Dag 561 vooroordelend.

Voor context zie vorige blog dag 560: zwakkeling.

Veroordelen in mijn vorige blog was ik geïrriteerd naar aanleiding van ‘niet geïnformeerd worden of een afspraak wel of niet zou doorgaan.’Het ontbrak me aan specifieke informatie waardoor ik de energie van het ongewisse manifesteer.’

Ik realiseer me zie en begrijp dat mijn inner irritatie geactiveerd werd omdat ik participeerde in de energie van het ongewisse en vervolgens automatisch veronderstel ‘ik wordt genegeerd’ waarop ik vervolgens veroordelend dacht.

Ik realiseer me zie en begrijp, in zo’n moment plopt een gedachte in mijn geest op en zonder me zelf te aarden volg ik mijn geest, als gedachten en impulsen, met als gevolg dat ik beschuldigende instructies aan de ander communiceer over hetgeen ik wenselijk acht.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik bevooroordeeld reageer.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik allergisch, oplettend en kritisch ben in relatie tot andere mensen die bevooroordeeld zijn in hun communicatie, lol.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik met ergernis reageer op mensen die bevooroordeeld zijn, bijvoorbeeld in relatie tot de doelgroep waarmee ik samenwerk.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik zelf ook bevooroordeeld ben in relatie tot mensen die bevooroordeeld reageren op de doelgroep waarmee ik samenwerk.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik als kind onbegrip heb aanvaard in relatie tot familieleden die bevooroordeeld en miskennend reageerden op mensen met in hun beleving afwijkend gedrag.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik geen begrip had voor familieleden die kritisch en corrigerend waren in hun commentaar in relatie tot mensen die in hun ogen deviant gedrag manifesteerde.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik plaatsvervangende schaamte en verdriet heb ervaren naar aanleiding van bevooroordeeld gedrag van familieleden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik me aangetrokken voel tot mensen die deviant gedrag vertonen omdat ik nieuwsgierig ben naar het verhaal van de mens achter hun gedrag en zogenaamde maskerade.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat familieleden wenselijk uiterlijk en gedrag suggereerden en in mijn beleving eisen veronderstelde waaraan degenen die afweken zouden moeten voldoen.

Correctie onder dwang

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik participeer in de energie van afkeuring als ik mensen ontmoet die ongevraagd een ander corrigeren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik ergernis ervaar als iemand de ander ongevraagd corrigeerd zonder uitleg van redenen over hoe dan wel van gewenst gedrag.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik ergernis en onbegrip ervaar als men een ander zonder uitleg gewenst gedrag en uiterlijkheden oplegt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik ergernis ervaar bij mijn waarneming en interpretatie van een ongevraagde corrigeerderende handeling.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik dan veroordelend en geërgerd denk: gvd zonder uitleg instrueert men ‘ogenschijnlijk gewenst gedrag’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken wanneer de ander niet geïnformeerd wordt over de bedoeling van de door de één veronderstelde correctie, dat ik deze handeling ervaar als een dwangmatige correctie waardoor gecontroleerd worden en het ongewisse gemanifesteerd word.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik ongevraagd corrigeren zonder toelichting en uitleg van redenen als iemand besturen en zelfregie ontnemen ervaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik allergisch reageer op een ongevraagde gedragsaanwijzing, door de een bepaald de ander onder dwang corrigerend.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik verlang naar communicate op basis van gelijkwaardigheid waarin dwangmatig vooroordeel ontbreekt en dialoog tot eenheid en gelijkheid factoren zijn van communicatie.

Als en wanneer ik irritatie ervaar omdat volgens mijn opvatting tijdens communicatie dialoog en overleg ontbreekt, dan Stop ik en Adem.

Ik realiseer me zie en begrijp dat als dialoog en overleg ontbreekt in communicatie een basis van ongelijkheid ontstaat en dwang om ongevraagde gedragsaanwijzing te realiseren. De doelgroep waarmee ik samenwerk, deze mensen worden vaak blootgesteld aan deze beheersmentaliteit en zijn naar eigen zeggen zich niet bewust hoe men zich dient te gedragen.

Ik realiseer me zie en begrijp dat ik tijdens een familiebijeenkomst een familielid een neefje van negen corrigeerde zonder toelichting van reden waardoor de aanleiding van deze blog in mijn mind opplopte.

Ik realiseer me zie en begrijp dat ik zelf zonder opgaaf van redenen wel vaker een ander in het ongewisse achterlatend, heb laten zitten zonder opgaaf van redenen.

Ik realiseer me zie en begrijp dat ik focus op eigenschappen in mezelf: zoals onbegrip; vooroordeel; het ongewisse; ongevraagde correctie; dwang; dialoog; gelijkwaardigheid en deviant gedrag, elementen zijn die getriggerd worden in mezelf als mezelf aanvaard en toegestaan, energetische kenmerken, positief of negatief geladen, die geactiveerd worden in relatie tot anderen.

Ik stel mezelf ten doel: ‘vooral doorgaan’ met zelf aanvaarde eigenschappen die ik mezelf toesta erkennen en onder ogen komen in relatie tot mensen en situaties in mijn dagelijkse leven.

Desteni

Day 555 Just read this without interpretation

Just read this without interpretation. Just look and read it. Words which I address at myself. Because I wrote a blog about sex addiction and I’m not sure to post it. It’s my fear. That I will receive critique. Please understand my lonelyness within this addiction. Instead of accepting the fear I create an excuse ‘please Jan you was addicted to sex and thats why you are feeling lonely’.

Please’ I realize see and understand that please is loaded with the energy of victimization. I guess, lol. Or perhaps it’s just indifference, apathy, unconcern, disinterest, nonchalance, insouciance. This words I used (sounds like abused) Stigmatized the people in my Intimate circle. The people whose comments following at my questions Became Predictably unpredictable for me.

The addiction of fear to receive criticism. In the same moment fears of receiving critique I was longing for connection and understanding. For unconditional Support and Involvement. Understanding. With an open view without giving me any advice. Only understand the why of my addictions. Twice I was in a clinic. For autobiography therapy and detox my body. In the first six weeks of my stay I worked in the fruit and vegetable gardens. A period in which I was observed and after six weeks was incorporated into a therapeutic community. I was getting biological medication for Psychotic symptoms and Bipolar epidodes.