Dag 468 Trots 3 Pass It On

‘Ben je ook trots op jezelf, want ik ben wel trots op jou’. Dit naar aanleiding van de prestatie die je geleverd hebt’. Uuh, Nee! Na dit ‘compliment’ van een bekende werd ik me innerlijk gewaar van de energie van wantrouwen. Omdat ik naar aanleiding van een compliment innerlijk wantrouwen heb ervaren, besprak ik dit punt tijdens chat met mijn buddy.

‘Kan ik iets of iemand vertrouwen, als ik innerlijk wantrouwen ervaar. Zelfs in relatie tot iemands woorden of daden in de waarneembare realiteit? Nee. ‘Want je zou denken dat ik dan weet wat ik aan iemand (of aan mezelf) heb’. Echter het woord wantrouwen plopte prominent in mijn bewustzijn op en werd me innerlijk gewaar van de energie van wantrouwen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik naar aanleiding van een compliment van een ander innerlijk wantrouwen ervaar.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb als ik een compliment ontvang vervolgens innerlijk geen vertrouwen ervaar.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb als ik van iemand een compliment ontvang, wantrouwen manifesteer en me realiseer, zie en begrijp dat ik innerlijk participeer in onderdrukt ‘wantrouwen’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk twijfels en angst ervaar omdat ik het waarheidsgehalte van iemands opmerking niet ervaar.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk participeer in de energie van wantrouwen omdat iemand me zegt ‘ik ben wel trots op jou prestatie’, en me realiseer zie en begrijp dat ik hiervoor de ander mind-rationeel dankbaar ben.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb innerlijk wantrouwen te ervaren naar aanleiding van iemands compliment, hetgeen ik in deze blog beschrijf.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik een compliment associeer met positieve energie van aandacht en positieve bevestiging, hetgeen ik als kind gemist heb en als verlangen innerlijk gemanifesteerd heb vanuit mijn gedachten ‘ik krijg niet de indruk dat ik er mag zijn zoals ik ben’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik complimenten vergelijk met positieve energie.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk de energie van wantrouwen ervaar hetgeen getriggerd wordt door mijn angst idee ‘zal de ander dit compliment oprecht menen’ of zit er een addertje onder het gras’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik als kind prestaties leverde vanuit hoop, verlangen en verwachting gevoed dat mijn, in plaats van kritiek en afwijzing, gedrag positief bevestigd zou worden.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik teleurgesteld werd door mijn innerlijke hoop, verlangen en verwachting waarop mijn omgeving negatief reageerde.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik in mijn twee voorgaande blogs over ‘trots’ het aspect ‘vertrouwen’ in relatie tot mijn innerlijk wantrouwen niet onderzocht heb hetgeen ik gewaar werd in relatie tot de vraag ‘ben je ook trots op jezelf’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard  heb ‘zolang ik gedachten over iemand heb, zelf niet te vertrouwen ben’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk een ander wantrouw die me complimenteert.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik naar aanleiding van een compliment innerlijk wantrouwen ervaar. Als en wanneer ik innerlijk de energie van wantrouwen manifesteer, Stop en Adem.

Ik realiseer me, zie en begrijp zodra ik innerlijk participeer in de energie van wantrouwen, twijfels en angst ervaar naar aanleiding van een (welgemeend) compliment omdat ik een compliment (positief) innerlijk vergelijk met negatieve reacties op mijn prestaties. Dit naar aanleiding van mijn hoop, verwachting en verlangen als kind.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken ‘zodra ik een positief compliment ontvang, dan worden mijn prestaties gezien en gewaardeerd door mijn omgeving.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik veronderstel dat mijn positieve verwachtingen door mijn omgeving beantwoord wordt met negatieve reacties.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik als kind de woorden van een ander wantrouwde nadat ik me innerlijk gekleineerd heb ervaren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik een compliment van de ander niet kan vertrouwen omdat ik in mezelf participeer in de energie van angst en twijfel.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik veronderstel dat er een addertje onder het gras schuilt als mensen me een compliment geven.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik de ander wantrouw omdat ik innerlijk de energie van wantrouwen ervaar.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik een compliment negatief interpreteer.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik in relatie tot prestaties van anderen, geregeld vraag ‘ben je trots op jezelf’!!!

Als en wanneer ik innerlijk twijfel ervaar naar aanleiding van een compliment, Stop en Adem.

Ik realiseer me, zie en begrijp dat mijn interpretatie ‘trots ervaren’ negatief geladen gedachten bevat, waaruit innerlijk onderdrukte angst en twijfel emoties zijn ontstaan naar aanleiding van kind gebeurtenissen en momenten waarin ik wilde horen ‘ik ben trots op je’.

Ik stel mezelf doelen ten doel die niet afhankelijk zijn van reacties van anderen, waaraan ik me committeer en tijdens momenten waarin ik innerlijk de energie van twijfel of angst ervaar om mijn voorgenomen doel tóch te doen.

You Just have too Breath, walk and ‘Pass It On baby’. lol

Zie voor informatie onderstaande links:

http://desteni.org/

http://nlforum.desteni.org/

http://lite.desteniiprocess.com/

 

Dag 359 Betrouwbaarheid

‘Zeggen wat je doet en uiteindelijk doen wat je Zelfoprecht toezegt’.

Validiteit – zegt iets over de inhoud: wordt er gemeten wat de bedoeling is. Wanneer u mensen op straat vraagt of ze wel eens stelen, is de kans groot dat de dieven onder hen dit zullen ontkennen. Op basis van een dergelijk onderzoek schat u het aantal dieven te laag in.

Betrouwbaarheid heeft te maken met de stabiliteit van het onderzoeksresultaat. Wanneer het onderzoek zou worden herhaald, komen dan dezelfde resultaten naar voren? Bij het bovengenoemde voorbeeld kunnen de resultaten betrouwbaar zijn, omdat het percentage dieven dat liegt altijd ongeveer even groot is.

Erkennen  gaat over het eerlijk en oprecht schrijven en uitspreken van jouw gedachten, emoties en gevoelens die aansluiten bij jouw overtuigingen en veronderstellingen.

Ontkennen en stukjes informatie weglaten leverde mij spanning op. Mijn geweten = overtuigingen van hetgeen ik eerlijk wist. Uit ervaring weet ik inmiddels dat als ik Informatie anders dan ik denk communiceer, resulteert in frictie, ruis en weerstand.

Gouden kooitje.

Je moet goed begrijpen dat zelfoprechtheid niet over het uitspreken van je gedachten, emotionele en gevoelsmatige reacties gaat. Nee, zelfoprechtheid komt niet van de mind, jouw gedachten en overtuigingen – velen begrijpen zelfoprechtheid, zelfeerlijkheid verkeerd – als je denkt dat zelfoprechtheid is dat je uitspreekt wat er in je bewuste mind is… nee, dat is oprechtheid.

Oprechtheid is wanneer je spreekt vanuit jouw bewuste-mind – gedachten, herinneringen, ervaringen emoties of gevoelens. ZELFoprechtheid is wanneer je JOU uitspreekt. We zijn in het proces van het beseffen wat zelfoprechtheid is, daarom: ‘spreek’ in je schrijven ‘uit wat er is’ en daardoor zul je ontdekken wat zelfoprechtheid voor jou als jou, is.

Velen vragen: ‘maar als ik van de mind ben en de mind, dan zal wat ik schrijf alleen oprechtheid zijn’ – ja, maar het interessante is dat door de oprechtheid van de mind voor je te zien in woorden, je je zult realiseren wat ZELFoprechtheid als jij is. Kijk, je bestaat al zo lang in en als de mind, pratend met jezelf daarboven in je hoofd, maar nu door het schrijven zie je jezelf voor je voor de eerste keer – je staat als het ware naakt voor jezelf. En hierbinnen gebeurt iets interessants: jij ziet JIJ, jezelf en hierdoor komt zelfoprechtheid tevoorschijn…

En dan zul je beseffen dat zelfoprechtheid er altijd is geweest – maar je ontkende je eigen zelfoprechtheid, omdat je ‘jou’ al zo lang hebt ontkend – door te doen alsof je een mind-bewustzijn-systeem bent, omdat je bang was voor jezelf en daarom bang was om Zelfoprecht te zijn.

Als je zelfdirectief richting geeft aan jouw doelen en het commitment waar jij voor staat doe je dit vanuit Zelfoprechtheid. Degene die je bent in je oorspronkelijke kern.

Zelfverantwoordelijk zijn betekent dat jij oprecht jouw gedachten, emoties en gevoelens kunt communiceren. Dit vraagt om commitment, oefening, inzet en oprechtheid.

Experimenteren, om uit jouw gouden kooi te stappen, wie je kunt vertrouwen begint DUS bij jezelf oprecht onder ogen kunnen komen. Zelfoprechtheid realiseren kun je verwezenlijken door middel van Zelfvergeving schrijven en Gewaar worden van jouw mind die o.a. bestaat uit gedachten, emoties en gevoelens.

Zelfonoprechtheid

Als je je ervan bewust bent dat iemand onoprecht is met zichzelf op welke manier dan ook – niet naar het systeem, maar naar het leven – en je niets doet omdat je bang bent of omdat het risico te groot is, dan ben je één met en gelijk aan zelfonoprechtheid en ga je onderuit. Dit is de sleutel tot transformatie op alle manieren – het praktische punt van het zelf verantwoordelijk zijn voor allen als zijnde zelf in elk moment.

Dag 350 Living word: gezondheid

Sounding: gezondheid – klinkt als

Gezondheid, ik wil zonder zonde zijn. Zonder fouten. Heel zijn. In de weerstand van zonde de zon zijn. ZONDEr gebreken. Perfect zijn. Zonder beperkingen heel zijn. Bestaan als eenheid want dan kan ik kritische argumenten in mijzelf laten vervagen. Zodat mijn omgeving mij niet langer aan kan spreken op mijn beperkingen en de negativiteit in mij.

Deze negativiteit wil ik met betogen, beweringen, argumenten aanvoeren, redeneren, redetwisten, disputeren, beredeneren, tegenspreken, bewijzen zoeken, redekavelen en overtuiging tegenspreken. Wat gebeurt er vervolgens met deze negativiteit waaraan ik aandacht schenk?

Wat ermee gebeurt door aan negativiteit aandacht schenken is mijn gedachten van feedback voorzien die ik ervaar als kritiek en negativiteit. Ik ben eraan gewend geraakt. Bekend zijn met de ZONDE in mij waaraan ik aandacht schenk.

Vanuit mijn gewenning ‘focus’ en verwacht ik op kritiek’ waardoor ik mijzelf beperk tot kritiek, negativiteit, destructie naar redenen zoek om deze/mijn mind gedachten en argumenten van bewijzen te voorzien en daardoor te continueren.

Ik realiseer mij dat ik mijn gezonde kind zijn ingewisseld heb voor argumenten en bewijzen die mijn beperking en negativiteit illustreren.

Prosperiteit is een synoniem van gezondheid hetgeen verwijst naar zegen, meeval, bloei en succes. Deze geZONdheid associeer ik vanuit mijn negatief geladen zonde/gebrek hetgeen ik nog steeds verwacht.

Bijvoorbeeld als ik iets opbouw, een werkrelatie of een relatie met een vrouw. Dit contact verdwijnt weer snel omdat de negativiteit en slachtofferschap energie in mij existeert. Ik zoek naar bewijzen en argumenten die mijn negativiteit bevestigen waardoor ik redenen vind om het contact dat verbroken wordt te rechtvaardigen waardoor de negativiteit die eraan ten grondslag ligt blijft bestaan.

Naast deze negatieve invloed die ik zelf bepaal verlang ik naar positieve mind aandacht. Vanuit deze gedachten gericht ben op meeval, bloei, zegen en succes. Ik realiseer mij dat ik vanuit mijn focus op kritiek, vanuit belemmerende gedachten negativiteit creëer waardoor ik mijzelf voortdurend negatief evalueer met positiviteit compenseer deze polariteitdans met bewijzen, redenen (de rede die uit woorden en gedachten in mijn mind bestaat) en argumenten zoek om de schade die ontstaat, met beredeneren wil herstellen, verdedigen, mijn gezondheid aan het verbeteren ben.

Als ik verlang naar gezondheid zal ik eerst hetgeen ik verwacht, namelijk ik wil zonder zonde zijn en verlies van verbinding met werk en relatie met een vrouw, dan zal ik eerst mijn gedachten die focussen op zonde, fouten, gebreken en gebrek moeten ontdoen van negatief geladen energie, hetgeen ik wil maskeren met perfectie en bewijslast waarmee ik voorkomen wil dat anderen in mijn wereld mijn gebrek/minder/tekort aan gezond zijn waarnemen.

Deze energie ontstaat door mijn beperkende gedachten: ik ben minder, anderen hebben kritiek op mijn bijdrage en negeren mijn vraag naar positieve aandacht.

Door de negatief geladen kritiek in mijzelf ben ik bang voor succes omdat ik focus op gebrek hetgeen ik compenseer met mijn aanpassing aan situaties, clownesk gedrag, vriendelijk de goede vrede bewaren, door te focussen op mijn falen, mijn verslaving uit vergroten.

Hierdoor gaat de slachtoffer energie in mij naar argumenten zoeken, mind energie te continueren, het positieve vervaagd doordat het negatieve aandacht krijgt, hetgeen berust op het negatieve pamperen en nat houden door ziek zijn te gebruiken als argument om negatief gedrag: mensen wegduwen, veroordelen, bekritiseren, argumenten aanvoeren om dit te onderbouwen, beweren dat zij fouten maken, dat zij hun afspraken niet naleven, dat zij tekort schieten enz. argumenten en beweringen zijn die, informatie is die bestaat uit negatief geladen argumenten waaraan destructieve negatieve energie plakt in de vorm van gedachten en negatief geladen emoties die aanzetten tot destructief gedrag, bijv. terugtrekken uit contact, iets in gang zetten en afhaken, redenen bedenken dat anderen fout zijn en de aanleiding van deze keuzes.

Ik realiseer mij dat ik dit gebrek als tekort ervaar. Ik veroordeel mijzelf waardoor de gedachten aan negativiteit toenemen. Ik ben minder succesvol dan mijn vrienden. Zij hebben allen een baan, een auto, een koophuis en een relatie inclusief kinderen. Ik ben gefaald. Als kind heb ik al gefaald. Ik schiet tekort. Ik ben minderwaardig. Ik voldoe niet aan mijn norm. Als mensen iets tegen mij zeggen dat mijn gebrek aanraakt, dan ervaar ik hun woorden als kritiek. Als kritisch waarop ik denk zij keuren mij af. Naar aanleiding van deze gedachten voel ik irritatie en word boos.

Ik denk aan voorbeelden als mensen mijn telefoontjes negeren dat ik in de rechter bovenkant van mijn hoofd een prikkel voel die via mijn hals naar mijn hartstreek schiet. Ik ervaar deze afkeuring als melancholie. Als zeurderige pijn. Klagerig en ik denk waarom doen zij zo zeikerig. Zij focussen alleen maar op negativiteit met hun negatieve opmerkingen en aanmerkingen op gedrag van anderen. In hun woorden klinkt afwijzing van Leven, verbetering en correctie. Ik denk het lijkt wel dat wat ik doe nooit goed genoeg zal zijn.

Zonde, denk ik, dat jullie niet zien dat ik er mag zijn. Ondanks mijn gebreken verwacht ik onvoorwaardelijke aandacht van mensen. Dus door mijn aandacht te vragen verwacht ik aandacht voor iets anders dan wie ik ben. Gebrekkig en teneergeslagen verwacht en verlang ik dat jullie mij gezonde reacties toevertrouwen.

Dat ik mij niet langer onveilig voel. Ik realiseer mij dat ik angst heb om mij onvoorwaardelijk veilig te voelen. In mijzelf ervaar ik primaire focus op onvoorspelbaarheid hetgeen ik verwacht maar voorspelbaarheid en betrouwbaarheid verlang. Ik realiseer mij dat ik acteer vanuit zelfmedelijden, slachtofferschap en trauma.

Wat goed was, mijn onbevangen zijn, mijn spontaan zijn, zelfeerlijk, oprecht, vol vertrouwen zijn, mijn eenheid en gelijk gewaar zijn werd, is in mijzelf verstoord geraakt. Nu ik het woord gezondheid herdefinieer in mijn mind veronderstel en realiseer ik mij zie en begrijp dat ik in mijn gedachten denk en verwacht ik kan niet vertrouwen op succes, gezondheid en liefdevolle aandacht.

Want ik heb geen recht op succes. Omdat ik het negatieve van zonde in mijzelf wil compenseren. Om mijn veronderstelling te bevestigen onderzoek ik reacties van mensen. Ik kan achteraf zeggen, als zij afhaken, dan zijn zij onbetrouwbaar, niet loyaal en niet onvoorwaardelijk trouw aan mij. Als mensen niet reageren op mijn telefoontjes en onbereikbaar zijn zij onbetrouwbaar en niet loyaal aan mijn verwachting: ik verwacht dat je nu bereikbaar bent en reageert.

Welke functie had dit mechanisme voor mij?

Ik verwacht wanneer ik mijn kwetsbaarheid laat zien dan wordt ik gekwetst. Uit angst om gekwetst te worden onderzoek ik reacties van mensen naar aanleiding van het risico in mijzelf ik verwacht dat gekwetst ZAL worden. Deze veronderstelling in mijzelf, onderzoek/ervaar en bevestig ik waarmee ik het bekende=vasthouden, in mijn mind wil bewaren omdat ik angstig ben voor het onbekende, kunnen vertrouwen op mensen en ik krijg succes omdat ik niet zeker ben/onzeker over het feit dat ik door alle vrouwen gekwetst zal worden. Omdat ik verwacht ik wordt gekwetst zoek ik naar alle negatieve aspecten in vrouwen die mij bevestigen dat ik wordt gekwetst. Mijn angst om gekwetst te worden is ontstaan omdat ik niet de gezonde bescherming, ondersteuning en begeleiding kreeg waarna ik verlangde.

Omdat mijn moeder het onderspit delfde ten opzichte van mijn vader, zij reageerde teneergeslagen/depressed op hem wilde ik haar niet langer=angst, belasten uit angst dat zij meer en vaker teneergeslagen was wilde ik de goede vrede, onbevangen, veilige sfeer, betrouwbaarheid en voorspelbaarheid in reacties van mijn vader en moeder herstellen. Ik kon mij niet verlaten op hen. Mij niet verlaten op hen maakte mij gespannen, oplettend, wantrouwend, alert, onzeker, teneergeslagen=depressed=gevolg/oorzaak=hun/mijn gezond kind zijn is onderdrukt.

Daarvoor in de plaats/strategie ontwikkelde zich door gebrek aan gezond vertrouwen en gezonde ondersteuning een eigen kind interpretatie. Dit naar aanleiding van het gebrek aan gezonde, onbeladen harmonieuze Levende woorden en gebrek aan Levende, empatisch, affectieve, harmonieuze voor-beelden. Door de thuissituatie werd mijn gezond kind beïnvloed door mijn teneergeslagen negatief geladen interpretatie van deze situatie. Dit heb ik in mijzelf aanvaard en toegestaan. Net als ik het toen heb aanvaard kan ik mijzelf nu toestaan op mijn toenmalige gedachten een correctie toe te passen die begint met zelfvergeving.

Ik realiseer mij dat mijn focus/motivatie oog kreeg voor de teneergeslagenheid van mijn moeder. Ik wilde haar beschermen. Voor de buitenwereld wilde ik de goede vrede uitstralen. Hetgeen ik van mijn ouders verlangde. Ik kon mij niet op hun veilige gezonde ondersteuning verlaten. Dit idee heb ik los gelaten naar aanleiding van een ervaring op de lagere school.

In mijn oorspronkelijke kern was/ben ik gezond en heel. Dit oorspronkelijk en natuurlijk Gewaarzijn verlaten heb. In mijzelf heb ik ter bescherming een strategie aanvaard en toegestaan dat ik niet langer gezond en onbevangen kon zijn omdat ik mijzelf verdedig tegen de negativiteit die ik in mijzelf door mijn redekavelen rechtvaardig. Zolang ik naar anderen buiten mijzelf blijf wijzen met mijn vinger, zoek ik naar bewijzen die naar anderen wijzen. Fysieke andere mensen en voorbeelden en andere gedachten die mij willen overtuigen van het feit dat mijn negatief geladen gedachten onjuist zijn. Deze negatief geladen gedachten, argumenten en bewijzen echter moet ik vergeven. De redenen van mijn gedrag liggen besloten in mijn denken. Naast mijn gedachten vergeef ik mijn positieve voelen en mijn negatief geladen emotionele reacties die ik vaak wil(de) compenseren met positief geladen bull shit.

Dag 340 You’re a liar because

Als en wanneer ik denk ‘ik spreek de waarheid’ want ik veronderstel dat het verhaal van mijn vriend afwijkt van mijn verhaal, mij realiseer, zie en begrijp dat mijn informatie niet overeen komt met de informatie die ik vergelijk met die van mijn FB vriend, dan stop ik en adem ik.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik tijdens mijn bezoek op Facebook zie dat het lampje groen is achter de naam van een vriend waardoor ik veronderstel dat mijn vriend op dit moment ‘online’ en hier aanwezig is.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik denk ‘yes’ mijn FB vriend is online en beschikbaar voor contact.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik naar aanleiding van een groen brandend lampje beslis mijn vriend heeft tijd voor mij.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard omdat ik denk dus mijn vriend is aanwezig verwacht mijn vriend is bereikbaar voor mij dus ik ga mijn vriend bellen en denk ‘gezellig’!!!

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard nadat in hoor dat mijn telefoon overgaat op FB zie het groene lampje verdwijnt uit mijn beeldscherm denk mijn vriend verdwijnt met opzet

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik denk mijn vriend verdwijnt met opzet omdat mijn vriend niet gezellig met mij wil praten

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik denk mijn vriend wil opzettelijk contact met mij vermijden

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik naar aanleiding van deze abrupte verdwijntruc denk wat is mis met mij?

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik de volgende dag in mijzelf bevestig via een app bericht van mijn vriend dat als bewijs fungeert voor mijn aannames omdat uit dit bericht blijkt dat mijn vriend mijn telefoontje niet heeft opgemerkt toen ik belde omdat mijn vriend aan het slapen was.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard mijn gedachte en verontwaardiging ‘Huh’, rotzak, jij liegt.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijn vriend beschuldig.

Ik realiseer mij dat ik in het verleden vaker beschuldigd werd door iemand uit mijn netwerk K genaamd, op momenten dat mijn waarheid niet overeenkwam met de betekenis en opvatting die K aan haar waarheid toekende.

Ik realiseer mij in dit zelfde moment dat ik zelf verantwoordelijk ben voor al mijn gedachten. Ik realiseer mij ook dat uit mijn gedachten, mijn gevoel en mijn emotie ontstaat en gedrag manifesteer.

Ik realiseer mij dat ik in mijzelf, in overeenstemming met mijn gevoelens of mijn emoties, mijn specifieke reacties en gedrag genereer.

Ik realiseer mij dat niet het gedrag van mijn vriend die ik beschuldig maar mijn gedachten verantwoordelijk zijn voor mijn reacties, voor mijn gevoel en voor mijn emotie.

Ik realiseer mij door deze gebeurtenis dat mijn vriend uit mijn beeld verdwijnt nadat ik mijn vriend bel mijn paranoïde gedachte mijn vriend is opzettelijk onbereikbaar.

Nadat mijn vriend mij de volgende dag een bericht stuurt met de mededeling ik sliep al en heb jouw telefoontje gemist deze boodschap voor mij aanleiding vormt dat ik mijn vriend vals beschuldig. Omdat ik de DIP LITE heb gewandeld realiseer ik mij juist door mijn valse beschuldiging ontstaan in mijn mind reacties, emotie en gevoelens.

De vraag die ik mij naar aanleiding van dit proces realiseer is: ‘welke relatie heb ik met vals beschuldigen’? Wat heb ik ervaren nadat ik de eerste keer vals werd beschuldigd? Welke betekenis en interpretatie heb ik toegekend aan mijn eerste ervaring met vals beschuldigd worden?

Ik realiseer mij dat ik door K vals werd beschuldigd. K sprak tegen mij de woorden: ‘jij liegt’!!! Ik realiseer mij dat ik op dat moment mijn waarheid uitsprak en dat K op mijn waarheid reageerde met de opvatting ‘jij liegt’.

Ik realiseer mij dat K mij beschuldigde met woorden: jij liegt. Ik realiseer mij dat ik toen dacht ik spreek de waarheid en ik krijg van K te verstaan dat ik lieg.

Ik realiseer mij dat ik toen wilde dat K mij serieus zou bejegenen, niet door mij vals te beschuldigen.

Als en wanneer ik in mijzelf ervaar mijzelf vals beschuldig, dan stop ik en adem ik.

Ik realiseer mij nadat K mij vals heeft beschuldigd, dat ik mij naar aanleiding van deze uitspraak onwaardig en in mijzelf afwijzing en kritiek heb ervaren waaraan ik mijn backchat ‘K beschuldigd mij vals. De woorden van K dat ik lieg ervaar ik als negatief. Deze energetische lading die ik in mijzelf aanvaard, toesta en onderdruk is negatief geladen en heeft een negatief geladen macht/invloed op mij en bepaald mijn onzekerheid en twijfels waardoor ik negativiteit toeken waardoor ik mijn zelfeerlijkheid, zelfoprechtheid en zelfwaardigheid ontken, betwijfel omdat ik mijzelf toesta dat ik mijzelf vals beschuldig en twijfel aan mijn zelfeerlijkheid, zelfoprechtheid en zelfwaardigheid waaruit mijn oorspronkelijk ‘oneness and equal self-awareness-existence bestaat.

Ik realiseer mij: ‘ik werd vals beschuldigd door K en ik heb deze valse beschuldiging als valse beschuldiging in mijzelf aanvaard en toegestaan.

Als en wanneer ik de negatief geladen valse beschuldiging in mijzelf toesta, dan stop ik en adem ik.

Ik realiseer mij dat ik vanaf dit/dat moment bewust werd van de energie van valse beschuldiging. Ik realiseer mij ik heb in mijzelf valse beschuldiging als negatief geladen energie aanvaard en toegestaan. Deze energie genereer ik naar aanleiding van de valse beschuldiging, woorden ‘jij liegt’.

Als en wanneer ik denk ‘jij liegt’, dan stop ik en adem ik.

Ik werd mij gewaar van de betekenis en lading van deze woorden nadat K deze woorden uitsprak in mijn richting. Ik realiseer mij dat de uitspraak van K vergezeld ging met dreigende onverschillige mimiek, verontwaardiging in lichaamstaal op zeurderig tentoon gespreid dramatisch zelfmedelijden.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard nadat K de woorden uitsprak ‘jij liegt’ heb ik aan de woorden van K betekenis toegekend als negatief geladen emotie.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik aan de invloed van mijn woorden waaraan ik betekenis toeken geactiveerd werd in het moment dat ik dacht mijn FB vriend liegt, mijn realiseer dat ik aandacht schenk en verbind met in mij onderdrukte energetische-lading, hetgeen plakt aan de woorden ‘jij liegt’.

Als en wanneer ik iemand vals beschuldig want ik denk ‘jij liegt’, dan stop ik en adem ik.

Ik realiseer mij dat ik mijn reactie in mijzelf onder ogen moet komen hetgeen moed en oprechtheid vraagt.

Ik realiseer mij dat ik K vertrouwde en schrok van de opmerking van K waarop ik dacht ‘K, ook jij kunt je vergist hebben’?

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard nadat K uitsprak ‘jij liegt’ dat ik dacht jij beschuldigd mij maar ‘ik spreek de waarheid’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij verdedig met woorden ‘ik lieg niet’ maar ik spreek de waarheid voor mij betekent ‘want mijn waarheid is de enig juiste waarheid’.

Als en wanneer ik denk ‘mijn waarheid is juist’ mij realiseer, zie en begrijp dat ik veronderstel iemand wijkt af van mijn waarheid dus mijn waarheid is juist, dan stop ik en adem ik.

Ik realiseer mij, zie en begrijp zodra mijn waarheid afwijkt, automatisch de waarheid van iemand anders afwijkt en dat verschil in waarheid afwijkend gedrag genereerd ongelijkheid ontstaat omdat ik mijzelf toesta mijn waarheid  is juist dus de waarheid van een ander is onjuist.

Ik realiseer mij dat ik macht en kracht toeken aan mijn juiste waarheid egoïstisch is omdat ik focus op mijn egocentrisme dat mij toestaat omdat ik de ongelijkheid die ik manifesteer rechtvaardig.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat mijn waarheid overeen komt met mijn gedachte ‘omdat mijn waarheid juist is, ‘is de waarheid van de ander onjuist, dus de ander liegt’.

Als en wanneer ik een positie van ongelijkheid manifesteer door mijn aanname dat mijn waarheid de enige juiste is, dan stop ik en adem ik.

Ik stel mijzelf ten doel als ik ervaar dat ik iemand vals beschuldigd omdat ik denk ‘jij liegt’, mij realiseer, zie en begrijp dat ik geconfronteerd wordt met de kracht en macht die ik toeken aan de betekenis die ik heb toegekend aan het feit dat ik in mijzelf heb aanvaard en toegestaan dat ik door K vals beschuldigd werd, hetgeen ik heb ervaren als vals beschuldigd worden, omdat mijn waarheid niet werd erkend, hetgeen ik als ‘jij liegt’ heb toegestaan en aanvaard in mijzelf als de betekenis die ik heb toegekend als en wanneer ik sta voor mijn waarheid dan wordt ik toch vals beschuldigd’.

Als en wanneer ik de waarheid spreek, mijn waarheid wil beschermen door mijzelf te verdedigen, dan stop ik en adem ik.

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan als en wanneer ik iemand vals beschuldig omdat ik mij realiseer, zie en begrijp dat ik de energie van vals beschuldigd zijn in mijzelf herinner omdat ik mijn eerste ervaring ‘met jij liegt, herbeleef’ mij verdedig tegen de energie van vals beschuldigd zijn, waar ik verlang naar de energie van mijn waarheid willen rechtvaardigen, dan stop ik en adem ik.

Als en wanneer ik de energie van mijn waarheid rechtvaardig omdat de waarheid van iemand anders afwijkt van de mijne, dan stop ik en adem ik.

Ik realiseer mij dat ik mij kan vergissen in mijn waarneming en interpretatie mijn waarheid in mijzelf veronderstel is juist impliceert dat de informatie die iemand anders verstrekt onjuist is waaruit ongelijkheid ontstaat niet het belang dient van eenheid en gelijkheid voor Alle Leven.

wordt vervolgd

Dag 326 When I expected cynicism so I see cynicism

My judgment and understanding if/then what I’m expecting will happen. During an conversation in myself I have noticed I want to be friendly and kind towards the other person. So I’m giving friendliness towards and I did not know I’m expecting this because after my suggestion the athor person is reacting/respond with a question mark behind her chat reply. After I became aware of my reaction I suppose I want to be kind to you and you respond with a question mark, asked myself ‘why’? Why do you react unfriendly? lol

Because fear is not longer an option in my Life I I will examine my reaction. i noticed my awareness after I respond with my remark that I experienced my answer/reaction as mind cynical. I realized when doing my kindness contribution I’m automatically expecting cynicism respondings. So I still obey my cynicism expectation because I’m expecting/watching/looking/yearn for the familiar cynicism that exists in me as me. 

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to not realize that ‘if’ – I am a doctor, or a dentist or a believer as a Christian, or an Atheist or a Muslim or an alcoholic or a kind person that this is not ‘who I am’ but when, ‘then’ I realize and understand, this is the acting kind type a person because I believe then I will and want to escape the cynicism which I’m expecting.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself when I was dependent on the expertise of staff of the addictionhealthcare what they told me to believe ‘once addicted always addicted’.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself if I drink one beer I can’t stop, then I need more drinks which corresponds with my daily past doses/quantum beers.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself my thoughts if I take the first pint then the rest of my daily doses will follow because the addiction workers told me and because I had confidence in their expertise I was anxious after one use the same quantum again.

I realize that I had invented a mantra in response to their message ‘I will not drink the first beer again’. But after these mantra appointment backchat converstaion I did not stop and still I drank my first daily beer and the rest off the dose follows. The day after I felt disappointed, unreliable, I had failed and was angry and cynical with myself. And after this thoughts I dared not go to the grocery store buy my daily doses when I was sober. I got these shame and guilt experiences in me as me and start Following this/my shame and guilt blame game roadtrip. I decided to go back to another addiction care clinic. I worked for six weeks in the vegetable garden and had conversations with counselors and other residents. The vegetables were cooked in the kitchen and eaten in a communal area. But the mentalfood experiences as backchats still crossed my mind. Whenever I saw green cans of beer I still was reminded of the appointment I made with myself that I should not drink the/my first beer. And then when I drank I failed I was cynical because I did something wrong. If someone responds cynically, then I respond to the cynicism in me. The cynicism in me was born. As a child I was, got unsure when I saw behavior of others after I made my contribution ore asked my question. First I recognized this behavior as not as myself. I had no words for what I was experiencing this behavior as deviant in me. What I observed was specific change in posture and facial expressions, the pitch and intonation of the voice and that people were going to deny this in front of other people. Because they were not unfriendly but friendly cozy rather than escapism or instead friendly telling yelling eachother. I noticed that if there were others around present energy was friendly and once they disappeared the atmosphere was threatening, impendent, sick, rude and raw, villainously, meanly and irreverent. This permanent atmosphere prevailed in our home. These unsafe energy I have picked up as energy. At this energy I gave words with my/a limited vocabulary. Threat felt unsafe. The behavior towards the outside in front of others was friendly and charming, embellished with beautiful clothes and good manners. The nice things and manners the expected us to behave, act or conduct oneself in a specified way, especially toward others. As conduct oneself in accordance with the accepted friendly norms of the society within the group where I acted within the friendly guy and inside felt anger and sadness. Sadness while thinking why not acting peaceful and friendl towards Life and eachother? So tell me please.

Dag 269 unpredictable behavior

Afbeeldingsresultaat voor unpredictable behavior

Naar aanleiding van een chat met mijn buddy realiseer ik me ‘het polariteitenspel conflict binnen mijn mind krijgt vorm omdat ik een situatie beoordeel via de mind polariteiten ‘goed’ ‘fout’ – ‘positief’ ‘negatief’. Ik realiseer me dat ik moeilijk kan omgaan met feedback. Vaak ervaar ik feedback als raad of advies. Ik realiseer me als ik ongevraagd raad of advies krijg denk ‘waar bemoei jij je mee’.

Ik realiseer me bijvoorbeeld in relatie tot het doen van een verzoek aan een vrouwpersoon ‘mag het geluid iets minder’ verwacht ik voorafgaand aan mijn verzoek doen dat hierop volgt raad of advies, die ik ervaar als correctie die in mezelf resoneert. Delen van mezelf die existeren binnen mijn mind naar aanleiding van ervaringen met dominante vrouwen.

Ik realiseer me dat ik het moeilijk vind om mijn mening te communiceren. Mijn mening/gedachten opgebouwd uit tegenstrijdigheden waarin ik participeer vooraf aan mijn verzoek aan iemand van het vrouwelijk geslacht.

In realiseer me inmiddels dat ik in relatie tot geluid geregeld mijn focus verlies en daardoor afgeleid raak van mijn bezigheid. Mijn nog onuitgesproken verzoek/gedachte in reactie op extern ‘mag het geluid iets minder’ stuit in mezelf vervolgens op weerstand die ik in relatie tot vrouwen waarvan ik denk ‘zij is dominant’ in mezelf geconstrueerd heb.

Dominant omdat ik denk dat ik naar aanleiding van/op mijn verzoek automatisch tegengas/afwijzing volgt en mijn verzoek niet gezien/gehoord wordt.

Ik vergeef mezelf dat ik van mezelf heb aanvaard en toegestaan mezelf als gedachte mijn verzoek wordt afgewezen door dominante vrouwen als zodanig in mezelf te definiëren.

Ik vergeef mezelf dat ik van mezelf heb aanvaard en toegestaan mezelf te definiëren als/in reactie op dominante vrouwen in plaats van mezelf vanbinnen uit te drukken als eenheid en gelijkheid van het leven – de expressie van zuiverheid van mij als leven – ongedefinieerd door aanduidingen als ‘wat een dominante vrouw is’.

Ik vergeef mezelf dat ik van mezelf heb aanvaard en toegestaan dat ik in mijn relatie tot dominante vrouwen altijd gelijk wil, moet en zal hebben.

Ik vergeef mezelf dat ik van mezelf heb aanvaard en toegestaan in een verlammende angst te leven om misschien ‘fout’ te zitten of een vergissing te maken, naar aanleiding van uitspraken van vrouwen die mij advies of raad geven – ik moet en zal dus altijd ‘gelijk’ hebben om de kracht en lading, de invloed van de weerstand die ik ervaar tegen/van advies of raad krijgen juist wil negeren.

Ik vergeef mezelf dat ik van mezelf heb aanvaard en toegestaan te existeren in een zelf-gedefinieerde categorie van de mind als polariteitenconflict en conflict tussen ‘goed’ en ‘verkeerd’

Ik vergeef mezelf dat ik van mezelf heb aanvaard en toegestaan te existeren in de raad van mijn moeder gehoorzaam zijn aan en netjes zijn, je fatsoenlijk gedragen ten opzichte van volwassen mensen.

Ik vergeef mezelf dat ik van mezelf heb aanvaard en toegestaan te existeren in het advies van mijn moeder dat ik als zodanig in mezelf aanvaard heb en toegestaan zoals ook zij dit in zichzelf aanvaard heeft en toegestaan, mijn moeder vergeef, in relatie tot haar opvoedregels waarin zij existeert.

Ik vergeef mezelf dat ik van mezelf heb aanvaard en toegestaan te existeren in twijfel tussen de raad/advies van mijn moeder en mijn keus om hieraan niet gehoorzaam/inschikkelijk te zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik van mezelf heb aanvaard en toegestaan een gevoel van ‘kracht’ en ‘macht’ te ontlenen aan het kenbaar maken van mijn ‘standpunt’ als ‘mijn opinie’, wat mijn ego oplaadt.

Als en wanneer ik van mezelf heb aanvaard en toegestaan een gevoel van ‘kracht’ en ‘macht’ te ontlenen aan het kenbaar maken van mijn ‘standpunt’ als ‘mijn opinie’, wat mijn ego oplaadt, dan stop ik en adem.

Ik vergeef mezelf dat ik van mezelf heb aanvaard en toegestaan te existeren in ‘ikke ikke ikke’ en binnen mijn/de expressie van zuiverheid van mij als leven manipuleer door mijn gedachte ‘ik wil gelijk hebben’.

Ik stel mezelf ten doel dat ik in gesprek en overleg met mijn buddy overeen gekomen verdere punten die de expressie van zuiverheid van mij als leven beïnvloeden vanuit de polariteiten waarin ik participeer blijf benoemen, bij weerstand zal doorademen en zelfvergeven.