving zachtaardig, betrokken en vriendelijk reageert in relatie tot mijn verwachting dat men wreed of gemeen reageert naar aanleiding van mijn enthousiaste, spontane of vriendelijke bijdrage.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik zwijgzaam toekeek als mijn omgeving heethoofdig of zenuwachtig reageert en dat ik mijn spraakzaamheid ‘om mijn behoeften te delen heb ingeslikt’ uit innerlijke angst aanvaard en toegestaan vanuit mijn idee dat ik mezelf verantwoordelijk heb gemaakt dat ik in huis de goede vrede niet wil verstoren maar wil bewaren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik met mezelf overeen gekomen ben dat ik ten alle tijden de goede vrede wil bewaren of wil herstellen in het belang van het wandelen van eenheid en gelijkheid in vredelievendheid voor Alle Leven.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk de energie van vredelievend vergelijk met de energie van agressie, emotioneel en fysiek geweld.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb ‘als ik innerlijk naar vredelievendheid verlang’, me realiseer, zie en begrijp dat ik vredelievendheid innerlijk vergelijk met de energie van agressie.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk vredelievendheid in relatie breng met gewelddadigheid.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik gewelddadigheid ervaar als verstoring van vredelievendheid.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb als kind te denken ‘was het maar vredig in huis’ op momenten dat ik innerlijk de energie van agressie heb ervaren op momenten dat V gewelddadig en heethoofdig reageerde.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat M vervolgens laconiek en gereserveerd reageerde naar aanleiding van het agressieve gedrag van V.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik het gedrag van V vervolgens naar de buitenwereld toe ‘als de goede vrede profilerend/etalerend interpreteerde’, waardoor ik innerlijk de opvatting heb aanvaard en toegestaan dat V zich niet bekommerde om mijn angst voor agressie en geweld ervaring, die ik uit angst voor weer agressie moeten ervaren heb ingeslikt met als doel om te voorkomen dat de goede vrede weer verstoord zou worden.

Als en wanneer ik innerlijk de energie van agressie ervaar, Stop en Adem.

Ik realiseer me zie en begrijp dat ik innerlijk verlang naar vredelievendheid op momenten dat ik innerlijk in relatie tot mijn omgeving de energie van agressie en geweld ervaar.

Ik realiseer me dat ik mijn omgeving wil controleren en alert was/ben om te voorkomen dat ik me innerlijk onveilig of unheimisch ervaar.

Unheimisch, naar het Duitse unheimlich. De betekenis (van beide) is: griezelig, angstig, onheilspellend. http://apps.nrc.nl/stijlboek/unheimlich-unheimisch

Lees: unheimlich volgens mijn innerlijke ervaring ‘mensen en situaties zijn voorspelbaar onvoorspelbaar’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik me vooraf aan situaties innerlijk unheimisch ervaar omdat ik die situaties/mensen innerlijk wil controleren op veiligheid en vredelievendheid omdat ik die mensen of situaties vergelijk met mijn vooronderstelling/opvatting ‘je bent wel of niet welkom zoals je bent’, waardoor ik innerlijk de energie van unheimlich ervaar.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk de energie van twijfel ervaar/manifesteer, omdat ik participeer in twijfel omdat ik innerlijk twijfels ervaar naar aanleiding van ‘de intenties van mensen’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk de energie van twijfel ervaar in relatie tot mensen die zich volgens mijn beleving spontaan, met enthousiasme of zich vrolijk gedragen/reageren omdat ik verwacht dat hun gedrag, hetgeen ik interpreteer als positief geladen energie/stemming/gedrag ‘ieder moment abrupt kan omslaan in negatief geladen antoniem(en)’.

Antoniem:

Spontaan – berekend

Enthousiasme – reserve

Vrolijk – somber

Spontaan: als je iets meteen, zonder lang nadenken zegt of doet, of als iets daar blijk van geeft.

Spontaan: eigen goeddunken, vrijwillig, uit eigene beweging, vrije wilskracht, vrijwilligheid, vanzelf optredend, Zelfoprecht gewild of veroorzaakt, spontaan in vreugde of verdriet. http://www.encyclo.nl/begrip/spontaan

Flegmatiek, flegmatisch personage: koel, onverschillig.

Als trefwoord met bijbehorende synoniemen: kalm, koel, koud, onaandoenlijk, onbewogen, ongevoelig, onverschillig, onverstoorbaar, stoïcijns, bot, lauw, ongevoelig.

Als synoniem van onverschillig, kalm, onbewogen, traag, lui, lauw, koelbloedig, gelijkmatig.

Gelijkmatig: evenwichtig, flegmatiek, gelijkmoedig, standvastig.

http://synoniemen.net/index.php?zoekterm=flegmatiek

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik me innerlijk verzet tegen onrecht wat me wordt aangedaan, door te denken dat mensen me afwijzen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk teleurstelling en boosheid ervaar omdat ik veronderstel dat ik wordt afgewezen voor de andere functie.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk twijfel nadat de organisatie me een andere functie heeft aangeboden ‘waarop ik zonder na te denken ‘ja zeg’ omdat ik achteraf denk dat ik niet vasthoudend ben en niet vasthou aan mijn overtuiging dat ik wel geschikt ben voor die functie.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk de energie van het personage ‘ik ervaar me innerlijk unheimlich’ manifesteer waarin ik participeer.

Als en wanneer ik me innerlijk unheimisch ervaar, Stop en Adem.

Ik realiseer me dat ik op grond van ‘ik wil innerlijk de goede vrede ervaren’ een baan accepteer, een functie waarover ik onvoldoende informatie heb gekregen (wel verzocht om een derde gesprek) waardoor ik innerlijk twijfel ervaar.

Ik stel mezelf ten doel dat ik meer specifieke informatie vraag aan de organisatie, relevante informatie die ik nodig heb om mijn keuze weloverwogen te maken voordat ik mijn handtekening plaats onder de arbeidsovereenkomst.

Wil je zelf door schrijven onderzoeken welke invloed jouw mind heeft, klik dan op onderstaande links voor meer info:

http://desteniiprocess.com/

http://www.desteni.net/

http://desteni.org/

Dag 457 Gestimuleerd worden.

Vanmorgen las ik een artikel met als titel ‘wijzig je woorden en verander je leven’.  Gevolgd door de subtitel ‘weet jij hoe taal een enorme impact heeft op jouw vooruitzichten en uiteindelijk op je succes’. Aangetrokken door deze oneliners las ik vervolgens de tekst.

De auteur vervolgt ‘met woorden beïnvloed je andere mensen, maar we vergeten soms dat de woorden die we kiezen ook effect hebben op onze eigen emotionele staat en daarmee op ons functioneren’. Mensen vragen me wel eens ‘welke woorden moet ik gebruiken of juist vermijden?’ Het maakt eigenlijk niet uit, zolang je erdoor gemotiveerd raakt. Je kunt aardige woorden gebruiken tegen jezelf, speelse taal of schuttingtaal. Het gaat vooral om het effect dat die woorden hebben. De woorden dienen congruent te zijn met het effect (lees: gemoedstoestand) dat je wilt bereiken’.

Ik realiseerde me dat ‘als we volgens deze tekst woorden kiezen die ons motiveren dat er ook woorden zijn die we kiezen die ons niet-motiveren’.

De auteur vervolgt ‘bedenk, dat wat je moet leren is datgene te vermijden waardoor je ongemotiveerd raakt, woorden die je frustreren of waardoor je opgeeft. Want de woorden die je koppelt aan je ervaring, worden de ervaring zelf. Word je hier bewust van.’ Want als je constant praat over dat je je ergens aan kan ergeren, dan wordt je ook geërgerd. In plaats van dat je er van uitgaat dat je niet geïnspireerd raakt en hier op een andere manier mee wilt omgaan. Als je eens echt boos wilt worden, maar je gebruikt woorden als ‘ik ben te lief’ of ‘ik kan niet onaardig zijn’, dan lukt dat niet zo goed om kwaad te zijn’.

Ik realiseer me vervolgens dat een van de patronen die ik in mezelf ontwikkelt heb is dat ik altijd aardig wilde zijn en niet boos wilde worden. Door vriendelijkheid en aangepast gedrag wilde ik realiseren dat ik door anderen gestimuleerd en door hen positief bekrachtigd werd naar aanleiding van mijn gedrag.  Omdat ik de energie van boosheid en agressie wilde vermijden, had ik mezelf ten doel gesteld om de goede vrede te bewaren/herstellen. Een gedachte die ik mezelf heb aanvaard en toegestaan was ‘Ik mag niet boos worden, omdat ik aversie/weerstand/frictie ontwikkelt had tegen boosheid’.

Deze mind gedachten zijn ontstaan naar aanleiding van mijn ervaring met situaties ‘als ik een vraag of de behoefte had aan ondersteuning van mensen uit mijn omgeving, dan verwachte ik vooraf dat mijn vraag genegeerd of bekritiseerd zou worden’. Ik realiseer me dat ik verlangde naar positief gedrag (koestering, aanmoediging, troost) van de mensen uit mijn omgeving. Vandaar mijn vriendelijke aangepaste ‘allemansvriendje’ gedrag.

Waar ik behoefte aan had, en ik heb hier echt goed over moeten denken, was dat mijn wensen en behoefte gehoord werden, dat ik positief gestimuleerd werd. Dat mijn wens in vervulling zou gaan dat er geen ruzie zou zijn in huis en dat óók de leerkrachten en vriendjes op school mij vriendelijk bejegende.

De auteur vervolgt ‘want woorden geven grip en controle op het functioneren van ons brein zodat je de emotionele staat oproept die je nodig hebt in een bepaalde situatie. De meeste mensen kiezen er uiteraard voor om zich goed te voelen. Je goed voelen is nu eenmaal fijner dan je slecht voelen’.

Ik realiseer me dat ik dacht ‘ik wilde me goed voelen waar ik mezelf innerlijk slecht, onzeker en angstig ervaarde’. Het belang die de auteur van deze tekst beschrijft is dat we ons bewust moeten worden van de taal en woorden die we kiezen. Omdat woorden onze gedachten, de relatie met onze geest bepalen, wat effect kan hebben óf heeft op ons handelen.

Ik realiseer me dus als ik me innerlijk slecht, angstig en onzeker ervaar, dan zal ik hier eerst naar moeten kijken en vervolgens in mijn schrijven hierop zelfvergeving toepassen.

Ik realiseer me dat ik primair participeerde in de negatieve energie van ‘ik ervaar me innerlijk slecht, angstig en onzeker’. Bij tegenslag ‘in situaties als ik iets positiefs wil realiseren’ innerlijk de neiging ervaar om deze negatieve energie weer op te zoeken door gedrag dat slecht is voor mezelf, hetgeen effect heeft op mijn handelen en op de relatie met mijn omgeving.

De auteur sluit af met de woorden ‘woorden zijn de sleutel tot verschuiving van je gedachten, je fysieke verandering en verbetering van je resultaten. Denk in het vervolg na wat je tegen jezelf zegt’. Een belangrijk doel voor mezelf betreft ‘voor-denken’, in plaats van nadenken’.

Ik stel mezelf ten doel dat ik bewustzijn van de woorden die ik vooraf aan bepaald gedrag denk gewaar wil worden. Hier zelfvergeving op uitschrijven om Gewaarzijn van de invloed van mijn mind/geest te ontwikkelen. Waarmee ik mijn primaire focus ‘dat ik me innerlijk slecht, onzeker en angstig ervaar, mij realiseer, zie en begrijp, dat ik ervoor kies dat ik participeer in deze energie, eerst ontdoe van negatief geladen energie. Hetgeen ontstaat uit negatief geladen woorden die mijn gedachten creëren’ en vervolgens mijn gedrag.

Wordt vervolgd met een situatie waarin ik iemand ondersteun die tegenstrijdig handelt aan datgene wat de persoon zichzelf ten doel stelt. Waarover wij gezamenlijke afspraken maken, die de persoon vervolgens niet uitvoert.

Ik realiseer me dat het gedrag van deze persoon een negatieve invloed heeft op mij. Nadat de persoon bij vijf afspraken onbereikbaar was, zowel telefonisch als fysiek, ervaar ik in mezelf onzekerheid omdat ik mezelf de vraag voorleg ‘wil ik de persoon verder ondersteunen?’ Dit roept weerstand in me op omdat ik wil begrijpen en weten waarom de persoon niet wil of kan meewerken. Omdat ik de persoon niet persoonlijk kan bereiken maak ik me zorgen over zijn proces omdat de persoon kans maakt op een gedwongen maatregel, die opgelegd kan worden door de overheid. Want de afspraken die we hebben gemaakt zijn erop gericht om dit te voorkomen.

Wat ik me realiseer is dat ik niet boos kan worden op de persoon. Het leidt wel tot innerlijke onzekerheid, spanning en frustratie. Omdat ik pieker en mezelf onbewust de schuld geef ‘dat het niet lukt wat ik met de persoon overeen ben gekomen’. Ik twijfel niet aan mezelf omdat ik alle afspraken ben nagekomen. Door me niet langer op dit probleem te willen richten, leidt dit tot alcohol gebruik. Ik ontken hiermee het probleem en vermijd dat ik zelf mijn afspraken uitvoer. Ik wordt door alcohol gebruik dus onverschillig (ik zorg slecht voor mezelf). Dit heeft ook fysieke gevolgen zoals last van diarree en depressie.

Ik realiseer me ‘wil ik de persoon ondersteunen, zal ik eerst mijn eigen frustratie onder ogen moeten komen’. Want waarom denk ik dat de persoon mij en mijn goed bedoelde inzet negeert? Want de persoon is toch zelf verantwoordelijk voor de keuzes die de persoon maakt op moment dat hij me negeert.

Ondanks dat de organisatie waarvoor ik werk zelfverantwoordelijkheid en zelfregie promoot, ervaar ik innerlijk weerstand tegen het credo ‘zelfverantwoordelijk zijn’. Want vormt dit voor mij aanleiding om de ondersteuning stop te zetten? Omdat ik me realiseer en denk dat hij mijn goed bedoelde inzet ontwijkt? Of omdat ik veronderstel dat de persoon mij en mijn inzet niet serieus neemt waardoor ik me innerlijk niet gezien en gehoord ervaar? Waar ligt de grens voor mij ‘wel of niet doorgaan met de ondersteuning?

Wordt vervolgd.