Dag 454 Me Mr. Selfish 6 scrupulous

“One cannot continue with an illusion like this in relationships, how are we ever going to learn how to be ourselves, to stand on our own two feet, to be individuals, to be independent, if throughout existence all we do is expecting everything and everyone else to be something for us when we’re not even willing to be it for ourselves, I mean how can we even expect it or demand it, or depend on it from someone else if we don’t really in fact know what it really I fact means to be all of those things, that we’re wanting others to be it for us.

Welke invloed heeft punctueel zijn op mij.

Punctueel volgens mijn interpretatie: een moment/punt in de toekomst waar ik een overeen gekomen afspraak met mijzelf of een ander moet wandelen: lees – daadwerkelijk uitvoeren (gedrag). Actueel meetpunt. Een voorgenomen actie, hetgeen ik relateer aan een afspraak, ongeschreven regels, verwachting. Als ik mij zo gedraag ben ik betrouwbaar. Betrouwbaar breng ik in relatie met veilig. Mijn Innerlijke Motivatie, informatie van mijn mind, die mijn richting en gedrag bepaald, hetgeen mij ergens in de toekomst in beweging zet voorafgaand aan de praktische uitvoering/actie, hetgeen voor anderen meetbaar en zichtbaar is in mijn gedrag.

Punctueel volgens het woordenboek: een taak afronden binnen de deadline. Altijd op tijd en nauwgezet (scrupulous). Accuraat, juist, nauwkeurig, stipt, punctueel, netjes, met veel aandacht en heel precies.

Zie voor context vorige blog.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik altijd verwacht dat de taken die ik voor ogen heb stipt en juist worden uitgevoerd.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik altijd verwacht dat mensen waarmee ik samenwerk de taken die ik voor ogen heb stipt en juist uitvoeren volgens de informatie van mijn mind (consciousness).

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik van anderen verwacht dat zij zich gedragen volgens mijn perceptie en aspecten van een taak die ik voor ogen heb.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik gedrag van anderen vergelijk met de informatie die ik toeken aan punctueel zijn.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik gedrag van anderen die zich gedragen in overeenstemming met punctueel zijn interpreteer als zijnde gehoorzaam zijn.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik gedrag van mensen die afwijken van mijn beeld interpreteer als zijnde eigenzinnig en ongehoorzaam.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik van mensen verlang dat zij zich gedragen in overeenstemming met de informatie van mijn mind en het beeld wat ik voor ogen heb.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik van anderen verlang dat zij zich aanpassen aan mijn verwachting.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik gedrag van mensen die autonoom en zelfstandig hun keuzes maken en dus afwijken van mijn beeld ervaar als arrogant of dictatoriaal.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik gedrag van mensen die zelf initiatief nemen interpreteer en label als zijnde arrogant en dictatoriaal.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik verwacht dat mensen zich gedragen volgens de beelden die ik voor ogen heb.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard zodra mensen afwijken van hetgeen ik voor ogen heb in mijzelf de neiging ervaar om gedrag van de ander te veroordelen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard te denken dat ik kan bepalen dat anderen zich moeten profileren volgens het beeld wat ik voor ogen heb.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik verwacht dat anderen verplicht zijn, gedwongen worden dat zij zich conformeren aan dat wat ik voor ogen heb. Als en wanneer ik anderen mijn wil, wil opleggen, stop en adem. Ik realiseer mij zie en begrijp dat andere mensen zelf in staat zijn en verantwoordelijk om initiatief te nemen dat in overeenstemming is met datgene wat zij zelf voor ogen hebben.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik in mijzelf negativiteit ervaar relateer aan de emotie jaloezie in contact met mensen omdat ik mij realiseer zie en begrijp dat zij initiatiefrijk, eigenzinnig en gedisciplineerd hun keuzes en richting wandelen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard te denken dat ik mij altijd punctueel, netjes en stipt gedraag.

Ik realiseer mij door dit geschreven Gewaarzijn de gedachte en behoefte aan drank naar aanleiding van een fysieke reactie in mijn keel. Omdat ik geen drank in huis heb overweeg ik om drank te gaan kopen. Ik realiseer mij daarnaast dat ik ben opgegroeid in een omgeving waarin punctueel zijn aan mij werd opgedrongen als maatstaaf waarmee mijn gedrag gemeten werd. Daarnaast krijg ik een beeld voor ogen waarin ik terugzie op een herinnering. Een ervaring tijdens een familie bezoek waar er van mij verwacht werd dat ik mij fysiek keurig, nauwgezet, correct moest gedragen en bij voorkeur rustig moest bewegen in bijzijn van deze familieleden. Omdat dit volgens hen ook op mij van toepassing was, sociaal wenselijk en gepast in relatie tot deze omgeving. Ik kan mij herinneren dat ik vooraf aan familiebezoekjes (voorvertoning in mijn geest) bezig was met gedachten en emoties hoe ik mij in overeenstemming, in relatie tot de waarden van mijn familieleden moest gedragen en mijzelf kon beschermen en voorkomen hoe ik in hun bijzijn de energie van onveiligheid in mijzelf niet zou ervaren.(Zelfvergevingen op deze alinea volgt in volgende blog).

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik met mijzelf overeen gekomen ben dat ik mij in relatie tot familie bezoekjes angstvallig ging gedragen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik uit voorzorg en angst om kritiek te krijgen op mijn gedrag mij rustig, gepast, nauwgezet en keurig zou gedragen.

Ik realiseer mij dat ik uit angst voor kritiek op mijn bijdrage verwacht dat ik negatief geëvalueerd wordt door familieleden als ik eerlijk mijn behoeften communiceer.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik naar aanleiding van mijn eerlijkheid en enthousiasme bang ben voor kritiek omdat ik verwacht dat mijn gedrag negatief beoordeeld wordt door familieleden. Als en wanneer ik niet eerlijk mijn behoeften communiceer, stop en adem.

‘When we’re not even willing to be it for ourselves’. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij angstvallig en nerveus ging gedragen naar aanleiding van instructies over de manier waarop ik mij moest gedragen in bijzijn van familieleden.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijn enthousiasme, onbevangenheid, eerlijkheid en natuurlijk Gewaarzijn angstvallig verloochend en onderdrukt heb uit angst voor kritiek op mijn gedrag.  

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijn wil aan anderen wil opleggen/opdringen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik in mijzelf energetische reacties/energie irritatie, boosheid ervaar naar aanleiding van mijn keuze dat ik mij aangepast heb aan nauwgezette eisen en voorschriften van familieleden..

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik aansluiting wil met andere mensen en door mijn punctueel zijn doordram gedrag juist mensen afstoot en van mij wegduw.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik uit angst voor kritiek op mijn bijdrage verwacht dat ik negatief geëvalueerd wordt door familieleden als ik eerlijk mijn behoeften communiceer. Als en wanneer ik besluit dat ik niet Oprecht wil communiceren, stop en adem.

Ik stel mijzelf ten doel dat ik Oprecht mijn behoeften en wensen beschrijf en communiceer. Ook op momenten als ik dit lastig vind.

Dag 443 Met elkaar overleggen.

Naar aanleiding van een gebeurtenis op mijn werk heb ik een gesprek gehad met een collega in bijzijn van mijn teamleider en zijn leidinggevende. Wij hebben gezamenlijk besproken, gekeken, nagedacht en overwogen hoe wij constructief kunnen samenwerken. Wij hadden overleg met elkaar.  

Vooraf aan dit gesprek had ik richting bepaald en mij voorgenomen dat ik tijdens dit gesprek  zonder vooroordeel zou luisteren naar de argumenten van elkaar met respect voor elkaars argumenten vanuit mijn overtuiging dat de ander iets voor hem/haar belangrijks te melden heeft. Ik had mijzelf ten doel gesteld ‘ik luister naar de argumenten van de ander(en). 

Gedurende dit gesprek werd mij duidelijk dat de aanwezigheid van mij en mijn teamleden binnen het werkgebied van mijn collega, weerstand oproept bij hem, omdat gemaakte afspraken ‘de momenten dat wij gebruik kunnen maken van faciliteiten binnen zijn werkgebied’ voor hem onduidelijk waren. Zie vorige blog.

Tijdens het gesprek was ik rustig en beheerst en liet mij niet verleiden door de beschuldigingen van mijn collega. Hij noemde mij een leugenaar want mijn verhaal kwam niet overeen met zijn versie. Ik benoemde de inhoud (concrete werkafspraken) en heb hiervoor meetbare argumenten aangedragen in overeen stemming met de afspraken die er al waren. Zo bleek tijdens het gesprek dat deze afspraken voor mijn collega niet duidelijk waren. Hij voelde zich overrompelt door onze komst binnen zijn werkgebied. Na zijn uitleg, en mede door dit overleg, werd mij duidelijk waar voor hem de schoen wringt.

Realisatie: ‘door zijn uitleg heb ik begrip voor zijn reactie’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik de inbreng van mijn collega bekritiseer, zonder uitleg, overleg en inzicht in de argumenten van mijn collega. Als en wanneer ik de bijdrage van mijn collega bekritiseer, dan Stop ik en Adem.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik de bijdrage of mening van anderen bekritiseer omdat ik geen oog heb voor hun bijdrage.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik bij afwijkende argumenten denk ‘jij bent ongeschikt voor deze functie (collega) of zoals ik vroeger dacht.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik bij afwijkende gedrag, anders dan wat ik voor ogen had, van mening was dat zij ongeschikt waren als ouder, juf of andere mensen waarvan ik dacht dat zij mij of mijn bijdrage belachelijk maakte.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij meer geschikt achtte dan anderen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijzelf als mens en gedrag profileer als ‘geschikt – perfect’ en gedrag van de ander ‘als’ ongeschikt – ondeugdelijk.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik door ruzie en conflict tussen mijn ouders gedachten heb aangeleerd en dacht ik zal het beter gaan doen dan jullie, waardoor ik de energie van conflict heb veroordeeld als negatief. 

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik van mening was dat zij ongeschikt waren om voor mij te zorgen, want ik dacht ‘jullie bekritiseren elkaar voortdurend en naar buiten toe zijn jullie vriendelijk.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij door hun schreeuwerige, onvriendelijke en agressieve communicatie onveilig voelde en dacht dat zij elkaar niet respecteerde als mens.  

Als en wanneer ik de energie van kritiek ervaar, dan Stop ik en Adem.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik na de gebeurtenis met mijn collega overwogen heb om te stoppen met mijn werk.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij in zijn bijzijn, door zijn schreeuwerige, agressieve en onvriendelijke gedrag, onveilig en niet gerespecteerd voelde.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik door zijn houding ging twijfelen of ik geschikt ben om, om te gaan met conflictsituaties.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij niet gerespecteerd voelde omdat mijn collega mijn verzoek tot overleg in mijn bijzijn besprak met andere collega’s waardoor ik dacht ‘mijn visie/ervaring wordt niet meegenomen in jouw verhaal.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik dacht ‘jij bent niet oprecht en schijnheilig’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik vervolgens dacht zelfs de collega’s waartegen jij jouw verhaal doet, bevragen mij niet, waardoor ik in hen ook potentiele vijanden zie, omdat ik niet bevraagd wordt, en van uitleg en overleg wordt uitgesloten, omdat ik mij door de energie van kritiek die ik mij Gewaar werd in mijzelf, ging afsluiten voor overleg, uitleg, dialoog en open ‘Geweldloze’ communicatie. 

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard zodra ik veronderstel ‘als’ ik door collega’s wel gesteund en gehoord wordt, dan wordt ik serieus genomen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik meer vertrouwen heb in mensen die vriendelijk zijn, en een voorkeur heb ontwikkelt voor en focus op mensen die de energie van vriendelijkheid uitstralen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard omdat ik de energie van conflict in mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik veronderstel dat vriendelijkheid ook ieder moment kan omslaan in vijandigheid, zodra ik dit in mijzelf, bij/door de ander waarneem in zijn/haar mimiek en toonhoogte, wat ik interpreteer als agressieve communicatie.  

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik door de energie van conflict in mijzelf, gedrag van anderen veroordeel, en veronderstel dat ik door gedrag van anderen geïntimideerd wordt.

Als en wanneer ik in mijzelf de energie van conflict Gewaar ben, dan Stop ik en Adem. Ik realiseer mij zie en begrijp dat de energie van twijfel over de oprechtheid en vriendelijkheid van mensen mijn Zelfoprechte vriendelijkheid en Zelfoprechtheid negatief beïnvloed.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik twijfel aan de oprechtheid van mensen als zij vriendelijk zijn omdat vriendelijkheid voor mij een dubbele boodschap bevat omdat ik de energie van conflict en agressie in mijzelf onderdruk. 

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik vriendelijkheid associeer met gedrag dat ieder moment kan omslaan in vijandigheid.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik de gedachte had om mijn collega op te wachten om hem een pak slaag te geven.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijn gevoelens van vijandigheid onderdruk achter een masker van vriendelijkheid omdat ik gevoelens van schaamte ervaar als ik eraan denk dat ik met agressie mijn gevoelens van conflict wil rechtvaardigen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik iemand fysiek geweld wil aandoen omdat ik in mijzelf de energie van boosheid en haat gevoelens onderdruk heb, die ik mij Gewaar werd naar aanleiding van de boosheid en haat die ik waarnam in de ogen van mijn collega. 

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik de energie van boosheid en haat in mijzelf heb toegestaan naar aanleiding van de momenten waar ik samenwerkte met mijn vader en van hem vaak kritiek kreeg op mijn bijdrage.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat tijdens mijn werk toen mijn stinkende best deed om gerespecteerd te worden en dat ik mijn gedachte dat ik niet gerespecteerd werd, omdat ik veronderstelde dat alles wat ik deed, daar vervolgens kritiek op volgde.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik in mijzelf gedachten heb toegestaan en veronderstelde dat overleg en dwang om mee te werken in de zaak vanzelf sprekend werden, terwijl mijn vriendjes gezellig samen aan het spelen waren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik een hekel kreeg aan samenwerken, want samenwerken is niet gezellig, en daarnaast wordt mijn bijdrage tóch nooit gewaardeerd.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik vervolgens andere manieren ging zoeken om wel waardering te ervaren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij heb aangepast aan de energie van conflict en verwarring, die ik in mijzelf onderdrukt heb omdat er geen overleg was over de manier van samenwerken.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijzelf negatief evalueerde omdat ik geen uitleg kreeg voor de beweegredenen van mijn vader end act dat alles wat ik doe toch negatief wordt beoordeeld door hem. 

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij aangepast heb en onderworpen aan de wisselende (agressieve stemmingswisselingen van mijn vader) en angst heb ontwikkelt voor kritiek omdat ik dacht dat mijn bijdrage en mijn zijn als Zelfoprecht fysiek wezen werd betwijfeld.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik daarnaast de angst voor waardering in mijzelf heb aanvaard en toegestaan omdat ik dacht dat ik niet perfect, als mens mislukt was en minderwaardig, in mijzelf de energie van onzekerheid heb ontwikkelt omdat ik veronderstelde dat mijn Zelfoprechte waardigheid en mens-zijn niet werd gerespecteerd.  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Dag 442 overleggen en samenwerken

Naar aanleiding van de reactie van een collega op mijn werk zie ik wat er in mijzelf gebeurt. Ik realiseer mij tijdens deze gebeurtenis, waarin ik met mijn collega wil overleggen, een patroon: ‘als’ ik wil overleggen, dat ik vooraf aan mijn verzoek al denk dat mijn verzoek vervolgens resoluut wordt afgewezen. In mijn vorige blog sluit ik af: ‘als en wanneer ik in mijzelf de energie van verwarring manifesteer naar aanleiding van de manier waarop iemand mij openlijk bekritiseert, dan Stop ik en Adem.

Als en wanneer ik vooraf aan mijn verzoek om overleg te hebben in mijzelf de energie van twijfel en de emotie angst ervaar, dan Stop ik en Adem. Ik realiseer mij zie en begrijp dat ik deze energie van verwarring in mijzelf manifesteer omdat ik denk dat mijn verzoek resoluut wordt afgewezen.

De betekenis van overleggen volgens het woordenboek: gezamenlijk bespreken, kijken naar, nadenken, overwegen, praten, met iemand bespreken, raadplegen, iets met elkaar bespreken; ‘ze overlegde met elkaar’.

Mijn betekenis: naar elkaar luisteren zonder vooroordeel, respect hebben voor elkaars argumenten, luisteren naar de ander vanuit de overtuiging dat de ander iets (voor hem/haar) belangrijks te zeggen heeft, de mening van de ander respecteren, die mening is even belangrijk als de mijne.

Daarom realiseer ik mij dat ik vooraf aan het overleg met mijn collega denk: ‘mijn voorstel om gebruik te maken van de pc binnen zijn werkgebied wordt door hem resoluut afgewezen’.

Hierin herken ik een patroon, mind gedachten die ik mij heb aangeleerd: ‘mijn voorstel of inbreng wordt bekritiseerd of belachelijk gemaakt’. Mijn gevoel/emotie/ waaruit gedachten ontstaan is: ‘uit angst voor kritiek en afwijzing probeer ik om de goede vrede te bewaren’. Mijn gedrag: ‘binnen situaties waarin ik mij angstig voelde om mijn bijdrage te leveren, vaak mijn woorden ingeslikt heb om de energie van kritiek en afwijzing in mijzelf te vermijden/ontwijken. Vaak ben ik weggelopen als mensen het oneens waren met mij omdat ik niet heb geleerd hoe ik assertief mijn argumenten communiceren. Dit vluchtgedrag heeft voor veel ellende en teleurstellingen gezorgd.  

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik onvoldoende oprecht, vooraf aan het verzoek aan mijn collega, de aspecten die de energie van twijfel en angst in mijzelf manifesteren, niet onder ogen ben gekomen, waardoor mijn verzoek niet Zelfoprecht is. Als en wanneer ik een voorstel wil doen op basis van de energie van angst en twijfel, dan Stop ik en Adem. Ik realiseer mij zie en begrijp dat mijn twijfel en angst gemanifesteerd worden door mijn veronderstelling ‘dat mijn verzoek niet wordt aangehoord’ waardoor ik denk dat anderen mij niet serieus nemen’.  

Als en wanneer ik vooraf aan een verzoek in mijzelf verwarring en twijfel bespeur, dan Stop ik en Adem. Ik realiseer mij zie en begrijp dat ik om verwarring te voorkomen vaak ben weggevlucht waardoor ik relaties, zowel privé als zakelijk, veronachtzaamd heb. Hierdoor manifesteerde ik in mijzelf, door verlieservaringen en teleurstelling, meer energie van twijfel en angst, waardoor ik mijn competenties en talent ondermijnd heb.  De gedachten dat mijn bijdrage bekritiseerd werd riep in mij weerstand op en frictie. In wezen stemde ik in met mijn veronderstelling dat anderen mijn bijdrage afwezen. Nu ik dit opschrijf voel ik fysiek mijn hart en onderbuik gevoelens in mijn nek kloppen.

Als en wanneer ik denk dat gedrag van anderen aanleiding is dat ik twijfel of angst ervaar om mijn voorstel tot overleg te communiceren, dan Stop ik en Adem. Ik realiseer mij zie en begrijp dat ik mensen bekritiseer die mij mijn twijfel tot overleg spiegelen als woorden en gedachten ‘jij deugd niet want jij neemt mij niet serieus’.

Als en wanneer ik de inbreng van anderen bekritiseer omdat zij afwijken van mijn plan, dan Stop ik en Adem. Ik realiseer mij zie en begrijp als ik de bijdrage of mening van anderen bekritiseer, geen oog heb voor hun bijdrage en denk ‘jij bent ongeschikt voor deze functie (collega) of zoals ik vroeger dacht, ongeschikt als ouder, juf of andere mensen waarvan ik dacht dat zij mij of mijn bijdrage belachelijk maakte.

Als en wanneer ik mij meer geschikt acht dan een ander, dan Stop ik en Adem. Ik realiseer mij zie en begrijp dat ik mijzelf als mens en in mijn gedrag profileer als ‘geschikt – perfect’ en gedrag van de ander ‘als’ ongeschikt – ondeugdelijk. Bij ruzie en conflict tussen mijn ouders heb ik mij deze gedachten aangeleerd. Ik dacht jullie zijn niet geschikt om voor mij te zorgen. Jullie bekritiseren elkaar voortdurend en naar buiten toe zijn en doen jullie vriendelijk. Ik voelde mij onveilig en niet gerespecteerd als mens.  

Als en wanneer ik de energie van kritiek ervaar, dan Stop ik en Adem. Ik realiseer mij zie en begrijp dat ik na de gebeurtenis met mijn collega overwogen heb om te stoppen met mijn werk. In zijn bijzijn voel ik mij niet langer veilig. Ik ga twijfelen of ik geschikt ben om, om te gaan met conflictsituaties. Ik realiseer mij omdat mijn collega mijn verzoek tot overleg bespreekt met andere collega’s, waardoor ik denk ‘mijn visie/ervaring wordt niet meegenomen in jouw verhaal, jij bent niet oprecht en schijnheilig’. Zelfs die collega’s waartegen jij jouw verhaal doet, bevragen mij niet, waardoor ik in hen ook potentiele vijanden zie.

Als en wanneer ik veronderstel als ik door collega’s wel gesteund en gehoord ben, dan wordt ik serieus genomen, dan Stop ik en Adem. Ik realiseer mij zie en begrijp dat ik meer vertrouwen heb in mensen die vriendelijk zijn, en focus op mensen die de energie van vriendelijkheid uitstralen, wat ieder moment kan omslaan in dreiging of vijandigheid in mimiek en toonhoogte.  

Als en wanneer ik door gedrag van anderen geïntimideerd wordt, dan Stop ik en Adem. Ik realiseer mij zie en begrijp dat de energie van twijfel over de oprechtheid en vriendelijkheid van mensen mijn angst voor vriendelijkheid en oprechtheid negatief beïnvloed. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik twijfel over de oprechtheid van mensen als zij vriendelijk zijn omdat vriendelijkheid voor mij een dubbele boodschap bevat. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik vriendelijkheid associeer met gedrag dat ieder moment kan omslaan in vijandigheid in mimiek, toonhoogte en of fysiek geweld.

Nieuwe realisatie: Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik de gedachte had om mijn collega op te wachten om hem een pak slaag te geven. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijn gevoelens van vijandigheid onderdruk achter een masker van vriendelijkheid.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik afspraken wil maken op mijn werk waarvan ik denk dat collega’s deze afspraken óók accuraat naleven en zodra zij afwijken van deze/mijn norm in mijzelf verwarring ervaar omdat de situatie voor mij dan niet langer veilig en overzichtelijk blijkt.

Net als in mijn vorige blog realiseer ik mij dat ik naast Zelfvergeving op de energie van verwarring, angst en twijfel, met de informatie die ik mij realiseer vervolgens richting kan bepalen.

Ik heb zelfs overwogen om te stoppen met werken binnen deze setting. Ik heb mijzelf in mijn vorige blog ten doel gesteld dat ik nadat ik mijn teamleider over deze gebeurtenis heb gemaild niet kan verwachten dat er een gesprek plaats vind tussen mijn collega, mij en de teamleider. Ik ga dit voorstel wel doen. 

Welke consequentie ik hieraan verbind is mij nog niet duidelijk. Gewaarzijn wat ik heb ontwikkelt naar aanleiding van deze gebeurtenis is dat ik mijn angst, twijfel en verwarring onder ben gekomen in deze blogs. Dat ik iemand fysiek geweld wil aandoen in mijn gedachten, daar schrik ik van naast dat het oplucht dat ik deze energie van boosheid en haat (die ik zag in de ogen van mijn collega) onder ogen ben gekomen in deze blog.

Het thema overleggen en samenwerken bevat nog andere aspecten namelijk dat ik tijdens samenwerken met mijn vader vaak kritiek kreeg op mijn bijdrage. Ik doe mijn stinkende best om gerespecteerd te worden en daar krijg ik kritiek op. Thuis werd ervan mij , zonder overleg, verwacht (dwang) dat ik meewerkte in de zaak terwijl mijn vriendjes gezellig samen aan het spelen waren. Werken was niet gezellig en werd volgens mij niet gewaardeerd.

Vervolgens ben ik andere manieren gaan zoeken om waardering te ervaren. Die zal ik hier nog niet bespreken. Aan de energie van conflict en verwarring (die ontstond omdat er geen overleg en uitleg was) heb ik mij aangepast en aan onderworpen.

Ik realiseer mij dat ik ook toezeggingen heb gedaan, die ik later heb bijgesteld of uitgesteld (procrastination).

Wordt vervolgd.

Stil A Honest Way to Go. 🙂  

Bedankt!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Dag 441 Zelfvergeving

Naar aanleiding van de reactie van een collega op mijn werk zie ik wat er in mijzelf gebeurt. Als ik wil overleggen met hem, (dan) wijst hij resoluut mijn verzoek af. Ik vraag hem of een cliënt gebruik mag maken van een pc binnen het werkgebied waar hij werkt, waarbinnen wij (ons team) als collega’s ook gebruik maken van specifieke faciliteiten zoals pc’s.

Ik realiseer mij naar aanleiding van deze gebeurtenis – overleggen – een patroon in mijzelf, namelijk, ‘als’ ik overleg al denk dat mijn verzoek ‘dan’ resoluut wordt afgewezen.    

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik vooraf aan het verzoek dat ik voor ogen heb aan mijn collega, in mijzelf energie van twijfel en de emotie angst ervaar, omdat ik denk dat mijn verzoek resoluut wordt afgewezen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik onvoldoende oprecht, vooraf aan het verzoek aan mijn collega, de aspecten die de energie van twijfel en angst in mijzelf manifesteren, niet onder ogen ben gekomen, waardoor mijn verzoek niet Zelfoprecht is, maar doe op basis van de energie van angst en twijfel omdat ik denk dat mijn verzoek niet wordt aangehoord.  

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik vooraf aan mijn verzoek veronderstel dat mijn collega mijn verzoek zal afwijzen, waardoor ik in mijzelf verwarring ervaar, veroorzaakt wordt door mijn gedachten, die mij belemmeren om Zelfoprecht met hem in gesprek te blijven, omdat ik in mijzelf de energie van afwijzing ervaar (niet gehoord worden veronderstel), en naar aanleiding van mijn verzoek zijn reactie afwijkt van dat wat ik voor ogen heb, ‘ik wil dat jij instemt met mijn verzoek, ondanks mijn angst en twijfel’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij vooraf aan dit verzoek een ervaring herinner aan een onverwacht moment, waarin deze collega in bijzijn van cliënten mijn werkwijze/begeleiding/ondersteuning bekritiseerde, nadat hij ongevraagd commentaar gaf op mijn manier van handelen.

Zelfvergeving op deze vorige ervaring.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik naar aanleiding van het gedrag van mijn collega zijn inbreng ervaar als bemoeienis en kritiek op mijn aanpak.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik achteraf dacht: ‘jij deugd niet’ want jij ondermijnt mijn positie en rol als begeleider waardoor ik mij onveilig voel.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik naar aanleiding van zijn reactie denk ‘jij bent als mens ongeschikt om binnen deze setting te werken’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijn collega als mens ongeschikt vind voor de rol die hij vervult binnen deze setting omdat ik mij naar aanleiding van zijn reactie onveilig voel nadat hij zich bemoeit met mijn interventie omdat ik zijn gedrag ervaar alsof hij kritiek heeft op mij als mens.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard als ik in mijzelf de energie van kritiek ervaar dan vervolgens denk dat ik niet deug als mens.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik naar aanleiding van de reactie van mijn collega denk dat hij mijn inzet belachelijk maakt waardoor ik in mijzelf verdriet en gevoelens van onzekerheid ervaar en begin te twijfelen over mijn geschiktheid en rol als begeleider.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik veronderstel als ik door mijn collega gesteund en gehoord wordt dat ik geslaagd/geschikt/perfect ben als mens en begeleider.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijzelf door de reactie van anderen laat intimideren en mijn geschiktheid laat bepalen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik de opvatting van mijn collega als kritiek en bemoeienis opvat/interpreteer.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik bij een reactie waarbij ik kritiek veronderstel van mening ben ‘ik voldoe niet aan jouw norm, dus ik ben ongeschikt volgens jou’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard nadat de cliënten weg waren, met mijn collega in gesprek ben gegaan en zijn handelen richting mij in bijzijn van cliënten heb veroordeeld.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik onder invloed van deze negatieve energie in overleg ga met de vraag ‘dat wij in het vervolg samen overleggen zodra ik gebruik wil maken van een pc binnen zijn werkgebied’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik vooraf aan een volgend verzoek twijfel aan mijn collega omdat ik veronderstel dat mijn collega geen gehoor geeft aan mijn verzoek.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik vooraf aan dit verzoek in mijzelf verwarring ervaar, omdat ik bang ben voor de reactie van mijn collega, zelfs nadat er overleg heeft plaats gevonden met de teamleiding, omdat ik twijfel aan de oprechtheid van mijn collega nadat hij de toezegging heeft gedaan dat wij (mijn collega’s en ik) in overleg met hem samen kunnen besluiten om wel of niet gebruik te maken van de pc binnen zijn territorium/werkgebied.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik vooraf aan mijn verzoek om medewerking twijfel aan de oprechtheid en bereidheid van mijn collega om samen te overleggen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik verward ben nadat mijn collega mijn verzoek afwijst en tegen hem zeg dat ik het niet eens ben met zijn besluit, dat ik geen gebruik mag maken van de pc binnen zijn werkgebied, omdat hierover met de teamleiding afspraken zijn gemaakt.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik verdrietig wordt als ik mijn collega tegen andere collega’s hardop hoor zeggen dat ik de enigste medewerker ben die gebruik wil maken van de pc, niet ik maar hij de regels niet naleeft.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik in mijzelf de energie van onbetrouwbaarheid ervaar als mensen afspraak regels niet naleven.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik de manier waarop mijn collega tegen anderen collega’s over mijn handelen communiceert ervaar alsof ik belachelijk wordt gemaakt, en denk dat ik niet geschikt ben voor het werk dat ik verricht.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat mijn collega mij een moment later in het voorbij gaan aankijkt waardoor ik denk dat zijn blik mij wil doden.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik die blik associeer met de mimiek van mijn vader die mij in het bijzijn van klanten in zijn zaak bekritiseerde, beschimpte en belachelijk maakte omdat hij bij drukte tijdens mijn samen werken met hem, het overzicht niet kon bewaren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik de controle verlies nadat mijn collega mij hardop bekritiseerde tegen collega’s waarbij mij niet om mijn mening werd gevraagd.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik door het gedrag van mijn collega niet meer zijn werkgebied durfde te betreden nadat hier inmiddels weer cliënten aanwezig waren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik niet naar binnen durfde te gaan uit angst voor de reactie van mijn collega.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik in het verleden in reactie op het gedrag van mijn vader angst heb ontwikkelt waardoor ik mij naar aanleiding van zijn gedrag, in het bijzijn van klanten, angst voelde en naar aanleiding van zijn gedrag dacht ‘ik deug niet’, ‘ik mag er niet zijn’, ‘ik ben ongewenst kind/gezelschap’, ‘mijn aanwezigheid wordt niet gewaardeerd’, ‘mijn inzet wordt niet gezien’, ‘erkent’ of ‘gerespecteerd’, ‘ik ben minderwaardig’, waardoor ik mij realiseer zie en begrijp, zodra mensen afwijken van mijn verwachting ‘ik wil samen overleggen’, in mijzelf al focus op de energie van verwarring’ en vooraf aan overleg veronderstel’ ‘mijn collega zijn minder accuraat dan ik en handelen toch niet volgens gemaakte afspraken, waardoor ik in mijzelf de energie van onbetrouwbaarheid en onveiligheid manifesteer/ervaar waardoor, als ik veronderstel dat ik iemands comfortzone/werkgebied betreed, niet durf te betreden omdat ik kritiek verwacht, mij realiseer, zie en begrijp mijn energie van kritiek in mijzelf aanvaard en toegestaan, wil vermijden.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik participeer in de energie van kritiek, die ik in mijzelf manifesteer, naar aanleiding van de manier waarop mijn collega communiceert nadat ik met hem wil overleggen, omdat hij resoluut en star mijn voorstel afwijst met ongegronde argumenten waarmee ik niet langer akkoord ga.

Als en wanneer ik in mijzelf de energie van verwarring manifesteer naar aanleiding van de manier waarop iemand mij openlijk bekritiseert, dan Stop ik en Adem. (zie vorige blog).

Ik stel mijzelf ten doel dat ik een gesprek wil met deze collega in bijzijn van de teamleiding waarin ik duidelijkheid vraag over het gebruik van de pc binnen het werkgebied van mijn collega, afspraken die eerder zijn gemaakt, waarmee ik voor mijzelf heb besloten dat ik afspraken maak waarmee ik later samen kan overleggen en tot overeenstemming kan komen, bij onduidelijkheid over wanneer ik (wij) wel of niet gebruik kunnen maken van de faciliteiten (pc’s) binnen zijn werkgebied.

Ik stel mijzelf ten doel dat ik de energie van conflict in mijzelf verder onder ogen zal komen omdat ik hiervoor zelf verantwoordelijk ben,

wordt vervolgd….

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Dag 440 alcohol 5 vervolg impressie op twijfelen.

Vandaag las ik mijn blog terug van dag 411.

Ik kan met mijn vinger wijzen en twijfelen zoveel als ik wil – maar als ik kijk en mijzelf en mijn twijfel onder ogen kom, dan zie ik wat er in mijzelf gebeurt. Wat ik bij twijfel waarneem en ervaar is de ervaring van twijfel die ik in mij als mijzelf heb aanvaard en toegestaan. Mijn twijfel ervaring blijft hetzelfde zolang ik de aspecten die de energie van twijfel in mijzelf manifesteert niet oprecht onder ogen kom.

In die blog onderzocht ik aspecten die bijdragen aan mijn twijfel, gedachten die mij belemmerde om daadwerkelijk een test te maken.

Ik kon mij vooraf aan de test namelijk een ervaring herinneren waarin ik ‘een vergelijkbare test had gemaakt’. De uitslag viel toen negatief uit. Ik had onvoldoende hoog gescoord. Ik stond voor de keuze – ‘wel of niet een vergelijkbare test maken’. 

Volgens mijn mind veronderstelling bevatte de testuitslag, die bepalend was als toelating voor een opleiding, nog een onderdeel: namelijk of dat ik geschikt zou zijn (als mens).  Want wel of niet toegelaten worden aan de opleiding diende voor mij als bewijs. De gedachten waaruit ik zowel positieve als negatieve energie genereer zijn: ‘geschikt – ongeschikt’. ‘Geschikt = perfect. Ongeschikt = jij deugd niet’.

Na het terug lezen van die blog realiseer ik mij zie en begrijp dat hieronder een volgende laag veronderstellingen schuilt. ‘Ik ben als mens geslaagd als ik een voldoende scoor’, ‘waarmee ik anderen kan laten zien, de testuitslag fungeert als bewijs’ ‘dat ik perfect/geschikt ben’ want dan voldoe ik aan de norm. 

‘Als ik de test haal’ dan ben ik geslaagd en perfect. Dan wordt ik serieus genomen door mensen uit mijn omgeving’. ‘Als mensen afwijken van de norm/regels die ik op mijn werk toepas, dan zijn zij niet perfect, dan deugen zij niet/ongeschikt’. Ik realiseer mij dat ik primair focus op ‘als’ iemand afwijkt van mijn verwachting: de manier waarop ik de veiligheidsregels toepas of mij tegenspreekt, dan deugd die persoon niet’. Ik realiseer mij dat ik mij tijdens werk houdt aan de geldende afspraken (zie vorige blog). Ik ben accuraat in de naleving van regels m.b.t. veiligheid-instructies.

Resultaat: angst om te falen en daarom succesvol willen zijn. Ik moe(s)t anderen bewijzen dat ik er mag zijn. Door te voldoen aan de/hun norm, wordt ik gezien, gehoord, gewaardeerd, erkent en gerespecteerd.  

Ik heb door mijn (zelfoordeel) niet slagen voor de test = ‘als ik niet voldoe aan de norm/eis, dan deug ik niet (negatief). Wel geslaagd voor de test = ik ben succesvol (positief). Net als mijn zus die volgens mijn moeder beter kon studeren. Want volgens mijn moeder was zij geslaagd/perfect. Waardoor ik dacht ik ben minder/ongeschikt =’ik deug niet’. Dus eigenlijk straf ik mijzelf voortdurend (alcohol) zolang ik blijf focussen op de energie die ontstaat uit mijn manier van denken, zodra collega’s die afwijken van de regels, en hen negatief beoordeel, omdat ik mij voornamelijk richt op dat ‘wat niet deugd’.

Ik beoordeel mensen hoe zij mij beoordelen als de manier waarop ik mijzelf altijd beoordeel(d) heb vanuit de veronderstelling ‘ik deug niet dus ik krijg en verdien straf’.  

Volgens mijzelf betekent niet succesvol zijn = mislukkeling = loser = ik ben zonder betekenis = ik deug niet betekent straf. Ik realiseer mij zie en begrijp ‘ik ben accuraat in het naleven van de veiligheidseisen op mijn werk’. Ik beoordeel collega’s of zij óók accuraat zijn. Als zij niet accuraat zijn, zorgt dit bij mij voor verwarring. Ik begrijp niet dat collega’s zich niet houden aan de regels. In mijn beleving werd ik als kind onvoldoende beschermt en niet geïnformeerd hoe ik met onveilige situaties moest dealen. Mijn opvoed instructies en thuissituatie heb ik als verwarrend ervaren. Ik dacht bij straf (van de juf op de eerste klas lagere school) ook ik deug niet. Ik moest namelijk gehoorzaam zijn aan de opvoedeis van mijn ouders dat ik moest luisteren naar de instructies van volwassenen. Mij werd niet geleerd wat te doen als ik mij onveilig voelde.  

Ik realiseer mij dat ik pietluttig kan zijn in mijn beoordeling en de manier waarop collega’s zich conformeren aan de regels. Ik realiseer mij óók dat ik van mening was dat mijn opvoeders pietluttig waren in hun beoordeling naar mij toe als ik aan tafel tijdens eten niet voldeed aan hun normen. Hun reacties waren vaak overdreven, zo dacht ik. Hoe ik creatief kon omgaan met situaties was mij onbekend. Omdat ik niet buiten de lijntjes wilde bewegen en de regels van mijn opvoeders naleefde. Simpelweg door een gebrek aan informatie hoe ik anders kon omgaan met situaties waarin ik mij onveilig voelde. Mij werd geleerd dat ik mij moest aanpassen en gehoorzaam zijn aan de eis van anderen.  

Woorden die ik ga onderzoeken: accuraat, verwarring, pietluttig, creatief, straf, onderwerping, eisen, toewijding, Sub, Dom(me), alcohol, procrastination. Wordt vervolgd met Zelfvergevingen en verdieping van de beschreven woorden.

destabiliseer.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Dag 412 Guess-work

Guesswork – the negative process or results of guessing.
So there’s a certain amount of negative energy from guesswork or predicting that goes around in my mind.

 

Vermoeden (Guesswork) – denken dat iets waarschijnlijk zo is, veronderstellen, het op grond van mijzelf bepaalde aanwijzingen, een redenering in mijzelf, waardoor ik mij realiseer, zie en begrijp door mijn mind wordt getracht dat ik uit bekende gegevens meer duidelijkheid wil krijgen over een voor mij nog onbekend gegeven.

Sounding: in mijzelf ervaar ik twijfel, ik ben nog onbekend (angst) met een testuitslag, een test die ik nog moet maken. Ik realiseer mij, zie en begrijp dat ik aan de onbekendheid van de testuitslag, vooraf aan de test, een negatieve betekenis toeken. Onbekend is onbemind, want onbekend wijkt af van mijn bekende vermoeden. Onbemind en onbekend ervaar ik in mijn mind, vooraf aan het maken van de test, als negatief. Hiermee bevestig ik mijn negatieve vermoeden en voorzie mijzelf van negatief  geladen emotionele angst om te slagen energie.

Op mijn mind veronderstelling/vermoeden schrijf ik in deze blog zelfvergeving en zelfcorrecties. Zie voor context vorige blog waarin ik mijn realisaties en vermoeden beschrijf.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat een irritant zinnetje in mijn mind mij vertelt dat ik een test niet succesvol kan maken. 

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijzelf toesta dat mijn negatieve emoties van twijfel die ontstaan uit dit zinnetje in mijn mind, waardoor ik in mijzelf angst manifesteer, hetgeen mij belemmerd om een test te maken. Als en wanneer ik naar aanleiding van een zinnetje in mijn mind mijzelf in mijn keuze om wel te slagen belemmer, dan Stop ik en Adem. 

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat mijn vermoeden mij negatief bevestigd, omdat ik een zelfde test al eens heb gemaakt, dat ik de test niet haal, omdat ik bij de vorige poging onvoldoende heb gescoord. 

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard omdat ik voor de keuze sta om een toelatingstest te maken waaruit mijn geschiktheid blijkt als minimale toelatingseis voor een opleiding, dat ik vermoed dat ik de test niet haal omdat ik mij realiseer, zie en begrijp dat ik mijn huidige keuze baseer, naar aanleiding van de vorige testuitslag, veronderstel dat mijn score nu, weer ontoereikend is, net als de vorige keer, en toen niet kon starten met een vergelijkbare opleiding waarvoor ik nu een test moet maken. Als en wanneer ik mijn huidige keuze baseer op informatie naar aanleiding van een negatieve herinnering, dan Stop ik en Adem.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik vermoed dat ik ongeschikt ben om de test succesvol te maken en daarom ongeschikt ben om te starten met een vergelijkbare opleiding waarvoor ik toen werd getest, nu weer voor gekozen heb. Als en wanneer ik denk dat ik mijzelf niet succesvol en effectief kan ondersteunen, dan Stop en Adem. Ik realiseer mij zie en begrijp zolang ik mijn negatieve vermoeden bevestig, nooit uit mijn comfortzone stap, geen richting kan bepalen zolang ik veronderstel dat ik ongeschikt ben om wel succesvol te zijn.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijn vermoeden bevestig omdat ik naar aanleiding van een vorige negatieve testuitslag twijfel om nu de test weer te maken omdat ik denk – ‘ik scoor een onvoldoende op de test’. Als en wanneer ik mijn vermoeden bevestig ‘ik scoor weer een onvoldoende voor de test’, dan Stop ik en Adem. 

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijzelf hoor zeggen ‘als ik maar geen onvoldoende scoor voor de test’. Als en wanneer mijn negatieve vermoeden met negatieve woorden bevestig, dan Stop ik en Adem. Ik realiseer mij dat ik in mijzelf angst genereer door de negatieve woorden die ik met mijzelf in mijn mind bespreek waardoor ik mijn negatieve zelfoordeel bevestig.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat mijn angst dat ik faal mij weerhoudt dat ik mij inschrijf voor de test. Echter, ik realiseer mij ‘als’ ik succesvol wil zijn, ‘dan’ moet ik zelf richting bepalen. Als en wanneer ik mijzelf weerhou dat ik mijzelf effectief ondersteun en richting bepaal, dan Stop ik en Adem.

Ik stel mijzelf ten doel om mijn ‘wat-wel’ slagingskans te vergroten:

  • Dat ik mij minimaal moet aanmelden voor de test;
  • Oefentesten maak op internet;
  • Mensen raadplegen die mij praktische tips geven die mijn effectief ondersteunen zodat ik mij optimaal voorbereid om mijn slagingskans te vergroten;
  • Contact opnemen met een vertegenwoordiger van de opleiding om mijn negatieve vermoeden te bespreken, omdat ik mij realiseer, zie en begrijp dat mijn gedachten naar aanleiding van de vorige testuitslag mij beperken in mijn keuze om mij wel in te schrijven voor de test,
  • Daarnaast speelt het financiële aspect van mijn inschrijving een rol waardoor ik mijn keuze uitstel. Voor het financiële deel van de test neem ik contact op met een vertegenwoordiger van de uitkeringsinstantie zodat ik mijn vragen oprecht bespreek.

https://eqafe.com/p/looking-for-a-better-future-quantum-systemization-part-123

http://lite.desteniiprocess.com/

http://desteni.org/

http://wiki.destonians.com/Main_Page

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Dag 411 Mind impressie twijfelen

U kunt met uw vingers wijzen en anderen beschuldigen zoveel als u wilt – maar kijk eens wat er gebeurt – de ervaring van beschuldiging, die ontstaat uit uw gedachten, existeert in U als uzelf en blijft hetzelfde.

Gedachten volgen instructies. Instructies bestaan als een innerlijke structuur wat we herinnering noemen. Herinnering is een opgehoopte verzameling informatie wat we kennis, geleerdheid, bekendheid of kunde noemen. Kennis en kunde die goed voelt noemen we wijsheid. Kennis en kunde die niet goed voelt noemen we een belemmering. We zijn mensen en rechtvaardigen waarom er diersoorten zijn die uitsterven. Wij leven in onze realiteit en werkelijkheid die wij beleven via een illusie die wij creëren in onze geest. We kunnen niet leven zonder te ademen. We schenken echter meer aandacht aan ons denken. We begrijpen niet waardoor onze gedachten ontstaan. Maar wie maakt dit iets uit? We denken dat onze gedachten ons unique en speciaal maken. We hopen bijvoorbeeld dat er iets beters is na de dood. Maar hiervan zijn we ons niet zeker. Maar dat maakt niets uit want door onze gedachten overtuigen we onszelf hiervan.

We zijn blijkbaar de meest geavanceerde levensvorm op aarde, maar alleen maar om elkaar te beheersen en om te profiteren van elkaar en de natuur. En dan zijn er gevoelens en emoties, de dingen die ons motiveren. Weten wij werkelijk waardoor zij gecreëerd worden? Geen idee!!! Maar zij zijn volgens onszelf werkelijk waar want in onszelf ervaren wij toch emoties en gevoelens. Wij bestaan als mind/geest virus voorzien van intelligentie.

We hebben een zelfstandig werkende geheime dienst gemanifesteerd in onze geest waar we plannen smeden gericht tegen onze medemens en ander leven. Wat we moeten is overwinnen, ongeacht wat de kosten zijn. Zullen we ooit leren en zelfoprecht zijn tegen onszelf? Onwaarschijnlijk. Laten we de werkelijkheid vergeten en vasthouden aan de illusie van het denken. In ieder geval aan de illusionaire gedachten in onze eigen geest die ons vertellen dat we altijd gelijk hebben, die gedachten die onze emoties en gevoelens manifesteren. De energie invloed ervan, waarin wij participeren, bepaald dat wij de keuze maken en dat wij deze unieke en speciale mens zijn.

Wat we ons niet realiseren is dat wij onder invloed van onze geest bepalen dat wij de baas zijn over onszelf. Ons mindbewustzijn is datgene wat ons daadwerkelijk bestuurt en bepaald hoe wij onszelf profileren. Zelfs als we niet weten waardoor onze overtuigingen, gedachten, gevoelens en emoties ontstaan, veronderstellen wij te weten, en zijn zelfs overtuigd van onze waarheid hoe wij voor andere levens vormen buiten ons, door onze geest bepalen wat het beste is. Bernhard Poolman.

Ik kan met mijn vinger wijzen en twijfelen zoveel als ik wil – maar als ik kijk en mijzelf en mijn twijfel onder ogen kom en zie wat er gebeurt – de ervaring van twijfel in mij als in mijzelf aanvaard en toegestaan, blijft hetzelfde zolang ik mijzelf niet onder ogen kom.

Mijn gevoelens van twijfel belemmeren mij om een test te maken. Een zelfde test heb ik eens gemaakt. Bij deze vorige poging heb ik onvoldoende gescoord. Nu sta ik voor de keuze om een vergelijkbare test weer te maken als toelating voor een opleiding.

Mijn gedachten/overtuiging/oordeel/twijfels: de vorige keer was mijn test score ontoereikend om te starten met een opleiding. Een vergelijkbare opleiding waarvoor ik nu weer gekozen heb. Naar aanleiding van de vorige negatieve testuitslag twijfel ik – ‘als ik maar geen onvoldoende scoor. 

Realisatie: door mijn herinnering aan de vorige testuitslag hoor ik mijzelf zeggen ‘als ik maar geen onvoldoende scoor voor de test’. Hierin schuilt perfectionisme, angst en zelfoordeel. Mijn angst om te falen en wel te slagen voor de test neemt toe door de veronderstelling in mijn geest. Want als ik de test niet haal ben ik niet perfect. Deze angst weerhoudt mij om mij in te schrijven voor de test. Echter, ik realiseer mij ‘als’ ik succesvol wil zijn, ‘dan’ moet ik richting bepalen. Allereerst zal ik mijn twijfel ‘als ik niet perfect ben dan ben ik mislukt’ in mijzelf effectief onderzoeken. Deze perfectie wordt gevoed door het halen van de gewenste testscore. Als ik het niet haal, zo bekritiseer ik mijzelf dan ben ik niet goed genoeg. Ik herinner mij dat mijn moeder tegen mij zei ‘jouw zus kan veel beter studeren’. Ik was dus in mijn veronderstelling minder dan haar als ik lagere punten haalde.

Vervolgens betekent dit dat ik mij minimaal moet aanmelden voor de test, testen maken op internet en mensen raadplegen die mij praktische tips kunnen geven waarmee ik mij optimaal kan voorbereiden om de test met een voldoende score af te sluiten (succes).

Ik realiseer mij zie en begrijp dat mijn gedachte aan de vorige testuitslag bepaald dat ik tegen mijzelf zeg ‘ik zal deze keer ook wel weer onvoldoende scoren’.

Realisatie: ik herinner mij daarnaast een ervaring waar G tegen mij zegt ‘M kan beter studeren dan jij’. Naar aanleiding van deze woorden dacht ik dat ik minder waard was dan M omdat M volgens G beter kon studeren. Ik realiseer mij dat ik veronderstelde dat M wel-geslaagd was en ik niet-geslaagd. Als ik niet slaag voor de test dan ervaar ik mijzelf als minderwaardig aan mijn interpretatie die ik heb toegekend aan wel geslaagd zijn.

Binnen mijn mindbewustzijn heb ik mijzelf toegestaan en aanvaard (oordeel) niet slagen voor de test = ik ben minderwaardig (negatief). Wel geslaagd voor de test = ik ben succesvol (positief).

Volgens mijzelf betekent niet succesvol zijn dat ik strange ben. Strange zijn = mislukkeling, loser, ik ben betekenisloos. Door te participeren in mijn veronderstelling ervaar ik in mijzelf faalangst. Deze heb ik zelf ontwikkelt in relatie tot de betekenis die ik toeken aan succesvol zijn. Want als ik de test alweer niet succesvol afsluit dan heb ik gefaald. Als ik wel slaag voor de test dan laat ik zien dat ik net als M geslaagd en succesvol ben.

Zelfoprecht zijn ontwikkelen/manifesteren begint met de twijfel in mijn geest onder ogen komen en hierop zelfvergeving te schrijven.

Ik ga met mijzelf het commitment aan dat ik mijzelf onder ogen kom door middel van Zelfvergeving uitschrijven naar aanleiding van de realisatie in bovenstaande tekst, informatie waarmee ik vervolgens Zelf-richting kan bepalen. Wordt vervolgd in volgende blog. 

Wilt u uzelf en eventuele twijfels óók en wel onder ogen komen? Kijk dan verder en klik op onderstaande links voor praktische informatie om uzelf effectief te ondersteunen en uw ware potentieel te realiseren.

https://eqafe.com/p/looking-for-a-better-future-quantum-systemization-part-123

http://lite.desteniiprocess.com/

http://desteni.org/

http://wiki.destonians.com/Main_Page

destabiliseer.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Dag 392 Herdefiniëren gunnen.

Zelfvergeving op de punten die ik mij gewaar werd, zoals beschreven bij het Toebedelingspunt, waarin ik mijn interpretatie onderzoek in relatie tot het woord gunnen zie – blog voor context.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik van anderen een gunst verlang, in de vorm van een dienst of aandacht, waaraan ik mijn identiteit ontleen ter bevestiging van mijn mind beeld en realiteit.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik zodra ik een gunst verlang, in mijzelf een verwachting creëer, ervaar als absoluut wapenfeit, informatie betreft in mijzelf, overeenstemt met wat ik mijzelf gun en toesta, een wens of verwachting, mening of hoop, mijn informatie en aspecten van mijn verlangen betreft, in wat ik verlang van een ander, en als ik mijn geschenk en toegift ontvang, mij realiseer zie en begrijp dat ik mijn mind gunfactor identiteit bestendig en mijn weerstand verstevig. 

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijn aandacht op een ander vestig, vanuit mijn veronderstelling dat die ander bereid is om mij te zien zoals ik dit als mindbewustzijn, hetgeen als mind existeert binnen mijn zelfgewaarzijn, voor ogen heb. 

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijn identiteit laat afhangen van de gunning, een gunst, ter bevestiging van mijn identiteit, energie betreft die de ander mij schenkt, overeenkomstig mijn gunfactor verlangen.  

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat wat de ander mij overeenkomstig de interpretatie van mijn gunfactor schenkt, overeenstemt met mijn gunfactor beeld en realiteit, weerspiegelt mijn mind wapenfeit, mind informatie betreft waarop ik mijn gunfactor ontvangst/interpretatie baseer.

Als en wanneer ik focus op mijn gunfactor energie waarmee ik mijn identiteit realiteit via de gunfactor die ik van een ander ontvang bestendig, dan Stop ik en Adem. 

Ik realiseer mij dat ik mij afhankelijk maak van de gunfactor energie die ik ontvang van anderen, in reactie op de bevestiging van deze energie, primair focus op de gun interpretatie van de ander die overeenstemt met mijn mind gunfactor beeld en realiteit, mij afhankelijk maak van deze externe gunfactor, mijn gunfactor verlangen als energie ik mijzelf wil bestendigen. 

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij afhankelijk maak, zoals de ander mijn mind verlangen bestendigd, waardoor ik mij realiseer en zie dat ik mijzelf in relatie tot mijn verlangen inferieur maak aan de externe autoriteit van een ander.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard zodra ik mijn gewenste gunst wel van een ander ontvang dit ervaar als positief “Yes ik krijg mijn zin”. 

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard wanneer echter deze gunfactor uitblijft “yes, ik krijg niet mijn zin” dit als negatief ervaar, mij realiseer, zie en begrijp dat ik mijn gedrag vaak aanpas of mijn gun verlangen bijstel.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijn gun verlangens, mind verlangens betreffen, positieve en negatieve aspecten van mijn mind bewustzijn systeem zijn, mij realiseer, zie en begrijp dat ik mijzelf toesta en aanvaard dat ik mijn fysiek Gewaarzijn door mind energie en informatie laat besturen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat mijn mind polariteiten pos. -neg. energie reacties afvuren, schieten als Patronen, zoals kogels uit een gun, afvuur op mijn omgeving of mensen die het goed bedoelen volgens zichzelf, zodra ik wel of niet mijn zin krijg, hanteer als meetpunt (toebedelingspunt) de manier waarop is dat ik mijn mind toesta dat ik anderen positief of negatief bejegen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik aan de informatie binnen deze polarisatie autoriteit toeken, gebruik als munitie, hetgeen ik in mijn reacties afvuur op een ander.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijn mind informatie gebruik als wapenfeit van mijn gelijk, ervaar als bevestiging, waarop ik mijn aandacht vestig, overeenkomstig de informatie die mijn positieve verlangens bevatten.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik afwijzing ervaar van mijn gelijk door negatieve reacties die ik als zodanig negatief interpreteer vanuit mijn mind verlangen dat niet zijn zin krijgt. 

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard zodra de gunfactor bepaling in mijzelf niet haar zin krijgt, mijn gedrag bepaald en de ander vriendelijk bejegen omdat ik juist wel positief beoordeeld wil worden en niet negatief.

Als deze voor mij positieve beoordeling achterwegen blijft ervaar als negatief, dat ik mij vervolgens aanpas, om de problemen die ik veroorzaak in mijzelf, veroorzaak omdat de positieve bevestiging van mijn gunfactor niet wordt uitgevoerd door een ander, ervaar als negatief in mijn mind deze energie als (negatief) probleem manifesteer. 

Als en wanneer ik niet mijn zin krijg, dan Stop ik en Adem.

Ik realiseer mij dat ik mijn keuze laat afhangen en bepalen door de woorden en het fysieke gedrag en de manier waarop de ander zich door middel van zijn gunning profileert.

Ik stel mijzelf ten doel zodra ik focus op positieve gunning en negatieve gunning ontvang, de energie die ik manifesteer, omdat mijn backchat waarin ik participeer, naar aanleiding van gedrag van de ander, afwijkt van mijn positieve verlangen, dat ik de weerstand die ik manifesteer naar aanleiding van mijn backchat onder ogen kom en mijzelf verantwoordelijk maak voor de richting die ik daadwerkelijk dien te wandelen om mijn doelen te realiseren, en als ik weerstand ervaar in mijzelf, dan Stop ik en Adem.

Wordt vervolgd…

 

 

 

 

Dag 391Herdefiniëren van woorden -gunnen.

1. Toebedelingspunt – hoe ik tot nu toe dit specifieke woord gebruikt heb (mijn interpretatie): In deze blog is dat het woord – gunnen -.

Wat het woord gunnen tot op heden vertegenwoordigd voor mij: Gunnen – een gunst, een dienst of aandacht die men mij gunt – klinkt als – gun = wapen, een wapenfeit wat overeenstemt met wat ik mijzelf gun en toesta, een wens of verwachting, en de hoop, mijzelf gun iemand anders aan mij schenkt, geeft, bereid is mij te zien, afhangt van de gunning, gunst, bevestiging die de ander mij schenkt. Wat de ander mij schenkt overeenkomt met dit wapenfeit waarop ik mijn gunning baseer.

Ik focus specifiek op de gun interpretatie van de ander. Afhankelijk van de externe gunfactor. Ik geef de ander autoriteit. Een patroon in mijzelf gewaar. Mijn gewenste gunst ontvang is dit positief. Als de gunfactor uitblijft -negatief- vaak aanpas of mijn gun verlangen bijstel. Deze gun verlangens betreffen positieve en negatieve aspecten van mijn mind bewustzijn. Deze polariteiten schieten als Patronen – kogels – die ik hanteer als meetpunt (toebedelingspunt). De informatie binnen deze polarisatie, gebruik ik als munitie, hetgeen ik afvuur op een ander. Ik ervaar dit als bevestiging, waarop ik mijn aandacht vestig, overeenkomstig de informatie die mijn positieve verlangens bevatten. Of ik ervaar afwijzing bij negatieve reacties. Gun bepalingen in mijzelf bepaald waarop ik wel positief beoordeeld wil worden en niet negatief. Als deze voor mij positieve beoordeling achterwegen blijft ervaar als negatief, dat ik mij vervolgens aanpas, om de problemen die ik door mijn gunfactor veroorzaak, te ontwijken. Wat ik ervaar als negatief vormt voor mij een probleem. Dus ik laat mijn besluit afhangen van de woorden en het fysieke gedrag en de manier waarop de ander zich door middel van zijn gunning profileert. Als ik focus op negatieve gunning, die afwijkt van mijn positieve verlangen, zodra de ander wel positief is in zijn benadering, met weerstand reageer omdat mijn negativiteit mij bestuurt. Positieve wendingen in een gesprek beoordeel ik daardoor vervolgens negatief.

2. Woordenboekverklaring/systeemdefinitie: (kopieer/plak hieronder de woordenboekdefinitie). Gunnen:(gegund), toestaan; veroorloven. gunnen (ww): geven, schenken, toestaan, toewijzen, verlenen, verschaffen, wegschenken gunnen (ww):jonnen, toestaan.

3. Het in klank uiten van het woord:

Ik wil graag een kijkje nemen naar wat geschreven was voor het in klank uiten van het woord. Met het woord laten klinken kan ik zo creatief met de geluiden zijn als ik wil binnen wat zinvol voor me is binnen het woord. We kunnen het woord opbreken in delen van klank: (schrijf hieronder al de klanken die jezelf in het woord gunnen hoort/ziet).

Gunnen: kunnen, kun/kan, fun, sun, dun, niet kunnen, fun, misgun, dun, no luck.  

4. Nieuwe definitie:

Nu dat ik al deze drie aspecten voor mijn neus heb – nu is zelf klaar om dit woord te benoemen (definitie te geven) voor wat het is. De enige sleutel binnen het herdefiniëren van een woord is ervoor te zorgen dat zelf geen polariteit toebedeelt aan het woord.

In termen van het herdefiniëren – een ander punt om te onthouden is dat we geen definities maken in het negatieve – betekenend, het definiëren van een woord door ‘wat het niet is’. Dus in het schrijven van een nieuwe definitie zijn we op zoek naar de woorden die beschrijven ‘wat het IS’.

We zijn hier niet om woorden te herdefiniëren om alleen een positieve ervaring te bevatten. Wij zijn hier om woorden te herdefiniëren als onszelf, betekent als ik duidelijk ben in en als een woord en dat ik dit woord geaccepteerd heb als mezelf heb ik de macht om het woord te leven en leven te geven eraan en niet onderworpen te worden door het woord en de macht die het over zelf houdt.

In zekere zin kan men het noemen: het terugnemen van de zelfkracht in zichzelf wanneer zelf de schepper wordt van zelf. (schrijf hieronder de nieuwe definitie van het woord).

Mijzelf richting toestaan. De ander een afwijkende richting toestaan

5. Dan is de laatste stap om mijn definitie te testen:  

a. Is de definitie negatief geladen? Dit is om ervoor te zorgen dat zelf niet een andere polariteit aan het creëren is om later af te handelen. Antwoord: de ander een afwijkende richting toestaan, zijn woorden niet verwerpen, mijzelf mijn richting toestaan.

b. Kan ik voor deze definitie blijven staan in de eeuwigheid? Antwoord: Ja.

Bij het uitschrijven van definities door jezelf is het nuttig om deze testers te hebben om jezelf te assisteren.

Esteni

…..wordt vervolgd met zelfvergeving op onderstaande Gewaarzijn van de betekenis die ik onder ogen kom en aan het woord gunnen heb toegekend.

Wat het woord gunnen tot op heden vertegenwoordigd voor mij: Gunnen – een gunst, een dienst of aandacht die men mij gunt – klinkt als – gun = wapen, een wapenfeit wat overeenstemt met wat ik mijzelf gun en toesta, een wens of verwachting, en de hoop, mijzelf gun iemand anders aan mij schenkt, geeft, bereid is mij te zien, afhangt van de gunning, gunst, bevestiging die de ander mij schenkt. Wat de ander mij schenkt overeenkomt met dit wapenfeit waarop ik mijn gunning baseer.

Ik focus specifiek op de gun interpretatie van de ander. Afhankelijk van de externe gunfactor. Ik geef de ander autoriteit. Een patroon in mijzelf gewaar. Mijn gewenste gunst ontvang is dit positief. Als de gunfactor uitblijft -negatief- vaak aanpas of mijn gun verlangen bijstel. Deze gun verlangens betreffen positieve en negatieve aspecten van mijn mind bewustzijn. Deze polariteiten schieten als Patronen – kogels – die ik hanteer als meetpunt (toebedelingspunt). De informatie binnen deze polarisatie, gebruik ik als munitie, hetgeen ik afvuur op een ander. Ik ervaar dit als bevestiging, waarop ik mijn aandacht vestig, overeenkomstig de informatie die mijn positieve verlangens bevatten. Of ik ervaar afwijzing bij negatieve reacties. Gun bepalingen in mijzelf bepaald waarop ik wel positief beoordeeld wil worden en niet negatief. Als deze voor mij positieve beoordeling achterwegen blijft ervaar als negatief, dat ik mij vervolgens aanpas, om de problemen die ik door mijn gunfactor veroorzaak, te ontwijken. Wat ik ervaar als negatief vormt voor mij een probleem. Dus ik laat mijn besluit afhangen van de woorden en het fysieke gedrag en de manier waarop de ander zich door middel van zijn gunning profileert. Als ik focus op negatieve gunning, die afwijkt van mijn positieve verlangen, zodra de ander wel positief is in zijn benadering, met weerstand reageer omdat mijn negativiteit mij bestuurt. Positieve wendingen in een gesprek beoordeel ik daardoor vervolgens negatief.

 

Dag 387 Zelf invulling geven aan de woorden die ik leef – hulpvaardigheid.

Ik realiseer mij nu ik aan solliciteren ben naar een baan, dat ik aan bepaalde woorden waarde toeken. In een van mijn sollicitaties verwijs ik naar het woord hulpvaardigheid.

In mijn huidige vrijwilligers functie conformeer ik mij aan de basis waarden van de organisatie waaraan ik mijn diensten aanbied. Algemene Basis waarden waarmee de organisatie zich o.a. profileert zijn – verantwoordelijkheid, gelijkwaardigheid, natuurlijkheid, vrijheid en redelijkheid.

Er is ook verschil in opvatting binnen deze groep. Een aantal zetten zich namelijk af tegen elke vorm van godsdienst, terwijl er andere humanisten zijn met nog overige religieuze overtuigingen. De een vindt een boven ons staande almachtige dus onzin en een andere humanist is tegelijkertijd bezig met rituelen en bijeenkomsten van een andere religie.

Ik onderzoek voor mijzelf de betekenis die ik toeken aan het woord hulpvaardigheid.

Betekenis – Hulpvaardigheid.

Bereid om steun of assistentie te verlenen.

Als kind bood ik mijn hulp aan om waardering en erkenning te krijgen voor mijn inspanning. Binnen mijn huidige functie communiceer ik met mensen vanuit het principe dat zijzelf zelfredzaamheid leren in de uitvoering van praktische oplossingen. Deze insteek loopt parallel aan de opvattingen van de Nederlandse politiek die een participatie samenleving promoot. Het verschil van mijn hulp nu ten opzichte van mijn kind zijn hulpaanbod is dat ik mensen ondersteun bij hun hulpvraag.

Ik heb geen oordeel over hun achtergrond en assisteer hen bij de vragen die zij mij voorleggen. Mijn houding als kind ten opzichten van mijn hulpaanbod nu verschilt daarin dat ik niets wil oplossen om erkenning of waardering te krijgen. Ik heb mij ten doel gesteld, dat ik mij binnen deze werkomgeving profileer door duidelijkheid aan te bieden aan de mensen die ik ondersteun.

Ik realiseer mij dat ik hierdoor vaardig ben in anderen helpen omdat ik hen, door mijn vraagstelling zodanig te formuleren, ondersteun en assisteer dat zij zelf nadenken over dat wat zij nodig hebben. Vervolgens geef ik hen tips hoe zij een bepaalde activiteit zelf kunnen uitvoeren. Door deze inzet komen er meer vragen aan het licht. Ik rapporteer deze terug naar een manager, die eventueel vervolgacties naar aanleiding van praktische inzichten die zijn ontstaan, in gang kan zetten.

In mijn benadering zet ik mij in door mensen zelfredzaamheid te leren die los staat van elke vorm van godsdienst. Door met humor en tact alert te zijn op mijn valkuil dat ik wel erkenning en waardering wil krijgen voor mijn rol als helper, realiseer ik mij dat ik in mijzelf een ontwikkeling heb ervaren waardoor ik zie en begrijp dat ik duidelijkheid en hulpvaardigheid combineer. In relatie tot de mensen die ik begeleid, ervaren zij wat zij nodig hebben, hun praktische problemen zelf leren oplossen.

Coole ontwikkeling.