Dag 464 Verwarring

Van mijn klantmanager van de gemeente waarvan ik uitkering ontvang kreeg ik via email het aanbod om deel te nemen aan een traject naar betaald werk. Dit in combinatie met fysieke inspanning. Met als doel ‘fysieke en mentale hindernissen leren overwinnen en werknemersvaardigheden aanleren’. Vaardigheden zoals tijdig aanwezig zijn, groepsafspraken nakomen of tijdig afmelden bij afwezigheid.

Omdat ik sinds 2015 vrijwilligerswerk verricht en altijd op tijd aanwezig ben en samenwerk met collega’s wilde ik vooraf aan de ‘Kick Off’ van het project een gesprek plannen met mijn klantmanager en in samenspraak het nut van deelname bespreken.

Via emailbericht reageerde ik op zijn bericht en deed een verzoek voor dit gesprek. Omdat ik mijn klantmanager een tijd niet gesproken had, had ik het verzoek voorzien van een korte toelichting van mijn vrijwilligers werkzaamheden, taken en verantwoordelijkheden. Op dit verzoek kreeg ik geen respons. Een tijd later ontving ik per post een beschikking van de gemeente met daarin nieuwe afspraken.

Door een aanpassing in de beschikking ervaar ik innerlijk weerstand. Omdat dit punt voorschrijft ‘U moet zo snel mogelijk weer in uw levensonderhoud voorzien, door aangeboden werk aan te nemen’. Naar aanleiding van deze stappen heb ik telefonisch een afspraak gemaakt en een gesprek gehad met mijn klantmanager.

Want volgens een brief die ik heb ontvangen moet ik me komende week verplicht melden voor een voorlichtingsbijeenkomst van een organisatie die nieuwe medewerkers wil werven voor de functie van productiemedewerker. Een bedrijf die hier in de buurt auto’s bouwen. Er wordt van me verwacht dat ik tijdens deze bijeenkomst een korte vragenlijst invul waarna ik op een andere dag ingepland wordt voor een selectietest op de computer. Deze test meet o.a. taalkennis en werktempo. Aansluitend volgt een gesprek met het uitzendbureau en met een rayonleider. Als ik hiervoor slaag mag (moet) ik een week later starten. De eerste negen weken werken nieuwe medewerkers die geworven worden vanuit een uitkeringssituatie met behoud van uitkering.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk ergernis ervaar omdat ik door de gemeente verplicht wordt productiewerk aan te nemen wat ik niet ambieer.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik zelf niet mag kiezen  waar ik wil werken omdat ik hiertoe verplicht wordt door de gemeente.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk fysieke misselijkheid en energetisch walging ervaar bij de gedachte ‘ik moet orders opvolgen van de gemeente’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk de energie van bazigheid en arrogantie ervaar naar aanleiding van de manier waarop de klantmanager zijn verplichting aan me oplegt’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb door de manier waarop de klantmanager communiceert te denken ‘het lijkt alsof ik zijn slaaf ben omdat ik zijn orders moet gehoorzamen’ ‘want anders werk ik niet mee, en als ik niet meewerk loop ik de kans gekort te worden op mijn tóch al schrale uitkering’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk weerstand ervaar naar aanleiding van het emailbericht aan mijn klantmanager, waarin ik oprecht toelicht welke vrijwilligers werkzaamheden ik verricht.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat mijn oprechte communicatie tegen me gebruikt wordt.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk verwarring ervaar omdat mijn klantmanager mij niet uitnodigt om in een gesprek de verandering die de gemeente voor ogen heeft te communiceren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat de klantmanager nalaat samen met mij mijn weg naar duurzaam betaald werk te bespreken.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik teleurgesteld ben over de manier van handelen van de gemeente omdat mij niet gevraagd wordt welk werk ik nu ambieer.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk de energie van ergernis ervaar omdat ik veronderstel dat de oprechte informatie in mijn emailbericht door mijn klantmanager misbruikt wordt.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat de oprechtheid die ik als toelichting beschrijf in het emailbericht bij het verzoek voor een gesprek, door mijn klantmanager misbruikt wordt.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat mijn klantmanager suggereert dat hij mijn toelichting als bron van informatie bij zijn onderzoek naar mijn arbeidsmarktsituatie.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat mijn oprechtheid door de klantmanager misbruikt wordt.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik door de beschikking van de gemeente van slag raak, omdat ik denk dat anderen bepalen in welke richting ik moet bewegen. Als en wanneer ik veronderstel dat door mijn oprechte informatie uitwisseling mijn positie wordt misbruikt omdat anderen voor me bepalen, Stop en Adem.

Ik realiseer me dat ik van slag raak door mijn gedachten dat anderen mijn oprechtheid misbruiken, door te denken dat de klantmanager zijn positie misbruikt omdat hij mijn informatie gebruikt als middel om me in een richting te delegeren, dwingen, commanderen die ik niet voor ogen heb.

Ik stel mezelf ten doel dat ik een bezwaarschrift schrijf waarin ik argumenten benoem en onderbouw met feiten waaruit blijkt dat ik een andere werkomgeving ambieer die ik al met mijn klantmanager heb besproken, en mijn richting in dit bezwaar beschrijf met concrete doelen, die afwijkt en anders is dan de richting die de gemeente voor ogen heeft.

https://eqafe.com/p/perspective-vs-interpretation-reptilians-part-565