Dag 451 Mr. Me Selfish 3

Kort geleden kreeg ik een email bericht van een collega die voor ons team de planning verzorgd. Ik had hem kort daarvoor in een voor mij overzichtelijk format wijzigingen toegestuurd.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik naar aanleiding van een schema dat ik aan de plan collega verstuur denk dat hij in mijn ogen agressief reageert, omdat ik zijn bericht ervaar als agressief, omdat ik veronderstel dat hij agressief reageert, niet begrijp en inzie dat het mijn agressie betreft waarvoor ik hem verantwoordelijk wil maken.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij verdedig door hem verantwoordelijk te maken voor mijn agressie naar aanleiding van zijn opmerking ‘ja maar ik verzorg toch de planning!?’, waardoor ik mij niet realiseer, zie en begrijp dat hij mij wil wijzen op zijn verantwoordelijkheid, dat hij toegewijd is aan zijn taak om de planning volgens zijn inzichten te organiseren. 

In zijn communicatie via email verwacht/verzoekt hij van mijn collega’s dat zij rechtstreeks hun wijzigingen aan hem moeten doorgeven. Dus niet via mij.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard, omdat hij ziek was de keuze heb gemaakt om wijzigingen in de planning, die ik van collega’s door krijg, te verwerken in een voor mij goed bedoeld handig overzicht.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik zonder overleg met hem ongevraagd dit initiatief heb genomen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik naar aanleiding van mijn initiatief veronderstel dat hij de keuze heeft gemaakt om te stoppen met de planning.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik in mijzelf oordeel omdat ik zijn beslissing ervaar als onverschillig.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik veronderstel als het mijn collega niet zint, omdat ik denk dat het hem niet zint dat ik door middel van mijn overzicht wat ik hem mail aan hem wijzigingen doorgeef in de planning naar aanleiding van zijn reactie denk dat mijn initiatief hem niet zint en dat hij daarom (volgens mijn aanname en denken) zijn keuze’s maakt en vervolgens denk als het hem niet zint ‘dan gooit hij het bijltje erbij neer’ is onbereikbaar voor overleg en zonder verdere uitleg van zijn keuze ontloopt hij zijn verantwoordelijkheid.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik de actie van de planner veroordeel, hier mijn woorden aan toeken, en omdat ik denk dat hij zonder verdere uitleg van zijn keuze van mening ben dat hij zijn verantwoordelijkheid ontloopt, omdat ik mij niet realiseer zie en begrijp dat ik van hem verlang dat hij zich aan mij moet verantwoorden voor zijn besluit en verwacht dat hij aan mij verantwoording moet afleggen waarom hij stopt met de planning.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard zodra ik van  mening ben dat het hem niet zint te denken dat hij zijn verantwoordelijkheid ontloopt.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik van een ander verlang dat hij verantwoording moet afleggen aan mij voor de keuzes die hij/zij/de ander maakt.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik van anderen verlang dat zij voor hun keuzes aan mij verantwoording verschuldigd zijn.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik van anderen verlang dat zij verantwoording afleggen aan mij. Als en wanneer ik verlang dat anderen hun keuzes aan mij moeten verantwoorden, Stop en Adem. Ik realiseer mij zie en begrijp als mensen keuzes maken die mij niet zinnen dat ik verlang dat zij zich daarvoor moeten verantwoorden omdat ik een andere mening heb die niet aansluit bij deze keuzes.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard als mensen keuzes maken die mij niet zinnen dat ik verlang dat zij zich daarvoor aan mij moeten verantwoorden omdat ik een andere mening heb die niet aansluit bij de keuzes van de ander(en).

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard te denken dat mijn mening beter is als anderen keuzes maken die niet overeenkomen ‘rijmen’ met de keuze die ik voor ogen heb.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik verlang dat anderen zich aanpassen aan en conformeren met de opvattingen die ik voor ogen heb en zodra zij hier van afwijken van mening ben dat zij mij en mijn keuzes niet respecteren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik een doordrammer ben als ik vasthou aan keuzes die ik voor ogen heb waarvan ik denk ‘zo moet het en niet anders’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik denk dat mijn keuzes heilig zijn in relatie tot keuzes die anderen maken waardoor ik mij realiseer zie en begrijp dat ik bijdraag aan afgescheidenheid en conflict in mijzelf, hetgeen ontstaat door de mening die ik voor ogen heb omdat ik van mening ben dat mijn keuze beter is dan die van een ander.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat mijn mind denken mij toestaat dat ik de mening ben en mijzelf toesta dat ik anderen bekritiseer en veroordeel omdat mij realiseer zie en begrijp dat ik hen mijn zin/wil/mening wil opleggen en doordrijven ten koste van de mening van een ander.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik niet zie, mij niet realiseer en begrijp dat het verschil van mening wat ik projecteer op de ander het verschil van mening is in mijzelf wat ik niet eerder onder ogen kwam.

Oeps…..  

Dag 450 Mr. Me Selfish 2

Kort geleden kreeg ik een email bericht van een collega die voor ons team de planning verzorgd. Ik had hem kort daarvoor in een voor mij overzichtelijk format wijzigingen toegestuurd. Naar aanleiding van dit schema reageerde hij in mijn ogen agressief met de opmerking ‘ja maar ik verzorg toch de planning!?’ Want volgens hem verwacht hij van mijn collega’s dat zij rechtstreeks hun wijzigingen aan hem moeten doorgeven. Dus niet via mij. Omdat hij ziek was heb ik de wijzigingen verwerkt in een handig overzicht. Zonder overleg met hem heb ik ongevraagd dit initiatief genomen. Naar aanleiding van mijn initiatief heeft hij de keuze gemaakt om te stoppen met de planning.

Mijn oordeel: zijn beslissing ervaar ik als onverschillig. Want als het hem niet zint gooit hij het bijltje erbij neer, is niet bereikbaar voor overleg en zonder verdere uitleg van zijn keuze ontloopt hij zijn verantwoordelijkheid.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik de keuze van de planner veroordeel en zijn beslissing ervaar als onverschillig omdat ik denk ‘want als het hem niet zint gooit hij het bijltje erbij neer en is onbereikbaar voor overleg.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik zijn gedrag veroordeel en aan zijn manier van handelen de consequentie/gedachten verbind, zonder hem persoonlijk gesproken te hebben over de reden van zijn besluit, dat ik zijn gedrag als negatief ervaar, omdat hij volgens mij zonder verdere uitleg van zijn keuze zijn verantwoordelijkheid ontloopt.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik van hem verlang dat hij zijn besluit toelicht, en dat ik zonder zijn uitleg, wat ik van hem verwacht, mijn oordeel op hem plak.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik aan de reactie van de planner de consequentie verbind dat hij agressief reageert ‘omdat ik naar aanleiding van een wijziging in de planning ’ denk dat de planner mijn hulp bereidheid niet waardeert, omdat in mijn ogen, innerlijk zijn reactie, zoals in mijzelf aanvaard en toegestaan, agressief overkomt. Als en wanneer ik innerlijk ervaar dat de reactie van een ander op mij agressief overkomt, Stop en Adem.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik naar aanleiding van de reactie van de planner denk dat mijn inzet niet gewaardeerd wordt. Als en wanneer ik denk dat dat mijn inzet niet gewaardeerd wordt, Stop en Adem.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik naar aanleiding van de agressieve reactie van de planner denk dat mijn gedrag afwijkend is, omdat de planner in mijn ogen agressief reageert waardoor ik denk dat ik voor mijn inzet bestraft wordt. Als en wanneer ik mijn inzet veroordeel, Stop en Adem.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard te denken dat de planner agressief werd door mijn ongevraagde hulpaanbod.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard te denken als ik ongevraagd mijn hulp aanbied associeer met ongehoorzaamheid.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik hulpbereidheid verwar met afwijkend gedrag.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik hulpbereidheid ervaar als ongehoorzaamheid, waardoor ik denk dat anderen mijn initiatief en hulpbereidheid veroordelen, zodra anderen anders reageren dan wat ik verwacht, omdat ik mij op dat moment niet realiseer, zie en begrijp dat ik denk dat zij mijn hulpbereidheid veroordelen, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ik mijn hulpbereidheid en ongevraagd initiatief veroordeel, wat mij onzeker doet voelen binnenin mij. Als en wanneer ik mij onzeker voel omdat ik mijn gedrag veroordeel, Stop en Adem.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard te denken dat ik door mijn negatieve zelfoordeel afwijk van anderen zodra zij mijn behulpzaamheid niet positief interpreteren, omdat ik mij niet realiseer, zie en begrijp dat als hun reactie afwijkt van wat ik van binnen verwacht, vervolgens denk ‘ik ben fout/ongehoorzaam’. Als en wanneer ik mijn ogen geen positieve bevestiging krijg wat mij onzeker maakt, Stop en Adem.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik anderen verantwoordelijk maak voor de reactie die ik innerlijk ervaar, als zij een – in mijn ogen – andere betekenis toekennen aan mijn initiatief en ongevraagd hulpaanbod.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijn ongevraagd hulp aanbod associeer met ongehoorzaamheid en dat ik verantwoordelijk ben dat mijn gedrag bij de ander agressie kan uitlokken, omdat ik als kind veronderstelde dat ik verantwoordelijk en schuldig was voor de reactie van mijn vader.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard te denken als ik mij schuldig voel en verantwoordelijk voor de reactie van een ander, omdat ik ongevraagd mijn hulp aanbied, mij realiseer zie en begrijp dat ik mijn gedrag vergelijk met ongehoorzaam gedrag wat agressie/straf veroorzaakt, zoals ik dit als kind in mijzelf heb aanvaard en toegestaan naar aanleiding van de reactie van mijn vader nadat ik ongevraagd mijn hulp heb aangeboden waarop hij vervolgens agressief reageerde.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik hulp bereidheid vergelijk met afwijkend gedrag omdat ik denk dat mijn initiatief aanleiding was/is voor de reactie van een ander.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik denk dat mijn ongehoorzaamheid aanleiding was/is voor de reactie van een ander.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik denk dat mensen onbetrouwbaar zijn als zij niet eerlijk hun excuus aanbieden.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard te denken als mensen niet eerlijk hun excuus aanbieden denk dat zij/deze mensen onbetrouwbaar zijn en niet betrokken bij mijn welzijn.’

Hieruit positief voortkomend:

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard te denken dat mensen betrouwbaar zijn en niet vreemd als zij eerlijk en oprecht hun excuus aanbieden.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard te denken als mensen excuus aanbieden dat dit voor mij betekent dat zij betrouwbaar zijn.

Zelfcorrectie

Ik realiseer mij zie en begrijp dat de planner zelf wijzingen wil verwerken in de planning en dat hij deze informatie rechtstreeks wil ontvangen en niet via mij.

Ik stel mijzelf ten doel dat ik bij hem informeer tijdens een persoonlijk gesprek wat hij exact bedoeld met rechtstreeks en niet ‘via-via’ communiceren.

Ik stel mijzelf ten doel omdat ik onder overleg met de planner ongevraagd initiatief heb genomen om tijdens een persoonlijk gesprek te achterhalen waaraan mijn collega behoefte heeft en beter af te stemmen hoe wij onderling effectief informatie uitwisseling op elkaar kunnen afstemmen.

Dag 449 Mr. Me selfish

Ik realiseer mij dat ik in contact met mensen vaak opmerk dat zij naar aanleiding van een email of whatsapp bericht het contact met mij verbreken. Ik kan het moeilijk verteren als ik niet weet wat hiervoor de aanleiding is. Met name dit laatste houd mij bezig.

In relatie tot dit bewustzijn realiseer ik mij het woord kritiek. Ik heb kritiek op de keuze van anderen als zij mij niet het waarom van hun keuze toelichten/verklaren. Ik reageer niet onmiddellijk, neem de tijd om mijn gedachten te onderzoeken en mijn eerste reactie adem ik door en schiet niet gelijk in de verdediging. Tóch komt het woord kritiek in mijn mind/bewustzijn bovendrijven.

Ik realiseer mij zie en begrijp dat ik mij afhankelijk maak van iets anders buiten mij – ‘geen reactie op mijn berichten/vraag’ – mij verteld -‘wie ik volgens anderen moest zijn’ – want ik ervaar innerlijk de energie van kritiek naar aanleiding van mijn berichten waarop geen tegen bericht volgt -. Eigenlijk zou ik dankbaar moeten zijn dat ik deze energie gewaar wordt. Maar zo vervolg ik in mijn mind zonder tegenbericht weet ik tóch niet ‘hoe ik mij anders, beter, duidelijker kan uitdrukken?’.

De doodse stilte die volgt naar aanleiding van mijn bericht/vraag resulteert in verwarring. Dit maakt mij onzeker en radeloos omdat ik in de veronderstelling ben dat ik welgemeend en oprecht mijn bedoeling communiceer. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik vervolgens denk dat de persoon kritiek heeft op mijn bericht/vraag want mijn vraag wordt genegeerd.

Wat ik mij ook realiseer, als ik berichten ontvang die mij niet aanstaan, dat ik óók vaker niet reageer. Oeps.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard ‘dat wat ik moeilijk kan verteren mijn reactie is’, mijn reactie betreft naar aanleiding van berichten, die mij niet aanstaan, omdat ik verlang dat de boodschap mij moet aanstaan, en zo niet, de boodschap en boodschapper negeer, en vervolgens niet reageer.

Kritiek volgens het beeld dat het woordenboek schetst: het noemen van fouten ‘jij hebt altijd alleen kritiek op mij’. Kritiek leveren ‘zeggen wat fout is’. Aanwijzing van gebreken, afkeuring.

Met kritiek bedoelt men de beoordeling van een bepaalde toestand, door deze aan bepaalde criteria, waarden en normen te toetsen. Wanneer iemand kritiek levert, betekent dat, dat hij een bepaald gedrag, een beslissing, instelling, prestatie of gegeven niet zomaar accepteert, maar het naar zijn maatstaven beoordeelt. Kritiek kan betrekking hebben op ieder aspect van het leven. Bij persoonlijke kritiek staat de betreffende persoon centraal. De kritiek richt zich op bepaalde uitlatingen en gedragswijzen van de ander.

Door kritiek te leveren wil men de betreffende persoon op iets attent maken en hem ertoe bewegen van instelling of gedrag te veranderen. Maar kritiek kan ook bedoeld zijn om de andere persoon te kwetsen en te vernederen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik gewend raakte aan mijn beeld wat ik voor ogen had ‘mensen vinden mij niet aardig’ en als zij mij niet aardig vinden hebben zij kritiek op het beeld dat ik voor ogen heb.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik naar aanleiding van mijn beeld als de reactie van mensen mij niet aanstaan, hen niet aardig vind en denk ‘dan hebben zij kritiek op mij’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard als mensen anders reageren dan wat ik van hen verlang, innerlijk de gedachte heb aanvaard ‘ er is iets mis bij die ander’ want zij erkennen mijn behoeften naar erkenning en aardig zijn niet en daarom waarderen zij mij niet.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mensen waarvan ik denk dat zij mij niet aardig vinden, van hen verlang dat zij mij wel waarderen om wie ik ben.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik kribbig reageer als anderen geen aandacht hebben voor mij omdat ik een negatief beeld heb van mijzelf.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard als mensen niet aardig zijn voor mij en wel aandacht hebben voor anderen c.q. hun behoeften, dat ik hen veroordeel.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik in mijzelf naar redenen zoek waarom anderen mij niet bewonderen en anderen wel.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik verlang dat anderen verantwoording afleggen over het waarom van hun keuze om mij geen aandacht te schenken.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik teleurgesteld ben in mensen zodra zij richting geven aan hun agenda.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik de keuze van mensen betwijfel als zij kiezen voor hun activiteiten mij niet realiseer zie en begrijp dat ik van hen aandacht verlang.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik geïrriteerd raak bij de gedachte dat zij geen tijd hebben voor mij.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik naar aanleiding van hun keuze in mijzelf de energie van irritatie en boosheid ervaar en ondanks mijn irritatie en boosheid toch eis dat men tijd vrij maakt voor mij.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik irritatie en boosheid ervaar, ontstaat omdat ik niet oprecht geïnteresseerd ben in de motivatie van de ander, omdat ik alleen oog dat mijn verlangen naar aandacht wordt vervuld.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik gedrag van anderen ervaar als onhebbelijk omdat ik niet de aandacht krijg die ik verwacht.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat mijn behoeften aan aandacht resulteert in egocentrisme omdat ik mij niet verplaats in de ander.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik aardig, vriendelijk en ‘vasthoudend’ blijf omdat ik hoop dat zij hun interesse in mij niet verliezen omdat ik nastreef dat mensen aandacht schenken aan mij en zodra ik deze aandacht niet krijg mijn interesse in de ander verlies.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik van anderen verlang dat zij mijn onvervulde innerlijke mind behoeften vervullen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik de keuze van mensen om wel tijd te reserveren voor anderen negatief interpreteer en veronderstel ‘zij hebben geen aandacht voor mij.’

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik veronderstel dat mensen tijd en ruimte vrij moeten maken voor mij.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik de keuze maak dat ik nijdig wordt als mensen geen tijd en aandacht schenken aan mij en vervolgens gemaakte afspraken met anderen afzeg.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik reageer vanuit mijn mind veronderstelling ‘als’ zij geen tijd vrij maken voor mij ‘dan’ maak ik geen tijd vrij voor anderen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij aanpas aan mijn nijd, omdat ik denk dat anderen kiezen voor zichzelf vervolgens in mijzelf onbegrip ervaar en deze keuze (die ik denk) ervaar als kritiek en afwijzing van mijn behoeften. Als en wanneer ik een vraag heb en niet direct een antwoord krijg, Stop en Adem. Ik realiseer mij als ik via app. iemand iets vraag en niet gelijk antwoord krijg dat de ander mij negeert.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik denk ik wordt genegeerd. Als en wanneer ik zelfzuchtig geen rekening houdt met de agenda/ wensen van anderen, Stop en Adem.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik vaak een voorkeursbehandeling eis en als dit niet gebeurt, in mijzelf de energie van gekrenkt of ondergewaardeerd zijn ervaar.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik positieve aandacht opeis van anderen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat aandacht mijn mind beeld in stand houdt omdat ik mij afhankelijk maak van positieve bevestiging en aandacht van anderen, omdat ik mijzelf negatief beoordeel.

 

Dag 448 Suppress my needs.

Nadat ik ontdekte dat ik mijn behoeften onderdrukte vanuit mijn idee/statement ‘ik wil altijd aardig zijn voor anderen ‘ realiseer ik mij zie en begrijp dat mijn programmeertaal voortkwam uit mijn mind informatie c.q. aanname ‘ik ben niet aardig’.

In mijzelf heb ik ergens in mijn leven een verlangen en de noodzaak gemanifesteerd dat anderen mij aardig vinden. Ik raakte gewend aan het idee om te bedenken wat er bij anderen mis is/was als mijn behoeften ‘ik wil dat jullie mij aardig vinden’ niet werden vervuld. Sinds een aantal maanden heb ik contact met een vrouw. Naar aanleiding van een ontmoeting wil ik graag een vervolg afspraak met haar plannen. Volgens haar lukt dit niet omdat zij een druk leven heeft. Mijn ouders hadden vroeger een  café-bedrijf. Zij waren druk om het hun klanten naar hun zin te maken. Volgens deze klanten was het in de zaak van mijn ouders altijd gezellig was. Mijn ouders waren aardig en vriendelijk voor hun klanten.

Zij hadden nooit tijd voor mij maar wel aandacht voor de klanten. Als kind dacht ik altijd dat het hun plicht was (een ongeschreven regel/afspraak) om aandacht te schenken aan het welzijn van je eigen kinderen. Mijn ouders hadden geen oog en tijd voor mijn behoeften. Ik voelde mij tekort gedaan in mijn verlangen naar positieve bekrachtiging en aandacht voor mijn gevoelens en emoties die ik uit angst voor afwijzing van mijn behoeften (onvervulde verlangen naar positieve bevestiging) heb ingeslikt.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik in mijzelf naar redenen zoek waarom de vrouw geen tijd heeft voor mij.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik verlang dat de vrouw aan mij verantwoording aflegt over het waarom van haar keuzes.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik teleurgesteld ben in de vrouw omdat zij richting geeft aan haar agenda.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik de keuze van de vrouw betwijfel als zij mij verteld dat haar agenda volgeboekt staat met werk, tijd voor haar kinderen en vrienden, tijd voor gezellige activiteiten waarbij zij mij niet betrekt.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik geïrriteerd raak bij de gedachte dat zij een druk leven heeft en daarom geen tijd heeft voor mij.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik kritiek heb op haar keuze omdat zij wel tijd vrij maakt voor anderen en gezellige activiteiten en niet voor mij.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik naar aanleiding van haar keuze in mijzelf de energie van irritatie en boosheid ervaar omdat ik van haar eis dat zij óók tijd vrij maakt voor mij.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik irritatie en boosheid ervaar omdat ik denk dat zij niet geïnteresseerd is in mij want zij reserveert geen ruimte en tijd voor mij.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik haar gedrag ervaar als onhebbelijk omdat zij mij niet uitnodigt om aanwezig te zijn bij gezellige ontmoetingen met haar vrienden en haar kinderen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik haar keuze interpreteer alsof mijn aanwezigheid ongewenst is.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat mijn behoeften aan gezelligheid en aandacht door haar niet gerespecteerd wordt omdat zij mij niet uitnodigt.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik aardig, vriendelijk en ‘vasthoudend’ blijf omdat ik hoop dat zij haar interesse in mij niet verliest.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik innerlijk verlang dat mijn onvervulde behoeften aan externe aandacht, waardering, knuffels (affectie en positieve energie), mijn tekort (negatief) vervuld wordt en bevestigd wil zien door iets of door een ander.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik haar keuze om wel tijd te reserveren voor anderen negatief interpreteer en veronderstel ‘zij heeft wel aandacht voor haar behoeften en niet voor die van mij.’

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik veronderstel dat zij geen tijd en ruimte vrij maakt voor mij en wel voor anderen dit doet om mijn vasthoudendheid te testen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik haar keuze ervaar als afwijzing en vervolgens uit nijd gemaakte afspraken met anderen afzeg omdat ik reageer vanuit de energie van teleurstelling en jaloezie en achteraf denk ‘als’ zij geen tijd vrij maakt voor mij ‘dan’ maak ik geen tijd vrij voor anderen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard zodra mensen waar ik aandacht van verlang geen tijd hebben voor mij de keuze maak ‘dan’ heb ik óók geen tijd voor anderen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij aanpas aan de reacties en needs van anderen, dit ervaar als afwijzing van mijn behoeften, omdat zij kiezen voor hun behoeften, hun keuze ervaar als kritiek op en afwijzing van mijn behoeften en gevoelens.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij ongemakkelijk, onzeker en angstig voel als ik mijn behoeften kenbaar wil maken.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik aardig blijf en toegewijd aan de behoeften van anderen uit angst, die is ontstaan uit de polariteit: mijn verwachting dat ik ‘afwijzing van mijn behoeften (negatief) verwacht, waar ik naar erkenning (positief) van mijn behoeften verlang’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik participeer in de energie die ontstaat uit mijn beeld ‘vervulde en onvervulde behoeften’, ontstaan uit mijn interpretatie van ervaringen/herinneringen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik gedrag van mensen en gebeurtenissen geïnterpreteerd en van een ‘positief/negatief’ label heb voorzien.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik in mijzelf positief en negatief geladen energie onderdruk, als vervulling van en in relatie tot mijn positieve en negatieve verwachtingen/verlangens, behoeften van mijn mind vervuld wilde zien, in relatie tot gebeurtenissen of mensen geïnterpreteerd en waargenomen, waardoor de energie van deze ervaringen/herinneringen, in relatie tot gebeurtenissen en mensen in hier, als toen, getriggerd worden.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik in mijzelf zowel positieve en negatieve energie onderdruk hetgeen zichtbaar wordt in relatie tot gebeurtenissen en mensen in mijn leven.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik de keuze van de vrouw ervaar als desinteresse, ervaar als negatief en afwijzing van mijn onvervulde behoeften.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik haar keuze niet respecteer en veroordeel omdat zij geen prioriteit geeft aan een ontmoeting met mij.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik denk dat ik onbelangrijk ben omdat zij aandacht heeft voor anderen en niet voor mij.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik angstig ben om mijn behoeften kenbaar te maken omdat ik het risico loop dat haar interesse voor mij zal uitdoven, omdat ik rekening houdt met het feit dat haar antwoord afwijkt van mijn verlangen naar haar aandacht.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik denk dat zij niet oprecht geïnteresseerd is in mij omdat mijn verlangen naar aandacht door haar niet wordt beantwoord.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik in mijzelf getriggerd wordt door haar niet uitnodigende gedrag, wat ik ervaar als koel, kil en afstandelijk.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik de keuze maak dat ik ondanks mijn interpretatie van haar gedrag toch vasthoudend, vriendelijk en aardig blijf.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat de energie van mijn onvervulde behoefte mij triggert, mij realiseer dat ik van haar verlang dat zij haar koele afstandelijke gedrag omzet in positieve daden en mij wel uitnodigt om aanwezig te zijn bij gezamenlijke activiteiten die zij onderneemt met haar vrienden.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik geïnteresseerd blijf in deze koele afstandelijke vrouw.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard als ik mijn aardig zijn projecteer gelijktijdig de energie van schuldgevoel ervaar ‘omdat ik haar keuze niet respecteer als zij tijd maakt voor anderen.’

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik egoïstisch reageer als zij tijd maakt voor anderen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik in mijzelf de energie van schuldgevoel en egoïsme manifesteer omdat ik weet wat er in mij omgaat ten opzichte van haar keuze vanwege mijn geaccepteerde en toegestane onzekerheden die ontstaan uit mijn veronderstelling ‘ zij heeft geen tijd ingepland voor mij.’

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik denk dat zij oog heeft voor anderen en daardoor niet voor mij.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijzelf toesta dat ik in mijzelf de energie van afwijzing ervaar en veronderstel dat mij dit door een ander wordt aangedaan. Als en wanneer ik haar verantwoordelijk maak voor mijn gevoel van afwijzing, stop en adem.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik aardig blijf om mijn tekort aan erkenning en waardering te verbergen, projecteer uit angst dat zij mijn tekort aan waardering opmerkt waardoor ik mij niet zelfverzekerd voel. Als en wanneer ik niet zelfverzekerd ben, stop en adem.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik gewaardeerd wil worden, uit angst om niet gewaardeerd te worden voor mijn bijdrage, een zelfonoprecht beeld van aardig zijn projecteer. Als en wanneer ik een zelfonoprecht beeld van aardig willen zijn projecteer, stop en adem.

Ik realiseer mij zie en begrijp dat ik een beeld van aardig zijn op haar projecteer omdat ik niet de energie van afwijzing maar in mijzelf de energie van waardering, erkenning of knuffels (affectie) wil ervaren.’ Ik realiseer mij dat ik aardig ben uit angst voor afwijzing van mijn behoeften.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik door aardig te zijn in mijzelf het tekort aan waardering, erkenning of knuffels (affectie) wil compenseren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard zodra mijn aardigheid onbeantwoord blijft de ander vervolgens bekritiseer of negeer. Als en wanneer ik bij gebrek aan positieve aandacht (waarnaar ik verlang) de ander negeer, stop en adem.

Dag 447 Why I did not liked my mister nice guy image.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard nadat ik ontdekte dat de behoefte om ‘aardig te zijn’ voortkwam en komt uit angst van binnen, als waarheid van mijzelf, dat anderen achter ‘mijn onoprechte’ waarheid zouden komen. Zie vorige blog.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij schaamde voor mijn zelfoneerlijkheid wat ik manifesteerde en projecteerde als imago/personage naar anderen toe.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij verstopte achter mijn  ‘geprojecteerde presentatie van aardig-zijn’ om de zelfoneerlijke waarheid binnenin ‘als zelf’ te verbergen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik ‘aardig’ wilde zijn en door iedereen aardig gevonden willen worden.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik leefde in schuld en schaamte vanwege zelfonoprechtheid in mijzelf.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik niet wou dat ‘anderen de werkelijke waarheid zouden kennen die binnenin mij als mijzelf zelf bestaat/bestond’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij realiseer zie en begrijp dat ik een geprojecteerd beeld van ‘aardigheid’ projecteerde om mijzelf en anderen te bedriegen door ze te laten denken/geloven dat ik was/ben zoals het geprojecteerde beeld terwijl de echte waarheid binnenin mij verborgen lag/ligt achter de zelfonoprechte projectie van ‘aardig zijn’.

Ik zie en begrijp nadat ik oprecht naar binnen ging kijken bij mezelf ten opzichte van de degene tegen ik wie ik opzettelijk aardig ben dat er in mijzelf een oordeel, jaloezie en een mezelf vergelijken was/is ten aanzien van de ander.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard als ik in de aanwezigheid van de ander ben het beeld van ‘aardig’ zijn projecteer om door te kunnen gaan met de zelfonoprechtheid binnen mezelf.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard als ik aardig zijn projecteer in mijzelf gelijktijdig de energie van schuldgevoel ervaar.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik in mijzelf de energie van schuldgevoel manifesteer omdat ik weet wat er in mij omgaat ten opzichte van de ander en omdat het in mij bestaat – bang ben dat het net zo met mij gedaan wordt door een ander, vanwege mijn geaccepteerde en toegestane onzekerheden en minderwaardigheidsgevoelens in en als van mezelf.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik het ‘aardig zijn’ beeld projecteer, vanuit angst, dat wat ik doe gedaan zal worden met mij in en door die ander.

Dus, de praktische toepassing: elke keer dat ik mij realiseer dat ik ‘aardig’ ben tegen een ander – in mezelf observeer wat het is dat ik accepteer en toesta in mezelf ten opzichte van die ander. Hierop pas ik zelfvergeving toe en stop met het van mezelf accepteren en toestaan dat ik ‘aardig wil zijn’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard uit angst voor dat wat ik in mijzelf accepteer en toesta in mezelf naar een ander, omdat ik veronderstel dat een ander dat in zichzelf ten opzichte van mij kan doen.

Realisatie: bang zijn dat dat wat ik mezelf toesta en accepteer, mij door een ander wordt aangedaan.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat wat ik mijzelf toesta mij door een ander wordt aangedaan. Als en wanneer ik een ander verantwoordelijk maak voor mijn reacties, stop en adem.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik aardig ben tegen een ander om mijn tekort aan waardering te verbergen, aardig willen zijn projecteer uit angst dat de ander mijn tekort aan waardering niet opmerkt waardoor ik mij niet zelfverzekerd voel. Als en wanneer ik niet zelfverzekerd ben, stop en adem.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik gewaardeerd wil worden, uit angst om niet gewaardeerd te worden voor mijn bijdrage, een zelfonoprecht beeld van aardig zijn projecteer. Als en wanneer ik een zelfonoprecht beeld van aardig willen zijn projecteer, stop en adem. Ik realiseer mij zie en begrijp dat ik een beeld van aardigheid op de ander projecteer vanuit mijn veronderstelling dat ik in plaats van kritiek, waardering, erkenning of knuffels (affectie) krijg.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat zodra mijn aardigheid onbeantwoord blijft de ander vervolgens bekritiseer of negeer. Als en wanneer ik bij gebrek aan positieve aandacht (waarnaar ik verlang) twijfel aan mijzelf, stop en adem.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik als kind als de waarneming van mijzelf de boodschappen van mijn ouders als dubbele boodschappen geïnterpreteerd heb, die naar buiten toe een positief beeld van aardigheid projecteerde, in hun gedrag dat ik waarnam richting hun klanten, maar binnenskamers de negatieve energie van chagrijnig, verbaal- (en fysiek) agressief en kritisch zijn projecteerde tegen elkaar en tegen mij. Als en wanneer ik door gedrag van anderen in mijzelf verwarring ervaar, stop en adem.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik in mijzelf angst heb gemanifesteerd ten opzichte van gedrag van anderen wat ik waarneem als onvoorspelbaar (dubbele boodschappen). Als mensen onaardig zijn, stop en adem. Ik realiseer mij zie en begrijp als mensen onaardig zijn dat ik van hen verlang dat zij vriendelijk en aardig zijn.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik aardig en vriendelijk wil zijn uit angst voor de angst van afwijzing die ik in mijzelf geaccepteerd heb in relatie tot mijn interpretatie en de manier waarop ik het gedrag en communicatie van mijn ouders beoordeeld heb.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard wat ik in mijzelf accepteer en toesta naar een ander, dat een ander dat in zichzelf ten opzichte van mij kan doen. Als en wanneer ik uit angst voor afwijzing aan mijzelf twijfel, stop en adem.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf mijn bang zijn heb toegestaan en aanvaard uit angst voor dubbele boodschappen, angst energie manifesteer in mijzelf, waardoor ik mijzelf toesta en accepteer, dat mijn twijfel en onzekerheid mij wordt aangedaan door anderen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat zodra mijn aardigheid genegeerd wordt veronderstel dat de ander bazig doet en autoritair waardoor ik veronderstel dat de ander mij zijn autoriteit opdringt. Als en wanneer ik aan gedrag van anderen autoriteit en macht over mij toeken, stop en adem. Ik realiseer mij zie en begrijp dat ik uit angst voor afwijzing, aan de energie van afwijzing macht en autoriteit toeken, die mij beheerst. Als en wanneer de energie van macht en autoriteit mij negatief beïnvloed, stop en adem.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard als ik veronderstel zodra ik kalm en vriendelijk (aardig) mijn argumenten communiceer, en als mijn vriendelijke en aardige communicatie in de communicatie van de ander genegeerd wordt met de opmerking ‘er is geen oplossing voor dit vraagstuk’ dat ik mij realiseer zie en begrijp dat ik zonder onderbouwing en argumentatie van redenen voor deze keuze, vervolgens veronderstel dat de ander geagiteerd, (geprikkeld), chagrijnig, autoritair en bazig is in zijn feedback, waardoor ik denk dat de ander dat in zichzelf opzettelijk doet ten opzichte van mij, waarbij ik mij niet realiseer, zie en begrijp dat dit mijn interpretatie is, informatie betreft uit herinneringen, wat ik in mijzelf heb toegestaan en aanvaard. Als en wanneer ik door mijn interpretatie veronderstel dat de ander negatief communiceert ten opzichte van mijn argumenten, stop en adem.

Ik realiseer mij zie en begrijp dat ik van anderen verlang dat zij hun keuzes onderbouwen en toelichten met voor mij positieve relevante en begrijpelijke argumenten. Als en wanneer ik van anderen positieve en geweldloze communicatie verlang, stop en adem. Ik realiseer mij zie en begrijp dat ik tegengesteld aan positieve aardige feedback negatieve boodschappen heb ervaren als verwarrend.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik uit angst om mijn angst voor afwijzing van mijn behoeften te communiceren, mijn behoeften heb ingeslikt en daarvoor in de plaats aardig werd om te voorkomen dat mijn angst voor afwijzing en verwarring werd getriggerd, die is ontstaan uit mijn interpretatie die ik toegekend heb aan dubbele boodschappen. Als en wanneer ik de richting die ik wil gaan aanpas aan negatieve of afwijzende communicatie van anderen, stop en adem.

Ik realiseer mij zie en begrijp dat ik verlang naar eenduidigheid want dubbele boodschappen maken mij onzeker wat ik als verwarrend ervaar.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijn behoeften en woorden heb ingeslikt uit angst voor gevaar want als ik wel kwetsbaar was/ben en mijn argumenten wel communiceer, vervolgens automatisch afwijzing, chagrijnige, geïrriteerde, agressieve of bazig autoritaire reacties verwacht, wat ik associeer met een gevoel van onveiligheid. Als en wanneer ik mij onveilig voel, stop en adem.

Ik realiseer mij dat ik uit angst voor verlies van mijn gevoel van veiligheid, wat is ontstaan door mijn interpretatie van dubbele boodschappen, waardoor ik mij onvoldoende beschermt en onveilig voelde, ongerust was/werd over de reactie van anderen, heb besloten om mijn behoeften en angst niet te communiceren, omdat ik mij niet kan herinneren dat mijn ouders mij ooit hebben gevraagd hoe ik mij voelde en wel te horen kreeg hoe ik mij volgens de communicators van dubbele boodschappen moest gedragen.

Ik stel mijzelf ten doel dat ik mijn principes die mij richting geven niet langer verloochen of onderdruk om de goede vrede te bewaren.

Dag 446 Mister nice Guy

Ik ontdekte dat de behoefte om ‘aardig te zijn’ voortkomt uit een angst van binnen en als zelf dat anderen achter ‘de onoprechte’ waarheid’ van zelf komen en vervolgens gebruik je de zelfoneerlijkheid als een ‘geprojecteerde presentatie van aardig-zijn’ om de zelfoneerlijke waarheid binnenin en als zelf, te verbergen.

Dus – mensen die ‘aardig’ zijn en door iedereen aardig gevonden willen worden, leven in schuld vanwege zelfonoprechtheid in zichzelf. Ze willen niet dat ‘anderen de werkelijke waarheid kennen die binnenin en als hen zelf bestaat’ en manifesteren daarom een geprojecteerd beeld van ‘aardigheid’ om anderen te bedriegen door ze te laten denken/geloven dat ze zijn zoals het geprojecteerde beeld – terwijl de echte waarheid binnenin is verborgen achter de zelfonoprechte projectie van ‘aardig zijn’.

Bijvoorbeeld: kijk eens naar binnen bij jezelf ten opzichte van de degene tegen wie je aardig/opzettelijk aardig bent en je zult zien dat er in jou een oordeel, jaloezie, een jezelf vergelijken is ten aanzien van de ander. En omdat je in de aanwezigheid van de ander bent projecteer je het beeld van ‘aardig’, om door te kunnen gaan in en met de zelfonoprechtheid binnen jezelf en als jezelf (terwijl je aardig bent tegen hen en dan natuurlijk weer vanwege schuldgevoel).

Schuldgevoel omdat je weet wat er in je omgaat ten opzichte van de ander en omdat het in je bestaat – je bent bang dat het net zo met jou gedaan wordt door een ander, vanwege je eigen door jou geaccepteerde en toegestane onzekerheden en minderwaardigheidsgevoelens in en als jezelf. En dan zul je het ‘aardig zijn’ beeld projecteren, vanuit angst, dat wat jij doet met een ander in jou, gedaan zal worden met jou in en door die ander. Dus, de praktische toepassing: elke keer dat je je realiseert dat je ‘aardig’ bent tegen een ander – observeer in jezelf wat het is dat je accepteert en toestaat in jezelf ten opzichte van die ander. Pas zelfvergeving toe en stop en hierbij pas je dan zelfvergeving toe voor het van jezelf accepteren en toestaan dat je ‘aardig wilt zijn’ uit angst voor dat wat je accepteert en toestaat in jezelf naar een ander, dat een ander dat in zichzelf ten opzichte van jou kan doen. Bang zijn dat dat wat jij jezelf toestaat en accepteert, jou wordt aangedaan.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik aardig ben tegen een ander.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik aardig ben tegen een ander om mijn tekort aan waardering te verbergen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik gewaardeerd wil worden, uit angst om niet gewaardeerd te worden voor mijn bijdrage, een zelfonoprecht beeld van aardig zijn projecteer.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik een beeld van aardigheid op de ander projecteer vanuit mijn veronderstelling dat ik in plaats van kritiek waardering, erkenning of knuffels (affectie) krijg.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat zodra mijn aardigheid onbeantwoord blijft de ander vervolgens bekritiseer of negeer.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik als kind dubbele boodschappen kreeg van mijn ouders die naar buiten toe een beeld van aardigheid projecteerde richting hun klanten en binnenskamers chagrijnig, verbaal en fysiek agressief en kritisch tegen elkaar en tegen mij.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik in mijzelf angst heb gemanifesteerd ten opzichte van onvoorspelbaar (dubbele boodschappen) en gedrag van mijn ouders.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik aardig wil zijn en tolerant uit angst voor de angst die ik in mijzelf geaccepteerd heb in relatie tot mijn interpretatie en de manier waarop ik het gedrag en communicatie van mijn ouders beoordeeld heb.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard voor dat wat ik in mijzelf accepteer en toesta naar een ander, dat een ander dat in zichzelf ten opzichte van mij kan doen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf mijn bang zijn heb toegestaan en aanvaard, dat dat (de angst voor dubbele boodschappen) die ik mezelf toesta en accepteer, mij wordt aangedaan door anderen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat zodra mijn aardigheid genegeerd wordt veronderstel dat de ander bazig doet en autoritair waardoor ik veronderstel dat de ander mij zijn autoriteit opdringt.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard als ik kalm en vriendelijk (aardig) mijn argumenten communiceer, die in de communicatie van de ander genegeerd worden met de opmerking ‘er is geen oplossing voor dit vraagstuk’, zonder onderbouwing en argumentatie van redenen voor deze keuze, dat ik vervolgens veronderstel dat de ander geagiteerd, (geprikkeld), chagrijnig, autoritair en bazig is in zijn feedback, denk dat de ander dat in zichzelf doet ten opzichte van mij, waarbij ik mij niet realiseer, zie en begrijp dat dit mijn interpretatie is, informatie betreft uit herinneringen, wat ik in mijzelf heb toegestaan en aanvaard.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik van anderen verlang dat zij hun keuzes onderbouwen met voor mij relevante en begrijpelijke argumenten.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik tegengestelde boodschappen heb ervaren als verwarrend.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik uit angst om mijn angst voor afwijzing van mijn behoeften te communiceren, mijn behoeften heb ingeslikt en daarvoor in de plaats aardig werd om te voorkomen dat mijn angst voor afwijzing en verwarring werd getriggerd, die is ontstaan uit mijn interpretatie die ik toegekend heb aan dubbele boodschappen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik verlang naar eenduidigheid omdat dubbele boodschappen mij onzeker maken en verward.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijn behoeften en woorden heb ingeslikt uit angst voor gevaar want als ik wel kwetsbaar was/ben en mijn argumenten wel communiceer, vervolgens automatisch afwijzing, chagrijnige, geïrriteerde, agressieve of bazig autoritaire reacties verwacht, wat ik associeer met een gevoel van onveiligheid.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik uit angst voor verlies van mijn gevoel van veiligheid, wat is ontstaan door mijn interpretatie van dubbele boodschappen, waardoor ik mij onvoldoende beschermt en onveilig voelde, ongerust was/werd over de reactie van anderen, heb besloten om mijn behoeften en angst niet te communiceren, omdat ik mij niet kan herinneren dat mijn ouders mij ooit hebben gevraagd hoe ik mij voelde en wel te horen kreeg hoe ik mij volgens de communicators van dubbele boodschappen moest gedragen.

Dag 439 alcohol 4

In mijn vorige blog beschrijf ik dat ik mij altijd onderworpen heb aan de opvoed theorieën van mijn ouders en mij aangepast heb aan wat volgens hen de juiste opvoed regels waren.

Ik realiseer mij dat ik op mijn werk erg kritisch ben in mijn reactie naar collega’s zodra zij afwijken van de geldende regels, waardoor ik concludeer dat mijn collega’s veiligheid regels niet consequent maar onverschillig navolgen.

In mijn vorige blog heb ik mijzelf óók ten doel gesteld dat ik onderzoek welke de criteria zijn die de energie van conflict in mijzelf veroorzaken als anderen afwijken van het beeld wat ik nastreef om een veilige werksfeer te realiseren.

Wat verwacht ik van anderen als ik aandacht vraag voor het feit dat ik belangrijk vind dat wij gezamenlijk en eenduidig de veiligheid regels opvolgen?

Wat betekent het voor mij als mensen niet reageren op mijn behoeften? Weten zij wat mijn behoeften en wensen zijn en nemen zij mij voldoende serieus in mijn streven om een eenduidige veilige sfeer te genereren?

Wat betekent het voor mij dat een collega mijn standpunt overdreven vind, waardoor ik zijn opvatting als afwijkend ervaar?

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik op mijn werk in relatie tot collega’s erg kritisch reageer zodra zij deze regels dus niet opvolgen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij lange tijd geconformeerd heb aan de opvoed regels van anderen en geaccepteerd heb hoe ik mij volgens hen moest gedragen. Als en wanneer ik bozig en geïrriteerd reageer op mijn collega’s, dan Stop ik en Adem. Ik realiseer mij dat ik van collega’s op mijn werk verlang dat zij accuraat zijn in het naleven van regels die gehanteerd worden conform veiligheidseisen omdat ik handel overeenkomstig deze regels die ik volgens afspraak opvolg.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik in mijzelf onzekerheid en onduidelijkheid ervaar en collega’s onbetrouwbaar vind als zij de regels niet opvolgen omdat wij niet in een beautyfarm omgeving werken waar mensen behandeld worden voor zweetvoeten.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard als collega’s afwijken van de manier waarop ik de regels interpreteer, dat ik boos, beschuldigend en dominant op hen reageer als zij geldende regels negeren waardoor ik geïrriteerd raak omdat zij volgens mij onvoldoende bewust en niet doordrongen van de risico’s die wij lopen in het contact met de doelgroep waarmee wij samenwerken.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik denk dat ik misschien wel pietluttig ben in mijn beoordeling en de manier waarop ik beoordeel hoe collega’s de regels hanteren, waardoor ik in mijzelf verwarring ervaar zodra zij afwijken van het beeld dat ik voor ogen heb, alles zegt over de manier waarop ik tot in detail en perfectie de regels hanteer en consequent naleef conform geldende veiligheidseisen binnen mijn werkgebied.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik van mijn collega’s onvoorwaardelijk commitment en accuratesse verlang in het naleven van de regels en zodra zij afwijken van het beeld dat ik hierover voor ogen heb en vervolgens hen geïrriteerd en dominant hierop aanspreek omdat ik veronderstel dat zij falen in hun betrouwbaarheid omdat zij onverschillig zijn in hun handelen en naleving van afspraken.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat een van mijn collega’s mij via email te kennen gaf dat de manier van samenwerken en het naleven van de veiligheidsregels die ik voorstel volgens hem overdreven zijn ondanks de argumenten die ik aandraag.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik de reactie van mijn collega ervaar als tegendraads omdat hij mijn voorstel overdreven vind zonder hiervoor argumenten aan te dragen of te onderbouwen waardoor ik hem ervaar als onvoldoende behulpzaam omdat hij niet onvoorwaardelijke mijn voorstel ondersteund.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik los van de werkwijze en theoretische regels mijn manier van reageren niet gerechtvaardigd is omdat ik reageer vanuit emotie omdat ik mij niet serieus genomen voel door mijn collega waardoor ik overdreven bozig en vijandig reageer op de opvatting van mijn collega omdat hij in mijn beleving mijn voorstel niet ondersteunt en omdat hij geen argumenten aandraagt voor zijn opvatting waarom hij mijn voorstel overdreven vind.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik het vermoeden heb dat mijn gevoelens niet serieus worden genomen door mijn collega.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik de indruk kreeg dat hij onvoldoende aandacht heeft voor mijn gevoelens.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb aangepast aan mijn emotionele reactie omdat ik bozig en geïrriteerd reageer op zijn woorden dat hij mijn voorstel overdreven vind omdat hij zijn opvatting niet beargumenteerd waardoor ik de indruk krijg dat er niet naar mijn vraag geluisterd wordt waarin ik de veiligheid regels benadruk.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik in de veronderstelling ben dat hij mijn uitgesproken gevoelens en behoeften negeert.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik in mijn beleving kritiek krijg op mijn gedrag, en mijn emotionele reactie heb uitgesproken uit angst voor kritiek en afwijzing van mijn behoeften waarin ik inzet op de veiligheid, waarbij ik mij realiseer zie en begrijp dat het niet de theoretische veiligheid regels zijn die anders geïnterpreteerd worden door collega’s, maar wat mij boos en geïrriteerd maakt is dat ik mij niet gehoord voel in mijn verzoek om gezamenlijk eenduidige regels te hanteren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij als kind aangeleerd heb als ik doe wat er van mij verlangd wordt dan was ik aardig en lief.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij gedraag conform geldende regelgeving binnen mijn werkgebied en niet tolereer als anderen hier anders mee omgaan waardoor ik boosheid en nijd ervaar.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik niet angstig ben voor de reactie van anderen omdat ik in mijn recht sta omdat ik werk conform regelgeving en als collega’s hiervan afwijken dit op duidelijke toon en bozig in mijn houding en mimiek kenbaar maak omdat zij afwijken van het beeld dat ik voor ogen heb.

Als en wanneer mijn reacties onbetrouwbaar zijn omdat ik de controle verlies, dan Stop ik en Adem. Ik realiseer mij dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik de keuze heb gemaakt dat ik mijn gevoelens, emoties, gedachten en vragen niet langer onderdruk met als consequentie dat ik door mijn coördinator aangesproken ben op mijn toon en gedrag, en de manier waarop ik richting mijn collega’s communiceer.

Als en wanneer ik veronderstel dat anderen mijn autoriteit afwijzen, dan Stop ik en Adem.

Ik stel mijzelf ten doel dat ik als ik verward raak zodra anderen afwijken van de geldende regels waardoor ik irritatie en boosheid ervaar, dat ik mijn reactie eerst stop alvorens met hen te communiceren.

Ik stel mijzelf ten doel dat ik duidelijkheid wil over de manier waarop wij gezamenlijk de regels hanteren en uitvoeren en dat ik dit bespreek met de coördinator en teamleider om tot eenduidige overeenstemming te komen, ook omdat andere collega’s dit punt met mij besproken hebben en omdat ikzelf deze duidelijkheid nodig heb om niet verward te raken door onduidelijkheid die ontstaat door mijn negatieve gedachten, emoties en gevoelens omdat ik binnen mijn werkgebied eenduidige richting nodig acht waarop wij elkaar kunnen en mogen aanspreken in het belang van eenduidige duidelijkheid.

 

 

 

Dag 438 alcohol 3

Vasthouden aan theorieën die ik mij heb aangeleerd in relatie tot Behulpzaamheid.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik een verlangen nastreef wat los staat van de opvoed theorieën van mijn ouders. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij heb aangepast aan dat wat volgens hen de juiste opvoeding was. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik regels geaccepteerd heb hoe ik mij volgens hen moest gedragen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik van mening was dat mijn ouders mij onvoorwaardelijk moesten ondersteunen. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik dacht en van mening was dat zij onvoldoende behulpzaam waren in hun onvoorwaardelijke ondersteuning. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik het vermoeden had dat zij mijn gevoelens niet serieus namen. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik de indruk kreeg dat zij onvoldoende aandacht hadden voor mijn gevoelens. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb aangepast aan mijn veronderstelling dat mijn ouders niet naar mijn onuitgesproken vragen luisterde. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik in de veronderstelling was dat zij mijn niet uitgesproken gevoelens en behoeften konden lezen. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat zij in mijn beleving kritiek hadden op mijn gedrag, en vervolgens afweken van mijn mind beleving, overeenkomstig met het beeld dat ik voor ogen had en dit niet heb uitgesproken uit angst voor kritiek en afwijzing van mijn behoeften.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij aangeleerd heb als ik zou doen wat zij van mij verlangde, dan was ik aardig en lief. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik angstig was/werd voor hun reacties, die afweken van het onuitgesproken beeld dat ik voor ogen had, waardoor de reacties van mijn ouders onbetrouwbaar werden. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik de keuze heb gemaakt dat ik mijn gevoelens, emoties, gedachten en vragen onderdrukte.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik autoriteit heb toegekend aan de betekenis van mijn niet uitgesproken gedachten, gevoelens en verlangens. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik er vanuit ging als mijn ouders mijn onuitgesproken gevoelens en behoeften wel zouden erkennen, dat ik hun aanpak zou ervaren als positieve bevestiging. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat de consequentie van mijn keuze om mijn behoeften niet uit te spreken, resulteerde in een positie van afhankelijkheid, waardoor ik de manier waarop ik hun gedrag, reacties en gebrekkige ondersteuning negatief interpreteerde.  Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik verlangde naar positieve bevestiging omdat ik veronderstelde dat begrip voor mijn behoeften zou resulteren in een positief geluksgevoel.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik naar aanleiding van een ervaring, in relatie tot mijn neiging om behulpzaam te zijn, met als doel dat ik in mijzelf de goede vrede (tevredenheid) wilde herstellen, hierop negatief bevestigd werd door mijn ouders. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij herinner dat ik op een avond ongevraagd mijn hulp heb aangeboden aan een medewerker die werkzaam was in de zaak van mijn ouders. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat mijn ouders, anders dan verwacht reageerden, in relatie tot mijn behulpzaamheid, mijn gedrag, mijn ouders positief niet positief stemde, waardoor ik mijn angst voor kritiek niet kon wegnemen. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik teleurgesteld en geschokt was dat mijn gedrag door mijn ouders anders geïnterpreteerd werd toen ik mijn behulpzaamheid ongevraagd had aangeboden aan de medewerker. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat mijn behulpzaamheid niet gewaardeerd werd. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik veronderstelde dat mijn ouders mijn inzet niet waardeerde op een manier die ik voor ogen had. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik van mening was dat mijn ouders mijn behoeften niet onvoorwaardelijk ondersteunde. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik boos en teleurgesteld was dat mijn ouders mij niet hebben geleerd hoe ik met mijn niet uitgesproken  emoties en gevoelens van onzekerheid kon dealen. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat mijn ouders niet deden wat ik in gedachte had, dat ik vervolgens mijn ouders kwalijk heb genomen, dat mijn ouders hun verplichting niet zijn nagekomen, om mij te leren hoe ik beter kon omgaan met angst en onzekerheid. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijn ouders verantwoordelijk heb gemaakt dat zij niet gehandeld hebben conform een ideaal wensbeeld dat ik voor ogen had.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik als kind de gedachte had dat mijn ouders zich onvoorwaardelijk moesten committeren (daaraan geven zij hun belofte en woord zo veronderstelde ik, want dat zag ik bij ouders van mijn vriendjes wel gebeuren en in het gedrag van mijn ouders richting hun klanten) dat zij mij, hun kind, emotioneel ondersteuning moesten bieden en mij manieren/tools zouden aanreiken hoe ik als kind kon omgaan met mijn vragen in momenten van onzekerheid en angst. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijn vragen heb ingeslikt uit angst voor negatief commentaar en negatieve reacties op belangrijke momenten in mijn leven.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij heb aangeleerd dat ik gehoorzaam moest zijn aan autoriteit (leraren, klanten van mijn ouders en andere volwassen mensen (opa, oma, ooms en tantes). Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik leefde vanuit de veronderstelling dat ik niet mocht twijfelen aan het gezag van anderen, waardoor ik mij onderworpen heb aan de eisen van anderen waardoor ik hun ik vragen en woorden niet mocht tegenspreken. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik veronderstelde ‘want als ik wel mijn behoeften of wensen kenbaar maak, hetgeen in tegenspraak was met dat wat de ander communiceerde, naar aanleiding van mijn feedback, negatieve reacties en gevolgen volgden. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik niet tegendraads was in relatie tot dat wat anderen van mij verlangde want, zo werd mij geleerd, dan zou ik immers onbeschoft, ongemanierd, onvriendelijk of onfatsoenlijk zijn.

Ik realiseer mij dat ik als kind, voorafgaand aan het onderdrukken van mijn behoeften en wensen al wist dat kritiek op mijn behoeften en vragen abnormaal en ongebruikelijk was. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij een houding en communicatie heb aangeleerd die dominant is, eisend en direct vanuit mijn aanname ‘wie waren/zijn die anderen in godsnaam om mijn behoeften en vragen te bekritiseren, af te wijzen of belachelijk te maken?  Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik kritiek heb op in relatie tot mensen die mijn Zelfoprechte autoriteit afwijzen. Als en wanneer ik veronderstel dat anderen mijn autoriteit afwijzen, dan Stop ik en Adem. Ik stel mijzelf ten doel dat ik onderzoek welke de criteria zijn die de energie van conflict in mijzelf veroorzaken.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij onbegrepen en niet gesteund voelde om mijn behoeften, angsten en vragen te bespreken. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik begreep dat mijn ouders hun stuk, waaruit ruzie, conflict en onveilige sfeer ontstond, niet inzagen, waardoor ik dacht dat zij met onbegrip reageerden op mij. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik onder alle omstandigheden de goede vrede wilde herstellen en bewaren, waardoor ik mijn behoeften onderdrukt heb, en in de energie van conflict ben gekropen met als doel om deze energie om te buigen naar aangepast gedrag waardoor de sfeer in huis positief werd omdat ik dacht dat ik de aanleiding was voor het conflict gedrag van mijn ouders. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik van mening was dat ik verantwoordelijk was om de goede vrede te herstellen of bewaren. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik antipathie heb ontwikkelt tegen agressief gedrag en fysiek geweld. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik de negatieve energie wilde ontwijken, waarmee ik mij geïdentificeerd heb, als was het mijn schuld omdat ik dacht dat mijn gedrag aanleiding was voor het conflictgedrag van een van mijn ouders. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij afhankelijk heb gemaakt van negatieve reacties waardoor ik in mijzelf steeds vaker de negatieve energie van vrees ging ervaren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik het idee kreeg dat er ieder moment iets naars kon gebeuren waardoor ik mij niet veilig voelde. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat mijn angsten die irreëel zijn, toch mijn leven gingen beheersen. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat zodra ik iets in gang wil zetten veronderstel dat een relatie toch wel weer stuk loopt, dat ik focus op verlies van inkomen, verlies van een baan, verlies van een goede gezondheid, vrienden en in hoofdzaak het verlies van het gevoel van veiligheid. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik in mijzelf een worse-case-scenario vrees, mind veronderstellingen waaraan de irreële energie van vrees plakt, hetgeen ik oprecht onder ogen moet komen. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik door alcohol gebruik deze negatieve vrees energie kon beheersen en controle kreeg met tot gevolg dat ik destructief ging spelen met mijn gezondheid. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik verlang naar genegenheid en deze genegenheid ook vrees omdat ik mij realiseer, zie en begrijp dat dit gevoel van genegenheid nooit door anderen of iets anders (alcohol) vervuld zal worden. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik er vanuit ga dat niemand echt mij zal houden. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij aangetrokken voel tot mensen die nogal kil en terughoudend zijn omdat ik verwacht dat zij mij toch weer afstoten. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik uit vrees voor genegenheid terughoudend ben omdat ik ervan uit ga dat iedere relatie die ik wil aangaan gedoemd is te mislukken. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij bedrogen voel waardoor ik heen en weer geslingerd wordt tussen gevoelens van woede, eenzaamheid en gekwetstheid. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik door de onderdrukte energie van boosheid en gevoelens van ongenoegen juist mensen afstoot en zo mijn gevoel van tekortkomen in stand houdt. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik nooit echte genegenheid en vrede, waarnaar ik verlangde, heb ervaren. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik niet weet wat (zelf) oprechte aandacht en behulpzaamheid betekent. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik bij schijnbare complimenten van mensen uit mijn omgeving een gevoel van euforie ervaar. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik naar aanleiding van externe positieve  bevestiging een soort geluksgevoel ervaar waar ik niet me kan dealen, waardoor ik twijfel ervaar en vrees of dit compliment oprecht bedoeld is, en de energie die ik vervolgens ervaar wil onderdrukken met alcohol.

Wat betekent het voor mij (in mijn huidige leven) als ik tijdens dagelijkse situaties op mijn werk of in relatie tot andere mensen ongevraagd mijn hulp aanbied?

Wat verwacht ik terug van anderen als ik mijn behoeften, gedachten, emoties en gevoelens onderdruk, mijn mind beleving wat ik eigenlijk wel wil uitspreken en daarvoor om aandacht vraag?

Wat betekent het voor mij als mensen niet reageren op mijn behoeften? Weten zij wat mijn behoeften en wensen zijn?

Wat betekent het voor mij als anderen mij tegenspreken en hun mening communiceren?

wordt vervolgd.

Dag 436 alcohol

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijzelf toesta dat ik mij overgeef aan dagelijks alcohol gebruik.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik door dagelijks alcohol gebruik interesse verlies en taken in mijn dagelijks leven niet uitvoer.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik door dagelijks alcohol gebruik interesse verlies in mijzelf.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik de gedachten in mijn hoofd accepteer en overga tot de keuze dat ik dagelijks alcohol wil nuttigen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik dagelijks focus op alcohol gebruik.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik door het gebruik van alcohol interesse verlies in dat wat ik realiseren wil.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik niet meer weet wat ik wil realiseren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik denk en veronderstel dat ik iets moet realiseren en omdat ik beschrijf dat ik iets moet realiseren, fysiek ervaar dat ik trek krijg in een salade die in de koelkast staat.

Ik stel mijzelf ten doel dat ik mijn zelfvergevingen schrijven weer oppak omdat ik fysiek ervaar, omdat ik de invloed van mijn gedachten onder ogen kom, voorzien van informatie, mij weerhoudt om de realiteit in hier te ervaren.

 

 

Dag 432 day 3 adjustment

Een belangrijk inzicht naar aanleiding van mijn vorige blog is dat ik altijd gedacht heb dat ik anderen een plezier moest doen. Ook op momenten als iets voor mij onredelijk was.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik denk dat ik anderen een plezier moet doen om in de smaak te vallen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik informatie van mensen of situaties om mij heen gebruik als graadmeter en startpunt van mijn gedachten.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik vaak ‘ja in plaats nee’ gecommuniceerd heb om de goede vrede te bewaren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard door ‘niet mijn nee te communiceren’ wilde vermijden dat de ander zou reageren vanuit de energie van conflict, kritiek of woede.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik in mijzelf de energie van conflict, kritiek of woede heb aanvaard en toegestaan.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik bereid was om confrontaties uit de weg te gaan uit angst voor negativiteit in de vorm van  kritiek, woede en conflict de keuze heb gemaakt om mijn behoeften te verzwijgen.

Lange tijd voelde ik mij door het gedrag van D miskend, gekrenkt, schuldig en wanhopig (zie vorige blog). Want, alsof het de normaalste zaak van de wereld was, heeft D nooit een woord gerept over het ontstaan van dit voor mij traumatische incident. D die volgens mijn opvatting verantwoordelijk was voor het ontstaan van dit incident.

En omdat ik van D door het gemis van uitleg en informatie over de aanleiding van zijn gedrag nooit ondersteund werd veronderstelde dat ik verantwoordelijk was voor het ontstaan van dit incident omdat ik veronderstelde dat D door mijn gedrag laaiend van woede M fysiek en verbaal mishandeld heeft.

Daarom heb ik destijds door afhankelijkheid en loyaliteit de keuze gemaakt om mijn nare gevoelens en krenkingen met niemand te bespreken en deze bij voorkeur niet langer te willen voelen en als geheime ervaring in mijzelf te onderdrukken.

Ik realiseer mij nu, 38 jaar later, dat ik destijds niet verantwoordelijk was voor de keuze en het gedrag van D.

Ik realiseer mij zie en begrijp dat ik aan mijn ervaring van dit incident in mijzelf als informatie/interpretatie/herinnering/keuze in mijzelf heb aanvaard en toegestaan mijn verantwoordelijkheid betreft.

Rebelleren – in opstand komen tegen het heersende gezag; oproer maken, opstaan, tegen iets in opstand komen, verzetten.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik (positieve) goedkeuring verlang door mijn best te doen om in de smaak te vallen bij anderen waardoor ik geen (negativiteit) kritiek duld/verwacht.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik in situaties eerst de kat uit de boom kijk en mensen grondig observeer en inschat hoe zij kunnen reageren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik door mijn keuze om mijn woede niet te uiten een afkeer heb ontwikkelt om onderdrukte energie van woede te uiten.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik als kind destijds de energie van kritiek, krenking en woede in mijzelf heb aanvaard en toegestaan.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mensen negatief veroordeel zodra zij volgens mijn mind interpretatie en waarneming kritiek of woede manifesteren/uiten waardoor ik in mijzelf een gevoel van weerzin, onmacht en angst ervaar waardoor het lijkt dat ik fysiek bevries en dan passief reageer.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mensen veroordeel die rebelleren of zelfbewust communiceren omdat ik de energie van woede en conflict verafschuw,

wordt vervolgd.