Dag 415 self deception

Self-deception – zelfbedrog.

Mind Self-Esteem is the action or practice of allowing oneself to believe that a false or validated/determined feeling, idea, or situation is true. In fact, this Mind Self-Esteem is a matter of Self Deception. Context See previous blog.

Nadat ik mij aangemeld heb voor een opleiding via studielink wordt ik s’morgens steevast wakker met het idee dat ik de financiering niet geregeld krijg. Met mijn bijstandsuitkering lukt het mij niet om te voldoen aan de betalingsvoorwaarden. Ik heb al eens gebruik gemaakt van een scholingsvoucher. Dit is een subsidie voor een opleiding, waarmee ik mijn kansen op een baan kan vergroten. Na onderzoek op een site van de overheid las ik de voorwaarde waarop ik mijn veronderstelling baseer ‘u heeft nog niet eerder gebruik gemaakt van deze regeling’. Daarnaast moet ik om aan de inschrijfcriteria te voldoen een 21+-capaciteitentest maken. Als ik hiervoor niet slaag vervalt mijn recht dat ik daadwerkelijk mag starten met de opleiding.

Self deception

One’s action or practice of allowing oneself to believe that a false or unvalidated feeling, idea, or situation is true. Self delusion – the action of deluding oneself; failure to recognize reality.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard omdat ik afhankelijk ben van financiering s’morgens wakker wordt met twijfels door mijn idee wordt gevoed ik krijg dit niet voor mekaar. Als en wanneer ik naar aanleiding van mijn idee twijfels ervaar, dan Stop ik en Adem. Ik realiseer mij dat ik met name twijfel over mijn capaciteiten om daadwerkelijk te slagen voor de test waardoor mijn twijfel omslaat in angst.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik in mijzelf de negatief geladen energie van angst manifesteer omdat ik twijfel aan mijn capaciteiten. Als en wanneer ik mijn capaciteiten betwijfel dan Stop ik en Adem. Ik realiseer mij dat mijn capaciteiten los staan van de financiering en dat ik mijzelf niet effectief ondersteun door aandacht te schenken aan mijn ongeloof dat ik de test niet haal.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik participeer in zelfbedrog door aandacht te schenken aan mijn ongeloof. Als en wanneer ik aandacht schenk aan mijn zelfbedrog, dan Stop ik en Adem. Ik realiseer mij dat ik mijzelf negatief beoordeel omdat ik mijzelf negatief label, hetgeen ontstaat door twijfel aan mijn capaciteiten waardoor ik de realiteit in Hier verlies.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik eraan denk dat ik mij kan afmelden voor de 21+ capaciteiten test zodat ik mijn angst om te falen ontwijk.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik naar aanleiding van mijn gedachten/idee dat ik niet slaag voor de test participeer in een negatief patroon wat verduidelijkt wordt in onderstaande animatiefilm.

Ik stel mijzelf ten doel zodra ik participeer in de energie van dit patroon dat ik mijzelf effectief ondersteun door mijn reactie van angst te stoppen zodra ik merk dat ik mijn mind capaciteiten veroordeel.

Ik mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijzelf veroordeel waardoor ik zoals de dominostenen in de animatie illustreren mij Gewaar ben dat ik door mijn gedachten in mijzelf zelfbedrog manifesteer, mij realiseer, zie en begrijp dat ik participeer in negatief geladen energie.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik via mijn mind idee beweeg in een negatief emotioneel energiepatroon waardoor mijn mogelijkheid om te slagen voor de test afneemt.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik naar aanleiding van mijn idee in mijzelf de energie van twijfel, angst, zelfbedrog, teleurstelling, zelfveroordeling gevoed door gedachten: ‘ik slaag niet voor de test’, ‘ik kan het niet’ ‘mijn capaciteiten op onderdelen van de test zijn ontoereikend om wel abstract te denken zodat ik overeenkomsten in figuurreeksen niet kan onderscheiden’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik naar aanleiding van mijn gedachten in mijzelf de energie van boosheid ervaar en machteloosheid ervaar omdat ik veronderstel ‘de vorige keer heb ik de test niet gehaald, dus nu haal ik de test weer niet’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik participeer in zelfbeklag door mijn gedachten ‘de vorige keer heb ik de test niet gehaald, dus nu haal ik de test weer niet’ mij realiseer zie en begrijp dat ik participeer in de karakters angst en verlegenheid – om wel navraag te doen bij een vertegenwoordiger van de uitkeringsinstantie of ik nogmaals gebruik kan maken van financiering voor de opleiding. Als en wanneer ik om teleurstelling te voorkomen omdat ik zonder navraag te doen veronderstel ik heb geen recht op financiering, dan stop ik en Adem. Ik realiseer mij dat ik zonder navraag te doen bij de vertegenwoordiger van de uitkeringsinstantie mijzelf niet effectief ondersteun en mijn kansen op succes verklein om wel te slagen voor de test omdat ik participeer in emotionele energie die ik genereer naar aanleiding van mijn aannames waardoor ik mijzelf en mijn kansen veroordeel naar aanleiding van het zelfbedrog in mijzelf aanvaard en toegestaan naar aanleiding van mijn idee ‘want omdat ik al eens aanspraak heb gemaakt op subsidie vervalt mijn recht hierop.’

Ik stel mijzelf ten doel dat ik een element/aspect uit de reeks dominostenen onder ogen kom en mijzelf en mijn reactie Stop en Adem.

Ik stel mijzelf ten doel dat ik met compassie naar de situatie in mijn mind kijk en mijn oordeel stop waardoor ik in mijzelf de illusie van zelfbedrog dooradem.

Ik stel mijzelf ten doel dat ik in gesprek ga met de vertegenwoordiger van de uitkeringsinstantie en mijn aanspraak op subsidie daar bespreek waardoor ik de realiteit in Hier onder kom en mijzelf effectief ondersteun.

I am perfect just the way I am.

 

Dag 414 self-esteem

In deze blog ga ik redenen onderzoeken hoe ik mijn reacties kan stoppen.

  • Kan het zijn dat ik ongelijk heb?
  • Wat zijn de argumenten tegen mijn opvatting?
  • Welke energie manifesteer ik in mijzelf door de ander positief of negatief te beoordelen?
  • Wat gebeurt er als ik niet doe wat ik doen wil?
  • Wanneer is wat ik geloof onwaar?
  • Waarom overweeg ik niet eerst dat ik mij verplaats in de schoenen van de ander?
  • Waarom kan ik niet met compassie door de ogen van een ander kijken?  In love with Cruelty.

Mind Self-esteem is the action or practice of allowing oneself to believe that a false or validated/determined feeling, idea, or situation is true. In fact, this self-esteem is a matter of self deception.

Self-esteem – confidence in one’s own worth or abilities; self-respect.
Synoniemen: self-respect, pride, dignity, self-regard, faith in oneself, morale, self-confidence,

Mezelf herdefiniëren kan nadat ik mijzelf en de manier waarop ik mijzelf definieer onder ogen ben gekomen. Zodat ik Gewaarzijn ontwikkel en de informatie die ik in mijn geest gebruik kan zien als de manier hoe ik mijzelf definieer als: zelfrespect; trots; waardigheid; egoïsme; het geloof in mezelf, als mijn moraal of zelfvertrouwen. Ik realiseer mij zie en begrijp dat ik naar aanleiding van dit inzicht, anderen in mijn wereld waarneem en beoordeel overeenkomstig de informatie die ik toeken aan mijn labels. 

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijzelf bedrieg omdat ik in mijzelf de negatieve energie van het karakter wantrouwen toesta, waardoor ik mij realiseer zie en begrijp dat ik van iets buiten mijzelf of van een ander mens positieve aandacht en bevestiging verwacht en verlang, waardoor ik door deze positieve bevestiging van iets of iemand anders in mijzelf de positieve energie en het positieve gevoel van vertrouwen kan manifesteren. Als en wanneer ik door iets of iemand buiten mijzelf positief bevestigd wil worden, dan Stop ik en Adem.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik naar aanleiding van mijn gedachten ‘waarom reageert iemand niet snel genoeg op mijn bericht’  in mijzelf de negatieve energie van wantrouwen genereer. Als en wanneer ik in mijzelf de negatieve energie van wantrouwen manifesteer, dan Stop ik en Adem.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik tijdens het wachten op een bericht ongeduldig ben. Als en wanneer ik tijdens het wachten op een positieve bevestiging ongeduld ervaar, dan Stop ik en Adem. Ik realiseer mij dat ik gepikeerd reageer naar aanleiding van mijn ongeduld en mensen in mijn omgeving die treuzelen veroordeel om hun kortzichtigheid en gebrek aan handelingssnelheid omdat ik mij realiseer zie en begrijp dat ikzelf in zo’n context wel manieren, oplossingen en mogelijkheden zie waardoor zij sneller hun acties kunnen uitvoeren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard als iemand niet snel genoeg reageert hetgeen ik zie en verlang ‘dat ik mij realiseer dat ik mij niet voldoende verplaats in de schoenen van de ander’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard zodra ik mijn egoïsme ervaar, omdat ik participeer in ongeduld, in mijzelf de energie van perfectie en verontwaardiging bespeur.

Ik stel mijzelf ten doel zodra ik participeer in de energie van ongeduld dat ik mijzelf effectief ondersteun door mijn reactie van ongeduld te stoppen zodra ik merk dat ik de handelingssnelheid van een ander veroordeel.

Ik stel mijzelf ten doel zodra ik mij Gewaar ben van mijn gedachte, oordeel en beschuldiging ‘schiet eens op’, dat ik de negatieve energie van weerstand in mijzelf Stop en Adem.

Ik stel mijzelf ten doel zodra ik mij Gewaar ben van mijn ongeduld, en de energie van ongeduld op anderen of iets projecteer ‘omdat ik van een ander verlang dat ik bijvoorbeeld sneller een app.bericht wil ontvangen’, dan Stop ik en Adem.

Ik stel mijzelf ten doel zodra ik mij Gewaar ben van mijn verlangen naar snelheid en perfectie, dat ik mij verplaats in de schoenen, handelingssnelheid en behoeften van een ander.

Ik stel mijzelf ten doel dat ik met compassie naar de situatie van de ander wil kijken en mijn egoïsme, verontwaardiging en verlangen naar aandacht, snelheid en positieve bevestiging, zal doorademen zodra ik mij hiervan Gewaar ben.

I am perfect just the way I am.

 

Dag 413 distrust

In deze blog onderzoek ik redenen in mijzelf die aanleiding zijn van mijn wantrouwen. Dit wantrouwen ontstaat in mijzelf door mijn manier van kijken en de manier waarop ik het gedrag en de communicatie van anderen uit mijn omgeving interpreteer.

Ik realiseer mij dat ik bewust wil zoeken naar redenen in mijzelf waarom ik zelf ongelijk heb, iets is wat mensen van nature niet makkelijk doen.

Vragen die ik in mijzelf onder ogen wil komen naar aanleiding van mijn wantrouwen zijn:

  • Kan het zijn dat ik ongelijk heb?
  • Wat zijn de argumenten tegen mijn opvatting?
  • Welke energie manifesteer ik in mijzelf door de ander positief of negatief te beoordelen?
  • Wat gebeurt er als ik niet doe wat ik doen wil?
  • Wanneer is wat ik geloof onwaar?
  • Waarom overweeg ik niet eerst dat ik mij verplaats in de schoenen van de ander?
  • Waarom kan ik niet eerst met compassie door de ogen van een ander kijken?  In love with Cruelty.

Context – tijdens een eerste ontmoeting met een vrouw vertelt zij mij dat haar ex-partner tijdens hun relatie niet voldoende oog en aandacht had voor haar behoeften. Door het gedrag van haar partner had zij de indruk dat hij primair gefocust was op zijn eigenbelang.  In een toekomstige relatie wil ik dat mijn partner oog heeft voor mij en dat het eens om mij draait en dat een man rekening houdt met mijn behoeften.

Startpunt van mijn wantrouwen – later die avond stuur ik haar een app bericht en vraag naar haar situatie waarop zij volgens mijn oordeel niet snel genoeg reageert.

Zelfvergeving naar aanleiding van mijn Gewaarzijn dat ik in mijzelf participeer in de negatieve energie van het karakter wantrouwen, naar aanleiding van mijn gedachten ‘waarom reageert zij niet snel genoeg’ deze energie van deze emotie in mijzelf manifesteer, omdat ik mij realiseer, zie en begrijp dat ik de negatieve energie van wantrouwen in mijzelf genereer.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik tijdens het wachten op een bericht van haar ongeduldig wordt.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik van mening ben dat zij niet snel genoeg reageert op mijn app. bericht.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat zij niet snel genoeg doet wat ik verlang.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik vervolgens veronderstel ‘zij heeft vast een afspraak met een andere man.’

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik naar aanleiding van mijn oordeel ‘zij heeft vast een afspraak met een andere man’, in mijzelf achterdocht ervaar.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik vervolgens van mening ben dat zij onbetrouwbaar is want zij reageert tóch ook niet snel genoeg op mijn app. bericht.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik verontwaardigd ben naar aanleiding van mijn aanname dat zij niet snel genoeg reageert op mijn app. bericht.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik vervolgens denk het draait alleen maar om haar behoeften want zij reageert niet snel genoeg op mijn app. bericht.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik denk ‘zij heeft geen tijd en aandacht voor mij.’

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik denk ik kan haar maar het beste negeren zodat ik niet alweer gekwetst kan worden.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik haar beschuldig van het feit dat zij geen tijd heeft voor mij en dat ik vervolgens denk ‘het draait alleen maar om haar behoeften, wat een egoïste.’ lol

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik naar aanleiding van mijn ongeduld mij realiseer, zie en begrijp dat ik van haar verlang dat zij mij sneller een app. bericht moet sturen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij realiseer, zie en begrijp dat zij niet snel genoeg mijn verlangen naar bevestiging en positieve aandacht vervuld.

Relationship Succes Support – watch the video.

Wordt vervolgd…..

Dag 381 Grateful

In de omgang met mijn ouders raakte ik in paniek als zij een conflict hadden. Ik wilde dat zij vriendelijk en respectvol waren naar elkaar. De sfeer thuis was vaak dreigend. Ik realiseer mij dat ik mij uit mijn jeugd herinner dat ik dacht dat er steeds weer een heftige ruzie KON uitbreken zodra er tussen hen een meningsverschil was. Op krampachtige wijze en met clownesk gedrag wilde ik koste wat kost dat geruzie voorkomen. Door hen met mijn gedrag op andere gedachten te brengen. Ik leerde op deze manier niet zelf conflicten op te lossen.

Door mijn angst voor conflicten in de ogen te kijken kan ik als ik angst voel opkomen mijn angst stoppen. Als ik die sterke emotie voel opkomen weet ik dat dit negatieve gevoel niet voor het moment in Hier bestemd is. Waar ik naar verlangde was dat mijn ouders het goed met elkaar konden vinden. Ik realiseer mij dat ik mijn pijnlijke gedachten wilde verdringen met clownesk gedrag. Wat ik mij niet realiseerde door mijn verwachting om hen tevreden te stemmen was dat ik mijn behoeften niet langer erkende en in mijzelf mijn angst voor conflict bleef voort bestaan.

Omdat ik kies voor Leven en Gewaarzijn, de invloed van mijn mind onderzoek, schrijf ik mijn blog tégen verdringing en ontkenning en vóór het respecteren en toelaten van alle gevoel en emotie, een keuze die je ook terug kunt vinden in de humanistische psychologie.

De DIP LITE instrumenten bieden mij de mogelijkheid om mijn veronderstelling en gedachten te onderzoeken en hierop Zelf correcties te schrijven.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik van mijn ouders verlangde dat zij het goed met elkaar konden vinden.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik bij weerstand in mijzelf een ander wil motiveren om zijn gedrag te veranderen en als dit niet gebeurt dat ik in mijzelf conflict en weerstand ervaar, mij niet realiseer zie en begrijp dat ik mijn paniek gedachten wil verdringen/onderdrukken.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik in de omgang met mijn ouders vaak in paniek raakte als zij een conflict hadden.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik van hen verlangde dat zij vriendelijk en respectvol waren naar elkaar.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik in mijn verlangen om de goede vrede te herstellen/bewaren, conflicten ging vermijden of ontwijken of conflict ging uitlokken om de voor mij bekende energie van conflict te ervaren als manier van onderzoek om de loyaliteit van anderen voor mijn onderliggende behoeften te ervaren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij herinner uit mijn jeugd dat er steeds weer een heftige ruzie KON uitbreken zodra er een meningsverschil was.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik op krampachtige wijze en met clownesk gedrag koste wat kost dat geruzie wilde voorkomen door hen met mijn gedrag op andere gedachten te brengen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik wilde dat mijn ouders vriendelijk waren voor elkaar door onwetendheid mij niet realiseerde dat ik hun gevoel en emotie niet respecteerde.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik het gevoel en de emotie van mijn ouders niet respecteerde omdat ik eiste dat zij vriendelijk waren voor elkaar waardoor ik niet leerde en mijzelf niet toestond het conflict in mijzelf te aanvaarden.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat door middel van clownesk en onnozel gedrag hun aandacht wilde afleiden, mijn verlangen naar rust en gezelligheid aan hen wilde opdringen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard als de sfeer afwijkt van mijn verlangen naar rust en gezelligheid, dat ik tijdens afwijkend of conflict gedrag, hetgeen niet overeenkomt met mijn wens, een ander mijn keuze wil opdringen om mijn verlangen naar gezelligheid en rust, aan hen op te dringen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard zodra er in mij conflict ontstaat in relatie tot andere mensen, dit conflict wil ombuigen naar mijn wens.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik bij reacties in mijzelf de omgeving buiten mij wil veranderen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik dan ongevraagd de ander adviseer dat die persoon eerst de aanleiding van zijn reactie moet onderzoeken, mij niet realiserend dat ik het conflict wat ik wil ombuigen, door een ander te instrueren, in mijzelf onder ogen moet komen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard de gedachte is het zo vanzelfsprekend dat ik het gedrag van een ander moet beïnvloeden.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik niet eerst mijn reactie in mijzelf onder ogen kom, naar aanleiding van mijn verlangen naar rust en gezelligheid, hetgeen in mij weerstand en conflict oproept.

Als en wanneer ik mijzelf naar aanleiding van gedrag van een ander weerstand ervaar, dan Stop ik en Adem.

Als en wanneer ik die sterke emotie voel opkomen en weet dat dit negatieve gevoel niet voor nu bestemd is, dan stop ik en Adem.

Als en wanneer ik conflict ervaar iemand anders tevreden wil stemmen, dan stop ik en Adem.

Ik realiseer mij dat ik eerst mijn weerstand, mijn behoeften en verlangens onder ogen moet komen alvorens mijn omgeving te willen veranderen overeenkomstig mijn verlangen naar rust en gezelligheid, eerst hetgeen weerstand oproept in mijzelf moet aanvaarden en mijzelf toestaan dat ik niet mijn reactie op anderen projecteer door hen te willen veranderen.

Ik stel mijzelf ten doel dat ik mijn zelf onderzoek vervolg en leer om te gaan met conflicten door de energie die ik in mijzelf manifester onder ogen te komen.

Dag 341 wallow in self-pity

Nadat een afspraak wordt afgezegd ervaar ik dit nieuws als tegenslag.

Als en wanneer ik tegenslag ervaar door een verandering in mijn verwachting, dan stop ik en adem ik.

Ik realiseer mij dat ik veronderstel ik heb een afspraak dat een ander zich overeenkomstig mijn beeld en gedachte gedraagt.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik in de veronderstelling ben ‘ik heb een afspraak’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik in mijn gedachten er vanuit ging dat een mondeling toegezegd overeen gekomen afspraak qua datum en dagdeel daadwerkelijk zou doorgaan.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard toen de afspraak gecanceld werd verontwaardigd was over de opmerking van mijn gesprekspartner want ‘als ik de afspraak in mijn agenda had geschreven was het een officiële afspraak, en dan was ik er wel geweest.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik deze wijziging ervaar als tegenslag.

Ik realiseer mij dat ik deze redenering ervaar als unfair, onverschillig en laconiek. Omdat ik er vanuit ging dat de afspraak zou doorgaan, dat ik kon vertrouwen op de woorden van de ander, die mijn argument wegwimpelde met argumenten, daardoor voelde ik dat mijn bijdrage niet gehoord werd waardoor ik mij gezien voel.

Ik realiseer mij dat ik verlang naar de ongeschreven regel waarin ik verlang naar onvoorwaardelijke steun, betrouwbaarheid en bereidheid om elkaars argumenten aan te horen alvorens over te gaan tot een onverschillige reactie/conclusie.

Ik realiseer mij dat ik verlang naar onvoorwaardelijke steun, nabijheid, begrip, dialoog en aanwezigheid volgens het beeld, woorden en gedachten, hetgeen ik toeken en verwacht bij deze aspecten.

Ik realiseer mij dat onvervulde verlangens een gevoel van frustratie kunnen veroorzaken. Over het algemeen komt men deze emotie snel te boven in de verwachting dat het beoogde doel alsnog bereikt zal worden, of door de realisering dat het toch niet zo belangrijk was.

Vanaf het moment dat ik mij realiseerde dat de afspraak niet door ging wilde ik mijn gesprekspartner niet meer spreken of zien (ik ben niet zo belangrijk want mijn mind verlangen, energie toevoer, blijft onvervuld). Om deze emotie snel te boven te komen kijk ik verder zoeken/kijken naar ander/vervanging/contact. Vervanging van frustratie kan ook door een ander middel worden vervuld: alcohol, chocolade, masturberen, roken enz.

In het voortbestaan van negatief geladen verlangens blijft ook de verslaving van de behoefte aan het tekort van vervulling bestaan. Behoefte aan tekort aan vervulling blijft namelijk bestaan zolang de energie van emotie in mijzelf bestaat. Deze emotie is ontstaan omdat ik mijn ontevredenheid wil bevredigen.

Als en wanneer ik ontevreden ben door een wijziging in afspraak die ik in mijzelf als waarheid ervaar, dan stop ik en adem ik.

Ik realiseer mij dat mijn tevreden zijn mijn verwachting is waardoor ik verlang naar elementen die mij tevreden stemmen. Omdat ik de laatste weken primair ontevreden en teneergeslagen ben focus ik op de negatieve aspecten van deze wijziging waardoor ik mij gewaar wordt dat ik niet voldoende aandacht krijg die mijn behoefte en tekort/leegte opvult/vervuld waarmee ikzelf de vervulling van ontevredenheid voedt waaruit destructieve gedachten opploppen waaruit fysieke klachten en gedachten aan alcohol toenemen om dit teveel aan onvervulde energetische ontevredenheid te stabiliseren waardoor mijn onvervuldheid door tegenslag als reactie blijft voortbestaan.

Ik heb dit met mijn buddy besproken tijdens onze wekelijkse chat. Naar aanleiding van dit Skype-gesprek kom ik tot de conclusie: hetgeen ik verwacht waarnaar ik verlang als dit wijzigt dat ik mij wentel in zelfmedelijden hetgeen ontstaat door mijn verwachting en veeleisendheid.

Mijn mind-zelf-bewustzijn dat verlangt en eist dat de ander zijn onvoorwaardelijke aanwezigheid zelfeerlijk wandelt/leeft. Ik realiseer mij dat mijn gedachte nogal dwingend en veeleisend zijn. Nadat de afspraak werd gecanceld was ik geïrriteerd, teleurgesteld en boos door het afzeggen van de afspraak. Omdat het anders gaat dan hetgeen ik verwacht en verlang anders gaat.

Mijn gesprekspartner wilde mij ontmoeten op een ander tijdstip hetgeen ik genegeerd heb. Dus de afspraak wijzigt, wijkt af van mijn verwachting waardoor ik het contact laat verwateren. Ik realiseer mij naar aanleiding van het Skype gesprek met mijn buddy dat ik niet geleerd heb hoe ik kan omgaan met tegenslag en teleurstelling.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik naar aanleiding van een wijziging in afspraak teleurgesteld ben in hetgeen ik als verwachting en verlangen in mijzelf veronderstel bepaal waaraan door de ander niet wordt voldaan.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijn verwachtingspatroon en verlangen niet adequaat kon doorademen waardoor ik naar aanleiding van de afzegging frustratie, frictie, weerstand en teleurstelling heb ervaren hetgeen ik mij gewaar ben en ervaar als pijn in mijn kaken, mond en tanden die pijnlijk aanvoelen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij realiseer dat ik ‘leur’ naar aandacht en contact mijn korte termijn verlangen voedt om ‘craving’ te ervaren, hetgeen ik verlang en verwacht omdat ik aandacht wil krijgen van mijn gesprekspartner.

Als en wanneer ik naar craving verlang dan stop ik en adem ik.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat de term ‘leur’ verwijst naar verlies, het verlies van controle over de realisatie van mijn verlangen waaruit ik tevredenheid en bevrediging genereer, omdat de afspraak gecanceld wordt confronterend voor mij associeer met verlies van aandacht hetgeen ik genereer uit het contact met mijn gesprekspartner waaruit ik energie genereer hetgeen mij een gevoel van tevredenheid en bevrediging bezorgd.

Als en wanneer een afspraak waar ik naar verlang gewijzigd wordt, dan stop ik en adem ik.

Ik realiseer mij dat mijn frictie ontstaat door mijn mind die vecht tegen de teloorgang van haar mind existentie/ bestaan als energie die verlangt naar contact met mijn gesprekspartner, die fungeert als middel om mijn mind tekort van ‘tevredenheid’ ‘bevrediging’ te herstellen. Door de wijziging in afspraak verlies ik het contact met mijn fysiek want mijn mind ervaart dit verlies als een angst/tekort aan aandacht waardoor het gevoel van ontevredenheid en lust blijft voortbestaan hetgeen in mijn mind resulteert in frictie en frustratie hetgeen mij blokkeert niet langer verlang om contact te onderhouden met mijn gesprekspartner en haar wegduw om mijn positieve mind gevoel veiligheid te stabiliseren.

Ik vergeef mezelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik in relatie tot een verandering in afspraak die ik veronderstel ervaar als tegenslag

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik verlang naar onvoorwaardelijke betrouwbaarheid, bereidheid, aanwezigheid en aandacht voor de vervulling van mijn verlangen.

Ik vergeef mezelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik aan een afspraak waarde toeken in de vorm dat ik verwacht dat de afspraak door gaat

Ik vergeef mezelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik daarom geen rekening houdt met het feit dat de persoon waarmee ik de afspraak maak een andere interpretatie toekent aan een afspraak maken

Ik vergeef mezelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik verwacht dat een afspraak maken betekent dat ik kan vertrouwen dat de afspraak doorgaat

ik vergeef mezelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat deze afspraak een mondelinge toezegging was die ik ervaar als definitieve afspraak en bindend/onvoorwaardelijk

Ik vergeef mezelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik irritatie en teleurstelling ervaar naar aanleiding van een wijziging in afspraak

Ik vergeef mezelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik bij tegenslag de kont tegen de krib gooi en contact vermijd met de persoon die de afspraak niet nakomt en mij vervolgens wentel in zelfmedelijden

Als en wanneer ik bij tegenslag mensen wegduw en uit contact ga, dan stop ik en adem ik.

Ik realiseer mij dat ik contact verbreek als ik mijn zin niet krijg een patroon is dat als een rode leven door mijn leven loopt.

wordt vervolgd…..

Dag 321 afwachtend versus impulsief handelen

Ik realiseer me dat ik door mijn afwachtende houding een tijdlang heb gedacht ik maak weloverwogen mijn keuzes. Dit in tegenstelling tot impulsief handelen hetgeen kan duiden op de neiging tot handelen vanuit plotse opwelling en niet volgens weloverwogen plannen. Daar in tegen, te lang afwachten neigt naar uitstelgedrag.

Ik realiseer me dat ik mijn afwachtend/impulsief dilemma verbind aan mijn twijfel om spontaan en onbevangen te zijn in mijn keuzes. Uit angst voor kritiek om de verkeerde keuze te maken kan ik terug deinzen waardoor ik het contact met mijn fysiek en het huidige moment in Hier verlies.

Ik realiseer me dat weldoordacht en weloverwogen handelen een uitdaging is voor mijzelf waardoor ik me van drie punten gewaar ben.

  1. Ik ervaar weerstand en gevoelens van onmacht tegen weldoordacht handelen omdat ik vaak niet toekom aan weldoordacht handelen omdat ik zit te treuzelen.
  2. Ik heb ook wel eens de opmerking gekregen dat ik weloverwogen handelen verwar met oeverloze zelfreflectie.
  3. Daarnaast realiseer ik me dat weldoordacht handelen en de correcties die ik wil maken vanuit Gewaar zijn, daadwerkelijk wil wandelen om ware zelfexpressie te realiseren, hetgeen het beste is voor Alle Leven, voor mij nieuw en onbekend terrein is.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik zit te treuzelen synoniem is aan twijfelen, aarzelen, wankelen en terug deinzen, waardoor ik afgeleid door mijn mind schrik van de tijd op de klok die mij instrueert opschieten en haasten om op tijd de trein te halen voor mijn eerste afspraak

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijn weloverwogen keuzes heroverweeg door middel van oeverloze zelfreflectie waardoor allerlei doemscenario’s de revue passerend in mezelf opwellen, irrelevante mind beelden en woorden waaruit gedachten, emoties en gevoelens ontstaan die mij doen twijfelen waardoor ik afwachtend ben

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik recent naar aanleiding van een negatief bericht uit mijn omgeving frustratie en ergernis heb ervaren omdat de boodschap afweek van mijn intentie waardoor ik geërgerd en geprikkeld geraakt, naar aanleiding van deze weerstand in mezelf frictie heb ervaren waarop ik vervolgens impulsief het besluit heb gemaakt ik doe niet mee aan een activiteit die ik had toegezegd

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard wanneer iemand afwijkt van mijn verwachting dat ik mijn mening belangrijker vind dan hetgeen de ander communiceert

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik naar aanleiding van een afwijkende mening in de verdediging schiet, mijn mind wereld en realiteit wil rechtvaardigen

Als en wanneer ik naar aanleiding van een bericht hetgeen afwijkt van mijn intentie/verwachting/beeld ergernis en frustratie in mezelf ervaar, dan stop ik en adem ik.

Ik realiseer me dat mijn intentie in de lijn ligt met het goed willen doen voor de persoon waarop deze mij bekritiseerd waarop ik in een opwelling boosheid ervaar besluit om de afspraak met iemand anders impulsief te cancelen. Ik realiseer me, zie en begrijp dat ik mijn besluit om de afspraak te cancelen maak in relatie tot en naar aanleiding van het afwijkende antwoord, hetgeen afwijkt van mijn verwachting.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard nadat mijn intentie, hetgeen in de lijn ligt met  mijn verwachting dat ik het goed wil doen voor iemand, waarop ik volgens mijn opvatting bekritiseerd word in een opwelling teleurstelling, onmacht en boosheid ervaar waarop ik impulsief besluit om de afspraak met iemand anders te cancelen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijn besluit om de afspraak te cancelen maak in relatie tot, naar aanleiding van het afwijkende antwoord van een persoon hetgeen afwijkt van mijn verwachting

Ik realiseer me, zie en begrijp dat ik onvoorwaardelijk begrip en steun verwacht in reactie/relatie tot mijn gedrag als erkenning/beloning voor mijn bijdrage en zodra dit afwijkt impulsief vanuit nijd een andere afspraak cancel vervolgens denk het is ook nooit goed wat ik doe

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard zodra de reactie op mijn bijdrage afwijkt van hetgeen ik verwacht, geen beloning, waardering en erkenning op mijn bijdrage ontvang, impulsief een andere afspraak afzeg

Ik realiseer me zie en begrijp dat ik onbetrouwbaar ben in de naleving van gemaakte afspraken, de bekendheid en destructieve karakter hetgeen door mijn impulsieve besluit ontstaat, een handeling verkies die ik met onbetrouwbaarheid associeer waarop ik vervolgens braakneigingen ervaar

Als en wanneer ik in tegenstelling tot mijn aanname ‘ik doe het goed’ een positieve reactie/aandacht c.q. bevestiging/beloning verwacht, dan stop ik en adem ik

Als en wanneer ik  daarvoor in de plaats ‘een negatieve afwijzende respons ontvang’ vervolgens denk ‘ik doe het ook nooit genoeg’, dan stop ik en adem ik

Als en wanneer ik toch frictie, weerstand, nijd en vervolgens braak neigingen ervaar, dan stop ik en adem ik

Ik ga met mezelf de verbintenis en het commitment aan dat ik een plan van aanpak samenstel waarin ik mijn principes vertaal naar realistische doelen, hetgeen ik tijdens overleg en plannen maken kan communiceren met anderen binnen mijn wereld en realiteit

Ik stel mezelf ten doel dat ik aannames niet langer veroordeel zie en begrijp als mogelijkheid om mijn ware zelfexpressie te wandelen

 

 

Dag 313 eenheid en gelijkheid

Kijk, ik realiseer me dat de eerste stap om mezelf te verwerkelijken als één en gelijk met deze wereld, dit bestaan, is om ‘klein’ te beginnen en van daaruit uit te breiden.

Dus de eerste stap, laat ik de relatie van mijn zelfbeeld als voorbeeld nemen: schrijf ik op hoe ik mezelf ervaar met betrekking tot mijn zelfbeeld, omdat dat wat ik ervaar met betrekking tot mijn zelfbeeld, aspecten van mezelf zal onthullen die ik projecteer op anderen, maar die in mezelf bestaan als afgescheiden van mijn Zelfoprecht.

Dan pas ik zelfvergeving toe – bijvoorbeeld als ik stel ‘zij kwetsen mij ‘ – dan kijk ik waar en hoe ik mezelf nog steeds kwets door het met mezelf op een akkoordje te gooien. Dan pas ik zelfvergeving toe. Totdat ik in staat ben om naar mijn zelfbeeld te kijken zonder dat er iets ‘beweegt’ in mezelf – dan bestaat er geen afscheiding in mij.

Dus wat ik ervaar ten opzichte van mijn ouders laat aspecten van mezelf zien die ik nog niet afgehandeld heb. Want als ik ook maar enige reactie heb naar iets of iemand realiseer ik me begrijp en zie ik afscheiding die in mezelf bestaat. Zulke reacties laten punten in mezelf zien die ik nog niet aandachtig bekeken heb.

En zo ga ik verder met alles waar ik op reageer. Zoals bijvoorbeeld mijn reactie op mijn ouders ga inzien wat zulke reacties en ervaringen met betrekking tot mijn ouders in werkelijkheid mij over mezelf laten zien. Namelijk hetgeen ik nog niet effectief afgehandeld heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik me ondergeschikt en inferieur maak aan de gedachten in mijn hoofd

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb om als ik stel ‘zij kwetsen mij ‘ niet inzie dat ik mezelf kwets

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dan ik een ander veroordeel niet kijk geen verantwoordelijkheid neem waar en hoe ik mezelf nog steeds kwets door het met mezelf op een akkoordje te gooien door te denken ‘zij kwetsen mij’

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb om te geloven in gedachten in mijn hoofd die veronderstellen dat ‘een ander beter is dan ik’

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik dacht ik ben minder in relatie tot mijn aanname de ander is beter dus meer waard dan ik

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb om in mezelf de idee te voeden dat hoge zelfwaardering de voorkeur verdient boven mijn laagzelfbeeld, de polariteit minderwaard – meerwaard voedt

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik in mijn mind positieve en negatieve energie genereer als polariteit in mezelf manifesteer

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat mijn mind veronderstelling duelleert tussen ik ben minderwaardig en inferieur ten opzichte van mijn vergelijking dat ik de prestaties van iemand anders beter acht waaraan ik meerwaarde toeken

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mijn omgeving inschat volgens de norm ‘hoger en meer’ vergelijk met mijn minderwaardig zelfbeeld

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik in mijn hoofd verschil maak tussen meer en minder hierdoor af-scheiding manifesteer, af-hankelijk van mijn gedachte mezelf vergelijk ik ben minder want de ander is meer

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat mijn gedachte en veronderstelling met betrekking tot minder zijn mijn beeld en de realiteit van mijn welzijn bepaalt

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik de relatie ‘beter – niet beter’, ‘meer-minder’ in mezelf manifesteer me realiseer dat ik zelf angst creëer ten opzichte van taken, bijvoorbeeld een presentatie voor een groep mensen, dat ik vooraf al denk dat anderen mij negatief zullen beoordelen

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik door mijn zelf gecreëerde angst het recht op succes ontneem omdat ik het risico ontloop dat anderen mij negatief zullen beoordelen mijn recht op welzijn vermijd méér existentiële angst in mezelf manifesteer omdat ik mijn welzijn slecht – minder goed dan wenselijk is – ineffectief onderhoud

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb om deze basis van ongelijkheid als manifestatie in mezelf binnen mijn wereldbeeld en realiteit existeert bestaat als maatstaf binnen mezelf de vergelijking hanteer ‘beter/hoger-aanzien’ – ‘niet beter/slechter/minder- aanzien’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb om in navolging van een uitspraak in relatie tot en naar aanleiding van deze uitspraak dacht dat Z beter kon studeren veronderstelde en dacht Z is beter/meer en ik ben slechter/minder want Z bezit meer kennis, heeft meer leervermogen, kan beter presteren en krijgt daarom wel en meer positieve aanmoediging in plaats van mij want ik krijg alleen maar kritiek

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik door mijn zelfgecreëerde angst in de veronderstelling heb geleefd dat uiterlijk zichtbaar succes in de vorm van een hoge positie, een groot huis, veel geld geassocieerd heb met meer aanzien waaraan ik me ondergeschikt heb gemaakt en gestreefd heb naar meer aanzien door mijn gedachten over en aan uiterlijke schijn als vanzelf meer aanmoedigen genereer uit mijn omgeving en daardoor meer erkenning, waardering en knuffels ontvang me realiseer dat ik een allergie heb ontwikkelt ten aanzien van mensen die ik associeer met succes en geldingsdrang

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik in relatie tot mijn veronderstelling en laag zelfbeeld in reactie schoot en vervolgens in zijn richting gefrustreerd reageerde in de verdediging mijn laag zelfbeeld verdedigde naar aanleiding van de uitspraak van een vriend die opmerkte dat mijn CV weinig tot niets voorstelt waardoor ik een achterstand heb tot de arbeidsmarkt minder kans op een passende baan heb me realiseer dat mijn reactie voortkwam uit mijn gedachte omdat ik mijn lage zelfbeeld vergeleek met zijn hoge positie/functie

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik recent tegen een klasgenoot de uitspraak heb gedaan dat een opleiding waaraan ik deelnam te min was voor mij dat ik me realiseer dat ik participeer in geldingsdrang en zelfoverschatting omdat ik mezelf onbewust in een hogere betere positie heb geplaatst ten opzichte van de ander ongelijkheid manifesteer door mijn arrogante afstandelijk uitspraak het deed lijken alsof ik de ander minder acht

Als en wanneer ik op zoek naar aanmoediging mezelf hoger acht dan een ander dan stop ik en adem ik….

wordt vervolgd…

Dag 303 rejected expectation

Mijn gewaarzijn, mijn oorspronkelijk zelf, zo dacht ik lange tijd wordt afhankelijk gemaakt door de invloed en betekenisgeving van vooral onze ouders, opvoeders, onderwijzers en onze omgeving. De informatie verstrekking van hen bepaalt wat ik/we wel moeten en niet mogen willen en hoe we hun instructie, en dus correctie van ons gewaarzijn, het wat mijn voorschrijft moeten doen.Instructies en correcties waar we zo’n beetje allemaal mee grootgebracht zijn, invloed heeft gehad en nog steeds in momenten heeft.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mijn oorspronkelijke innerlijke wil, die vaak hele andere ideeën had, heb aangepast aan de externe informatie van mijn omgeving, opvoeder en ouders

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik informatie die afweek geinterpreteerd heb als afwijkend van mijn innerlijke input, externe input waarin onze opvoeders, ouders en omgeving ons/mij voorzag

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik heb toegestemd met mijn gedachten en veronderstellingen dat zij uiteindelijk wel wisten hoe zij onze/mijn wil, binnen ons/mijn oorspronkelijk Leven Gewaarzijn wisten te sturen

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb zo dacht ik zij/de anderen zijn verantwoordelijk voor mijn keuzes en besluiten die ik als zodanig in mezelf heb aanvaard en toegestaan

Ik realiseer me, zie en begrijp nu dat mijn mind herrie, mijn mind bewustzijn is, mijn mind zelf zijn is dat ik heb aanvaard en toegestaan, als besturingssysteem, mijn oorspronkelijke wil bestuurt, de wil van mijn oorspronkelijk Leven Gewaarzijn

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb, me realiseer, zie en begrijp dat ik niet zag dat onze/mijn opvoeders en ouders hierbij zochten naar een juist evenwicht tussen niet teveel en niet te weinig omdat mijn ouders ook instructies en correcties vanuit mind hebben geleerd

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat in mezelf een kloof is ontstaan tussen mijn oorspronelijke Leven Gewaarzijn eenheid en gelijk-wil en mijn mind bewustzijn me realiseer dat ik mijn omgeving, opvoeders en ouders voor deze afscheiding in mezelf  verantwoordelijk heb gemaakt

Ik ga met mezelf de verbintenis aan dat ik deze informatie die existeert binnen mijn mind, begrijp, opvat en zie als mijn wil en keuze waarin ik toegestemd heb dat ik deze externe informatie als zodanig in de vorm van mijn interpretatie binnen als mijn mind heb aanvaard en toegestaan

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat de informatie binnen mijn mind heb aanvaard en toegestaan

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik lange tijd mijn omgeving, opvoeders en ouders verantwoordelijk heb gemaakt voor de backchats, veronderstellingen en aannames binnen mijn mind

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik anderen verantwoordelijk heb gemaakt voor mijn positieve gevoelens, negatieve emoties en de gedachten die hieruit voortvloeien waardoor ik me angstig, teleurgesteld, blij en opgewekt moest/mocht voelen

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik onder invloed van de betekenis die ik toegekend aan mijn mind opvattingen, veronderstellingen, betekenis geef/gaf aan de manier waarop, wat en hoe ik verwacht dat anderen mij bejegenen

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik me bij afwijkend gedrag aanpas aan afwijkend gedrag in mezelf verwacht dat ik het zelfde wil communiceren als hetgeen mijn gesprekspartner communiceert

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb om te veronderstellen ‘want als ik afwijk van de ander’ dat ik vervolgens in mezelf onmacht ervaar’

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik onmacht ervaar als angst

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mijn angst opvat als kritiek

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik naar aanleiding van kritiek, kritiek als schuld ervaar

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik naar aanleiding van kritiek, in plaats van kritiek, daarvoor in de plaats eigenlijk bevestiging, waardering en naar een gevoel van trots zijn verlang, dat P trots zou zijn op mijn bijdrage

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb ondanks mijn verwachting en verlangen, dat P vervolgens in zijn gedrag afweek van mijn verlangen

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik naar aanleiding van mijn verlangen, mijn behoefte naar waardering, het gedrag van P als kritiek op mijn bijdrage heb ervaren

Als en wanneer iemand afwijkt van mijn verlangen dan stop ik en adem ik Ik realiseer me zie en begrijp als en wanneer iemand afwijkt van mijn verlangen, dat ik deze wijziging, niet eerder heb ervaren als een verandering binnen mijn wereld en realiteit, mezelf verhindert heb dat ik mijn waarneming ervaar als afwijzing van mijn bijdrage waarin ik toegestemd heb dat ik een verandering die afwijkt van mijn verlangen toegestemd heb dat ik me als mens afgewezen voel, deze afscheiding als afwijzing van mijn verlangen naar waardering te onderhouden en te doen in mijn wereld en realiteit, vervolgens als kritiek ervaar, waardoor ik gevoelens van onmacht en angst ervaar omdat ik denk dat ik er niet toe doe, en dus mezelf verhinder om zonder verlangen te zijn, mezelf verhinder om in Hier aanwezig te zijn.

Ik ga met mezelf de verbintenis aan dat ik mijn verlangen naar waardering en erkenning in mezelf verder onderzoek en beschrijf.

Naar aanleiding van deze blog realiseer ik me het nu volgend inzicht:

Existeert binnen mijn Leven Gewaarzijn mijn afgewezen wil die gevoedt wordt vanuit mijn oorspronkelijk Leven. Een vonk/wil die als zodanig gezien wordt als startpunt van ons oorspronkelijk een en gelijk Leven. Voorziet dit Leven onze wil om zelf richting te bepalen, in de vorm van een verwachting, binnen mijn fysiek?

En is mijn fysiek, zonder mijn mind bewustzijn, mijn oorspronkelijk Fysiek Leven Gewaarzijn zonder mind bewustzijn?

En is deze Levensvonk, die bestaat als eenheid en gelijkheid, oorspronkelijk aanwezig in Alle Leven?

En is de weerstand die uit mind ontstaat, de/een indicatie van de verwachting van dit Leven Gewaarzijn om weer richting te willen geven vanuit een permanent eenheid en gelijkheid principe, in iedere in-, en uitBreath?

Zelfdirectief hetgeen de terugkeer inluidt van permanent Leven Gewaarzijn collectief?

En zodra we dit collectief realiseren zijn we dan gelijkwaardig aan Alle Leven, zonder uitzondering?

wordt vervolgd

 

Dag 296 blame friction

In mezelf ervaar ik spanning. Ik ervaar frictie om mijn les te maken. Ik realiseer me door mijn gedachte dat ik huiswerk maken uitstel, denk ‘ik ben onbetrouwbaar’…

Ik vergeef mezelf dat ik niet geaccepteerd en toegestaan heb te zien, realiseren en begrijpen de mate waarin ik existeer en wie ik ben afhankelijk is van mijn toezegging ‘ik mijn werk inzenden op een door mezelf bepaalde dag’, dit verzuim me vervolgens realiseer dat ik in mezelf aanvaard en toegestaan heb dat ik binnen mijn fysiek spanning genereer

Ik vergeef mezelf dat ik niet geaccepteerd en toegestaan heb te zien, realiseren en begrijpen de mate waarin ik existeer en wie ik ben afhankelijk is van mijn gedachten die ik in mezelf aanvaard en toegestaan heb

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mijn inzending heb uitgesteld

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mijn afspraak om werk ter inzending heb verzuimd omschrijf als onbetrouwbaar, vervolgens label als zijnde uitstelgedrag

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik me onderwerp aan mijn verzuim gedachten onbetrouwbaarheid en uitstelgedrag meer weerstand en frictie genereer

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik participeer in woorden en gedachten veronderstel ‘ik ben onbetrouwbaar’ een negatieve emotie ervaar me realiseer ‘ik stel mezelf teleur’ frictie in mezelf bespeur, weerstand die ik zelf toeken aan hetgeen ik toezeg verzuim te doen binnen mijn wereld en realiteit, als mijn mind, binnen mijn fysiek, frictie creëert

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik de aanwezige weerstand in mezelf voedt door ‘hetgeen ik toezeg, niet doen’ me realiseer, begrijp en zie dat hierdoor de aanwezige weerstand in mezelf niet afneemt

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb hetgeen ik communiceer nalaat te doen in mezelf weerstand ontstaat Als en wanneer ik me realiseer’hetgeen ik toezeg’ impulsief, zonder weloverwogen overleg met mezelf wil doen: ‘Nee zeg, mezelf Stop en Adem Ik realiseer me dat mijn participatie in het Impulsief Karakter dat ik zonder overleg met mezelf ingestemd heb, ook als ik het hiermee oneens was, mezelf verhindert heb mijn huiswerk op de afgesproken dag in te zenden, waarin ik toegestemd heb om onbetrouwbaarheid te onderhouden en te doen binnen mijn wereld en realiteit, en dus mezelf verhinder, in plaats van minder weerstand méér frictie uit gedachte aan onbetrouwbaarheid genereer

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mezelf verhinder dat ik door een impulsieve toezegging verzuim om betrouwbaar te zijn

Ik stel mezelf ten doel dat ik mijn buddy informeer als blijkt dat ik meer tijd nodig heb om mijn les grondig te maken

Ik stel mezelf ten doel door het bewustzijn dat ik verkrijg/realiseer door mijn les grondig te maken óók mijn frictie inzichtelijk maakt deze met zelf vergevingen corrigeer en impulsief willen handelen in het vervolg als flagpoint fungeert waarop ik mezelf kan stoppen met de adem techniek toepassing

Ik stel mezelf ten doel dat ik vriendelijker ben voor de inzichten die ik in mezelf realiseer en mijn buddy de volgende keer informeer omtrent een eventuele wijziging

 

Dag 292 wat heb ik te bieden, zoektocht naar balans

Door de invloed van alcohol werd ik gewaar van een verandering in mijn denken. Een klik in mijn hoofd waardoor ik mezelf toestond dat ik mocht ontspannen.

Deze switch in mijn geest kon ik zelf bewerkstelligen door een hoeveelheid alcohol te nuttigen. Door deze bewuste handeling, kon ik de negatieve energie uit woorden die aan mijn gedachten plakte, ombuigen naar een positief ontspannen gevoel. Ik realiseer me dat ik naar balans zocht, een keuze moest maken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik de keuze maakte om me ontspannen te voelen door negatieve gedachten om te buigen naar positieve gedachten met behulp van alcohol

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik door mijn keuze voor een keuze in mezelf disbalans tussen positief en negatief creëer.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb om door mijn aandacht te richten op een van beiden, wel drinken/niet drinken

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb om de energie die tussen het bestaan van beiden ontstaat ‘frictie en weerstand’ in mezelf in stand houdt, is blijven bestaan door alcohol misbruik in mezelf toe te staan.

Ik realiseer me dat de gedachten, emoties en gevoelens die beiden oproepen verdwijnen met consequent zelfvergeving toe-passen op beiden, zowel positief als negatief roept positief en negatief op.

Ik realiseer me dat ik door zelfvergeving toepassen onbewuste gedachten en gewaarwordingen in mezelf zichtbaar maak. Deze inzichten kan ik inzetten als informatie voor correcties.

Ik realiseer me daarnaast dankbaarheid voor het feit dat ik me realiseer dat anderen waarin ik mezelf zie, aan mij, mijn aanwezige weerstand en frictie spiegelen, de weerstand en frictie van mezelf in mezelf toont.

contex previous klik

Na de omschakeling, negatief naar positief door alcohol gebruik, kregen mijn gedachten; ‘wat denken anderen van mij’; ‘ben ik een aantrekkelijke gesprekspartner voor andere mensen, zijn zij überhaupt geïnteresseerd om met mij in gesprek te gaan en want wat heb ik eigenlijk te melden, een andere betekenis. Gedachten die me kort daarvoor nog weerhielden om het gesprek aan te gaan, deze weerstand verdween onder invloed van de alcoholische consumpties. Ik voelde me veiliger om mijn zegje te doen.Zelfs nadat mijn gesprekspartner een signaal gaf waar ik anders zou schrikken. Bijvoorbeeld bij afwijkende argumenten waardoor ik kritiek ervoer op mijn bijdrage. Of een bepaalde blik in de ogen die mij deed twijfelen. Zo van ‘oeps, die is boos of geërgerd zeg’. Ik werd ondanks deze signalen wel onbevangen en spontaan, waar ik kort daarvoor, voor de ‘klik’, bevangen werd, in relatie tot de zelfde gedachten, door angst en onzekerheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mijn gedachten in verband bracht met externe signalen waaraan ik MIJN negatieve beoordeling van de situatie heb bepaald, waarop ik anders automatisch zou dichtslaan of afhaken.Deze externe invloed die mij in mijn mind beleving domineerde en zonder het gebruik de hulp van de alcoholische drankjes.

Nadat ik ontspannen was sprak ik honderd uit omdat ik dacht dat ik me door alcohol misbruik kon ontdoen van de negatieve invloed die mijn gedachten op me hadden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb nadat ik alcohol had gedronken ontspannen was

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb door invloed van alcohol honderd uit sprak

Ik vergeef mezelf dat ik niet zag en begreep dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik dacht dat alcohol als opstap maatje mij misbruikte om de negatieve invloed van mijn gedachten te neutraliseren naar een positieve ontspannen ervaring van mezelf in mezelf, waardoor ik alcohol als middel en excuus gebruikte om wel in gesprek te durven gaan

Mijn realisatie in mijn vorige blog beschrijf ik dat ik grondig zal onderzoeken welke factoren aanleiding zijn/waren om gespannen te raken o.a. stoppen met alcohol is onmogelijk en welk excuus gebruikte ik om wel te drinken, conclusie: de realiteit van mijn mind blijven ontvluchten

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb om te denken: zonder alcohol kan ik me niet ontspannen

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb om te denken: zonder alcohol heb ik geen boeiend verhaal en dacht ik ben voor anderen niet boeiend genoeg want mijn zus kon volgens mijn moeder beter leren, en beter leren boeide haar meer dan mijn verhaal na school bij een kopje thee

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben de gedachte zeg maar niets want ik los het zelf wel op waardoor ik niet afgewezen wordt omdat anderen toch niet naar mij willen luisteren

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik alcohol bewust gebruikt heb om mijn negatieve gedachten van onzekerheid te verdoven

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik met alcohol op na de klik dacht dat ik mijn negatief geladen gedachten kon ombuigen naar positief geladen gedachten

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik met alcohol vervolgens een zelfverzekerdheid karakter kon etaleren/acteren, dacht dat ik anderen imponeerde als het imponeer karakter

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb om te denken dat het middel alcohol de uitgelezen manier was om de negatieve problemen, gevoelens, emoties en aannames te ontvluchten, waarin ik geloofde binnen mijn wereld en realiteit

wordt vervolgd…..