Dag 478 People ‘please’ treat me gentle.

‘Bij het nalezen van mijn blogs kom ik tot de conclusie dat het thema ‘duidelijkheid’ prominent in mijn mind terugkeert en dat ik me realiseer, zie en begrijp dat ik van anderen duidelijkheid verlangde’.

Lang heb ik gedacht dat ik door mensen negatief geëvalueerd werd. Ik durfde zelfs niet meer over straat te lopen. Ik was bang voor de blik van mensen en als ik hen naderde en zij vervolgens de andere kant opkeken te denken ‘ik wordt door hen genegeerd’. Waarop ik innerlijk de hoop ging ervaren ‘toon eens wat meer begrip voor me’. Of als ik bekenden zag lopen, snel een steegje indook. Dit om mijn angst voor negativiteit te ontlopen door hetgeen ik innerlijk veronderstelde.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik lange tijd van mensen verlangde dat ik door hen teder en met begrip voor mijn angst voor negativiteit bejegend zou worden.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mensen ontweek zodra ik hen op straat zag lopen omdat ik dacht ‘ik ben incompetent’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mijn innerlijke ervaring van angst en mislukking onderdrukt heb.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mezelf niet kon geruststellen of tot bedaren kon brengen omdat ik dacht ‘ik ben een foutje’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik een tijd lang mijn innerlijke negativiteit en onrust onderdrukt heb met alcohol.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik naar instemming en bevestiging verlangde, innerlijk wilde voorkomen dat ik me afgewezen en bekritiseert ervaarde.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik me innerlijk bekritiseerde omdat ik veronderstelde dat mensen negatief spraken over mij.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik niet over straat durfde en me in mijn woning terugtrok en in afzondering mijn dagen op de bank doorbracht vergezeld van mijn maatje ‘alcohol’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik van mensen vriendelijkheid, begrip en zachtheid verlangde.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik van anderen verlangde dat zij mij accepteerden zoals ik in oorsprong ben vriendelijk, begripvol en zacht.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mijn innerlijke negativiteit compenseerde met mijn geloof dat de mensen en de wereld vriendelijk, begripvol en zacht zou moeten zijn omdat ik de wereld en mensen innerlijk heb ervaren als onvriendelijk, niet-begripvol en grof.

Ik vergeef mezelf dat ik mijzelf toegestaan en aanvaard heb dat ik alles wat ik denk en van anderen verlang ergens in mijn leven innerlijk met mezelf overeengekomen ben.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik gesteld was op vriendelijkheid, begrip en zachtheid.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik beïnvloed door gedachten, gevoelens en emoties de wereld en de mensen verantwoordelijk maakte voor mijn innerlijke gesteldheid.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik niet eerder heb ingezien dat ikzelf mijn innerlijke waarheid creëer.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat dit ‘innerlijk niet eerder inzien’ resulteerde in de ervaring van depressie, suïcide gedachten en alcoholmisbruik waardoor ik de realiteit met mijn innerlijk positief veronderstelde leven verloor.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat dit veronderstelde positieve innerlijke leven gebaseerd was op succesvol zijn, veel geld willen bezitten en positieve aandacht van de mensen en wereld om me heen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik dacht dat de wereld en de mensen aan mij verplicht was dat ik me innerlijk happy zou ervaren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mensen begon te pleasen en de wereld bekeek door een roze bril.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik vele therapiejaren later tot de conclusie kwam dat al die therapietheorie, ziektebeelden en diagnoses mijn innerlijke angst, onrust en onzekerheid alleen maar versterkt heeft.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk de praktijk van het leven geïnterpreteerd en geobserveerd heb vanuit een theoretisch referentiekader waarmee ik mijn fysiek in Hier gemanipuleerd en veronachtzaamd heb.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik zonder deze theoretisch innerlijke ervaring niet kon weten welke invloed positief en negatief denken had op mijn fysiek functioneren in Hier. Als en wanneer ik het verloop van mijn leven veroordeel, dan stop ik en adem.

Ik realiseer me zie en begrijp dat ik begrip heb ontwikkelt voor mijn manier van handelen en dat ik op zoek ben gegaan naar manieren die op dat moment voor handen was.

Ik heb me ooit ten doel gesteld dat ik geen fysiek geweld wilde gebruiken en dat ik een vriendelijk en behulpzaam mens wilde zijn. Dit baseerde ik op mijn innerlijke ontevredenheid, onmacht en onrust wat ik ervaarde. Mij niet realiserende dat ik mijn innerlijke wereld zelf gecreëerd heb.

Ik heb me ten doel gesteld dat ik zelf verantwoordelijk ben voor mijn innerlijk welzijn en ik merk meer en meer, nu ik de praktische tools van Desteni gebruik, dat ik innerlijk meer stabiliteit ervaar. Dat ik minder focus op uiterlijk succes en positieve aandacht van de mensen en wereld om me heen en dat ik minder veroordeel.

Dit omdat ik me Gewaar ben van het feit dat de informatie van mijn mind mij bestuurd heeft in al mijn keuzes die ik heb gemaakt.

Ben je geïnteresseerd om jezelf en je keuzes oprecht te bevragen en onder ogen te komen, bekijk dan meer Desteni informatie via onderstaande links:

http://desteni.org/

Gratis online schrijfcursus: http://lite.desteniiprocess.com/

https://eqafe.com/

Dag 477 Asking others for permission to speak.

Tijdens de wekelijkse chat met mijn buddy realiseerde ik me in relatie tot een vraag van mijn buddy dat ik onvolledig ben in hetgeen ik communiceer’. Ik had een blog gelezen van een Destonian die ik als ondersteunend had ervaren.

Context chat buddy: ‘Ik heb een blog gelezen die ik als ondersteunend heb ervaren’. ‘Cool, wat vond je ondersteunend’? Mijn reactie: ‘ik had deze vraag verwacht’. Naar aanleiding van mijn opmerking ‘ik heb een blog gelezen die ik als ondersteunend heb ervaren’ merkte mijn buddy op ‘voor mij staat het er alsof je wacht totdat ik doorvraag, terwijl je in die zin al ‘meer zegt’ maar het nog niet zegt’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik naar aanleiding van mijn opmerking en de feedback van mijn buddy veronderstel ‘mijn buddy vraagt zometeen om verduidelijking omdat ik onvolledig ben in mijn uitleg’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb vervolgens te denken ‘ik ben onvolledig in mijn uitleg’, nadat ik dooradem me vervolgens een gedachte realiseer/gewaar ben ‘ik vraag aan een ander permissie om volledig te zijn in hetgeen ik communiceer/uitspreek’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik tijdens de chat onvolledig ben in mijn antwoord.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik onvolledig ben tijdens uitleg van hetgeen ik communiceer en me vervolgens realiseer, zie en begrijp ‘ik vraag aan een ander permissie om te spreken, uit angst om kritiek te krijgen’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik onvolledig ben in hetgeen ik vertel omdat ik van een ander bevestiging/instemming verlang om te mogen spreken.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik naar instemming/bevestiging verlang omdat ik innerlijk wil voorkomen dat ik me afgewezen en bekritiseert ervaar want als ik me uitspreek dan ontvang ik kritiek.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik me innerlijk bekritiseer en angst ervaar voordat ik mijn behoefte uitspreek.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk verwacht dat ik kritiek zal krijgen op hetgeen ik bijdraag aan een gesprek omdat ik veronderstel dat ik eerst aan de ander permissie of instemming moet vragen om te mogen spreken.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik van de ander bevestiging vraag.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik van de ander vraag ‘volledig te mogen zijn tijdens communicatie van hetgeen ik in mijn antwoorden/uitleg uitspreek/communiceer’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik niet vertel dat ik innerlijk behoefte heb aan duidelijkheid waardoor ik onduidelijk ben in mijn communicatie omdat ik ‘innerlijk mezelf niet toevertrouw dat ik mijn vragen volledig communiceer’.

Ik vergeef mezelf dat ik mijzelf toegestaan en aanvaard heb dat ik ergens in mijn leven innerlijk met mezelf overeen gekomen ben dat ik mijn vraag volledig en perfect wil communiceren om kritiek te voorkomen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik in het verleden en heden toestemming of permissie van toehoorders heb afgewacht voor mijn behoefte (duidelijkheid) en van hen verlang dat zij hetgeen waaraan ik behoefte heb, aan mij communiceren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik van anderen verlang dat zij mijn behoefte duidelijk aan mij communiceren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik veronderstel dat anderen weten waaraan ik behoefte heb.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te veronderstellen ‘als mensen niet tegemoet komen aan mijn behoeften, dat ik hen verantwoordelijk maak voor hetgeen ik niet uitspreek’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik afwacht of de organisatie waarvoor ik ga werken contact opneemt met mij. Als en wanneer ik verwacht dat de organisatie contact opneemt met mij, dan stop ik en adem. Ik realiseer me zie en begrijp dat ik geen duidelijkheid kan verlangen van een ander ‘hetgeen ik van een ander verlang’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik verlang dat mensen mij volledig informeren. Als en wanneer ik onvolledig ben in mijn vraag/uitleg, dan stop ik en adem.

Ik realiseer me zie en begrijp dat ik onvolledig ben in mijn communicatie omdat ik niet durf te vragen om duidelijkheid en uitleg, uit angst voor afwijzing, om kritiek te krijgen en niet mijn verantwoordelijkheid te nemen om anderen volledig te informeren, waardoor ik onvolledig ben in hetgeen ik wil vragen omdat ik permissie, bevestiging of instemming verlang om te mogen spreken, om te voorkomen dat ik me innerlijk afgewezen en bekritiseert ervaar omdat ik veronderstel dat ik kritiek ontvang in relatie tot mijn vragen, gedachten, behoeften of bijdrage’.

Ik stel mezelf ten doel dat ikzelf contact opneem met de organisatie en informeer naar de voortgang van hetgeen we afgesproken hebben.

Ik stel mezelf ten doel dat ik eerst onderzoek wat mijn behoeften zijn en hetgeen ik wil vragen volledig en duidelijk omschrijf en niet langer instemming af te wachten waardoor ik verantwoordelijk ben voor hetgeen ik wil communiceren.

Ben je geïnteresseerd om jezelf te bevragen, bekijk dan meer Desteni informatie via onderstaande links:

http://desteni.org/

Gratis online schrijfcursus: http://desteniiprocess.com/

https://eqafe.com/

 

Dag 476 Hope.

Ben ik in staat stabiel te blijven staan voor mezelf als ik een ander iets persoonlijks vraag waaraan ik behoefte heb.

Ik zag dat ik innerlijk de behoefte aan nabijheid ervaarde nadat de persoon die me bezocht naar aanleiding van mijn vraag ‘blijf je overnachten’ me vertelde ‘nee’ ik ga naar huis. Innerlijk ervaarde ik teleurstelling omdat de persoon kort daarvoor verteld had ‘ik heb verder geen plannen vandaag’. Daardoor was ik in de veronderstelling ‘hoopvol’ dat de persoon bij me zou overnachten.

EQAFE context voor deze blog.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk teleurstelling ervaar in relatie tot mijn behoefte aan nabijheid.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk teleurstelling ervaar nadat de persoon me verteld ‘ik ga naar huis omdat ik in de veronderstelling was dat de persoon bij mij zou overnachten’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik vervolgens innerlijk afstand en onverschilligheid ervaar en het moeilijk vind om vriendelijk te blijven. Als en wanneer ik naar aanleiding van mijn ‘hoop’ innerlijk teleurstelling ervaar, dan stop ik en adem.

Ik realiseer me zie en begrijp dat we geen duidelijke afspraak hadden of de persoon zou overnachten bij mij.

Ik realiseer me zie en begrijp in het verleden bij afscheid nemen van iemand waarvan ik nabijheid verlangde, dagenlang van streek was, omdat ik innerlijk allerlei gedachten onderhield zoals: ‘is de persoon betrouwbaar, is de persoon oprecht over de uitspraken die de persoon uitspreekt etc.’.

Ik had me ten doel gesteld om oprecht te communiceren en mijn behoefte kenbaar te maken op het moment dat de persoon vertelde ‘ik ga naar huis’ omdat me kort daarvoor werd verteld dat de persoon geen plannen had die dag.

Wat ik daadwerkelijk heb gedaan nadat de persoon vertelde ik ga naar huis en blijf niet overnachten was dat ik mijn veronderstelling heb uitgesproken die luidt ‘ik was in de veronderstelling dat je zou blijven overnachten’. Want ik vind het namelijk fijn als je blijft en we kunnen samen nog iets ondernemen vanavond. Want ik ben geïnteresseerd in jou, ik vind je aantrekkelijk en wil je beter leren kennen. De twee dagen daarvoor waren we al samen en na dit weekend zien we elkaar een tijd lang niet in verband met onze individuele bezigheden.

Nadat ik me had uitgesproken en mijn innerlijke behoefte gecommuniceerd had vervolgde we onze wandeling in de natuur. Kort daarop kreeg ik antwoord: ‘je hebt gelijk, ik blijf overnachten en morgenvroeg moet ik wel vroeg vertrekken’. We hebben vervolgens samen gegeten en ik heb de persoon verteld over de blogs die ik schrijf en het proces dat ik wandel. De persoon was geïnteresseerd in mijn proces en ik heb haar de site van Desteni getoond.

Door dit proces te wandelen ervaar ik innerlijk minder weerstand tijdens een gesprek  mijn innerlijke behoeften te communiceren. Voorheen was ik bang voor afwijzing en teleurstelling.

Ben je geïnteresseerd in dit schrijfproces, kijk en klik op onderstaande links. Veel lees plezier. Bedankt voor het lezen van mijn blog.

http://desteni.org

http://desteniiprocess.com

https://www.facebook.com/schoolofultimateliving

https://eqafe.com

http://desteni.org/desteni-material/blog

Dag 468 Trots 3 Pass It On

‘Ben je ook trots op jezelf, want ik ben wel trots op jou’. Dit naar aanleiding van de prestatie die je geleverd hebt’. Uuh, Nee! Na dit ‘compliment’ van een bekende werd ik me innerlijk gewaar van de energie van wantrouwen. Omdat ik naar aanleiding van een compliment innerlijk wantrouwen heb ervaren, besprak ik dit punt tijdens chat met mijn buddy.

‘Kan ik iets of iemand vertrouwen, als ik innerlijk wantrouwen ervaar. Zelfs in relatie tot iemands woorden of daden in de waarneembare realiteit? Nee. ‘Want je zou denken dat ik dan weet wat ik aan iemand (of aan mezelf) heb’. Echter het woord wantrouwen plopte prominent in mijn bewustzijn op en werd me innerlijk gewaar van de energie van wantrouwen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik naar aanleiding van een compliment van een ander innerlijk wantrouwen ervaar.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb als ik een compliment ontvang vervolgens innerlijk geen vertrouwen ervaar.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb als ik van iemand een compliment ontvang, wantrouwen manifesteer en me realiseer, zie en begrijp dat ik innerlijk participeer in onderdrukt ‘wantrouwen’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk twijfels en angst ervaar omdat ik het waarheidsgehalte van iemands opmerking niet ervaar.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk participeer in de energie van wantrouwen omdat iemand me zegt ‘ik ben wel trots op jou prestatie’, en me realiseer zie en begrijp dat ik hiervoor de ander mind-rationeel dankbaar ben.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb innerlijk wantrouwen te ervaren naar aanleiding van iemands compliment, hetgeen ik in deze blog beschrijf.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik een compliment associeer met positieve energie van aandacht en positieve bevestiging, hetgeen ik als kind gemist heb en als verlangen innerlijk gemanifesteerd heb vanuit mijn gedachten ‘ik krijg niet de indruk dat ik er mag zijn zoals ik ben’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik complimenten vergelijk met positieve energie.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk de energie van wantrouwen ervaar hetgeen getriggerd wordt door mijn angst idee ‘zal de ander dit compliment oprecht menen’ of zit er een addertje onder het gras’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik als kind prestaties leverde vanuit hoop, verlangen en verwachting gevoed dat mijn, in plaats van kritiek en afwijzing, gedrag positief bevestigd zou worden.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik teleurgesteld werd door mijn innerlijke hoop, verlangen en verwachting waarop mijn omgeving negatief reageerde.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik in mijn twee voorgaande blogs over ‘trots’ het aspect ‘vertrouwen’ in relatie tot mijn innerlijk wantrouwen niet onderzocht heb hetgeen ik gewaar werd in relatie tot de vraag ‘ben je ook trots op jezelf’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard  heb ‘zolang ik gedachten over iemand heb, zelf niet te vertrouwen ben’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk een ander wantrouw die me complimenteert.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik naar aanleiding van een compliment innerlijk wantrouwen ervaar. Als en wanneer ik innerlijk de energie van wantrouwen manifesteer, Stop en Adem.

Ik realiseer me, zie en begrijp zodra ik innerlijk participeer in de energie van wantrouwen, twijfels en angst ervaar naar aanleiding van een (welgemeend) compliment omdat ik een compliment (positief) innerlijk vergelijk met negatieve reacties op mijn prestaties. Dit naar aanleiding van mijn hoop, verwachting en verlangen als kind.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken ‘zodra ik een positief compliment ontvang, dan worden mijn prestaties gezien en gewaardeerd door mijn omgeving.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik veronderstel dat mijn positieve verwachtingen door mijn omgeving beantwoord wordt met negatieve reacties.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik als kind de woorden van een ander wantrouwde nadat ik me innerlijk gekleineerd heb ervaren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik een compliment van de ander niet kan vertrouwen omdat ik in mezelf participeer in de energie van angst en twijfel.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik veronderstel dat er een addertje onder het gras schuilt als mensen me een compliment geven.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik de ander wantrouw omdat ik innerlijk de energie van wantrouwen ervaar.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik een compliment negatief interpreteer.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik in relatie tot prestaties van anderen, geregeld vraag ‘ben je trots op jezelf’!!!

Als en wanneer ik innerlijk twijfel ervaar naar aanleiding van een compliment, Stop en Adem.

Ik realiseer me, zie en begrijp dat mijn interpretatie ‘trots ervaren’ negatief geladen gedachten bevat, waaruit innerlijk onderdrukte angst en twijfel emoties zijn ontstaan naar aanleiding van kind gebeurtenissen en momenten waarin ik wilde horen ‘ik ben trots op je’.

Ik stel mezelf doelen ten doel die niet afhankelijk zijn van reacties van anderen, waaraan ik me committeer en tijdens momenten waarin ik innerlijk de energie van twijfel of angst ervaar om mijn voorgenomen doel tóch te doen.

You Just have too Breath, walk and ‘Pass It On baby’. lol

Zie voor informatie onderstaande links:

http://desteni.org/

http://nlforum.desteni.org/

http://lite.desteniiprocess.com/

 

Dag 363 reading my backchats

I see, realize and understand I am longing for easeness without my expectations.

I am expecting criticism and unwilligness from people which are not prepared listen to my contribution. I am expecting they will not have attention. I expect this already before I communicate. I am thinking they wil not pay attention to my contribution. That is why I am thinking when I say something, my contribution will be doubted by their reaction. Then I think they are not interested in me as a person. They do not take me serious. Instead it would be appreciate I had received some learning feedback skills from them.

Thats why I was thinking they failed to appreciate the pressure I was under. After some years I began and start suppress my words. My words turned into mind thoughts and backchats. This/my words change into mind thoughts was directed by myself. I am still responsible for this/my switch -my words into mind thinking. I realize and understand I made this choice because I saw no other alternatives. Not because I was not benevolent, good-natured, friendly or kind for consultation and dialogue. The cause lay in my lack of constructive learning, realize, see and understanding skills.

Thus, the cause of my failure when I was a child was the unfamiliarity with those skills. Redefine, define again into Living words apply self directiveness skills which are effective and supportive. Thus, when I think people criticize me, at that moment in this time I think back to the point in the past wherein my word changed into a thought. Thus, an event in here, in this moment when you think back(chat) goes back to the meaning/memory wherein I changed my living word into my mind thoughts, because I interpreted my experience with G & D (see more have read back my previous blog) as criticism. I can not remember G & D ever told me I had to interpret their behavior and response as critical ore unwilligness. They communicate what they knew. So what I receive is my longing for attention. Thus, in a way, my way and what I communicate are my past settings and interpretations – which I blame or expect – from and on to people or my enviroment.

I had to interpret their behavior and response as critical because the only thing I was longing fore from G & D was they has to be proud at my contribution. My existance as the mind already was longing for attention and proudness. My Living words no longer exist. I already blaming G & D for not giving me their proudness. My proudness was seperate from G & D because I never told them to be proud at my contribution. So I start with my character behave being easy going, friendly and understanding. Only for one purpose – people would be proud at me because I gave them my friendly and understanding attention. So when they did not I was feeling my resistance because my longing for attention was telling me because of my words switch into mind thouhgts which I already made. It was my own choice and inner voice telling – they have critic that’s why they are unwilligness.

So I start manipulate there unwilligness into willingness bahave as a being was friendly and understanding. Laughing, relaxed and making jokes. So when I was in alignment I was attracting the people I was attracted to in the same way my mind was telling me. Such as a magnet to be equal attracts his equal magnet. So my friendly Character start acting and attracting the friendlyness and willingness into others.

When they start argue this felt like a modification of my idea what I was labeling as bother, twaddle and grizzle. After I noticed this behavior (into me) I start ignore them. I focused my research at the point – how long will you stay loyal to me, and when do you stop support me and my longing for unconditional attention. So when they stop with giving me unconditional support this was my sign into my startingpoint and decission to push him away from me. The same experience I Always and already was expecting from G & D. The recognisation from my mind thoughts onto the other I allowed and accepted myself bonding with my behave and close my window curtain invisible to the outside world.

Thus my unfullfiled longing and desire for unconditional attention from others was my decission after I interpreted the behave of G & D. I was thinking they critize me and therefore G & D are pushing me away. I realize, see and understand my decission was telling me to do so and so,

thank you…

Dag 355 Avoidance turning away

Avoidance – turning away, dodging, shunning.

Dance to avoid some risk.

Today I realized something in me after I made my decission that I avoid go to an meeting appoitment. After I did this turn away behave, this realization came up.I realize, see and understand I am not happy with this turn into my mind and regret my behave. I know I realy knowing I am still learning from my journey into equility Life.

Thus after I made my walk and turn away descission an thought realization came up into my mind. I realized I keep away from doing this specific something because I am in fear. Thus I am investigate how loyal are people to themselves, the way in which they concerning and really ready giving me affection, support, understanding and listening ears after asking me why did you not show up today.

I realize, see and understand I am examine which meaning I have not go to this meeting appointment today because I am expecting something within me, longing for others will/should give me, or not, protection, reflected by my fear projection.

Because last week I had an appointment with someone else from this todays organization and therefore I am thinking I am not allowed/welcom and they do not let me go inside today.

I forgive myself for accepting and allowing myself avoid go to an appointment I made expecting I am not allowed/welcom.

I forgive myself for accepting and allowing myself thinking I am not welcom in this world and reality that’s why they do not let me in and when they let me in I am still afraid for the unknowing.

I forgive myself for accepting and allowing myself apply myself to my imaginary thought and image I will be denied by the doorman at my arrival after my access card which I place in front a sensor reflects green lights and today I saw this already in my mind will give me red light and after this an angry doorman.

I forgive myself for accepting and allowing myself that I have made my descission turning away from my responsibility go to this meeting appointment.

I forgive myself for accepting and allowing myself investigate what reactions people have in response to my choice.

I forgive myself for accepting and allowing myself the response I am longing for is which meaning someone else attaches after I avoid going tot his appointment and being not involved to my commitment.

I forgive myself for accepting and allowing myself investigate others loyalty thinking shall and did they really missed my todays presence.

I forgive myself for accepting and allowing myself my current behave testing other peoples reactions after I decide not go to todays appointment.

I forgive myself for accepting and allowing myself I justify my behavior because I want to test reactions of others whether they are impaired willing to look after my todays welfare.

I forgive myself for accepting and allowing myself I test their understanding

I forgive myself for accepting and allowing myself testing others whether they are concerned about my well-being

I forgive myself for accepting and allowing myself I again decided to test people’s reactions after my decision I realize, see and understandthat I gota lot of criticismofmyfather

I forgive myself for accepting and allowing myself my I used criticism as a motif to test others loyalty

I forgive myself for accepting and allowing myself I am still longing or/and expecting the possibility that I may or may not get criticism

I forgive myself for accepting and allowing myself I have think I may or I may not get criticism

I forgive myself for accepting and allowing myself that I am thinking I may or I may not get criticism from others so I think I have to investigate them and now you see their bad reality Jan because from others I always get, because I am still thinking they give me this criticism.

I forgive myself for accepting and allowing myself I give me this criticism expectation because I am also longing for their understanding and unconditional, absolute, unqualified, implicit, unconditioned support which is not subject to any negative condition/criticism.

I forgive myself for accepting and allowing myself I am still expecting the negative criticism

I forgive myself for accepting and allowing myself I am still longing the positive unconditional support and understanding which is no longer charged with criticism.

When and I see myself longing the positive unconditional support and understanding from others, I stop, I breath.

When and I see myself expecting the negative criticism, I stop, I breath.

I realize, see and understand I am still involved into my own longing and my own suppressed expectations getting loyal support and understanding from others.

And thus I commit myself support others with understanding giving them the support, the directive equality Living words which I live in my Life, world and reality, not longer turning away from this direction and walk my unconditional support and understanding and I’ve decided that it’s time to stop hiding by walking my avoidance dance and want to stand for equility and oneness.

See more

 

Dag 349 Living word: Health

How to use Living words?

How I lived and after re-difined a word starts with I have allowed and accept myself I’ve give a word my specific meaning. So, redefining words is walk the process of redefining a specific word into a living word into real-Here-time when walking this specific and effective what’s best for All Life word. The focus within this exercise is opening words and identifying how I have interpreted and lived a word in my mind as my world reality.

I realize my Health proces was a journey like rafting in a Canoe ignorant and depending off the rocks and swirling water of the river. De Canoe represents the system I had to trust. The unpredictable water and waterfalls represent my fear expecting threat and not trust, my expectation, rescuers and psycologist within this system because I never ever trust predictable care which I longing for. People like me in this stage of proces, are angry and fearful because security offering helpers, this approach is unknown.

Ik realize and understand, because I walked this stage, Dip Lite offers them/me a secure environment, do the necessary walk talk (write) introspection because in this stage of the proces I was busy thrusting people. So first had to trust myself by open up in my tempo the suppressed unfulfilled fairs, expectations and desires finding reliability in my unreliable inner world. In this stage I did not need more information as usal such as people telling me what to do, give me psychological advise and speaking words I never ever heard before. Do you understand what I an telling was my biggest pitfall to overcome.

Also evualuating dictionary definitions and asks myself How I lived this word on my specific way? Is this an adequate definition after uncovering dimensions of a word that one may not have previously considered; and to ultimate use all of this information to develop an approach of how one can make the word part of self-supportive self-directing words whats best for all.

So the word  Health I walked before was already charged with energy. After my Selfhonest corrective investigation I trust myself to walk the open up nude-solution word, without polarized charged energy. Before redefining this charged word exist as me into me as energy existence into my consciousness mind battery, control navigation existence within my physical body.

Self-supportive life the word Health means I’ve first focus on the proces of redefining my meaning, longing and expectation charged words and images charged polarity energy within the word ‘Health’.

In Dutch language the word Health means gezondheid.

Gezondheid, Ge/ik wil zonder zonde, heel zijn. I want to be a being Without sin.

Zonder fouten. With out mistakes. I have to encharge the With, out of me. The with represent the mistakes I made.

Heel zijn. So the With in mistakes: I had to focus on my mistakes first. Longing want encharge my mistakes as energy out my mindsystem. I want to be – Within me aware as Equal and one awareness human being.

Zonder gebreken. Without blemish. Dus ik wil perfect zijn. So I want to be perfect.  Waardoor ik kan voorkomen, dat anderen mij niet kunnen aanspreken op mijn gebrek. So I can avoid that others recall my lack. This lack is already as lack existence With-in me as expectation not yet out, exist into me. So I see and understand my expectation is my longing. I expected the worse and most less (lest) care so in my mind bin looking the worst, not trusting the helping others. Into phychic care the trust others is the most important factor. Trust others – trusting myself, Desteni offers this en surroundings within the Dip area and buddy support. Because the Buddy’s bin there.

Because why would ore should I avoid something which not exist into me? So I want to be perfect so I can not avoid thoughts that remind me of some mind absence. So what is my mind absence into me, this presupposes my lack of mental health, telling/explain me? This ex-former-plan, which I’ve used as blame complain selfpity myself game as not perfect, with blemish, with sin, with mistakes, my Original awareness was telling me.  I want to be without the blemish, sin and mistakes which I also accepted and allowed myself as charged within me energy.

So while any idea of what I want to achieve, speak in front an audience, which I think is possitive, I think the negative that this people start laughing towards me, so I think I can not speak infront public. So I avoid the risk within my mind which thought generates my negative loaded negative emotion motivation start laugh about me which reaction reminds me I made a mistake because that’s why they start doing this and through their laugther behavior I see and understand into me the assumption present: they do not respect my vulnerability.

The first thought they abuse my vulnerability starts at moments and times when socializing was assumed. So socializing in my mind is negatively charged. Within the private family atmosphere during the Christmas dinner, dinner on Sunday as grandparents visited us the probability of threat was present into my mind expextation.

My Original health awareness was nagative charged when I was a young guy. Later at school I had a negative trauma experience with the school teacher. In my thinking I don’t trust women. I’m expecting they will harm me because I do not trust them because they do not protect me. Into my mind the lack of women trust is prominent as negatively charged suppression, running into my mind when I speak with women because I am expecting you will harm me. I distrust your smile so I focus on melancholic expression and depression which depressed the smile. I laughed to flee my depressed fair beingness.

Is this an adequate definition? Yes for this moment I realize, see and understand that I lived the word Health in my mind, it was negatively charged because I expected the negative within my understanding, charged with negative energy exist into  my consciousness mind.

I want to live without sin means my thoughts focus at the existence sin into me as negative charged thoughts. Because iff I want the positive the word sin as negative charged sense still exist into me in my mind. Towards the negative I place my investigation, not the positive Health, because first I have to Uncover the negative within me.

First I have to encharge the unhealthy sin into me. What I do at the moment I want to connect me with people I start ivestigating people reactions and drop out afterwards I have a reason supposing, they are unreliable, disloyal, not conditional concerned. In their guidance and attention they are incomplete bacause I primarily focus on lack and the negativity, as me into me, my negatively charged supposition expectation people to whom I show my vulnerability are unreliable.

So first Investigate – to ungate myself – within the safe Desteni Dip Lite surroundings, with assist and support of one own Buddy, the Destonian gatekeeper.

Dag 339 Being the target

I blamed my fathers behave and asked myself the question why he did not accept and acknowledge, in front of me, the existence, relationship and the reasons which comprise the energy of his reactions.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself wondering why my father dit not changed his behave in front of me and did not accept and acknowledge the energy of his reactions.

I forgive myself that I have accpeted and allowed myself thinking I’m his target so being the target within me because I’ve accepted and allowed myself be his target is not he or she, no the images, words and thinking only concerns me.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself that I used my question/assumption as logical theory of my mind justification, only because asking myself these question which results into blame him because experienced myself as within victimisation; which was my experience being the target of his aggressive behaviour.

I realize that I was biased in my mind where I saw as images and thoughts his verbal and physical aggression, now I understand and realized I longed for peace and predictable behavior so that I could feel safe.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself not felt safe, I felt unsafe within this aggressive context and grim atmosphere within this existence of arguing and aggressive voice, mimicry, body language together with wild arms and legs gestures that produced sliding movements.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself that I feel unsafe when I look at someone  who displays aggressive behavior

I forgive myself that I have accepted and allowed myself that I feel unsafe when I hear aggressive sounding voices

I forgive myself that I have accepted and allowed myself that I feel unsafe when I hear aggressive sounding noises

I forgive myself that I have accepted and allowed myself that I feel uncertain within an grim atmosphere because I remember unconsciously the existence of arguing and aggressive voice, mimicry, body language together with wild arms and legs gestures that produced sliding movements.

I realize that I expect from the other excuse because of his behave which I compare with my unsafe memory longing simultaneously to a sense of security.

If and when I’m feel unsafe and longing simultaneously to feel a sense of security, I stop and Breathe….

If and when I’m feel unsafe, I stop and Breathe….

If and when I’m longing something within my mind as images, words and thoughts, I stop and Breathe….

If and when I’ve longing and focus on vitimization, I stop and Breathe….

I realize when I expecting some safety from another person I’m still longing for safety within me and into me I realize, see and understand I still feel insecure about the behave off other persons.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself not have enough courage not facing my fear by breathing and walking back through my resistance

If and when I feel resistance, I stop and Breathe.

I realize that I am responsible for the relationship of my response to behavior of others why I feel anxious as a result of their behavior because they remind me of the aspects under my fear memory provided with negatively charged energy which in my physical body is noticeable in my mouth and jaws. According to my buddy pain in jaws and mouth represents missing aspects of courage.

So I commit myself I have to investigate the presence of the inHere moments when I need more courage to stand and walke true my resistance faced with fears for example speaking in front of an audience speak out and telling them my message as part of the commitment that is associated and part of my job, training and as message which presenting oneness and equality principles such as selfhonesty, sincerity, courage, responsibility first for my own welfare and judgment free behave.

In next blogs I will elaborate on the theme of courage to face my fairs and make my own corrective commitment directing myself speaking in front of people as part of the deal in accordance myself commitment against my wich best for me and others in my oneness and equility awareness world and reality.

See you…