Dag 440 alcohol 5 vervolg impressie op twijfelen.

Vandaag las ik mijn blog terug van dag 411.

Ik kan met mijn vinger wijzen en twijfelen zoveel als ik wil – maar als ik kijk en mijzelf en mijn twijfel onder ogen kom, dan zie ik wat er in mijzelf gebeurt. Wat ik bij twijfel waarneem en ervaar is de ervaring van twijfel die ik in mij als mijzelf heb aanvaard en toegestaan. Mijn twijfel ervaring blijft hetzelfde zolang ik de aspecten die de energie van twijfel in mijzelf manifesteert niet oprecht onder ogen kom.

In die blog onderzocht ik aspecten die bijdragen aan mijn twijfel, gedachten die mij belemmerde om daadwerkelijk een test te maken.

Ik kon mij vooraf aan de test namelijk een ervaring herinneren waarin ik ‘een vergelijkbare test had gemaakt’. De uitslag viel toen negatief uit. Ik had onvoldoende hoog gescoord. Ik stond voor de keuze – ‘wel of niet een vergelijkbare test maken’. 

Volgens mijn mind veronderstelling bevatte de testuitslag, die bepalend was als toelating voor een opleiding, nog een onderdeel: namelijk of dat ik geschikt zou zijn (als mens).  Want wel of niet toegelaten worden aan de opleiding diende voor mij als bewijs. De gedachten waaruit ik zowel positieve als negatieve energie genereer zijn: ‘geschikt – ongeschikt’. ‘Geschikt = perfect. Ongeschikt = jij deugd niet’.

Na het terug lezen van die blog realiseer ik mij zie en begrijp dat hieronder een volgende laag veronderstellingen schuilt. ‘Ik ben als mens geslaagd als ik een voldoende scoor’, ‘waarmee ik anderen kan laten zien, de testuitslag fungeert als bewijs’ ‘dat ik perfect/geschikt ben’ want dan voldoe ik aan de norm. 

‘Als ik de test haal’ dan ben ik geslaagd en perfect. Dan wordt ik serieus genomen door mensen uit mijn omgeving’. ‘Als mensen afwijken van de norm/regels die ik op mijn werk toepas, dan zijn zij niet perfect, dan deugen zij niet/ongeschikt’. Ik realiseer mij dat ik primair focus op ‘als’ iemand afwijkt van mijn verwachting: de manier waarop ik de veiligheidsregels toepas of mij tegenspreekt, dan deugd die persoon niet’. Ik realiseer mij dat ik mij tijdens werk houdt aan de geldende afspraken (zie vorige blog). Ik ben accuraat in de naleving van regels m.b.t. veiligheid-instructies.

Resultaat: angst om te falen en daarom succesvol willen zijn. Ik moe(s)t anderen bewijzen dat ik er mag zijn. Door te voldoen aan de/hun norm, wordt ik gezien, gehoord, gewaardeerd, erkent en gerespecteerd.  

Ik heb door mijn (zelfoordeel) niet slagen voor de test = ‘als ik niet voldoe aan de norm/eis, dan deug ik niet (negatief). Wel geslaagd voor de test = ik ben succesvol (positief). Net als mijn zus die volgens mijn moeder beter kon studeren. Want volgens mijn moeder was zij geslaagd/perfect. Waardoor ik dacht ik ben minder/ongeschikt =’ik deug niet’. Dus eigenlijk straf ik mijzelf voortdurend (alcohol) zolang ik blijf focussen op de energie die ontstaat uit mijn manier van denken, zodra collega’s die afwijken van de regels, en hen negatief beoordeel, omdat ik mij voornamelijk richt op dat ‘wat niet deugd’.

Ik beoordeel mensen hoe zij mij beoordelen als de manier waarop ik mijzelf altijd beoordeel(d) heb vanuit de veronderstelling ‘ik deug niet dus ik krijg en verdien straf’.  

Volgens mijzelf betekent niet succesvol zijn = mislukkeling = loser = ik ben zonder betekenis = ik deug niet betekent straf. Ik realiseer mij zie en begrijp ‘ik ben accuraat in het naleven van de veiligheidseisen op mijn werk’. Ik beoordeel collega’s of zij óók accuraat zijn. Als zij niet accuraat zijn, zorgt dit bij mij voor verwarring. Ik begrijp niet dat collega’s zich niet houden aan de regels. In mijn beleving werd ik als kind onvoldoende beschermt en niet geïnformeerd hoe ik met onveilige situaties moest dealen. Mijn opvoed instructies en thuissituatie heb ik als verwarrend ervaren. Ik dacht bij straf (van de juf op de eerste klas lagere school) ook ik deug niet. Ik moest namelijk gehoorzaam zijn aan de opvoedeis van mijn ouders dat ik moest luisteren naar de instructies van volwassenen. Mij werd niet geleerd wat te doen als ik mij onveilig voelde.  

Ik realiseer mij dat ik pietluttig kan zijn in mijn beoordeling en de manier waarop collega’s zich conformeren aan de regels. Ik realiseer mij óók dat ik van mening was dat mijn opvoeders pietluttig waren in hun beoordeling naar mij toe als ik aan tafel tijdens eten niet voldeed aan hun normen. Hun reacties waren vaak overdreven, zo dacht ik. Hoe ik creatief kon omgaan met situaties was mij onbekend. Omdat ik niet buiten de lijntjes wilde bewegen en de regels van mijn opvoeders naleefde. Simpelweg door een gebrek aan informatie hoe ik anders kon omgaan met situaties waarin ik mij onveilig voelde. Mij werd geleerd dat ik mij moest aanpassen en gehoorzaam zijn aan de eis van anderen.  

Woorden die ik ga onderzoeken: accuraat, verwarring, pietluttig, creatief, straf, onderwerping, eisen, toewijding, Sub, Dom(me), alcohol, procrastination. Wordt vervolgd met Zelfvergevingen en verdieping van de beschreven woorden.

destabiliseer.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Dag 439 alcohol 4

In mijn vorige blog beschrijf ik dat ik mij altijd onderworpen heb aan de opvoed theorieën van mijn ouders en mij aangepast heb aan wat volgens hen de juiste opvoed regels waren.

Ik realiseer mij dat ik op mijn werk erg kritisch ben in mijn reactie naar collega’s zodra zij afwijken van de geldende regels, waardoor ik concludeer dat mijn collega’s veiligheid regels niet consequent maar onverschillig navolgen.

In mijn vorige blog heb ik mijzelf óók ten doel gesteld dat ik onderzoek welke de criteria zijn die de energie van conflict in mijzelf veroorzaken als anderen afwijken van het beeld wat ik nastreef om een veilige werksfeer te realiseren.

Wat verwacht ik van anderen als ik aandacht vraag voor het feit dat ik belangrijk vind dat wij gezamenlijk en eenduidig de veiligheid regels opvolgen?

Wat betekent het voor mij als mensen niet reageren op mijn behoeften? Weten zij wat mijn behoeften en wensen zijn en nemen zij mij voldoende serieus in mijn streven om een eenduidige veilige sfeer te genereren?

Wat betekent het voor mij dat een collega mijn standpunt overdreven vind, waardoor ik zijn opvatting als afwijkend ervaar?

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik op mijn werk in relatie tot collega’s erg kritisch reageer zodra zij deze regels dus niet opvolgen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij lange tijd geconformeerd heb aan de opvoed regels van anderen en geaccepteerd heb hoe ik mij volgens hen moest gedragen. Als en wanneer ik bozig en geïrriteerd reageer op mijn collega’s, dan Stop ik en Adem. Ik realiseer mij dat ik van collega’s op mijn werk verlang dat zij accuraat zijn in het naleven van regels die gehanteerd worden conform veiligheidseisen omdat ik handel overeenkomstig deze regels die ik volgens afspraak opvolg.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik in mijzelf onzekerheid en onduidelijkheid ervaar en collega’s onbetrouwbaar vind als zij de regels niet opvolgen omdat wij niet in een beautyfarm omgeving werken waar mensen behandeld worden voor zweetvoeten.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard als collega’s afwijken van de manier waarop ik de regels interpreteer, dat ik boos, beschuldigend en dominant op hen reageer als zij geldende regels negeren waardoor ik geïrriteerd raak omdat zij volgens mij onvoldoende bewust en niet doordrongen van de risico’s die wij lopen in het contact met de doelgroep waarmee wij samenwerken.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik denk dat ik misschien wel pietluttig ben in mijn beoordeling en de manier waarop ik beoordeel hoe collega’s de regels hanteren, waardoor ik in mijzelf verwarring ervaar zodra zij afwijken van het beeld dat ik voor ogen heb, alles zegt over de manier waarop ik tot in detail en perfectie de regels hanteer en consequent naleef conform geldende veiligheidseisen binnen mijn werkgebied.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik van mijn collega’s onvoorwaardelijk commitment en accuratesse verlang in het naleven van de regels en zodra zij afwijken van het beeld dat ik hierover voor ogen heb en vervolgens hen geïrriteerd en dominant hierop aanspreek omdat ik veronderstel dat zij falen in hun betrouwbaarheid omdat zij onverschillig zijn in hun handelen en naleving van afspraken.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat een van mijn collega’s mij via email te kennen gaf dat de manier van samenwerken en het naleven van de veiligheidsregels die ik voorstel volgens hem overdreven zijn ondanks de argumenten die ik aandraag.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik de reactie van mijn collega ervaar als tegendraads omdat hij mijn voorstel overdreven vind zonder hiervoor argumenten aan te dragen of te onderbouwen waardoor ik hem ervaar als onvoldoende behulpzaam omdat hij niet onvoorwaardelijke mijn voorstel ondersteund.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik los van de werkwijze en theoretische regels mijn manier van reageren niet gerechtvaardigd is omdat ik reageer vanuit emotie omdat ik mij niet serieus genomen voel door mijn collega waardoor ik overdreven bozig en vijandig reageer op de opvatting van mijn collega omdat hij in mijn beleving mijn voorstel niet ondersteunt en omdat hij geen argumenten aandraagt voor zijn opvatting waarom hij mijn voorstel overdreven vind.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik het vermoeden heb dat mijn gevoelens niet serieus worden genomen door mijn collega.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik de indruk kreeg dat hij onvoldoende aandacht heeft voor mijn gevoelens.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb aangepast aan mijn emotionele reactie omdat ik bozig en geïrriteerd reageer op zijn woorden dat hij mijn voorstel overdreven vind omdat hij zijn opvatting niet beargumenteerd waardoor ik de indruk krijg dat er niet naar mijn vraag geluisterd wordt waarin ik de veiligheid regels benadruk.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik in de veronderstelling ben dat hij mijn uitgesproken gevoelens en behoeften negeert.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik in mijn beleving kritiek krijg op mijn gedrag, en mijn emotionele reactie heb uitgesproken uit angst voor kritiek en afwijzing van mijn behoeften waarin ik inzet op de veiligheid, waarbij ik mij realiseer zie en begrijp dat het niet de theoretische veiligheid regels zijn die anders geïnterpreteerd worden door collega’s, maar wat mij boos en geïrriteerd maakt is dat ik mij niet gehoord voel in mijn verzoek om gezamenlijk eenduidige regels te hanteren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij als kind aangeleerd heb als ik doe wat er van mij verlangd wordt dan was ik aardig en lief.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij gedraag conform geldende regelgeving binnen mijn werkgebied en niet tolereer als anderen hier anders mee omgaan waardoor ik boosheid en nijd ervaar.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik niet angstig ben voor de reactie van anderen omdat ik in mijn recht sta omdat ik werk conform regelgeving en als collega’s hiervan afwijken dit op duidelijke toon en bozig in mijn houding en mimiek kenbaar maak omdat zij afwijken van het beeld dat ik voor ogen heb.

Als en wanneer mijn reacties onbetrouwbaar zijn omdat ik de controle verlies, dan Stop ik en Adem. Ik realiseer mij dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik de keuze heb gemaakt dat ik mijn gevoelens, emoties, gedachten en vragen niet langer onderdruk met als consequentie dat ik door mijn coördinator aangesproken ben op mijn toon en gedrag, en de manier waarop ik richting mijn collega’s communiceer.

Als en wanneer ik veronderstel dat anderen mijn autoriteit afwijzen, dan Stop ik en Adem.

Ik stel mijzelf ten doel dat ik als ik verward raak zodra anderen afwijken van de geldende regels waardoor ik irritatie en boosheid ervaar, dat ik mijn reactie eerst stop alvorens met hen te communiceren.

Ik stel mijzelf ten doel dat ik duidelijkheid wil over de manier waarop wij gezamenlijk de regels hanteren en uitvoeren en dat ik dit bespreek met de coördinator en teamleider om tot eenduidige overeenstemming te komen, ook omdat andere collega’s dit punt met mij besproken hebben en omdat ikzelf deze duidelijkheid nodig heb om niet verward te raken door onduidelijkheid die ontstaat door mijn negatieve gedachten, emoties en gevoelens omdat ik binnen mijn werkgebied eenduidige richting nodig acht waarop wij elkaar kunnen en mogen aanspreken in het belang van eenduidige duidelijkheid.

 

 

 

Dag 438 alcohol 3

Vasthouden aan theorieën die ik mij heb aangeleerd in relatie tot Behulpzaamheid.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik een verlangen nastreef wat los staat van de opvoed theorieën van mijn ouders. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij heb aangepast aan dat wat volgens hen de juiste opvoeding was. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik regels geaccepteerd heb hoe ik mij volgens hen moest gedragen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik van mening was dat mijn ouders mij onvoorwaardelijk moesten ondersteunen. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik dacht en van mening was dat zij onvoldoende behulpzaam waren in hun onvoorwaardelijke ondersteuning. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik het vermoeden had dat zij mijn gevoelens niet serieus namen. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik de indruk kreeg dat zij onvoldoende aandacht hadden voor mijn gevoelens. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb aangepast aan mijn veronderstelling dat mijn ouders niet naar mijn onuitgesproken vragen luisterde. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik in de veronderstelling was dat zij mijn niet uitgesproken gevoelens en behoeften konden lezen. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat zij in mijn beleving kritiek hadden op mijn gedrag, en vervolgens afweken van mijn mind beleving, overeenkomstig met het beeld dat ik voor ogen had en dit niet heb uitgesproken uit angst voor kritiek en afwijzing van mijn behoeften.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij aangeleerd heb als ik zou doen wat zij van mij verlangde, dan was ik aardig en lief. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik angstig was/werd voor hun reacties, die afweken van het onuitgesproken beeld dat ik voor ogen had, waardoor de reacties van mijn ouders onbetrouwbaar werden. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik de keuze heb gemaakt dat ik mijn gevoelens, emoties, gedachten en vragen onderdrukte.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik autoriteit heb toegekend aan de betekenis van mijn niet uitgesproken gedachten, gevoelens en verlangens. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik er vanuit ging als mijn ouders mijn onuitgesproken gevoelens en behoeften wel zouden erkennen, dat ik hun aanpak zou ervaren als positieve bevestiging. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat de consequentie van mijn keuze om mijn behoeften niet uit te spreken, resulteerde in een positie van afhankelijkheid, waardoor ik de manier waarop ik hun gedrag, reacties en gebrekkige ondersteuning negatief interpreteerde.  Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik verlangde naar positieve bevestiging omdat ik veronderstelde dat begrip voor mijn behoeften zou resulteren in een positief geluksgevoel.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik naar aanleiding van een ervaring, in relatie tot mijn neiging om behulpzaam te zijn, met als doel dat ik in mijzelf de goede vrede (tevredenheid) wilde herstellen, hierop negatief bevestigd werd door mijn ouders. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij herinner dat ik op een avond ongevraagd mijn hulp heb aangeboden aan een medewerker die werkzaam was in de zaak van mijn ouders. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat mijn ouders, anders dan verwacht reageerden, in relatie tot mijn behulpzaamheid, mijn gedrag, mijn ouders positief niet positief stemde, waardoor ik mijn angst voor kritiek niet kon wegnemen. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik teleurgesteld en geschokt was dat mijn gedrag door mijn ouders anders geïnterpreteerd werd toen ik mijn behulpzaamheid ongevraagd had aangeboden aan de medewerker. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat mijn behulpzaamheid niet gewaardeerd werd. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik veronderstelde dat mijn ouders mijn inzet niet waardeerde op een manier die ik voor ogen had. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik van mening was dat mijn ouders mijn behoeften niet onvoorwaardelijk ondersteunde. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik boos en teleurgesteld was dat mijn ouders mij niet hebben geleerd hoe ik met mijn niet uitgesproken  emoties en gevoelens van onzekerheid kon dealen. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat mijn ouders niet deden wat ik in gedachte had, dat ik vervolgens mijn ouders kwalijk heb genomen, dat mijn ouders hun verplichting niet zijn nagekomen, om mij te leren hoe ik beter kon omgaan met angst en onzekerheid. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijn ouders verantwoordelijk heb gemaakt dat zij niet gehandeld hebben conform een ideaal wensbeeld dat ik voor ogen had.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik als kind de gedachte had dat mijn ouders zich onvoorwaardelijk moesten committeren (daaraan geven zij hun belofte en woord zo veronderstelde ik, want dat zag ik bij ouders van mijn vriendjes wel gebeuren en in het gedrag van mijn ouders richting hun klanten) dat zij mij, hun kind, emotioneel ondersteuning moesten bieden en mij manieren/tools zouden aanreiken hoe ik als kind kon omgaan met mijn vragen in momenten van onzekerheid en angst. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijn vragen heb ingeslikt uit angst voor negatief commentaar en negatieve reacties op belangrijke momenten in mijn leven.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij heb aangeleerd dat ik gehoorzaam moest zijn aan autoriteit (leraren, klanten van mijn ouders en andere volwassen mensen (opa, oma, ooms en tantes). Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik leefde vanuit de veronderstelling dat ik niet mocht twijfelen aan het gezag van anderen, waardoor ik mij onderworpen heb aan de eisen van anderen waardoor ik hun ik vragen en woorden niet mocht tegenspreken. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik veronderstelde ‘want als ik wel mijn behoeften of wensen kenbaar maak, hetgeen in tegenspraak was met dat wat de ander communiceerde, naar aanleiding van mijn feedback, negatieve reacties en gevolgen volgden. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik niet tegendraads was in relatie tot dat wat anderen van mij verlangde want, zo werd mij geleerd, dan zou ik immers onbeschoft, ongemanierd, onvriendelijk of onfatsoenlijk zijn.

Ik realiseer mij dat ik als kind, voorafgaand aan het onderdrukken van mijn behoeften en wensen al wist dat kritiek op mijn behoeften en vragen abnormaal en ongebruikelijk was. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij een houding en communicatie heb aangeleerd die dominant is, eisend en direct vanuit mijn aanname ‘wie waren/zijn die anderen in godsnaam om mijn behoeften en vragen te bekritiseren, af te wijzen of belachelijk te maken?  Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik kritiek heb op in relatie tot mensen die mijn Zelfoprechte autoriteit afwijzen. Als en wanneer ik veronderstel dat anderen mijn autoriteit afwijzen, dan Stop ik en Adem. Ik stel mijzelf ten doel dat ik onderzoek welke de criteria zijn die de energie van conflict in mijzelf veroorzaken.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij onbegrepen en niet gesteund voelde om mijn behoeften, angsten en vragen te bespreken. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik begreep dat mijn ouders hun stuk, waaruit ruzie, conflict en onveilige sfeer ontstond, niet inzagen, waardoor ik dacht dat zij met onbegrip reageerden op mij. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik onder alle omstandigheden de goede vrede wilde herstellen en bewaren, waardoor ik mijn behoeften onderdrukt heb, en in de energie van conflict ben gekropen met als doel om deze energie om te buigen naar aangepast gedrag waardoor de sfeer in huis positief werd omdat ik dacht dat ik de aanleiding was voor het conflict gedrag van mijn ouders. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik van mening was dat ik verantwoordelijk was om de goede vrede te herstellen of bewaren. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik antipathie heb ontwikkelt tegen agressief gedrag en fysiek geweld. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik de negatieve energie wilde ontwijken, waarmee ik mij geïdentificeerd heb, als was het mijn schuld omdat ik dacht dat mijn gedrag aanleiding was voor het conflictgedrag van een van mijn ouders. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij afhankelijk heb gemaakt van negatieve reacties waardoor ik in mijzelf steeds vaker de negatieve energie van vrees ging ervaren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik het idee kreeg dat er ieder moment iets naars kon gebeuren waardoor ik mij niet veilig voelde. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat mijn angsten die irreëel zijn, toch mijn leven gingen beheersen. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat zodra ik iets in gang wil zetten veronderstel dat een relatie toch wel weer stuk loopt, dat ik focus op verlies van inkomen, verlies van een baan, verlies van een goede gezondheid, vrienden en in hoofdzaak het verlies van het gevoel van veiligheid. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik in mijzelf een worse-case-scenario vrees, mind veronderstellingen waaraan de irreële energie van vrees plakt, hetgeen ik oprecht onder ogen moet komen. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik door alcohol gebruik deze negatieve vrees energie kon beheersen en controle kreeg met tot gevolg dat ik destructief ging spelen met mijn gezondheid. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik verlang naar genegenheid en deze genegenheid ook vrees omdat ik mij realiseer, zie en begrijp dat dit gevoel van genegenheid nooit door anderen of iets anders (alcohol) vervuld zal worden. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik er vanuit ga dat niemand echt mij zal houden. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij aangetrokken voel tot mensen die nogal kil en terughoudend zijn omdat ik verwacht dat zij mij toch weer afstoten. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik uit vrees voor genegenheid terughoudend ben omdat ik ervan uit ga dat iedere relatie die ik wil aangaan gedoemd is te mislukken. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij bedrogen voel waardoor ik heen en weer geslingerd wordt tussen gevoelens van woede, eenzaamheid en gekwetstheid. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik door de onderdrukte energie van boosheid en gevoelens van ongenoegen juist mensen afstoot en zo mijn gevoel van tekortkomen in stand houdt. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik nooit echte genegenheid en vrede, waarnaar ik verlangde, heb ervaren. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik niet weet wat (zelf) oprechte aandacht en behulpzaamheid betekent. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik bij schijnbare complimenten van mensen uit mijn omgeving een gevoel van euforie ervaar. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik naar aanleiding van externe positieve  bevestiging een soort geluksgevoel ervaar waar ik niet me kan dealen, waardoor ik twijfel ervaar en vrees of dit compliment oprecht bedoeld is, en de energie die ik vervolgens ervaar wil onderdrukken met alcohol.

Wat betekent het voor mij (in mijn huidige leven) als ik tijdens dagelijkse situaties op mijn werk of in relatie tot andere mensen ongevraagd mijn hulp aanbied?

Wat verwacht ik terug van anderen als ik mijn behoeften, gedachten, emoties en gevoelens onderdruk, mijn mind beleving wat ik eigenlijk wel wil uitspreken en daarvoor om aandacht vraag?

Wat betekent het voor mij als mensen niet reageren op mijn behoeften? Weten zij wat mijn behoeften en wensen zijn?

Wat betekent het voor mij als anderen mij tegenspreken en hun mening communiceren?

wordt vervolgd.

Dag 437 alcohol 2

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik taken uitstel ondanks de negatieve gevolgen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik iets wil doen resulteert in een innerlijk conflict; ik wil stoppen met alcohol gebruik en toch staat dit stoppen mij tegen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij overgeef aan de mentale energie van onvermogen, dat er altijd wel een excuus is te bedenken waardoor het logisch is dat stoppen met alcohol resulteert in uitstelgedrag.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik de confrontatie met mijzelf uit de weg ga tot gevolg heeft dat ik in mijzelf negatieve gevoelens van spijt, schuld, verminderend gevoel van eigenwaarde, doelloosheid (‘ik weet niet wie ik ben, wat ik wil’) tot gevolg heeft dat ik de fysieke gewaarwording van de ervaring van taken wel uitvoeren vermijd, door gehoor te geven aan mijn mind informatie, fysiek zelf verlammend werkt.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat alcohol gebruik resulteert in een tijdelijke reductie van stress en de angst die ik manifesteer door mijn gedachten dat mijn leven doelloos is, omdat ik niet exact weet wat ik wil.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik met uitstelgedrag veronderstel dat ik nare emoties in mijzelf kan ontwijken.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijzelf negatief beoordeel.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik denk ‘ik weet niet waarvoor ik het doe’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik veronderstel dat als ik iets doe dit door anderen toch negatief beoordeeld zal worden waardoor ik denk dat men mij niet serieus neemt. Als en wanneer ik alcohol wil nuttigen, dan Stop ik en Adem. Ik realiseer mij dat ik mijn fysiek welzijn niet serieus neem zodra ik overga tot overmatig alcohol gebruik.

Ik stel mijzelf ten doel dat ik mijn fysiek welzijn serieus neem.

Ik stel mijzelf ten doel dat ik dagelijks de eerste alcoholische consumptie laat staan.

Ik stel mijzelf ten doel dat ik dagelijks op vaste tijden gezonde voeding eet.

Ik stel mijzelf ten doel dat ik dagelijks de afwas heb gedaan voordat ik ga slapen.

Ik stel mijzelf ten doel dat ik ook activiteiten onderneem die ik leuk vind.

wordt vervolgd.

Dag 436 alcohol

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijzelf toesta dat ik mij overgeef aan dagelijks alcohol gebruik.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik door dagelijks alcohol gebruik interesse verlies en taken in mijn dagelijks leven niet uitvoer.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik door dagelijks alcohol gebruik interesse verlies in mijzelf.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik de gedachten in mijn hoofd accepteer en overga tot de keuze dat ik dagelijks alcohol wil nuttigen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik dagelijks focus op alcohol gebruik.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik door het gebruik van alcohol interesse verlies in dat wat ik realiseren wil.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik niet meer weet wat ik wil realiseren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik denk en veronderstel dat ik iets moet realiseren en omdat ik beschrijf dat ik iets moet realiseren, fysiek ervaar dat ik trek krijg in een salade die in de koelkast staat.

Ik stel mijzelf ten doel dat ik mijn zelfvergevingen schrijven weer oppak omdat ik fysiek ervaar, omdat ik de invloed van mijn gedachten onder ogen kom, voorzien van informatie, mij weerhoudt om de realiteit in hier te ervaren.