Dag 461 Geveinsde Gezelligheid.

Gezelligheid (zie voor context vorige blog) geeft een bepaalde aangename omstandigheid of innerlijke ervaring weer. Een vorm van knusheid, vriendelijkheid, huiselijkheid, vertrouwdheid, kneuterigheid enzovoort. Meestal heeft gezelligheid te maken met anderen samen te zijn (in goed gezelschap). Het kan ergens gezellig zijn (de sfeer), iemand kan gezellig zijn, maar bijvoorbeeld ook een interieur kan gezellig zijn. bron: Wikipedia.

Gezelligheid: gezellig maken (knusse sfeer) het naar je zin maken. Vertrouwdheid? Veiligheid? me innerlijk welkom ervaren? vriendelijkheid? huiselijkheid? met anderen samen zijn in goed gezelschap?

Zoals je ziet roept de term gezelligheid innerlijk vraagtekens bij me op.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik als kind de sfeer thuis niet als een aangename omstandigheid heb ervaren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik de omstandigheid thuis, innerlijk niet als vertrouwdheid heb ervaren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik de omstandigheid thuis, innerlijk niet als veilig heb ervaren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik de omstandigheid thuis, innerlijk niet als ‘ik ben welkom’ heb ervaren’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik de omstandigheid thuis, innerlijk niet als gezellig heb ervaren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik de sfeer thuis innerlijk als voorspelbaar onvoorspelbaar heb ervaren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik de sfeer thuis innerlijk heb ervaren als een plek waar ik alert was en voorbereid op dreigend gevaar.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik als kind innerlijk de keuze heb gemaakt dat ik mijn angst voor onheil en onveiligheid onderdrukt en gemaskeerd heb achter een vriendelijke glimlach.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik als kind innerlijk de keuze heb gemaakt dat ik mijn angst voor onheil en onveiligheid onderdrukt en gemaskeerd heb achter een vriendelijke glimlach met als doel om de goede vrede te bewaren.

Als en wanneer ik innerlijk onheil en onveiligheid ervaar, stop en adem. Ik realiseer me, zie en begrijp dat ik als kind de sfeer in huis innerlijk als onheilspellend heb ervaren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik als kind het ideaalbeeld van vriendelijkheid heb aangemeten om heftige emoties in mezelf te verdringen en onderdrukken om mezelf te beschermen om maar niet te denken dat de situatie ieder moment kon omslaan in een onveilige, onaangename, onheilspellende sfeer.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik slecht was omdat mijn ouders ruzie kregen naar aanleiding van mijn gedrag.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat de slechte sfeer in huis door mij werd veroorzaakt.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik door mijn ouders onvoldoende gewaardeerd en beschermt werd.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik vriendelijke zogenaamde ‘klantvriendelijke blikken en gedrag van mijn ouders’, innerlijk heb ervaren als onvoorspelbaar, schijnheilig en hypocriet.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik door zelf vriendelijkheid en vrolijkheid te veinzen probeerde dat mijn ouders mij, net zoals zij ten opzichte van hun klanten deden, óók vriendelijker en vrolijker zouden bejegenen/behandelen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk verdriet en woede heb verdrongen, terwijl daarnaast in mezelf innerlijk schuld, angst en schaamte en haat tot ontwikkeling kwamen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik uit angst voor het verlies van de liefde van mijn ouders erg onzeker en angstig werd en alert voor kritiek en negatief commentaar van anderen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik geen recht heb op gezelligheid, geborgenheid en liefde van een ander.

…..wordt vervolgd.

Dag 437 alcohol 2

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik taken uitstel ondanks de negatieve gevolgen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik iets wil doen resulteert in een innerlijk conflict; ik wil stoppen met alcohol gebruik en toch staat dit stoppen mij tegen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij overgeef aan de mentale energie van onvermogen, dat er altijd wel een excuus is te bedenken waardoor het logisch is dat stoppen met alcohol resulteert in uitstelgedrag.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik de confrontatie met mijzelf uit de weg ga tot gevolg heeft dat ik in mijzelf negatieve gevoelens van spijt, schuld, verminderend gevoel van eigenwaarde, doelloosheid (‘ik weet niet wie ik ben, wat ik wil’) tot gevolg heeft dat ik de fysieke gewaarwording van de ervaring van taken wel uitvoeren vermijd, door gehoor te geven aan mijn mind informatie, fysiek zelf verlammend werkt.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat alcohol gebruik resulteert in een tijdelijke reductie van stress en de angst die ik manifesteer door mijn gedachten dat mijn leven doelloos is, omdat ik niet exact weet wat ik wil.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik met uitstelgedrag veronderstel dat ik nare emoties in mijzelf kan ontwijken.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijzelf negatief beoordeel.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik denk ‘ik weet niet waarvoor ik het doe’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik veronderstel dat als ik iets doe dit door anderen toch negatief beoordeeld zal worden waardoor ik denk dat men mij niet serieus neemt. Als en wanneer ik alcohol wil nuttigen, dan Stop ik en Adem. Ik realiseer mij dat ik mijn fysiek welzijn niet serieus neem zodra ik overga tot overmatig alcohol gebruik.

Ik stel mijzelf ten doel dat ik mijn fysiek welzijn serieus neem.

Ik stel mijzelf ten doel dat ik dagelijks de eerste alcoholische consumptie laat staan.

Ik stel mijzelf ten doel dat ik dagelijks op vaste tijden gezonde voeding eet.

Ik stel mijzelf ten doel dat ik dagelijks de afwas heb gedaan voordat ik ga slapen.

Ik stel mijzelf ten doel dat ik ook activiteiten onderneem die ik leuk vind.

wordt vervolgd.

Dag 350 Living word: gezondheid

Sounding: gezondheid – klinkt als

Gezondheid, ik wil zonder zonde zijn. Zonder fouten. Heel zijn. In de weerstand van zonde de zon zijn. ZONDEr gebreken. Perfect zijn. Zonder beperkingen heel zijn. Bestaan als eenheid want dan kan ik kritische argumenten in mijzelf laten vervagen. Zodat mijn omgeving mij niet langer aan kan spreken op mijn beperkingen en de negativiteit in mij.

Deze negativiteit wil ik met betogen, beweringen, argumenten aanvoeren, redeneren, redetwisten, disputeren, beredeneren, tegenspreken, bewijzen zoeken, redekavelen en overtuiging tegenspreken. Wat gebeurt er vervolgens met deze negativiteit waaraan ik aandacht schenk?

Wat ermee gebeurt door aan negativiteit aandacht schenken is mijn gedachten van feedback voorzien die ik ervaar als kritiek en negativiteit. Ik ben eraan gewend geraakt. Bekend zijn met de ZONDE in mij waaraan ik aandacht schenk.

Vanuit mijn gewenning ‘focus’ en verwacht ik op kritiek’ waardoor ik mijzelf beperk tot kritiek, negativiteit, destructie naar redenen zoek om deze/mijn mind gedachten en argumenten van bewijzen te voorzien en daardoor te continueren.

Ik realiseer mij dat ik mijn gezonde kind zijn ingewisseld heb voor argumenten en bewijzen die mijn beperking en negativiteit illustreren.

Prosperiteit is een synoniem van gezondheid hetgeen verwijst naar zegen, meeval, bloei en succes. Deze geZONdheid associeer ik vanuit mijn negatief geladen zonde/gebrek hetgeen ik nog steeds verwacht.

Bijvoorbeeld als ik iets opbouw, een werkrelatie of een relatie met een vrouw. Dit contact verdwijnt weer snel omdat de negativiteit en slachtofferschap energie in mij existeert. Ik zoek naar bewijzen en argumenten die mijn negativiteit bevestigen waardoor ik redenen vind om het contact dat verbroken wordt te rechtvaardigen waardoor de negativiteit die eraan ten grondslag ligt blijft bestaan.

Naast deze negatieve invloed die ik zelf bepaal verlang ik naar positieve mind aandacht. Vanuit deze gedachten gericht ben op meeval, bloei, zegen en succes. Ik realiseer mij dat ik vanuit mijn focus op kritiek, vanuit belemmerende gedachten negativiteit creëer waardoor ik mijzelf voortdurend negatief evalueer met positiviteit compenseer deze polariteitdans met bewijzen, redenen (de rede die uit woorden en gedachten in mijn mind bestaat) en argumenten zoek om de schade die ontstaat, met beredeneren wil herstellen, verdedigen, mijn gezondheid aan het verbeteren ben.

Als ik verlang naar gezondheid zal ik eerst hetgeen ik verwacht, namelijk ik wil zonder zonde zijn en verlies van verbinding met werk en relatie met een vrouw, dan zal ik eerst mijn gedachten die focussen op zonde, fouten, gebreken en gebrek moeten ontdoen van negatief geladen energie, hetgeen ik wil maskeren met perfectie en bewijslast waarmee ik voorkomen wil dat anderen in mijn wereld mijn gebrek/minder/tekort aan gezond zijn waarnemen.

Deze energie ontstaat door mijn beperkende gedachten: ik ben minder, anderen hebben kritiek op mijn bijdrage en negeren mijn vraag naar positieve aandacht.

Door de negatief geladen kritiek in mijzelf ben ik bang voor succes omdat ik focus op gebrek hetgeen ik compenseer met mijn aanpassing aan situaties, clownesk gedrag, vriendelijk de goede vrede bewaren, door te focussen op mijn falen, mijn verslaving uit vergroten.

Hierdoor gaat de slachtoffer energie in mij naar argumenten zoeken, mind energie te continueren, het positieve vervaagd doordat het negatieve aandacht krijgt, hetgeen berust op het negatieve pamperen en nat houden door ziek zijn te gebruiken als argument om negatief gedrag: mensen wegduwen, veroordelen, bekritiseren, argumenten aanvoeren om dit te onderbouwen, beweren dat zij fouten maken, dat zij hun afspraken niet naleven, dat zij tekort schieten enz. argumenten en beweringen zijn die, informatie is die bestaat uit negatief geladen argumenten waaraan destructieve negatieve energie plakt in de vorm van gedachten en negatief geladen emoties die aanzetten tot destructief gedrag, bijv. terugtrekken uit contact, iets in gang zetten en afhaken, redenen bedenken dat anderen fout zijn en de aanleiding van deze keuzes.

Ik realiseer mij dat ik dit gebrek als tekort ervaar. Ik veroordeel mijzelf waardoor de gedachten aan negativiteit toenemen. Ik ben minder succesvol dan mijn vrienden. Zij hebben allen een baan, een auto, een koophuis en een relatie inclusief kinderen. Ik ben gefaald. Als kind heb ik al gefaald. Ik schiet tekort. Ik ben minderwaardig. Ik voldoe niet aan mijn norm. Als mensen iets tegen mij zeggen dat mijn gebrek aanraakt, dan ervaar ik hun woorden als kritiek. Als kritisch waarop ik denk zij keuren mij af. Naar aanleiding van deze gedachten voel ik irritatie en word boos.

Ik denk aan voorbeelden als mensen mijn telefoontjes negeren dat ik in de rechter bovenkant van mijn hoofd een prikkel voel die via mijn hals naar mijn hartstreek schiet. Ik ervaar deze afkeuring als melancholie. Als zeurderige pijn. Klagerig en ik denk waarom doen zij zo zeikerig. Zij focussen alleen maar op negativiteit met hun negatieve opmerkingen en aanmerkingen op gedrag van anderen. In hun woorden klinkt afwijzing van Leven, verbetering en correctie. Ik denk het lijkt wel dat wat ik doe nooit goed genoeg zal zijn.

Zonde, denk ik, dat jullie niet zien dat ik er mag zijn. Ondanks mijn gebreken verwacht ik onvoorwaardelijke aandacht van mensen. Dus door mijn aandacht te vragen verwacht ik aandacht voor iets anders dan wie ik ben. Gebrekkig en teneergeslagen verwacht en verlang ik dat jullie mij gezonde reacties toevertrouwen.

Dat ik mij niet langer onveilig voel. Ik realiseer mij dat ik angst heb om mij onvoorwaardelijk veilig te voelen. In mijzelf ervaar ik primaire focus op onvoorspelbaarheid hetgeen ik verwacht maar voorspelbaarheid en betrouwbaarheid verlang. Ik realiseer mij dat ik acteer vanuit zelfmedelijden, slachtofferschap en trauma.

Wat goed was, mijn onbevangen zijn, mijn spontaan zijn, zelfeerlijk, oprecht, vol vertrouwen zijn, mijn eenheid en gelijk gewaar zijn werd, is in mijzelf verstoord geraakt. Nu ik het woord gezondheid herdefinieer in mijn mind veronderstel en realiseer ik mij zie en begrijp dat ik in mijn gedachten denk en verwacht ik kan niet vertrouwen op succes, gezondheid en liefdevolle aandacht.

Want ik heb geen recht op succes. Omdat ik het negatieve van zonde in mijzelf wil compenseren. Om mijn veronderstelling te bevestigen onderzoek ik reacties van mensen. Ik kan achteraf zeggen, als zij afhaken, dan zijn zij onbetrouwbaar, niet loyaal en niet onvoorwaardelijk trouw aan mij. Als mensen niet reageren op mijn telefoontjes en onbereikbaar zijn zij onbetrouwbaar en niet loyaal aan mijn verwachting: ik verwacht dat je nu bereikbaar bent en reageert.

Welke functie had dit mechanisme voor mij?

Ik verwacht wanneer ik mijn kwetsbaarheid laat zien dan wordt ik gekwetst. Uit angst om gekwetst te worden onderzoek ik reacties van mensen naar aanleiding van het risico in mijzelf ik verwacht dat gekwetst ZAL worden. Deze veronderstelling in mijzelf, onderzoek/ervaar en bevestig ik waarmee ik het bekende=vasthouden, in mijn mind wil bewaren omdat ik angstig ben voor het onbekende, kunnen vertrouwen op mensen en ik krijg succes omdat ik niet zeker ben/onzeker over het feit dat ik door alle vrouwen gekwetst zal worden. Omdat ik verwacht ik wordt gekwetst zoek ik naar alle negatieve aspecten in vrouwen die mij bevestigen dat ik wordt gekwetst. Mijn angst om gekwetst te worden is ontstaan omdat ik niet de gezonde bescherming, ondersteuning en begeleiding kreeg waarna ik verlangde.

Omdat mijn moeder het onderspit delfde ten opzichte van mijn vader, zij reageerde teneergeslagen/depressed op hem wilde ik haar niet langer=angst, belasten uit angst dat zij meer en vaker teneergeslagen was wilde ik de goede vrede, onbevangen, veilige sfeer, betrouwbaarheid en voorspelbaarheid in reacties van mijn vader en moeder herstellen. Ik kon mij niet verlaten op hen. Mij niet verlaten op hen maakte mij gespannen, oplettend, wantrouwend, alert, onzeker, teneergeslagen=depressed=gevolg/oorzaak=hun/mijn gezond kind zijn is onderdrukt.

Daarvoor in de plaats/strategie ontwikkelde zich door gebrek aan gezond vertrouwen en gezonde ondersteuning een eigen kind interpretatie. Dit naar aanleiding van het gebrek aan gezonde, onbeladen harmonieuze Levende woorden en gebrek aan Levende, empatisch, affectieve, harmonieuze voor-beelden. Door de thuissituatie werd mijn gezond kind beïnvloed door mijn teneergeslagen negatief geladen interpretatie van deze situatie. Dit heb ik in mijzelf aanvaard en toegestaan. Net als ik het toen heb aanvaard kan ik mijzelf nu toestaan op mijn toenmalige gedachten een correctie toe te passen die begint met zelfvergeving.

Ik realiseer mij dat mijn focus/motivatie oog kreeg voor de teneergeslagenheid van mijn moeder. Ik wilde haar beschermen. Voor de buitenwereld wilde ik de goede vrede uitstralen. Hetgeen ik van mijn ouders verlangde. Ik kon mij niet op hun veilige gezonde ondersteuning verlaten. Dit idee heb ik los gelaten naar aanleiding van een ervaring op de lagere school.

In mijn oorspronkelijke kern was/ben ik gezond en heel. Dit oorspronkelijk en natuurlijk Gewaarzijn verlaten heb. In mijzelf heb ik ter bescherming een strategie aanvaard en toegestaan dat ik niet langer gezond en onbevangen kon zijn omdat ik mijzelf verdedig tegen de negativiteit die ik in mijzelf door mijn redekavelen rechtvaardig. Zolang ik naar anderen buiten mijzelf blijf wijzen met mijn vinger, zoek ik naar bewijzen die naar anderen wijzen. Fysieke andere mensen en voorbeelden en andere gedachten die mij willen overtuigen van het feit dat mijn negatief geladen gedachten onjuist zijn. Deze negatief geladen gedachten, argumenten en bewijzen echter moet ik vergeven. De redenen van mijn gedrag liggen besloten in mijn denken. Naast mijn gedachten vergeef ik mijn positieve voelen en mijn negatief geladen emotionele reacties die ik vaak wil(de) compenseren met positief geladen bull shit.

Dag 324 Besluitvaardigheid

Het fundament leggen waarmee ik bouw aan zelfgewaarzijn begint in mezelf zien met het identificeren van de aard van mijn gedachten die ik heb ten aanzien van uitstelgedrag.

Voor context zie vorige blog.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijn gezichtspunt of interpretatie met betrekking tot keuzes maken en een besluit nemen, met wikken en wegen voor me uit schuif, de gedachten die ten grondslag liggen aan mijn besluiteloosheid en uitstelgedrag, aspecten van mijn geest zijn, die ik in deze blog onder ogen kom.

Als en wanneer ik met wikken en wegen niet tot een weloverwogen besluit kom, dan stop ik en adem ik. Ik realiseer me dat ik voor de keuze sta om een langlopend project uit te voeren. Voor dit project zijn meerdere vaardigheden vereist o.a. mijn mening naar voren brengen tijdens een discussie of vergadering.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik in mijn vorige functie vast liep in mijn gedachten uit angst voor een negatieve waardering van mijn positie als ervaringswerker mijn mond hield, tijdens teamoverleg gewaar van mijn gedachten het besluit heb gemaakt dat ik niets zei om kritiek op mijn bijdrage en inzet te vermijden.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik in mijn vorige functie tijdens groepsoverleg uit angst voor de verwachting van een afwijkende waardering op mijn bijdrage, tijdens overleg mijn mond gesloten hield, verzuimd heb om mijn bijdrage en eventuele beslissingen aan mijn collega’s te communiceren en motiveren.

Als en wanneer ik overweldigd door zelf gecreëerde angst besluit dat ik mijn motivatie niet wil communiceren, dan stop ik en adem ik.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard de gedachte dat ik iets verzuimd heb waardoor ik denk dat ik gefaald heb mezelf veroordeel niet realiseer dat ik uit angst om te falen in dat moment niet anders kon handelen.

Als en wanneer ik uit angst om te falen besluit dat ik mijn bijdrage niet motiveer en aan collega’s communiceer, dan stop ik en adem ik.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik door gebrek aan vertrouwen in mezelf door twijfel aan mijn eigen kunnen een voor mij specifiek standpunt uit angst voor kritiek op mijn bijdrage niet helder kon overbrengen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik denk dat ik door gebrek aan eigen kunnen mijn mond hou, me realiseer dat ik uit onmacht en overweldigd door negatief geladen energie in mezelf boos wordt denk dat er kritiek volgt op mijn bijdrage met name als er tijdens overleg formeel en afstandelijk gecommuniceerd wordt door dominante leiding gevende of dominante vrouwen die gezag uitstralen waarvoor ik angst heb.

Als en wanneer er tijdens overleg formeel en afstandelijk gecommuniceerd wordt door dominante leiding gevende of dominante vrouwen die gezag uitstralen waardoor ik in mezelf angst krijg en verzuim om mij bijdrage te leveren, dan stop ik en adem ik.

Ik ga mezelf de verbintenis aan als ik tijdens overleg in mijn nieuwe functie tijdens overleg angst ervaar, dan stop ik en adem ik.

Ik stel mezelf ten doel dat ik mijn bijdrage door middel van gespreksthema’s hetgeen ik voorbereid duidelijk en rustig communiceer en motiveer me realiseer dat tijdens overleg andere argumenten dan die die ik zie ter sprake kunnen komen.

Ik ga met mezelf de verbintenis aan dat afwijkende gezichtspunten bijdragen aan een uiteindelijk gezamenlijk teambesluit, hetgeen het beste is voor alle bij dit project betrokken vrijwilligers en deelnemers.

Ik ga met mezelf de verbintenis aan dat ik bij twijfel niet te snel knopen door hak en impulsief keuzes maak, maar eerst voldoende informatie verzamel voordat ik een besluit neem.

Ik ga met mezelf de verbintenis aan omdat dit bij mijn functie en verantwoordelijkheid hoort dat ik ervoor zorg dat wanneer een snel besluit noodzakelijk is, deze ook op tijd wordt genomen en stel het niet onnodig uit, al heb ik misschien niet voldoende informatie. Ik realiseer me dat ik deze vaardigheid die kenmerken heeft van impulsief handelen, weer wel bezit.

Ik realiseer me dat en ga met mezelf de verbintenis aan omdat dit een langlopend traject betreft voldoende tijd heb om problemen te definiëren omdat er een draaiboek is bij calamiteiten gewaar deze kan signaleren hierop kan anticiperen op basis van verzamelde informatie hierop weloverwogen in Hier mijn conclusies kan trekken waardoor ik mezelf en het groepsbelang effectief ondersteun en coördineer.

 

 

 

 

 

Dag 319 disobedience

Disobedience: when you want to act aberrant of which my mind tells you to do, you can’t, because then you ignore and excluded my mind wanna be. This was the mantra I believed for a long periode of time. So, later when people did otherwise, which my mind thinking told me to do, I thought they acting different, and when then, they are against me.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik besef, realiseer en zie dat ik gefocust op mijn mind opvattingen dacht zodra ik afweek van de instructies van anderen verward heb met hetgeen, door interpretatie in mezelf aangeleerd, aanvaard en toegestaan, mijn keuze, opvatting, veronderstelling, mening, idee verantwoordelijkheid was en is

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat geen, niet gehoor geven aan de instructie van de juf, in mezelf weerstand en frictie opriep vanuit mijn veronderstelling, ik had van huis uit geleerd dat ik gehoor moest geven aan hetgeen mij door de volwassenen werd opgedragen.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben in reactie op de instructies en het gezag van gezagdragers uit gehoorzaamheid passief en afwachtend heb aangepast aan hun oordeel hetgeen ik later in reactie op gezagdragers en dominante mensen vanuit frictie en weerstand heb veroordeelt

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik me heb aangepast aan mijn opvatting dat volwassenen het bij het rechte eind hadden

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik vanuit aanpassing en naïviteit dacht dat zij de wijsheid in pacht hadden

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken dat alle volwassenen op de hoogte zijn van vaardigheden en inzichten hoe je een kind effectief ondersteunt in haar/zijn opvoeding en groei naar eigenheid en zelfredzaamheid

Uit recent onderzoek blijkt juist dat een effectieve manier van ondersteuning ontstaat als ouders hun kind leren dat zij onderhandelen en debatteren met onderbouwing van argumenten, standpunten en feiten. Hieruit ontstaat als van zelf wederkerigheid en overleg. Ik denk dat we als zelf bewuste mensen zelf een oordeel moeten hebben over veel zaken, zoals het wel of niet gerechtvaardigd zijn van oorlog. Want niet oordelen lijkt dan meer op wegkijken aanvaarden en toestaan dat anderen bepalen wat goed is. In plaats van invloedrijke mensen zomaar hun gang te laten gaan realiseer ik me dat het juist wel goed is om te oordelen en niet uit gemakzucht of volgzaamheid invloedrijke mensen maar hun gang te laten gaan.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik mijn eigen oordeel veroordeelt heb en dat niet oordelen lijkt op wegkijken zodat ik gewoon door kan gaan met mijn eigen zaken

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik heb weg gekeken op het moment dat ik zelf mijn gang wilde gaan en dacht dat ik volgens het oordeel van mijn ouders moest handelen

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik me heb aangepast aan mijn interpretatie waarin ik veronderstel dat ongehoorzaam zijn niet mag bestraft wordt

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik naar aanleiding van de reactie van de juf de keuze heb gemaakt dat ik haar invloed vergeleek met de instructies en het gezag van mijn ouders die mij hadden geïnstrueerd dat ik ‘gehoorzaam moest zijn aan de instructies van de juf’, uit angst voor kritiek en ongehoorzaamheid bleef afwachten op toestemming van de juf

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben om naar aanleiding van de instructie van de juf naast de schooldeur stond af te wachten op toestemming dat ik het klaslokaal mocht betreden

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik heb gewacht op aanwijzing en toestemming van de juf

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik mijn aanwijzing en fysieke reactie om in beweging te komen genegeerd heb en vervolgens bleef afwachten op het oordeel van de juf dat ik wel naar binnen mocht in plaats van staan afwachten naast de grote schooldeur

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik me heb aangepast aan het gezag van mijn mind

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik de instructies van de juf letterlijk heb opgevolgd en mijn voornemen en eigen initiatief genegeerd heb

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik een afwachtende houding had uit angst voor de reactie van de juf

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat geen gehoor geven aan de instructie van de juf in mezelf weerstand opriep

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik de roep in mezelf om op eigen initiatief in actie te komen genegeerd heb

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik angst voor ongehoorzaam zijn heb aangepast aan de instructies van mijn ouders en omdat ik van huis uit geleerd had dat ik gehoor moest geven aan hetgeen mij door de volwassenen werd opgedragen, mijn roep om op eigen initiatief het klaslokaal te betreden hen ontweken vanuit mijn opvatting gehoorzaam zijn bleef afwachten op toestemming van de juf dat ik van haar het klaslokaal mocht betreden

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik me aan haar instructies heb aangepast aan mijn zelf gecreëerde angst voor de gevolgen en aspecten van ongehoorzaamheid

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik aan ongehoorzaamheid mijn individuele aspecten heb verbonden die ik na school niet besproken heb met mijn ouders uit angst die ik in mezelf veroorzaakt heb omdat ik niet wist hoe ik met de juf moest onderhandelen en overleggen als ik wel op eigen initiatief het klaslokaal zou betreden

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik onwetend en onbekend met de praktische aspecten van overleg en onderhandelen aan de instructie van de juf in mijn geest negatieve gevolgen heb verbonden

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben uit angst voor kritiek, boze blikken, onverschillig en laconiek gedrag aan de straf van de juf heb gekoppeld waardoor in mezelf mijn zelf gecreëerde angst is ontstaan nadat ik van de juf te horen kreeg dat ik ongehoorzaam was omdat ik haar instructie niet had opgevolgd

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik tegenwoordig nog steeds zonder overleg gemaakte afspraken bijstel en van koers verander zonder de gevolgen van mijn gedrag voor anderen die bij deze afspraak betrokken zijn te overwegen

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat zonder onderhandelen en overleg van koers veranderen een patroon is in mezelf dat als een rode draad door mijn leven loopt

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat het gevolg van mijn gebrek aan adequaat onderhandelen en overleg vaardigheden erin resulteert dat ik mezelf verhinder hetgeen ik heb opgebouwd continueer, als sneeuw voor de zon verdampt door het gebrek aan inzicht in praktische toepassing van onderhandel en overleg vaardigheden tijdens de continuering en praktische toepassing/uitvoering van afspraken en taken

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik zonder overleg met mijn agenda ongecontroleerd afspraken maak die ik vervolgens bijstel waardoor ik van koers verander omdat ik een afspraak dubbel plan me niet realiseer dat dit gevolgen heeft voor mijn relatie met degene waarmee ik mijn dubbele afspraak bijstel of afzeg

wordt vervolgd met praktische zelfcorrecties….

Dag 318 Afscheid van het bekende.

Kort geleden zag ik op tv beelden van de Sinterklaas intocht. Bij het zien van de beelden werd ik herinnert aan mijn ervaring die ik in die stad heb opgedaan.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik de onderliggende aspecten van mijn toenmalig bewustzijn aanleiding was voor de keuzes die ik toen heb gemaakt, door de DIP PRO lessen gewaar heb gemaakt, mij doen beseffen dat ik met de informatie vanuit mijn toenmalig mindbewustzijnssysteem die keuzes heb gemaakt

Als en wanneer ik vanuit mijn mindbewustzijnssysteem reactie een keuze wil maken dan stop ik en adem ik

Ik ga met mezelf de verbintenis aan dat ik mijn reacties blijf onderzoeken tot aan het punt dat ik mijn keuzes maak zonder deze reacties omdat ik toegewijd aan mijn schrijfproces me realiseer dat leren stukje bij beetje niet vanzelf komt en naast moed, oprechtheid, doorzettingsvermogen vereist

Ik stel mezelf ten doel dat ik mijn proces van Gewaarzijn blijf uitbreiden zodat ik mijn zelf correcties formuleer om mijn ware zelfexpressie in te zetten voor hetgeen het beste is voor Alle Leven

Ik stel mezelf ten doel dat hetgeen het beste is voor Alle Leven zonder geweld gerealiseerd kan worden door mijn mind te ontdoen van positief en negatief geladen energetische ladingen

Voor constructieve ondersteuning en begeleiding verwijs ik naar de verschillende Desteni lessen die te lezen zijn op http://desteni.org/

 

 

 

Dag 314 see that I failed

Bij aanvang van mijn zelfstandig ondernemerschap had ik een bepaalde ambitie voor ogen. Na verloop van tijd is gebleken dat de fysieke lat te hoog lag. Vanaf dat moment in 2001 begon ik keuzes in te zien die uit psychische overwegingen werden gevoed.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet te zien dat ik vanuit mijn veronderstelling en participatie in minderwaardigheid extern zocht naar aanmoediging waarmee ik mijn zelfgecreëerde negatieve minderwaardigheid gedachten wilde overwinnen

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik verzuimd heb dat ik mijn gevoelens van minderwaardigheid niet eerder oprecht onder ogen ben gekomen in mijn hang naar positieve aandacht

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet wetende dat ik eerst de aspecten die aan de basis liggen van mijn minderwaardigheid moet onderzoeken en beschrijven wat ik ook ervaar als oprecht onder ogen komen

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb zolang de aspecten die aan minderwaardigheid bijdragen weggestopt en onderdrukt in mezelf existeren hun overeenkomstige energie genereren zolang gedachten, gevoelens en emoties zich blijven manifesteren naar aanleiding van triggers in hier

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik met positieve aandacht mijn mind bewustzijnssysteem minderwaardigheid wilde maskeren met externe aanmoediging

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik vanuit mijn veronderstelling bezien wilde voorkomen dat ik negatieve energetische lading zou manifesteren door negatieve aspecten van minderwaardig met externe aanmoediging te onderdrukken me niet realiserend dat de oorsprong van minderwaardigheid als energetische aanhechting aan mijn fysiek ondanks aanmoediging toch zou blijven bestaan

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ondanks aanmoediging toch de verschillende aspecten van minderwaardigheid in mezelf gewaar werd dikwijls negativiteit zoals jaloezie en angst, wrok en haat, hebzucht en geldingsdrang in mijn wereld en realiteit gemanifesteerd heb wilde verbloemen met positieve externe aandacht en aanmoediging in de vorm van erkenning, waardering en knuffels

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb door mijn gevoelens van minderwaardigheid een sterk verlangen kreeg en snakte naar externe aanmoediging en bevestiging om mijn gevoelens van minderwaardigheid te elimineren dacht dat ik de aanleiding en het voortbestaan van minderwaardigheid negeren kon

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik door mijn hunkering naar aandacht en aanmoediging afhankelijk werd van positieve externe bevestiging om mijn innerlijke onzekerheid en angst op te heffen onwetend van het feit dat je iets wat negatief is fysiek uitwerkt als een ontsteking de ontsteking vanaf de wortel moet verwijderen zoals de tandarts ontstoken tandvlees moet verwijderen zodat het tandvlees kan genezen en herstellen waarmee niet vaststaat en gezegd is dat de bron van het ontstaan, de oorsprong waaruit de ontsteking ontstaat is verwijderd of zoals in mijn blog over de hond zodra de hond zijn tanden niet toont dat daarmee mijn angst voor blaffende honden als sneeuw voor de zon is verdwenen me realiseer zie en begrijp dat ik de oorsprong van minderwaardigheid onder ogen moet komen

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik vanuit mijn standpunt van minderwaardigheid personen die zich positief wilde profileren beoordeelde als geldingsdrang en de aspecten van geldingsdrang van deze persoon als negatief heb bestempelt

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik vanuit mijn visie op minderwaardigheid mensen in mijn omgeving binnen een oogopslag vanuit mijn negatief geladen visie vaak negatief beoordeelt heb me realiseer dat ik het Zelfoprecht Leven Gewaar-zijn in zijn geheel als eenheid en gelijkheid vanuit mijn af-gescheidenheid genegeerd heb omdat zijn/haar geldingsdrang in mij negatieve wrok opriepen waardoor ik het Zelfoprecht van deze persoon genegeerd heb omdat ik door wrok bevangen binnen mijn wereld en realiteit naar aanleiding van mijn beeld van geldingsdrang alleen de negativiteit van geldingsdrang zag

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat mensen die zich op hun specifieke manier onderscheiden, mensen die succesvol zijn en zich onderscheiden omdat zij hun ambitie waar maken en realiseren, afweken van mijn negatief geladen mind projectie dat ik door hun onderscheidingsvermogen en ambitie wrok in mezelf gewaar werd deze mensen hiervoor dankbaar ben en mijn minderwaardigheid los kan zien van de persoon die mij dit inzicht heeft gebracht omdat ik inzie en begrijp dat ik op mijn wrok gevoelens zelfvergeving kan uitschrijven en kan integreren in mezelf als bewuste flagpoints waarop ik actie kan ondernemen zodra ik wrok reacties in mezelf gewaar ben

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik door negatieve eigenwaarde uitlopende effecten had op mijn gedrag me daardoor in groepsgesprekken vaak te bescheiden opstel en mijn woorden inslik en me afzijdig houd of door anderen en mezelf te doen geloven dat anderen beter zijn dan mij in één op een gesprekken omkeer en mezelf ten opzichte van de ander de ander doe geloven dat ik meer in staat ben dan ik aankan me realiseer dat ik beweeg tussen bescheidenheid en ambitie dat ik me juist wel wil profileren en ambitie in mezelf vanuit minderwaardigheid herken als een vorm van negatieve geldingsdrang dat ik hierin de juiste verhouding en repertoire zoek door op mijn gevoelens van minderwaardigheid zelfvergeving uit te schrijven zodat ik vanuit zelfcorrectie uit mijn positie van minderwaardigheid en afzijdig zijn stap vanuit Levende woorden mijn correctie wandel

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik uit angst voor kritiek aan mezelf ging twijfelen in mijn ogen angst kreeg om te falen duidt op minder waard te zijn dan anderen omdat zij succesvol zijn heeft geleid tot hogere ambities en veel uren per week ging werken met tot gevolg een burn-out in combinatie met overmatig alcohol gebruik om de gevoelens van down zijn te reguleren

wordt vervolgd….

 

 

 

Dag 310 Self created fears

Afbeeldingsresultaat voor irrational fear

Na het verlies van mijn onderneming begon ik me te realiseren dat ik door alcohol gebruik mezelf beschermde om gedachte patronen te maskeren die ik niet eerder onder ogen wilde komen. Mijn herstel en bewustwordingsproces begon. Door dit verlies had ik gefaald waarvoor ik me schaamde en situaties en mensen uit mijn omgeving ging mijden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik zonder gebruik van alcohol mensen en situaties ging vermijden

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb om te denken zonder alcohol gebruik ontbreekt mij de moed dat ik hen ontmoet

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik dacht dat ik als eigenaar van een bedrijf mijn kunstmatig geprepareerde illusie koppelde en nadat mijn verwachting verdween waarvoor in de plaats mijn zelf gecreëerde angst verscheen die ik onder ogen moest komen

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat mijn zelf gecreëerde angst verscheen nadat de betekenis die ik aan mijn zaak verbonden had verdween

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mijn focus en aandacht door dit eigenaarschap op externe erkenning, aanzien en waardering was gericht

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik via mijn denken dacht een verschil te maken door een ogenschijnlijk conflict om te buigen van negatief conflict naar positief voordeel

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik een ogenschijnlijk conflict in mezelf door de blaffende hond in mezelf getriggert wil vermijden wil ombuigen van negatief conflict naar positief voordeel angst wil wegduwen verzuim dat ik dit conflict onderzoek

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik de bereidheid om de aanleiding en het ontstaan van mijn conflict als ervaring ontstaan als herinnering daaraan binnen mijn mind ontwijk het conflict onderhoudt

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik uit angst voor kritiek niet naar een feestjes ging waar ik vrienden kon ontmoeten uit angst en schaamte omdat ik dacht zij kritiek op mij hadden omdat ik dacht dat zij van mening waren dat ik was beland in een situatie zonder werk, bedrijf, relatie angst had voor het feit dat ik zonder dit alles zonder aanzien mijn aanzien verbond aan uiterlijk vertoon

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik niet zag dat verlies van aanzien gedachten waren van de illusies dat ik mezelf zag als de dader van mijn slachtofferschap

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik me schaamde naar aanleiding van mijn slachtofferschap openbare ruimtes en pleinen ging vermijden uit angst dat ik daar mensen en klanten uit mijn kring kon ontmoeten

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik de confrontatie met mijn gedachten en het risico die ik aan de ontmoeting met anderen heb toegekend ben ontvlucht

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik het risico ben ontvlucht dat zij mij negatief zouden evalueren en nogmaals mijn verlieservaring bevestigen me realiseer, zie en begrijp dat ik de confrontatie met mijn pijn voorkwam niet realiserend dat ik mijn mind met negatieve gedachten scenario’s bleef voeden me niet realiserend dat ik in mezelf meer negatieve energie genereerde met een burn-out tot gevolg

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb geobsedeerd door negatieve gedachten juist méér onjuiste irrationele gedachten manifesteerde paranoia werd overtuigd van mijn gelijk de openbaarheid ontweek en overeenkomstig mijn innerlijk beeld mijn innerlijke waarheid communiceerde aan een psychiater die dit vertaalde naar een diagnose en ziektebeeld vervolgens zijn beeld op mijn al onzekere realiteit geplakt in mezelf meer schaamte, twijfel, faalangst, minderwaardigheid, onzekerheid en daardoor meer actieve negatieve energie creëerde met de daarbij behorende fysieke klachten

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb door mijn toedoen is mijn onderneming op de fles gegaan dat de mensen uit mijn omgeving mij hierom negatief zouden beoordelen dat mijn gedachten aan deze fictieve groepsdynamiek mijn klein negatief zelfbeeld nog meer heb beschadigd waardoor ik groepen mensen ontweek

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mezelf toegestaan heb mezelf in mijn denken misbruikt heb mezelf kleiner heb gemaakt dan waartoe ik in staat ben mezelf verhindert heb dat ik mijn oorspronkelijk Zelfoprecht zichtbaar presenteer

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb overweldigd door angst mezelf verhindert heb voor een groep mijn zegje te doen in de vorm van een presentatie of spreekbeurt vooraf aan deze taak dacht dat ik uitgelachen zou worden in relatie tot mijn bijdrage aan het groepsproces

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik vooraf aan een presentatie denk ‘ik ben overtuigd van het feit dat ik door groepsleden uitgelachen wordt zodra ik voor de groep sta risico loop dat ik ga huilen en als ik mijn gevoelens laat zien en dat men vervolgens zal zeggen doe niet zo kleinzerig dit in mijn beleving klinkt als doe niet zo belachelijk want als ik huil wordt ik uitgelachen, be-lachen door de anderen

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard dat ik verzuimd heb om niet eerder mijn gevoelens bespreekbaar te maken

Ik stel mezelf ten doel dat ik het risico loop dat anderen mij uitlachen als ik denk dat mijn bijdrage belachelijk is dat ik dit risico wil aangaan

Als en wanneer ik mijn gevoelens kenbaar maak het risico loop dat anderen mij belachelijk maken dan stop ik en adem ik

Als en wanneer ik denk dat ik op mijn bijdrage verzekerd ben van het feit dat zij beginnen te lachen dan stop ik en adem ik

Als en wanneer ik vooraf aan mijn presentatie of spreekbeurt uit verzorg nare gevoelens niet opnieuw wil voelen dan stop ik en adem ik

Ik stel mezelf ten doel dat ik niet langer wegblijf of wegvlucht uit een spannende situatie me realiseer dat ik mezelf niet langer wegduw.

Ik stel mezelf ten doel dat ik succes wil ervaren door samen met groepsleden te leren dat ik mijn angst kan overwinnen

Als en wanneer ik overweeg dat ik een spannende situatie vermijdt dan stop ik en adem ik

Ik stel mezelf ten doel dat ik een presentatie en spreekbeurt voor een groep mensen wil verzorgen.

Ik ga met mezelf de verbindetnis aan dat ik bereid ben dat ik spannende situaties en succes wil ervaren omdat ik wil leren dat ik zonder angst in het openbaar vanuit eenheid gelijk levende woorden kan spreken hetgeen aansluit bij wat het beste is voor Alle Leven

Dag 308 created fear after the experience with a barking dog

Kort geleden bezocht ik een vriend. Nadat hij zijn voordeur geopend had stond ik plotsklaps oog in oog met zijn blaffende herdershond. Mijn vriend kon mij niet geruststellen nadat hij zei ‘is een lieve hond, doet echt niets’.

I forgive myself that I’ve accepted and allowed myself that I created fear after my experience with a barking dog

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik in mezelf angst ervaar bij iedere ontmoeting met met name Duitse-herders-honden

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mijn ervaring met een herdershond en mijn interpretatie van een deze ontmoeting als gebeurtenis ervaren onbesproken liet waardoor ik aan de ervaring gedachten heb verbonden blaffende herdershonden die daarnaast grommen zijn gevaarlijk, die moet ik vermijden, waardoor ik op deze ervaring angst heb geplakt, mijn angst naar aanleiding van mijn betekenis verbonden aan deze herinnering onder invloed van deze energetische reactie iedere herder mij onbewust triggert angst mij waarschuwt voor het gevaar dat ik zelf gecreëerd heb

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb door schrik bevangen niet kon vertrouwen op de bemoedigende woorden van mijn vriend.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik hem vanuit schrik bevangen verzocht om de herder naar een andere ruimte te brengen, waarmee mijn vriend toestemde

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mijn angst liet verder woekeren niet consequent heb doorgeademd hetgeen luttele seconden later bevestigd werd

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat de herder mij in een moment van onoplettendheid zijn afzondering ontglipt in eens naast me stond mijn vriend de hond uit mijn buurt wilde delegeren met zijn instructies de hond wilde corrigeren de hond daaraan niet gehoorzaamde waardoor ik wild gebarend met mijn armen de hond opmerkzaam maakte van mijn angst

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik als kind aan een hondenren voorbij liep onwetend nog me een hoedje schrok nadat de herder in de ren grommend met zijn gebit bloot begon te blaffen

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik bij de gedachte aan of bij het zien van een plaatje van een grommend blaffende herdershond al in de stress schiet en vanuit angst, onwetendheid en onzekerheid emotioneel reageer en denk ga weg hond je maakt me bang en vervolgens denk aan het feit dat wij in ons gezin Sokko een herdershond hadden waarmee ik een goede band had opgebouwd

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toeegstaan en aanvaard heb dat mijn onwetendheid over het gedrag van herdershonden relateer aan angst wat me onzeker maakt omdat ik mijn schrikreactie als kind naar aanleiding van de herder in de ren onbesproken en onvoldoende als ervaring onderzocht heb waardoor mijn gedachte aan een een blaffende grommende hond in mezelf naar aanleiding van de blaffende herder van mijn vriend getriggerd wordt en gelijktijdig in dat moment in Hier angst en fysieke reacties oproept waardoor ik vanuit mijn mind-bewustzijnsysteem gedelegeerd vanuit herinnering als ervaring Hier anticipeer

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik reactie op de herder van mijn vriend fysiek het contact met de huidige ervaring verlies vervolgens wild gebarend de hond tot spelen stimuleer mijn hart sneller slaat, begin te zweten, mijn onderbuik verkrampt, mijn onderbenen en met name mijn linkeronderbeen vanaf de knie zeer doet en in dat moment denk de hond ziet mijn angst ik moet mezelf en mijn angst reactie zien te stoppen

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toeegstaan en aanvaard heb dat ik focus op de hond oog contact maak de hond gromt en met zijn neus op de grond snuffelend halve cirkeltjes begint te lopen en mij wil benaderen mijn vriend die tussen de hond en mij in staat dit verhindert waardoor ik angstiger word en mijn ogen beginnen te branden, tranen voel, mijn schouders en borstpunten zeer doen vervolgens besluit dat ik de kamer ontvlucht naar de gang toe en nadat ik de deur sluit opluchting na mijn vlucht ervaar

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mijn angst voor blaffende grommende herdershonden als kind ervaren nadat de hond in de ren begon te grommen en blaffen onbesproken heb gelaten, vanuit schrik deze plek ging vermijden en een straatje omliep om niet geconfronteerd te worden met de blaffer, om te voorkomen dat ik mijn schrikreactie zou herbeleven, opnieuw ervaren wilde vermijden waardoor ik binnen mijn realiteit een beeld heb gevormd van de blaffende en grommende herder, dit op alle herdershonden heb geplakt, ook als ze aangelijnd zijn met een baasje voorbij komen ergens op de stoep toch besluit dat ik even een stukje omloop

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik ondanks positieve ervaring met Sokko toch mijn reactie op herdershonden laat bepalen door mijn onbesproken reactie op de herder in de ren

Als en wanneer ik naar aanleiding van een herders honden of andere honden in mezelf ervaar dat ik een straatje om wil lopen me realiseer dat mijn onbesproken angst ontstaan door de gebeurtenis met de hond in de ren opspeelt, dat ik door gebrek aan informatie de hond als gevaarlijk inschat, in mezelf angst manifesteer waarop de hond regeert, dan stop ik en adem ik

Ik stel mezelf ten doel als en wanneer ik wild gebarend met mijn armen door schrik bevangen een hond op afstand wil houden, dan stop ik en adem ik

Ik stel mezelf ten doel wanneer ik honden op straat die aangelijnd zijn opmerk, dan stop ik en adem ik omdat ik weet dat ik alert op de hond al angst ervaar de situatie wil vermijden de hond mijn angst opmerkt waardoor ik de hond trigger

Ik stel mezelf ten doel dat ik dit punt verder onderzoek en de ervaring met Sokko verder onderzoek omdat ik me realiseer dat Sokko na verloop van tijd vals werd en daarom als waakhond naar een boer werd gebracht

wordt vervolgd

Dag 304 onbegrijpelijk

In de flat woning boven mij wonen mensen met kleine kinderen. Vanuit deze woning hoor ik geregeld een tikkend geluid. Daardoor raak ik afgeleid van mijn taak. Ik vind het ‘onbegrijpelijk’ dat dit geluid niet stopt omdat ik denk ‘waarom houden jullie geen rekening met mij?’lol

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik geen invloed kan uitoefenen op extern geluid onbegrijplijk vind me niet realiseer, zie en begrijp dat dit geluid juist daarom blijft voortduren

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik van mijn omgeving verwacht dat zij rekening houden met mijn reactie op geluid

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb door mijn focus op extern geluid mijn reactie, gedachten die ontstaan op geluid, toeneemt

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik afgeleid raak door mijn reactie op, naar aanleiding van extern tikgeluid

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik naar aanleiding van tikgeluid afgeleid raak van mijn taak

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik van de ouders verwacht dat zij rust genereren in de flat

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik stilte verwacht in de flat waar ik woon

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik stilte verwacht onrealistisch is omdat kleine kinderen nu eenmaal hun wereld onderzoeken met tikken en geluidjes maken

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik kritiek heb op de ontwikkeldrang van kinderen

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toeegstaan en aanvaard heb dat mijn criticaster observerend de realiteit verkennen veroordeeld

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de gedachte kinderen zijn verplicht dat zij rekening ‘moeten’ houden met andere mensen

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb in mijn reactie op het geluid uit de richting van de bovenburen me realiseer dat ik als kind altijd rekening hield met de gevolgen van mijn gedrag en mijn invloed op andere mensen geinstrueerd was dat ik zonder weerwoord gehoorzaam moest zijn aan deze instructie

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik alert ben op het feit dat ik rekening moest houden met de gevolgen van mijn gedrag automatisch rekening hield met anderen, van anderen verwacht dat zij rekening houden met mij.

Ik realiseer me zie en begrijp dat ik bij geluidsoverlast een correctie verwacht in de vorm van een standje denk ‘ik moet rekening houden met anderen’ waarom houden anderen geen rekening met mij?

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik in reactie op geluidsoverlast automatische een correctie verwacht

Als en wanneer ik bij geluidsoverlast een correctie verwacht dan stop ik en adem ik Ik realiseer me dat ik me naar aanleiding van correctie op mijn geluidsoverlast onbegrepen heb gevoeld, mijn onbegrip onbesproken heb gelaten in mezelf heb aanvaard als onbegrip voor mijn gevoelens vervolgens bij geluidsoverlast onbegrip ervaar omdat ik denk dat de producent van het tikgeluid geen rekening houdt met mijn gevoelens van onbegrip

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik in tegenstelling tot mijn houding en gedrag ‘wel rekening hield met anderen door me aan te passen denk dat men mij opzettelijk aan het testen is hoe ik reageer op geluidsoverlast

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik uit onbegrip voor mijn onbegrip mijn irritatie, angst en teleurstelling heb ingeslikt waardoor ik pijn ervaar in mijn borststreek, schouders en rug

Ik ga met mezelf de verbintenis aan dat ik geluid als geluid zonder oordeel observeer zodra ik afgeleid raak van mijn taak

Ik ga met mezelf de verbintenis aan dat ik naar aanleiding van pijn in mijn fysiek besluit dan stop ik en adem ik

Ik ga met mezelf de verbintenis aan omdat ik me realiseer waar kinderen en mensen samen wonen geluid aanwezig is, dat ik in reactie op mijn geluidwaarneming de ‘dan stop ik en adem ik’ adem techniek toepas

Ik ga met mezelf de verbintenis aan om te zien en me te realiseren dat het geen zin heeft om mensen een kader omheen te zetten; dat vind ik niet langer relevant voor een mens. Ik kijk liever naar daden dan naar intenties.

Ik ga met mezelf het commitment aan stimuleren de daden begrip, overeenstemming en compromissen of stimuleert het verdeeldheid, veroordeling en schuldgevoelens in mezelf? me realiseer dat mijn eigen filosofie is dat ieder mens zijn eigen realiteit is en dat ik de realiteit van mezelf ben die ik zie, dat ik deze onderzoek tijdens mijn schrijfproces. Ik kan niet zeggen dat de ene waarheid meer waar is of meer waarde heeft dan de andere waarheid. Dat kan volgens mij prima naast elkaar bestaan en hoeft geen reden tot onenigheid te zijn, de reden van het schrijfproces is de onenigheid in mezelf los te zien van de persoon die mijn onenigheid als in mezelf aanvaard spiegelt te zien als informatie die bestaat in mezelf.

Heb je oprecht interesse in jezelf, en jezelf naar Leven schrijven? Een Leven waarin jezelf richting geeft aan Leven, Leven in eenheid gelijk wat het beste is voor Alle Leven. Een leven zonder de invloed van nare mind afleiding manouvres zoals ik beschrijf in deze blog? Klik dan op deze link