Dag 265 participeren in eigenbelang

 

Gisteren las ik een inhoudelijk duidelijke blog van een Destonian voor context. ‘Het schrijf proces is bedoeld om eenheid en gelijkheid op deze wereld te krijgen. En het allerbelangrijkste om uiteindelijk werkelijk Leven te worden in plaats van een geestbewust zijns -systeem dat handelt vanuit zijn programmering.

Je programmering is dat wat je van je ouders hebt gekopieerd, van je omgeving, wat je op school hebt geleerd en hoe je gelooft in je meningen en overtuigingen zoals je het je hele leven al hebt gedaan (en misschien ook je vorige levens).

Want laten we eerlijk zijn, hoe ziet de wereld er nu uit: verslavingen, kindermisbruik, dierenmisbruik, hongersnood, armoede, kinderarbeid, huisuitzettingen, oorlog, vergiftiging van ons voedsel, manipulatie door de media die in handen is van de allerrijksten ter wereld.

Want laat ik eerlijk zijn ik heb in mezelf aanvaard en toegestaan dat ik voorbeelden heb overgenomen uit de psychiatrie, de media, uit opvoeding en educatie, mijn bijdrage lever aan de in stand houding aan de positief en negatief geladen kopieën. Deze lading verspreid ik zolang deze positief of negatief geladen energie inwerkt op mijn systeem in de vorm van gedachten, emoties en gevoelens.

Ik neem verantwoordelijkheid voor mijn bijdrage die ik Zelf-eerlijk onder ogen kom omdat ik mijn bijdrage wil leveren aan eenheid en gelijkheid voor Alle Leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik eenheid en gelijkheid uit het oog ben verloren door te participeren in eigenbelang, frustratie en onenigheid.

Als en wanneer ik eenheid en gelijkheid devalueer door eigenbelang, frustratie en onenigheid omdat ik overweeg in reactie te schieten, in reflectie op eigenbelang, frustratie en onenigheid, ik mezelf stop en adem. Ik realiseer me dat participeren in eigenbelang, frustratie en onenigheid mezelf verhindert dat ik überhaupt kan participeren in eenheid en gelijkheid.

Ik stel mezelf ten doel dat ik mezelf effectief ondersteun door dagelijks eigenbelang, frustratie en onenigheid door te ademen, hierop vervolgens Zelfvergeving zal uit schrijven waardoor ik op verschillende startpunten, in dit geval; eigenbelang, frustratie en onenigheid meer inzichten en realisaties zal zien die ik vervolgens meeneem in mijn proces.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mezelf devalueer door te participeren in frustratie en de negatief geladen energie die eraan plakt voorzie van meer negatief geladen energie waardoor devaluatie toeneemt. Als en wanneer ik me realiseer dat ik participeer in frustratie, ik mezelf stop en adem.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mezelf devalueer door te participeren in eigenbelang en de negatief geladen energie die eraan plakt voorzie van meer negatief geladen energie waardoor devaluatie toeneemt. Als en wanneer ik me realiseer dat ik participeer in eigenbelang, ik mezelf stop en adem.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mezelf devalueer door te participeren in onenigheid en de negatief geladen energie die eraan plakt voorzie van meer energie waardoor devaluatie toeneemt. Als en wanneer ik me realiseer dat ik participeer in onenigheid, ik mezelf stop en adem.

Ik realiseer me dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik negatief geladen energie heb toegestaan in mijn wereld en realiteit door te participeren in onenigheid waardoor ik frustratie genereer en in reactie op onenigheid en frustratie handel vanuit eigenbelang omdat ik de negatief geladen energie in stand houd en blijf voorzien van meer negativiteit.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb ondanks dat ik me realiseer dat ik negatief geladen energie heb toegestaan in mijn wereld en realiteit blijf participeren in onenigheid waardoor ik meer frustratie genereer en in reactie op onenigheid en frustratie handel vanuit eigenbelang omdat ik de negatief geladen energie in stand houd en blijf voorzien van meer negativiteit.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik negatief geladen energie heb toegestaan in mijn wereld en realiteit. Als en wanneer ik negatief geladen energie signaleer binnen mijn wereld en realiteit, ik mezelf stop en adem. Ik realiseer me door te participeren in negatief geladen energie ik mezelf verhinder dat ik participeer in eenheid en gelijkheid en om me te houden aan de verbintenis dat ik eenheid en gelijkheid wil realiseren, waarin ik toegestemd heb om negatief geladen energie te onderhouden en te doen in mijn wereld en realiteit, en dus mezelf verhinder om effectief te zijn als waartoe ik in staat ben.

Ik stel mezelf ten doel dat ik patronen, gedachten en emoties die negatief geladen energie genereren in mijn wereld en realiteit onder ogen kom met als doel dat ik Zelfeerlijk en Zelfverantwoordelijk negatief geladen energie zal corrigeren en Zelfvergeven met als doel eenheid en gelijkheid realiseren voor Alle Leven.

 

 

 

 

Dag 262 mijn interpretatie

 

Afbeeldingsresultaat voor desteni mijn interpretatie

Optie 2. ‘Of is het meer dat je/ik het zo ben gaan interpreteren?’

Context Opties en previous blog

Naar aanleiding van een chat met mijn buddy realiseer ik me dat ik van mening ben/denk dat het gedrag van mensen uit mijn naaste omgeving verandert. Vandaag vervolg ik met optie 2 en onderzoek mijn mening/interpretatie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik bij afwijkend gedrag van anderen in mezelf de gedachte aanvaard ‘ik verwacht van anderen dat zij rekening houden met mijn behoefte’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat mijn reactie op gedrag en stemming van anderen, waar ik denk dat ik me afhankelijk maak van anderen, me realiseer ‘dit is de reflectie van mijn reactie’ waardoor mijn issues zichtbaar worden. Als en wanneer ik denk ik maak me afhankelijk van de oprechtheid, begrip en beschikbaarheid van anderen, in de momenten dat ik denk dat ik hier behoefte aan heb en van anderen aandacht verwacht me realiseer dit is een mind issues/backchat van mezelf, ik mezelf stop en adem. Ik realiseer me door mijn participatie in mijn mind issues daadwerkelijk fysiek contact vermijd met mijn familie, collega’s en partner waarin ik toegestemd heb dat ik fysiek contact onderhouden ontwijk en door participatie in vermijding mezelf verhinder om effectief te zijn als waartoe ik in staat ben binnen mijn fysieke wereld en realiteit.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik afspraken met mezelf betwijfel en vervolgens mijn gedrag afstem op anderen omdat ik denk mijn loyaliteit en oprechtheid wordt getest. Als en wanneer ik me realiseer mensen komen hun afspraak niet na denk zij doen dit bewust om mijn reactie op hun gedrag te testen, ik stop mezelf en adem. Ik realiseer me door mijn participatie in het Aanpassen Karakter dat ik afstem op extern gedrag van Anderen om de goede vrede te bewaren en kritiek te voorkomen waarin ik toestem dat ik onduidelijk en onvoorspelbaar ben in mijn gedrag waarin ik toegestemd heb dat ik onduidelijkheid onderhoud in mijn wereld en realiteit en dus mezelf zo verhinder om effectief te zijn waartoe ik in staat ben. Ik stel mezelf ten doel ik doe concrete afspraken nadat ik mijn mind reactie heb onderzocht door middel van Zelfvergeving waarop ik vervolgens Zelfcorrecties uitschrijf alvorens ik uitspraken doe naar anderen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestemd en aanvaard heb de gedachte er zijn mensen die opzettelijk hun afspraak vergeten om mijn reactie, toewijding en oprechtheid te testen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestemd en aanvaard heb dat ik buiten mezelf bij anderen op zoek ga naar geruststelling door mijn toezeggingen aan te passen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestemd en aanvaard heb dat ik me afhankelijk maak van denkbeeldige steun van anderen waar ik deze twijfels dien te onderzoeken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestemd en aanvaard heb omdat ik bij anderen bevestiging zoek of ik oké ben zoals ik ben en geruststelling zoek zodat men oog heeft voor mijn frustratie, twijfels en onzekerheid om mijn zegje te doen als bijdrage aan een gesprek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestemd en aanvaard heb dat ik twijfel aan de oprechtheid van anderen.

Ik realiseer me dat ik elke uitspraak, verandering in stem, mimiek en lichaamshouding die mijn twijfel bevestigd opmerk/zie als bevestiging van het feit dat gezagdragers onbetrouwbaar zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de gedachte mijn beeld van gezagdragers is juist dus zij zijn onbetrouwbaar waarop ik vervolgens voortdurend aas op bevestiging van mijn interpretatie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestemd en aanvaard heb dat ik bij elke verandering die afwijkt van mijn beeld twijfel, ontregeling en stress ervaar binnen mijn mind waarop ik vervolgens fysieke klachten heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestemd en aanvaard heb dat ik vanuit mijn mind issues anderen devalueer. Als en wanneer ik andere betwijfel en hun gedrag devalueer, ik mezelf stop en adem. Ik realiseer me dat ik enkel verantwoordelijk ben voor de interpretatie van mijn mind issues binnen mijn wereld en realiteit waarin ik participeer en mezelf verhinder om zo effectief richting te bepalen als waartoe ik in staat ben. Ik stel mezelf ten doel dat ik de invloed van mijn mind gedachten in de DIP PRO lessen blijf onderzoeken.

Dag 264 ‘The Mister Blame Game frustializations type a person.

When I was young I watched my father and mother most of the time arguing. They were unkind to each other. Even in the presence of others they were focused on their discontent and pedantic mind behavior.

Not showing proper respect; rude, impertinent bahaviour at the table when eating dinner. Without shame. In front of the guests. Despite the request for decent behaviour.

I felt ashamed and qualm instead solidarity and respect for the visitors/guests, my mother, my little brother, my younger sister and me, his eldest son. Mij father behave rude and selfish. I was thinking why was my mother not able enough to correct his behavior or redirect it so he was nice and cozy.

I was afraid for his unpredictable outbursts. In the presence of friends or family i felt ashamed and uncertain for his/this contradictory behave.

He has preached me decency. Instead this my father was insensitive, where his mother was insitive to him. This I heard from my mother when I got older.  As a child I was constantly premeditated, preplanned and calculated inside my natural physical behavior.

So, now I know, that It was me that accepted and allowed myself this way of looking around, observing and interpretative, just serving my world and reality with words, feelings, emotions and thoughts, in one word called not the mind, but my mind.

My responsibility, fear, anger, disappointment, expectation, assumptions, beliefs, patterns, cruel but also excited, happy, open-minded and hopeful. In this capacity, Ik have accepted ans allowed this mind construct, to drive me around in my world and reality during my journey. interpreted and accepted as such allowed, by myself. Not my father, mother, brother or sister. Not them but me the one the only one, which in the realization was involved in this information battery.

Which I accepted and allowed myself ‘crying around like a baby, jelling I’m depending on the situation or person, because in response to them.

Just in case I have decided myself, that I decided here from information tapped ‘to shoot back’ with the same frustration and irritation with which I have the physique of my surroundings smeared with the same mud that I have disgusted and puked on.

The place whence I puked my father, mother, brother, sister and others devalued them to my mind frustration where from my firing patterns came and come.

I forgive myself that I’m the one ho has accepted and allowed myself from out the blame game character ‘The Mister Came Come Blame Game frustealizations type a person’, that this mind character allowed me to puked on people’s physically and all the other live oneness and equality awareness.

Thanks.

Dag 261insecure

Afbeeldingsresultaat voor insecure

In deze blog vervolg ik mijn onderzoek ‘besluiteloosheid’. Voor context zie link ‘Is het werkelijk zo dat mensen ‘plots’ zich anders gedragen?’ 

Zelfcorrigerende/Zelfverbindende uitspraken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik ‘besluiteloosheid’ verbind aan de gedachte ‘ik denk dat mensen uit mijn omgeving zich anders gingen gedragen’. Als en wanneer ik mezelf toesta dat ik anderen verantwoordelijk maak dat zij mijn gedachten triggeren waarop ik mijn keuzes baseer, dan stop ik en adem. Ik realiseer me dat ik mezelf ineffectief ondersteun omdat ik participeer in mijn Afhankelijkheid Karakter waarin ik anderen verantwoordelijk maak dat zij bepalen dat mijn gedrag afhankelijk is van hen. Ik realiseer me waar ik toegestemd heb dat ik afspraken en contract overeenkomst zal onderhouden en doen in mijn wereld en realiteit maar deze verzuim na te leven mezelf verhinder om effectief te zijn als waartoe ik in staat ben. Ik ga met mezelf de verbintenis aan dat ik de overeenkomst met mezelf ‘ik ben betrouwbaar omdat ik mijn afspraken nakom’ met mezelf en mijn omgeving daadwerkelijk te doen, en als ik daartoe weerstand ervaar, dooradem en vervolgens hierop Zelfvergeving toepas en me realiseer ‘waar verlang ik naar/wat wil vermijden?’.

Ik realiseer me de gedachte dat ik anderen voor mij laat bepalen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik bepaal dat anderen voor mij bepalen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de gedachte dat anderen mijn richting bepalen waar ik me aan conformeer/aanpas.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik me conformeer aan mijn bepaling dat anderen bepalen wat betrouwbaarheid betekent.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik in mijn gedrag het product manifesteer van een externe in mezelf aanvaarde werkelijkheid waaraan ik me conformeer.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik me conformeer aan externe afhankelijkheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken ik pas me aan, aan het productiesysteem van programmeurs, die voor mij richting bepalen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de gedachte zelf richting bepalen ga ik uit de weg omdat ik me inschikkelijk aanpas aan anderen om confrontaties die ik verwacht te voorkomen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat anderen voor mij bepalen waarmee ik door mijn conformatie bepaal dat anderen voor mij bepalen hetgeen ik toestem.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik participeer vanuit de ‘mindstate’ ‘anderen bepalen waaraan ik me conformeer’.

Ik realiseer me mijn participatie in het Aanpas Karakter veroorzaakt frictie in mezelf omdat dit gedrag ontoereikend en ineffectief blijkt te zijn want er ontstaat wrijving in mezelf die positief en negatief geladen energie produceert.

Bijvoorbeeld ik verwacht/bepaal dat ik rust verlang want ik reageer op onrust/geluid. Duurt het te lang dan verdwijn of ik ontwijk/vermijd de situatie op personen die verantwoordelijk zijn voor de geluid-overlast-productie, waarop ik bepaal, doei. lol

Net als rust ervaar ik ook het gemis aan adequate aandacht in de vorm van voldoende individuele ondersteuning. Mijn gemis aan oog hebben voor mijn frustraties en ontreddering, gebrek aan stabiliteit en affectieve warmte (knuffels, complimenten, duwtje in de rug) en het wel bekende kopje thee na school. Ik heb voor mezelf bepaald dat ik het moeilijk vind om troost en steun te zoeken om/en mijn wereld te exploreren. Wat ik mis is mijn bepaling dat ik een gezond evenwicht tussen hechten en exploreren mis en dus verlang/verwacht.

Een state of mind waarbinnen ik me veilig en vertrouwd voel zodat ik in staat ben om mijn wereld te verkennen. Maar zodra mamma weg is, dan ben ik bang dat ze wegblijft waardoor ik snel naar haar op zoek wil gaan waardoor ik voortdurend tussen beiden manoeuvreer. Ik bepaal deze moves waardoor onrust en frictie als in mezelf toegestaan en aanvaard, door mezelf bepaald ontstaat. Begrijpelijk.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat mijn beeld van de kindertijd gebaseerd en bepaald is door mijn van verlangen gekleurde beeld dat mijn ouders in de regel onbereikbaar, onberekenbaar en onsamenhangend waren in hun bejegening.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik door hun gedesorganiseerde, onveilige opvoedingsstijl lange tijd zelf gedesorganiseerd en gedesoriënteerd was.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mijn interpretatie van hun gedrag gebruikt heb als reden/regel dat ik van de hak op de tak sprong, jumpend van de ene naar de andere uitdaging, beroep, bezigheid, hobby of partner en na gebruik/exploratie weer heb gedumpt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik me anders/afwijkend van gemaakte afspraken ging gedragen naar aanleiding van een incident. Als en wanneer ik denk ‘ik los het lekker zelf wel op – ‘op mijn manier’ waardoor ik me op mijn eigen ontoereikende wijze gedraag omdat ik verzuim dat ik hulp inschakel van mensen waaraan ik de toezegging, contractueel, leerdoel, competentie-eis, aspecten waaraan ik me verplicht heb, in de wetenschap dat zij bereid zijn mij te begeleiden/ondersteunen, dan stop ik en adem.

Ik realiseer me dat mijn participatie in het Eigenwijs Afstoten Dump Karakter me verhindert dat ik constructief samenwerk met collega’s en partners door overleg te ontwijken om kritiek, teleurstelling en afwijzing te voorkomen. Dit in tegenstelling tot mijn bepaling dat ik zelf heb bepaald en waarin ik toegestemd heb dat ik afspraken wel wil onderhouden/doen in mijn wereld en realiteit, en dus mezelf verhinder om zo effectief te zijn als waartoe ik in staat ben. Ik ga met mezelf de verbintenis aan om er zeker van te zijn dat ik teleurstelling/afwijzing/angst aanga en met hen in gesprek ga zodat ik richting geef aan mijn verbintenis dat ik afspraken daadwerkelijk doe/leef/wandel omdat ik onder ogen zie dat ik daardoor betrouwbaar, bereid en bereikbaar ben voor anderen in het belang van de goede sfeer, professionele samenwerking en het uitdragen van de organisatie-, en persoonlijke visie waaraan ik constructief, met tact en volgens de overeenkomst/agreement bijdraag.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de gedachte ik wil een uitstekende reputatie realiseren zodat men niet negatief denkt over mij. Als en wanneer ik de reputatie van anderen ten koste van mezelf tóch wil beschermen omdat ik mijn woorden inslik om de goede vrede (gehoorzaam zijn en de belangen van anderen dienen) te bewaren, dat stop ik en adem.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard dat ik verzuimd heb mijn werkbegeleider/ouders in te lichten uit angst voor een afkeurende/ongepaste reactie omdat ik mijn kwetsbaarheid toon en omdat ik hulp vraag en omdat ik verwacht dat het vanzelfsprekend is dat mijn begeleider/ouders mij steunen dit nalaat waar ik verwacht dat ik wordt uitgelachen/afgewezen omdat ik mijn kwetsbaarheid toon.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de gedachte als ik mijn kwetsbaarheid toon en mijn hulpvraag wandel of bespreek dan ben ik/noemt men mij kleinzerig.

Ik vergeef mezelf dat ik in mezelf toegestaan en aanvaard heb de verwarring na aansporing ontstaan tijdens het incident in mijn jeugd verbind aan het recent incident waar ik óók aangespoord werd tot gedrag ‘excuus aanbieden’ waartoe ik gedwongen werd nadat ik vals beschuldigd als leugenaar het  schuldgevoel als kind ervaren. Ik realiseer dat ik in tegenstelling tot vroeger nu wel ben weg gegaan. Ik realiseer me dat ik mezelf verhindert heb aanwezig zijn tijdens klassikaal les volgen. Als en wanneer ik op het punt sta dat ik mijn afspraak verzuim, dan stop ik en adem. Ik realiseer me dat mijn participatie in het Confrontatie Ontwijken Karakter mezelf verhindert om betrouwbaar te zijn om taken te doen waarin ik toegestemd heb om deze te onderhouden en te doen in mijn wereld en realiteit, en dus mezelf verhinder om zo effectief te zijn als waartoe ik in staat ben. Ik stel mezelf ten doel dat ik zal doorademen in het moment dat ik op punt sta om confrontaties te ontwijken met als doel om aanwezig te blijven in Hier waarmee ik richting geef.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mijn angst voor de reacties van mensen in een klaslokaal/of groep laat bepalen dat ik wordt uitgelachen als ik mijn kwetsbaarheid/angst/verbazing/twijfel toon. Als en wanneer ik op het punt sta dat ik in reactie op lachen van anderen dissocieer, dan stop ik en adem. Ik realiseer me door mijn participatie in het Dissocieer Karakter, dit mezelf verhindert aanwezig te zijn in Hier en te doen in mijn wereld en realiteit, en dus mezelf verhinder om zo effectief te zijn als waartoe ik in staat ben. Ik stel mezelf ten doel dat ik me zichtbaar aanwezig door in mijn adem te gaan hernieuwd afstem op het huidige moment waardoor ik door mijn bewuste aanwezigheid mezelf en anderen effectief kan ondersteunen tijdens dit veranderde proces.

Ik stel mezelf ten doel dat ik vanuit aanwezigheid mijn ervaring in Hier opnieuw (anders) kan ordenen van de bestaande informatie om zodoende nieuwe informatie te laten ontstaan, ook als ik een schijnbare onmogelijkheid zie, stel ik mezelf ‘plots’ ten doel dat ik stop en adem, en vervolgens de draad weer oppak.

Ik realiseer me dat de ervaring op de eerste klas doorwerkt/invloed heeft op de verschillende lagen van mijn bewuste; onbewuste; en onderbewuste-mind en door het uitschrijven van zelfvergeving op het startpunt ‘besluiteloosheid in relatie tot optie 1 wordt ik me hiervan bewust/gewaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard dat ik verzuimd heb mijn werkbegeleider/ouders in te lichten uit angst voor een afkeurende/ongepaste reactie omdat ik mijn kwetsbaarheid toon en omdat ik hulp vraag en omdat ik verwacht dat het vanzelfsprekend is dat mijn begeleider/ouders mij steunen dit nalaat waar ik verwacht dat ik wordt uitgelachen/afgewezen omdat ik mijn kwetsbaarheid toon.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de gedachte als ik mijn kwetsbaarheid toon en mijn hulpvraag wandel of bespreek dan ben ik/noemt men mij kleinzerig.

In relatie tot de Zelfvergeving in deze blog realiseer ik me een nieuw punt/gedachte namelijk ‘er zijn mensen die opzettelijk hun afspraak vergeten waardoor zij onbetrouwbaar en hen wantrouw’.

Als kind geloofde ik in de ongeschreven regel dat de steun en begeleiding van mijn ouders niet afgestemd was op de gezonde aspecten die ik nodig had voor mijn ontwikkeling.

Ik realiseer me waar ik gezonde functionele warme affectieve begeleiding verwacht krijg ik ongezonde, disfunctionele, koude, rationele afwijzing.

Nu denk ik dat anderen mijn loyaliteit en standvastigheid testen dat ik wel mijn afspraken nakom/naleef. Ik realiseer me vervolgens er zijn mensen die bewust hun afspraak niet nakomen omdat zij mijn standvastigheid en loyaliteit willen testen. Wordt vervolgd.

Voor context over Optie 2. ‘Of is het meer dat je het zo bent gaan interpreteren?’ is hiermee door deze blog beantwoord.

Voor verdieping Desteni artikel het einde van Zelf Gewaarzijn 

Dag 263 blanco mind

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik de werkelijkheid in Hier in mijn voordeel verdraai en die illusie vervolgens aan anderen en mezelf als DE werkelijkheid voorhoudt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn verleden, heden en toekomst zorgvuldig gereconstrueerd en er een verhaal van gemaakt waar geen spelt tussen te krijgen valt en me lang genoeg in de uitvoering ervan niet verantwoordelijk heb gemaakt voor mijn gedrag, daden, denken, voelen en emotioneel reageren op gebeurtenissen en mensen in mijn leven en realiteit.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb tijdens de uitvoering me niet laat aanspreken op mijn gedraai en gekonkel.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik denk dat ik gelijk heb, al ziet de hele wereld dat anders.

En het ernstige van de zaak is, hij komt er nog mee weg ook! De mind is doortrapt en geraffineerd. Zijn gedrag en gemanipuleer worden gekenmerkt door een mateloos en massief egocentrisme. Als we hem zien opereren, door de kieren van de werkelijkheid wegglippend als een aal, stemt het ons soms tot braken. Zijn gedrag maakt ons ziedend. Maar voelen we ons machteloos?

Nee, want we kunnen onze vinger er achter krijgen. Zodat hij ons niet voortdurend ontglipt. En als hij ons ontglipt dan ontkent hij dat hij slachtoffer is van de situatie, dan blijven we achter in verbijstering en ontreddering.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mezelf achter een laag alcohol weggemoffeld mijn mind verdooft heb. Ik realiseer me dat ik me zo  gevoeld heb nadat mijn juf me buiten sloot. Nadat mijn vader wekenlang wegbleef. Zonder bericht konden zij mijn hoop en verlangen naar mijn thuiskomst in Hier manipuleren. Wat ik dacht dat zij deden heb ik als zodanig in mezelf aanvaard en toegestaan. Mijn taal, mijn moraal.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn interpretatie van de moraal die hier beschrijf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat deze onwetendheid me razend maakte waardoor ik geïrriteerd en van slag raakte.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb in mijn denken zo een korset te creëren van een werkelijkheid die me past.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de gedachte ‘hoe kan ik zo blind zijn geweest voor de waarheid’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard dat ik zo goed in mijn eigen illusie kon geloven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik zo ongehinderd mijn egocentrisme kon uit leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik ondanks de last van mijn geweten de waarheid omtrent mezelf en anderen nog niet kon zien.

Maar doe ik in de kern niet hetzelfde? Misschien minder uitbundig en minder publiekelijk. Handelend vanuit mijn mind verdraai ook ik voortdurend de realiteit. Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb telkens iets van mijn leven en van mijzelf heb getoond dat het niet is en dat ik niet ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn onophoudelijk wispelturige laconieke gesjoemel met mezelf en mijn gedragingen.

Als ik Oprecht ben en mezelf waarachtig uitdruk’ dan zal me pijnlijk duidelijk worden dat ik voortdurend binnen de waarheid in Hier een leugen heb gecreëerd en mezelf voor de gek houd.

Ik realiseer me dat het mijn betrouwbaarheid is in volle waarheid te staan, te handelen en vervolgens te wandelen.

Kan ik tenslotte medeleven tonen aan mezelf of elke andere leugenaar en manipulator? ‘Ja want dat ben ik ook!’ en kan ik vervolgens vanuit dit mezelf onder ogen komen een brug slaan naar al die andere menselijke mensen?

In ieder geval maakt het me minder moreel superieur en meer solidair. Mijn eigen mind liegen en manipuleren erkennen en toe-eigenen maakt me in ieder geval oprechter voor en minder reactief naar mijn medemens toe.

Trek op een Blanco mind?

Investigate Desteni, investigate the forum where one is invited to write oneself out in self-honesty and where any questions regarding the Desteni Material will be answered by Destonians who are walking their own process. Visit the Destonian Network where videos and blogs are streamed daily. Suggest to also check out the Desteni I Process and Relationship courses as well as the FREE DIP Lite course

 

Dag 260 irresolute

Tijdens een chat gesprek met mijn buddy realiseer ik me dat ik niet precies weet wat ik wil en twijfel over bepaalde keuzes. Deze besluiteloosheid manifesteert zich op meerdere levensgebieden waardoor mijn twijfel een ‘state of mind’ is die mij beïnvloed.

Vervolgens draagt zij de suggestie aan ‘ik zou kijken naar wanneer je je op deze manier ging ervaren/wanneer je het begon te merken en kijken of je kan zien wat de ‘trigger’/aanleiding was voor deze ervaring van ‘besluiteloosheid’.

Vervolgens realiseer ik me de gedachte naar aanleiding van een recent incident ‘dat mensen in mijn omgeving zich anders gingen gedragen’.

Mijn buddy reikt mij vervolgens drie opties aan 1. Is het werkelijk zo dat mensen plots zich anders gedragen? 2. Of is het meer dat je het zo bent gaan interpreteren? 3. Is jou/mijn gedrag veranderd op zo’n manier dat ik mensen ben beginnen wegduwen?

In deze blog onderzoek ik ‘besluiteloosheid’ in relatie tot optie 1:

‘Is het werkelijk zo dat mensen ‘plots’ zich anders gedragen?’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik ‘mijn state of mind’ ‘besluiteloosheid’ verbind aan het feit dat ik denk dat mensen in mijn omgeving zich anders gedragen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mezelf anders gedraag na een incident ik los het op zonder hulp in te schakelen van mensen uit mijn team.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de veronderstelling ik wil een uitstekende reputatie realiseren zodat er niet negatief wordt gedacht over mij en degene die bij het incident betrokken was.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik teamleden na dit voorval niet in vertrouwen heb genomen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik de gebeurtenis heb voorzien van meer negatief geladen emoties/energie waardoor mijn bloedsuikerspiegel hoger werd.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb nadat ik mijn ervaring eerlijk heb besproken vals beschuldigd werd met de opmerking dat ik dit incident heb verzonnen. Ik realiseer me mijn verbazing en ongeloof.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de gedachte dat ik moet bewijzen dat ik niet oneerlijk ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mezelf vals beschuldigd heb naar aanleiding van een incident op de lagere school.

Vervolgens herinner/realiseer ik me overeenkomsten naar aanleiding van deze Zelfvergeving overeenkomsten in relatie tot een incident op de eerste klas van de lagere school. Daar moest ik op instructie van de juf wachten naast de grote schooldeur en was besluiteloos om weg te gaan omdat ik heeeeeeel lang moest wachten.

Showing or feeling hesitancy; uncertain  I stood all alone ‘irresolute’ waiting outside the schooldoor
Ik vergeef mezelf dat ik mezelf destijds toegestaan en aanvaard heb dat ik mijn ouders niet in vertrouwen heb genomen en de gevolgen van dit incident niet besproken heb en de negatief geladen impact in mezelf aanvaard en toegestaan heb.

Ik realiseer me dat ik toen in het bijzijn van klasgenoten onheus werd behandeld.

Ik realiseer me dat ik naar aanleiding van het recente incident naast onheus bejegend werd aangespoord dat ik mijn excuus moest aanbieden aan mijn huidige klasgenoten omdat ik alles uit mijn duim heb gezogen en werd beschuldigd dat ik een leugenaar ben.

Ik realiseer me dat ik angst heb voor de reacties van mensen in een klaslokaal/of groep omdat ik denk dat ik kans maak dat ik wordt uitgelachen als ik mijn kwetsbaarheid/angst/verbazing/twijfel toon.

Ik realiseer me dat ik verwacht dat mijn bijdrage/eerlijkheid altijd negatieve gevolgen heeft en dat ik alleen wordt achter gelaten.

Ik realiseer me dat de ervaring op de eerste klas doorwerkt/invloed heeft op de verschillende lagen van mijn bewuste; onbewuste; en onderbewuste-mind en door het uitschrijven van zelfvergeving op het startpunt ‘besluiteloosheid in relatie tot optie 1 wordt ik me hiervan bewust/gewaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard dat ik verzuimd heb mijn werkbegeleider/ouders in te lichten uit angst voor een afkeurende/ongepaste reactie omdat ik mijn kwetsbaarheid toon en omdat ik hulp vraag en omdat ik verwacht dat het vanzelfsprekend is dat mijn begeleider/ouders mij steunen dit nalaat waar ik verwacht dat ik wordt uitgelachen/afgewezen omdat ik mijn kwetsbaarheid toon.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de gedachte als ik mijn kwetsbaarheid/hulpvraag bespreek ben ik kleinzerig.

volgende blog dag 261 insecure

Dag 259 disrespect myself

Afbeeldingsresultaat voor disrespect pictures

De zelfcorrigerende uitspraak fungeert om een Zelfcorrigerende Zelfverbindende uitspraak onder ogen te zien. Deze zin structuur is op zo’n manier geplaatst dat ik zelf volledig verantwoordelijkheid neem, waarin ik mezelf in staat stel om in een positie van zelfvermogen geplaatst te worden waarin ik zelf in staat ben om het patroon te veranderen

Patronen Zelf-eerlijk onder ogen zien voor context zie blog 258

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik naar aanleiding van informatie van iemand een oordeel vorm over hoe andere mensen functioneren. Als en wanneer ik naar aanleiding van een roddel onbekende mensen veroordeel, ik mezelf stop en adem. Ik realiseer me door mijn participatie in het Oordeel Karakter dat ik mezelf verhinder om Zelfoprecht te zijn/worden en te doen waarin ik toegestemd heb om het oordeel van een andere te aanvaarden en onderhouden en te doen/wandelen in mijn wereld en realiteit en dus mezelf verhinder om zo effectief te zijn als waartoe ik in staat ben. Ik stel mezelf ten doel dat ik met mijzelf de verbintenis aanga dat ik mensen in het algemeen zonder oordeel tegemoet treedt om zorg te dragen dat ik mezelf en anderen Zelfoprecht benader zodat ik mezelf en dit oordeel patroon verander en in staat ben om me te houden aan deze overeenkomst/verbintenis die ik gemaakt heb mezelf omdat ik anderen vanuit eenheid en gelijkheid te woord wil/zal staan.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik teamleden heb ontmoet waarin ik de confrontatie aanging met mijn oordeel waardoor ik mezelf heb toegestaan dat ik bevooroordeeld de realiteit van de situatie vooraf heb ingekleurd. Als en wanneer ik collega’s veroordeel of bekritiseer, ik mezelf stop en adem.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb door mijn aanpassing aan mijn Oordeel Karakter in reactie op de bijdrage van anderen de realiteit van de situatie in Hier zoals handelen vanuit eenheid en gelijk is bedoeld heb belemmerd en ongelijkheid creëer door mijn botte manier van handelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb door mijn veroordeling ik mezelf veroordeel en bijdragen van teamleden aan mijn begeleiding en samen werken heb ervaren als commentaar correctie op mijn bijdrage door mijn mind oordeel wantrouwen werd bevestigd.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik het oordeel van mijn mind opvolg waardoor in mijn beleving het waarheidsgehalte van feedback wat ik heb ervaren als kritiek negatief gekleurd was waardoor ik de samenwerking gesaboteerd en om zeep heb geholpen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik de bijdrage van anderen bekritiseer en hun bijdrage minacht.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat mijn kritiek en minachting gerechtvaardigd is omdat ik de oprechte bijdrage van anderen betwijfeld heb. Als en wanneer ik mijn minachting rechtvaardig omdat ik feedback ervaar als kritiek, ik mezelf stop en adem. Ik realiseer me dat mijn participatie in en mijn rechtvaardiging van het Minachting Karakter mezelf verhindert om anderen te respecteren waarin ik toegestemd heb om disrespect en minachting te onderhouden en te doen in mijn wereld en realiteit, en dus mezelf verhinder om zo effectief te zijn als waartoe ik in staat ben. Ik stel mezelf ten doel dat ik met mijzelf de verbintenis aanga om om er zeker van te zijn dat ik anderen respectvol behandel zodat ik in staat ben om me te houden aan de overeenkomst/doel/verbintenis die ik gemaakt heb om oprecht samen te werken met anderen waarbij feedback en respect voor hen van doorslag gevend belang is om eenheid en gelijkheid binnen mezelf te realiseren.

Investigate Desteni, investigate the forum where one is invited to write oneself out in self-honesty and where any questions regarding the Desteni Material will be answered by Destonians who are walking their own process. Visit the Destonian Network where videos and blogs are streamed daily. Suggest to also check out the Desteni I Process and Relationship courses as well as the FREE DIP Lite course

 

Dag 258 distrust myself

Afbeeldingsresultaat voor distrust

Ik realiseer me dat twijfel mij weerhoudt om mijn bijdrage te leveren aan een gesprek of presentatie. Ik realiseer me dat de twijfel die ik in mezelf heb aanvaard en toegestaan mijn overtuiging bevestigt. Ik realiseer me dat ik bezig ben wat anderen van me vinden. In het bijzijn van anderen heb ik vaak het idee dat ik stom ben of saai en dat ik niets interessants voor anderen te melden heb.

In wezen ben ik vaak bezig met wat anderen van me denken en vaak is mijn invulling negatief. Mede als gevolg van deze negatieve invulling van het oordeel van de ander kan ik heel moeilijk omgaan met kritiek. Opmerkingen of bepaalde blikken ervaar ik vaak als bevestiging van mijn overtuiging dat ik minderwaardig ben vergeleken met anderen. Op dit soort momenten kan ik me erg schamen of ik zie bevestigt dat de ander mij ‘stom’ of ‘raar’ vindt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik wantrouwen ervaar tijdens teamoverleg in reactie op de bijdrage van teamleden. Als en wanneer ik wantrouwend reageer in relatie tot teamleden/anderen waarin ik mezelf toegestemd heb, dan stop ik en adem. Ik realiseer me door mijn participatie in wantrouwen verhinder ik mezelf om anderen te vertrouwen en wat ik wil uitspreken/delen vervolgens inslik, waarin ik toegestemd heb om wantrouwen in plaats van openheid te onderhouden en te doen in mijn wereld en realiteit, en dus mezelf verhinder om zo effectief te zijn als waartoe ik in staat ben. Ik ga met mijzelf de verbintenis aan tijdens gesprekken in een groep mensen wil ik mijn bijdrage open en oprecht communiceren met mijn groepsleden zodat ik mijn bijdrage lever aan het groepsproces waardoor ik onderdeel wordt van de groep.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik de oprechtheid van teamleden betwijfeld heb naar aanleiding van informatie van een collega. Als en wanneer ik twijfel over anderen naar aanleiding van informatie van iemand anders, dan stop ik en adem. Ik realiseer me door te participeren in de aanname van een ander en vervolgens wantrouwen ervaar ik mezelf verhinder om mijn bijdrage te leveren waarmee ik toegestemd heb om deze te onderhouden en doen in mijn wereld/realiteit en dus mezelf verhinder om zo effectief te zijn als waartoe ik in staat ben. Ik stel mezelf ten doel dat ik niet meega in de aanname van een ander om er zeker van te zijn dat ik zonder oordeel in gesprek ga zodat ik in staat ben om me te houden aan de overeenkomst/doel/verbintenis die ik gemaakt heb zodat ik zichtbaar/hoorbaar aanwezig ben, als wel om zelf mijn principes te vertegenwoordigen.

 

 

Dag 257 verandering ontdekken & aanbrengen.

Afbeeldingsresultaat voor verandering ontdekken

Zie voor context blog’s 255 en 256

Verandering ontdekken & bewust maken.

Ik kan me herinneren dat ik op bezoek was bij opa en dat ik hem in zijn keuken hielp met de afwas. Opa spoelde en ik droogde de vaat. Na het overlijden van oma had opa zijn eigen ritueel ontwikkelt. In zijn handelingen/gedrag was hij gestructureerd en doelmatig. In zijn mimiek, intonatie en houding streng en consequent. Hij bekeek mijn bijdrage waarop hij plots reageerde met de opmerking ‘jij kunt helemaal niet afdrogen’. lol.

Omdat opa humor had kon ik zijn opmerking enigszins plaatsen. Maar toch overviel me een gevoel van twijfel. Ik keek hem verbaasd aan omdat ik zijn reactie wilde polsen. Ik realiseer me dat mijn onderzoek toen al gebaseerd was op het feit dat ik mijn innerlijke waarneming, interpretatie en reactie naar aanleiding van opa’s opmerking binnen deze context/situatie onbewust onderzocht.

Binnen deze blog wil ik Zelfvergeving uitschrijven op mijn verantwoordelijkheid waarop ik vervolgens Zelfverbindende correcties uitschrijf waarmee ik richting aanbreng/bepaal.

Moraal van mijn verhaal ik was gefocust/bedachtzaam op twijfel/kritiek naar aanleiding van de reactie van opa die ik door zijn bijdrage in mezelf gewaar werd. Dus waar ik kritiek/afwijzing verwacht/ervaar, ervaar ik kritiek in mijn mind binnen mijn fysiek. Ik realiseer me dat ik tegen opa mijn twijfel heb gepolst/gewandeld. In wezen is dit al een correctie binnen mijn angst voor afwijzing en kritiek omdat ik mijn woorden en twijfel wel uitspreek. Bij opa voelde ik me, naast angst & twijfel -, veilig & vertrouwd +.

Daarnaast kreeg ik tijdens deze gebeurtenis hulp van mijn oom die aanwezig was tijdens deze ervaring. Hij sprak zijn vader/mijn opa aan op zijn opmerking. Daardoor kon ik aan de gezichtsuitdrukking van opa waarnemen dat hij cynische grapjes maakte. Ik realiseer me dat ik zijn cynisme ervaar als in mezelf aanvaard en toegestaan, simpelweg omdat ik zijn gedrag als zodanig cynisch noem.

Eigenlijk ontstond er een wisselwerking tussen de woorden en het gedrag van opa waarop ik vanuit mezelf/mind reageerde. Ik realiseer me dat ik in reactie van anderen in mijn richting dit vaak het gezien/ervaren als mijn persoonlijke gedrag. Uit deze aanname’s en veronderstellingen die ik in mezelf heb aanvaard en toegestaan ontstaat naar aanleiding van een ander uiteindelijk daarop mijn reactie.

In tegenstelling tot mijn ervaring in de keuken bij opa thuis heb ik tijdens mijn stage vaak mijn mond gehouden tijdens teamoverleg. In een chat met mijn buddy heb ik dit thema besproken. Van haar kreeg ik in reactie op mijn vraag/opmerking drie opties voor gelegd omdat ik in de veronderstelling ben dat mensen in mijn omgeving veranderen en dat de verandering die ik dus waarneem (in mezelf) op mij invloed heeft.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik mezelf toegestemd heb om in mijn gedrag twijfelend/bedachtzaam te reageren. Als en wanneer ik mijn woorden inslik en me conformeer aan mijn mind gedachte waarin ik mezelf aanzet dat ik bedachtzaam/twijfels heb om te reageren en mijn woorden wil inslikken, dan stop ik en adem. Ik realiseer me door mijn participatie in twijfel/bedachtzaamheid het kan zijn dat ik mezelf verhinder om mijn bijdrage te leveren aan een gesprek of groepsoverleg waarin ik toestem dit type te onderhouden en te doen in mijn wereld en fysieke realiteit en dus mezelf verhinder om zo effectief te zijn als waartoe ik in staat ben/wil zijn. Ik stel mezelf ten doel in plaats ontoereikend te zijn in mijn bijdrage omdat ik voortdurend rekening houd met het feit dat ik kritiek kan krijgen op mijn bijdrage eerst check of ik mijn bijdrage lever aan een gesprek, omdat ik vooraf niet kan weten of het zinvol is dat ik mijn bijdrage lever. Ik stel mezelf ten doel dat ik uit mijn comfortzone stap om zonder angst, die ik indien nodig eerst door adem, aan allerlei aspecten van het leven te kunnen deelnemen. Ik stel mezelf ten doel dat ik mijn bijdrage lever aan een gesprek zodra dit zinvol is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik op mijn hoede ben tijdens mijn bijdrage aan een gesprek. Als en wanneer ik denk ‘ik voorkom kritiek door mijn woorden in te slikken’, dan stop ik en adem. Ik realiseer me dat ik door mijn participatie in kritiek mijn woorden inslik mezelf verhinder om zichtbaar, assertief en effectief te zijn waarin ik toestem om dit gedrag te onderhouden, te doen in mijn wereld en realiteit waardoor ik mezelf verhinder om actief mijn bijdrage te leveren aan een groep/gesprek. Ik stel mezelf ten doel om er zeker van te zijn dat ik mijn bijdrage lever aan een gesprek zodat ik zichtbaar en duidelijk specifieke argumenten aandraag zodat ik me hou aan de afspraak dat ik mijn bijdrage lever aan een gesprek waarmee anderen en ikzelf kunnen opmaken/polsen of  mijn inzet/ervaring effectief en zinvol is voor cliënten/klanten, de organisatie, het groepsbelang en mezelf. Ik stel mezelf ten doel omdat ik mijn bijdrage lever dat ik ook open sta voor feedback van teamgenoten die mij specifieke groeimogelijkheden kunnen aanreiken.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik vooraf aan groepsoverleg denk dat als ik mijn bijdrage lever dan wordt ik uitgelachen en gecorrigeerd waardoor ik mijn woorden aanpas aan deze externe situatie. Als en wanneer ik mijn woorden inslik om lachen te voorkomen en denk dat ik hiermee de goede vrede in mezelf kan bewaren, dan stop ik en adem. Ik realiseer me dat mijn participatie in het afstemmen op kritiek waarin ik toestem en verwacht dat ik wordt uitgelachen door mensen uit mijn omgeving toestem om dit patroon te onderhouden en te doen in mijn wereld en realiteit en dus mezelf verhinder om zo effectief te zijn als waartoe ik in staat ben. Ik stel mezelf ten doel om er zeker van te zijn dat ik wel of niet wordt uitgelachen eerst mijn bijdrage lever aan het groepsgesprek omdat ik dit over ben gekomen waarbij ik kritiek kan zien als feedback omdat ik mijn bijdrage lever aan het groepsproces wel lever.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik uitspraken van anderen wantrouw. Als en wanneer ik uitspraken wantrouw,  Ik realiseer me door mijn participatie in wantrouwen dat ik mezelf verhinder dat ik oprecht mijn woorden uitspreek tijdens een gesprek/overleg waarin ik toegestemd heb dat ik mijn wantrouwen onderhoud en doe in mijn wereld en realiteit en dus mezelf verhinder om zo effectief te zijn als waartoe ik in staat ben. Ik stel mezelf ten doel om er zeker van te zijn dat ik oprecht en zelfeerlijk ben in mijn woorden/uitspraken om me te houden aan mijn overeenkomst dat ik betrouwbaar wil zijn, als wel om zelfeerlijkheid te Leven in elke in/uit-adem.

Dag 256 inschikkelijk gedrag

Afbeeldingsresultaat voor negative mind compliant behavior

Mijn opvoeding was gericht op beleefd zijn. Van mij werd verwacht dat ik in mijn gedrag richting anderen, met name volwassenen beleefd in plaats onbeleefd was. Om negatieve reacties te ontlopen ben ik me inschikkelijk gaan gedragen.

De reden: ik wilde conflicten vermijden/ontwijken. Op mijn aangepaste mind inschikkelijkheid en plooibaarheid pas ik in deze blog zelfvergeving toe.

Zie voor context vorige blog

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik feedback of commentaar van anderen mezelf ervaar als onderwerp van kritiek.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik in reactie op kritiek afwijzing ervaar.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben omdat ik feedback en commentaar van anderen opvat als kritiek vervolgens denk dat ik voortdurend gecorrigeerd wordt waardoor ik in mezelf conflict ervaar.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik het gedrag van opa en oma voornamelijk geïnterpreteerd heb als kritisch en gefocust op fatsoen waaraan ik moest voldoen, waaraan ik me geconformeerd/onderworpen heb.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik vervolgens normen en instructies: recht op zitten; niet te snel/gulzig drinken; mond leeg eten; niet smakken, volwassenen laten uitpraten en als volwassen/dominante mensen praten hen vooral niet onderbreken ervaar als bewuste ‘triggerpoints waarop ik reageer’.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik op het gedrag van mijn opvoeders volgens mijn inschatting/interpretatie labels heb geplakt.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik op feedback en commentaar van in mijn beleving dominante gezagdragers labels/woorden denigrerend, laatdunkend, minachtend heb geplakt wat in combinatie met vergelijkbare mimiek, woorden en gedrag van mensen in mijn omgeving aanleidng/triggerpoints zijn waardoor ik in reactie schiet en de realiteit in hier verlies waardoor ik verzuim om richting te geven vanuit eenheid en gelijkheid.

Ik vergeef mezelf dat ik in mezelf heb toegestaan en aanvaard de gedachte dat ik in reactie op deze triggers om mijn bijdrage wordt toch alleen maar gelachen.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik mijn gedachte voorzie van cynische tegenreactie/opmerking en tegen mezelf zeg ‘anderen hebben altijd kritiek op mijn bijdrage’.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik aan reacties van anderen onvoorspelbaar vind omdat ik kritiek verwacht op mijn bijdrage.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik onzeker werd door mijn gedachten waardoor ik me in hun/het bijzijn van gezagdragers en dominante kritische mensen vaak onveilig heb gevoeld en daarom mijn mond maar houd en verzuim om mijn bijdrage te leveren aan het geheel van dat moment.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik op positieve feedback opgelucht reageer.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik in reactie op mijn afhankelijk zijn van opluchting in mezelf meer mind afhankelijk van opluchting genereer. Als en wanneer ik in reactie op de bijdrage van anderen mezelf onderwerp/afhankelijk maak van mijn verslaving/patroon ‘opgelucht zijn’, waarna ik verlang om mijn gemoedsrust te bewaren als noodzaak/reden/aanleiding/regel dat mijn bijdrage door anderen beoordeeld oké is, ik mezelf stop en adem.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat in reactie op een gebeurtenis of persoon waar ik opluchting verwacht zolang dit ontbreekt in plaats van opluchting kritiek ervaar. Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben waar ik naar een positieve mind reactie verlang als deze uitblijft/ontbreekt negatief geladen mind reactie kritiek activeer. Als en wanneer ik verlang naar een positief geladen mind reactie, ik mezelf stop en adem. Ik realiseer me als een positief geladen mind reactie uitblijft dat ik vervolgens automatisch overstap in/naar een negatief geladen mind reactie waarin ik mezelf toesta dat ik mijn mind blijf voorzien van positief/negatief geladen energie gevoel/emotie aanhechting waardoor ik mezelf verhinder om zo effectief/zonder mind reacties te zijn als waartoe ik in staat ben. Ik stel mezelf ten doel om mijn bewuste mind reactie verder te onderzoeken en door middel van zelfvergeving te ontdoen van lading omdat ik me realiseer dat ik door mijn mind reacties gevoelens en emoties activeer waardoor ik mezelf weerhoud om vanuit fysiek Leven Gewaarzijn effectief, vanuit eenheid en gelijkheid zoals Leven bedoeld is, effectief richting/Leven te ontplooien/bepalen, in iedere in/uit-ademhaling.

Ik realiseer me dat ik in reactie op negativiteit in mezelf schaamte ervaar omdat ik denk dat mijn bijdrage ontoereikend en minderwaardig is.

Als en wanneer ik in reactie op negativiteit in mezelf schaamte ervaar omdat ik denk dat mijn bijdrage ontoereikend en minderwaardig is, ik mezelf stop en adem.

Ik realiseer me dat mijn reactie op schaamte aanvoelt als leegte. Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik in reactie op schaamte in mezelf leegte ervaar. Ik realiseer me vervolgens de gedachte ‘zie je wel’ ‘ik ben totaal onbelangrijk’. Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik van mezelf denk zie je wel, en mezelf bevestig dat ik totaal onbelangrijk ben. Ik realiseer me dat mijn mind totaal onbelangrijk is binnen mijn fysiek.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik in mijn mind gedachten als in mezelf aanvaard en toegestaan dat anderen bepalen of mijn bijdrage er toe doet.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik zelf mijn bijdrage veroordeel.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben bij ontbreken van opluchting kritiek ervaar waaraan ik me volgzaam aanpas.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben de gedachte mijn bijdrage doet er niet toe waarop ik mijn woorden inslik.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben bij gebrek aan opluchting dat ik een denigrerende lacherige opmerking verwacht die ik wil voorkomen.

Als en wanneer ik in reactie op een willekeurige reactie, een reactie die ik niet verwacht in reactie schiet, ik mezelf stop en adem.

Ik realiseer me omdat ik mijn bijdrage onbelangrijk vind van mening was/ben dat mijn bijdrage er niet toe doet en dat ik vervolgens weg blijf omdat ik in mezelf conflict ervaar.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik van mening ben dat mijn bijdrage onbelangrijk is en dat ik vervolgens weg blijf omdat ik in mezelf conflict ervaar.

Ik realiseer me dat ik wegblijf omdat mijn bijdrage aan een gesprek vroeger gecorrigeerd werd uit angst voor kritiek en afwijzing. Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben uit angst voor kritiek of correctie van mijn bijdrage tijdens een gesprek of overleg mijn bijdrage inslik. Ik realiseer me dat ik door mijn besluit onzichtbaar blijf. Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik mezelf dwarsboom omdat ik besluit door het inslikken van mijn woorden anderen mijn ervaring ontzeg waarmee ik hen nuttige en zinvolle informatie onthou waarmee ik mezelf verhinder dat ik zichtbaar en gerespecteerd wordt om mijn moed/keuze dat ik ervoor kies om mijn comfortzone te verlaten.

Ik realiseer om conflict te voorkomen en de goede vrede in mezelf bewaren mezelf wegcijfer of uit beeld verdwijn. Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik succesvol zijn wegcijfer omdat ik uit beeld verdwijn.

Ik realiseer me dat door dit gedrag in mezelf meer conflict is ontstaan. Als en wanneer ik uit angst voor kritiek wil wegblijven tijdens overleg om kritiek wat ik verwacht te ontlopen, ik mezelf stop en adem.

Ik stel mezelf ten doel dat ik aanwezig ben tijdens overleg dat anderen zelf wel bepalen of dat mijn bijdrage van belang is.

Ik stel mezelf ten doel dat ik mijn mondje roer tijdens mijn aanwezigheid ook als ik conflict ervaar. Als en wanneer ik conflict ervaar, ik mezelf stop en adem

Ik stel mezelf ten doel dat ik op deel twee van de vorige blog in mijn volgende blog zelfvergeving toepas.