Dag 475 Fear for succes – speaking in public.

Naar aanleiding van het aanvaarden van een betaalde baan heeft de organisatie me verplicht te starten met een opleiding. Ik realiseer me dat ik tijdens de opleiding presentaties moet verzorgen voor een groep mensen. Spreken voor een groep mensen roept innerlijk frictie en angst in me op omdat ik nare herinneringen heb overgehouden aan een ervaring op de lagere school. Ik werd voor de groep op een lessenaar gezet en nadat ik naar de juf keek innerlijk van mening was ‘de juf die lacht, me uitlacht’. Omdat ik me schaamde vervolgens begon te huilen ‘want ik wist me geen raad wat te doen in deze situatie’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik vooraf aan een presentatie innerlijk frictie en angst ervaar.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk beelden zie tijdens een presentatie.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik in relatie tot nare herinneringen op de lagere school innerlijk angst ervaar en overweeg om de presentatie te ontwijken.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik deze presentatie wilde ontlopen omdat ik verwacht dat ik van de aanwezigen negatieve kritiek zal krijgen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mogelijke doemscenario bedenk. Als en wanneer ik vooraf aan een presentatie verwacht dat ik van de aanwezigen negatieve kritiek zal krijgen, dan stop ik en adem. Ik realiseer me zie en begrijp dat ik niet kan weten hoe de aanwezigen zullen reageren op mijn presentatie.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik tijdens een ervaring op de lagere school, innerlijk de ervaring en situatie heb voorzien van negatieve veronderstellingen.

Als en wanneer ik vooraf aan een presentatie doemscenario’s bedenk, dan stop ik en adem. Ik realiseer me dat ik terugdenk aan een ervaring op de middelbare school toen ik een spreekbeurt verzorgde, omdat ik onzeker was voortdurend in de lach schoot en de draad van mijn verhaal kwijtraakte omdat ik vooraf aan deze presentatie me een ervaring op de lagere school herinnerde.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken als ik voor een groep een presentatie verzorg en iemand begint te lachen dat ik wordt uitgelachen en mijn bijdrage belachelijk is. Als en wanneer iemand lacht tijdens mijn presentatie, dan stop ik en adem. Ik realiseer me, zie en begrijp dat ik van de juf bescherming verlangde omdat zij me volgens mijn opvatting moest beschermen en ondersteunen in dat moment om mijn schaamte in de ogen te kijken.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik  innerlijk nervositeit ervaar ten aanzien van een presentatie voor een groep. Als en wanneer ik innerlijk nervositeit ervaar, dan stop ik en adem. Ik realiseer, zie en begrijp dat ik een presentatie voor een groep in het verleden bij voorkeur wilde ontwijken, ontlopen of ontvluchten.

Ik stel mezelf ten doel dat ik een presentatie voor een groep wil verzorgen.

Ik realiseer me echter dat ik innerlijk nog steeds frictie ervaar nadat ik mijn doelstelling opschrijf. ‘Ik wil wel een presentatie verzorgen maar ik ben niet overtuigd dat ik dit durf’. Want als ik start met de opleiding nu al terugdenk aan momenten waar ik voor de klas een presentatie moet verzorgen. Deze herinnering roept twijfels in me op. Ik realiseer me dat ik meer ondersteuning nodig heb om de presentatie te verzorgen. Ik weet niet exact welke.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik niet overtuigd ben om een presentatie te verzorgen voor een groep. Als en wanneer ik denk ‘ik wil een presentatie vermijden’, dan stop ik en adem. Ik realiseer me zie en begrijp dat scholing en een presentatie verzorgen deel uitmaakt van het commitment dat ik geef aan de organisatie die me deze baan heeft aangeboden.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik ondanks mijn commitment om de baan te aanvaarden innerlijk niet overtuigd ben dat ik tijdens de opleiding die ik ga volgen er zal staan en een presentatie zal verzorgen. Als en wanneer ik niet overtuigd ben en twijfel dat ik een presentatie zal verzorgen, dan stop ik en adem. Ik realiseer me zie en begrijp nu ik op het punt sta om een opleiding te volgen innerlijk frictie en onzekerheid ervaar. Dit omdat ik terugdenk aan momenten dat ik voor de klas een presentatie moest verzorgen en de draad kwijtraakte en vervolgens dichtklapte en geen woord kon uitspreken.

Ik realiseer me zie en begrijp ‘dit scenario roept twijfels in me op’. Ik realiseer me zie en begrijp ‘ik heb hier meer ondersteuning bij nodig en weet niet exact welke’ omdat ik ook overweeg om eventueel niet te starten.

Ik stel mezelf wel ten doel dat ik vooraf aan een presentatie oefen in bijzijn van mensen die ik ken en vooraf een PowerPoint presentatie thematisch vormgeef d.m.v. dia’s die me ondersteunen tijdens de presentatie, waarop ik kan terugvallen als ik even de draad kwijtraak.

Wil je met schrijven jezelf onderzoeken? Kijk dan op onderstaande links. En ervaar welke invloed jouw mind heeft op je dagelijkse keuzes.

http://desteniiprocess.com

http://www.desteni.net/

http://desteni.org/

Advertenties

Dag 474 Fear for succes – my Inner Dynamic of fear for succes.

Naar aanleiding van mijn interesse voor een betaalde functie werd ik uitgenodigd voor een sollicitatiegesprek. Tijdens dit gesprek werd me verteld ‘wij zijn een dynamische organisatie in ontwikkeling. Dus als je autistisch bent moet je hier wegblijven’. Dat ik autistisch ben werd uitgesloten enkele jaren geleden tijdens een onderzoek. Ik realiseer me wel dat ik graag duidelijkheid wens.

Welke betekenis dynamisch voor mij heeft onderzoek ik in deze blog.

Het begrip dynamisch: http://www.encyclo.nl/begrip/dynamisch met veel vaart, veranderlijk, vol beweging. Dynamisch betreffende beweging en verandering. Steeds in beweging. Actief, beweeglijk, beweging betreffend, daadkrachtig, energiek, levendig, veel vermogen uitoefenend.

Dynamisch volgens mijn opvatting: een omgeving die onrustig is, onveilig, snel, aan verandering onderhevig, onoverzichtelijk, een situatie waarover ik geen controle heb, waarin regels ontbreken, waar onduidelijkheid heerst, chaos, onvoorspelbaar. Geen dag hetzelfde. Waarin een duidelijke plan van aanpak ontbreekt.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik dynamisch associeer met een omgeving die onrustig is.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik een onrustige situatie innerlijk vergelijk met onveiligheid.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk onveiligheid ervaar als ik denk aan een omgeving die voor mij onoverzichtelijk lijkt.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik graag innerlijk overzicht wil ervaren en een situatie innerlijk wil controleren en onvoorziene gebeurtenissen probeer uit te sluiten.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik graag regels wil vastleggen om innerlijk zekerheid en duidelijkheid te ervaren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat deze dynamische verandering mijn huidige comfortzone-leventje bedreigd.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken ‘omdat ik in deze functie een voor mij nieuwe onbekende situatie moet aangaan, met nieuwe collega’s, een nieuwe werkomgeving, dat ik in de praktijk van deze nieuwe situatie moet aantonen tot wat ik in staat ben uit angst voor deze nieuwe situatie innerlijk onrust en onzekerheid ervaar omdat ik ook kan falen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk onrust ervaar bij de gedachte ‘ik kan falen’ waardoor ik succes om te slagen uitsluit. Als en wanneer ik succes om te slagen uitsluit, stop en adem. Ik realiseer me zie en begrijp dat mijn innerlijke angst om te falen ‘relateer aan ervaringen in het verleden’ waarin ik mislukt ben in mijn streven om succesvol te zijn.

Ik stel mezelf ten doel dat ik deze nieuwe uitdaging aanga en uit mijn comfort-zone-veilige-leventje stap.

Ik stel mezelf ten doel dat ik deze uitdaging aanga omdat ik uit mijn zelf gecreëerde innerlijke veiligheid wil stappen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat mijn innerlijk leven een leventje betreft waarin ik naar mijn vrijwilligerswerk ga, mijn dingen doe, huiswaarts keer en op de bank neerplof, achter mijn pc en telefoon kruip en de wereld op Facebook aan me voorbij zie trekken.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik me bedenk dat ik mezelf beperk.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mijn leven in mijn geest wil controleren waardoor ik de praktijk van het dagelijks leven ontwijk en mezelf ontzeg dat ik gezellige en sociale bezigheden kan ervaren in relatie tot mensen en gebeurtenissen die ik ontwijk uit angst om fouten te maken of te genieten van samenzijn met anderen.

Ik stel mezelf ten doel dat ik de zaken die ik moet regelen om te starten met deze nieuwe baan deze week nog regel en mijn werkgever informeer over de voortgang ervan.

Ik stel mezelf ten doel dat ik contact opneem met de organisatie die de opleiding verzorgd om te informeren of de opleiding daadwerkelijk start en wanneer, i.v.m. of dat er voldoende aanmeldingen zijn.

Ik stel mezelf ten doel dat ik de uitkeringsinstantie informeer over de mogelijkheid dat ik kan starten met een nieuwe betaalde baan en mogelijkheden voor financiering van de opleiding bespreek.

Ik stel mezelf ten doel dat ik vervolgens contact opneem met mijn werkgever en inlicht over de voortgang en vervolgens vervolgafspraken wil vastleggen in een arbeidsovereenkomst.

Ik stel mezelf ten doel dat ik me afmeld bij de organisatie waarvoor ik vrijwilligerswerk verricht en deze periode netjes afsluit omdat ik in het verleden vaak met de stille trom ben vertrokken en nu een nieuwe periode van leren en ontwikkelen begin.

Wil je met schrijven jezelf onderzoeken? Kijk dan op onderstaande links. En ervaar welke invloed jouw mind heeft op je dagelijkse keuzes.

http://desteniiprocess.com

http://www.desteni.net/

http://desteni.org/

Dag 474 Fear for succes – Inner Dynamic of fear for succes.

Naar aanleiding van mijn interesse voor een betaalde functie werd ik uitgenodigd voor een sollicitatiegesprek. Tijdens dit gesprek werd me verteld ‘wij zijn een dynamische organisatie in ontwikkeling. Dus als je autistisch bent moet je hier wegblijven’. Dat ik autistisch ben werd uitgesloten enkele jaren geleden tijdens een onderzoek. Ik realiseer me wel dat ik graag duidelijkheid wens.

Welke betekenis dynamisch voor mij heeft onderzoek ik in deze blog.

Het begrip dynamisch: http://www.encyclo.nl/begrip/dynamisch met veel vaart, veranderlijk, vol beweging. Dynamisch betreffende beweging en verandering. Steeds in beweging. Actief, beweeglijk, beweging betreffend, daadkrachtig, energiek, levendig, veel vermogen uitoefenend.

Dynamisch volgens mijn opvatting: een omgeving die onrustig is, onveilig, snel, aan verandering onderhevig, onoverzichtelijk, een situatie waarover ik geen controle heb, waarin regels ontbreken, waar onduidelijkheid heerst, chaos, onvoorspelbaar. Geen dag hetzelfde. Waarin een duidelijke plan van aanpak ontbreekt.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik dynamisch associeer met een omgeving die onrustig is.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik een onrustige situatie innerlijk vergelijk met onveiligheid.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk onveiligheid ervaar als ik denk aan een omgeving die voor mij onoverzichtelijk lijkt.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik graag innerlijk overzicht wil ervaren en een situatie innerlijk wil controleren en onvoorziene gebeurtenissen probeer uit te sluiten.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik graag regels wil vastleggen om innerlijk zekerheid en duidelijkheid te ervaren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat deze dynamische verandering mijn huidige comfortzone-leventje bedreigd.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken ‘omdat ik in deze functie een voor mij nieuwe onbekende situatie moet aangaan, met nieuwe collega’s, een nieuwe werkomgeving, dat ik in de praktijk van deze nieuwe situatie moet aantonen tot wat ik in staat ben uit angst voor deze nieuwe situatie innerlijk onrust en onzekerheid ervaar omdat ik ook kan falen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk onrust ervaar bij de gedachte ‘ik kan falen’ waardoor ik succes om te slagen uitsluit. Als en wanneer ik succes om te slagen uitsluit, stop en adem. Ik realiseer me zie en begrijp dat mijn innerlijke angst om te falen ‘relateer aan ervaringen in het verleden’ waarin ik mislukt ben in mijn streven om succesvol te zijn.

Ik stel mezelf ten doel dat ik deze nieuwe uitdaging aanga en uit mijn comfort-zone-veilige-leventje stap.

Ik stel mezelf ten doel dat ik deze uitdaging aanga omdat ik uit mijn zelf gecreëerde innerlijke veiligheid wil stappen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat mijn innerlijk leven een leventje betreft waarin ik naar mijn vrijwilligerswerk ga, mijn dingen doe, huiswaarts keer en op de bank neerplof, achter mijn pc en telefoon kruip en de wereld op Facebook aan me voorbij zie trekken.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik me bedenk dat ik mezelf beperk.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mijn leven in mijn geest wil controleren waardoor ik de praktijk van het dagelijks leven ontwijk en mezelf ontzeg dat ik gezellige en sociale bezigheden kan ervaren in relatie tot mensen en gebeurtenissen die ik ontwijk uit angst om fouten te maken of te genieten van samenzijn met anderen.

Ik stel mezelf ten doel dat ik de zaken die ik moet regelen om te starten met deze nieuwe baan deze week nog regel en mijn werkgever informeer over de voortgang ervan.

Ik stel mezelf ten doel dat ik contact opneem met de organisatie die de opleiding verzorgd om te informeren of de opleiding daadwerkelijk start en wanneer, i.v.m. of dat er voldoende aanmeldingen zijn.

Ik stel mezelf ten doel dat ik de uitkeringsinstantie informeer over de mogelijkheid dat ik kan starten met een nieuwe betaalde baan en mogelijkheden voor financiering van de opleiding bespreek.

Ik stel mezelf ten doel dat ik vervolgens contact opneem met mijn werkgever en inlicht over de voortgang en vervolgens vervolgafspraken wil vastleggen in een arbeidsovereenkomst.

Ik stel mezelf ten doel dat ik me afmeld bij de organisatie waarvoor ik vrijwilligerswerk verricht en deze periode netjes afsluit omdat ik in het verleden vaak met de stille trom ben vertrokken en nu een nieuwe periode van leren en ontwikkelen begin.

Wil je met schrijven jezelf onderzoeken? Kijk dan op onderstaande links. En ervaar welke invloed jouw mind heeft op je dagelijkse keuzes.

http://desteniiprocess.com

http://www.desteni.net/

http://desteni.org/

Dag 473 chagerijnig – cranky.

Door te piekeren over problemen ervaar ik innerlijk dat ik me chagrijnig ervaar. Ik realiseer me zie en begrijp dat ik niet kan hopen op een ‘real and equal’ relatie met mijn fysieke lichaam zolang ik mijn innerlijke reacties en frictie ‘niet onder ogen kom’.

Ik had mijn interesse voor een betaalde functie kenbaar gemaakt aan een medewerker van een organisatie waarmee ik samenwerk binnen mijn vrijwilligerswerk. Vervolgens werd ik uitgenodigd voor een sollicitatiegesprek waarop de organisatie me een betaalde baan heeft aangeboden. Ondanks dit aanbod ervaar ik toch innerlijke weerstand. Welke is ontstaan naar aanleiding van de beslissing van de uitkerende instantie. Want in een beschikking kreeg ik bericht dat ik verplicht ben om aangeboden werk te aanvaarden’. Dit ondanks eerdere afspraken die ik in samenspraak voorafgaand aan de wijziging mondeling heb gemaakt met de vertegenwoordiger van de instantie. De verandering in de beschikking is in tegenspraak met deze eerdere afspraak. Mijn interesse voor een betaalde functie had ik al kenbaar gemaakt voordat ik deze beslissing heb ontvangen.

Ik realiseer me dat ik ondanks de mogelijkheid om te starten bij de organisatie, toch innerlijk narigheid ervaar omdat de wijziging voor mij innerlijk impliceert ‘ dat ik wordt gedwongen iets te doen onder dwang, hetgeen ik innerlijk ervaar als verplicht moeten gehoorzamen’.

Betekenis narigheid – 1) Akeligheid 2) Armoe 3) Beroerdigheid 4) Crime 5) Ellende 6) Geduvel 7) Gelazer 8) Makke 9) Malaise 10) Malheur 11) Misère 12) Moeilijkheid 13) Nood 14) Onbehaaglijk gevoel 15) Onbehaaglijkheid 16) Ongelukje 17) Penarie 18)Probleem 19) Puree 20) Sacherijn 21) Saggerijn 22) Schamelheid 23) Trammelant 24) Treurigheid.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik naar aanleiding van de wijziging in mijn uitkeringssituatie innerlijk narigheid ervaar.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk narigheid ervaar ondanks het feit dat een organisatie me een betaalde baan heeft aangeboden.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk de energie van narigheid ervaar omdat ik de verplichting die me is opgedragen innerlijk ervaar als dwangmiddel.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb ‘hetgeen me onvrijwillig wordt opgelegd, innerlijk weerstand oproept, waardoor ik narigheid ervaar, ondanks het feit dat me een baan is aangeboden.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat de energie van narigheid innerlijk bepaalt dat ik me bozig, chagrijnig en ontevreden ervaar.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik door de dwangmaatregel van de uitkerende instantie innerlijk twijfel ervaar.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik onder invloed van innerlijke narigheid overweeg om de baan die me is aangeboden niet te aanvaarden.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat mijn interesse voor de betaalde functie die me is aangeboden afneemt.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat mijn interesse innerlijk afneemt ondanks het feit dat ik mijn interesse kenbaar heb gemaakt voordat ik de beslissing van de uitkeringsinstantie heb ontvangen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat de externe beslissing van de uitkerende instantie (gebeurtenis) mijn innerlijke narigheid triggert door te denken ‘ik laat me niet langer iets opleggen’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik me naar aanleiding van deze wijziging ‘niet serieus genomen ervaar omdat volgens mijn opvatting eerdere afspraken die ik heb gemaakt met de vertegenwoordiger van de instantie niet gerespecteerd worden’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk angst en frictie ervaar om me te verweren tegen de beslissing die de instantie me onder dwang opdringt ‘U bent verplicht aangeboden werk te aanvaarden’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik me een ervaring realiseer waar ik ergens in mijn leven de keuze heb gemaakt me te onderwerpen aan externe dwang en vervolgens nooit gesproken heb over deze gebeurtenissen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik ‘ondanks mijn verweer destijds’ een ander heb toegestaan handelingen te verrichten waaraan ik me onderworpen heb.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik me aan handelingen onderworpen heb waartegen ik innerlijk verzet heb ervaren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat mijn innerlijke narigheid, hetgeen ik destijds innerlijk heb ervaren, getriggerd wordt door de wijziging in mijn uitkeringssituatie.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik de uitkerende instantie verantwoordelijk maak voor mijn innerlijke ervaring van narigheid.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik vaak focus op negativiteit door te denken dat ik trammelant veroorzaak als ik me verweer. Als en wanneer ik innerlijk focus op trammelant, stop en adem.

Ik realiseer me zie en begrijp dat ik bij veranderingen focus op narigheid omdat ik angst heb om te verweren en me vervolgens bedenk dat ik de verandering (beslissing uitkerende instantie en baan aanbod) wil ontwijken.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk angst ervaar om me te verweren omdat ik veronderstel ‘men luistert toch niet naar me want hetgeen ik aandraag (vertaald naar mondelinge afspraken met de vertegenwoordiger van de uitkeringsinstantie) zal wel weer genegeerd worden’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken ‘mensen die me iets toezeggen zijn onbetrouwbaar’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik me innerlijk verweer om me te verweren tegen onrecht wat me wordt aangedaan. Als en wanneer ik denk ‘dat mij toch wel weer onrecht wordt aangedaan’, stop en adem.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk focus op narigheid. Als en wanneer ik innerlijk focus op narigheid, stop en adem.

Ik realiseer me, zie en begrijp ‘zodra ik innerlijk focus op narigheid ‘oog heb voor negativiteit, hetgeen ik creëer door mijn manier van denken’ hetgeen bepaalt dat ik innerlijk de energie van chagrijnigheid en narigheid ervaar.

Ik stel mezelf ten doel dat ik een verandering gebruik, hetgeen innerlijk ergernis oproept, als bron van informatie en manier om uit mijn comfortzone te treden.

Want nadat ik innerlijk narigheid heb ervaren heb ik me ten doel gesteld in verweer te gaan tegen de beslissing van de uitkeringsinstantie door middel van een bezwaarschrift, hetgeen geresulteerd heeft dat ik binnenkort in bijzijn van een advocaat die me ondersteunt, mag verschijnen voor een hoorzitting waar ik mijn bezwaar ten aanzien van gemaakte afspraken met de vertegenwoordiger van de uitkeringsinstantie aan de commissieleden onderbouw en beargumenteer.

Wil je zelf door schrijven onderzoeken en ervaren welke invloed jouw mind heeft, klik dan op onderstaande links voor meer info

http://desteniiprocess.com

http://www.desteni.net/

http://desteni.org/

Dag 472 Carefully

Beren op de weg zien. (zie voor context mijn vorige blog).

Piekeren over problemen, ergernissen, gevoelens van onmacht en onrecht, bronnen van onrust en spanning waar ik dagelijks mee te maken had/heb. Vaak heb ik de oorzaak gelegd bij de situatie zelf. ‘Het ligt niet aan mij, zo dacht ik’. Een groot deel van de innerlijke narigheid veroorzaak ik echter zelf. Want mijn manier van denken bepaalt uiteindelijk hoe ik me innerlijk ervaar (gedachten, emoties, gevoelens) en hoe ik me opstel en gedraag. De gebeurtenissen als gevolg van mijn denken die aanleiding zijn voor ergernissen, stress, angst en slechte sociale contacten onderzoek ik in mijn blogs.

Omgaan met al onze reacties op mensen of omgeving

We kunnen niet hopen op een ‘real and equal’ relatie met ons fysieke lichaam zolang we niet onze reacties op onze fysieke omgeving of mensen onder ogen komen. Hiermee bedoel ik al onze reacties die we ons dagelijks innerlijk realiseren.

‘De beren op mijn weg’ hetgeen mijn innerlijke realiteit representeert betreft informatie waarmee ik mijn fysieke realiteit observeer. Mijn mind representeert de weergave van mijn innerlijk herinnering als waarneming van een ervaring in het verleden. Hetgeen getriggerd wordt in het heden in de vorm van een verwachting, verlangen, oordeel, gedachte, emotie, gevoel, opvatting, aanname, vooronderstelling of mening.

Op het moment dat deze externe fysieke realiteit aan ons verschijnt, openbaart onze mind onze innerlijke reactie naar aanleiding van deze externe realiteit conform haar innerlijk informatie. Zowel positief als negatief, goed of fout, slecht of beter. Nadat ons innerlijk haar omgeving of mensen vergelijkt, neemt de mind stelling hetgeen overeenkomt met onze voorwaarden.

Mijn innerlijke beleving/betekenis bij de woorden perfect en zorgvuldig

Op een zonnige dag zit ik op de bank in mijn woonkamer en bekijk de wanden in mijn appartement. Tot mijn verbazing zie ik kleurverschil tussen de keukenwand en de wand naar het balkon in mijn woonkamer. Huh, denk ik ‘de schilder die de wanden van mijn appartement heeft geschilderd heeft onzorgvuldig werk afgeleverd’. Want zij had me vooraf  verzekerd dat ze de wanden in dezelfde kleurtint zou schilderen. Dit is volgens mijn waarneming niet gebeurd en roept een gevoel van verbazing en irritatie in me op. En vervolgens denk ik  ‘de schilder is haar belofte niet nagekomen. Zij is onbetrouwbaar want ze heeft onzorgvuldig en slordig werk afgeleverd’. ‘Want vooraf aan de uitvoering van haar werkzaamheden had ze me verzekerd om perfect werk af te leveren’.

De moraal van mijn verhaal werd ik me Gewaar: lees de blog van Victor voor context https://dreamersjourneytolife.wordpress.com/2017/08/03/day-418-the-physical/

‘All things in the physical that creates a reaction within me, they must be dealt with, forgiven and let go off for me to develop a real and equal relationship with the physical’. And that is not particularly far-fetched, (unbelievable, fantastic, implausible) because if I react to what is here in my world, then how can I ever hope to see it for what it is?

Fantastic – because I think I can blame the painter for my inner experience. Because I think she has unbelievable bad painting skills.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to not forgive these small reactions and experiences that I have towards my immediate physical environment – to see, realize and understand – that each of these small reactions to my immediate physical environment – they stop me from standing one and equal to the physical – because instead of standing with the physical – I judge the physical, create ideas about it, and define it utilizing limited concepts of right and wrong – instead of seeing the totality of the physical as it is here in front of me’.

Carefully – voorzichtig

‘Want vooraf aan de uitvoering van haar werkzaamheden had de schilder me verzekerd om perfect werk af te leveren. Zij is dus niet zorgvuldig’.

Betekenis Vooronderstelling  in relatie tot het woord ‘vooraf’.

Een theorie of stelling die men aanneemt voordat de eerste logische stap genomen wordt. Een dergelijke aanvaarding beïnvloedt vaak de richting waarin men verder redeneert. Gevonden op http://www.encyclo.nl/lokaal/10442

stelling die je voorlopig als waar aanneemt vb: mijn vooronderstelling was dat die aandelen zouden stijgen Synoniem: hypothese

1)Aanname 2) Hypothese 3) Postulaat 4) Premis 5) Premisse

Betekenis Perfect

1) Best 2) Correct 3) Eng netjes 4) Foutloos 5) Gaaf 6) Geheel 7) Heel erg goed 8) Hoogwaardig 9) Ideaal 10) In de puntjes 11) Innet 12) Keurig 13) Onberispelijk 14) Ongerept 15) Ongeschonden 16) Onverlet 17) Patent 18) Prima 19) Uiterst ontwikkeld 20) Uitmuntend 21) Uitnemend 22) Uitstekend 23) Vlekkeloos 24) Volkomen 25) Volkomen in orde.

Perfect: zo goed als het maar kan, zonder fouten. Synoniem: volmaakt.

Antoniemen van gebrekkig:

welgeschapen

perfect

volmaakt

Betekenis zorgvuldig: zorgdragend, met zorg voor alle details, wat met veel zorg en aandacht gebeurt. Synoniem: onberispelijk. Tegenstelling: slordig.

Goed op de kleine dingen lettend vb: heel zorgvuldig controleerde ze de cijfers Synoniemen: precies nauwkeurig, secuur, accuraat, nauwgezet.

1)Aandachtig 2) Accuraat 3) Angstvallig 4) Attent 5) Conscientieus 6) Ernstig 7) Gedetailleerd 8) Grondig 9) Keurig 10) Minutieus 11) Nauwgezet 12) Nauwkeurig 13) Nauwlettend 14) Net 15) Net en voorzichtig 16) Netjes 17) Ongewoon 18) Oplettend 19) Precies 20) Proper 21) Rijpelijk 22) Secuur 23) Soigneus 24) Stipt 25) Tuik 26) Uiterst precies.

http://www.mijnwoordenboek.nl/puzzelwoordenboek/ZORGVULDIG/

Zelfvergevingen

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik de schilder verantwoordelijk maak voor mijn innerlijke reactie.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken ‘het werk dat de schilder heeft afgeleverd is niet volmaakt’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mijn innerlijke reactie manifesteer naar aanleiding van mijn veronderstelling dat de schilder zorgvuldig en perfect werk zal afleveren zoals ik met de schilder vooraf aan de werkzaamheden overeengekomen ben.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik met mezelf overeengekomen ben dat de schilder perfect en zorgvuldig werk zal afleveren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken ‘ik kan de schilder niet op haar woord vertrouwen’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik de schilder op haar woord kan vertrouwen omdat ik veronderstel dat zij perfect en zorgvuldig werk zal afleveren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken ‘de schilder deugd niet’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik het werk van de schilder veroordeel omdat ik innerlijk in relatie tot de woorden ‘perfect’ en ‘zorgvuldig’ betekenis toeken door te denken ‘de schilder zal perfect schilderwerk afleveren, hetgeen overeenstemt met mijn vooronderstelling’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik stelling inneem vooraf aan de daadwerkelijke uitvoering van de schilderwerkzaamheden.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik het werk van de schilder vergelijk met mijn abstracte mind theorie hetgeen innerlijk representeert ‘de manier waarop ik ‘perfect’ en ‘zorgvuldig’ interpreteer’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik de uitvoering bekritiseer omdat ik me realiseer, zie en begrijp dat de fysieke uitvoering van de schilderklus niet mijn innerlijke theoretische uitvoering van schilderwerkzaamheden representeert.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik de stelling die ik voor ogen heb mijn aanname betreft die ik voor waar aanneem.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk teleurstelling ervaar omdat ik achteraf denk ‘ik kan de schilder niet op haar woord vertrouwen’, omdat hetgeen ik vooraf voor ogen had/heb achteraf anders blijkt te zijn.

Als en wanneer ik innerlijk teleurstelling ervaar, stop en adem.

Ik realiseer me dat ik vooraf aan samenwerken concrete afspraken moet/wil maken m.b.t. schilderwerkzaamheden en/of een arbeidscontract ondertekenen (ik heb een aanbod gekregen van een werkgever waar ik over wil onderhandelen).

Ik stel mezelf ten doel dat ik mondelinge toezeggingen wil vastleggen.

Ik stel mezelf ten doel dat ik vooraf aan het opstellen en voor akkoord ondertekenen van een arbeidsovereenkomst, eerst met mezelf concrete afspraken maak en met mensen bespreek omdat ik mezelf tevreden wil stemmen, hetgeen ik onderhandel en communiceer met de schilder of werkgever omdat ik me realiseer, zie en begrijp dat ik in het verleden te vaak mensen op hun woord vertrouwd heb en achteraf teleurgesteld was omdat ik me gebrekkig/slordig voorbereid had, hetgeen me nu innerlijk belemmerd om mensen op hun woord te vertrouwen.

Ik ga met mezelf het commitment aan dat ik de kwaliteit van mijn leven wil bevorderen door duidelijke afspraken te maken waar ikzelf voldoening aan kan ontlenen omdat ik zorg wil dragen voor mezelf en prettig wil samenwerken met mijn toekomstige collega’s.

Wil je zelf door schrijven onderzoeken en ervaren welke invloed jouw mind heeft, klik dan op onderstaande links voor meer info:

http://desteniiprocess.com/

http://www.desteni.net/

http://desteni.org/ 

Dag 345 Living word: Patience

Ik realiseer mij, zie en begrijp wil ik geduldig zijn en worden, dan zal ik gemotiveerd moeten zijn en oprecht onder ogen moet komen waarom ben ik ongeduldig en reageer ik geregeld nog impulsief op een gebeurtenis, situatie of individu. Welke aspecten waarin ik participeer verbind mijn innerlijk met deze externe elementen waarmee ik blijkbaar een energetische relatie heb waardoor mijn ongeduld wordt getriggerd. Dus wat ik van mijn omgeving krijg heb ik mijzelf ergens, in het verleden uit ervaring verkregen als herinnering gegeven, toegestaan en aanvaard. Ik realiseer mij zie en begrijp wat ik zelf geef ontvang ik terug.

De aanleiding van impulsief reageren en ongeduld onderzoek ik in deze blog.

Voor context previous blog.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik de negativiteit in mijzelf wilde opheffen en vervangen door middel van een positief gevoel.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik dit positieve gevoel kreeg door middel van alcohol.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijn tekort aan aandacht fysiek/letterlijk heb opgevuld door het overmatig gebruik van het verslavende middel alcohol

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijzelf heb bedrogen door mijn geloof en toestemming om wel te drinken omdat ik hiermee mijn onderdrukte onzekerheid en verlegenheid om in een groep of in het openbaar te spreken, door deze verdoving gerechtvaardigd, kon opheffen.

Want met alcohol kon ik mijn negatief geladen verwachting ik ben bang om te spreken in het openbaar, mijn zelf gecreëerde angst, kon ik opheffen waardoor ik wel kon functioneren, zo dacht ik een tijdlang.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik dacht dat ik recht had op onvoorwaardelijk aandacht was ontstaan door een tekort aan betrouwbare/veilige begeleiding, inlevingsvermogen en begrip van mijn opvoeders.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik in mijzelf aanvaard en toegestaan heb dat ik wat ik tekort kwam van anderen verlangde en verwachte.

Als en wanneer ik ongevraagd iets verlang of verwacht van een ander en niet krijg omdat ik dit niet vraag, dan stop ik en adem

Ik realiseer mij zie en begrijp dat ik door aandacht voor mijn onzekerheid en angst verondersteld heb, want ik dacht als/dan, als ik deze ongevraagde onvoorwaardelijke begeleiding, ondersteuning en begrip wel gekregen zou hebben dan zou ik zelfverzekerd zijn, moedig, betrouwbaar en minder afhankelijk van aandacht van mensen uit mijn omgeving.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik ongevraagd onaangepast gedrag heb geëtaleerd en vertoont omdat ik van hen/anderen verwachte dat zij mij onvoorwaardelijk zouden ondersteunen om mijn onzekerheid en angst te overwinnen, elementen en aspecten binnen mijn mind die als backchats onderdrukt mijn gevoelens, gedachten en emoties vertegenwoordigend, bij hen onbekend waren omdat ik mijn verlangens, verwachtingen en behoeften onuitgesproken in mijzelf heb onderdrukt om de goede vrede te bewaren.

Als en wanneer ik van anderen verlang of verwacht hetgeen voor hen onbekend is, dan stop ik en adem ik.

Ik realiseer mij dat ik niets vraag omdat ik onbekend ben met de reactie van de ander, omdat ik verlang naar positiviteit in de vorm van begrip en dialoog, mij realiseer, zie en begrijp dat ik negativiteit veronderstel omdat ik kritiek, lacherigheid, onverschilligheid, koelte, terneergeslagenheid en afwijzing kan verwachten in relatie tot een vraag die ik heb of verzoek om hulp.

Ik realiseer mij dat ik door mijn focus op negativiteit, de mensen uit mijn omgeving observeer vanuit mijn negatief geladen beeld onveiligheid verwacht en daarom alert ben voor aanwijzingen die duiden op bewijs dat mijn negatief geladen veronderstelling waarin ik afwijzing verwacht waarheid wordt/zal zijn zolang ik de aspecten van deze negativiteit in mijzelf onderdruk.

Omdat ik deze negativiteit in mijzelf duld, aanvaard en heb toegestaan door mijn negatief geladen gezichtspunt/interpretatie als in mijzelf aanvaard en toegestaan te gebruiken als mijn maatstaaf waarmee ik mijn werkelijkheid observeer en interpreteer. Uit deze weerstand ontstaat negatief geladen energie waarin ik participeer als ongeduld. Dit negatief geladen ongeduld heb ik onderdrukt en verdoofd met alcohol om deze negatieve invloed door mijzelf bepaald niet te voelen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard zodra ik niet de onvoorwaardelijke aandacht kreeg van mijn ouders, gezaghebbers en partners omdat zij hun aandacht richten op voor hen belangrijke anderen

Als en wanneer ik niet de onvoorwaardelijke volledige aandacht krijg van mensen uit mijn omgeving, dan stop ik en adem ik.

Ik realiseer mij zodra mensen uit mijn omgeving waarvan ik onvoorwaardelijke aandacht verlang aandacht schenken aan voor hen belangrijke anderen dat ik de grip verlies op hun aandacht waarmee zij/ ik niet langer mijn tekort aan zelfvertrouwen en zelf richting geven kan voeden. Ik realiseer mij zie en begrijp dat ik door mijn veronderstelling het verlies aan aandacht van voor mij belangrijke externe anderen interpreteer als zij vinden mij minder waard, zij vinden mij minder belangrijk, zij schenken aandacht aan anderen zonder dat zij overleg hebben gehad met mij, zij voelen zich niet onvoorwaardelijk betrokken bij mijn welzijn want dan zouden zij juist alleen maar voor mij aandacht hebben.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard zodra mijn verlangen en behoefte aan volledige onvoorwaardelijke aandacht verminderd omdat de voor mij belangrijke anderen aandacht hebben voor de voor hen belangrijke anderen, dat ik dan geïrriteerd, verwend, jaloers en boos reageer en besluit dat ik hen onbewust bewust gemaakt wegduw om te onderzoeken of zij weer oog krijgen voor mij door aandacht te schenken aan mij.

Als en wanneer ik irritatie ervaar waardoor ik boos ben, jaloers met tot gevolg dat ik mensen uit mijn omgeving negeer, ontwijk of wegduw, dan stop ik en adem ik.

Ik realiseer mij dat ik al veel schepen achter mij verbrand heb omdat ik niet mijn zin en de aandacht kreeg, hetgeen ik als vanzelfsprekend verwachte, waar ik onvoorwaardelijk recht op had, aandacht van anderen waar ik naar verlangde om mijn aandacht tekort te voeden.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik geduld heb dat ik de aanleiding van mijn ongeduld heb onderdrukt.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijn onvermogen om te wachten niet kon uitstellen door mijn roep naar externe aandacht van mijn begeleiders die ik verantwoordelijk heb gemaakt voor mijn tekort aan zelfvertrouwen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijn onvervulde verlangen naar drank/aandacht niet kon uitstellen omdat ik door een tekort aan gezonde aandacht mijn tekort aan zelfvertrouwen wilde verdoven met alcohol waardoor ik mondiger werd in groepen of in een op een gesprekken met mensen die ik wilde overtuigen dat ik de moeite waard was/ben en hun vertrouwen wilde winnen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik geduld heb dat ik slachtoffer was/ben van de omstandigheden waar binnen ik onvoldoende aandacht kreeg/krijg, wat ik als negatief heb ervaren, decennia lang onderdrukt heb met alcohol

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik alcohol heb misbruikt zodat ik de negativiteit in mijzelf kon ombuigen met alcohol nuttigen waardoor ik mij positief voelde en de lef, moed en durf had om mijn zegje te doen in een groep waar ik verlangde naar positieve aandacht

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij realiseer, zie en begrijp dat ik zonder inhoudelijk iets toe te voegen aan een conversatie alleen maar woorden uitsprak door mijn behoefte/verlangen/verwachting naar positief gevoed worden met positieve aandacht van anderen.

Wordt vervolgd. Patience: Self-Corrective statements, One has to read my next blog.

Dag 325 Fear of the Responsibility of Final Choices

Omdat ik bang ben om afgewezen te worden, omdat ik denk niet leuk, speciaal of boeiend genoeg te zijn, stel ik door twijfels in mijzelf keuzes uit. Daarom ben ik eveneens terughoudend op het aangaan van intieme relaties. Ik verlang wel naar binding en intimiteit, maar durf mij niet echt te geven. 

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik in mijzelf de gedachte manifesteer uit angst om afgewezen te worden dat mensen daarom onvoorspelbaar kunnen reageren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard door ik in mijzelf gevoelens en emoties manifesteer waardoor ik dreiging en onveiligheid ervaar.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat onvoorwaardelijk naar voorspelbaarheid en veilige reacties verlang.

Als en wanneer ik in mijzelf van anderen voorspelbaarheid en veiligheid verlang en in mijzelf de aspecten van onvoorspelbaarheid en onveiligheid ervaar, dan stop ik en adem ik.

Ik realiseer me dat ik controle wil, onvoorspelbaarheid en dreiging in de zin van afwijzing wil uitsluiten en daardoor voorwaardelijk extern veiligheid en voorspelbaarheid verwacht. Ik realiseer mijzelf dat ik de voorwaardelijkheid die ik in mijzelf verlang en verwacht niet kan opdringen aan anderen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijn gezichtspunt of interpretatie met betrekking tot keuzes maken en een besluit nemen, met wikken en wegen voor me uitschuif.

Als en wanneer ik mijn verantwoordelijkheid ontloop, dan stop ik en adem ik. Ik realiseer me zie en begrijp dat ik zelf mijn richting kan bepalen. Ik ga met mezelf de verbintenis aan dat ik de vragen waarvoor ik mij genereer uit angst om niet goed te zijn bespreek wil overleggen met mijn Buddy, vrienden, familie en andere Destonians.

Voor context zie previous blog.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik keuzes maken voor me uit schuif uit angst voor onvoorspelbare reacties.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik de gedachte heb dat ik niet leuk genoeg boeiend of speciaal ben.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik door mijn gedachten mensen ontwijk om de confrontatie met mijn gedachten te ontvluchten.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij realiseer dat mijn gezichtspunt ten aanzien van keuzes maken bestaat uit de gedachte dat ik niet weet welke keuze ik wil maken, hoe ik mezelf richting kan geven en dat ik daarom niet verder kom en stil sta.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard deze gedachten die ten grondslag liggen aan mijn besluiteloosheid en uitstelgedrag aspecten van mijn geest zijn die ik in deze blog verder onder ogen zal komen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik niet weet welke keuzes ik wil maken en hoe ik mezelf richting kan geven waardoor ik niet verder kom en stil sta.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik tot aan het moment wel mijn richting wist tot aan het moment dat ik met de opleiding tot ervaringswerker begon, nadat die is gestopt, niet weet waarheen en wat nu.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik niet verder kom en stil sta doordat ik niet weet welke keuzes ik wil maken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik niet weet welke keuzes ik wil maken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik moet kunnen weten welke keuzes ik wil maken.

Wordt vervolgd…

Dag 197 Geagiteerd zijn in relatie tot mezelf.

Tijdens de chat met mijn buddy realiseer ik me dat ik mijn Herinneringen ga observeren waarbinnen ik vanuit angst reageer. Angst voor reacties die ik heb ontwikkeld door onvoorspelbaar en onverwachte veranderingen binnen gebeurtenissen die zonder voor aankondiging ‘plotseling’ ontstaan. 

Wat ik eigenlijk wil is vertrouwen ontwikkelen voor mijn gedachten dat er geen onheil schuilt achter elk hoekje. Het is eigenlijk Zelf-vertrouwen ontwikkelen. Weten dat: ‘ik ben oké’. Ik kan Hier, in dit moment, in contact met plotselinge veranderingen, stabiel zijn en blijven zodat ik mezelf effectief ondersteun en leven richting geef met Levende Woorden en gezond verstand, vanuit mijn ware zelfexpressie, in elk moment.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben de gedacht dat er achter ieder hoekje / opmerking onheil schuilt.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik binnen bepaalde situaties waarin ik eigenlijk vertrouwen wil ontwikkelen mezelf verhinder om effectief in Hier te zijn. 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik vanuit mijn denken / veronderstelling niet kan weten dat er onheil schuilt achter elk hoekje. 

Ik realiseer me dat: ‘het is eigenlijk Zelf-vertrouwen ontwikkelen en het weten dat: ‘ik ben oké’. 

Ik realiseer me dat ik mijn mind reacties uit Herinnering als ervaring in een moment ontstaan verder zal onderzoeken.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben de gedachte dat ik niet altijd in Hier ‘in elk moment’ stabiel kan zijn om mijzelf richting te geven met gezond – met niet – afge -zonderd van Hier – verstand. Door mijn mind zonder ik me af van de fysieke realiteit van ‘in Hier’- waarin ik dit ‘Mezelf’ – verhinder. 

Ik realiseer me dat ik vanuit mijn veronderstelling denken afgescheiden blijf van de fysieke realiteit als mezelf en verhinder om effectief mijn startpunt vanuit eenheid en gelijk vorm te geven.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik mezelf verhinder om deze eenheid en gelijkheid daadwerkelijk te wandelen.

Ik realiseer me dat dit mijn mind is die reageert op de omgeving / persoon waarop ik in mezelf reacties waarneem die ik in mezelf aanvaard heb en toegestaan. 

Ik realiseer me dat ik mijn veronderstellingen zelf aanvaard heb en binnen mezelf heb toegestaan – en deze ontwikkeld heb ten aanzien van het thema onvoorspelbaar. 

Tijdens een gesprek met A mijn gesprekspartner veranderd een toehoorder B ons / het gespreksthema. Hierdoor verdwijnt de rode draad uit ons gesprek. Ik voel me gehinderd in mijn bijdrage.

Ik raak de rode draad kwijt en denk: B neemt mij niet serieus in de relatie die ik opbouw met A door deze abrupt en zonder inleiding te verstoren. 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben de gedachte dat ik de rode draad kwijt raak door een reactie in mezelf die ik toeken aan een ander.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben datgene wat ik toeken aan de ander mijn gedachte is dat ik mezelf niet serieus neem en de ander verantwoordelijk maak voor mijn reactie die de ander mij in Me-Zelf spiegelt.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik mezelf in mijn spiegel reflectie afscheiding genereer binnen mijn Zelf-Oprecht en dat van de ander, mezelf hiermee en de ander veroordeel, met mijn reactie.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik mezelf toesta in reactie in mezelf de rode draad – vanuit eenheid en gelijk communiceren – kwijt raak. 

Hierdoor ervaar ik in mezelf dat ik mezelf gepasseerd ervaar /voel. Daarnaast ben ik me Gewaar van het feit / gedachte- ‘Alsof ik er niet toe doe’. Vervolgens diskwalificeer ik mijn inzet en zie het onheil dat achter het hoekje schuilt zichtbaar worden. Ik diskwalificeer mezelf. 

Ik merk en ervaar in mezelf dat ik ‘pissed ben. Verontwaardigd en geagiteerd, waardoor ik onrustig en zenuwachtig ben. B heeft totaal geen oor voor het proces waar binnen ik me bevind. Want uit observatie heb ik geleerd als ik mijn bijdrage lever aan het groepsproces, de dynamiek van ons gezin, dat ik hierop afwijzing ervaar in mezelf en sta mezelf toe dat ik in mezelf heb aanvaard dat ik me ‘pissed’ voel en geagiteerd.

Ik stel mezelf ten doel: Wanneer ik me geagiteerd voel, Ik stop En Adem.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben de gedachte dat ik merk en ervaar in mezelf dat ik ‘pissed ben. 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mijn reactie op mijn gedachte waardoor ik verontwaardiging en geagiteerd ervaar. 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik hierdoor onrustig en zenuwachtig ben. Ik realiseer me dat ik B waarvan ik denk dat B totaal geen oor heeft voor het proces waar binnen ik me bevind beschuldig. 

Want uit observatie heb ik geleerd als ik mijn bijdrage lever aan het groepsproces, de dynamiek van ons gezin, dat ik hierop afwijzing ervaar en mezelf toesta en aanvaard dat ik me ‘pissed’ voel en geagiteerd. Ik realiseer me dat ik in anderen ten onrechte hun Zelfoprecht beschuldig.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik zonder communicatie veronderstel dat de ander mij buiten het groepsproces uitsluit van mijn bijdrage dat wel degelijk waarde heeft.

Tijdens het gesprek met mijn Buddy bespreken we kort dat ik deze gedachten en aanleiding nu en als Herinnering verder zal onderzoeken en uitschrijven. 

Het startpunt van de ander A die iets over zijn persoonlijke pijn verteld word gereduceerd tot een klinische ingreep waarbinnen het doel van de ander – B – ineens centraal staat. Ik ervaar dit alsof de bereidheid om elkaar onvoorwaardelijk te steunen afwezig is want er bestaat nog onduidelijkheid over elkaars bijdrage. 

Ik realiseer me dat ik niet langer Centraal sta binnen dit gesprek waardoor ik geagiteerd raak. Het cirkeltje waar binnen ik ronddraai is rond. Hierover meer in mijn volgende blog.