Dag 326 When I expected cynicism so I see cynicism

My judgment and understanding if/then what I’m expecting will happen. During an conversation in myself I have noticed I want to be friendly and kind towards the other person. So I’m giving friendliness towards and I did not know I’m expecting this because after my suggestion the athor person is reacting/respond with a question mark behind her chat reply. After I became aware of my reaction I suppose I want to be kind to you and you respond with a question mark, asked myself ‘why’? Why do you react unfriendly? lol

Because fear is not longer an option in my Life I I will examine my reaction. i noticed my awareness after I respond with my remark that I experienced my answer/reaction as mind cynical. I realized when doing my kindness contribution I’m automatically expecting cynicism respondings. So I still obey my cynicism expectation because I’m expecting/watching/looking/yearn for the familiar cynicism that exists in me as me. 

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to not realize that ‘if’ – I am a doctor, or a dentist or a believer as a Christian, or an Atheist or a Muslim or an alcoholic or a kind person that this is not ‘who I am’ but when, ‘then’ I realize and understand, this is the acting kind type a person because I believe then I will and want to escape the cynicism which I’m expecting.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself when I was dependent on the expertise of staff of the addictionhealthcare what they told me to believe ‘once addicted always addicted’.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself if I drink one beer I can’t stop, then I need more drinks which corresponds with my daily past doses/quantum beers.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself my thoughts if I take the first pint then the rest of my daily doses will follow because the addiction workers told me and because I had confidence in their expertise I was anxious after one use the same quantum again.

I realize that I had invented a mantra in response to their message ‘I will not drink the first beer again’. But after these mantra appointment backchat converstaion I did not stop and still I drank my first daily beer and the rest off the dose follows. The day after I felt disappointed, unreliable, I had failed and was angry and cynical with myself. And after this thoughts I dared not go to the grocery store buy my daily doses when I was sober. I got these shame and guilt experiences in me as me and start Following this/my shame and guilt blame game roadtrip. I decided to go back to another addiction care clinic. I worked for six weeks in the vegetable garden and had conversations with counselors and other residents. The vegetables were cooked in the kitchen and eaten in a communal area. But the mentalfood experiences as backchats still crossed my mind. Whenever I saw green cans of beer I still was reminded of the appointment I made with myself that I should not drink the/my first beer. And then when I drank I failed I was cynical because I did something wrong. If someone responds cynically, then I respond to the cynicism in me. The cynicism in me was born. As a child I was, got unsure when I saw behavior of others after I made my contribution ore asked my question. First I recognized this behavior as not as myself. I had no words for what I was experiencing this behavior as deviant in me. What I observed was specific change in posture and facial expressions, the pitch and intonation of the voice and that people were going to deny this in front of other people. Because they were not unfriendly but friendly cozy rather than escapism or instead friendly telling yelling eachother. I noticed that if there were others around present energy was friendly and once they disappeared the atmosphere was threatening, impendent, sick, rude and raw, villainously, meanly and irreverent. This permanent atmosphere prevailed in our home. These unsafe energy I have picked up as energy. At this energy I gave words with my/a limited vocabulary. Threat felt unsafe. The behavior towards the outside in front of others was friendly and charming, embellished with beautiful clothes and good manners. The nice things and manners the expected us to behave, act or conduct oneself in a specified way, especially toward others. As conduct oneself in accordance with the accepted friendly norms of the society within the group where I acted within the friendly guy and inside felt anger and sadness. Sadness while thinking why not acting peaceful and friendl towards Life and eachother? So tell me please.

Dag 263 blanco mind

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik de werkelijkheid in Hier in mijn voordeel verdraai en die illusie vervolgens aan anderen en mezelf als DE werkelijkheid voorhoudt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn verleden, heden en toekomst zorgvuldig gereconstrueerd en er een verhaal van gemaakt waar geen spelt tussen te krijgen valt en me lang genoeg in de uitvoering ervan niet verantwoordelijk heb gemaakt voor mijn gedrag, daden, denken, voelen en emotioneel reageren op gebeurtenissen en mensen in mijn leven en realiteit.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb tijdens de uitvoering me niet laat aanspreken op mijn gedraai en gekonkel.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik denk dat ik gelijk heb, al ziet de hele wereld dat anders.

En het ernstige van de zaak is, hij komt er nog mee weg ook! De mind is doortrapt en geraffineerd. Zijn gedrag en gemanipuleer worden gekenmerkt door een mateloos en massief egocentrisme. Als we hem zien opereren, door de kieren van de werkelijkheid wegglippend als een aal, stemt het ons soms tot braken. Zijn gedrag maakt ons ziedend. Maar voelen we ons machteloos?

Nee, want we kunnen onze vinger er achter krijgen. Zodat hij ons niet voortdurend ontglipt. En als hij ons ontglipt dan ontkent hij dat hij slachtoffer is van de situatie, dan blijven we achter in verbijstering en ontreddering.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mezelf achter een laag alcohol weggemoffeld mijn mind verdooft heb. Ik realiseer me dat ik me zo  gevoeld heb nadat mijn juf me buiten sloot. Nadat mijn vader wekenlang wegbleef. Zonder bericht konden zij mijn hoop en verlangen naar mijn thuiskomst in Hier manipuleren. Wat ik dacht dat zij deden heb ik als zodanig in mezelf aanvaard en toegestaan. Mijn taal, mijn moraal.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn interpretatie van de moraal die hier beschrijf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat deze onwetendheid me razend maakte waardoor ik geïrriteerd en van slag raakte.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb in mijn denken zo een korset te creëren van een werkelijkheid die me past.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de gedachte ‘hoe kan ik zo blind zijn geweest voor de waarheid’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard dat ik zo goed in mijn eigen illusie kon geloven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik zo ongehinderd mijn egocentrisme kon uit leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik ondanks de last van mijn geweten de waarheid omtrent mezelf en anderen nog niet kon zien.

Maar doe ik in de kern niet hetzelfde? Misschien minder uitbundig en minder publiekelijk. Handelend vanuit mijn mind verdraai ook ik voortdurend de realiteit. Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb telkens iets van mijn leven en van mijzelf heb getoond dat het niet is en dat ik niet ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn onophoudelijk wispelturige laconieke gesjoemel met mezelf en mijn gedragingen.

Als ik Oprecht ben en mezelf waarachtig uitdruk’ dan zal me pijnlijk duidelijk worden dat ik voortdurend binnen de waarheid in Hier een leugen heb gecreëerd en mezelf voor de gek houd.

Ik realiseer me dat het mijn betrouwbaarheid is in volle waarheid te staan, te handelen en vervolgens te wandelen.

Kan ik tenslotte medeleven tonen aan mezelf of elke andere leugenaar en manipulator? ‘Ja want dat ben ik ook!’ en kan ik vervolgens vanuit dit mezelf onder ogen komen een brug slaan naar al die andere menselijke mensen?

In ieder geval maakt het me minder moreel superieur en meer solidair. Mijn eigen mind liegen en manipuleren erkennen en toe-eigenen maakt me in ieder geval oprechter voor en minder reactief naar mijn medemens toe.

Trek op een Blanco mind?

Investigate Desteni, investigate the forum where one is invited to write oneself out in self-honesty and where any questions regarding the Desteni Material will be answered by Destonians who are walking their own process. Visit the Destonian Network where videos and blogs are streamed daily. Suggest to also check out the Desteni I Process and Relationship courses as well as the FREE DIP Lite course