Dag 359 Betrouwbaarheid

‘Zeggen wat je doet en uiteindelijk doen wat je Zelfoprecht toezegt’.

Validiteit – zegt iets over de inhoud: wordt er gemeten wat de bedoeling is. Wanneer u mensen op straat vraagt of ze wel eens stelen, is de kans groot dat de dieven onder hen dit zullen ontkennen. Op basis van een dergelijk onderzoek schat u het aantal dieven te laag in.

Betrouwbaarheid heeft te maken met de stabiliteit van het onderzoeksresultaat. Wanneer het onderzoek zou worden herhaald, komen dan dezelfde resultaten naar voren? Bij het bovengenoemde voorbeeld kunnen de resultaten betrouwbaar zijn, omdat het percentage dieven dat liegt altijd ongeveer even groot is.

Erkennen  gaat over het eerlijk en oprecht schrijven en uitspreken van jouw gedachten, emoties en gevoelens die aansluiten bij jouw overtuigingen en veronderstellingen.

Ontkennen en stukjes informatie weglaten leverde mij spanning op. Mijn geweten = overtuigingen van hetgeen ik eerlijk wist. Uit ervaring weet ik inmiddels dat als ik Informatie anders dan ik denk communiceer, resulteert in frictie, ruis en weerstand.

Gouden kooitje.

Je moet goed begrijpen dat zelfoprechtheid niet over het uitspreken van je gedachten, emotionele en gevoelsmatige reacties gaat. Nee, zelfoprechtheid komt niet van de mind, jouw gedachten en overtuigingen – velen begrijpen zelfoprechtheid, zelfeerlijkheid verkeerd – als je denkt dat zelfoprechtheid is dat je uitspreekt wat er in je bewuste mind is… nee, dat is oprechtheid.

Oprechtheid is wanneer je spreekt vanuit jouw bewuste-mind – gedachten, herinneringen, ervaringen emoties of gevoelens. ZELFoprechtheid is wanneer je JOU uitspreekt. We zijn in het proces van het beseffen wat zelfoprechtheid is, daarom: ‘spreek’ in je schrijven ‘uit wat er is’ en daardoor zul je ontdekken wat zelfoprechtheid voor jou als jou, is.

Velen vragen: ‘maar als ik van de mind ben en de mind, dan zal wat ik schrijf alleen oprechtheid zijn’ – ja, maar het interessante is dat door de oprechtheid van de mind voor je te zien in woorden, je je zult realiseren wat ZELFoprechtheid als jij is. Kijk, je bestaat al zo lang in en als de mind, pratend met jezelf daarboven in je hoofd, maar nu door het schrijven zie je jezelf voor je voor de eerste keer – je staat als het ware naakt voor jezelf. En hierbinnen gebeurt iets interessants: jij ziet JIJ, jezelf en hierdoor komt zelfoprechtheid tevoorschijn…

En dan zul je beseffen dat zelfoprechtheid er altijd is geweest – maar je ontkende je eigen zelfoprechtheid, omdat je ‘jou’ al zo lang hebt ontkend – door te doen alsof je een mind-bewustzijn-systeem bent, omdat je bang was voor jezelf en daarom bang was om Zelfoprecht te zijn.

Als je zelfdirectief richting geeft aan jouw doelen en het commitment waar jij voor staat doe je dit vanuit Zelfoprechtheid. Degene die je bent in je oorspronkelijke kern.

Zelfverantwoordelijk zijn betekent dat jij oprecht jouw gedachten, emoties en gevoelens kunt communiceren. Dit vraagt om commitment, oefening, inzet en oprechtheid.

Experimenteren, om uit jouw gouden kooi te stappen, wie je kunt vertrouwen begint DUS bij jezelf oprecht onder ogen kunnen komen. Zelfoprechtheid realiseren kun je verwezenlijken door middel van Zelfvergeving schrijven en Gewaar worden van jouw mind die o.a. bestaat uit gedachten, emoties en gevoelens.

Zelfonoprechtheid

Als je je ervan bewust bent dat iemand onoprecht is met zichzelf op welke manier dan ook – niet naar het systeem, maar naar het leven – en je niets doet omdat je bang bent of omdat het risico te groot is, dan ben je één met en gelijk aan zelfonoprechtheid en ga je onderuit. Dit is de sleutel tot transformatie op alle manieren – het praktische punt van het zelf verantwoordelijk zijn voor allen als zijnde zelf in elk moment.

Advertenties

Dag 346 Suppressed feelings pain and dissapointment

De implementatie van het instrument Zelfvergeving is een ogenschijnlijk eenvoudig instrument waarmee mensen effectief en efficiënt zichzelf kunnen ondersteunen. Met dit praktisch instrument kan men geduldig en bewust op ieder willekeurig moment Zelfvergeving uitschrijven, uitspreken en toepassen.

Omdat deze bewuste handeling toewijding, moed en oprechte motivatie vraagt biedt Zelfvergeving een effectieve manier die mensen niet langer verhinderd dat zij hun onderdrukte probleem, pijn, teleurstelling of uitdaging oprecht onder ogen komen.

Vaak is een probleem beladen met negatieve energie. Om een uitdaging heen hangt vaak een sfeer van positief beladen energie. Uit beide startpunten ontstaat een wisselwerking, polariteiten genaamd zoals pos./neg zwart/wit. Uitersten die beladen zijn die overeenkomstig hun aard energie genereert die ook fysiek waarneembaar is. Bijvoorbeeld vooraf aan een presentatie moet ik kokhalzen, zweten of nodig naar het toilet want mijn onderbuik protesteert. Op de gedachte die ik vooraf aan mijn spreekbeurt Gewaar ben kan ik bewust, gedachte voor gedachte, zelfvergeving uitschrijven.

Door mijn gedachte ik wil dat mensen begrip hebben voor mijn angst om voor een groep te spreken kan ik dit praktische instrument van Zelfvergeving toepassen.

Onderdrukt in mensen aanwezig kan ik deze beladen emotie, gevoel die verlangens en verwachting veroorzaken loslaten. Bijvoorbeeld ik wil graag aandacht van iemand omdat ik van deze persoon begeleiding wens bij mijn onzekerheid om voor een groep mensen mijn verhaal te doen. Vooraf aan mijn optreden verwacht ik vaak al een blamage. Toch verlang daarnaast van mijzelf dat ik de toehoorders onbevangen en oprecht te woord kan staan. Dit omdat ik hen wil informeren over dit praktisch instrument om uit mijn comfortzone te stappen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat mijn gedachte mijn instrueren dat mensen begrip moeten hebben voor mijn angst om voor een groep te spreken.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat mensen geen begrip hebben voor mijn angst als ik hen hierover niet informeer.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik ongevraagd van mensen verlang dat zij begrip hebben voor mijn voor een groep staan spreekangst.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik weerstand in mijzelf ervaar door de backchat in mijn mind die gedachten produceren die mij het ene moment onzeker en het andere moment zeker maken energie produceert die ik fysiek gewaar ben door te zweten, pijn in mijn onderbuik en andere fysieke gewaarwordingen die ik ervaar.

Als en wanneer ik backchat ervaar dan stop ik en adem ik.

Ik wil deze informatie graag delen omdat het instrument Zelfvergeving mij de mogelijkheid heeft geboden om mijn zelf gecreëerde angst onder ogen te komen. Beide perspectieven heb ik in mijzelf onderdrukt in de vorm van positieve gevoelens en negatieve emoties. Uit deze wisselwerking ontstaat onzekerheid. Deze met pijn en teleurstelling beladen gedachten en beelden wil ik ontdoen van haar energetische lading. Hetgeen mij tot op heden hinderlijk heeft beïnvloed om deze stap daadwerkelijk te doen.

Door zelfvergeving schrijven ondersteun ik mijzelf praktisch want ik ontdoe mijn zelfgecreëerde angst in de vorm van beelden en gedachten van specifieke energie die eraan plakt.

Door de daadwerkelijke toepassing van het instrument Zelfvergeving kan ik dus de realiteit van het huidige moment binnen mijn wereld ervaren en ontdoen van energetisch positieve of negatieve aanhechting. Hierdoor  ben ik niet langer afhankelijk van anderen waarvan ik aandacht verlang en verwacht dat zij mij ondersteunen om mijn angst te overwinnen.

Omdat ik mijn ongeduld naar aanleiding van het thema geduld onder ogen kom realiseer ik mij dat ik in het verleden anderen verantwoordelijk heb gemaakt voor mijn tekort aan aandacht. Momenten waar ik heb gedacht kom alsjeblieft bij mij zitten, praat met mij, vraag hoe het gaat met mij, ik ben er ook hoor. Ik realiseer mij dat ik vaak over mijn verleden begin. Mijn manier hoe ik op negatieve wijze verlang naar aandacht voor hetgeen mij is overkomen.  Door deze twee uitersten van geduld met de manifestatie van ongeduld in mijzelf te vergelijken kom ik tot dit inzicht.

Ik stel mijzelf ten doel dat ik een praktische cursus ontwikkel om het praktische instrument zelfvergeving onder de aandacht te brengen onder mensen die niet beschikken over een computer, een vanzelfsprekendheid in deze tijd waar wij onbewust vanuit gaan dat ieder mens wel in het bezit is van zo’n apparaat.

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan dat ik dit praktische instrument inzet in mijn plan naar zelfstandig ondernemerschap in combinatie met andere mensen, middelen, promotie en presentatie manieren om dit praktische instrument daadwerkelijk onder de aandacht te brengen.

Door deze manier van werken te wandelen lever ik mijn bijdrage aan hetgeen uiteindelijk het individuele verlangen en verwachtingen van afgescheidenheid in mensen overstijgt naar een manier van leven in een wereld waarin het beste voor Alle Leven fungeert als principieel startpunt.

Voor context zie voorgaande twee blogs.

 

Dag 258 distrust myself

Afbeeldingsresultaat voor distrust

Ik realiseer me dat twijfel mij weerhoudt om mijn bijdrage te leveren aan een gesprek of presentatie. Ik realiseer me dat de twijfel die ik in mezelf heb aanvaard en toegestaan mijn overtuiging bevestigt. Ik realiseer me dat ik bezig ben wat anderen van me vinden. In het bijzijn van anderen heb ik vaak het idee dat ik stom ben of saai en dat ik niets interessants voor anderen te melden heb.

In wezen ben ik vaak bezig met wat anderen van me denken en vaak is mijn invulling negatief. Mede als gevolg van deze negatieve invulling van het oordeel van de ander kan ik heel moeilijk omgaan met kritiek. Opmerkingen of bepaalde blikken ervaar ik vaak als bevestiging van mijn overtuiging dat ik minderwaardig ben vergeleken met anderen. Op dit soort momenten kan ik me erg schamen of ik zie bevestigt dat de ander mij ‘stom’ of ‘raar’ vindt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik wantrouwen ervaar tijdens teamoverleg in reactie op de bijdrage van teamleden. Als en wanneer ik wantrouwend reageer in relatie tot teamleden/anderen waarin ik mezelf toegestemd heb, dan stop ik en adem. Ik realiseer me door mijn participatie in wantrouwen verhinder ik mezelf om anderen te vertrouwen en wat ik wil uitspreken/delen vervolgens inslik, waarin ik toegestemd heb om wantrouwen in plaats van openheid te onderhouden en te doen in mijn wereld en realiteit, en dus mezelf verhinder om zo effectief te zijn als waartoe ik in staat ben. Ik ga met mijzelf de verbintenis aan tijdens gesprekken in een groep mensen wil ik mijn bijdrage open en oprecht communiceren met mijn groepsleden zodat ik mijn bijdrage lever aan het groepsproces waardoor ik onderdeel wordt van de groep.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik de oprechtheid van teamleden betwijfeld heb naar aanleiding van informatie van een collega. Als en wanneer ik twijfel over anderen naar aanleiding van informatie van iemand anders, dan stop ik en adem. Ik realiseer me door te participeren in de aanname van een ander en vervolgens wantrouwen ervaar ik mezelf verhinder om mijn bijdrage te leveren waarmee ik toegestemd heb om deze te onderhouden en doen in mijn wereld/realiteit en dus mezelf verhinder om zo effectief te zijn als waartoe ik in staat ben. Ik stel mezelf ten doel dat ik niet meega in de aanname van een ander om er zeker van te zijn dat ik zonder oordeel in gesprek ga zodat ik in staat ben om me te houden aan de overeenkomst/doel/verbintenis die ik gemaakt heb zodat ik zichtbaar/hoorbaar aanwezig ben, als wel om zelf mijn principes te vertegenwoordigen.

 

 

Dag 197 Geagiteerd zijn in relatie tot mezelf.

Tijdens de chat met mijn buddy realiseer ik me dat ik mijn Herinneringen ga observeren waarbinnen ik vanuit angst reageer. Angst voor reacties die ik heb ontwikkeld door onvoorspelbaar en onverwachte veranderingen binnen gebeurtenissen die zonder voor aankondiging ‘plotseling’ ontstaan. 

Wat ik eigenlijk wil is vertrouwen ontwikkelen voor mijn gedachten dat er geen onheil schuilt achter elk hoekje. Het is eigenlijk Zelf-vertrouwen ontwikkelen. Weten dat: ‘ik ben oké’. Ik kan Hier, in dit moment, in contact met plotselinge veranderingen, stabiel zijn en blijven zodat ik mezelf effectief ondersteun en leven richting geef met Levende Woorden en gezond verstand, vanuit mijn ware zelfexpressie, in elk moment.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben de gedacht dat er achter ieder hoekje / opmerking onheil schuilt.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik binnen bepaalde situaties waarin ik eigenlijk vertrouwen wil ontwikkelen mezelf verhinder om effectief in Hier te zijn. 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik vanuit mijn denken / veronderstelling niet kan weten dat er onheil schuilt achter elk hoekje. 

Ik realiseer me dat: ‘het is eigenlijk Zelf-vertrouwen ontwikkelen en het weten dat: ‘ik ben oké’. 

Ik realiseer me dat ik mijn mind reacties uit Herinnering als ervaring in een moment ontstaan verder zal onderzoeken.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben de gedachte dat ik niet altijd in Hier ‘in elk moment’ stabiel kan zijn om mijzelf richting te geven met gezond – met niet – afge -zonderd van Hier – verstand. Door mijn mind zonder ik me af van de fysieke realiteit van ‘in Hier’- waarin ik dit ‘Mezelf’ – verhinder. 

Ik realiseer me dat ik vanuit mijn veronderstelling denken afgescheiden blijf van de fysieke realiteit als mezelf en verhinder om effectief mijn startpunt vanuit eenheid en gelijk vorm te geven.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik mezelf verhinder om deze eenheid en gelijkheid daadwerkelijk te wandelen.

Ik realiseer me dat dit mijn mind is die reageert op de omgeving / persoon waarop ik in mezelf reacties waarneem die ik in mezelf aanvaard heb en toegestaan. 

Ik realiseer me dat ik mijn veronderstellingen zelf aanvaard heb en binnen mezelf heb toegestaan – en deze ontwikkeld heb ten aanzien van het thema onvoorspelbaar. 

Tijdens een gesprek met A mijn gesprekspartner veranderd een toehoorder B ons / het gespreksthema. Hierdoor verdwijnt de rode draad uit ons gesprek. Ik voel me gehinderd in mijn bijdrage.

Ik raak de rode draad kwijt en denk: B neemt mij niet serieus in de relatie die ik opbouw met A door deze abrupt en zonder inleiding te verstoren. 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben de gedachte dat ik de rode draad kwijt raak door een reactie in mezelf die ik toeken aan een ander.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben datgene wat ik toeken aan de ander mijn gedachte is dat ik mezelf niet serieus neem en de ander verantwoordelijk maak voor mijn reactie die de ander mij in Me-Zelf spiegelt.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik mezelf in mijn spiegel reflectie afscheiding genereer binnen mijn Zelf-Oprecht en dat van de ander, mezelf hiermee en de ander veroordeel, met mijn reactie.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik mezelf toesta in reactie in mezelf de rode draad – vanuit eenheid en gelijk communiceren – kwijt raak. 

Hierdoor ervaar ik in mezelf dat ik mezelf gepasseerd ervaar /voel. Daarnaast ben ik me Gewaar van het feit / gedachte- ‘Alsof ik er niet toe doe’. Vervolgens diskwalificeer ik mijn inzet en zie het onheil dat achter het hoekje schuilt zichtbaar worden. Ik diskwalificeer mezelf. 

Ik merk en ervaar in mezelf dat ik ‘pissed ben. Verontwaardigd en geagiteerd, waardoor ik onrustig en zenuwachtig ben. B heeft totaal geen oor voor het proces waar binnen ik me bevind. Want uit observatie heb ik geleerd als ik mijn bijdrage lever aan het groepsproces, de dynamiek van ons gezin, dat ik hierop afwijzing ervaar in mezelf en sta mezelf toe dat ik in mezelf heb aanvaard dat ik me ‘pissed’ voel en geagiteerd.

Ik stel mezelf ten doel: Wanneer ik me geagiteerd voel, Ik stop En Adem.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben de gedachte dat ik merk en ervaar in mezelf dat ik ‘pissed ben. 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mijn reactie op mijn gedachte waardoor ik verontwaardiging en geagiteerd ervaar. 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik hierdoor onrustig en zenuwachtig ben. Ik realiseer me dat ik B waarvan ik denk dat B totaal geen oor heeft voor het proces waar binnen ik me bevind beschuldig. 

Want uit observatie heb ik geleerd als ik mijn bijdrage lever aan het groepsproces, de dynamiek van ons gezin, dat ik hierop afwijzing ervaar en mezelf toesta en aanvaard dat ik me ‘pissed’ voel en geagiteerd. Ik realiseer me dat ik in anderen ten onrechte hun Zelfoprecht beschuldig.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik zonder communicatie veronderstel dat de ander mij buiten het groepsproces uitsluit van mijn bijdrage dat wel degelijk waarde heeft.

Tijdens het gesprek met mijn Buddy bespreken we kort dat ik deze gedachten en aanleiding nu en als Herinnering verder zal onderzoeken en uitschrijven. 

Het startpunt van de ander A die iets over zijn persoonlijke pijn verteld word gereduceerd tot een klinische ingreep waarbinnen het doel van de ander – B – ineens centraal staat. Ik ervaar dit alsof de bereidheid om elkaar onvoorwaardelijk te steunen afwezig is want er bestaat nog onduidelijkheid over elkaars bijdrage. 

Ik realiseer me dat ik niet langer Centraal sta binnen dit gesprek waardoor ik geagiteerd raak. Het cirkeltje waar binnen ik ronddraai is rond. Hierover meer in mijn volgende blog.