Dag 471 Compliment

Kort geleden kreeg ik een compliment naar aanleiding van een prestatie die ik geleverd had. Als kind verlangde ik naar complimenten: lees positieve bevestiging. Ik was van mening dat ik met name kritiek kreeg naar aanleiding van geleverde prestaties of andere inspanningen. Daarom was ik op zoek naar positieve aandacht. Omdat ik vaak kritiek kreeg was ik in de veronderstelling dat ik niet voldeed aan de verwachtingen van anderen. Daarom twijfelde ik aan mijn eigen prestaties of inspanningen en werd zenuwachtig en angstig bij de gedachte ‘doe ik wel het juiste/goede’. En omdat ik twijfelde aan mezelf, complimenteerde door een compliment mijn onderdrukte negativiteit zich meer en meer. Ik werd me meer en meer bewust van mijn onzekerheid om het juiste te doen.

Betekenis woorden volgens het woordenboek

het compliment zelfst.naamw.

Uitspraak: [kɔmpliˈmɛnt]
Verbuigingen: compliment|en (meerv.)

Waarderende opmerking

Voorbeeld: `een compliment maken/geven over een goede prestatie`

Gevonden op: www.mijnwoordenboek.nl

Synoniem van compliment:  beleefdheidsbetuiging, loftuiting, pluim, gelukwens, franje, tierelantijn, groet, galanterie.

Antoniem van compliment/competent: onbekwaam, ondeskundig, incapabel, incompetent.

Mijn interpretatie

Naar aanleiding van mijn prestaties reageerde mijn omgeving nogal ongeïnteresseerd, laconiek, onverschillig en lauw. Niet leuk of plezierig. Hierdoor ging ik mijn prestaties innerlijk als Unheimisch – unheimlich ervaren. De betekenis (van beide) is: griezelig, angstig, onheilspellend. Volgens mijn innerlijke ervaring ging ik mensen en situaties observeren als zijnde ‘voorspelbaar onvoorspelbaar’.

Ik realiseer me dat een compliment innerlijk twijfel oproept. Vandaar dat ik het woord compliment onderzoek in deze blog. Dit omdat ik tijdens mijn verlangen naar complimenten al in de veronderstelling leefde en overtuigd was dat ik onbekwaam, ondeskundig, incapabel en incompetent was. Hierdoor kon/kan ik een compliment innerlijk niet op waarde inschatten.

http://apps.nrc.nl/stijlboek/unheimlich-unheimisch.

Het woord ‘unheimisch’ klinkt/ervaar ik innerlijk als ‘me in mijn eigen woonruimte onveilig ervaren. ‘Heim’ – wat thuis betekent. Innerlijk heb ik in mijn fysieke leefomgeving, door kritiek, onvrede en onrust ervaren. Echter, innerlijk was ik op zoek naar erkenning en waardering. In mijn gedrag profileerde ik me beleefd en vriendelijk om mensen gunstig te stemmen en hen complimenten te ontlokken. Hetgeen averechts werkte omdat ik mijn onderdrukte veronderstellingen in de vorm van onbekwaamheid, ondeskundigheid, incapabel zijn en incompetentie, hetgeen ik onderdrukte, wilde compenseren. Hierdoor blijft de energie die aan woorden plakt innerlijk voortbestaan.

Zelfvergeving

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik me innerlijk unheimisch ervaar bij het ontvangen van een compliment.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik een compliment ‘wat cool je hebt een baan, gefeliciteerd’ niet op waarde kan inschatten.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mijn innerlijk onderdrukte idee en aanname dat ik incompetent, onbekwaam en incapabel was wilde compenseren met het ontlokken van complimenten.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat het ontlokken van complimenten averechts werkt(te) omdat de negatieve energie van incompetentie en inadequaat zijn de kop opsteekt.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat de negatieve energie van incompetentie en inadequaat zijn de kop opsteekt zodra ik een compliment ontvang waardoor ik innerlijk wantrouwen ervaar en vaak onverschillig reageer.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk wantrouwen ervaar als ik een compliment krijg.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik met mezelf overeen gekomen ben dat ik incompetent, onbekwaam en incapabel was waardoor ik me innerlijk wijsgemaakt heb ‘ik ben het niet waard dat ik prestaties ervaar waaraan ik voldoening ontleen’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik het niet waard ben om voldoening te ervaren uit mijn dagelijkse praktische bezigheden zoals huishoudelijke taken en vrienden bezoeken omdat ik altijd het idee heb ‘het is nooit niet goed genoeg wat ik doe’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik onverschillig reageer als ik een compliment ontvang ondanks de daadkracht die ik ook manifesteer tijdens vrijwilligerswerk, waarvoor ik van collega’s complimenten heb ontvangen in de vorm van getuigschriften waar ik niet om gevraagd heb.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mezelf tekort doe door te geloven dat ik het niet waard ben/was om voldoening in mijn leven te ervaren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik het niet waard was waardoor ik nogal een destructieve levensstijl heb aangenomen waarmee ik mijn veronderstellingen (onbekwaam, incompetent en incapabel zijn) bleef voorzien van negatieve energie.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb als kind te denken dat ik een compliment nodig had als bevestiging om mijn veronderstelling te ontkrachten dat ik het niet waard was.

Als en wanneer ik tijdens een compliment onverschillig reageer, stop en adem.

Ik realiseer me zie en begrijp als ik onverschillig reageer tijdens complimenten ontvangen de energie van mijn onderdrukte veronderstellingen dat ik onbekwaam, incompetent en incapabel ben blijf voeden en onderdrukken.

Ik stel mezelf ten doel dat ik negatief geladen gedachten ‘dat ik onbekwaam ben, het niet waard ben om voldoening te ervaren in mijn leven met zelfvergevingen uitschrijven blijf onderzoeken.

Wil je zelf door schrijven onderzoeken en ervaren welke invloed jouw mind heeft, klik dan op onderstaande links voor meer info:

http://desteniiprocess.com/

http://www.desteni.net/

http://desteni.org/

 

Dag 470 Voorspelbaar onvoorspelbaar.

In mijn vorige blog beschrijf ik mijn veronderstelling ‘voorspelbaar onvoorspelbaar’. Dit in relatie tot de sfeer in huis die ik innerlijk wil veranderen. Zie voor context mijn vorige blog.

Onvoorspelbaar

Grillig (bn)

capricieus, humeurig, korzelig, kronkelend, luimig, lunatiek, maniakaal, nukkig, ongestadig, onregelmatig, onvoorspelbaar, veranderlijk, wispelturig
Onberekenbaar (bn) :
capricieus, grillig, onbetrouwbaar, onvast, onvoorspelbaar, wispelturig, wisselvallig
Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik graag duidelijkheid wil ervaren voorafgaand aan een activiteit zoals een nieuwe baan, eten in een omgeving waar ik niet teveel bekenden wil ontmoeten of in een relatie met een partner.
Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk voorspelbaarheid verlang zodat ik weet wat er gaat gebeuren.
Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik vooraf wil weten wat ik kan verwachten.
Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk structuur en overzicht verlang.
Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk van mijn (ex)partners verlangde dat ze me tot in detail vertelde waar ze waren, wat en met wie ze bezigheden ondernamen tijdens mijn afwezigheid.
Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik naar informatie verlang waarmee ik mijn leven kan controleren waarmee ik de energie van onbetrouwbaarheid in mezelf wil onderdrukken.
Als en wanneer ik innerlijk de energie van onbetrouwbaarheid in mezelf ervaar, stop en adem.
Ik realiseer me een voorbeeld waar ik op straat loop en een grote hond zie lopen die niet aangelijnd is en vervolgens mijn koers verander en een afslag neem om te vermijden dat de hond me kan aanvallen of bijten.
Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb als ik op straat loop en in de verte een grote hond zie lopen die niet aangelijnd is, dat ik vervolgens mijn koers bijstel, een afslag neem om te vermijden dat de hond me kan aanvallen of bijten.
Als en wanneer ik veronderstel dat een grote hond me kan bijten, stop en adem.
Ik realiseer me dat ik mijn omgeving wil controleren omdat ik gevaar wil uitsluiten.
Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk de energie van angst manifesteer omdat ik beren op mijn weg zie.
Als en wanneer ik innerlijk mijn leven wil regisseren, stop en adem.
Ik realiseer me dat ik mijn leven innerlijk in gedachten niet kan regisseren en dat mijn mind gedachten emoties en gevoelens manifesteren waarvoor ik zelf verantwoordelijk ben.
Ik stel mezelf ten doel dat ik bij innerlijke spanning mijn innerlijk conflict (gedachten, gevoelens en emoties) naar aanleiding van een gebeurtenis onder ogen kom en dooradem en vervolgens vasthou aan mijn koers van dat moment, ondanks de innerlijke angst die ik daarvoor ervaar, waardoor ik niet langer wispelturig en onvoorspelbare ben in mijn keuzes.
Wil jezelf je mind onderzoeken en ben je geïnteresseerd hoe jezelf richting geeft aan je Leven, klik dan op onderstaande links:

Dag 469 Bedachtzaam.

Kort geleden heb ik gesolliciteerd naar de functie van ambulant begeleider. Tijdens het eerste gesprek met de verantwoordelijk caseload houder van de groep mensen waarvoor men een medewerker wil werven, sprak  verantwoordelijke haar twijfels uit. ‘Ik heb niet de indruk of je wel aansluit bij deze groep kandidaten’. Op mijn vraag ‘waarom twijfel je’ volgde de reactie ‘dat is een gevoel en ik heb meer bedenktijd nodig om tot een weloverwogen keuze te komen’.

Bij aanvang van het vervolg gesprek, een week later in bijzijn van een collega, werd me bij aanvang medegedeeld dat de organisatie had gekozen voor een ander persoon. Hiermee had men tussentijds een gesprek gehad. Tijdens het eerste gesprek in bijzijn van de directeur had men echter óók opgemerkt dat ik in mijn houding kalm, beheerst en rustig reageer. Bij nader inzien was mijn ’gereserveerdheid’ tijdens het eerste gesprek aanleiding om voor iemand anders te kiezen.

Echter, men ziet mij wel in de rol van vaderfiguur voor een andere vacante functie waarbij kandidaten die kenmerken hebben van onveilige hechting. Mensen die innerlijk vertrouwen en veiligheid willen leren ervaren en eventueel meer durf, initiatief, ontspannen zijn en handelen kunnen ontwikkelen.

Betekenis woorden volgens het woordenboek

Kalm: zonder veel drukte, onrust of beweging. ‘Hij blijft kalm, ook als er veel hectiek en drukte is op het werk’. ‘Vrij van beweging, rustig’.

Kalm: bedaard, bedachtzaam, beheerst, filosofisch, flegmatiek, geduldig, gelaten, gelijkmoedig, goedig, ingetogen, koel, koelbloedig, koud, gereserveerd, laconiek, onverschillig.

Laconiek: kort en bondig, pittig; blijk geven dat men de zaken doodkalm opvat zonder zich druk te maken. Heel erg kalm: ‘hij nam het nare bericht laconiek op’. Doodkalm en zonder zich druk te maken.

Laconiek: achteloos, bedaard, kort en bondig, nuchter, ongeïnteresseerd, ongemotiveerd, onverschillig, lauw, leuk, leukweg, onverstoorbaar.

Gereserveerd: ‘als je je gevoel of mening niet wilt laten merken’ voorbeeld ‘een vriendelijk maar gereserveerd antwoord.

Synoniem: terughoudend. ‘Niet snel laten merken wat je denkt of voelt’.

Gereserveerd of gesloten, de wijn is nog niet voldoende gerijpt, na walsen kan de wijn zich prijsgeven, kan hij voldoende indrukken geven om te voorspellen hoe hij zal evolueren.

Gereserveerd: geheimzinnig, afstandelijk, besloten, gesloten, ingetogen, koel, niet toeschietelijk, opzijgezet, terughoudend, terughoudend.

Gevonden op: www.mijnwoordenboek.nl

Mijn interpretatie

Gereserveerdheid: afstandelijkheid, kilte, koelheid, koelte, terughoudendheid. Beducht op voorspelbaar onvoorspelbare situaties of reacties van mensen. Desinteresse.

Zelfvergeving

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik de indruk wek dat ik mijn spontaniteit niet wil laten merken uit angst en risico dat ik afgewezen kan worden.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk angst ervaar bij het idee ‘ik wordt afgewezen’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik terughoudend en gereserveerd reageer uit angst voor het bericht dat ik afgewezen ben.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk gereserveerdheid heb aanvaard en toegestaan om mezelf te beschermen tegen afwijzing, verwerping of kritiek.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik kalm reageer uit angst omdat ik veronderstel dat mijn omgeving/de persoon naar aanleiding van mijn bijdrage geagiteerd zal reageren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik kalm en terughoudend reageer uit angst dat mijn omgeving naar aanleiding van mijn bijdrage heetgebakerd zal reageren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik kalm en onverschillig reageer uit angst dat mijn omgeving naar aanleiding van mijn bijdrage opgewonden/boos zal reageren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk gereserveerd reageer uit angst voor verwerping van mijn vriendelijkheid, enthousiasme of spontaniteit om te voorkomen dat mijn omgeving wild, zenuwachtig of heethoofdig reageert op mijn bijdrage.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk de wens heb ontwikkelt dat mijn omgeving zachtaardig, betrokken en vriendelijk reageert in relatie tot mijn verwachting dat men wreed of gemeen reageert naar aanleiding van mijn enthousiaste, spontane of vriendelijke bijdrage.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik zwijgzaam toekeek als mijn omgeving heethoofdig of zenuwachtig reageert en dat ik mijn spraakzaamheid ‘om mijn behoeften te delen heb ingeslikt’ uit innerlijke angst aanvaard en toegestaan vanuit mijn idee dat ik mezelf verantwoordelijk heb gemaakt dat ik in huis de goede vrede niet wil verstoren maar wil bewaren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik met mezelf overeen gekomen ben dat ik ten alle tijden de goede vrede wil bewaren of wil herstellen in het belang van het wandelen van eenheid en gelijkheid in vredelievendheid voor Alle Leven.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk de energie van vredelievend vergelijk met de energie van agressie, emotioneel en fysiek geweld.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb ‘als ik innerlijk naar vredelievendheid verlang’, me realiseer, zie en begrijp dat ik vredelievendheid innerlijk vergelijk met de energie van agressie.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk vredelievendheid in relatie breng met gewelddadigheid.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik gewelddadigheid ervaar als verstoring van vredelievendheid.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb als kind te denken ‘was het maar vredig in huis’ op momenten dat ik innerlijk de energie van agressie heb ervaren op momenten dat V gewelddadig en heethoofdig reageerde.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat M vervolgens laconiek en gereserveerd reageerde naar aanleiding van het agressieve gedrag van V.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik het gedrag van V vervolgens naar de buitenwereld toe ‘als de goede vrede profilerend/etalerend interpreteerde’, waardoor ik innerlijk de opvatting heb aanvaard en toegestaan dat V zich niet bekommerde om mijn angst voor agressie en geweld ervaring, die ik uit angst voor weer agressie moeten ervaren heb ingeslikt met als doel om te voorkomen dat de goede vrede weer verstoord zou worden.

Als en wanneer ik innerlijk de energie van agressie ervaar, Stop en Adem.

Ik realiseer me zie en begrijp dat ik innerlijk verlang naar vredelievendheid op momenten dat ik innerlijk in relatie tot mijn omgeving de energie van agressie en geweld ervaar.

Ik realiseer me dat ik mijn omgeving wil controleren en alert was/ben om te voorkomen dat ik me innerlijk onveilig of unheimisch ervaar.

Unheimisch, naar het Duitse unheimlich. De betekenis (van beide) is: griezelig, angstig, onheilspellend. http://apps.nrc.nl/stijlboek/unheimlich-unheimisch

Lees: unheimlich volgens mijn innerlijke ervaring ‘mensen en situaties zijn voorspelbaar onvoorspelbaar’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik me vooraf aan situaties innerlijk unheimisch ervaar omdat ik die situaties/mensen innerlijk wil controleren op veiligheid en vredelievendheid omdat ik die mensen of situaties vergelijk met mijn vooronderstelling/opvatting ‘je bent wel of niet welkom zoals je bent’, waardoor ik innerlijk de energie van unheimlich ervaar.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk de energie van twijfel ervaar/manifesteer, omdat ik participeer in twijfel omdat ik innerlijk twijfels ervaar naar aanleiding van ‘de intenties van mensen’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk de energie van twijfel ervaar in relatie tot mensen die zich volgens mijn beleving spontaan, met enthousiasme of zich vrolijk gedragen/reageren omdat ik verwacht dat hun gedrag, hetgeen ik interpreteer als positief geladen energie/stemming/gedrag ‘ieder moment abrupt kan omslaan in negatief geladen antoniem(en)’.

Antoniem:

Spontaan – berekend

Enthousiasme – reserve

Vrolijk – somber

Spontaan: als je iets meteen, zonder lang nadenken zegt of doet, of als iets daar blijk van geeft.

Spontaan: eigen goeddunken, vrijwillig, uit eigene beweging, vrije wilskracht, vrijwilligheid, vanzelf optredend, Zelfoprecht gewild of veroorzaakt, spontaan in vreugde of verdriet. http://www.encyclo.nl/begrip/spontaan

Flegmatiek, flegmatisch personage: koel, onverschillig.

Als trefwoord met bijbehorende synoniemen: kalm, koel, koud, onaandoenlijk, onbewogen, ongevoelig, onverschillig, onverstoorbaar, stoïcijns, bot, lauw, ongevoelig.

Als synoniem van onverschillig, kalm, onbewogen, traag, lui, lauw, koelbloedig, gelijkmatig.

Gelijkmatig: evenwichtig, flegmatiek, gelijkmoedig, standvastig.

http://synoniemen.net/index.php?zoekterm=flegmatiek

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik me innerlijk verzet tegen onrecht wat me wordt aangedaan, door te denken dat mensen me afwijzen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk teleurstelling en boosheid ervaar omdat ik veronderstel dat ik wordt afgewezen voor de andere functie.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk twijfel nadat de organisatie me een andere functie heeft aangeboden ‘waarop ik zonder na te denken ‘ja zeg’ omdat ik achteraf denk dat ik niet vasthoudend ben en niet vasthou aan mijn overtuiging dat ik wel geschikt ben voor die functie.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk de energie van het personage ‘ik ervaar me innerlijk unheimlich’ manifesteer waarin ik participeer.

Als en wanneer ik me innerlijk unheimisch ervaar, Stop en Adem.

Ik realiseer me dat ik op grond van ‘ik wil innerlijk de goede vrede ervaren’ een baan accepteer, een functie waarover ik onvoldoende informatie heb gekregen (wel verzocht om een derde gesprek) waardoor ik innerlijk twijfel ervaar.

Ik stel mezelf ten doel dat ik meer specifieke informatie vraag aan de organisatie, relevante informatie die ik nodig heb om mijn keuze weloverwogen te maken voordat ik mijn handtekening plaats onder de arbeidsovereenkomst.

Wil je zelf door schrijven onderzoeken welke invloed jouw mind heeft, klik dan op onderstaande links voor meer info:

http://desteniiprocess.com/

http://www.desteni.net/

http://desteni.org/

Dag 451 Mr. Me Selfish 3

Kort geleden kreeg ik een email bericht van een collega die voor ons team de planning verzorgd. Ik had hem kort daarvoor in een voor mij overzichtelijk format wijzigingen toegestuurd.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik naar aanleiding van een schema dat ik aan de plan collega verstuur denk dat hij in mijn ogen agressief reageert, omdat ik zijn bericht ervaar als agressief, omdat ik veronderstel dat hij agressief reageert, niet begrijp en inzie dat het mijn agressie betreft waarvoor ik hem verantwoordelijk wil maken.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij verdedig door hem verantwoordelijk te maken voor mijn agressie naar aanleiding van zijn opmerking ‘ja maar ik verzorg toch de planning!?’, waardoor ik mij niet realiseer, zie en begrijp dat hij mij wil wijzen op zijn verantwoordelijkheid, dat hij toegewijd is aan zijn taak om de planning volgens zijn inzichten te organiseren. 

In zijn communicatie via email verwacht/verzoekt hij van mijn collega’s dat zij rechtstreeks hun wijzigingen aan hem moeten doorgeven. Dus niet via mij.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard, omdat hij ziek was de keuze heb gemaakt om wijzigingen in de planning, die ik van collega’s door krijg, te verwerken in een voor mij goed bedoeld handig overzicht.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik zonder overleg met hem ongevraagd dit initiatief heb genomen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik naar aanleiding van mijn initiatief veronderstel dat hij de keuze heeft gemaakt om te stoppen met de planning.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik in mijzelf oordeel omdat ik zijn beslissing ervaar als onverschillig.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik veronderstel als het mijn collega niet zint, omdat ik denk dat het hem niet zint dat ik door middel van mijn overzicht wat ik hem mail aan hem wijzigingen doorgeef in de planning naar aanleiding van zijn reactie denk dat mijn initiatief hem niet zint en dat hij daarom (volgens mijn aanname en denken) zijn keuze’s maakt en vervolgens denk als het hem niet zint ‘dan gooit hij het bijltje erbij neer’ is onbereikbaar voor overleg en zonder verdere uitleg van zijn keuze ontloopt hij zijn verantwoordelijkheid.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik de actie van de planner veroordeel, hier mijn woorden aan toeken, en omdat ik denk dat hij zonder verdere uitleg van zijn keuze van mening ben dat hij zijn verantwoordelijkheid ontloopt, omdat ik mij niet realiseer zie en begrijp dat ik van hem verlang dat hij zich aan mij moet verantwoorden voor zijn besluit en verwacht dat hij aan mij verantwoording moet afleggen waarom hij stopt met de planning.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard zodra ik van  mening ben dat het hem niet zint te denken dat hij zijn verantwoordelijkheid ontloopt.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik van een ander verlang dat hij verantwoording moet afleggen aan mij voor de keuzes die hij/zij/de ander maakt.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik van anderen verlang dat zij voor hun keuzes aan mij verantwoording verschuldigd zijn.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik van anderen verlang dat zij verantwoording afleggen aan mij. Als en wanneer ik verlang dat anderen hun keuzes aan mij moeten verantwoorden, Stop en Adem. Ik realiseer mij zie en begrijp als mensen keuzes maken die mij niet zinnen dat ik verlang dat zij zich daarvoor moeten verantwoorden omdat ik een andere mening heb die niet aansluit bij deze keuzes.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard als mensen keuzes maken die mij niet zinnen dat ik verlang dat zij zich daarvoor aan mij moeten verantwoorden omdat ik een andere mening heb die niet aansluit bij de keuzes van de ander(en).

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard te denken dat mijn mening beter is als anderen keuzes maken die niet overeenkomen ‘rijmen’ met de keuze die ik voor ogen heb.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik verlang dat anderen zich aanpassen aan en conformeren met de opvattingen die ik voor ogen heb en zodra zij hier van afwijken van mening ben dat zij mij en mijn keuzes niet respecteren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik een doordrammer ben als ik vasthou aan keuzes die ik voor ogen heb waarvan ik denk ‘zo moet het en niet anders’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik denk dat mijn keuzes heilig zijn in relatie tot keuzes die anderen maken waardoor ik mij realiseer zie en begrijp dat ik bijdraag aan afgescheidenheid en conflict in mijzelf, hetgeen ontstaat door de mening die ik voor ogen heb omdat ik van mening ben dat mijn keuze beter is dan die van een ander.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat mijn mind denken mij toestaat dat ik de mening ben en mijzelf toesta dat ik anderen bekritiseer en veroordeel omdat mij realiseer zie en begrijp dat ik hen mijn zin/wil/mening wil opleggen en doordrijven ten koste van de mening van een ander.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik niet zie, mij niet realiseer en begrijp dat het verschil van mening wat ik projecteer op de ander het verschil van mening is in mijzelf wat ik niet eerder onder ogen kwam.

Oeps…..  

Dag 450 Mr. Me Selfish 2

Kort geleden kreeg ik een email bericht van een collega die voor ons team de planning verzorgd. Ik had hem kort daarvoor in een voor mij overzichtelijk format wijzigingen toegestuurd. Naar aanleiding van dit schema reageerde hij in mijn ogen agressief met de opmerking ‘ja maar ik verzorg toch de planning!?’ Want volgens hem verwacht hij van mijn collega’s dat zij rechtstreeks hun wijzigingen aan hem moeten doorgeven. Dus niet via mij. Omdat hij ziek was heb ik de wijzigingen verwerkt in een handig overzicht. Zonder overleg met hem heb ik ongevraagd dit initiatief genomen. Naar aanleiding van mijn initiatief heeft hij de keuze gemaakt om te stoppen met de planning.

Mijn oordeel: zijn beslissing ervaar ik als onverschillig. Want als het hem niet zint gooit hij het bijltje erbij neer, is niet bereikbaar voor overleg en zonder verdere uitleg van zijn keuze ontloopt hij zijn verantwoordelijkheid.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik de keuze van de planner veroordeel en zijn beslissing ervaar als onverschillig omdat ik denk ‘want als het hem niet zint gooit hij het bijltje erbij neer en is onbereikbaar voor overleg.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik zijn gedrag veroordeel en aan zijn manier van handelen de consequentie/gedachten verbind, zonder hem persoonlijk gesproken te hebben over de reden van zijn besluit, dat ik zijn gedrag als negatief ervaar, omdat hij volgens mij zonder verdere uitleg van zijn keuze zijn verantwoordelijkheid ontloopt.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik van hem verlang dat hij zijn besluit toelicht, en dat ik zonder zijn uitleg, wat ik van hem verwacht, mijn oordeel op hem plak.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik aan de reactie van de planner de consequentie verbind dat hij agressief reageert ‘omdat ik naar aanleiding van een wijziging in de planning ’ denk dat de planner mijn hulp bereidheid niet waardeert, omdat in mijn ogen, innerlijk zijn reactie, zoals in mijzelf aanvaard en toegestaan, agressief overkomt. Als en wanneer ik innerlijk ervaar dat de reactie van een ander op mij agressief overkomt, Stop en Adem.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik naar aanleiding van de reactie van de planner denk dat mijn inzet niet gewaardeerd wordt. Als en wanneer ik denk dat dat mijn inzet niet gewaardeerd wordt, Stop en Adem.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik naar aanleiding van de agressieve reactie van de planner denk dat mijn gedrag afwijkend is, omdat de planner in mijn ogen agressief reageert waardoor ik denk dat ik voor mijn inzet bestraft wordt. Als en wanneer ik mijn inzet veroordeel, Stop en Adem.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard te denken dat de planner agressief werd door mijn ongevraagde hulpaanbod.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard te denken als ik ongevraagd mijn hulp aanbied associeer met ongehoorzaamheid.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik hulpbereidheid verwar met afwijkend gedrag.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik hulpbereidheid ervaar als ongehoorzaamheid, waardoor ik denk dat anderen mijn initiatief en hulpbereidheid veroordelen, zodra anderen anders reageren dan wat ik verwacht, omdat ik mij op dat moment niet realiseer, zie en begrijp dat ik denk dat zij mijn hulpbereidheid veroordelen, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ik mijn hulpbereidheid en ongevraagd initiatief veroordeel, wat mij onzeker doet voelen binnenin mij. Als en wanneer ik mij onzeker voel omdat ik mijn gedrag veroordeel, Stop en Adem.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard te denken dat ik door mijn negatieve zelfoordeel afwijk van anderen zodra zij mijn behulpzaamheid niet positief interpreteren, omdat ik mij niet realiseer, zie en begrijp dat als hun reactie afwijkt van wat ik van binnen verwacht, vervolgens denk ‘ik ben fout/ongehoorzaam’. Als en wanneer ik mijn ogen geen positieve bevestiging krijg wat mij onzeker maakt, Stop en Adem.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik anderen verantwoordelijk maak voor de reactie die ik innerlijk ervaar, als zij een – in mijn ogen – andere betekenis toekennen aan mijn initiatief en ongevraagd hulpaanbod.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijn ongevraagd hulp aanbod associeer met ongehoorzaamheid en dat ik verantwoordelijk ben dat mijn gedrag bij de ander agressie kan uitlokken, omdat ik als kind veronderstelde dat ik verantwoordelijk en schuldig was voor de reactie van mijn vader.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard te denken als ik mij schuldig voel en verantwoordelijk voor de reactie van een ander, omdat ik ongevraagd mijn hulp aanbied, mij realiseer zie en begrijp dat ik mijn gedrag vergelijk met ongehoorzaam gedrag wat agressie/straf veroorzaakt, zoals ik dit als kind in mijzelf heb aanvaard en toegestaan naar aanleiding van de reactie van mijn vader nadat ik ongevraagd mijn hulp heb aangeboden waarop hij vervolgens agressief reageerde.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik hulp bereidheid vergelijk met afwijkend gedrag omdat ik denk dat mijn initiatief aanleiding was/is voor de reactie van een ander.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik denk dat mijn ongehoorzaamheid aanleiding was/is voor de reactie van een ander.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik denk dat mensen onbetrouwbaar zijn als zij niet eerlijk hun excuus aanbieden.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard te denken als mensen niet eerlijk hun excuus aanbieden denk dat zij/deze mensen onbetrouwbaar zijn en niet betrokken bij mijn welzijn.’

Hieruit positief voortkomend:

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard te denken dat mensen betrouwbaar zijn en niet vreemd als zij eerlijk en oprecht hun excuus aanbieden.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard te denken als mensen excuus aanbieden dat dit voor mij betekent dat zij betrouwbaar zijn.

Zelfcorrectie

Ik realiseer mij zie en begrijp dat de planner zelf wijzingen wil verwerken in de planning en dat hij deze informatie rechtstreeks wil ontvangen en niet via mij.

Ik stel mijzelf ten doel dat ik bij hem informeer tijdens een persoonlijk gesprek wat hij exact bedoeld met rechtstreeks en niet ‘via-via’ communiceren.

Ik stel mijzelf ten doel omdat ik onder overleg met de planner ongevraagd initiatief heb genomen om tijdens een persoonlijk gesprek te achterhalen waaraan mijn collega behoefte heeft en beter af te stemmen hoe wij onderling effectief informatie uitwisseling op elkaar kunnen afstemmen.

Dag 449 Mr. Me selfish

Ik realiseer mij dat ik in contact met mensen vaak opmerk dat zij naar aanleiding van een email of whatsapp bericht het contact met mij verbreken. Ik kan het moeilijk verteren als ik niet weet wat hiervoor de aanleiding is. Met name dit laatste houd mij bezig.

In relatie tot dit bewustzijn realiseer ik mij het woord kritiek. Ik heb kritiek op de keuze van anderen als zij mij niet het waarom van hun keuze toelichten/verklaren. Ik reageer niet onmiddellijk, neem de tijd om mijn gedachten te onderzoeken en mijn eerste reactie adem ik door en schiet niet gelijk in de verdediging. Tóch komt het woord kritiek in mijn mind/bewustzijn bovendrijven.

Ik realiseer mij zie en begrijp dat ik mij afhankelijk maak van iets anders buiten mij – ‘geen reactie op mijn berichten/vraag’ – mij verteld -‘wie ik volgens anderen moest zijn’ – want ik ervaar innerlijk de energie van kritiek naar aanleiding van mijn berichten waarop geen tegen bericht volgt -. Eigenlijk zou ik dankbaar moeten zijn dat ik deze energie gewaar wordt. Maar zo vervolg ik in mijn mind zonder tegenbericht weet ik tóch niet ‘hoe ik mij anders, beter, duidelijker kan uitdrukken?’.

De doodse stilte die volgt naar aanleiding van mijn bericht/vraag resulteert in verwarring. Dit maakt mij onzeker en radeloos omdat ik in de veronderstelling ben dat ik welgemeend en oprecht mijn bedoeling communiceer. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik vervolgens denk dat de persoon kritiek heeft op mijn bericht/vraag want mijn vraag wordt genegeerd.

Wat ik mij ook realiseer, als ik berichten ontvang die mij niet aanstaan, dat ik óók vaker niet reageer. Oeps.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard ‘dat wat ik moeilijk kan verteren mijn reactie is’, mijn reactie betreft naar aanleiding van berichten, die mij niet aanstaan, omdat ik verlang dat de boodschap mij moet aanstaan, en zo niet, de boodschap en boodschapper negeer, en vervolgens niet reageer.

Kritiek volgens het beeld dat het woordenboek schetst: het noemen van fouten ‘jij hebt altijd alleen kritiek op mij’. Kritiek leveren ‘zeggen wat fout is’. Aanwijzing van gebreken, afkeuring.

Met kritiek bedoelt men de beoordeling van een bepaalde toestand, door deze aan bepaalde criteria, waarden en normen te toetsen. Wanneer iemand kritiek levert, betekent dat, dat hij een bepaald gedrag, een beslissing, instelling, prestatie of gegeven niet zomaar accepteert, maar het naar zijn maatstaven beoordeelt. Kritiek kan betrekking hebben op ieder aspect van het leven. Bij persoonlijke kritiek staat de betreffende persoon centraal. De kritiek richt zich op bepaalde uitlatingen en gedragswijzen van de ander.

Door kritiek te leveren wil men de betreffende persoon op iets attent maken en hem ertoe bewegen van instelling of gedrag te veranderen. Maar kritiek kan ook bedoeld zijn om de andere persoon te kwetsen en te vernederen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik gewend raakte aan mijn beeld wat ik voor ogen had ‘mensen vinden mij niet aardig’ en als zij mij niet aardig vinden hebben zij kritiek op het beeld dat ik voor ogen heb.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik naar aanleiding van mijn beeld als de reactie van mensen mij niet aanstaan, hen niet aardig vind en denk ‘dan hebben zij kritiek op mij’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard als mensen anders reageren dan wat ik van hen verlang, innerlijk de gedachte heb aanvaard ‘ er is iets mis bij die ander’ want zij erkennen mijn behoeften naar erkenning en aardig zijn niet en daarom waarderen zij mij niet.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mensen waarvan ik denk dat zij mij niet aardig vinden, van hen verlang dat zij mij wel waarderen om wie ik ben.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik kribbig reageer als anderen geen aandacht hebben voor mij omdat ik een negatief beeld heb van mijzelf.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard als mensen niet aardig zijn voor mij en wel aandacht hebben voor anderen c.q. hun behoeften, dat ik hen veroordeel.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik in mijzelf naar redenen zoek waarom anderen mij niet bewonderen en anderen wel.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik verlang dat anderen verantwoording afleggen over het waarom van hun keuze om mij geen aandacht te schenken.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik teleurgesteld ben in mensen zodra zij richting geven aan hun agenda.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik de keuze van mensen betwijfel als zij kiezen voor hun activiteiten mij niet realiseer zie en begrijp dat ik van hen aandacht verlang.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik geïrriteerd raak bij de gedachte dat zij geen tijd hebben voor mij.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik naar aanleiding van hun keuze in mijzelf de energie van irritatie en boosheid ervaar en ondanks mijn irritatie en boosheid toch eis dat men tijd vrij maakt voor mij.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik irritatie en boosheid ervaar, ontstaat omdat ik niet oprecht geïnteresseerd ben in de motivatie van de ander, omdat ik alleen oog dat mijn verlangen naar aandacht wordt vervuld.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik gedrag van anderen ervaar als onhebbelijk omdat ik niet de aandacht krijg die ik verwacht.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat mijn behoeften aan aandacht resulteert in egocentrisme omdat ik mij niet verplaats in de ander.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik aardig, vriendelijk en ‘vasthoudend’ blijf omdat ik hoop dat zij hun interesse in mij niet verliezen omdat ik nastreef dat mensen aandacht schenken aan mij en zodra ik deze aandacht niet krijg mijn interesse in de ander verlies.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik van anderen verlang dat zij mijn onvervulde innerlijke mind behoeften vervullen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik de keuze van mensen om wel tijd te reserveren voor anderen negatief interpreteer en veronderstel ‘zij hebben geen aandacht voor mij.’

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik veronderstel dat mensen tijd en ruimte vrij moeten maken voor mij.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik de keuze maak dat ik nijdig wordt als mensen geen tijd en aandacht schenken aan mij en vervolgens gemaakte afspraken met anderen afzeg.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik reageer vanuit mijn mind veronderstelling ‘als’ zij geen tijd vrij maken voor mij ‘dan’ maak ik geen tijd vrij voor anderen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij aanpas aan mijn nijd, omdat ik denk dat anderen kiezen voor zichzelf vervolgens in mijzelf onbegrip ervaar en deze keuze (die ik denk) ervaar als kritiek en afwijzing van mijn behoeften. Als en wanneer ik een vraag heb en niet direct een antwoord krijg, Stop en Adem. Ik realiseer mij als ik via app. iemand iets vraag en niet gelijk antwoord krijg dat de ander mij negeert.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik denk ik wordt genegeerd. Als en wanneer ik zelfzuchtig geen rekening houdt met de agenda/ wensen van anderen, Stop en Adem.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik vaak een voorkeursbehandeling eis en als dit niet gebeurt, in mijzelf de energie van gekrenkt of ondergewaardeerd zijn ervaar.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik positieve aandacht opeis van anderen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat aandacht mijn mind beeld in stand houdt omdat ik mij afhankelijk maak van positieve bevestiging en aandacht van anderen, omdat ik mijzelf negatief beoordeel.

 

Dag 448 Suppress my needs.

Nadat ik ontdekte dat ik mijn behoeften onderdrukte vanuit mijn idee/statement ‘ik wil altijd aardig zijn voor anderen ‘ realiseer ik mij zie en begrijp dat mijn programmeertaal voortkwam uit mijn mind informatie c.q. aanname ‘ik ben niet aardig’.

In mijzelf heb ik ergens in mijn leven een verlangen en de noodzaak gemanifesteerd dat anderen mij aardig vinden. Ik raakte gewend aan het idee om te bedenken wat er bij anderen mis is/was als mijn behoeften ‘ik wil dat jullie mij aardig vinden’ niet werden vervuld. Sinds een aantal maanden heb ik contact met een vrouw. Naar aanleiding van een ontmoeting wil ik graag een vervolg afspraak met haar plannen. Volgens haar lukt dit niet omdat zij een druk leven heeft. Mijn ouders hadden vroeger een  café-bedrijf. Zij waren druk om het hun klanten naar hun zin te maken. Volgens deze klanten was het in de zaak van mijn ouders altijd gezellig was. Mijn ouders waren aardig en vriendelijk voor hun klanten.

Zij hadden nooit tijd voor mij maar wel aandacht voor de klanten. Als kind dacht ik altijd dat het hun plicht was (een ongeschreven regel/afspraak) om aandacht te schenken aan het welzijn van je eigen kinderen. Mijn ouders hadden geen oog en tijd voor mijn behoeften. Ik voelde mij tekort gedaan in mijn verlangen naar positieve bekrachtiging en aandacht voor mijn gevoelens en emoties die ik uit angst voor afwijzing van mijn behoeften (onvervulde verlangen naar positieve bevestiging) heb ingeslikt.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik in mijzelf naar redenen zoek waarom de vrouw geen tijd heeft voor mij.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik verlang dat de vrouw aan mij verantwoording aflegt over het waarom van haar keuzes.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik teleurgesteld ben in de vrouw omdat zij richting geeft aan haar agenda.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik de keuze van de vrouw betwijfel als zij mij verteld dat haar agenda volgeboekt staat met werk, tijd voor haar kinderen en vrienden, tijd voor gezellige activiteiten waarbij zij mij niet betrekt.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik geïrriteerd raak bij de gedachte dat zij een druk leven heeft en daarom geen tijd heeft voor mij.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik kritiek heb op haar keuze omdat zij wel tijd vrij maakt voor anderen en gezellige activiteiten en niet voor mij.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik naar aanleiding van haar keuze in mijzelf de energie van irritatie en boosheid ervaar omdat ik van haar eis dat zij óók tijd vrij maakt voor mij.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik irritatie en boosheid ervaar omdat ik denk dat zij niet geïnteresseerd is in mij want zij reserveert geen ruimte en tijd voor mij.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik haar gedrag ervaar als onhebbelijk omdat zij mij niet uitnodigt om aanwezig te zijn bij gezellige ontmoetingen met haar vrienden en haar kinderen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik haar keuze interpreteer alsof mijn aanwezigheid ongewenst is.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat mijn behoeften aan gezelligheid en aandacht door haar niet gerespecteerd wordt omdat zij mij niet uitnodigt.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik aardig, vriendelijk en ‘vasthoudend’ blijf omdat ik hoop dat zij haar interesse in mij niet verliest.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik innerlijk verlang dat mijn onvervulde behoeften aan externe aandacht, waardering, knuffels (affectie en positieve energie), mijn tekort (negatief) vervuld wordt en bevestigd wil zien door iets of door een ander.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik haar keuze om wel tijd te reserveren voor anderen negatief interpreteer en veronderstel ‘zij heeft wel aandacht voor haar behoeften en niet voor die van mij.’

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik veronderstel dat zij geen tijd en ruimte vrij maakt voor mij en wel voor anderen dit doet om mijn vasthoudendheid te testen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik haar keuze ervaar als afwijzing en vervolgens uit nijd gemaakte afspraken met anderen afzeg omdat ik reageer vanuit de energie van teleurstelling en jaloezie en achteraf denk ‘als’ zij geen tijd vrij maakt voor mij ‘dan’ maak ik geen tijd vrij voor anderen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard zodra mensen waar ik aandacht van verlang geen tijd hebben voor mij de keuze maak ‘dan’ heb ik óók geen tijd voor anderen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij aanpas aan de reacties en needs van anderen, dit ervaar als afwijzing van mijn behoeften, omdat zij kiezen voor hun behoeften, hun keuze ervaar als kritiek op en afwijzing van mijn behoeften en gevoelens.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij ongemakkelijk, onzeker en angstig voel als ik mijn behoeften kenbaar wil maken.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik aardig blijf en toegewijd aan de behoeften van anderen uit angst, die is ontstaan uit de polariteit: mijn verwachting dat ik ‘afwijzing van mijn behoeften (negatief) verwacht, waar ik naar erkenning (positief) van mijn behoeften verlang’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik participeer in de energie die ontstaat uit mijn beeld ‘vervulde en onvervulde behoeften’, ontstaan uit mijn interpretatie van ervaringen/herinneringen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik gedrag van mensen en gebeurtenissen geïnterpreteerd en van een ‘positief/negatief’ label heb voorzien.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik in mijzelf positief en negatief geladen energie onderdruk, als vervulling van en in relatie tot mijn positieve en negatieve verwachtingen/verlangens, behoeften van mijn mind vervuld wilde zien, in relatie tot gebeurtenissen of mensen geïnterpreteerd en waargenomen, waardoor de energie van deze ervaringen/herinneringen, in relatie tot gebeurtenissen en mensen in hier, als toen, getriggerd worden.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik in mijzelf zowel positieve en negatieve energie onderdruk hetgeen zichtbaar wordt in relatie tot gebeurtenissen en mensen in mijn leven.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik de keuze van de vrouw ervaar als desinteresse, ervaar als negatief en afwijzing van mijn onvervulde behoeften.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik haar keuze niet respecteer en veroordeel omdat zij geen prioriteit geeft aan een ontmoeting met mij.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik denk dat ik onbelangrijk ben omdat zij aandacht heeft voor anderen en niet voor mij.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik angstig ben om mijn behoeften kenbaar te maken omdat ik het risico loop dat haar interesse voor mij zal uitdoven, omdat ik rekening houdt met het feit dat haar antwoord afwijkt van mijn verlangen naar haar aandacht.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik denk dat zij niet oprecht geïnteresseerd is in mij omdat mijn verlangen naar aandacht door haar niet wordt beantwoord.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik in mijzelf getriggerd wordt door haar niet uitnodigende gedrag, wat ik ervaar als koel, kil en afstandelijk.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik de keuze maak dat ik ondanks mijn interpretatie van haar gedrag toch vasthoudend, vriendelijk en aardig blijf.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat de energie van mijn onvervulde behoefte mij triggert, mij realiseer dat ik van haar verlang dat zij haar koele afstandelijke gedrag omzet in positieve daden en mij wel uitnodigt om aanwezig te zijn bij gezamenlijke activiteiten die zij onderneemt met haar vrienden.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik geïnteresseerd blijf in deze koele afstandelijke vrouw.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard als ik mijn aardig zijn projecteer gelijktijdig de energie van schuldgevoel ervaar ‘omdat ik haar keuze niet respecteer als zij tijd maakt voor anderen.’

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik egoïstisch reageer als zij tijd maakt voor anderen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik in mijzelf de energie van schuldgevoel en egoïsme manifesteer omdat ik weet wat er in mij omgaat ten opzichte van haar keuze vanwege mijn geaccepteerde en toegestane onzekerheden die ontstaan uit mijn veronderstelling ‘ zij heeft geen tijd ingepland voor mij.’

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik denk dat zij oog heeft voor anderen en daardoor niet voor mij.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijzelf toesta dat ik in mijzelf de energie van afwijzing ervaar en veronderstel dat mij dit door een ander wordt aangedaan. Als en wanneer ik haar verantwoordelijk maak voor mijn gevoel van afwijzing, stop en adem.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik aardig blijf om mijn tekort aan erkenning en waardering te verbergen, projecteer uit angst dat zij mijn tekort aan waardering opmerkt waardoor ik mij niet zelfverzekerd voel. Als en wanneer ik niet zelfverzekerd ben, stop en adem.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik gewaardeerd wil worden, uit angst om niet gewaardeerd te worden voor mijn bijdrage, een zelfonoprecht beeld van aardig zijn projecteer. Als en wanneer ik een zelfonoprecht beeld van aardig willen zijn projecteer, stop en adem.

Ik realiseer mij zie en begrijp dat ik een beeld van aardig zijn op haar projecteer omdat ik niet de energie van afwijzing maar in mijzelf de energie van waardering, erkenning of knuffels (affectie) wil ervaren.’ Ik realiseer mij dat ik aardig ben uit angst voor afwijzing van mijn behoeften.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik door aardig te zijn in mijzelf het tekort aan waardering, erkenning of knuffels (affectie) wil compenseren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard zodra mijn aardigheid onbeantwoord blijft de ander vervolgens bekritiseer of negeer. Als en wanneer ik bij gebrek aan positieve aandacht (waarnaar ik verlang) de ander negeer, stop en adem.

Dag 447 Why I did not liked my mister nice guy image.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard nadat ik ontdekte dat de behoefte om ‘aardig te zijn’ voortkwam en komt uit angst van binnen, als waarheid van mijzelf, dat anderen achter ‘mijn onoprechte’ waarheid zouden komen. Zie vorige blog.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij schaamde voor mijn zelfoneerlijkheid wat ik manifesteerde en projecteerde als imago/personage naar anderen toe.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij verstopte achter mijn  ‘geprojecteerde presentatie van aardig-zijn’ om de zelfoneerlijke waarheid binnenin ‘als zelf’ te verbergen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik ‘aardig’ wilde zijn en door iedereen aardig gevonden willen worden.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik leefde in schuld en schaamte vanwege zelfonoprechtheid in mijzelf.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik niet wou dat ‘anderen de werkelijke waarheid zouden kennen die binnenin mij als mijzelf zelf bestaat/bestond’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij realiseer zie en begrijp dat ik een geprojecteerd beeld van ‘aardigheid’ projecteerde om mijzelf en anderen te bedriegen door ze te laten denken/geloven dat ik was/ben zoals het geprojecteerde beeld terwijl de echte waarheid binnenin mij verborgen lag/ligt achter de zelfonoprechte projectie van ‘aardig zijn’.

Ik zie en begrijp nadat ik oprecht naar binnen ging kijken bij mezelf ten opzichte van de degene tegen ik wie ik opzettelijk aardig ben dat er in mijzelf een oordeel, jaloezie en een mezelf vergelijken was/is ten aanzien van de ander.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard als ik in de aanwezigheid van de ander ben het beeld van ‘aardig’ zijn projecteer om door te kunnen gaan met de zelfonoprechtheid binnen mezelf.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard als ik aardig zijn projecteer in mijzelf gelijktijdig de energie van schuldgevoel ervaar.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik in mijzelf de energie van schuldgevoel manifesteer omdat ik weet wat er in mij omgaat ten opzichte van de ander en omdat het in mij bestaat – bang ben dat het net zo met mij gedaan wordt door een ander, vanwege mijn geaccepteerde en toegestane onzekerheden en minderwaardigheidsgevoelens in en als van mezelf.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik het ‘aardig zijn’ beeld projecteer, vanuit angst, dat wat ik doe gedaan zal worden met mij in en door die ander.

Dus, de praktische toepassing: elke keer dat ik mij realiseer dat ik ‘aardig’ ben tegen een ander – in mezelf observeer wat het is dat ik accepteer en toesta in mezelf ten opzichte van die ander. Hierop pas ik zelfvergeving toe en stop met het van mezelf accepteren en toestaan dat ik ‘aardig wil zijn’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard uit angst voor dat wat ik in mijzelf accepteer en toesta in mezelf naar een ander, omdat ik veronderstel dat een ander dat in zichzelf ten opzichte van mij kan doen.

Realisatie: bang zijn dat dat wat ik mezelf toesta en accepteer, mij door een ander wordt aangedaan.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat wat ik mijzelf toesta mij door een ander wordt aangedaan. Als en wanneer ik een ander verantwoordelijk maak voor mijn reacties, stop en adem.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik aardig ben tegen een ander om mijn tekort aan waardering te verbergen, aardig willen zijn projecteer uit angst dat de ander mijn tekort aan waardering niet opmerkt waardoor ik mij niet zelfverzekerd voel. Als en wanneer ik niet zelfverzekerd ben, stop en adem.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik gewaardeerd wil worden, uit angst om niet gewaardeerd te worden voor mijn bijdrage, een zelfonoprecht beeld van aardig zijn projecteer. Als en wanneer ik een zelfonoprecht beeld van aardig willen zijn projecteer, stop en adem. Ik realiseer mij zie en begrijp dat ik een beeld van aardigheid op de ander projecteer vanuit mijn veronderstelling dat ik in plaats van kritiek, waardering, erkenning of knuffels (affectie) krijg.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat zodra mijn aardigheid onbeantwoord blijft de ander vervolgens bekritiseer of negeer. Als en wanneer ik bij gebrek aan positieve aandacht (waarnaar ik verlang) twijfel aan mijzelf, stop en adem.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik als kind als de waarneming van mijzelf de boodschappen van mijn ouders als dubbele boodschappen geïnterpreteerd heb, die naar buiten toe een positief beeld van aardigheid projecteerde, in hun gedrag dat ik waarnam richting hun klanten, maar binnenskamers de negatieve energie van chagrijnig, verbaal- (en fysiek) agressief en kritisch zijn projecteerde tegen elkaar en tegen mij. Als en wanneer ik door gedrag van anderen in mijzelf verwarring ervaar, stop en adem.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik in mijzelf angst heb gemanifesteerd ten opzichte van gedrag van anderen wat ik waarneem als onvoorspelbaar (dubbele boodschappen). Als mensen onaardig zijn, stop en adem. Ik realiseer mij zie en begrijp als mensen onaardig zijn dat ik van hen verlang dat zij vriendelijk en aardig zijn.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik aardig en vriendelijk wil zijn uit angst voor de angst van afwijzing die ik in mijzelf geaccepteerd heb in relatie tot mijn interpretatie en de manier waarop ik het gedrag en communicatie van mijn ouders beoordeeld heb.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard wat ik in mijzelf accepteer en toesta naar een ander, dat een ander dat in zichzelf ten opzichte van mij kan doen. Als en wanneer ik uit angst voor afwijzing aan mijzelf twijfel, stop en adem.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf mijn bang zijn heb toegestaan en aanvaard uit angst voor dubbele boodschappen, angst energie manifesteer in mijzelf, waardoor ik mijzelf toesta en accepteer, dat mijn twijfel en onzekerheid mij wordt aangedaan door anderen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat zodra mijn aardigheid genegeerd wordt veronderstel dat de ander bazig doet en autoritair waardoor ik veronderstel dat de ander mij zijn autoriteit opdringt. Als en wanneer ik aan gedrag van anderen autoriteit en macht over mij toeken, stop en adem. Ik realiseer mij zie en begrijp dat ik uit angst voor afwijzing, aan de energie van afwijzing macht en autoriteit toeken, die mij beheerst. Als en wanneer de energie van macht en autoriteit mij negatief beïnvloed, stop en adem.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard als ik veronderstel zodra ik kalm en vriendelijk (aardig) mijn argumenten communiceer, en als mijn vriendelijke en aardige communicatie in de communicatie van de ander genegeerd wordt met de opmerking ‘er is geen oplossing voor dit vraagstuk’ dat ik mij realiseer zie en begrijp dat ik zonder onderbouwing en argumentatie van redenen voor deze keuze, vervolgens veronderstel dat de ander geagiteerd, (geprikkeld), chagrijnig, autoritair en bazig is in zijn feedback, waardoor ik denk dat de ander dat in zichzelf opzettelijk doet ten opzichte van mij, waarbij ik mij niet realiseer, zie en begrijp dat dit mijn interpretatie is, informatie betreft uit herinneringen, wat ik in mijzelf heb toegestaan en aanvaard. Als en wanneer ik door mijn interpretatie veronderstel dat de ander negatief communiceert ten opzichte van mijn argumenten, stop en adem.

Ik realiseer mij zie en begrijp dat ik van anderen verlang dat zij hun keuzes onderbouwen en toelichten met voor mij positieve relevante en begrijpelijke argumenten. Als en wanneer ik van anderen positieve en geweldloze communicatie verlang, stop en adem. Ik realiseer mij zie en begrijp dat ik tegengesteld aan positieve aardige feedback negatieve boodschappen heb ervaren als verwarrend.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik uit angst om mijn angst voor afwijzing van mijn behoeften te communiceren, mijn behoeften heb ingeslikt en daarvoor in de plaats aardig werd om te voorkomen dat mijn angst voor afwijzing en verwarring werd getriggerd, die is ontstaan uit mijn interpretatie die ik toegekend heb aan dubbele boodschappen. Als en wanneer ik de richting die ik wil gaan aanpas aan negatieve of afwijzende communicatie van anderen, stop en adem.

Ik realiseer mij zie en begrijp dat ik verlang naar eenduidigheid want dubbele boodschappen maken mij onzeker wat ik als verwarrend ervaar.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijn behoeften en woorden heb ingeslikt uit angst voor gevaar want als ik wel kwetsbaar was/ben en mijn argumenten wel communiceer, vervolgens automatisch afwijzing, chagrijnige, geïrriteerde, agressieve of bazig autoritaire reacties verwacht, wat ik associeer met een gevoel van onveiligheid. Als en wanneer ik mij onveilig voel, stop en adem.

Ik realiseer mij dat ik uit angst voor verlies van mijn gevoel van veiligheid, wat is ontstaan door mijn interpretatie van dubbele boodschappen, waardoor ik mij onvoldoende beschermt en onveilig voelde, ongerust was/werd over de reactie van anderen, heb besloten om mijn behoeften en angst niet te communiceren, omdat ik mij niet kan herinneren dat mijn ouders mij ooit hebben gevraagd hoe ik mij voelde en wel te horen kreeg hoe ik mij volgens de communicators van dubbele boodschappen moest gedragen.

Ik stel mijzelf ten doel dat ik mijn principes die mij richting geven niet langer verloochen of onderdruk om de goede vrede te bewaren.

Dag 446 Mister nice Guy

Ik ontdekte dat de behoefte om ‘aardig te zijn’ voortkomt uit een angst van binnen en als zelf dat anderen achter ‘de onoprechte’ waarheid’ van zelf komen en vervolgens gebruik je de zelfoneerlijkheid als een ‘geprojecteerde presentatie van aardig-zijn’ om de zelfoneerlijke waarheid binnenin en als zelf, te verbergen.

Dus – mensen die ‘aardig’ zijn en door iedereen aardig gevonden willen worden, leven in schuld vanwege zelfonoprechtheid in zichzelf. Ze willen niet dat ‘anderen de werkelijke waarheid kennen die binnenin en als hen zelf bestaat’ en manifesteren daarom een geprojecteerd beeld van ‘aardigheid’ om anderen te bedriegen door ze te laten denken/geloven dat ze zijn zoals het geprojecteerde beeld – terwijl de echte waarheid binnenin is verborgen achter de zelfonoprechte projectie van ‘aardig zijn’.

Bijvoorbeeld: kijk eens naar binnen bij jezelf ten opzichte van de degene tegen wie je aardig/opzettelijk aardig bent en je zult zien dat er in jou een oordeel, jaloezie, een jezelf vergelijken is ten aanzien van de ander. En omdat je in de aanwezigheid van de ander bent projecteer je het beeld van ‘aardig’, om door te kunnen gaan in en met de zelfonoprechtheid binnen jezelf en als jezelf (terwijl je aardig bent tegen hen en dan natuurlijk weer vanwege schuldgevoel).

Schuldgevoel omdat je weet wat er in je omgaat ten opzichte van de ander en omdat het in je bestaat – je bent bang dat het net zo met jou gedaan wordt door een ander, vanwege je eigen door jou geaccepteerde en toegestane onzekerheden en minderwaardigheidsgevoelens in en als jezelf. En dan zul je het ‘aardig zijn’ beeld projecteren, vanuit angst, dat wat jij doet met een ander in jou, gedaan zal worden met jou in en door die ander. Dus, de praktische toepassing: elke keer dat je je realiseert dat je ‘aardig’ bent tegen een ander – observeer in jezelf wat het is dat je accepteert en toestaat in jezelf ten opzichte van die ander. Pas zelfvergeving toe en stop en hierbij pas je dan zelfvergeving toe voor het van jezelf accepteren en toestaan dat je ‘aardig wilt zijn’ uit angst voor dat wat je accepteert en toestaat in jezelf naar een ander, dat een ander dat in zichzelf ten opzichte van jou kan doen. Bang zijn dat dat wat jij jezelf toestaat en accepteert, jou wordt aangedaan.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik aardig ben tegen een ander.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik aardig ben tegen een ander om mijn tekort aan waardering te verbergen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik gewaardeerd wil worden, uit angst om niet gewaardeerd te worden voor mijn bijdrage, een zelfonoprecht beeld van aardig zijn projecteer.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik een beeld van aardigheid op de ander projecteer vanuit mijn veronderstelling dat ik in plaats van kritiek waardering, erkenning of knuffels (affectie) krijg.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat zodra mijn aardigheid onbeantwoord blijft de ander vervolgens bekritiseer of negeer.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik als kind dubbele boodschappen kreeg van mijn ouders die naar buiten toe een beeld van aardigheid projecteerde richting hun klanten en binnenskamers chagrijnig, verbaal en fysiek agressief en kritisch tegen elkaar en tegen mij.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik in mijzelf angst heb gemanifesteerd ten opzichte van onvoorspelbaar (dubbele boodschappen) en gedrag van mijn ouders.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik aardig wil zijn en tolerant uit angst voor de angst die ik in mijzelf geaccepteerd heb in relatie tot mijn interpretatie en de manier waarop ik het gedrag en communicatie van mijn ouders beoordeeld heb.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard voor dat wat ik in mijzelf accepteer en toesta naar een ander, dat een ander dat in zichzelf ten opzichte van mij kan doen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf mijn bang zijn heb toegestaan en aanvaard, dat dat (de angst voor dubbele boodschappen) die ik mezelf toesta en accepteer, mij wordt aangedaan door anderen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat zodra mijn aardigheid genegeerd wordt veronderstel dat de ander bazig doet en autoritair waardoor ik veronderstel dat de ander mij zijn autoriteit opdringt.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard als ik kalm en vriendelijk (aardig) mijn argumenten communiceer, die in de communicatie van de ander genegeerd worden met de opmerking ‘er is geen oplossing voor dit vraagstuk’, zonder onderbouwing en argumentatie van redenen voor deze keuze, dat ik vervolgens veronderstel dat de ander geagiteerd, (geprikkeld), chagrijnig, autoritair en bazig is in zijn feedback, denk dat de ander dat in zichzelf doet ten opzichte van mij, waarbij ik mij niet realiseer, zie en begrijp dat dit mijn interpretatie is, informatie betreft uit herinneringen, wat ik in mijzelf heb toegestaan en aanvaard.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik van anderen verlang dat zij hun keuzes onderbouwen met voor mij relevante en begrijpelijke argumenten.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik tegengestelde boodschappen heb ervaren als verwarrend.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik uit angst om mijn angst voor afwijzing van mijn behoeften te communiceren, mijn behoeften heb ingeslikt en daarvoor in de plaats aardig werd om te voorkomen dat mijn angst voor afwijzing en verwarring werd getriggerd, die is ontstaan uit mijn interpretatie die ik toegekend heb aan dubbele boodschappen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik verlang naar eenduidigheid omdat dubbele boodschappen mij onzeker maken en verward.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijn behoeften en woorden heb ingeslikt uit angst voor gevaar want als ik wel kwetsbaar was/ben en mijn argumenten wel communiceer, vervolgens automatisch afwijzing, chagrijnige, geïrriteerde, agressieve of bazig autoritaire reacties verwacht, wat ik associeer met een gevoel van onveiligheid.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik uit angst voor verlies van mijn gevoel van veiligheid, wat is ontstaan door mijn interpretatie van dubbele boodschappen, waardoor ik mij onvoldoende beschermt en onveilig voelde, ongerust was/werd over de reactie van anderen, heb besloten om mijn behoeften en angst niet te communiceren, omdat ik mij niet kan herinneren dat mijn ouders mij ooit hebben gevraagd hoe ik mij voelde en wel te horen kreeg hoe ik mij volgens de communicators van dubbele boodschappen moest gedragen.

Dag 439 alcohol 4

In mijn vorige blog beschrijf ik dat ik mij altijd onderworpen heb aan de opvoed theorieën van mijn ouders en mij aangepast heb aan wat volgens hen de juiste opvoed regels waren.

Ik realiseer mij dat ik op mijn werk erg kritisch ben in mijn reactie naar collega’s zodra zij afwijken van de geldende regels, waardoor ik concludeer dat mijn collega’s veiligheid regels niet consequent maar onverschillig navolgen.

In mijn vorige blog heb ik mijzelf óók ten doel gesteld dat ik onderzoek welke de criteria zijn die de energie van conflict in mijzelf veroorzaken als anderen afwijken van het beeld wat ik nastreef om een veilige werksfeer te realiseren.

Wat verwacht ik van anderen als ik aandacht vraag voor het feit dat ik belangrijk vind dat wij gezamenlijk en eenduidig de veiligheid regels opvolgen?

Wat betekent het voor mij als mensen niet reageren op mijn behoeften? Weten zij wat mijn behoeften en wensen zijn en nemen zij mij voldoende serieus in mijn streven om een eenduidige veilige sfeer te genereren?

Wat betekent het voor mij dat een collega mijn standpunt overdreven vind, waardoor ik zijn opvatting als afwijkend ervaar?

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik op mijn werk in relatie tot collega’s erg kritisch reageer zodra zij deze regels dus niet opvolgen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij lange tijd geconformeerd heb aan de opvoed regels van anderen en geaccepteerd heb hoe ik mij volgens hen moest gedragen. Als en wanneer ik bozig en geïrriteerd reageer op mijn collega’s, dan Stop ik en Adem. Ik realiseer mij dat ik van collega’s op mijn werk verlang dat zij accuraat zijn in het naleven van regels die gehanteerd worden conform veiligheidseisen omdat ik handel overeenkomstig deze regels die ik volgens afspraak opvolg.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik in mijzelf onzekerheid en onduidelijkheid ervaar en collega’s onbetrouwbaar vind als zij de regels niet opvolgen omdat wij niet in een beautyfarm omgeving werken waar mensen behandeld worden voor zweetvoeten.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard als collega’s afwijken van de manier waarop ik de regels interpreteer, dat ik boos, beschuldigend en dominant op hen reageer als zij geldende regels negeren waardoor ik geïrriteerd raak omdat zij volgens mij onvoldoende bewust en niet doordrongen van de risico’s die wij lopen in het contact met de doelgroep waarmee wij samenwerken.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik denk dat ik misschien wel pietluttig ben in mijn beoordeling en de manier waarop ik beoordeel hoe collega’s de regels hanteren, waardoor ik in mijzelf verwarring ervaar zodra zij afwijken van het beeld dat ik voor ogen heb, alles zegt over de manier waarop ik tot in detail en perfectie de regels hanteer en consequent naleef conform geldende veiligheidseisen binnen mijn werkgebied.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik van mijn collega’s onvoorwaardelijk commitment en accuratesse verlang in het naleven van de regels en zodra zij afwijken van het beeld dat ik hierover voor ogen heb en vervolgens hen geïrriteerd en dominant hierop aanspreek omdat ik veronderstel dat zij falen in hun betrouwbaarheid omdat zij onverschillig zijn in hun handelen en naleving van afspraken.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat een van mijn collega’s mij via email te kennen gaf dat de manier van samenwerken en het naleven van de veiligheidsregels die ik voorstel volgens hem overdreven zijn ondanks de argumenten die ik aandraag.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik de reactie van mijn collega ervaar als tegendraads omdat hij mijn voorstel overdreven vind zonder hiervoor argumenten aan te dragen of te onderbouwen waardoor ik hem ervaar als onvoldoende behulpzaam omdat hij niet onvoorwaardelijke mijn voorstel ondersteund.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik los van de werkwijze en theoretische regels mijn manier van reageren niet gerechtvaardigd is omdat ik reageer vanuit emotie omdat ik mij niet serieus genomen voel door mijn collega waardoor ik overdreven bozig en vijandig reageer op de opvatting van mijn collega omdat hij in mijn beleving mijn voorstel niet ondersteunt en omdat hij geen argumenten aandraagt voor zijn opvatting waarom hij mijn voorstel overdreven vind.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik het vermoeden heb dat mijn gevoelens niet serieus worden genomen door mijn collega.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik de indruk kreeg dat hij onvoldoende aandacht heeft voor mijn gevoelens.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb aangepast aan mijn emotionele reactie omdat ik bozig en geïrriteerd reageer op zijn woorden dat hij mijn voorstel overdreven vind omdat hij zijn opvatting niet beargumenteerd waardoor ik de indruk krijg dat er niet naar mijn vraag geluisterd wordt waarin ik de veiligheid regels benadruk.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik in de veronderstelling ben dat hij mijn uitgesproken gevoelens en behoeften negeert.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik in mijn beleving kritiek krijg op mijn gedrag, en mijn emotionele reactie heb uitgesproken uit angst voor kritiek en afwijzing van mijn behoeften waarin ik inzet op de veiligheid, waarbij ik mij realiseer zie en begrijp dat het niet de theoretische veiligheid regels zijn die anders geïnterpreteerd worden door collega’s, maar wat mij boos en geïrriteerd maakt is dat ik mij niet gehoord voel in mijn verzoek om gezamenlijk eenduidige regels te hanteren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij als kind aangeleerd heb als ik doe wat er van mij verlangd wordt dan was ik aardig en lief.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij gedraag conform geldende regelgeving binnen mijn werkgebied en niet tolereer als anderen hier anders mee omgaan waardoor ik boosheid en nijd ervaar.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik niet angstig ben voor de reactie van anderen omdat ik in mijn recht sta omdat ik werk conform regelgeving en als collega’s hiervan afwijken dit op duidelijke toon en bozig in mijn houding en mimiek kenbaar maak omdat zij afwijken van het beeld dat ik voor ogen heb.

Als en wanneer mijn reacties onbetrouwbaar zijn omdat ik de controle verlies, dan Stop ik en Adem. Ik realiseer mij dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik de keuze heb gemaakt dat ik mijn gevoelens, emoties, gedachten en vragen niet langer onderdruk met als consequentie dat ik door mijn coördinator aangesproken ben op mijn toon en gedrag, en de manier waarop ik richting mijn collega’s communiceer.

Als en wanneer ik veronderstel dat anderen mijn autoriteit afwijzen, dan Stop ik en Adem.

Ik stel mijzelf ten doel dat ik als ik verward raak zodra anderen afwijken van de geldende regels waardoor ik irritatie en boosheid ervaar, dat ik mijn reactie eerst stop alvorens met hen te communiceren.

Ik stel mijzelf ten doel dat ik duidelijkheid wil over de manier waarop wij gezamenlijk de regels hanteren en uitvoeren en dat ik dit bespreek met de coördinator en teamleider om tot eenduidige overeenstemming te komen, ook omdat andere collega’s dit punt met mij besproken hebben en omdat ikzelf deze duidelijkheid nodig heb om niet verward te raken door onduidelijkheid die ontstaat door mijn negatieve gedachten, emoties en gevoelens omdat ik binnen mijn werkgebied eenduidige richting nodig acht waarop wij elkaar kunnen en mogen aanspreken in het belang van eenduidige duidelijkheid.