DAG 560 zwakkeling.

Naar aanleiding van genegeerd worden door L, communiceer ik mijn ongenoegen via WhatsApp ‘Hee What’s-up’. Hierop vervolgd L: ‘ja ik stop ermee’. Waarop ik beschuldigend reageer met: zwakkeling. Waarop L volgt: ‘dat is dan maar zo. Zullen we het netjes houden? ‘Zwakkeling’ komt niet zo aardig over.’

Ik realiseer me zie en begrijp dat ik dit welles nietes spel vervolg met de opmerking:’ ik vind het ongepast om niets te laten weten. Denk daar eens over. Wel zo netjes. Fatsoen en respect moet je doen.’

De moraal van dit verhaal. Met L heb ik een afspraak gepland waarop ik vervolgens niets meer verneem dat we elkaar daadwerkelijk zullen ontmoeten. Ik begin mijn gesprek met: ‘gaat het nog door vanmiddag.’

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb nadat ik geen bevestiging van L ontvang of dat de afspraak van vanmiddag door gaat, innerlijk participeer in de energie van het ongewisse.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb geaccepteerd en toegestaan deel te nemen aan de energie van het onbekende.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat het onbekende me vertelt dat ik in mijn denken overgelaten ben door het feit dat ik niet geïnformeerd word over de aanleiding waarom de afspraak niet zal doorgaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik L beschuldig omdat ik innerlijk irritatie ervaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard te geloven dat ik onbelangrijk ben om geïnformeerd te worden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik als zijnde oninteressante personage op mezelf sta en alleen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb geaccepteerd en toegestaan dat ik alleen naast de samenleving sta.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb geaccepteerd en toegestaan dat mijn geest me zegt het maakt niet uit wat jij ervaart met laat je achter in het ongewisse.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik overgelaten word aan de grillen van de ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb innerlijk onbegrip ervaar door de onduidelijkheid die het ongewisse in mij manifesteert.

Als en wanneer ik innerlijk onbegrip ervaar getriggerd door de ander waarvan ik duidelijkheid verlang, dan Stop ik en Adem. Ik realiseer me zie en begrijp dat ik door de energie van het ongewisse onduidelijkheid ervaar omdat ik niet geïnformeerd wordt en betrokken bij de uitleg over het cancelen van een afspraak waarnaar ik zelf informeer.

Ik realiseer me zie en begrijp dat ik de energie van het ongewisse ergens in mijn leven heb aanvaard, tijdens mijn jeugd waarin ik informatie miste en onduidelijkheid naar aanleiding van een ingrijpende keuze van iemand in mijn omgeving waardoor ik dacht dat mijn aanwezigheid van geen belang was voor die persoon die me alleen had achtergelaten met vragen hetgeen ik innerlijk ervaar en de energie van het ongewisse manifesteer waarop ik onzekerheid en irritatie ervaar omdat de situatie innerlijk onduidelijkheid creëert.

Als en wanneer ik me niet gezien ervaar dan Stop ik en Adem.

Ik stel mezelf ten doel dat ik mijn innerlijke ervaring niet projecteer op mijn omgeving en mijn beschuldiging Stop en Adem.