Dag 411 Mind impressie twijfelen

U kunt met uw vingers wijzen en anderen beschuldigen zoveel als u wilt – maar kijk eens wat er gebeurt – de ervaring van beschuldiging, die ontstaat uit uw gedachten, existeert in U als uzelf en blijft hetzelfde.

Gedachten volgen instructies. Instructies bestaan als een innerlijke structuur wat we herinnering noemen. Herinnering is een opgehoopte verzameling informatie wat we kennis, geleerdheid, bekendheid of kunde noemen. Kennis en kunde die goed voelt noemen we wijsheid. Kennis en kunde die niet goed voelt noemen we een belemmering. We zijn mensen en rechtvaardigen waarom er diersoorten zijn die uitsterven. Wij leven in onze realiteit en werkelijkheid die wij beleven via een illusie die wij creëren in onze geest. We kunnen niet leven zonder te ademen. We schenken echter meer aandacht aan ons denken. We begrijpen niet waardoor onze gedachten ontstaan. Maar wie maakt dit iets uit? We denken dat onze gedachten ons unique en speciaal maken. We hopen bijvoorbeeld dat er iets beters is na de dood. Maar hiervan zijn we ons niet zeker. Maar dat maakt niets uit want door onze gedachten overtuigen we onszelf hiervan.

We zijn blijkbaar de meest geavanceerde levensvorm op aarde, maar alleen maar om elkaar te beheersen en om te profiteren van elkaar en de natuur. En dan zijn er gevoelens en emoties, de dingen die ons motiveren. Weten wij werkelijk waardoor zij gecreëerd worden? Geen idee!!! Maar zij zijn volgens onszelf werkelijk waar want in onszelf ervaren wij toch emoties en gevoelens. Wij bestaan als mind/geest virus voorzien van intelligentie.

We hebben een zelfstandig werkende geheime dienst gemanifesteerd in onze geest waar we plannen smeden gericht tegen onze medemens en ander leven. Wat we moeten is overwinnen, ongeacht wat de kosten zijn. Zullen we ooit leren en zelfoprecht zijn tegen onszelf? Onwaarschijnlijk. Laten we de werkelijkheid vergeten en vasthouden aan de illusie van het denken. In ieder geval aan de illusionaire gedachten in onze eigen geest die ons vertellen dat we altijd gelijk hebben, die gedachten die onze emoties en gevoelens manifesteren. De energie invloed ervan, waarin wij participeren, bepaald dat wij de keuze maken en dat wij deze unieke en speciale mens zijn.

Wat we ons niet realiseren is dat wij onder invloed van onze geest bepalen dat wij de baas zijn over onszelf. Ons mindbewustzijn is datgene wat ons daadwerkelijk bestuurt en bepaald hoe wij onszelf profileren. Zelfs als we niet weten waardoor onze overtuigingen, gedachten, gevoelens en emoties ontstaan, veronderstellen wij te weten, en zijn zelfs overtuigd van onze waarheid hoe wij voor andere levens vormen buiten ons, door onze geest bepalen wat het beste is. Bernhard Poolman.

Ik kan met mijn vinger wijzen en twijfelen zoveel als ik wil – maar als ik kijk en mijzelf en mijn twijfel onder ogen kom en zie wat er gebeurt – de ervaring van twijfel in mij als in mijzelf aanvaard en toegestaan, blijft hetzelfde zolang ik mijzelf niet onder ogen kom.

Mijn gevoelens van twijfel belemmeren mij om een test te maken. Een zelfde test heb ik eens gemaakt. Bij deze vorige poging heb ik onvoldoende gescoord. Nu sta ik voor de keuze om een vergelijkbare test weer te maken als toelating voor een opleiding.

Mijn gedachten/overtuiging/oordeel/twijfels: de vorige keer was mijn test score ontoereikend om te starten met een opleiding. Een vergelijkbare opleiding waarvoor ik nu weer gekozen heb. Naar aanleiding van de vorige negatieve testuitslag twijfel ik – ‘als ik maar geen onvoldoende scoor. 

Realisatie: door mijn herinnering aan de vorige testuitslag hoor ik mijzelf zeggen ‘als ik maar geen onvoldoende scoor voor de test’. Hierin schuilt perfectionisme, angst en zelfoordeel. Mijn angst om te falen en wel te slagen voor de test neemt toe door de veronderstelling in mijn geest. Want als ik de test niet haal ben ik niet perfect. Deze angst weerhoudt mij om mij in te schrijven voor de test. Echter, ik realiseer mij ‘als’ ik succesvol wil zijn, ‘dan’ moet ik richting bepalen. Allereerst zal ik mijn twijfel ‘als ik niet perfect ben dan ben ik mislukt’ in mijzelf effectief onderzoeken. Deze perfectie wordt gevoed door het halen van de gewenste testscore. Als ik het niet haal, zo bekritiseer ik mijzelf dan ben ik niet goed genoeg. Ik herinner mij dat mijn moeder tegen mij zei ‘jouw zus kan veel beter studeren’. Ik was dus in mijn veronderstelling minder dan haar als ik lagere punten haalde.

Vervolgens betekent dit dat ik mij minimaal moet aanmelden voor de test, testen maken op internet en mensen raadplegen die mij praktische tips kunnen geven waarmee ik mij optimaal kan voorbereiden om de test met een voldoende score af te sluiten (succes).

Ik realiseer mij zie en begrijp dat mijn gedachte aan de vorige testuitslag bepaald dat ik tegen mijzelf zeg ‘ik zal deze keer ook wel weer onvoldoende scoren’.

Realisatie: ik herinner mij daarnaast een ervaring waar G tegen mij zegt ‘M kan beter studeren dan jij’. Naar aanleiding van deze woorden dacht ik dat ik minder waard was dan M omdat M volgens G beter kon studeren. Ik realiseer mij dat ik veronderstelde dat M wel-geslaagd was en ik niet-geslaagd. Als ik niet slaag voor de test dan ervaar ik mijzelf als minderwaardig aan mijn interpretatie die ik heb toegekend aan wel geslaagd zijn.

Binnen mijn mindbewustzijn heb ik mijzelf toegestaan en aanvaard (oordeel) niet slagen voor de test = ik ben minderwaardig (negatief). Wel geslaagd voor de test = ik ben succesvol (positief).

Volgens mijzelf betekent niet succesvol zijn dat ik strange ben. Strange zijn = mislukkeling, loser, ik ben betekenisloos. Door te participeren in mijn veronderstelling ervaar ik in mijzelf faalangst. Deze heb ik zelf ontwikkelt in relatie tot de betekenis die ik toeken aan succesvol zijn. Want als ik de test alweer niet succesvol afsluit dan heb ik gefaald. Als ik wel slaag voor de test dan laat ik zien dat ik net als M geslaagd en succesvol ben.

Zelfoprecht zijn ontwikkelen/manifesteren begint met de twijfel in mijn geest onder ogen komen en hierop zelfvergeving te schrijven.

Ik ga met mijzelf het commitment aan dat ik mijzelf onder ogen kom door middel van Zelfvergeving uitschrijven naar aanleiding van de realisatie in bovenstaande tekst, informatie waarmee ik vervolgens Zelf-richting kan bepalen. Wordt vervolgd in volgende blog. 

Wilt u uzelf en eventuele twijfels óók en wel onder ogen komen? Kijk dan verder en klik op onderstaande links voor praktische informatie om uzelf effectief te ondersteunen en uw ware potentieel te realiseren.

https://eqafe.com/p/looking-for-a-better-future-quantum-systemization-part-123

http://lite.desteniiprocess.com/

http://desteni.org/

http://wiki.destonians.com/Main_Page

destabiliseer.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Advertenties

Dag 410 energy abuse

Naar aanleiding van mijn vorige blog realiseer ik mij dat ik een oordeel heb op de keuze van iemand uit mijn omgeving omdat die zijn gevoelens van onmacht communiceert. In dat moment realiseer ik mij onvoldoende de gevolgen van mijn oordeel. Wat ik feitelijk door middel van mijn reactie manifesteer is omdat de ander zijn kwetsbaarheid toont, deze energie gebruik om een mind reactie in mijzelf te voeden.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij onvoldoende de gevolgen van mijn oordeel realiseer in het moment dat ik reageer op de gevoelens van onmacht van de ander. Als en wanneer ik gevoelens van een ander interpreteer als gevoelens van onmacht, dan Stop ik en Adem. Ik realiseer mij dat ik aan gedrag van een ander de betekenis ‘onmacht’ toeken.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik de energie van zijn kwetsbaarheid omschrijf als ‘onmacht’ waardoor ik in mijzelf participeer in de energie van ‘onmacht’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik door mijn uitspraak Gewaar ben in tegenstelling tot zijn reactie van ‘onmacht’ mij niet realiseer en zie dat ik mijzelf de energie van emotioneel geladen ‘onmacht’ reflecteer, in mijzelf ‘onmacht’ manifesteer en voedt en participeer in mijzelf in de energie van onmacht die ik in mijzelf als woord ‘onmacht’ heb aanvaard en toegestaan.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard nadat ik in mijzelf gevoelens van ‘onmacht’ manifesteer, dat ik mij realiseer dat ik de ander voorschrijf hoe degene zich volgens mijn mening anders moet gedragen en volgens mij zijn gevoelens van onmacht niet mag erkennen.

You Don’t Know What’s Normal—If you are regularly being told that things are normal when, deep down, you know for sure they are not, you’re likely the victim of gaslighting. For example, say your mind toxic boss asks you to blatantly lie to a client about the safety of an item. When you refuse, you might be told that ALL employees lie on behalf of their employers and that if you don’t want to be a team player, maybe you should find another position.

And if you don’t speak the thruth (judgement, indoctrination, manipulation, emotional blackmail) = you are not loyal (disobedience expectation) and this lack of loyalty means you are not a team player, a good son or daugther and not friendly according to the requirements which are demanded by others such as the employer, society, religion, partner or parents.  

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijzelf door mijn oordeel uit te spreken superieur acht aan de ander en zijn gevoelens inferieur maak aan mijn mening, mijzelf rechtvaardig dat mijn mening normaal is en zijn gevoelens abnormaal.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik denk dat de ander zich onvoldoende inzet om zijn praktische zaken in Hier te regelen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik zijn gedrag veroordeel omdat ik denk dat hij primair focust op zijn emotionele gevoelens en excuses, omdat hij volgens mij zijn onmacht rechtvaardigt om zijn verantwoordelijkheid te ontlopen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik denk te weten wat hij denkt en dat ik van mening ben dat hij zijn woorden en gedrag gebruikt, dat hij volgens mij zichzelf toestaat en aanvaard dat hij zijn aandacht focust op negatief vraag naar aandacht gedrag zodat hij zijn verantwoordelijkheid om praktische zaken uit te voeren niet onder ogen hoeft te komen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat hij volgens mij door zich volgens de energie van onmacht te profileren, onvoldoende verantwoordelijkheid neemt voor zijn eigen leven. Als en wanneer ik het gedrag van een ander veroordeel, dan Stop ik en Adem. Ik realiseer mij dat ik mijn motivatie, betekenis die ik aan gedrag van een ander toeken, mijn bemoeienis betreft.

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan dat ik mijzelf verantwoordelijk acht in relatie tot mijn betekenis die ik in mijzelf toeken aan gedrag van anderen, en uitspreek, hetgeen resulteert in de energie van hooghartigheid, hetgeen ik toeken aan gedrag van anderen, als betekenis binnen mijn mind existeert, deze Gewaarwording in mijzelf onder ogen kom, nadat ik mij realiseer, zie en begrijp dat mijn interpretatie van gedrag van anderen, mijn mind beoordeling betreft, die ik als mening opdring aan de ander, informatie betreft wat ik in mijzelf heb aanvaard en toegestaan.

Ik stel mijzelf ten doel dat wat een ander mij reflecteert, aanvaard en mijzelf toesta dit te zien als informatie waarmee ik mijzelf effectief kan ondersteunen om de ongelijkheid die ik door mijn oordeel manifesteer richting anderen manifesteer te omarmen als bron van informatie om mijzelf te vergeven.

Blog Anouk Hendriks

 

 

 

 

 

 

 

 

destabiliseer.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Dag 409 Disempower mijself

Naar aanleiding van mijn vorige blog realiseer ik mij dat ik een oordeel heb op de keuze hoe iemand uit mijn omgeving zijn gevoelens van onmacht communiceert. Ik realiseer mij dat ik door ongevraagd op dit gedrag te reageren, dat ik dit gedrag ondersteun, versterkt wordt naar aanleiding van en door mijn mening te uiten, inzie en begrijp dat ik hierdoor de energie van onmacht in de ander versterk, door het schrijfproces in mijzelf Gewaar ben en in dat moment realiseerde ik mij onvoldoende de gevolgen van mijn oordeel.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik onbedoeld méér negatief geladen energie door mijn oordeel, mij niet realiseer zie en begrijp dat ik door mijn opmerking meer ongelijkheid in de wereld manifesteer omdat ik participeer in de energie van hooghartigheid.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik door mijn uitspraak in reactie op het gedrag van de ander te ventileren mij realiseer, zie en begrijp dat ik overeenkomstig mijn emotioneel geladen mening tóch van iemand anders verwacht hoe degene zich ten opzichte van mij volgens mijn mening moet gedragen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik van mening ben dat de ander zich onvoldoende inzet om praktische zaken in Hier te regelen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat hij volgens mij hiervoor onvoldoende verantwoordelijkheid neemt. Als en wanneer ik het gedrag van een ander veroordeel, dan Stop ik en Adem. Ik realiseer mij dat ik zelf verantwoordelijk ben voor mijn motivatie en betekenis van mij bemoeienis, hetgeen resulteert in de energie van hooghartigheid, in mijzelf onder ogen moet komen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik denk dat de ander onvoldoende mijn aanwijzingen om praktische zaken te regelen opvolgt en daarom de karakteristieke energie van slachtofferschap in mijzelf manifesteer nadat ik andermans gedrag veroordeel. Als en wanneer ik veronderstel dat mijn goed bedoelde positieve woorden/inzet door de ander niet op waarde worden geschat, dan Stop ik en Adem. Ik realiseer mij zie en begrijp dat ik de opmerking/reactie van de ander ervaar alsof mijn bijdrage niet gewaardeerd wordt omdat men mijn bijdrage ervaart als bemoeienis en dat ik vervolgens besluit en mijn keuze uitspreek ‘ik doe niets meer voor jou’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik naar aanleiding van de opmerking van een ander veronderstel en denk ‘mijn bijdrage wordt niet op waarde geschat’. Als en wanneer ik denk dat mijn bijdrage niet op waarde wordt geschat, dan Stop ik en Adem. Ik realiseer mij dat ik de reactie van de ander ervaar als afwijzing van  mijn bijdrage.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik de reactie van de ander veroordeel naar aanleiding en in relatie tot mijn aanname veronderstel dat mijn bijdrage niet gewaardeerd wordt door de ander dus volgens mijn interpretatie denk ‘mijn bijdrage = ongewenst’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik naar aanleiding van een reactie uit mijn omgeving denk dat mijn bijdrage ongewenst is.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij niet gezien en gehoord voel omdat ik in mijzelf heb aanvaard en toegestaan dat ik de reactie van de ander ervaar alsof hij mijn inzet niet positief waardeert.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik denk dat mijn bijdrage ongewenst is nadat de ander zegt nadat ik mijn hulpbijdrage uitspreek volgens de ander mijzelf boven hem wil plaatsen. Als en wanneer ik in mijzelf naar aanleiding van een opmerking van een ander onbegrip en frictie ervaar, dan Stop ik en Adem.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik in mijzelf de negatief geladen energie van onbegrip ervaar de neiging heb om de situatie/context waarbinnen dit plaats vindt door mijn woorden positief wil beïnvloeden.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik vanuit mijn negatief geladen onbegrip, de energie van slachtofferschap manifester, hooghartig reageer, waardoor de ander van mening is dat ik mij boven hem wil plaatsen. Als en wanneer ik ervaar dat mijn bijdrage ongewenst is, dan Stop ik en Adem.

Ik realiseer mij dat ik mij ongewenst heb gevoeld naar aanleiding van het door mijzelf geïnitieerde hulpaanbod. Ik zie en begrijp dat ik mijzelf veroordeel naar aanleiding van mijn bijdrage, een herinnering aan mijn hulpbijdrage als kind betreft waardoor de situatie escaleerde waaruit vervolgens fysiek geweld is ontstaan. Ik stel mijzelf ten doel dat ik niet langer ongevraagd mijn hulp aanbied. Ik ga met mijzelf de verbintenis aan dat de ander zelf en vrijwillig verantwoordelijkheid neemt zodra hij/zij hulp nodig heeft.

Nieuwe realisatie: Ik realiseer mij, zie en begrijp naar aanleiding van mijn hulp toen ik nog kind was dat de situatie geëscaleerd is. Hieruit manifesteerde zich fysiek geweld. Ik dacht dat deze agressie door mijzelf geïnitieerd werd omdat ik veronderstelde dat ik verantwoordelijk was voor het gedrag van anderen uit mijn omgeving waardoor deze escalatie zich manifesteerde, die volgens mijn interpretatie was ontstaan naar aanleiding van mijn ongevraagd hulpaanbod.

Ik realiseer mij ook dat ik mijn hulp heb aangeboden om gewaardeerd te worden voor mijn inzet omdat ik dacht dat ik niet gezien en onvoldoende gehoord werd. Ik realiseer mij dat ik mij toen als kind van twaalf door mijn inzet wilde profileren, naar aanleiding van mijn veronderstelling dat ik niet gewaardeerd werd om wie ik was, verlangde naar positieve bevestiging. Omdat ik mij niet gezien voelde, niet erkent, ongewenst en niet gewaardeerd voelde, dacht ik ‘ik ben het slachtoffer van de omstandigheden waarin ik ben opgegroeid’.

Waar weinig tot geen begrip en erkenning was voor mijn kind zijn. Nadat mijn hulpaanbod negatief werd gewaardeerd, omdat de situatie escaleerde in agressie en fysiek geweld, dacht ik ‘ik ben verantwoordelijk voor deze omstandigheden’ waar ik eigenlijk verlangde naar positieve bevestiging naar aanleiding van mijn bijdrage.

Ik realiseer mij, zie en begrijp dat naar aanleiding van mijn hulpaanbod, mijn positief bedoelde bijdrage door de negatieve reactie van anderen, mijn al negatief geladen mind gedachten nogmaals negatief bevestigd werden waardoor ik door mijn keuze mijn denken negatief ging interpreteren in woorden ‘ik voel mij niet gezien, niet erkent, ongewenst en niet gewaardeerd’ = ‘ik ben het slachtoffer van de omstandigheden waarin ik ben opgegroeid’.

Ik realiseer mij dat ik mijn ongevraagd hulpaanbod veroordeeld heb. Ongevraagd hulp aanbieden staat in relatie tot dreiging = onvoorspelbaarheid = agressie = fysiek geweld. Ik kan mij herinneren nadat ik mijn hulp aanbood deed dat er werd gezegd dat is onnodig.

Als en wanneer ik mijn hulp aanbied en de ander zegt ‘nee’, dan Stop ik en Adem.

Mijn interpretatie – jouw/mijn hulp is onnodig, onwenselijk, wordt niet erkent, voel mij niet gezien en niet gewaardeerd, zo dacht ik. Omdat volgens mijn interpretatie mijn hulp aanbod afgewezen, werd ik als mens/kind afgewezen en voelde teleurstelling, onbegrip, minachting en kritiek in mijzelf.

Vervolgens heb ik naar aanleiding en overeenkomstig de energie van teleurstelling en onbegrip deze instructie genegeerd omdat ik ondanks deze instructie toch mijn zin doordreef en dus ongevraagd mijn hulp aanbood deed aan iemand anders binnen deze situatie omdat mijn hulp afgewezen werd, via iemand anders, door middel van mijn hulp en inzet de energie van waardering en erkenning wilde ervaren.

Ik realiseer mij dat mijn ongevraagde hulpaanbod een functie heeft. Namelijk ik wil de positieve energie van waardering en erkenning via iemand anders in mijzelf door zijn of haar bevestiging ervaren. Hierdoor maak ik mij afhankelijk van de inzet en bevestiging van anderen. Als de ander verbaal en of non-verbaal ‘nee’ zegt naar aanleiding van mijn hulpaanbod, dan ervaar ik in mijzelf de negatief geladen energie van minachting die ik in mijzelf manifesteer naar aanleiding van de negatief geladen energie die plakt aan de woorden in mijn geest waarin ik participeer ‘dit is een afwijzing’ – ‘mijn hulpaanbod is ongewenst en wordt niet op waarde geschat’ – ‘ik wordt niet erkent als mens’ en omdat mijn bijdrage en mijn ongevraagde inzet niet gewaardeerd wordt’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik denk men ziet mij niet als goed mens, want mijn inzet en bijdrage wordt door anderen toch niet gewaardeerd en erkent, want als ik ongevraagd mijn hulp aanbied aan de ander, die ervaart mijn hulp niet waardering of erkenning van mijn zijn, dan ervaar ik mijzelf als een slecht mens omdat die ander mijn positieve hulpbijdrage niet begrijpt, erkent en herkent.

Als en wanneer ik negatieve reactie in mijzelf aanvaard en toesta dat deze mij negatief beïnvloedt, dan Stop ik en Adem.

Ik realiseer mij dat ik naar aanleiding van mijn negatief geladen veronderstellingen van anderen verwacht dat zij mijn positieve bijdrage toch niet waarderen omdat mijn verlangen naar positief gewaardeerd en bevestigd worden door anderen overschaduwd wordt door de negatieve aannames die ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard, de negativiteit niet verdwijnt, ook niet naar aanleiding van mijn hulpaanbod, omdat door mijn positieve hulp de negativiteit niet uit mijn mind verdwijnt, mij realiseer, zie en begrijp dat ik de verwachtingen in mijzelf onder ogen moet komen.

Ik realiseer mij zie en begrijp dat ik mijn ongevraagde hulp als positief idealiseer in relatie tot mijn negatief geladen verwachting en dat ik van anderen verlang dat men mij voor mijn bijdrage positief moet waarderen waardoor ik mijzelf destabiliseer.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Dag 408 Zelfcorrectie Hooghartige houding

Naar aanleiding van mijn vorige blog realiseer ik mij dat ik een oordeel heb op de manier waarop iemand anders zijn gevoelens van onmacht communiceert. Door mijn mening te ventileren realiseer ik mij onvoldoende dat ik hierdoor zijn onmacht kan versterken. Ik realiseer mij niet voldoende dat ik hierdoor méér ongelijkheid in de wereld manifesteer omdat ik participeer in de energie van hooghartigheid omdat ik van een ander verlang hoe degene zich volgens mij moet gedragen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik denk dat ik het slachtoffer ben van andermans gedrag. Als en wanneer ik veronderstel dat mijn goed bedoelde positieve woorden niet op waarde worden geschat, dan Stop ik en Adem. Ik realiseer mij zie en begrijp dat ik door de opmerking van de ander denk dat mijn bijdrage niet gewaardeerd wordt.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik naar aanleiding van de opmerking van een ander veronderstel ‘mijn bijdrage wordt niet op waarde geschat’. Als en wanneer ik denk dat mijn bijdrage niet op waarde wordt geschat, dan Stop ik en Adem. Ik realiseer mij dat ik mijn bijdrage veroordeel want mijn bijdrage wordt niet gewaardeerd door de ander dus volgens mijn interpretatie is mijn bijdrage = ongewenst.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik denk dat mijn bijdrage niet gewenst is. Als en wanneer ik in mijzelf onbegrip ervaar, dan Stop ik en Adem. Ik realiseer mij, zie en begrijp zodra ik onbegrip ervaar dat ik dan de neiging heb om de situatie/context waarbinnen dit plaats vindt te verlaten. Als en wanneer mijn bijdrage volgens mijzelf ongewenst is, dan Stop ik en Adem. Ik realiseer mij dat ik mij ongewenst heb gevoeld naar aanleiding van het door mijzelf geïnitieerde hulpaanbod. Ik zie en begrijp dat naar aanleiding van mijn bijdrage de situatie escaleerde waaruit fysiek geweld is ontstaan. Ik stel mijzelf ten doel dat ik aan anderen niet ongevraagd mijn hulp aanbied. Ik ga met mijzelf de verbintenis aan dat de ander zelf en vrijwillig verantwoordelijkheid neemt zodra hij/zij hulp nodig heeft.

Nieuwe realisatie: Ik realiseer mij, zie en begrijp naar aanleiding van mijn hulp toen ik nog kind was dat de situatie geëscaleerd is. Hieruit manifesteerde zich fysiek geweld. Ik dacht dat deze agressie door mijzelf geïnitieerd werd omdat ik veronderstelde dat ik verantwoordelijk was voor deze escalatie die volgens mijn interpretatie was ontstaan naar aanleiding van mijn ongevraagd hulpaanbod.

Mijn oordeel: mijn ongevraagd hulp aanbieden = dreiging = onvoorspelbaarheid = agressie = fysiek geweld.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik denk dat ik een goed mens ben als ik ongevraagd mijn hulp aanbied en de ander een slecht mens omdat die mijn hulpbijdrage niet waardeert. Als en wanneer ik de ander devalueer, dan Stop ik en Adem. Ik realiseer mij zie en begrijp dat ik mijn ongevraagde hulp idealiseer en dat ik van de ander verlang dat hij voor zijn niet-respectvolle gedrag aan mij zijn  verontschuldigingen aanbied. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat mijn excuus van de ander krijgen verwachting die uitblijft, de ander automatisch devalueer. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik denk omdat de ander zijn excuus niet aanbied dat ik door de ander niet gewaardeerd wordt. Als en wanneer ik verlang dat de ander aan mij excuus aanbiedt, dan Stop ik en Adem. Ik realiseer mij zie en begrijp dat ik in het verleden om de goede vrede te bewaren en de situatie te veranderen van negatief naar positief de ander die zijn excuus niet aanbood uit angst voor escalatie positief ging bejegenen. Als en wanneer ik van mening ben dat de ander mijn inzet niet waardeert, dan Stop ik en Adem. Ik realiseer mij, zie en begrijp dat ik niet langer moet verwachten dat ik een ander nodig heb die mij idealiseert omdat ik onbewust verlang dat de ander zich onvoorwaardelijk moet realiseren, zien en begrijpen dat hij mijn ongevraagde hulp op waarde moet schatten, omdat ik hem wil helpen. Ik stel mijzelf ten doel dat ik mijn eigen richting moet bepalen en uitvoeren en dat anderen dit voor zichzelf doen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik de energie van negatieve emoties in mijzelf ervaar zodra de ander kritiek heeft op mijn inzet en bijdrage en dat ik naar aanleiding van de woorden die de ander in mijn richting uitspreekt, verbaasd ben en niet boos omdat ik volgens hem hooghartig ben omdat ik mij in mijn doen en laten boven hem wil plaatsen. Als en wanneer ik verbaasd ben naar aanleiding van uitspraken van de ander, dan Stop ik en Adem.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik naar aanleiding van en in relatie tot de uitspraak van de ander in mijzelf een gevoel van minachting ervaar. Als en wanneer ik in mijzelf de energie van minachting bespeur, dan Stop ik en Adem. Ik realiseer mij dat zodra ik in mijzelf de energie van minachting ervaar dat ik in de verdediging wil schieten en denk ‘wat ben jij een sukkel’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard onder invloed van gedachten mijzelf en mijn zelfoprechtheid toesta dat ik mij onheus bejegend voel mijzelf rechtvaardig, toesta en aanvaard dat ik ‘de ander een sukkel noem’. Als en wanneer ik de ander veroordeel, dan Stop ik en Adem.

Ik realiseer mij naar aanleiding van de mening van een ander die mijn bijdrage om hem effectief te ondersteunen als hooghartig omschrijft omdat ik mij volgens hem ten koste van hem boven hem wil profileren ondersteund met zijn argumenten dat ik denk dat ik beter ben dan hem en daarom hooghartig ben. Ik realiseer mij naar aanleiding van zijn woorden dat ik denk dat hij denkt dat hij minder is dan mij. Als en wanneer ik voor een ander denk, dan Stop ik en Adem. Ik realiseer mij, zie en begrijp dat mijn gedachten altijd mijn gedachten en verantwoordelijkheid zijn en als ik denk dat de ander minder is dan mij dat ik mij in een positie van ongelijkheid beweeg die ik in mijzelf in mijn gedachten en denken wil stoppen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik naar aanleiding van de uitspraak en in relatie tot de woorden van de ander die zegt: ‘jij wilt je boven mij plaatsen’ denk dat doe ik niet ik laat mij niet dwingen. Als en wanneer iemand mij opdraagt wat te doen, dan Stop ik en Adem. Ik realiseer mij zie en begrijp en stel mijzelf ten doel door in mijn adem te gaan dat ik niet in een emotionele reactie schiet, mij daardoor niet wil verdedigen omdat ik besluit dat ik naast ‘in mijn adem te gaan’ een time-out kan inlassen omdat ik kan besluiten dat ik mijn participatie in een ‘als/dan’ wellesnietes situatie wil vermijden door deze ‘blaming’ ‘jij dit-jij dat’ situatie te verlaten door eerst mijn emotionele reactie in mijzelf, door mijn adem te stoppen, waardoor ik vanuit Zelf-Gewaarzijn hiervoor kies.

Blaming klinkt als beaming – meegaan in de energie van blaming creëert meer energie van blaming en hierdoor meer ongelijkheid. Ik stel mijzelf ten doel omdat ik door dit schrijfproces gelijkheid en eenheid wil genereren in mijzelf, mijzelf verantwoordelijk maak, mijn participatie in de energie van blaming zal stoppen zodat ik niet langer, energie van blaming manifesteer.

Als en wanneer ik mij door een ander onheus bejegend voel nadat hij mij beschuldigt van het feit dat ik hem onheus behandel, dan Stop ik en Adem. Ik realiseer mij dat ik op het moment dat de ander in reactie schiet mijzelf niet meer wil verdedigen met woorden ‘ik doe niets meer voor jouw, omdat ik mij realiseer, zie en begrijp dat ik niet definitief kan toezeggen dat ik nooit niets meer zal doen voor de ander. Ik stel mijzelf ten doel dat ik ondersteunende Levende woorden wil Leven vanuit het eenheid en gelijkheid principe.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik door negatief geladen woorden in mijzelf ongelijkheid creëer naar aanleiding van de woorden van de ander, mij realiseer, zie en begrijp dat ik mijn reactie in mijzelf onder ogen moet komen. Als en wanneer ik van de ander verwacht dat hij mij positief bejegend, dan Stop ik en Adem. Ik realiseer mij zie en begrijp dat ik mij Gewaar ben van een verwachting in mijzelf, de energie van verwachting in mijzelf betreft die ik in mij als de energie van ongelijkheid manifesteer omdat ik teleurgesteld ben door de woorden van de ander.

Als en wanneer ik teleurgesteld ben naar aanleiding van de uitspraak van een ander, dan Stop ik en Adem. Ik realiseer mij, zie en begrijp dat ik ernaar verlang dat mijn bijdrage op waarde wordt geschat. Ik stel mijzelf ten doel zodra ik extern verlang en zoek naar positief of negatief geladen energie van Aandacht, Waardering, Erkenning en Bevestiging, dan Stop ik en Adem. Ik stel mijzelf ten doel dat ik de aspecten die mij voorzien van AWEB energie in mijzelf onder ogen kom, niet langer anderen verantwoordelijk maak.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard aanleiding van mijn woorden in een vorig gesprek waar ik heb gezegd dat ik van mening ben dat de ander niet vanuit zijn gevoelens moet reageren. Als en wanneer ik van mening ben dat de ander anders moet reageren, dan Stop ik en Adem. Ik realiseer mij zie en begrijp dat ik hem voorschrijf dat hij zich moet richten op feitelijke feiten. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik een oordeel heb naar aanleiding van de woorden van de ander die van mening is dat naar zijn gevoelens nooit geluisterd werd/wordt. Als en wanneer ik naar aanleiding van een uitspraak van een ander een oordeel heb, dan Stop ik en Adem. Ik realiseer mij dat ik mijn mening in een oordeel verpakt uitspreek richting de ander en daarmee de ander veroordeel. Ik stel mijzelf ten doel dat ik niet in reactie schiet naar aanleiding van de woorden van een ander en volgens hem veronderstel dat ik zijn gevoelens en emoties bagatelliseer en ontken.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik geïrriteerd raak nadat hij van mij vraagt dat ik begrip heb voor zijn situatie. Als en wanneer ik de energie van irritatie in mijzelf voel naar aanleiding van de emotionele hulpvraag van een ander, dan Stop ik en Adem. Ik realiseer mij, zie en begrijp dat ik mijn menig wil doordrukken omdat ik van oordeel ben dat de ander zich moet baseren op de feiten en in wezen verlang dat hij zijn emoties en  gevoelens van onmacht niet mag erkennen.

Ik stel mijzelf ten doel dat ik mijzelf niet langer wil profileren door iemand anders op zijn verantwoordelijkheid aan te spreken nadat ik van mening ben dat de ander zijn gevoelens en emoties eerst moet stoppen en zich eerst op de feiten moet richten.

 

 

Dag 407 Hooghartige houding

Ik denk dat ik het slachtoffer ben van de woorden van een ander. Want naar aanleiding van mijn goed bedoelde uitspraak heeft de ander kritiek op mijn bijdrage zegt ‘jij denkt dat je beter bent dan mij want jij wil je boven mij plaatsen’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik denk dat ik het slachtoffer ben van andermans gedrag omdat ik veronderstel dat mijn goed bedoelde positieve woorden niet op waarde worden geschat en vervolgens denk dat mijn bijdrage niet gewaardeerd wordt.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik denk dat ik een goed mens ben en de ander slecht, de ander devalueer en ook idealiseer omdat ik verlang en verwacht dat de ander mij voor zijn niet-respectvolle gedrag zijn verontschuldigingen aanbied, automatisch de ander devalueer – omdat ik denk dat hij mij moet waarderen en positief moet bejegenen omdat ik van mening ben dat de ander mij niet waardeert, mij niet idealiseert omdat ik onbewust verlang dat de ander zich onvoorwaardelijk moet realiseren, zien en begrijpen dat hij mijn ongevraagde hulp op waarde moet schatten, omdat ik hem wil helpen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijzelf niet oprecht onder ogen kom omdat ik van een ander verlang dat hij mijn oorspronkelijke goedheid – mijn zelfoprecht eenheid en gelijkheid principe in mezelf als mijzelf moet waarderen, dat ik door mijn verwachting, door iets positiefs van een ander te verlangen mijzelf en mijn zelfoprecht devalueer.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik negatieve emoties in mijzelf ervaar zodra de ander kritiek heeft op mij, naar aanleiding van de woorden die de ander in mijn richting uitspreekt, dat ik volgens hem hooghartig ben, mij in mijn doen boven hem wil plaatsen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik naar aanleiding van en in relatie tot de uitspraak van de ander in mijzelf een gevoel van minachting ervaar.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard onder invloed van mijn mind aanname, mijzelf en mijn zelfoprechtheid toesta, dat ik mij onheus bejegend voel, naar aanleiding van de mening van een ander die mijn bijdrage om hem effectief te ondersteunen omschrijft als hooghartig en omdat ik mij volgens hem en ten koste van hem boven hem wil profileren, alsof ik beter ben dan hem, volgens hem hooghartig ben, waardoor ik denk dat hij denkt dat hij minder is dan mij.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik naar aanleiding van de uitspraak en in relatie tot de woorden van de ander die zegt: ‘jij wilt je boven mij plaatsen’ niet in reactie schiet en mij niet wil verdedigen omdat ik besluit dat ik een time-out inlas en besluit deze als/dan situatie te verlaten.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik deze situatie verlaat met de woorden ‘ik doe niets meer voor jou’, mij realiseer, zie en begrijp dat ik mij naar aanleiding van de woorden van een ander onmachtig voel en wanhopig wordt omdat ik geen controle kan uitoefen op een constructieve, zonder reactie voortgang en communicatie, dat ik besluit uit deze situatie weg te gaan en mijzelf te bezinnen en mijn rol tijdens dit gesprek onder ogen wil komen nadat de ander van mij verlangt dat ik mijn excuus aanbiedt voor het feit dat de ander veronderstelt dat ik mijn hooghartigheid profileer in zijn nadeel.

Als en wanneer ik mijn bijdrage ervaar, dat ik door een ander onheus bejegend wordt nadat hij mij beschuldigt van het feit dat ik hem onheus behandel, dan Stop ik en Adem.

Ik realiseer mij dat ik op het moment dat de ander in reactie schiet mijzelf niet meer wil verdedigen met woorden ‘ik doe niets meer voor jouw, omdat ik mij realiseer, zie en begrijp dat ik niet definitief kan toezeggen dat ik nooit niets meer zal doen voor de ander, woorden zijn die ik niet kan Leven vanuit het eenheid en gelijkheid principe, door mijn woorden ongelijkheid creëer in mijzelf naar aanleiding van de woorden van de ander, mijn reactie in mijzelf onder ogen moet komen, omdat ik verwacht van de ander dat hij mij positief bejegend een verwachting van mijzelf betreft die ik in mij als de energie van ongelijkheid manifesteer omdat ik teleurgesteld ben door de woorden van de ander, verwacht dat mijn bijdrage op waarde wordt geschat, waardoor ik van de ander verlang dat hij mijn ongelijkheid in mijzelf voedt met overeenkomstige positief geladen positieve bevestiging, omdat ik mij realiseer zie en begrijp dat ik mij onheus bejegend voel.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat de ander mij naar aanleiding van mijn woorden in een vorig gesprek waar ik heb gezegd dat ik van mening ben dat de ander niet vanuit zijn gevoelens moet reageren, in plaats daarvan zich moet richten op feitelijke feiten, dat ik naar aanleiding van en op de woorden van de ander die van mening is dat naar zijn gevoelens nooit geluisterd werd/wordt, op deze uitspraak een oordeel heb, in mijn mening die ik uitspreek naar de ander, de ander veroordeel en volgens hem veronderstel dat ik zijn gevoelens en emoties bagatelliseer en ontken, nadat hij zegt dat ik zijn gevoelens en emoties niet erken omdat die volgens mij en niet mogen zijn, dat ik vervolgens geen begrip heb voor zijn onmacht en door mijn mening macht wil uitoefenen op zijn keuze waarin ik verlang dat hij niet zo emotioneel moet reageren en zich moet richten op de feiten en verantwoordelijkheden waarop hij wordt aangesproken, waardoor hij emotionele weerstand ervaart, mij realiseer, zie en begrijp dat ik in wezen zijn reactie ontken, dat ik daarom boven hem wil plaatsen door mijn hooghartige uitspraak dat hij niet emotioneel moet/mag reageren, mij niet realiseer zie en begrijp dat hij van mij vraagt dat ik begrip heb voor zijn situatie.

Als en wanneer ik mij beledigd voel naar aanleiding van de hulpvraag van een ander, dan Stop ik en Adem.

Ik realiseer mij, zie en begrijp dat ik mijn menig wil doordrukken omdat ik van oordeel ben dat de ander zich moet baseren op de feiten en verlang dat hij zijn gevoelens van onmacht niet mag erkennen.

Ik stel mijzelf ten doel dat ik mijzelf niet langer wil profileren door iemand anders op zijn verantwoordelijkheid aan te spreken nadat ik van mening ben dat de ander zijn gevoelens en emoties eerst moet stoppen en zich eerst op de feiten moet richten. Ik realiseer mij dat ik een oordeel heb op de manier waarop de ander zijn gevoelens van onmacht communiceert waardoor ik door mijn mening te ventileren zijn negatieve gevoelens van onmacht versterk waardoor ik meer ongelijkheid in de wereld manifesteer omdat ik participeer in mijn hooghartige veronderstelling waarmee ik van een ander verlang hoe degene zich volgens mij dient te gedragen.

 

Wordt vervolgd

Dag 406 mindcirkels

Naar aanleiding van blog 405 vervolg ik in deze blog met Zelfvergeving. In mijn volgende blog volgt hierop Zelfcorrecties.

Kort samengevat veronderstel en denk ik dat ik door anderen negatief wordt beoordeeld op mijn gebrek aan geld. In mijn gedachten fantaseer ik realiseer mij, zie en begrijp dat ik terugdenk aan vroeger en mij ervaringen herinner, dat ik net als toen wéér meer geld bezit. Hierdoor raak ik ‘the exaltation mindset’ en verlies het contact met de realiteit in Hier omdat ik in mijn geest afgescheidenheid manifesteer door mijn participatie in de ‘exaltation’ energie naar aanleiding van mijn fantasie, vervoering en verrukking gedachten.

Betekenis exaltation:

the exaltation de trance ; de extase (v) ; de betovering (v) ; de vervoering (v) ; de verrukking (v) ; de geestvervoering (v)

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard omdat ik denk dat ik weinig tot geen geld bezit veronderstel en aan mijzelf mijn gedachten onthul ‘daarom kan ik minder leuke dingen doen of het onderhoud van een auto bekostigen’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik van mening ben dat ik door geld gebrek, door een vrouw/partner niet op waarde wordt geschat.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard omdat ik denk dat ik door geldgebrek door een ander niet wordt gezien veronderstel dat ik door een vrouw wordt afgewezen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik negatief oordeel over de bedoelingen van een vrouw.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik veronderstel dat ik door een ander niet op waarde wordt geschat.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik denk dat ik door een ander niet wordt gezien waardoor ik vervolgens denk dat ik door iemand buiten mijzelf wordt afgewezen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij vergelijk met andere mensen die een baan hebben.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijzelf met anderen vergelijk en mijn huidige financiële situatie veroordeel waardoor ik in mijzelf negativiteit, afgunst & jaloezie ervaar.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik betaald werk associeer met onafhankelijkheid & zekerheid.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijnzelf vergelijk met geld waaraan ik mijn waarde ontleen als de mens die ik in wezen ben.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard omdat ik mijzelf en mijn waarde ontleen aan de hoeveelheid geld wat ik bezit het gespreksthema geld in relatie tot een vrouw zolang mogelijk ontwijk.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijn eigenwaarde & identiteit baseer op het niet of wél bezitten van geld.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat de hoeveelheid geld wat ik bezit fungeert als startpunt om mijn eigenwaarde & identiteit positief of negatief te beoordelen waardoor ik in mijzelf door mijn gedachten aan geld en hoe ik hierop beoordeeld wordt in mijzelf door mijn gedachten energie manifesteer hetgeen invloed heeft op mijn geest.

Als en wanneer ik het ontstaan van energie in mijzelf door mijn gepolariseerde mind gedachten manifesteer, dan Stop ik en Adem.

Ik realiseer mij, zie en begrijp dat ik mijn negatieve of positieve energie, in relatie tot mijn mind eigenheid & identiteit door mijn gedachten manifesteer, participeer in mijn mind, waardoor ik mijzelf toesta en aanvaard dat ik in mijzelf participeer in de energie van afgescheidenheid, geen eenheid en gelijkheid met mijn fysiek Gewaarzijn in Hier wandel.

Ik realiseer mij, zie en begrijp dat ik veronderstel/oordeel ‘wie ik ben’ wordt door mijzelf bepaald door de hoeveelheid geld wat ik tijdens dat moment bezit:

  • tijdens weinig geld bezit = mijn mind bevat negatief geladen energie
  • tijdens méér geld bezit = mijn mind bevat positief geladen energie.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik denk zodra ik meer geld bezit de hoeveelheid geld fungeert als middel/doel hetgeen mijn stemming en zijn bepaald.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik in mijn denken focus op méér geld bezit waardoor ik denk dat ik in mijzelf méér positiviteit ervaar en door méér geld bezit opgewekter ben, vrolijker en zelfverzekerder.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijn eigenwaarde en identiteit afmeet aan de hoeveelheid geld en veronderstel – ‘meer geld = betekent minder onzekerheid’. lol

Als en wanneer ik denk dat anderen mijn eigenheid & identiteit positief of negatief beoordelen naar aanleiding van de hoeveelheid geld wat ik bezit, dan Stop ik & Adem.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik in relatie tot weinig geld bezit in mijzelf de energie van negativiteit manifesteer waardoor ik mij melancholisch, terneergeslagen, minderwaardig en verslagen voel.

Als en wanneer ik door negatief oordelende gedachten denk ik bezit minder geld, mij vervolgens realiseer, zie en begrijp door mijn gedachten aan minder geld = meer mind negatieve onzekerheid.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik bij de gedachten aan meer geld in het verleden van mijn herinnering leef en mijzelf vergelijk met mijn ervaring waarin ik meer geld bezat kon kopen wat ik wilde.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik door het negatief oordeel in mijzelf veronderstel ‘omdat ik nu geldgebrek heb’ beland ik in een emotionele crisis en terugval in zelfdestructief gedrag omdat ik denk dat ik op de hoeveelheid geld wordt beoordeeld door mensen in mijn omgeving.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik door mijn negatief geladen gedachten in mijzelf participeer in de energie van negativiteit waardoor ik vervolgens onverschillig wordt, een overlevingsmechanisme is voor mij, mijn manier is om met de tegenslag van geldverlies om te gaan mij realiseer, zie en begrijp dat ik in mijzelf aan het verlies van geld, statusverlies en verlies van mijn eigenwaarde impliceert omdat ik aan de hoeveelheid/hoogte van het geldbedrag dat ik bezit de waarde van mijn eigenwaarde en identiteit ontleen. oeps.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard wanneer ik destructief gedrag inzet om bij anderen reacties uit te lokken. Als en wanneer ik snak naar erkenning & waardering van anderen, dan Stop ik & Adem.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik zelfdestructief gedrag heb ingezet om voorgaande heftige negatieve emoties, zoals schaamte, schuldgevoel, mislukking en falen te reguleren, waardoor de negativiteit die ik in mijzelf manifesteer in de vorm van angst voor nabijheid of angst voor verlating blijft voortbestaan.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijzelf niet op waarde schat is ontstaan als kind, een negatief oordeel betreft waardoor ik primair focus op de negatieve aspecten van mijn jeugd en in mijzelf participeer in de energie van negatieve aandacht waardoor ik in mijn mind denken, voelen en gedrag, de energie van negativiteit manifesteer waardoor ik vanzelf mensen wegduw.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat zodra ik denk ‘als ik weer meer geld heb, dan ben ik zelfverzekerder, flexibeler en minder afhankelijk van de mening van een vrouw, veronderstel want : ‘als’ ik meer geld bezit ‘dan’ dat zij mij niet langer afwijst vanwege mijn geldgebrek. Als en wanneer ik mijzelf afwijs vanwege mijn gedachten ‘ op mijn geldgebrek wordt ik door anderen negatief beoordeeld’, dan Stop ik en Adem.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik in mijzelf aandacht schenk aan de veronderstelling ‘negatief oordeel’ ‘mijn geldgebrek betekent afwijzing’.

Wordt vervolgd met Zelfcorrecties.

Soul of Money free record….

 

Dag 405 Exaltation

Exaltation = a feeling or state of extreme happiness. Watch the Desteni hangout.

the exaltation de trance ; de extase (v) ; de betovering (v) ; de vervoering (v) ; de verrukking (v) ; de geestvervoering (v)

Omdat ik weinig tot geen geld bezit kan ik minder leuke dingen doen of het onderhoud van een auto bekostigen. Ik ben van mening dat ik door geld gebrek, door een vrouw/partner niet op waarde wordt geschat. Door geldgebrek wordt ik niet gezien. Hierdoor denk ik dat ik door de vrouw wordt afgewezen.

Ik realiseer mij, zie en begrijp dat ik negatief oordeel over de bedoelingen van een vrouw omdat ik veronderstel dat ik door haar niet op waarde wordt geschat, niet wordt gezien waardoor ik denk dat ik door haar wordt afgewezen.

Ik realiseer mij dat ik in relatie tot mensen die een baan hebben mijzelf met hen en mijn huidige financiële situatie vergelijk, door mijn oordeel in mijzelf negativiteit, afgunst & jaloezie ervaar.

Ik realiseer mij dat ik betaald werk associeer met onafhankelijkheid & zekerheid en door dit oordeel het gespreksthema over geld in relatie tot een vrouw zolang mogelijk ontwijk.

Ik realiseer mij dat ik mijn eigenwaarde laat bepalen & baseer op het niet of wél bezitten van materieel bezit.

Ik realiseer mij dat deze positieve en negatieve oordelen in mijzelf energie genereert, invloed heeft op mijn geest, ontstaan door mijn gepolariseerde mind gedachten.

Ik realiseer mij, zie en begrijp dat ik mijn negatieve of positieve eigenheid in hier zelf bepaal hetgeen mijn afgescheidenheid van mijn fysiek Gewaarzijn in Hier bepaald.

Ik realiseer mij, zie en begrijp dat ik veronderstel/oordeel ‘wie ik ben’ wordt door mijzelf bepaald door de hoeveelheid geld wat ik tijdens dat moment bezit:

  • tijdens weinig geld bezit = mijn mind bevat negatief geladen energie
  • tijdens méér geld bezit = mijn mind bevat positief geladen energie.

Ik realiseer mij zodra ik aan meer geld denk, via mijn mind, de hoeveelheid geld fungeert als middel/doel waardoor ik tijdens méér geld bezit in mijzelf méér positiviteit ervaar, opgewekter ben, vrolijker, zelfverzekerder. Dus meer geld = minder onzekerheid.

Dit in tegenstelling tot tijdens weinig geld bezit. Hierdoor voel ik mij melancholisch, terneergeslagen, minderwaardig en verslagen. Dus minder geld = meer onzekerheid.

Ik realiseer mij dat ik in het verleden meer geld bezat en kopen kon wat ik wilde. Door mijn negatief oordeel ‘ik heb nu geldgebrek’ beland ik in een emotionele crisis en terugval in zelfdestructief gedrag.

Ik realiseer mij dat ik vervolgens onverschillig wordt, voor mij een manier is om met tegenslagen om te gaan en dat ik tijdens een terugval mijn zelfdestructieve gedrag een overlevingsmechanisme is geworden.

Ik realiseer mij wanneer ik destructief gedrag inzet om bijvoorbeeld reacties uit te lokken bij anderen, (erkenning, waardering) dan wordt dit gedrag ook altijd ingezet om voorgaande heftige negatieve emoties te reguleren, zoals mijn negativiteit in de vorm van angst voor nabijheid of angst voor verlating en het niet gezien zijn als kind. Ik realiseer mij zodra ik denk ‘als ik weer meer geld heb, dan ben ik zelfverzekerder, flexibeler en minder afhankelijk van de mening van een vrouw omdat zij mij minder snel afwijst vanwege mijn geldgebrek. Geldgebrek = afwijzing.

Geldgebrek = afwijzing gedachten resulteert vervolgens in terugval & zelfdestructief gedrag:

  • te weinig tot niet eten;
  • teveel roken;
  • overmatig alcoholgebruik;
  • mezelf uit contact terugtrekken;
  • rommel maken in huis;
  • de boel de boel laten (onverschilligheid);
  • losbandig seksleven,
  • ruzies uitlokken of mensen weg duwen.

Ik realiseer mij zodra ik zelfdestructief gedrag vertoon, dat ik minder bewust in het leven sta en vaak slechter opgewassen ben tegen tegenslagen en ik neem dan vaak mijn eigen verantwoordelijkheid niet. Het lijkt alsof alles mij zomaar overkomt en dat ik niet in staat ben om het gebeuren te verteren.

Ik realiseer mij dat ik bij een terugval vaak niet een positieve wending kan geven aan mijn leven. Het afleren van (zelf) destructief gedrag kost veel inspanning. Iets wat je, je hele leven gedaan hebt en wat voor jou op wat voor een manier dan ook “gewerkt” leek te hebben is moeilijk af te leren.

Ik realiseer mij, zie en begrijp dat stap een Gewaar worden van patronen in mijzelf is. In deze blog realiseer ik mij dat ik mijzelf negatief evalueer. Mijn gebrek aan financiële middelen is hier aanleiding voor omdat ik veronderstel dat vrouwen mij negatief beoordelen op/door mijn geldgebrek.

Ik realiseer mij dat ik recent heb meegemaakt dat vrouwen afhaken zodra zij horen over mijn financiële situatie. Omdat zij geld, net als ik, automatisch in verband brengen met leuke dingen doen, er leuk uitzien.

Ik realiseer mij zie en begrijp dat ik veronderstel dat ik met méér geld, als mens die ik dán ben, aantrekkelijk ben voor een ander. Dit negatief zelf oordeel belemmert mij uiteindelijk om openlijk en oprecht te communiceren over mijn financiële situatie.

Ik realiseer mij dat ik initiatief wil nemen om een vrouw te ontmoeten maar mijn gedachten aan geld gebrek boezemen mij angst, faalangst, minderwaardigheid en onzekerheid in waardoor ik zelf destructief wordt en de rol van slachtoffer inneem in mijn gedrag.

Realisaties-

Door de Desteni Tools ben ik Gewaar geworden van dit zelfdestructief mechanisme in mijzelf. Dit werd bevestigd tijdens een training agressie via mijn werk waarin omgaan met geweldsituaties centraal staat. Bewustzijn van mijn instinctieve en emotionele reacties door training, oefening, zelfkennis vormt het startpunt om mijn zelfdestructief gedrag dat ontstaat door mijn zelfoordeel onder ogen te komen en effectief om te buigen naar zelfcontrole in de vorm van zelf richting bepalen door mijn gedrag en mind te herdefiniëren.

In de eerste plaats is herkenning, erkenning en begrip belangrijk. Erkennen van de gevoelens en het weten waar het vandaan komt. Door zaken uit je verleden te verwerken en op te ruimen geef je jezelf de ruimte bewuster te kunnen leven. Door Gewaarzijn en bewuster in het leven te staan en jezelf aan onderzoek te onderwerpen kun je al een begin maken met de oplossing = zelfkennis en zelfgewaarzijn. Je moet leren omgaan met die innerlijke gevoelens van het slachtoffer zijn, het hebben van te weinig Gewaarzijn, te weinig zelfvertrouwen dat ontstaat door training, oefening en zelfkennis.

Het uiteindelijke doel is immers toch dat je, je eigen verantwoordelijkheid leert te nemen voor je eigen leven en je gedragingen, ongeacht wat ander mensen jou aan hebben gedaan.

Er is een mogelijkheid om via deze DIP-LITE tools jezelf hulp, inzicht, begrip en ondersteuning te bieden. Dus een oplossing is er meestal wel.Naast dat jezelf aan de slag gaat wordt je ondersteunt door een buddy die deze reis zelf maakt. De reis naar Gewaarzijn en zelf richting bepalen wat het beste is vóór Alle Leven.

Wordt vervolgd met Zelfvergeving in volgende blogs.

Dag 404 Living word – Strange

When I think about the meaning of the word Strange: out of range – aria of variation, the dimension and influence within my mind = remembers me that strange is bad, not cooperative in accordance with established standards which I am deviate from as a gueer or narcissist and not curiously or interrogatively = a stranger who is not involved in the welfare of others = someone using his identity as a norm = which used as better, more important and positive = in contrast to others who are thus less important and negative.
This deviant behavior manifests the other in his presence which is visible as his beliefs in relation to others. WHen one is thinking – my clothes are nicer, my garden is better cared. my car shines slightly more. The stuff in my house is better quality than those of the neighbors. My children speak with two words, they are friendly because they do not ask a lot. Because we told them to do and think our way.
Read my blogs for context day 402 and day 403.
Strange:
Strange- unusual or surprising in a way that is unsettling or hard to understand. I realize, see and understand when somebody telling me ‘you are a strange man’ experience the energy of indignation, I Stop I breath.
Strange person: stranger danger – unusual or surprising, unsettle – cause to feel anxious or uneasy; disturb – not in contact with a sense of mind security and mind predictability.
Strange- silly – idiot – clown – not serieus – in the beginning it was child jolly/frolicsome.
I realize and see after V was critical and unpredictable – not able to be predicted – I was thinking V is not predictabel So, because I had decided, accept and allowed myself V’s behave is nof safe and secure I have to impress him with my jolly behave. So I start thinking when wil V change his behave into friendliness and happiness. lol.
The blame game and make others reponsible for the thoughts wich I create is the stratingpoint to change within me.