Dag 478 People ‘please’ treat me gentle.

‘Bij het nalezen van mijn blogs kom ik tot de conclusie dat het thema ‘duidelijkheid’ prominent in mijn mind terugkeert en dat ik me realiseer, zie en begrijp dat ik van anderen duidelijkheid verlangde’.

Lang heb ik gedacht dat ik door mensen negatief geëvalueerd werd. Ik durfde zelfs niet meer over straat te lopen. Ik was bang voor de blik van mensen en als ik hen naderde en zij vervolgens de andere kant opkeken te denken ‘ik wordt door hen genegeerd’. Waarop ik innerlijk de hoop ging ervaren ‘toon eens wat meer begrip voor me’. Of als ik bekenden zag lopen, snel een steegje indook. Dit om mijn angst voor negativiteit te ontlopen door hetgeen ik innerlijk veronderstelde.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik lange tijd van mensen verlangde dat ik door hen teder en met begrip voor mijn angst voor negativiteit bejegend zou worden.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mensen ontweek zodra ik hen op straat zag lopen omdat ik dacht ‘ik ben incompetent’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mijn innerlijke ervaring van angst en mislukking onderdrukt heb.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mezelf niet kon geruststellen of tot bedaren kon brengen omdat ik dacht ‘ik ben een foutje’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik een tijd lang mijn innerlijke negativiteit en onrust onderdrukt heb met alcohol.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik naar instemming en bevestiging verlangde, innerlijk wilde voorkomen dat ik me afgewezen en bekritiseert ervaarde.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik me innerlijk bekritiseerde omdat ik veronderstelde dat mensen negatief spraken over mij.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik niet over straat durfde en me in mijn woning terugtrok en in afzondering mijn dagen op de bank doorbracht vergezeld van mijn maatje ‘alcohol’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik van mensen vriendelijkheid, begrip en zachtheid verlangde.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik van anderen verlangde dat zij mij accepteerden zoals ik in oorsprong ben vriendelijk, begripvol en zacht.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mijn innerlijke negativiteit compenseerde met mijn geloof dat de mensen en de wereld vriendelijk, begripvol en zacht zou moeten zijn omdat ik de wereld en mensen innerlijk heb ervaren als onvriendelijk, niet-begripvol en grof.

Ik vergeef mezelf dat ik mijzelf toegestaan en aanvaard heb dat ik alles wat ik denk en van anderen verlang ergens in mijn leven innerlijk met mezelf overeengekomen ben.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik gesteld was op vriendelijkheid, begrip en zachtheid.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik beïnvloed door gedachten, gevoelens en emoties de wereld en de mensen verantwoordelijk maakte voor mijn innerlijke gesteldheid.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik niet eerder heb ingezien dat ikzelf mijn innerlijke waarheid creëer.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat dit ‘innerlijk niet eerder inzien’ resulteerde in de ervaring van depressie, suïcide gedachten en alcoholmisbruik waardoor ik de realiteit met mijn innerlijk positief veronderstelde leven verloor.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat dit veronderstelde positieve innerlijke leven gebaseerd was op succesvol zijn, veel geld willen bezitten en positieve aandacht van de mensen en wereld om me heen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik dacht dat de wereld en de mensen aan mij verplicht was dat ik me innerlijk happy zou ervaren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mensen begon te pleasen en de wereld bekeek door een roze bril.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik vele therapiejaren later tot de conclusie kwam dat al die therapietheorie, ziektebeelden en diagnoses mijn innerlijke angst, onrust en onzekerheid alleen maar versterkt heeft.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk de praktijk van het leven geïnterpreteerd en geobserveerd heb vanuit een theoretisch referentiekader waarmee ik mijn fysiek in Hier gemanipuleerd en veronachtzaamd heb.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik zonder deze theoretisch innerlijke ervaring niet kon weten welke invloed positief en negatief denken had op mijn fysiek functioneren in Hier. Als en wanneer ik het verloop van mijn leven veroordeel, dan stop ik en adem.

Ik realiseer me zie en begrijp dat ik begrip heb ontwikkelt voor mijn manier van handelen en dat ik op zoek ben gegaan naar manieren die op dat moment voor handen was.

Ik heb me ooit ten doel gesteld dat ik geen fysiek geweld wilde gebruiken en dat ik een vriendelijk en behulpzaam mens wilde zijn. Dit baseerde ik op mijn innerlijke ontevredenheid, onmacht en onrust wat ik ervaarde. Mij niet realiserende dat ik mijn innerlijke wereld zelf gecreëerd heb.

Ik heb me ten doel gesteld dat ik zelf verantwoordelijk ben voor mijn innerlijk welzijn en ik merk meer en meer, nu ik de praktische tools van Desteni gebruik, dat ik innerlijk meer stabiliteit ervaar. Dat ik minder focus op uiterlijk succes en positieve aandacht van de mensen en wereld om me heen en dat ik minder veroordeel.

Dit omdat ik me Gewaar ben van het feit dat de informatie van mijn mind mij bestuurd heeft in al mijn keuzes die ik heb gemaakt.

Ben je geïnteresseerd om jezelf en je keuzes oprecht te bevragen en onder ogen te komen, bekijk dan meer Desteni informatie via onderstaande links:

http://desteni.org/

Gratis online schrijfcursus: http://lite.desteniiprocess.com/

https://eqafe.com/

Advertenties

Dag 477 Asking others for permission to speak.

Tijdens de wekelijkse chat met mijn buddy realiseerde ik me in relatie tot een vraag van mijn buddy dat ik onvolledig ben in hetgeen ik communiceer’. Ik had een blog gelezen van een Destonian die ik als ondersteunend had ervaren.

Context chat buddy: ‘Ik heb een blog gelezen die ik als ondersteunend heb ervaren’. ‘Cool, wat vond je ondersteunend’? Mijn reactie: ‘ik had deze vraag verwacht’. Naar aanleiding van mijn opmerking ‘ik heb een blog gelezen die ik als ondersteunend heb ervaren’ merkte mijn buddy op ‘voor mij staat het er alsof je wacht totdat ik doorvraag, terwijl je in die zin al ‘meer zegt’ maar het nog niet zegt’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik naar aanleiding van mijn opmerking en de feedback van mijn buddy veronderstel ‘mijn buddy vraagt zometeen om verduidelijking omdat ik onvolledig ben in mijn uitleg’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb vervolgens te denken ‘ik ben onvolledig in mijn uitleg’, nadat ik dooradem me vervolgens een gedachte realiseer/gewaar ben ‘ik vraag aan een ander permissie om volledig te zijn in hetgeen ik communiceer/uitspreek’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik tijdens de chat onvolledig ben in mijn antwoord.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik onvolledig ben tijdens uitleg van hetgeen ik communiceer en me vervolgens realiseer, zie en begrijp ‘ik vraag aan een ander permissie om te spreken, uit angst om kritiek te krijgen’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik onvolledig ben in hetgeen ik vertel omdat ik van een ander bevestiging/instemming verlang om te mogen spreken.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik naar instemming/bevestiging verlang omdat ik innerlijk wil voorkomen dat ik me afgewezen en bekritiseert ervaar want als ik me uitspreek dan ontvang ik kritiek.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik me innerlijk bekritiseer en angst ervaar voordat ik mijn behoefte uitspreek.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk verwacht dat ik kritiek zal krijgen op hetgeen ik bijdraag aan een gesprek omdat ik veronderstel dat ik eerst aan de ander permissie of instemming moet vragen om te mogen spreken.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik van de ander bevestiging vraag.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik van de ander vraag ‘volledig te mogen zijn tijdens communicatie van hetgeen ik in mijn antwoorden/uitleg uitspreek/communiceer’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik niet vertel dat ik innerlijk behoefte heb aan duidelijkheid waardoor ik onduidelijk ben in mijn communicatie omdat ik ‘innerlijk mezelf niet toevertrouw dat ik mijn vragen volledig communiceer’.

Ik vergeef mezelf dat ik mijzelf toegestaan en aanvaard heb dat ik ergens in mijn leven innerlijk met mezelf overeen gekomen ben dat ik mijn vraag volledig en perfect wil communiceren om kritiek te voorkomen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik in het verleden en heden toestemming of permissie van toehoorders heb afgewacht voor mijn behoefte (duidelijkheid) en van hen verlang dat zij hetgeen waaraan ik behoefte heb, aan mij communiceren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik van anderen verlang dat zij mijn behoefte duidelijk aan mij communiceren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik veronderstel dat anderen weten waaraan ik behoefte heb.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te veronderstellen ‘als mensen niet tegemoet komen aan mijn behoeften, dat ik hen verantwoordelijk maak voor hetgeen ik niet uitspreek’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik afwacht of de organisatie waarvoor ik ga werken contact opneemt met mij. Als en wanneer ik verwacht dat de organisatie contact opneemt met mij, dan stop ik en adem. Ik realiseer me zie en begrijp dat ik geen duidelijkheid kan verlangen van een ander ‘hetgeen ik van een ander verlang’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik verlang dat mensen mij volledig informeren. Als en wanneer ik onvolledig ben in mijn vraag/uitleg, dan stop ik en adem.

Ik realiseer me zie en begrijp dat ik onvolledig ben in mijn communicatie omdat ik niet durf te vragen om duidelijkheid en uitleg, uit angst voor afwijzing, om kritiek te krijgen en niet mijn verantwoordelijkheid te nemen om anderen volledig te informeren, waardoor ik onvolledig ben in hetgeen ik wil vragen omdat ik permissie, bevestiging of instemming verlang om te mogen spreken, om te voorkomen dat ik me innerlijk afgewezen en bekritiseert ervaar omdat ik veronderstel dat ik kritiek ontvang in relatie tot mijn vragen, gedachten, behoeften of bijdrage’.

Ik stel mezelf ten doel dat ikzelf contact opneem met de organisatie en informeer naar de voortgang van hetgeen we afgesproken hebben.

Ik stel mezelf ten doel dat ik eerst onderzoek wat mijn behoeften zijn en hetgeen ik wil vragen volledig en duidelijk omschrijf en niet langer instemming af te wachten waardoor ik verantwoordelijk ben voor hetgeen ik wil communiceren.

Ben je geïnteresseerd om jezelf te bevragen, bekijk dan meer Desteni informatie via onderstaande links:

http://desteni.org/

Gratis online schrijfcursus: http://desteniiprocess.com/

https://eqafe.com/

 

Dag 460 Hypocritical Coziness.

De afgelopen dagen kreeg ik van verschillende mensen een uitnodiging om aanwezig te zijn bij een activiteit. Echter, hun aanbod heb ik genegeerd. Ik realiseer me zie en begrijp dat ik activiteiten en mensen vermijd waarvan ik veronderstel ‘zij verwachten van mij dat ik gezellig moet zijn’.

Ik realiseer me dit vermijdingspatroon en denk ‘wat is tóch steeds de aanleiding dat ik uitnodigingen negeer?’

Nadat ik mezelf bevraag komt er een gedachte in mijn bewustzijn bovendrijven:

‘Als kind moest ik thuis meewerken in de zaak van mijn ouders. Ik werd door hen verplicht om me klantvriendelijk en gezellig te gedragen. Dit om ‘de klanten en mijn ouders’ tevreden te stemmen’.

Geveinsde Gezelligheid – wordt vervolgd in volgende blog.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik verplicht ben dat ik anderen tevreden moet stemmen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik streng ben voor mezelf omdat ik mezelf een verplichting opleg door te denken dat ik verplicht ben dat ik anderen tevreden moet stemmen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mezelf niet toesta om gezelligheid te ervaren omdat ik gezelligheid innerlijk ervaar als verplichting en pressiemiddel waaraan ik moet voldoen om door anderen geaccepteerd te worden.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik anderen me alleen maar waarderen als ik hen vermaak door te denken dat ik hen tevreden moet stemmen op momenten waarin ik innerlijk niet ervaar ‘ik ben gezellig’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mezelf geen activiteiten toesta die ik associeer met ‘ik ben verplicht dat ik me gezellig profileer’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik me moet aanpassen aan ‘gezelligheid’, mijn norm/betekenis/abstract-denkbeeld, als zodanig in mezelf aanvaard en toegestaan.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk frictie ervaar ten opzichte van mijn geveinsde gezelligheid.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik bij het woord gezelligheid innerlijk frictie ervaar omdat ik gezelligheid associeer met ‘schijnheiligheid’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk gezelligheid associeer met schijnheiligheid omdat ik schijnheiligheid veinzen verafschuw.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb door te denken aan gezelligheid vervolgens aan mijn moeder denk.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb als kind te denken ‘mijn moeder verplicht me dat ik mijn bijdrage moet leveren aan gezelligheid’ op momenten dat ik mezelf innerlijk ongelukkig ervaarde.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik veronderstel dat iets of iemand buiten mij me verplicht dat ik gezellig moet zijn.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik mee moest doen met schijnheiligheid en geveinsde gezelligheid in het belang van de klantvriendelijkheid.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik ervoor verantwoordelijk was om mijn ouders en klanten tevreden te stemmen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik activiteiten afzeg die ik innerlijk associeer met gezelligheid omdat ik van mezelf niet langer wil/moet meedoen aan de verplichte aspecten van ‘gezelligheid’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik niet langer wil meedoen/meewerken aan mijn denkbeelden die ‘me verplichten om positieve en negatieve aspecten van gezelligheid te veinzen’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk eenzaamheid, leegte, schaamte en triestheid ervaar als ik terug denk aan de momenten dat ik verplicht werd dat ik klanten en mijn ouders tevreden moest/wilde stemmen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik door mijn denkbeelden veronderstel en mijn ouders verwijt dat zij geen oog hadden voor mijn behoeften op de momenten dat zij kritiek hadden op mijn gedrag als ik volgens hen niet voldeed aan hun geveinsde gezelligheid spelregels.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat me aanpas aan de grillen en grollen van anderen omdat ik als ik tegenwerk ongehoorzaam ben omdat ik de gezelligheidsregels negeer.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik me aangepast heb aan de eisen van mijn ouders op momenten dat ik innerlijk weerstand heb ervaren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik kort geleden uitnodigingen negeer omdat ik een mechanisme opgebouwd heb dat ‘tegenwerkt’ of ‘niet mee wil doen’ aan ‘geveinsde gezelligheid’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk een wraakmechanisme heb ontwikkelt en me verzet tegen verplichte gezelligheid.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik bewust situaties en mensen negeer die ik innerlijk associeer met mijn denkbeelden ‘ik wordt verplicht mee te doen aan geveinsde gezelligheid’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik tijdens contact met anderen verplicht ben dat ik gezellig moet zijn.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik situaties en mensen vermijd.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik  mezelf ‘wreek, straf en tegenwerk’ omdat ik niet samen wil zijn met anderen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik sociale interactie vermijd vanuit mijn negatief geladen denkbeelden ‘ik wordt verplicht dat ik mee moet doen aan geveinsde gezelligheid’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik beweeg vanuit wrok/wraak als ik bewust situaties en mensen vermijd door te denken ‘ik wordt door anderen verplicht dat ik gezelligheid promoot’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik uitnodigingen negeer of afzeg uit angst dat anderen mijn aanwezigheid niet ervaren als ‘daar is de gezellige Jan’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk angst ervaar als ik niet in staat ben om gezelligheid te veinzen tijdens een activiteit of in relatie tot iemand omdat ik bang ben voor een negatieve reactie.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard het dat ik innerlijk angst en schaamte ervaar bij de gedachte ‘ik kan niet langer voldoen aan mijn zelf opgelegde eis dat ik moet voldoen aan geveinsde gezelligheid’.

Als en wanneer ik innerlijk angst en schaamte ervaar bij de gedachte ‘anderen waarderen me alleen maar als ik me gezellig gedraag’, dan stop ik en adem. Ik realiseer me dat ik me heb aangepast aan mijn denkbeelden ‘ik wordt door mijn omgeving verplicht dat ik me gezellig gedraag’ en als dit niet het geval blijkt ‘dan hebben zij kritiek op mijn afwijkend gedrag en vervolgens negeren zij mij en mijn drang dat ik onvoorwaardelijke steun en begrip van mijn ouders verwacht’.

Als en wanneer ik uit angst voor afwijzing van mijn behoeften mijn behoeften inslik, dan stop ik en adem. Ik realiseer me zie en begrijp ‘door gehoorzaam te zijn aan mijn denkbeelden dat ik me wil aanpassen aan mijn omgeving en daardoor mijn Zelfoprecht verloochen’. Ik realiseer me zie en begrijp ‘door studie te maken van mijn relatie (denkbeelden) met mensen en dingen in en buiten me, begin ik mijn mind denkbeelden te begrijpen.

Ik stel mijzelf ten doel dat ik mijzelf en mijn denkbeelden ‘feitelijk onder de loep moet nemen’ – zoals ik mezelf heb toegestaan en aanvaard en ben als mind denkbeelden in dat moment en me niet langer verstop achter abstracte denkbeelden zoals ik zou willen zijn’ -, hierop zelfvergeving uitschrijf of door de weerstand adem/beweeg en Zelfoprecht de ervaring in Hier met mensen en situaties ervaar.

Volgende blog: ‘Geveinsde Gezelligheid’.

 

 

 

Dag 359 Betrouwbaarheid

‘Zeggen wat je doet en uiteindelijk doen wat je Zelfoprecht toezegt’.

Validiteit – zegt iets over de inhoud: wordt er gemeten wat de bedoeling is. Wanneer u mensen op straat vraagt of ze wel eens stelen, is de kans groot dat de dieven onder hen dit zullen ontkennen. Op basis van een dergelijk onderzoek schat u het aantal dieven te laag in.

Betrouwbaarheid heeft te maken met de stabiliteit van het onderzoeksresultaat. Wanneer het onderzoek zou worden herhaald, komen dan dezelfde resultaten naar voren? Bij het bovengenoemde voorbeeld kunnen de resultaten betrouwbaar zijn, omdat het percentage dieven dat liegt altijd ongeveer even groot is.

Erkennen  gaat over het eerlijk en oprecht schrijven en uitspreken van jouw gedachten, emoties en gevoelens die aansluiten bij jouw overtuigingen en veronderstellingen.

Ontkennen en stukjes informatie weglaten leverde mij spanning op. Mijn geweten = overtuigingen van hetgeen ik eerlijk wist. Uit ervaring weet ik inmiddels dat als ik Informatie anders dan ik denk communiceer, resulteert in frictie, ruis en weerstand.

Gouden kooitje.

Je moet goed begrijpen dat zelfoprechtheid niet over het uitspreken van je gedachten, emotionele en gevoelsmatige reacties gaat. Nee, zelfoprechtheid komt niet van de mind, jouw gedachten en overtuigingen – velen begrijpen zelfoprechtheid, zelfeerlijkheid verkeerd – als je denkt dat zelfoprechtheid is dat je uitspreekt wat er in je bewuste mind is… nee, dat is oprechtheid.

Oprechtheid is wanneer je spreekt vanuit jouw bewuste-mind – gedachten, herinneringen, ervaringen emoties of gevoelens. ZELFoprechtheid is wanneer je JOU uitspreekt. We zijn in het proces van het beseffen wat zelfoprechtheid is, daarom: ‘spreek’ in je schrijven ‘uit wat er is’ en daardoor zul je ontdekken wat zelfoprechtheid voor jou als jou, is.

Velen vragen: ‘maar als ik van de mind ben en de mind, dan zal wat ik schrijf alleen oprechtheid zijn’ – ja, maar het interessante is dat door de oprechtheid van de mind voor je te zien in woorden, je je zult realiseren wat ZELFoprechtheid als jij is. Kijk, je bestaat al zo lang in en als de mind, pratend met jezelf daarboven in je hoofd, maar nu door het schrijven zie je jezelf voor je voor de eerste keer – je staat als het ware naakt voor jezelf. En hierbinnen gebeurt iets interessants: jij ziet JIJ, jezelf en hierdoor komt zelfoprechtheid tevoorschijn…

En dan zul je beseffen dat zelfoprechtheid er altijd is geweest – maar je ontkende je eigen zelfoprechtheid, omdat je ‘jou’ al zo lang hebt ontkend – door te doen alsof je een mind-bewustzijn-systeem bent, omdat je bang was voor jezelf en daarom bang was om Zelfoprecht te zijn.

Als je zelfdirectief richting geeft aan jouw doelen en het commitment waar jij voor staat doe je dit vanuit Zelfoprechtheid. Degene die je bent in je oorspronkelijke kern.

Zelfverantwoordelijk zijn betekent dat jij oprecht jouw gedachten, emoties en gevoelens kunt communiceren. Dit vraagt om commitment, oefening, inzet en oprechtheid.

Experimenteren, om uit jouw gouden kooi te stappen, wie je kunt vertrouwen begint DUS bij jezelf oprecht onder ogen kunnen komen. Zelfoprechtheid realiseren kun je verwezenlijken door middel van Zelfvergeving schrijven en Gewaar worden van jouw mind die o.a. bestaat uit gedachten, emoties en gevoelens.

Zelfonoprechtheid

Als je je ervan bewust bent dat iemand onoprecht is met zichzelf op welke manier dan ook – niet naar het systeem, maar naar het leven – en je niets doet omdat je bang bent of omdat het risico te groot is, dan ben je één met en gelijk aan zelfonoprechtheid en ga je onderuit. Dit is de sleutel tot transformatie op alle manieren – het praktische punt van het zelf verantwoordelijk zijn voor allen als zijnde zelf in elk moment.

Dag 346 Suppressed feelings pain and dissapointment

De implementatie van het instrument Zelfvergeving is een ogenschijnlijk eenvoudig instrument waarmee mensen effectief en efficiënt zichzelf kunnen ondersteunen. Met dit praktisch instrument kan men geduldig en bewust op ieder willekeurig moment Zelfvergeving uitschrijven, uitspreken en toepassen.

Omdat deze bewuste handeling toewijding, moed en oprechte motivatie vraagt biedt Zelfvergeving een effectieve manier die mensen niet langer verhinderd dat zij hun onderdrukte probleem, pijn, teleurstelling of uitdaging oprecht onder ogen komen.

Vaak is een probleem beladen met negatieve energie. Om een uitdaging heen hangt vaak een sfeer van positief beladen energie. Uit beide startpunten ontstaat een wisselwerking, polariteiten genaamd zoals pos./neg zwart/wit. Uitersten die beladen zijn die overeenkomstig hun aard energie genereert die ook fysiek waarneembaar is. Bijvoorbeeld vooraf aan een presentatie moet ik kokhalzen, zweten of nodig naar het toilet want mijn onderbuik protesteert. Op de gedachte die ik vooraf aan mijn spreekbeurt Gewaar ben kan ik bewust, gedachte voor gedachte, zelfvergeving uitschrijven.

Door mijn gedachte ik wil dat mensen begrip hebben voor mijn angst om voor een groep te spreken kan ik dit praktische instrument van Zelfvergeving toepassen.

Onderdrukt in mensen aanwezig kan ik deze beladen emotie, gevoel die verlangens en verwachting veroorzaken loslaten. Bijvoorbeeld ik wil graag aandacht van iemand omdat ik van deze persoon begeleiding wens bij mijn onzekerheid om voor een groep mensen mijn verhaal te doen. Vooraf aan mijn optreden verwacht ik vaak al een blamage. Toch verlang daarnaast van mijzelf dat ik de toehoorders onbevangen en oprecht te woord kan staan. Dit omdat ik hen wil informeren over dit praktisch instrument om uit mijn comfortzone te stappen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat mijn gedachte mijn instrueren dat mensen begrip moeten hebben voor mijn angst om voor een groep te spreken.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat mensen geen begrip hebben voor mijn angst als ik hen hierover niet informeer.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik ongevraagd van mensen verlang dat zij begrip hebben voor mijn voor een groep staan spreekangst.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik weerstand in mijzelf ervaar door de backchat in mijn mind die gedachten produceren die mij het ene moment onzeker en het andere moment zeker maken energie produceert die ik fysiek gewaar ben door te zweten, pijn in mijn onderbuik en andere fysieke gewaarwordingen die ik ervaar.

Als en wanneer ik backchat ervaar dan stop ik en adem ik.

Ik wil deze informatie graag delen omdat het instrument Zelfvergeving mij de mogelijkheid heeft geboden om mijn zelf gecreëerde angst onder ogen te komen. Beide perspectieven heb ik in mijzelf onderdrukt in de vorm van positieve gevoelens en negatieve emoties. Uit deze wisselwerking ontstaat onzekerheid. Deze met pijn en teleurstelling beladen gedachten en beelden wil ik ontdoen van haar energetische lading. Hetgeen mij tot op heden hinderlijk heeft beïnvloed om deze stap daadwerkelijk te doen.

Door zelfvergeving schrijven ondersteun ik mijzelf praktisch want ik ontdoe mijn zelfgecreëerde angst in de vorm van beelden en gedachten van specifieke energie die eraan plakt.

Door de daadwerkelijke toepassing van het instrument Zelfvergeving kan ik dus de realiteit van het huidige moment binnen mijn wereld ervaren en ontdoen van energetisch positieve of negatieve aanhechting. Hierdoor  ben ik niet langer afhankelijk van anderen waarvan ik aandacht verlang en verwacht dat zij mij ondersteunen om mijn angst te overwinnen.

Omdat ik mijn ongeduld naar aanleiding van het thema geduld onder ogen kom realiseer ik mij dat ik in het verleden anderen verantwoordelijk heb gemaakt voor mijn tekort aan aandacht. Momenten waar ik heb gedacht kom alsjeblieft bij mij zitten, praat met mij, vraag hoe het gaat met mij, ik ben er ook hoor. Ik realiseer mij dat ik vaak over mijn verleden begin. Mijn manier hoe ik op negatieve wijze verlang naar aandacht voor hetgeen mij is overkomen.  Door deze twee uitersten van geduld met de manifestatie van ongeduld in mijzelf te vergelijken kom ik tot dit inzicht.

Ik stel mijzelf ten doel dat ik een praktische cursus ontwikkel om het praktische instrument zelfvergeving onder de aandacht te brengen onder mensen die niet beschikken over een computer, een vanzelfsprekendheid in deze tijd waar wij onbewust vanuit gaan dat ieder mens wel in het bezit is van zo’n apparaat.

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan dat ik dit praktische instrument inzet in mijn plan naar zelfstandig ondernemerschap in combinatie met andere mensen, middelen, promotie en presentatie manieren om dit praktische instrument daadwerkelijk onder de aandacht te brengen.

Door deze manier van werken te wandelen lever ik mijn bijdrage aan hetgeen uiteindelijk het individuele verlangen en verwachtingen van afgescheidenheid in mensen overstijgt naar een manier van leven in een wereld waarin het beste voor Alle Leven fungeert als principieel startpunt.

Voor context zie voorgaande twee blogs.

 

Dag 340 You’re a liar because

Als en wanneer ik denk ‘ik spreek de waarheid’ want ik veronderstel dat het verhaal van mijn vriend afwijkt van mijn verhaal, mij realiseer, zie en begrijp dat mijn informatie niet overeen komt met de informatie die ik vergelijk met die van mijn FB vriend, dan stop ik en adem ik.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik tijdens mijn bezoek op Facebook zie dat het lampje groen is achter de naam van een vriend waardoor ik veronderstel dat mijn vriend op dit moment ‘online’ en hier aanwezig is.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik denk ‘yes’ mijn FB vriend is online en beschikbaar voor contact.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik naar aanleiding van een groen brandend lampje beslis mijn vriend heeft tijd voor mij.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard omdat ik denk dus mijn vriend is aanwezig verwacht mijn vriend is bereikbaar voor mij dus ik ga mijn vriend bellen en denk ‘gezellig’!!!

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard nadat in hoor dat mijn telefoon overgaat op FB zie het groene lampje verdwijnt uit mijn beeldscherm denk mijn vriend verdwijnt met opzet

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik denk mijn vriend verdwijnt met opzet omdat mijn vriend niet gezellig met mij wil praten

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik denk mijn vriend wil opzettelijk contact met mij vermijden

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik naar aanleiding van deze abrupte verdwijntruc denk wat is mis met mij?

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik de volgende dag in mijzelf bevestig via een app bericht van mijn vriend dat als bewijs fungeert voor mijn aannames omdat uit dit bericht blijkt dat mijn vriend mijn telefoontje niet heeft opgemerkt toen ik belde omdat mijn vriend aan het slapen was.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard mijn gedachte en verontwaardiging ‘Huh’, rotzak, jij liegt.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijn vriend beschuldig.

Ik realiseer mij dat ik in het verleden vaker beschuldigd werd door iemand uit mijn netwerk K genaamd, op momenten dat mijn waarheid niet overeenkwam met de betekenis en opvatting die K aan haar waarheid toekende.

Ik realiseer mij in dit zelfde moment dat ik zelf verantwoordelijk ben voor al mijn gedachten. Ik realiseer mij ook dat uit mijn gedachten, mijn gevoel en mijn emotie ontstaat en gedrag manifesteer.

Ik realiseer mij dat ik in mijzelf, in overeenstemming met mijn gevoelens of mijn emoties, mijn specifieke reacties en gedrag genereer.

Ik realiseer mij dat niet het gedrag van mijn vriend die ik beschuldig maar mijn gedachten verantwoordelijk zijn voor mijn reacties, voor mijn gevoel en voor mijn emotie.

Ik realiseer mij door deze gebeurtenis dat mijn vriend uit mijn beeld verdwijnt nadat ik mijn vriend bel mijn paranoïde gedachte mijn vriend is opzettelijk onbereikbaar.

Nadat mijn vriend mij de volgende dag een bericht stuurt met de mededeling ik sliep al en heb jouw telefoontje gemist deze boodschap voor mij aanleiding vormt dat ik mijn vriend vals beschuldig. Omdat ik de DIP LITE heb gewandeld realiseer ik mij juist door mijn valse beschuldiging ontstaan in mijn mind reacties, emotie en gevoelens.

De vraag die ik mij naar aanleiding van dit proces realiseer is: ‘welke relatie heb ik met vals beschuldigen’? Wat heb ik ervaren nadat ik de eerste keer vals werd beschuldigd? Welke betekenis en interpretatie heb ik toegekend aan mijn eerste ervaring met vals beschuldigd worden?

Ik realiseer mij dat ik door K vals werd beschuldigd. K sprak tegen mij de woorden: ‘jij liegt’!!! Ik realiseer mij dat ik op dat moment mijn waarheid uitsprak en dat K op mijn waarheid reageerde met de opvatting ‘jij liegt’.

Ik realiseer mij dat K mij beschuldigde met woorden: jij liegt. Ik realiseer mij dat ik toen dacht ik spreek de waarheid en ik krijg van K te verstaan dat ik lieg.

Ik realiseer mij dat ik toen wilde dat K mij serieus zou bejegenen, niet door mij vals te beschuldigen.

Als en wanneer ik in mijzelf ervaar mijzelf vals beschuldig, dan stop ik en adem ik.

Ik realiseer mij nadat K mij vals heeft beschuldigd, dat ik mij naar aanleiding van deze uitspraak onwaardig en in mijzelf afwijzing en kritiek heb ervaren waaraan ik mijn backchat ‘K beschuldigd mij vals. De woorden van K dat ik lieg ervaar ik als negatief. Deze energetische lading die ik in mijzelf aanvaard, toesta en onderdruk is negatief geladen en heeft een negatief geladen macht/invloed op mij en bepaald mijn onzekerheid en twijfels waardoor ik negativiteit toeken waardoor ik mijn zelfeerlijkheid, zelfoprechtheid en zelfwaardigheid ontken, betwijfel omdat ik mijzelf toesta dat ik mijzelf vals beschuldig en twijfel aan mijn zelfeerlijkheid, zelfoprechtheid en zelfwaardigheid waaruit mijn oorspronkelijk ‘oneness and equal self-awareness-existence bestaat.

Ik realiseer mij: ‘ik werd vals beschuldigd door K en ik heb deze valse beschuldiging als valse beschuldiging in mijzelf aanvaard en toegestaan.

Als en wanneer ik de negatief geladen valse beschuldiging in mijzelf toesta, dan stop ik en adem ik.

Ik realiseer mij dat ik vanaf dit/dat moment bewust werd van de energie van valse beschuldiging. Ik realiseer mij ik heb in mijzelf valse beschuldiging als negatief geladen energie aanvaard en toegestaan. Deze energie genereer ik naar aanleiding van de valse beschuldiging, woorden ‘jij liegt’.

Als en wanneer ik denk ‘jij liegt’, dan stop ik en adem ik.

Ik werd mij gewaar van de betekenis en lading van deze woorden nadat K deze woorden uitsprak in mijn richting. Ik realiseer mij dat de uitspraak van K vergezeld ging met dreigende onverschillige mimiek, verontwaardiging in lichaamstaal op zeurderig tentoon gespreid dramatisch zelfmedelijden.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard nadat K de woorden uitsprak ‘jij liegt’ heb ik aan de woorden van K betekenis toegekend als negatief geladen emotie.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik aan de invloed van mijn woorden waaraan ik betekenis toeken geactiveerd werd in het moment dat ik dacht mijn FB vriend liegt, mijn realiseer dat ik aandacht schenk en verbind met in mij onderdrukte energetische-lading, hetgeen plakt aan de woorden ‘jij liegt’.

Als en wanneer ik iemand vals beschuldig want ik denk ‘jij liegt’, dan stop ik en adem ik.

Ik realiseer mij dat ik mijn reactie in mijzelf onder ogen moet komen hetgeen moed en oprechtheid vraagt.

Ik realiseer mij dat ik K vertrouwde en schrok van de opmerking van K waarop ik dacht ‘K, ook jij kunt je vergist hebben’?

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard nadat K uitsprak ‘jij liegt’ dat ik dacht jij beschuldigd mij maar ‘ik spreek de waarheid’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij verdedig met woorden ‘ik lieg niet’ maar ik spreek de waarheid voor mij betekent ‘want mijn waarheid is de enig juiste waarheid’.

Als en wanneer ik denk ‘mijn waarheid is juist’ mij realiseer, zie en begrijp dat ik veronderstel iemand wijkt af van mijn waarheid dus mijn waarheid is juist, dan stop ik en adem ik.

Ik realiseer mij, zie en begrijp zodra mijn waarheid afwijkt, automatisch de waarheid van iemand anders afwijkt en dat verschil in waarheid afwijkend gedrag genereerd ongelijkheid ontstaat omdat ik mijzelf toesta mijn waarheid  is juist dus de waarheid van een ander is onjuist.

Ik realiseer mij dat ik macht en kracht toeken aan mijn juiste waarheid egoïstisch is omdat ik focus op mijn egocentrisme dat mij toestaat omdat ik de ongelijkheid die ik manifesteer rechtvaardig.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat mijn waarheid overeen komt met mijn gedachte ‘omdat mijn waarheid juist is, ‘is de waarheid van de ander onjuist, dus de ander liegt’.

Als en wanneer ik een positie van ongelijkheid manifesteer door mijn aanname dat mijn waarheid de enige juiste is, dan stop ik en adem ik.

Ik stel mijzelf ten doel als ik ervaar dat ik iemand vals beschuldigd omdat ik denk ‘jij liegt’, mij realiseer, zie en begrijp dat ik geconfronteerd wordt met de kracht en macht die ik toeken aan de betekenis die ik heb toegekend aan het feit dat ik in mijzelf heb aanvaard en toegestaan dat ik door K vals beschuldigd werd, hetgeen ik heb ervaren als vals beschuldigd worden, omdat mijn waarheid niet werd erkend, hetgeen ik als ‘jij liegt’ heb toegestaan en aanvaard in mijzelf als de betekenis die ik heb toegekend als en wanneer ik sta voor mijn waarheid dan wordt ik toch vals beschuldigd’.

Als en wanneer ik de waarheid spreek, mijn waarheid wil beschermen door mijzelf te verdedigen, dan stop ik en adem ik.

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan als en wanneer ik iemand vals beschuldig omdat ik mij realiseer, zie en begrijp dat ik de energie van vals beschuldigd zijn in mijzelf herinner omdat ik mijn eerste ervaring ‘met jij liegt, herbeleef’ mij verdedig tegen de energie van vals beschuldigd zijn, waar ik verlang naar de energie van mijn waarheid willen rechtvaardigen, dan stop ik en adem ik.

Als en wanneer ik de energie van mijn waarheid rechtvaardig omdat de waarheid van iemand anders afwijkt van de mijne, dan stop ik en adem ik.

Ik realiseer mij dat ik mij kan vergissen in mijn waarneming en interpretatie mijn waarheid in mijzelf veronderstel is juist impliceert dat de informatie die iemand anders verstrekt onjuist is waaruit ongelijkheid ontstaat niet het belang dient van eenheid en gelijkheid voor Alle Leven.

wordt vervolgd

Dag 242 Doubt Instead Mindviolence.

Door middel van mijn bewuste gedachten ‘het topje van de ijsberg’ binnen mijn geest kan ik mijn reacties op de wereld om me heen onderzoeken. Het blauwe lijntje ‘twijfel’ gebruik ik voor het gemak als metafoor en zone tussen mijn reactie en bewuste gedachte.

Deze Twijfel-zone zie ik als tool waarmee ik twijfel bewust kan hanteren als vaardigheid. Twijfelen, met behulp waarvan ik nieuwe dingen van mijn mind kan ontdekken. Aspecten die ervoor zorgen dat ik in reactie schiet. Een gewaarzijn dans binnen mijn comfortzone waarop ik in mijn Adem ga en aldoende bewust voorkom dat ik reactie/afscheiding creëer.

Deze afscheiding gaat ten koste van ‘what’s best for all’.

Als en wanneer ik in reactie wil schieten en onbewust intern reageer op de externe context gesprekspartner/situatie waarbinnen ik ben, Ik Stop en Adem. 

Ik stel mezelf ten doel dat ik van mijn twijfel een vaardigheid maak. Een geheugensteun die mij als ik in reactie schiet attent maakt waardoor ik een stapje terug doe waarna ik mijn mind onderzoek.

Ik zie Twijfel als bron van keuzes en nog niet kunnen kiezen tussen mogelijkheden. De stam twij- is etymologisch verwant aan het woord voor het getal twee. Een reactie die ontstaat in relatie tussen twee mensen. Of mijn mind reactie die afscheiding creëert tussen eenheid en gelijkheid.

Ik stel mezelf ten doel dat ik mijn twijfel om een keus te maken eerst doorademen en vervolgens onderzoek via mijn bewuste gedachten.  

Binnen Desteni ‘ observeren we de bewuste gedachte binnen de reactie. Door te twijfelen zet ik in wezen een stapje terug binnen mijn comfortzone. Vervolgens kijk ik naar de aspecten waaruit mijn twijfel bestaat. Afgescheiden zijn van eenheid en gelijkheid hetgeen zich in mij manifesteert. ‘What’s not best for all’.

Ik stel mezelf ten doel dat ik twijfel zie als een bewuste keus die fungeert als brug tussen wat niet en wel ‘best is for all’.

Ik realiseer me dat ik twijfel ervaar als een vriendelijke manier om mijn weg naar eenheid en gelijkheid terug te vinden.

Door mijn twijfels uit te schrijven ontwikkel ik óók meer achting voor de rol/aspecten van de ander. Ik realiseer me dat ik naast mezelf ook de ander Zelf-eerlijk onder ogen kom.

Twijfel is een prima instrument om meer opties te concluderen alvorens in conclusie/reactie te schieten. Reactie resoneert met mijn nog onbewuste mindviolence energetische lading. Door twijfel maak ik mijn interne mind bewust.

Ik realiseer me dat het woord conclusie/reactie in mezelf weerstand oproept.

Ik realiseer me dat ik conclusie relateer aan ‘iets wat definitief is’. Aan iets waaraan geen twijfel mogelijk is. Iets wat verplicht moet. En zodra ik hiervan afwijk, dan ervaar ik kritiek en een naar gevoel rond mijn solar-plexus. Want ik wijk af van de norm/eis die ik als zodanig als conclusie in mezelf heb aanvaard en toegestaan.

Ik realiseer me vervolgens ‘Ik begin ergens aan en ik maak dat iets nooit af’. Ik realiseer me dat de woorden ik maak dat iets nooit definitief af een conclusie is die mij beperkt en weerhoudt om ooit iets af te maken.

Ik realiseer me dat iets wat ik nooit afmaak voor mijn mind definitief vast staat. Wat vaststaat relateer ik aan een beperking. Ik denk aan opgelegde grenzen. Maar ook dat ik aangesproken kan worden op mijn verantwoordelijkheid. Als ik iets toezeg te doen vervolgens niet doe betekent dat ik onbetrouwbaar ben.

In tegenstelling tot conclusies ervaar ik bij concluderen, meer ruimte voor brainstorm, debat, oprechte eerlijkheid, creativiteit, experiment, gebaande paden verlaten, iets wat nog niet definitief is, niet absoluut, zonder oordeel. Het staat nog niet vast. Ik word me gewaar van iets in mijn mind. Bijvoorbeeld ik verwacht dat anderen iets voor me doen en rekening houden met mij. Ongeschreven regels zoals aandacht geven, begeleiding en respect. Ingrediënten voor georganiseerde ondersteuning die als zodanig door een ander herkend worden. Intuïtief aanvoelen hetgeen Zelfoprecht is wat de ander communiceert. Zodra dit afwijkt voelbaar onvoorspelbaar.

Concluderen gaat vooraf aan conclusie. Concluderen verwijst naar ruimte om te oefenen, leren, dialoog en overleg.

Twijfel fungeert binnen deze context als brug/overgangsruimte waardoor de grenzen van de mind geleidelijk aan vervagen.

Ik realiseer me dat ik vanuit mijn mind vaak richting bepaal.

Ik realiseer me ‘hoe kan ik vanuit mind richting bepalen aan dat wat het beste is voor alle leven’?

Ik concludeer als ik mind: twijfel, gedachte, gevoelens, emotie, ontdoe van haar lading ikzelf bewust richting bepaal. Zolang mijn richting regeert vanuit mind, mind afscheiding creëert.

Ik realiseer me dat ik daardoor specifiek, doelbewust en gecontroleerd ongelijkheid manifesteer.

‘Ik begin ergens aan en ik maak dat iets nooit af’ hiermee veroordeel ik mijn capaciteit om iets wel af te maken. Ik ervaar deze gewaarwording als een omheining die bestaat uit dwanggedachten in mijn mind die mijn fysiek bestuurd.

Mijn overweging/reactie onderwerpen aan twijfel na door Ademen voorkomt dat ik overbodige ballast de wereld in slinger. Ik voorkom dat ik mijn claim op de waarheid, mijn reactie op een persoon of situatie zich verspreid.

Vanuit dit startpunt bezien laat ik de energie die aan mijn oordeel plakt achterwege omdat ik eerst mijn inzicht verrijk/uitbreid met het inzicht van de ander. Daardoor ontstaat een breder perspectief en begrip hetgeen ten grondslag ligt aan ‘ons’ wederzijdse handelingen.

Ik realiseer me vaak achteraf dan dat mijn informatie vaak incompleet is omdat ik de informatie van de ander niet in overweging heb genomen. Ik ben niet bewust van de reden en aanleiding van de onderliggende motivatie van de reactie of handeling van iemand anders zolang ik zonder twijfel mijn mind reacties als de waarheid betitel.

Ik stel mezelf ten doel dat ik in overweging neem om mijn reactie door te Ademen alvorens in reactie te gaan. Want het zou zomaar kunnen hetgeen de ander beweegt aanleiding is voor mijn reactie.

Ik realiseer me dat mijn twijfel fungeert als graadmeter om bewust te worden van het feit dat ik degene ben die reageert.

Ik realiseer dat ik de ander niet langer tot object van mijn reactie maak omdat ik degene ben die in opstand komt, boos wordt, verdrietig of wrokkig, onredelijk of dwingend, blij of opgewekt.

Ik realiseer me dat de aanleiding van mijn reactie dus in mezelf zit.

Door mijn focus te verleggen en twijfelen aan mijn mind reactie stel ik mezelf ten doel alvorens te reageren eerst in gesprek ga met mezelf en later met de ander in plaats van ageren c.q de situatie manipuleren vanuit het startpunt dat ik perse mijn mind waarheid op de ander wil plakken of aan de situatie wil opdringen.

Ik realiseer me dat ik met het mechanisme twijfel mijn mind expressie dat mijn belang dient kan omzetten in een vaardigheid die mijn twijfel aanzet om een stapje terug te doen.

wordt vervolgd…