Dag 342 Discharge my cover.

Als ik vroeger bang was en mijn angst wilde bespreken, kreeg ik van K te verstaan: ‘gedraag je niet zo kleinzerig’.

So I accept and allowed myself I want to Discharge my mind cover, Open-up and Uncover the meaning I have decided the negative expectation influenced me by the word kleinzerigheid, which provides my mind with energy which effects my physical awareness, because I longed for other conduct from K and later by others.

Such as a conducter with his/here behave conduct the musicians play his music. In this blog I play my own music discharge my cover word. Now I realize others make me aware of my music. In my past reality bin thinking K is responsible.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik in mijzelf weerstand ervaar als ik terug denk aan mijn associatie met de opvatting kleinzerig.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard zodra ik mijn angst bespreekbaar maak dat ik angstig wordt voor de gevolgen van mijn uitspreken

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaar dat ik de oorzaak van mijn bang niet zijn bespreekbaar maak omdat ik veronderstel dat ik in relatie tot mijn openhartigheid wil voorkomen omdat ik van K een veroordelende, snerende, denigrerende reactie verwacht.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijn angst veroordeel omdat ik denk zodra ik mijn angst bespreek een reactie verwacht die ik in mijzelf onderdruk als opvatting ‘gedraag je niet zo kleinzerig’

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard omdat ik in mijzelf deze reactie verwacht mijn negatief geladen angst woorden inslik naar aanleiding van de opvatting van K ‘ik vind dat jij je kleinzerig gedraagt’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik naar aanleiding van deze woorden de uitspraak van K opgevat heb om mijn bang zijn niet uit te spreken.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik met mijzelf overeen kwam mijzelf fysiek te beperken omdat ik mijn woorden beter inslik als ik mijn angst bespreekbaar wil maken omdat ik negatieve reacties wil voorkomen van mensen uit mijn omgeving.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik naar aanleiding van mijn herinnering met de ervaring als ik bang ben zegt K doe niet zo kleinzerig in mijzelf heb aanvaard dat ik de opvatting van K relateer aan  mijn openhartigheid hetgeen veroordeelt werd met veroordelende, snerende, denigrerende woorden.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik uit angst voor reacties towards anderen mij realiseer dat ik de lading die plakt aan de woorden/eis van K heb ervaren/geïnterpreteerd als negatief in reactie op/in relatie tot mijn openhartigheid negativiteit verwacht en naar begrip verlang.

Als en wanneer ik in relatie tot mijn openhartigheid verwacht dat mensen van mij eisen doe niet zo negatief want je gedraagt je kleinzerig, dan stop ik en adem ik.

Ik realiseer mij dat ik verwacht dat anderen mijn openhartigheid als vanzelfsprekend veroordelen omdat het vanzelf sprekend is dat ik kleinzerig werd/ben als ik mij openhartig gedraag.

Ik realiseer mij dat ik mijzelf vooraf aan kleinzerigheid mijzelf als ik ben openhartig, spontaan, als Zelfeerlijk heb ervaren. Ik realiseer mij dat ik kon genieten van vliegeren in het gras liggend op mijn rug in de wei achter ons huis en toen wij ging verhuizen dacht dat in onze nieuwe woonplaats achter ons huis ook zo’n zelfde wei zou liggen waarin ik zou gaan vliegeren.

Ik realiseer mij dat ik de teneergeslagenheid van K kon ontvluchten, mijzelf kon coveren, door mijzelf terug te trekken, af te zonderen in mijn fantasie als/dan mind fantasie gedachten die mij beschermde (cover) tegen de negativiteit die ik verwachte. Mijn fantasie werd binnen mijn wereld mijn realiteit waarin ik mij kon terugtrekken ‘as a ghost in my mind existence’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik met mijzelf een gedrag of duurzaam patroon overeen kwam dat impliceert dat ik mijzelf realistisch beperk in mijn fysieke mogelijkheden.

Als en wanneer ik met mijzelf overeenkomstig een methode die een valkuil beschrijft nog meer beperk, dan stop ik en adem ik.

Ik realiseer mij hetgeen binnen de psychiatrie wordt gezien als de pathologie (structuur met specifieke kenmerken) van een persoonlijkheidsstoornis, waarbij persoonlijkheid bestaat als fysiek, awareness en mindbewustzijn, hetgeen binnen de psychiatrie niet impliciet wordt benoemt als bestaan dat bestaat uit drie onafhankelijk van elkaar existerende existentie. Wat essentieel is voor verandering is om de mind te ontdoen van haar energetische lading.

Want zou men als  individuele mens min/zonder mind bewustzijn existentie zijn dan verliest de werking van de mind haar energetische invloed. Deze individuele ego batterij heeft haar werking op het oorspronkelijk Fysieke Awareness, genaamd oorspronkelijk Zelfeerlijk, Zelfoprecht Leven Gewaarzijn.

Dit individueel mindbewustzijn weerhoudt het Fysiek Gewaarzijn in Hier te existeren zijnde Leven Gewaarzijn dat als existentie bestaat – ‘exist as onenes and equil’ – in haar eenheid gelijk Leven Gewaarzijn.

Dit oorspronkelijk Fysiek Gewaarzijn is onder invloed van opvoeding, cultuur en genen beïnvloed, hetgeen men individueel (persoonlijk) overneemt van anderen als individuele informatie, gekopieerd van voorbeelden als individuele interpretatie. Dit individuele, afgescheiden van eenheid en gelijkheid, resulteert in individuele gedachten, woorden, gevoelens, emoties, verwachtingen, verlangens, veronderstellingen en aannames.

Hierdoor mensen individueel hun werkelijkheid zintuiglijk waarnemen en verklaren via deze/hun individuele structuur opvattingen binnen hun/het individueel mindbewustzijnssysteem. Onder invloed van deze structuur bepaald men individueel en onafhankelijk van anderen de zintuiglijke werkelijkheid. Dit waarnemen bepaald vervolgens naar aanleiding van een persoon of gebeurtenis waarmee men kenmerken van zijn/haar individuele mind vergelijkt, gedachten, gevoelens, emoties en gedrag. Dit denken is individueel gedrag. Uit dit denk gedrag ontstaan emoties, gevoelens waarmee men individueel en afgescheiden toekomstige situaties, gebeurtenissen of personen vergelijkt.

Zodra mensen hun gedrag in dit huidige moment onder ogen nemen, dus hun individuele energie productie observeren, waarnemen en zien, gaan begrijpen dat deze energie als aanhechting aan woorden, beelden en gedachten plakt, zodra mensen dit mindsysteem als structuur in zichzelf gaan ervaren als hun bewustzijns bestaan, vanaf dit inzicht zichzelf individueel en los van anderen afgescheiden gaan ervaren als hun werkelijkheid. Vanaf dit punt/moment spreekt men van individueel Gewaarzijn. Waardoor men individueel zijn/haar persoonlijk mindbewustzijnssysteem punten, start punten als flagpoints/actingpoints onder ogen komt. 

Dit systeem bestaat onzichtbaar en afgescheiden van Fysiek Aware Leven Gewaarzijn. Dit bestaat als eenheid gelijk aan haar eenheid. Dus enkel en alleen als eenheid gelijk Leven Gewaarzijn bestaan. Binnen dit Leven Aware Gewaarzijn is als bestaan het beste voor Alle Leven.

Omdat binnen dit bestaan, niet, geen beperking, perken, omheining, grenzen, afscheiding, afgescheiden als positief of negatief geladen opvattingen, hetgeen gescheidenheid van Leven Aware Gewaarzijn verstoord, waardoor de eenheid gelijkheid verbinding en verwondering verdwijnt. Naar de achtergrond. Waardoor Leven Gewaarzijn onbewust en onderbewust wordt aan consciousness beingness. 

http://www.marcamericalezingen.nl/media/kernartikelen/valkuilen-in-je-leven.pdf

Advertenties

Dag 341 wallow in self-pity

Nadat een afspraak wordt afgezegd ervaar ik dit nieuws als tegenslag.

Als en wanneer ik tegenslag ervaar door een verandering in mijn verwachting, dan stop ik en adem ik.

Ik realiseer mij dat ik veronderstel ik heb een afspraak dat een ander zich overeenkomstig mijn beeld en gedachte gedraagt.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik in de veronderstelling ben ‘ik heb een afspraak’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik in mijn gedachten er vanuit ging dat een mondeling toegezegd overeen gekomen afspraak qua datum en dagdeel daadwerkelijk zou doorgaan.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard toen de afspraak gecanceld werd verontwaardigd was over de opmerking van mijn gesprekspartner want ‘als ik de afspraak in mijn agenda had geschreven was het een officiële afspraak, en dan was ik er wel geweest.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik deze wijziging ervaar als tegenslag.

Ik realiseer mij dat ik deze redenering ervaar als unfair, onverschillig en laconiek. Omdat ik er vanuit ging dat de afspraak zou doorgaan, dat ik kon vertrouwen op de woorden van de ander, die mijn argument wegwimpelde met argumenten, daardoor voelde ik dat mijn bijdrage niet gehoord werd waardoor ik mij gezien voel.

Ik realiseer mij dat ik verlang naar de ongeschreven regel waarin ik verlang naar onvoorwaardelijke steun, betrouwbaarheid en bereidheid om elkaars argumenten aan te horen alvorens over te gaan tot een onverschillige reactie/conclusie.

Ik realiseer mij dat ik verlang naar onvoorwaardelijke steun, nabijheid, begrip, dialoog en aanwezigheid volgens het beeld, woorden en gedachten, hetgeen ik toeken en verwacht bij deze aspecten.

Ik realiseer mij dat onvervulde verlangens een gevoel van frustratie kunnen veroorzaken. Over het algemeen komt men deze emotie snel te boven in de verwachting dat het beoogde doel alsnog bereikt zal worden, of door de realisering dat het toch niet zo belangrijk was.

Vanaf het moment dat ik mij realiseerde dat de afspraak niet door ging wilde ik mijn gesprekspartner niet meer spreken of zien (ik ben niet zo belangrijk want mijn mind verlangen, energie toevoer, blijft onvervuld). Om deze emotie snel te boven te komen kijk ik verder zoeken/kijken naar ander/vervanging/contact. Vervanging van frustratie kan ook door een ander middel worden vervuld: alcohol, chocolade, masturberen, roken enz.

In het voortbestaan van negatief geladen verlangens blijft ook de verslaving van de behoefte aan het tekort van vervulling bestaan. Behoefte aan tekort aan vervulling blijft namelijk bestaan zolang de energie van emotie in mijzelf bestaat. Deze emotie is ontstaan omdat ik mijn ontevredenheid wil bevredigen.

Als en wanneer ik ontevreden ben door een wijziging in afspraak die ik in mijzelf als waarheid ervaar, dan stop ik en adem ik.

Ik realiseer mij dat mijn tevreden zijn mijn verwachting is waardoor ik verlang naar elementen die mij tevreden stemmen. Omdat ik de laatste weken primair ontevreden en teneergeslagen ben focus ik op de negatieve aspecten van deze wijziging waardoor ik mij gewaar wordt dat ik niet voldoende aandacht krijg die mijn behoefte en tekort/leegte opvult/vervuld waarmee ikzelf de vervulling van ontevredenheid voedt waaruit destructieve gedachten opploppen waaruit fysieke klachten en gedachten aan alcohol toenemen om dit teveel aan onvervulde energetische ontevredenheid te stabiliseren waardoor mijn onvervuldheid door tegenslag als reactie blijft voortbestaan.

Ik heb dit met mijn buddy besproken tijdens onze wekelijkse chat. Naar aanleiding van dit Skype-gesprek kom ik tot de conclusie: hetgeen ik verwacht waarnaar ik verlang als dit wijzigt dat ik mij wentel in zelfmedelijden hetgeen ontstaat door mijn verwachting en veeleisendheid.

Mijn mind-zelf-bewustzijn dat verlangt en eist dat de ander zijn onvoorwaardelijke aanwezigheid zelfeerlijk wandelt/leeft. Ik realiseer mij dat mijn gedachte nogal dwingend en veeleisend zijn. Nadat de afspraak werd gecanceld was ik geïrriteerd, teleurgesteld en boos door het afzeggen van de afspraak. Omdat het anders gaat dan hetgeen ik verwacht en verlang anders gaat.

Mijn gesprekspartner wilde mij ontmoeten op een ander tijdstip hetgeen ik genegeerd heb. Dus de afspraak wijzigt, wijkt af van mijn verwachting waardoor ik het contact laat verwateren. Ik realiseer mij naar aanleiding van het Skype gesprek met mijn buddy dat ik niet geleerd heb hoe ik kan omgaan met tegenslag en teleurstelling.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik naar aanleiding van een wijziging in afspraak teleurgesteld ben in hetgeen ik als verwachting en verlangen in mijzelf veronderstel bepaal waaraan door de ander niet wordt voldaan.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijn verwachtingspatroon en verlangen niet adequaat kon doorademen waardoor ik naar aanleiding van de afzegging frustratie, frictie, weerstand en teleurstelling heb ervaren hetgeen ik mij gewaar ben en ervaar als pijn in mijn kaken, mond en tanden die pijnlijk aanvoelen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij realiseer dat ik ‘leur’ naar aandacht en contact mijn korte termijn verlangen voedt om ‘craving’ te ervaren, hetgeen ik verlang en verwacht omdat ik aandacht wil krijgen van mijn gesprekspartner.

Als en wanneer ik naar craving verlang dan stop ik en adem ik.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat de term ‘leur’ verwijst naar verlies, het verlies van controle over de realisatie van mijn verlangen waaruit ik tevredenheid en bevrediging genereer, omdat de afspraak gecanceld wordt confronterend voor mij associeer met verlies van aandacht hetgeen ik genereer uit het contact met mijn gesprekspartner waaruit ik energie genereer hetgeen mij een gevoel van tevredenheid en bevrediging bezorgd.

Als en wanneer een afspraak waar ik naar verlang gewijzigd wordt, dan stop ik en adem ik.

Ik realiseer mij dat mijn frictie ontstaat door mijn mind die vecht tegen de teloorgang van haar mind existentie/ bestaan als energie die verlangt naar contact met mijn gesprekspartner, die fungeert als middel om mijn mind tekort van ‘tevredenheid’ ‘bevrediging’ te herstellen. Door de wijziging in afspraak verlies ik het contact met mijn fysiek want mijn mind ervaart dit verlies als een angst/tekort aan aandacht waardoor het gevoel van ontevredenheid en lust blijft voortbestaan hetgeen in mijn mind resulteert in frictie en frustratie hetgeen mij blokkeert niet langer verlang om contact te onderhouden met mijn gesprekspartner en haar wegduw om mijn positieve mind gevoel veiligheid te stabiliseren.

Ik vergeef mezelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik in relatie tot een verandering in afspraak die ik veronderstel ervaar als tegenslag

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik verlang naar onvoorwaardelijke betrouwbaarheid, bereidheid, aanwezigheid en aandacht voor de vervulling van mijn verlangen.

Ik vergeef mezelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik aan een afspraak waarde toeken in de vorm dat ik verwacht dat de afspraak door gaat

Ik vergeef mezelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik daarom geen rekening houdt met het feit dat de persoon waarmee ik de afspraak maak een andere interpretatie toekent aan een afspraak maken

Ik vergeef mezelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik verwacht dat een afspraak maken betekent dat ik kan vertrouwen dat de afspraak doorgaat

ik vergeef mezelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat deze afspraak een mondelinge toezegging was die ik ervaar als definitieve afspraak en bindend/onvoorwaardelijk

Ik vergeef mezelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik irritatie en teleurstelling ervaar naar aanleiding van een wijziging in afspraak

Ik vergeef mezelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik bij tegenslag de kont tegen de krib gooi en contact vermijd met de persoon die de afspraak niet nakomt en mij vervolgens wentel in zelfmedelijden

Als en wanneer ik bij tegenslag mensen wegduw en uit contact ga, dan stop ik en adem ik.

Ik realiseer mij dat ik contact verbreek als ik mijn zin niet krijg een patroon is dat als een rode leven door mijn leven loopt.

wordt vervolgd…..

Dag 340 You’re a liar because

Als en wanneer ik denk ‘ik spreek de waarheid’ want ik veronderstel dat het verhaal van mijn vriend afwijkt van mijn verhaal, mij realiseer, zie en begrijp dat mijn informatie niet overeen komt met de informatie die ik vergelijk met die van mijn FB vriend, dan stop ik en adem ik.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik tijdens mijn bezoek op Facebook zie dat het lampje groen is achter de naam van een vriend waardoor ik veronderstel dat mijn vriend op dit moment ‘online’ en hier aanwezig is.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik denk ‘yes’ mijn FB vriend is online en beschikbaar voor contact.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik naar aanleiding van een groen brandend lampje beslis mijn vriend heeft tijd voor mij.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard omdat ik denk dus mijn vriend is aanwezig verwacht mijn vriend is bereikbaar voor mij dus ik ga mijn vriend bellen en denk ‘gezellig’!!!

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard nadat in hoor dat mijn telefoon overgaat op FB zie het groene lampje verdwijnt uit mijn beeldscherm denk mijn vriend verdwijnt met opzet

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik denk mijn vriend verdwijnt met opzet omdat mijn vriend niet gezellig met mij wil praten

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik denk mijn vriend wil opzettelijk contact met mij vermijden

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik naar aanleiding van deze abrupte verdwijntruc denk wat is mis met mij?

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik de volgende dag in mijzelf bevestig via een app bericht van mijn vriend dat als bewijs fungeert voor mijn aannames omdat uit dit bericht blijkt dat mijn vriend mijn telefoontje niet heeft opgemerkt toen ik belde omdat mijn vriend aan het slapen was.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard mijn gedachte en verontwaardiging ‘Huh’, rotzak, jij liegt.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijn vriend beschuldig.

Ik realiseer mij dat ik in het verleden vaker beschuldigd werd door iemand uit mijn netwerk K genaamd, op momenten dat mijn waarheid niet overeenkwam met de betekenis en opvatting die K aan haar waarheid toekende.

Ik realiseer mij in dit zelfde moment dat ik zelf verantwoordelijk ben voor al mijn gedachten. Ik realiseer mij ook dat uit mijn gedachten, mijn gevoel en mijn emotie ontstaat en gedrag manifesteer.

Ik realiseer mij dat ik in mijzelf, in overeenstemming met mijn gevoelens of mijn emoties, mijn specifieke reacties en gedrag genereer.

Ik realiseer mij dat niet het gedrag van mijn vriend die ik beschuldig maar mijn gedachten verantwoordelijk zijn voor mijn reacties, voor mijn gevoel en voor mijn emotie.

Ik realiseer mij door deze gebeurtenis dat mijn vriend uit mijn beeld verdwijnt nadat ik mijn vriend bel mijn paranoïde gedachte mijn vriend is opzettelijk onbereikbaar.

Nadat mijn vriend mij de volgende dag een bericht stuurt met de mededeling ik sliep al en heb jouw telefoontje gemist deze boodschap voor mij aanleiding vormt dat ik mijn vriend vals beschuldig. Omdat ik de DIP LITE heb gewandeld realiseer ik mij juist door mijn valse beschuldiging ontstaan in mijn mind reacties, emotie en gevoelens.

De vraag die ik mij naar aanleiding van dit proces realiseer is: ‘welke relatie heb ik met vals beschuldigen’? Wat heb ik ervaren nadat ik de eerste keer vals werd beschuldigd? Welke betekenis en interpretatie heb ik toegekend aan mijn eerste ervaring met vals beschuldigd worden?

Ik realiseer mij dat ik door K vals werd beschuldigd. K sprak tegen mij de woorden: ‘jij liegt’!!! Ik realiseer mij dat ik op dat moment mijn waarheid uitsprak en dat K op mijn waarheid reageerde met de opvatting ‘jij liegt’.

Ik realiseer mij dat K mij beschuldigde met woorden: jij liegt. Ik realiseer mij dat ik toen dacht ik spreek de waarheid en ik krijg van K te verstaan dat ik lieg.

Ik realiseer mij dat ik toen wilde dat K mij serieus zou bejegenen, niet door mij vals te beschuldigen.

Als en wanneer ik in mijzelf ervaar mijzelf vals beschuldig, dan stop ik en adem ik.

Ik realiseer mij nadat K mij vals heeft beschuldigd, dat ik mij naar aanleiding van deze uitspraak onwaardig en in mijzelf afwijzing en kritiek heb ervaren waaraan ik mijn backchat ‘K beschuldigd mij vals. De woorden van K dat ik lieg ervaar ik als negatief. Deze energetische lading die ik in mijzelf aanvaard, toesta en onderdruk is negatief geladen en heeft een negatief geladen macht/invloed op mij en bepaald mijn onzekerheid en twijfels waardoor ik negativiteit toeken waardoor ik mijn zelfeerlijkheid, zelfoprechtheid en zelfwaardigheid ontken, betwijfel omdat ik mijzelf toesta dat ik mijzelf vals beschuldig en twijfel aan mijn zelfeerlijkheid, zelfoprechtheid en zelfwaardigheid waaruit mijn oorspronkelijk ‘oneness and equal self-awareness-existence bestaat.

Ik realiseer mij: ‘ik werd vals beschuldigd door K en ik heb deze valse beschuldiging als valse beschuldiging in mijzelf aanvaard en toegestaan.

Als en wanneer ik de negatief geladen valse beschuldiging in mijzelf toesta, dan stop ik en adem ik.

Ik realiseer mij dat ik vanaf dit/dat moment bewust werd van de energie van valse beschuldiging. Ik realiseer mij ik heb in mijzelf valse beschuldiging als negatief geladen energie aanvaard en toegestaan. Deze energie genereer ik naar aanleiding van de valse beschuldiging, woorden ‘jij liegt’.

Als en wanneer ik denk ‘jij liegt’, dan stop ik en adem ik.

Ik werd mij gewaar van de betekenis en lading van deze woorden nadat K deze woorden uitsprak in mijn richting. Ik realiseer mij dat de uitspraak van K vergezeld ging met dreigende onverschillige mimiek, verontwaardiging in lichaamstaal op zeurderig tentoon gespreid dramatisch zelfmedelijden.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard nadat K de woorden uitsprak ‘jij liegt’ heb ik aan de woorden van K betekenis toegekend als negatief geladen emotie.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik aan de invloed van mijn woorden waaraan ik betekenis toeken geactiveerd werd in het moment dat ik dacht mijn FB vriend liegt, mijn realiseer dat ik aandacht schenk en verbind met in mij onderdrukte energetische-lading, hetgeen plakt aan de woorden ‘jij liegt’.

Als en wanneer ik iemand vals beschuldig want ik denk ‘jij liegt’, dan stop ik en adem ik.

Ik realiseer mij dat ik mijn reactie in mijzelf onder ogen moet komen hetgeen moed en oprechtheid vraagt.

Ik realiseer mij dat ik K vertrouwde en schrok van de opmerking van K waarop ik dacht ‘K, ook jij kunt je vergist hebben’?

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard nadat K uitsprak ‘jij liegt’ dat ik dacht jij beschuldigd mij maar ‘ik spreek de waarheid’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij verdedig met woorden ‘ik lieg niet’ maar ik spreek de waarheid voor mij betekent ‘want mijn waarheid is de enig juiste waarheid’.

Als en wanneer ik denk ‘mijn waarheid is juist’ mij realiseer, zie en begrijp dat ik veronderstel iemand wijkt af van mijn waarheid dus mijn waarheid is juist, dan stop ik en adem ik.

Ik realiseer mij, zie en begrijp zodra mijn waarheid afwijkt, automatisch de waarheid van iemand anders afwijkt en dat verschil in waarheid afwijkend gedrag genereerd ongelijkheid ontstaat omdat ik mijzelf toesta mijn waarheid  is juist dus de waarheid van een ander is onjuist.

Ik realiseer mij dat ik macht en kracht toeken aan mijn juiste waarheid egoïstisch is omdat ik focus op mijn egocentrisme dat mij toestaat omdat ik de ongelijkheid die ik manifesteer rechtvaardig.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat mijn waarheid overeen komt met mijn gedachte ‘omdat mijn waarheid juist is, ‘is de waarheid van de ander onjuist, dus de ander liegt’.

Als en wanneer ik een positie van ongelijkheid manifesteer door mijn aanname dat mijn waarheid de enige juiste is, dan stop ik en adem ik.

Ik stel mijzelf ten doel als ik ervaar dat ik iemand vals beschuldigd omdat ik denk ‘jij liegt’, mij realiseer, zie en begrijp dat ik geconfronteerd wordt met de kracht en macht die ik toeken aan de betekenis die ik heb toegekend aan het feit dat ik in mijzelf heb aanvaard en toegestaan dat ik door K vals beschuldigd werd, hetgeen ik heb ervaren als vals beschuldigd worden, omdat mijn waarheid niet werd erkend, hetgeen ik als ‘jij liegt’ heb toegestaan en aanvaard in mijzelf als de betekenis die ik heb toegekend als en wanneer ik sta voor mijn waarheid dan wordt ik toch vals beschuldigd’.

Als en wanneer ik de waarheid spreek, mijn waarheid wil beschermen door mijzelf te verdedigen, dan stop ik en adem ik.

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan als en wanneer ik iemand vals beschuldig omdat ik mij realiseer, zie en begrijp dat ik de energie van vals beschuldigd zijn in mijzelf herinner omdat ik mijn eerste ervaring ‘met jij liegt, herbeleef’ mij verdedig tegen de energie van vals beschuldigd zijn, waar ik verlang naar de energie van mijn waarheid willen rechtvaardigen, dan stop ik en adem ik.

Als en wanneer ik de energie van mijn waarheid rechtvaardig omdat de waarheid van iemand anders afwijkt van de mijne, dan stop ik en adem ik.

Ik realiseer mij dat ik mij kan vergissen in mijn waarneming en interpretatie mijn waarheid in mijzelf veronderstel is juist impliceert dat de informatie die iemand anders verstrekt onjuist is waaruit ongelijkheid ontstaat niet het belang dient van eenheid en gelijkheid voor Alle Leven.

wordt vervolgd

Dag 339 Being the target

I blamed my fathers behave and asked myself the question why he did not accept and acknowledge, in front of me, the existence, relationship and the reasons which comprise the energy of his reactions.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself wondering why my father dit not changed his behave in front of me and did not accept and acknowledge the energy of his reactions.

I forgive myself that I have accpeted and allowed myself thinking I’m his target so being the target within me because I’ve accepted and allowed myself be his target is not he or she, no the images, words and thinking only concerns me.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself that I used my question/assumption as logical theory of my mind justification, only because asking myself these question which results into blame him because experienced myself as within victimisation; which was my experience being the target of his aggressive behaviour.

I realize that I was biased in my mind where I saw as images and thoughts his verbal and physical aggression, now I understand and realized I longed for peace and predictable behavior so that I could feel safe.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself not felt safe, I felt unsafe within this aggressive context and grim atmosphere within this existence of arguing and aggressive voice, mimicry, body language together with wild arms and legs gestures that produced sliding movements.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself that I feel unsafe when I look at someone  who displays aggressive behavior

I forgive myself that I have accepted and allowed myself that I feel unsafe when I hear aggressive sounding voices

I forgive myself that I have accepted and allowed myself that I feel unsafe when I hear aggressive sounding noises

I forgive myself that I have accepted and allowed myself that I feel uncertain within an grim atmosphere because I remember unconsciously the existence of arguing and aggressive voice, mimicry, body language together with wild arms and legs gestures that produced sliding movements.

I realize that I expect from the other excuse because of his behave which I compare with my unsafe memory longing simultaneously to a sense of security.

If and when I’m feel unsafe and longing simultaneously to feel a sense of security, I stop and Breathe….

If and when I’m feel unsafe, I stop and Breathe….

If and when I’m longing something within my mind as images, words and thoughts, I stop and Breathe….

If and when I’ve longing and focus on vitimization, I stop and Breathe….

I realize when I expecting some safety from another person I’m still longing for safety within me and into me I realize, see and understand I still feel insecure about the behave off other persons.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself not have enough courage not facing my fear by breathing and walking back through my resistance

If and when I feel resistance, I stop and Breathe.

I realize that I am responsible for the relationship of my response to behavior of others why I feel anxious as a result of their behavior because they remind me of the aspects under my fear memory provided with negatively charged energy which in my physical body is noticeable in my mouth and jaws. According to my buddy pain in jaws and mouth represents missing aspects of courage.

So I commit myself I have to investigate the presence of the inHere moments when I need more courage to stand and walke true my resistance faced with fears for example speaking in front of an audience speak out and telling them my message as part of the commitment that is associated and part of my job, training and as message which presenting oneness and equality principles such as selfhonesty, sincerity, courage, responsibility first for my own welfare and judgment free behave.

In next blogs I will elaborate on the theme of courage to face my fairs and make my own corrective commitment directing myself speaking in front of people as part of the deal in accordance myself commitment against my wich best for me and others in my oneness and equility awareness world and reality.

See you…

Dag 338 Determined open-minded equality?

Open Geest fungeert als mijn denk vermogen dat kan nadenken. Dat die open is betekent: er kunnen invloeden van buiten af bij komen en deze KUNNEN maar “moeten” niet langer invloed uitoefenen op mijn gedrag. Om te weten welke invloed mijn gedrag bepaald moet ik weten wat bepalend is hetgeen deze invloed binnen mijn Geest bepaald.

Wat bepaald nu de mate van invloed die bepalend is om invloed uit te oefenen op de geest van mij of iemands standaard opvattingen, mening, gedachten en uit welke ingrediënten zijn deze aspecten opgebouwd?

Feitelijke informatie waarmee iemand aan zijn waarneming realiteit en waarheid toekent. Hetgeen vaak overkomst heeft met individuele verlangens, verwachtingen, veronderstellingen, wensen, behoeften en de angst binnen zijn bewustzijn. Om hier inzicht en zicht op te krijgen wordt een open minded verondersteld waaruit Gewaarzijn ontstaat. Dit Gewaarzijn kan men realiseren door middel van Zelfvergeving schrijven.

Met dit individueel Gewaarzijn kan ik besluiten of ik in reactie schiet, hetgeen mijn individuele belang dient of dat ik uit mijn Geest reactie Adem. Zodra ik mij Gewaar ben van de invloed binnen mijn mind die mijn gedachten, emoties en gevoelens automatisch bepalen, dan kan ik iets anders doen met mijn voormalige keuzes.

Ik kan naar aanleiding van mijn inzicht, niet langer automatisch, zelfrichting bepalen door middel van zelfcorrecties, die los staan van mijn automatische mind invloed. Ik kan namelijk besluiten, dat mijn keuze niet alleen mijn individueel belang dient en dus het belang dient van Alle Leven. De individuele afscheiding wordt eenheid en gelijkheid voor Alle Leven hetgeen een basisinkomen impliceert.

Anders gezegd: iemand die “open-minded” is laat denkbeelden en meningen van buiten toe en ik vergelijk(t) deze met individuele, voorheen automatische mind reacties. Iemands besluit naar aanleiding van mind automatische invloed anders regisseert besluit en bepaald dat zijn individuele mening invloed heeft op zijn wereld en realiteit. Dit inzicht in individueel bewustzijn genaamd ‘Gewaarzijn’, met dit bewust Gewaarzijn zijn keuzes bijstelt of niet. Ik realiseer mij dat ik iemands individuele mind automatische invloed zie, ervaar en opvat als iemands individuele verantwoordelijkheid.

Open minded is eigenlijk heel simpel en het tegenovergestelde van ‘klein’ ik-denkendheid.  Wanneer je klein denkend bent geef je veel om je eigen mening en niet om het belang van de ander. Alleen jouw mening is eigenlijk goed. Vaak signaleer ik nog dat mensen met hun vinger naar een ader wijzen omdat zij denken dat hun mening in gevaar komt door de invloed van iemands opvatting waarvoor zij deze andere persoon of gebeurtenis verantwoordelijk maken. Hetgeen hen rechtvaardigt over te gaan tot oordelen, destructief of ander gedrag waardoor het welzijn van de ander schade of pijn ondervindt. Open je daarentegen niet oprecht je mind dan zal alles wat anders is dan jezelf of je eigen standpunten beoordeelt worden als afwijkend, deviant of fout. Zolang individuen zich van deze individuele mind opvatting bedienen zal door hun afwijkend denk gedrag, voor wat het beste is voor Alle Leven weinig tot niets veranderen.

Open minded anders denkend is juist dat je over andermans opvatting of mening nadenkt en als van jouw aanvaard, toegestaan en geaccepteerd ervaart. Dit zien, realiseren en begrijpen van de invloed die je denken bepaald noemt men Gewaarzijn. Deze invloed bepaald namelijk iemands verantwoordelijkheid en reacties. Reacties die opploppen binnen iemands individuele mind naar aanleiding van een gebeurtenis of de invloed die een andere persoon heeft op de aspecten van iemands automatische mind bewustzijn in de vorm van een mening of opvattingen. Wat er feitelijk gebeurd is dat iemands bekendheid met de overeenkomsten waaruit zijn bestaat wordt bedreigd door iets afwijkends/onbekends.

Te vaak nog zijn mensen onwetend van hun automatische mind nadenk invloed die geactiveerd wordt naar aanleiding van een externe gebeurtenis of persoon waarvan zij overtuigd zijn dat juist de invloed van datgene of diegene door hun gedrag, gedachten, gevoel en emoties, hierdoor in hen wordt bepaald.

Deze automatische onwetendheid mind invloed bepaald vaak iemands weerstand en angst.

Ik realiseer mij dat als ik over andermans mening nadenk dat ik naar aanleiding van deze informatie, waarmee ik andermans mening vergelijk/meet, informatie en aspecten zijn waarover ik nadenk, dus ervaar als nadenk informatie die als informatie interpretatie in mijzelf aanwezig is als mijn mind bewustzijn.

Ik realiseer mij zodra ik zie en begrijp dat de aanwezige informatie binnen mijn mindbewustzijn het Gewaarzijn vormt waarover ik kan beschikken en vervolgens met deze bron mijn oprecht-waar-zijn onder ogen kom, informatie die in mij existeert als in mij aanvaard en toegestaan. Als ik daadwerkelijk open minded ben dat ik voor de informatie binnen mijn mind, waarvoor ik vaak anderen verantwoordelijk heb gemaakt, mijzelf verantwoordelijk maak, getuigt van moed en Zelfoprechtheid waardoor ik in wezen de ander dankbaar kan zijn dat ik mij door deze ervaring in Hier Gewaar wordt van de invloed van mijn mind die mij feitelijk automatisch bepaald.

In feite toont de ander mij mijn automatische mind nadenk informatie, in mijzelf aanvaard en toegestaan opgeslagen als interpretatie, opvattingen, idee, gedachte, gevoel emotie en mening, angst die onder haar invloed bepaald fysieke pijn manifesteert. Ik kan mij gedragen als slachtoffer van een schokkende gebeurtenis en hierop met een intens gevoel van machteloosheid en intense angst reageren. Men zegt weleens dat het dan gaat om normale reacties op een abnormale gebeurtenis waarbij de eigen beleving van het slachtoffer voornamelijk de impact van de gebeurtenis bepaalt. Normale reacties op een abnormale gebeurtenis, hoe kan dat? Hoe kan ik normaal reageren op iets abnormaals buiten mij? Als ik normaal reageer op iets abnormaals dan is mijn reactie die ik normaal noem dus al abnormaal. Ik ben de reactie die abnormaal als zodanig interpreteert. Dis niet de omgeving bepaald je angst jouw innerlijke waarneming bepaalt dit.

Dus anderen verantwoordelijk maken voor jou abnormale reacties is niet normaal en vanzelfsprekend de schuld van de ander of de omgeving, het geloof of de cultuur, een abnormale afwijkende reactie is een afwijking die men binnen zichzelf manifesteert als afwijkend in de vorm die afwijkt van zijn norm zoals geïnterpreteerd in iemand verlangen of verwachting.

Ruimdenkend ervaar ik dus als Oprecht zijn waarmee ik het in mij aanwezige automatische mind nadenk potentieel dat bestaat uit oude informatie zie, begrijp en realiseer als van mij waardoor ik mij verantwoordelijk voel dat dat ik de invloed van mijn nadenk informatie in mijn mind, volwassen, oprecht en Zelfeerlijk, in mijn eigen belang, onder ogen kan komen. Mijn eigen belang dient de invloed van mijn mind, hetgeen mijn mind gedrag bepaald, dat ik deze invloed ophef en gebruik om mijn Leven Gewaarzijn in eenheid gelijk aan Alle Leven te manifesteren.

Ik realiseer mij dat ik altijd reageer vanuit mijn nadenk informatie op een ander of een gebeurtenis vanuit de interpretatie in mij aanwezig hetgeen in mij existeert als mijn individuele betekenis, onder mijn mind invloed bepaald, hetgeen als afgescheiden van Leven Gewaarzijn individueel in mij bestaat, als mijn egoïstische opvattingen, hetgeen mijn eigen belang dient overeenkomstig mijn wereld en realiteit. Vanuit mildheid bezien kan ik mijzelf besturen door mijn mindbewustzijn te ontdoen van positief en negatief geladen energetische lading door middel van Zelfvergeving.

Want als je Zelfeerlijk bent, dan heb je niet langer vooroordelen zoals: ‘ik ben niet vooringenomen’. Als je open wilt staan voor de ideeën en opvattingen van anderen en die anderen vervolgens ook in hun waarde laat, dan ben je nooit vooringenomen voorzien van een mening. Dan ben je meningloos in eenheid gelijk aan Alle Leven waar individuele meningen als mind existentie zijn opgeheven. Bereid zijn betekent voor mij  zonder mind ‘willen’ luisteren, zonder mening, informatie uit eerdere ervaring overgenomen, uit opvoeding of cultuur.

Dan realiseer ik mij dat ik die ander als zodanig overeenkomstig mijzelf als in eenheid gelijk aan Alle Leven bejegen. Niet langer overeenkomstig mijn individuele nadenk informatie hetgeen ik ergens in mijn leven als informatie overeenkomstig mijn interpretatie als mijn ervaring heb ervaren hetgeen in mijn mind ligt opgeslagen als verlangen, verwachting of herinnering, als informatie in mijzelf aanvaard en toegestaan.

Overeenkomstig de informatie die ik in mijzelf heb aanvaard en toegestaan in mijn mind existeert als mijn nadenken hetgeen ik in mijzelf buiten mijzelf vergelijk.

Naar aanleiding van deze relatie vergelijk ik overeenkomst mijn gedachten, emoties en gevoelens een gebeurtenis of persoon buiten mij ‘overeenkomstig mijn innerlijke omgeving’ waarmee ik in mij aanwezige nadenk informatie vergelijk.

Dat je een open blik hebt (begrip hebt) ten opzichte van andermans problemen, afkomst, nationaliteit, geloof en seksuele geaardheid komt overeen met het begrip dat ik heb als invloed hetgeen bepaald hoe ik mijn eigen problemen, afkomst, nationaliteit, geloof en seksuele voorkeur ervaar. Ik realiseer mij zie en begrijp hetgeen waarop ik reageer is reeds in mij aanwezige mind-informatie waarmee ik nadenk en informatie van buiten vergelijk met hetgeen reeds within me opgeslagen existeert als overeenkomstige informatie binnen mijn bewustzijn, onbewustzijn en onderbewustzijn.

Open minded vertaalt naar ruimdenkend. Een ruimdenkend persoon: “mijn mening is goed (voor mij) en andere meningen zijn ook goed (voor hun).” Een bekrompen persoon: “mijn mening is goed en iedereen moet die mening hebben, want ik vind hem goed.” Mijn mening die goed is voor mij creëert afscheiding. Dit land is van mij dus zet ik er een hek/afscheiding om heen. Daar mag je niet aan komen. Tenzij je mijn toestemming krijgt.

Ik bepaal voor jouw dat jij op mijn land mag komen. Welke informatie in de landeigenaar bepaald deze afscheiding? Zowel de open-minded als de bekrompen persoon bevat zijn wereld en realiteit overeenkomstig de informatie die ALl-een in het belang is van deze persoon en niet het belang dient van Alle Leven. All-een alle land hetgeen ik mij heb toegeëigend, mij niet realiseer zie en begrijp dat ik door mijn gedrag en motivatie ‘willen’ het belang van alle leven onteigen, ALl-een dient alleen maar mijn belang.

Ik stel mijzelf ten doel dat ik open sta, mij open voor nieuwe dingen, nog onbekende veranderingen, deze daadwerkelijk als zelfcorrectie in praktijk als doel zal toepassen en daadwerkelijk (niet wil) zal wandelen. Zelf nieuwe ideeën toepassen en mijn eigen mening die ik over bepaalde veranderingen heb onder ogen komen, Zelfvergevingen, doorademen, bijstellen, corrigeren en vertalen naar principes die Alle Leven Gewaarzijn/awareness dient. Dus open staan voor andere nieuwe principes die als Gewaarzijn in eenheid en gelijkheid zal wandelen.

Niet langer als afzonderlijke gedachten afgescheiden dus daadwerkelijk als Leven Gewaarzijn zal wandelen in Hier, het nu van dit moment, zonder de invloed van een afgescheiden individuele mening zoals in het voorbeeld van de landeigenaar.

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan dat ik Zelfoprecht zal zijn mij realiseer dat ik ook het standpunt van een ander kan/wil begrijpen, zien zonder vast te zitten in mijn eigen standpunt/ideeën en dit vastzitten onderzoek door middel van Zelfvergeving schrijven en als en wanneer ik in een mind reactie schiet deze reactie stop en NEE zeg tegen afscheiding, hierop een principe als zelfcorrectie daadwerkelijk zal toepassen wandel als Levende Woorden hetgeen het belang dient van Alle Leven.

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan open zal staan voor andere/nieuwe dingen hetgeen het beste is voor eenheid en gelijkheid hetgeen het belang dient van Alle Leven, niet langer tolerant met mijn eigen mening omga en problemen met mensen die anders zijn dan mijn standaard, het bestaan van deze invloed in mijzelf verlos van de invloed en automatische reacties die mijn mind tot dan voor mij bepaald.

Dag 337 Recognizing the mood swing in me as me

Hoe herken ik de smaak van een vijg? Omdat ik terug ga naar een ervaring met de smaakbeleving vijg. Hoe herken ik in mijzelf een verandering van werkelijkheid? Zodra mijn waarheid wijzigt realiseer ik mij dat ik innerlijk boos, verongelijkt of verwijtend reageer.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik in mijzelf boosheid ervaar.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard door mijn boosheid verongelijkt en innerlijk verwijtend reageer op mijn collega de verandering is die ik signaleer in mijzelf tijdens een driegesprek.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik denk dat in dit overleg alle aandacht van de coördinator gericht is op mijn collega.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik veronderstel dat de aandacht van de coördinator primair gericht is op mijn collega, die geen oog heeft voor mij waarop ik denk ‘luister verdomme eens naar mijn bijdrage’ ‘naar mijn inzicht, naar mijn versie voor een passende oplossing’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik denk dat de coördinator en mijn collega denken dat mijn bijdrage er niet toe doet?

Als en wanneer ik gedachten die ik veronderstel toeken aan mijn collega en de coördinator, dan stop ik en adem ik. Ik realiseer mij, zie en begrijp dat ik degene ben die mijn gedachten denkt, en dat ik denk dat mijn bijdrage er niet toe doet, onbelangrijk is, niet waardevol.

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan zodra ik overmand raak door frustratie, boosheid en verwijt, dan stop ik en adem ik.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijzelf misken

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard de gedachte dat ik wordt gekleineerd, door anderen onzichtbaar gemaakt en denk dat mijn collega’s denken dat ik onnozel ben, want/omdat zij, mijn dominante vrouwelijke collega’s voor beslissen en tot een besluit komen zonder overleg met mij, dus óók voor mij beslissen welke koers wij moeten en zullen varen.

Ik realiseer mij dat ik mij door deze gedachten te denken afhankelijk maak van de invloed, zie, begrijp en onderken dat ik daarom mijn collega’s ervaar als dominant omdat ik aan hun gedrag macht en kracht toeken waardoor ik mijzelf kleiner maak dan zoals mijn bijdrage aan dit overleg bedoeld is. Ik realiseer mij dat ik mijzelf buiten het overleg plaats waardoor ik verzuim mijn bijdrage te leveren aan een passende oplossing en mogelijkheid.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik denk/verlang tijdens deze momenten naar een mannelijke collega waarvan ik veronderstel dat overleg met een man veel gemakkelijker en ongecompliceerder zou kunnen verlopen.

Ik realiseer mij dat ik een allergie, weerstand en frictie heb opgebouwd in mijzelf vergezeld van backchat die mij laten zien en doen begrijpen dat ik zelf de denker ben in mijn mind die veronderstelt en allerlei fratsen verzint die ik ooit ergens in mijn leven heb aanvaard en toegestaan aan dit overleg totaal nul toegevoegde waarde heeft. Ik realiseer mij dat ik in overleg met vrouwen vooraf denk zij zijn dominant, overheersend, bazig, bepalend, dwingend, zij houden geen rekening met mijn bijdrage, zij zien mij niet staan, ik ben onderdanig aan hun nukken en ik moet mij aanpassen aan hun gedrag om de goede vrede te bewaren. Vaak ben ik in mijn mimiek lacherig omdat ik de weerstand die ik in mijzelf genereer/manifesteer wil weglachen. Omdat ik mijn mond houdt bouw ik spanning op in mijn kaken, nek, vingers en linker knie. Ik realiseer mij dat ik zwijg omdat ik mijn boosheid, verongelijkt zijn en verwijten wil onderdrukken, gedrag dat ik wil vermijden en ontvluchten omdat ik daar misselijk van wordt en bang voor ben. Waaruit reacties kunnen ontstaan die ik associeer met gedrag hetgeen de goede vrede bedreigd in de vorm van verbaal geweld, ruzie, scheldpartijen en agressief gedrag, waardoor ik mijn innerlijk gevoel van zekerheid en veiligheid verlies.

Ik realiseer mij dat ik zwijg omdat ik de goede vrede, vredelievendheid en vriendelijkheid, hetgeen het beste is voor Alle Leven, eerst in mijzelf wil herstellen.

In een flits realiseer ik me ‘ik stop ermee’. Ik loop weer weg uit dit project, uit deze voor mij frustrerende situatie die in mijzelf irritaties en deze reacties oproept. Ik realiseer mij dat dit patroon, keuzes in mijn leven kenmerkt waarin ik wegloop als ik deze weerstand ervaar omdat ik niet wist hoe ik moest omgaan met vergelijkbare eerdere situaties waarin ik boosheid, verongelijktheid en verwijten naar anderen toe ervaar omdat ik deze reacties in mijzelf verafschuw. Ik ervaar schaamte, verdriet, spijt en teleurstelling en ook wrok als ik aan mensen uit mijn omgeving terugdenk die in mijn bijzijn verbaal en of fysiek agressief waren in hun gedrag. Ik denk ook aan de onveiligheid, onbegrip en onvoorspelbaarheid die ik heb ervaren. Aspecten en kenmerken van mijn mind die ik als zodanig in mijzelf heb aanvaard en toegestaan waardoor ik geregeld zelfmedelijden ervaar.

Wordt vervolgd met meer zelfvergeving op mijn reacties.

Dag 336 My black white pattern walk

Ik realiseer mij in mijzelf een zwart wit patroon. Het zwart van angst en negativiteit dat naar het wit van harmonie en positiviteit verlangt. Het zwarte bekende vervuld van angst dat verlangt naar het onbekende wit.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik aan mijn onuitgesproken negatief geladen informatie het gedrag van mijn oom positief interpreteerde en hem als mijn held zag waarmee ik mijn negatief geladen onzekerheid onderdrukte, ontvluchte en ontweek.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik onzeker en bang was voor de reacties van vriendjes tijdens spelen in de speeltuin.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik het gedrag van mijn vader veroordeeld heb omdat hij afweek van mijn veronderstelling waarin ik verlangde naar zijn bescherming en zekerheid.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard, door mijn verwachting en verlangen gevoed, dat ik het gedrag van mijn vader daarnaast vergeleek met dat van mijn oom.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijn verlangen naar erkenning vergeleek met gedrag van mijn oom die ik trots, fier, waardig en sterk vond

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat mijn vader afweek van mijn beeld van de held en mijn verlangen dat ik hem wilde zien als een held waar ik trots op kon zijn.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik onzeker was over het feit dat ik veronderstelde dat mijn vader, in plaats van niet, wél trots zou zijn op mij en gevoed door mijn verlangen dat hij mij als vanzelfsprekend onvoorwaardelijk zou ondersteunen en beschermen tegen mijn gevoelens van onzekerheid.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik trots was op mijn oom en hem zag als een held die zonder pech thuis kwam.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijn oom relaxt vond en mijn vader gestrest.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik verlangde dat mijn vader niet zo boos zou reageren aan tafel tijdens het eten als het gezellig was.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat hij net als mijn oom vriendelijker zou zijn in zijn mimiek en intonatie.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij een beeld heb gevormd van mijn vader dat gebaseerd is op mijn verlangen dat hij net zo cool zou zijn als mijn oom.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat mijn focus gericht was op negativiteit en verlangde naar harmonie, rust en saamhorigheid

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik verlang naar het positieve, energie die in mijzelf mijn verlangen naar harmonie, rust en saamhorigheid vertegenwoordigt, waarmee ik de negativiteit in mijzelf wilde ontvluchten

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik negativiteit in mijzelf onderdruk, in mijn mind mijzelf meedraag als mind geladen negativiteit

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik veronderstel dat de rust die ik verlang in combinatie met harmonie en saamhorigheid, een utopie is

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat mijn utopie energetisch gevoed wordt door de polariteit negativiteit in mijzelf die verlangt naar positiviteit, een onbereikbare werkelijkheid binnen mijn wereld en realiteit creëert, gemanifesteerd weerspiegelt op de werkelijkheid in Hier

Als en wanneer ik uit angst voor positiviteit focus op negativiteit, dan stop ik en adem ik. Ik realiseer mij dat ik uit angst voor saamhorigheid, rust en harmonie focus op de negativiteit die ik verwacht waardoor ik mensen wegduw. Ik realiseer mij dat ik primair negativiteit verwacht. Het bekende verwacht, na zonneschijn komt regen. Dat zonneschijn, voor mij harmonie, rust en saamhorigheid impliceert, een utopie is waarnaar ik verlang, in mijn mind alwetende veronderstel, het rust, harmonie en saamhorigheid domein, wordt nooit mijn Gewaarzijn in Hier.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik het bekende verwacht, na zonneschijn komt regen, negatief geladen negativiteit in mijzelf impliceert

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik veronderstel dat zonneschijn, hetgeen voor mij harmonie, rust en saamhorigheid symboliseert/impliceert, een utopie is en zal zijn waarnaar ik toch verlang, omdat ik in mijn mind veronderstel dat rust, harmonie en saamhorigheid nooit mijn Gewaarzijn in Hier zal worden

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijzelf ten opzichte van anderen zie als onnozel en mislukt omdat wat ik in gang zet op gebied van relatie, werk, hobby en commitment weer snel verpest

Als en wanneer ik activiteiten in gang zet en denk dit mislukt weer dus ik verpest het maar, dan stop ik en adem ik.

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan dat ik mijn blogs specifieker zal schrijven en primair zal focussen op negativiteit als negatief geladen woorden en gedachten in mijzelf.

wordt vervolgd….

Dag 335 Uncertainty replaced by thoughts of a hero

Hoe ik zal stoppen met leven in angst kan ik zelf realiseren door mijn reacties te stoppen.  Als kind leefde ik in afscheiding want ik verlangde naar een fictieve held.

Zie previous blog voor context.

Als en wanneer ik onuitgesproken positieve wensen, verwachtingen, verlangens en gedachten heb, informatie waarmee ik veronderstel dat ik mijn negatieve emoties, angst, verlegenheid en onzekerheid kan overwinnen, dan stop ik en adem ik. Ik realiseer mij, zie en begrijp dat ik met positieve gedachten niet mijn negatieve aannames en veronderstellingen kan veranderen. Ik ga met mijzelf de verbintenis aan dat ik op mijn positief en negatief geladen gedachten zelf-vergeving uitschrijf.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik met positiviteit de negativiteit van mijn gedachten in de vorm van negatief geladen energie die ik daarmee zelf genereer wil overwinnen. Als en wanneer ik met positieve gedachten negatief geladen gedachten waaruit ik angst manifesteer wil overwinnen, dan stop ik en adem ik. Ik realiseer mij dat ik afzonderlijk positief en negatief geladen gedachten oprecht onder ogen moet komen. Dit is de enige manier dat ik mijn veronderstellingen, verlangens, verwachtingen en alle andere vanzelfsprekendheid hetgeen binnen mijn mindbewustzijnssysteem energetische lading genereert moet/kan ontdoen van positief of negatief geladen aanhechtingen. Ik realiseer mij dat ik zelf gevoelens en emoties produceer hetgeen afscheiding manifesteert.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik in mijn positieve verwachting: ik verlang naar de held die mij beschermt; in gedachten bemiddelde presentie, in de door mij veronderstelde presentie is die in mijn geest verschijnt in de vorm van een beeld of woorden als iets presents. Ik realiseer mij dat ik naar iets verlang, naar aanleiding van mijn angst een verwachting of verlangen produceer. Ik realiseer mij door negatief geladen gedachten emoties manifesteer waaruit mijn mind angst en negatief geladen energie genereert. Ik realiseer mij dat ik door middel van een positief geladen referentie in mijn mind een beeld of gedachten manifesteer waarmee ik mijn zelf gecreëerde negatief geladen mind referentie kan overwinnen.

Als en wanneer ik de negatief geladen gedachten binnen mijn mind bewustzijn systeem wil overwinnen/vervangen met/door positief geladen verlangens,/gedachten, dan stop ik en adem ik.

Als en wanneer ik beide aspecten die als geladen referentie los van elkaar binnen mijn mind existeren; als positief geladen referentie: het type/karakter held en als negatief geladen referentie: het type/karakter mislukt en onzeker, negatief geladen energie/angst door middel van positief geladen/verlangens negatief voorzie van positief geladen energie, dan stop ik en adem ik.

Ik realiseer mij dat het bestaan van mijn mindbewustzijnssysteem (consciousness) is ontstaan naar aanleiding van mijn interpretatie van hetgeen ik verwacht, verlangens zijn, die als zodanig existeren binnen mijn mind binnen mijn fysiek Leven Gewaarzijn (awareness), hetgeen oorspronkelijk als awareness existeert als spontaan – onbevangen – Zelfoprecht – Zelfeerlijk, als Leven Gewaarzijn hetgeen bestaat als eenheid en gelijkheid in iedere in-, en uitademhaling.

Ik realiseer mij dat ik mijn awareness heb opgevat via/als mindbewustzijn dat bestaat uit de polariteit pos./neg. waarmee ik mijn werkelijkheid – veronderstel  – observeer – manifesteer – interpreteer, aspecten van mijn mind zijn die ik in mijzelf heb aanvaard en toegestaan waarmee ik mijn wereld, realiteit en werkelijkheid in Hier waarneem hetgeen gescheidenheid impliceert van eenheid en gelijkheid niet het belang dient hetgeen het beste is voor Alle Leven.

Als en wanneer ik mijn persoonlijk belang prefereer boven het belang hetgeen het beste is voor Alle Leven, dan stop ik, en Adem ik mijzelf uit mijn geest van gescheidenheid. Ik realiseer mij zodra ik niet langer de rol van held of mislukking ambieer niet langen energie/afscheiding/gedachten manifesteer overeenkomstig positief geladen verlangen om mijn negatief geladen angst verwachting te elimineren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik stiekem hoopte dat mijn vader tijdens de volgende verre autorit wel zonder pech thuis kwam waardoor ik wel trots kon zijn. Als en wanneer ik door egoïsme en eigenbelang gemotiveerd van iemand verwacht of verlang om mijn mind energie te voeden, dan stop ik en adem ik. Ik realiseer mij dat de ongelijkheid die in mijzelf zit niet de principes dient die het Beste zijn voor Alle Leven en dat ik overeenkomstig deze informatie daarop moet focussen tijdens mijn schrijven van Zelfvergeving.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik het gedrag van mijn oom positief interpreteerde als mijn held waarmee ik mijn negatief geladen onzekerheid onderdrukte/ontweek. Als en wanneer ik met mijn gedachten aan de held mijn onzekerheid wil ontwijken, dan stop ik en adem ik. Ik realiseer mij dat ik door in gedachten te zijn meer polariteit en weerstand manifesteer.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik onzeker en bang was voor de reacties van vriendjes tijdens spelen in de speeltuin. Als en wanneer ik de reacties van anderen opvat en mijzelf toesta dat ik mij in zelfmedelijden wentel dan stop ik en adem ik. Ik realiseer mij dat ik het slachtoffer ben van mijn gedachten die verlangen naar de held.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik het gedrag van mijn vader veroordeeld heb omdat hij afweek van mijn veronderstelling waarin ik een held zocht en verlangde naar zijn bescherming en zekerheid. Als en wanneer ik zekerheid zoek buiten mijzelf, dan stop ik en adem ik. Ik realiseer mij dat mijn mind gedachten in plaats geruststelling meer onrust creëren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard, door mijn verwachting en verlangen gevoed, dat ik het gedrag van mijn vader vergeleek met dat van mijn oom. Als en wanneer ik gedrag waarnaar ik verlang vergelijk met dat van mijn oom en vader, dan stop ik en adem ik.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijn verlangen vergelijk met gedrag van mijn oom waarin mijn vader afwijkt van mijn verlangen dat ik hem wilde zien als een held waar ik trots op ben. Als en wanneer ik het gedrag van mijn vader veroordeel en als minder ervaar dan dat van mijn oom, dan stop ik en adem ik.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik onzeker was over het feit dat ik veronderstelde dat mijn vader, in plaats van niet, wél trots zou zijn op mij gevoed werd door mijn verlangen dat hij mij onvoorwaardelijk zou ondersteunen en beschermen tegen mijn gevoelens van onzekerheid. Als en wanneer ik door mijn verlangen naar externe zekerheid mijzelf wil beschermen tegen gedachten die mijn veiligheid en zekerheid bedreigen met gedachten die mij beschermen dan stop ik en adem ik.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik trots was op mijn oom en hem zag als een held die zonder pech thuis kwam. Als en wanneer ik pech veroordeel dan stop ik en adem ik. Ik realiseer mij waar ik een gedachten heb aan pech dat ik de elementen van pech, falen en mislukken moet zelf vergeven.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijn oom relaxt vond en mijn vader gestrest. Als en wanneer ik verlang naar relaxt zijn, dan stop ik en adem ik. Als en wanneer ik verlang naar het vermijden van stress dan stop ik en adem ik.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik verlangde tijdens gezelligheid dat mijn vader tijdens het eten aan tafel niet zo boos zou reageren. Als en wanneer ik kritiek heb op gedrag aan tafel dat afwijkt van mijn verlangen naar gezelligheid, dan stop ik en adem ik.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat mijn vader net als mijn oom vriendelijker zou zijn in zijn mimiek en intonatie. Als en wanneer mimiek waardoor ik dreiging ervaar mij afschrikt, dan stop ik en adem ik.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij een beeld heb gevormd van mijn vader dat gebaseerd is op mijn verlangen dat hij net zo cool zou zijn als mijn oom. Als en wanneer ik verlang naar een zelfverzekerde uitstraling dan stop ik en adem ik.

wordt vervolgd….

Dag 334 Consciousness Journey to Awareness

Ik realiseer mij dat ik als kind onuitgesproken wensen, verwachtingen, verlangens en gedachten had. Ik zag dat mijn oom zonder pech terug kwam van een vrachtautorit. Mijn vader kwam vaak thuis met pech aan zijn auto. Ik realiseer mij dat ik wilde dat mijn vader, net als mijn oom, óók zonder pech thuis kwam na een rit. Zodat ik hem als een held kon omarmen. Mijn held. Waar ik trots op kon zijn. Mijn held die mij bescherming, ondersteuning en begeleiding kon bieden, om mijn gevoelens van verlegenheid, onzekerheid en angst te overwinnen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik als kind onuitgesproken positieve wensen, verwachtingen, verlangens en gedachten had, informatie waarmee ik veronderstelde dat ik mijn negatieve emoties, angst, verlegenheid en onzekerheid kon/zou overwinnen.

Ik realiseer mij dat ik in mijn positieve verwachting verlang om mijn negatief geladen gedachten waaruit ik emoties, angst en negatief geladen energie genereer wil overwinnen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik in mijn positieve verwachting: ik verlang naar de held die mij beschermt; in deze door mij in gedachten bemiddelde presentie, in de door mij veronderstelde presentie die in mijn geest verschijnt als iets present verlang om mijn negatief geladen gedachten waaruit ik emoties, angst en negatief geladen energie genereer, door middel van een positief geladen referentie naar wat ik in mijn mind nog niet ben, mijn negatief geladen mind referentie wil/kan overwinnen.

Ik realiseer mij dat ik beide aspecten die als onafhankelijk geladen referentie van elkaar binnen mijn mind existeren; als positief geladen referentie: het type/karakter held en als negatief geladen referentie: het type/karakter mislukt en onzeker, in de vorm van positief geladen verlangen en negatief geladen verwachtingen bestaan als mindbewustzijnssysteem (consciousness) binnen mijn fysiek Leven Gewaarzijn (awareness), hetgeen als awareness tevoren bestond als spontaan, onbevangen, Zelfoprecht, Zelfeerlijk Leven Gewaarzijn, in iedere in-, en uitademhaling. Zo heb ik mijn awareness opgevat als/via mijn mind polariteit waarmee ik mijn werkelijkheid veronderstel, observeer, interpreteer en waarneem.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik stiekem hoopte dat mijn vader tijdens de volgende verre autorit wel zonder pech thuis kwam waardoor ik wel trots kon zijn.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik aan mijn onuitgesproken informatie het gedrag van mijn oom positief interpreteerde en hem als mijn held zag waarmee ik mijn negatief geladen onzekerheid onderdrukte en ontweek.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik onzeker en bang was voor de reacties van vriendjes tijdens spelen in de speeltuin.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik het gedrag van mijn vader veroordeeld heb omdat hij afweek van mijn veronderstelling waarin ik verlangde naar zijn bescherming en zekerheid.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard, door mijn verwachting en verlangen gevoed, dat ik het gedrag van mijn vader daarnaast vergeleek met dat van mijn oom.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijn verlangen vergelijk met gedrag van mijn oom waarin mijn vader afwijkt van mijn verlangen dat ik hem wilde zien als een held waar ik trots op ben.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik onzeker was over het feit dat ik veronderstelde dat mijn vader, in plaats van niet, wél trots zou zijn op mij en gevoed door mijn verlangen dat hij mij als vanzelfsprekend onvoorwaardelijk zou ondersteunen en beschermen tegen mijn gevoelens van onzekerheid.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik trots was op mijn oom en hem zag als een held die zonder pech thuis kwam.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijn oom relaxt vond en mijn vader gestrest.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik verlangde dat mijn vader niet zo boos zou reageren aan tafel tijdens het eten als het gezellig was.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat hij net als mijn oom vriendelijker zou zijn in zijn mimiek en intonatie.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij een beeld heb gevormd van mijn vader dat gebaseerd is op mijn verlangen dat hij net zo cool zou zijn als mijn oom.

Als en wanneer ik mijn verlangens projecteer op gedrag van anderen van wie ik cool beschermend gedrag verwacht, dan stop ik en adem ik,

wordt vervolgd….

Dag 333 Discuss the consequences of harmful behavior.

Op de relatie met mijn vader heb ik een verwachting geplakt. Ik realiseer mij dat ik als kind naar zijn aandacht, belangstelling, interesse, begrip en ondersteuning verlangde bij een voor mij nieuwe ervaring, bijvoorbeeld bij het verwisselen van het achterwiel van mijn fiets.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik de fysieke hulp van mijn vader heb gemist tijdens ruzie met vriendjes als ik aan het spelen was in de speeltuin of als ik door hen werd gepest.

Als en wanneer ik van anderen hulp verlang bij moeilijke beslissingen, dan stop ik en adem ik. Ik realiseer mij dat ik recent van mijn docent naar zijn hulp verlangde nadat ik bedreigd was door een collega klasgenoot. Ik realiseer mij dat ik uit angst blokkeerde niet meer de vrijheid voelde om zonder angst reacties flexibel te reageren op de eisen van alledag waardoor ik mijn impuls om niet weg te lopen niet kon beheersen.

Ik realiseer mij dat ik mij als kind wenste dat hij net als mijn oom zonder pech thuis kwam van een verre vrachtautorit. Of dat hij niet zo boos zou reageren aan tafel tijdens het eten als het gezellig was. En dat hij vriendelijker zou zijn in zijn mimiek en intonatie. Ik zag dat mijn moeder laconiek reageerde op mijn vader. Ik denk dat zij gewend was geraakt aan zijn gedrag. Op haar steun durfde ik niet langer te vertrouwen.

Ik heb door de thuissituatie en sfeer gedachten ontwikkelt waardoor ik veronderstel dat mensen in mijn omgeving mij niet serieus nemen. Mensen in mijn omgeving zijn niet serieus geïnteresseerd in mij en mijn onveilige gevoelens. Zij zijn daarom onoprecht, onbetrouwbaar en onvoorspelbaar en niet onvoorwaardelijk in hun aanwezigheid.

Ook realiseer ik mij dat ik me als kind identificeerde met mijn verlangens. Dat ik van mijn vader voorspelbaar gedrag, veiligheid en onvoorwaardelijk zijn interesse, begrip, ondersteuning en vertrouwen in mij heb verwacht en dus gemist heb. Wat ik ook deed, dat maakte geen verschil. Mijn dwangmatige mind bedoeling, om de gespannen sfeer te stabiliseren ‘pimpen’, die bleef onopgemerkt. Ik voelde mij verantwoordelijk en begon mij te bemoeien met de verantwoordelijkheid van mijn ouders om hun gedrag te veranderen zodat het wel veilig zou zijn in huis.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard door mijn interpretatie van het gedrag van mijn vader het ego van mijn mind te worden.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijn verlangen naar ondersteuning, begrip en begeleiding in mijzelf heb aanvaard en toegestaan als verwachting van mijn vader, nooit in zijn richting of tegen hem heb uitgesproken

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat mijn verlangen in de vorm van mijn verwachting in mijzelf existeert als woorden, beelden, gedachten en herinneringen die zijn ontstaan uit ervaringen waarin ik mijn interpretatie van zijn gedrag als informatie binnen mijn mind ligt opgeslagen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik delen van mijn ervaring met mijn vader niet heb uitgesproken.

Ik realiseer mij door deze delen onder ogen te komen en eerlijk naar mijzelf te kijken ik mij beter kan inleven in mijn verlangens en verwachting waardoor ik mijn reacties richting mijn vader aan mijzelf adresseer als zijnde mijn verantwoordelijkheid.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard door deze delen niet onder ogen te komen en niet eerlijk naar mijzelf te kijken mij niet goed kan inleven in mijn verlangens en verwachting waardoor ik mijn reacties richting mijn vader niet aan mijzelf adresseer als zijnde mijn verantwoordelijkheid.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijn verantwoordelijkheid ontwijk omdat ik mijn vader of de situatie verantwoordelijk maak voor mijn reacties omdat mijn verlangens onvervuld bleven.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik hem verantwoordelijk heb gemaakt voor mijn gevoel van onveiligheid, de pijn en de angst die ik heb gevoeld als wij gezellig aan tafel aan het eten waren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard omdat ik naar veiligheid verlangde met positief clownesk gedrag zijn vertrouwen wilde winnen zodat wij veilig, vriendelijk en ontspannen samen aten.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik van mening was als ik met mijn vader een gesprek had gehad over mijn gevoel van onveiligheid dat dit gesprek positief zou bijdragen aan mijn verwerkingsproces.

Als en wanneer ik mij onveilig voel en mijn gevoelens met lacherig clownesk gedrag ontwijk, dan stop ik en adem ik. Ik realiseer mij door mijn gevoelens te ontwijken dat mijn gevoelens van onveiligheid in mijzelf overeenkomstig energie blijft manifesteren aanleiding is dat ik gevoelens van onveiligheid weglach. Ik realiseer mij dat ik bewust nee moet zeggen tegen mijn gevoelens van onveiligheid omdat ik weet dat mijn energetische reacties resulteert in fysieke pijn die ik gewaar wordt in mijzelf ervaar als pijn in mijn buik, linker knie, afwisselend koud warm zweet op mijn schouders en rug waardoor ik mij gewaar ben van angst gedachten.

Ik stel mijzelf ten doel dat ik mijn ervaring wil uitspreken in groepsgesprekken met daders van mentaal of fysiek geweld om met hen de impact van wat mij is overkomen te delen.

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan dat het delen van mijn ervaring door middel van blogs, cursus, bijeenkomsten individueel of en in groepsgesprekken kan bijdragen aan het verwerkingsproces van slachtoffers en het bewustzijn/Gewaarzijn van daders die deze verhalen horen, bewuster worden van de schadelijke gevolgen van hun agressief of crimineel gedrag voor slachtoffers.

Ik stel mijzelf ten doel dat ik hen zonder oordeel benader en hen de mogelijkheid van de Destini Zelfvergeving tool wil onderwijzen.

http://www.desteni.net/index.php?option=com_content&view=article&id=110:mannelijk-ego&catid=41:zelfvergeving-lijsten&Itemid=126

http://www.12keysrehab.com/blog/why-do-addicts-do-what-they-do