Dag 452 Mr. Me Selfish 4

Ik realiseer mij dat ik de mening ben die ik voor ogen heb. Informatie betreft van mijn mind die ik gebruik als rechtvaardiging.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik de mening ben die bestaat uit informatie van dat wat ik voor ogen heb.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard zodra ik denk dat de mening die ik voor ogen heb beter is dan de mening van een ander, mij niet voldoende realiseer zie en begrijp dat ik automatisch veronderstel dat ik mijn mening rechtvaardig en mij niet verplaats in de schoenen van ander.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik twijfel aan mijn mening als anderen een andere mening hebben.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat mijn mening geldig is (positief) als anderen mijn mening delen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard als anderen mijn mening niet delen, hun mening die afwijkt van die van mij, ervaar als negatief.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijn mening interpreteer als beter als de ander afwijkt van mijn mening.  

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard als ik denk dat mijn mening beter is dan die van een ander dat ik de ander dan ervaar als lastig, tegendraads, recalcitrant en obstinaat.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik positieve waarde toeken aan mijn mening.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik negativiteit ervaar in mijzelf als ik afwijkende mening van anderen veroordeel en bekritiseer.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijn gelijk wil halen via anderen omdat ik aan hen het positieve belang van mijn mening communiceer.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik anderen mijn mening opdring en de mening/informatie van de ander gebruik en hen in een negatief daglicht plaats omdat ik mijn zin wil doordrijven.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik argumenten van een ander gebruik als mijn motief waarmee ik wil aantonen dat haar/zijn mening slechter is dan mijn opvatting.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij positief profileer over de rug van een ander.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik bondjes smeed met collega’ waarbij ik de mening van een ander gebruik als motief door de ander zwart te maken om mijn gelijk te halen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik de schuld van mijn handelen en reageren verschuif naar en projecteer op anderen alsof zij verantwoordelijk zijn voor mijn denken, voor mijn emoties, voor mijn gevoelens en voor mijn gedrag. 

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik anderen verantwoordelijk maak voor de projecties van mijn waarneming.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijn frustraties en opgeblazen ego gebruik om anderen zwart te maken.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard ondanks mijn bewuste realisaties, niet schaam en geen spijt ervaar omdat ik mijn opvattingen tolereer.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijzelf nog steeds toesta dat ik mij positief wil profileren over de rug van anderen met als doel om mijn frustraties te onderdrukken.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik anderen zwart maak om mijzelf in een beter daglicht te plaatsen en andere collega’s over de rug van anderen doe geloven dat ik toegewijd ben aan mijn activiteiten die ik uitvoer tijdens mijn vrijwilligers werk. 

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik de afwijkende opvatting van een ander niet zie en onvoldoende ervaar en gebruik als bron van informatie om mijn opvattingen niet te zien als de verandering die nodig is om mijzelf onder ogen te komen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard wat ik voor ogen heb gebruik als rechtvaardiging van mijn gelijk mij het zicht en aandacht ontneemt wat anderen voor ogen hebben.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik de informatie van mijn mind gebruik als rechtvaardiging van mijn gelijk waarin ik verval waardoor ik niet geïnteresseerd ben in wat anderen belangrijk vinden omdat ik mijn zinnen zet op mijn opvattingen die ik aan een ander wil opdringen woorden communiceer als belangrijker waardoor ik mij realiseer zie en begrijp dat ik niet eens de moeite neem om de ander te betrekken om zijn/haar werkelijkheid te beschouwen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat mijn werkelijkheid graadmeter is om anderen te devalueren, gebruik als bron van informatie om mijn gelijk te rechtvaardigen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij verschuil achter de term dialoog waarmee ik een beeld schets alsof ik bereid ben om de argumenten van een ander mee te nemen als uitgangspunt voor overleg en besluitvorming.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik irritatie en frustratie ervaar als mensen mijn plan niet ondersteunen. Als en wanneer ik irritatie en frustratie ervaar in overleg en contact situaties, Stop en Adem.

Ik stel mijzelf ten doel dat ik in contact en overleg met anderen eerst wederzijdse argumenten wil verzamelen en informatie wil inventariseren en daadwerkelijk gebruiken als leidmotief om gezamenlijke keuzes te kunnen maken waarbij mijn argumenten niet alleen maar leidend zijn. 

 

Dag 445 vulnerability

Als ik gespannen ben omdat ik niet weet hoe iets zal verlopen, dan verwacht ik steevast kritiek of commentaar. Deze gevoelens ontstaan omdat ik niet weet hoe anderen reageren op mijn verzoek of bijdrage. Door deze onzekerheid begin ik niet aan een taak of slik mijn woorden in omdat ik vooraf niet weet hoe anderen zullen reageren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik uit angst voor kritiek mijn behoeften lange tijd niet kenbaar heb gemaakt.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik uit angst voor kritiek en afwijzing het verschrikkelijk vond om mijn kwetsbaarheid te tonen waardoor ik het liefst zou wegvluchten uit een situatie en vervolgens wilde wegduiken in een hoekje of ging terugtrekken onder mijn dekbed.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard om mijn gevoelens van onrust in de vorm van irritatie, jaloezie en frustratie te onderdrukken ging ik alcohol gebruiken, waardoor ik alles om mij heen perfect kon maken en controleren want bij een teveel aan drank kon ik zelf beslissen om te stoppen. 

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik door gebrek aan informatie over de afloop van hoe zaken of contact met mensen zullen verlopen niet weet hoe anderen mij beoordelen waardoor de controle ontbreekt. 

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik gespannen ben als ik vooraf niet weet hoe iets zal verlopen of hoe mensen op mij reageren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik tijdens een moeilijk gesprek of als ik iets nieuws probeer of iets doe waarbij ik mij ongemakkelijk voel, de energie van angst voor kritiek ervaar.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik door alcohol gebruik de energie van kritiek of afkeuring, tijdelijk niet ervaar.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik van anderen positieve bevestiging en naar goedkeuring verlang.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik dit gevoel van onzekerheid ook ervaar wanneer ik denk dat het allemaal te goed gaat of als ik denk wat ik doe niet goed genoeg is (gedachte patronen: het is toch nooit goed wat ik doe, ik ben niets waard, ik voel mij zo’n mislukkeling).

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik veronderstel dat mijn bijdrage onbelangrijk is, zodra anderen afwijken van mijn beeld/verwachting/verlangen. 

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik naar goedkeuring snak en erkenning verlang voor mijn beeld/visie/mening omdat ik gehoord en gezien wil worden.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard zodra mensen mijn standpunt delen denk dat ik serieus en met respect bejegend wordt.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik door anderen Ge-Liked wil worden.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij ondergeschikt maak aan de mening en visie van anderen waardoor ik de reactie van mijn collega/partner(s)/ouders persoonlijk maak en hun andere kijk op zaken op mijzelf betrek.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard zodra zij/de anderen door hun afwijkende visie afwijken van mijn behoefte naar externe erkenning deze afwijkende mening ervaar als kritiek.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik kritiek ervaar alsof ik terecht wordt gewezen voor mijn bijdrage waardoor ik het gedrag van hen ervaar alsof zij betere mensen zijn en in hun leven wel geslaagd zijn en superieur ten opzichte van mij in relatie tot de gedachte patronen die ik in mijzelf heb aanvaard en toegestaan.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij in het verleden zou aanpassen aan anderen en bij voorkeur weg zou kruipen in een donker hoekje omdat ik dit gedrag niet kan duiden of begrijpen waardoor ik mijn argumenten en behoeften heb ingeslikt.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik bij de ervaring van de energie van kritiek in mijzelf vervolgens dacht ‘ik ben het niet waard mijn behoeften zijn onbelangrijk’; met tot gevolg dat ik mij extreem ging aanpassen om de goede vrede te bewaren, uit angst voor méér kritiek en om kritiek te vermijden.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat mijn gedachten mij waarschuwde om vooral niet mijn gevoelens of behoeften te tonen, want ik stelde me voor dat anderen mij vervolgens zouden negeren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik verzuimd heb om mijn behoeftes uit te spreken.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijn leven lang bezig was om mijn kwetsbaarheid te ontvluchten en te omzeilen. 

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik dacht ‘zeg maar niets’ mijn motto werd waardoor ik dacht ‘ik los het zelf maar op’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik door niets te zeggen op een voor mij respectabele manier aan mijn afkeer van onzekerheid en emotionele blootstelling ben gekomen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik door te zwijgen begon om mijn vaardigheden op het vlak van het ontduiken van kwetsbaarheid te ontwikkelen en verfijnen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik uitstelgedrag heb ontwikkelt om mijn behoeften te communiceren.

In de loop der tijd heb ik allerlei personages geprobeerd, van de lieve vriendelijke jongen, met zijn aangepaste gemanierde gedrag, tot zelfstandig ondernemer, die alert was en toezag dat zijn medewerkers klantvriendelijkheid, kleding regels en hygiëne voorschriften accuraat lees perfect uitvoerde, van gezellige kroegtijger tot perfecte biljarter en minnaar in bed.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat alles perfect moest zijn in mijn ogen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijn gevoel van eigenwaarde heb ontleend aan een perfecte buitenkant, waarvoor ik gewaardeerd werd, in de vorm van mijn kleding en mijn haar die er perfect uitzagen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik uit angst voor kritiek op mijn uiterlijk als dit niet perfect was zoals ik veronderstelde dacht ‘zo niet, dan ging ik niet de deur uit’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik daarnaast bijdehand was en kritiek had op uiterlijk of gedrag van mensen over de manier waarop zij hun woorden en gedrag uitkozen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat alles moest gaan volgens mijn hoge eisen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat al die personage strategieën  gebaseerd waren op het zelfde principe: ik houd iedereen op veilige afstand en ik zorg dat ik altijd een uitweg heb.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat een excuus hebben of kritiek op hoe anderen zich gedragen onderdeel werd van mijn repertoire. 

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat alles wat ik deed was gebaseerd op het verwerven van positieve aandacht, prestige en een gevoel van voldoening in mijzelf.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik na wat omwegen het besluit nam dat ik mensen die kwetsbaar zijn wilde ondersteunen om oplossingen te zoeken voor hun problemen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik jaloers was op mensen die zelfverzekerd zijn en succesvol.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij inferieur heb gemaakt en ondergeschikt aan de goedkeuring van anderen door middel van uiterlijk vertoon, verbaal sterke argumenten, smoesjes  en uitstel gedrag om taken en afspraken te volbrengen en mij met behulp van alcohol afhankelijk heb gemaakt, waardoor ik mij zelfverzekerd voelde, en het gebruik van dit middel heb aanvaard en toegestaan om mijn negatieve gevoelens van jaloezie, ongenoegen, angst voor kritiek en eenzaamheid blijvend te voeden met als resultaat dat ik deze negatieve mind gedachten patronen en aspecten die daaruit ontstaan onderdrukt heb  (gedachte patronen: het is toch nooit goed wat ik doe, ik ben niets waard, ik voel mij zo’n mislukkeling).

Wordt vervolgd….

 

 

Dag 444 angst voor waardering

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik de inbreng van mijn collega bekritiseer, zonder uitleg, overleg en inzicht in zijn argumenten. Als en wanneer ik de bijdrage van mijn collega bekritiseer, dan Stop ik en Adem. Zie voor context vorige blog.

Maar waarom ervaar ik in mijzelf de energie van kritiek naar aanleiding van de manier waarop mijn collega zijn boodschap communiceert? 

Kritiek volgens mijn interpretatie: mijn bijdrage is onbelangrijk, ik wil gehoord worden, serieus en met respect bejegend worden. Ik maak de reactie van mijn collega persoonlijk. Met name de blik in zijn ogen deed mij denken aan de woorden afgunst en jaloezie die in mijn bewustzijn zichtbaar werd. Alsof ik terecht wordt gewezen voor mijn bijdrage en het gedrag van mijn collega ervaar alsof hij superieur is ten opzichte van mij. In het verleden zou ik mij aanpassen en bij voorkeur weg kruipen in een donker hoekje omdat ik dit gedrag niet kan duiden of begrijpen en daardoor mijn argumenten en behoeften naar begrip en aandacht heb ingeslikt. Ik was het niet waard en onbelangrijk. Met tot gevolg dat ik mij extreem ben gaan aanpassen om de goede vrede te bewaren, uit angst voor méér kritiek.

Kritiek volgens het woordenboek: ernstige kritiek hebben op mij als mens, het negatief analyseren en beoordelen van de kwaliteit van mijn plannen, het noemen van fouten, kritiek leveren ‘zeggen wat fout is’, aanwijzing van gebreken, afkeuring, benard, dreigend, wat het leven bedreigd. Met kritiek bedoelt men de beoordeling van een bepaalde toestand, door deze aan bepaalde criteria, waarden en normen te toetsen. Wanneer iemand kritiek levert, betekent dat, dat hij een bepaald gedrag, een beslissing, instelling, prestatie of gegeven niet zomaar accepteert, maar het naar zijn maatstaven beoordeelt. Door kritiek te leveren wil men de betreffende persoon op iets attent maken en hem ertoe bewegen van instelling of gedrag te veranderen. Maar kritiek kan ook bedoeld zijn om iemand te kwetsen en te vernederen.

Ieder mens is op de reacties (‘feedback’) van anderen aangewezen, wil hij te weten komen hoe zijn gedrag en zijn uitlatingen op anderen overkomen. De kritische respons van anderen is een belangrijke maatstaf voor het schatten van het eigen handelen. Door oprechte en opbouwende kritiek leert men hoe men het eigen gedrag zou kunnen aanpassen en aan welke aspecten men nog moet werken. De kritische reacties en stimulerende opmerkingen van anderen hebben/hadden grote invloed op de/mijn prestaties op school en het succes op het werk. Feedback kan tot zelfreflectie aanzetten en tot prestaties aanmoedigen. In reactie op mijn collega werd ik aangemoedigd of om weg te duiken in een donker hoekje, wat ik in eerste instantie ook heb gedaan.

Nadat ik gereflecteerd heb op mijn reactie kwam ik tot het inzicht dat ik de reactie van mijn collega als kritiek op mijn functioneren heb ervaren. Door de blik in zijn ogen voelde ik mij vernederd. Zijn gedrag heb ik ervaren alsof ik in een benaderde positie werd gedrongen waaruit ik op dat moment geen uitweg wist. Ik voelde mij onveilig en heel klein. Het kind in mij dat geen andere manier kon bedenken dan mij aan te passen aan mijn gevoel van onveiligheid waardoor ik mij terugtrok achter de pc in mijn kantoor ruimte.

In wezen heeft mijn collega mij mijn angst en de energie van en voor kritiek, door deze gebeurtenis bewust ervaren, door het gedrag van mijn collega, als de energie van kritiek in mijzelf aanvaard en toegestaan, hernieuwd laten ervaren. Wanneer ons gedrag of onze uitlatingen op vernederende of afbrekende wijze afgekeurd worden, voelt men zich al gauw persoonlijk aangevallen.

Vooral als men veel waarde hecht aan het oordeel van de betreffende persoon, kan de kritiek hard aankomen en iemand onzeker maken. Want vooraf aan mijn vraag om gebruik te maken van de pc in het werkgebied van collega had ik al het idee dat hij niet akkoord zou gaan met mijn verzoek. Ik realiseer mij zie en begrijp dat Zwaarwegende kritiek invloed heeft op mijn gedachten ‘ik verwacht vooraf kritiek’, de energie van kritiek betreft mijn mind veronderstelling, hetgeen ik heb aanvaard en toegestaan als mijn bewustzijn wat vervolgens mijn gedrag, gevoel en emoties behoorlijk kan aantasten/beïnvloeden. In het verleden zou ik weg zijn gegaan en had het bijltje erbij neergegooid. Ook deze keuze heb ik overwogen. Dit patroon van wegvluchten kenmerkt mijn levensloop. De consequentie van mijn handelen had tot gevolg dat ik veel in gang heb gezet en projecten heb gerealiseerd. Door mijn abrupte vertrek, tot gevolg had dat ik uiteindelijk met lege handen stond. Weer een verlies ervaring rijker.  

Ik trok mij meer aan van kritiek dan dat ik naar lovende woorden luisterde. Zelfs als ik het gevoel heb/had dat de kritiek ongerechtvaardigd of overdreven is en degene die het oordeel geeft niet echt serieus te nemen is, bleven deze opmerkingen toch langer hangen waardoor ik vaak aan mijzelf ging twijfelen. Ik ben/was bang voor kritiek omdat deze kwetsend kan zijn en mij onzeker kan maken.

Vorige week had ik kerstviering op mijn werk. Vooraf was ik zenuwachtig en had migraine. Ik verwachte namelijk dat ik publiek bedankt zou worden (lovende woorden zou ontvangen). Dit bleek later, deze week zo te zijn. Ik had mij namelijk afgemeld. Mijn teamleider overhandigde mij een envelop met cadeaubonnen als dank voor mijn inzet en toewijding aan mijn taken. Hij zei erbij dat het zijn bedoeling was geweest om mij in bijzijn van collega’s naar voren te roepen (tijdens de kerstviering) en deze blijk van waardering (van het gehele team) daar uit te spreken. Mijn reactie: ‘ik ben blij dat ik er niet bij was, want ik wil niet op de voorgrond staan’. Ik vertelde hem dat deze manier (in zijn kantoor één op één) ‘past mij beter’. Want ik wil mij niet profileren in bijzijn van een grote groep collega’s. Deze ingetogen manier past beter bij mij’.

Ik realiseer mij zie en begrijp dat ik een blijk van waardering en erkenning krijgen, in bijzijn van anderen, mij onzeker maakt. Het bevat namelijk een risico. Dit omdat ik publiek óók de energie van kritiek nog steeds in mijzelf ervaar. Als kind werd ik in bijzijn van mijn klasgenoten uitgelachen en bekritiseert door de juf. Ik zie dat complimenten en waardering nog steeds kan omslaan in de ervaring van kritiek die ik zo gewend ben en mij eigen heb gemaakt. Hierdoor denk ik nog steeds dat ik negatief beoordeeld kan worden. Werk aan de winkel.

In relatie tot mijn teamleden (ik heb inmiddels de rol van coördinator aanvaard) bemerk ik dat, ook al is kritiek gerechtvaardigd, vaak de positieve aspecten van hun inzet, van wat iemand doet of zegt, te weinig belicht. Ik probeer wel en ben beried de ander te helpen en hen duidelijk te maken dat kritiek opbouwend is bedoeld. Omdat ik in mijzelf nog steeds de energie van kritiek bespeur reflecteer ik op mijn mind om na te gaan of ik zelf wel opbouwende kritiek lever en onderwerp mijn opmerkingen aan de volgende vragen:

‘Is mijn kritiek altijd bedoeld om de ander te ondersteunen en te stimuleren en op mogelijkheden van verandering te wijzen?

Of wil ik óók mijn irritaties en agressie, mijn slechte humeur of eigen frustraties ventileren?

Is mijn kritiek werkelijk oprecht bedoeld en zakelijk van inhoud? Of wil ik eigenlijk de ander stiekem onderuithalen? zie link

Wordt vervolgd…

  

Dag 435 wishfull thinking 2

In mijn vorige blog onderzoek ik waarop ik bepaalde verlangens baseer. Ze komen niet zomaar en ze verdwijnen ook niet opeens. In dit deel neem ik mijn verantwoordelijkheid.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard ik naar vervulling zoek, zolang tot bepaalde verlangens beantwoord zijn, zodra zij voldoen aan mijn verwachtingsbeeld.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat wat ik voor mijn geest haal, voor anderen in mijn omgeving, onzichtbare energetische manifestatie en creaties betreffen van mijn mind verlangen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik naar harmonie verlang in relatie tot mensen en groepen waartoe ik behoor. Als en wanneer ik van anderen harmonie in de vorm van vriendelijkheid verlang, dan Stop ik en Adem. Ik realiseer mij dat ik in relatie tot anderen en situaties geen disharmonie in mijzelf wil ervaren en inzie dat ik de energie van disharmonie in mijzelf niet wil ervaren.  

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik toezeggingen doe die ik niet naleef om de reacties van mensen te peilen vanuit mijn verlangen of zij mij ondanks mijn nalatigheid onvoorwaardelijk blijven steunen waardoor ik mezelf toesta en aanvaard dat de consequentie van mijn keuze behelst dat ik onderzoek of mensen mij zullen straffen of mij naar aanleiding van mijn keuze negatief zullen evalueren omdat ik van mening ben en veronderstel dat alles wat ik doe nooit goed genoeg zal zijn. Als en wanneer ik van anderen positieve bevestiging verlang, dan Stop ik en Adem. Ik realiseer mij dat ik mensen beoordeel of hun gedrag harmonieus is waardoor ik zelfvertrouwen ervaar in mijzelf uit angst voor hun oordeel om iets van mijzelf te durven tonen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik denk dat mensen niet zorgzaam en Zelfoprecht betrokken zijn bij het welzijn van mij of anderen waardoor ik mezelf toesta en aanvaard dat ik de reacties van mensen uit mijn omgeving test in hoeverre zij onvoorwaardelijk betrokken en zorgzaam zijn en blijven. Als en wanneer ik bewust reacties van mensen test, dan Stop ik en Adem. Ik realiseer mij dat ik in mijzelf de goede vrede wil herstellen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat alles wat ik mij voor mijn geest haal gebaseerd is op eigenbelang, zelfoordeel en prestige om te bewijzen dat alles wat ik doe bekritiseert of belachelijk wordt gemaakt door anderen die mijn gedrag tóch zullen veroordelen of van negatief commentaar zullen voorzien. Als en wanneer ik naar aanleiding van mijn bijdrage kritiek verwacht, dan Stop ik en Adem. Ik realiseer mij dat ik verlang naar saamhorigheid hetgeen verstoord raakt door mijn vermoeden dat gedrag van mensen plotsklaps kan omslaan in agressie of negativiteit.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik van anderen verlang dat zij in hun bejegening naar mij toe vriendelijkheid en betrokkenheid tonen voor de keuzes die ik maak zonder het idee te moeten hebben dat aan mijn bijdrage de consequentie is verbonden dat zij mij negatief beoordelen, lacherig doen of kritiek hebben op mij als mens, een mens die als oorspronkelijke eenheid Zelfoprecht en gelijk is aan Alle Leven. Als en wanneer ik aan mijn bijdrage de consequentie verbind dat dit door anderen anders geïnterpreteerd kan worden, anders dan ik voor ogen heb, dan Stop ik en Adem. Ik realiseer mij dat ik richting bepaal op voorwaarde van de manier waarop dit door anderen wordt ervaren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik veronderstel dat mensen die vriendelijkheid etaleren aan vriendelijk gedrag automatisch de consequentie verbind dat dit niet gemeend en onoprecht is. Als en wanneer ik twijfel aan de intenties van anderen, dan Stop ik en Adem. Ik realiseer mij dat ik anderen beoordeel volgens mijn maatstaf waardoor Zelfoprecht contact onmogelijk is. 

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik vriendelijk ben tegen mensen uit angst om te voorkomen dat zij mij bekritiseren of negatief evalueren en mij zullen beoordelen op door hen bepaalde voorwaarden zoals materieel eigendom, uitstraling, uiterlijk en ander zichtbaar bezit zoals fatsoen normen. Als en wanneer ik door twijfels zwabber in mijn gedrag, dan Stop ik en Adem. Ik realiseer mij dat ik verwacht dat mensen zich gedragen en conformeren conform mijn verlangen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij  niet anders kan herinneren dan dat tijdens mijn jeugd door mijn ouders en opvoeders positief of negatief gefocust werd op de wijze waarop mensen volgens hen wel of niet netjes gekleed waren, of het tuintje van de buren netjes verzorgd was, op niet afwijkende uiterlijke kenmerken of hen beoordeelde conform de fatsoensnormen die zij voor ogen hadden, alvorens door hen gevraagd werd naar beweegredenen en keuzes die mensen maakten om te zijn wie zij waren of wilde zijn. Als en wanneer ik aan keuzes van mensen consequenties en oordeel verbind, dan Stop ik en Adem. 

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij vaak geschaamd heb voor hun zelfingenomen, arrogante en veroordelend gedrag. Als en wanneer ik mij schaam voor gedrag van anderen, dan Stop ik en Adem. Ik realiseer mij dat ik mijn normen hanteer conform informatie van mijn mind waarmee ik gedrag van anderen waarneem, interpreteer en beoordeel.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik het spuugzat ben om naar mensen te luisteren die alleen maar lopen te zeiken en klagen over dat wat er niet goed is aan anderen zonder verder te kijken dan hun neus lang is. Als en wanneer ik naar aanleiding van gedrag van anderen in mijzelf negativiteit ervaar, dan Stop ik en Adem.  Ik realiseer mij dat ik van anderen een bepaalde toezegging verwacht dat zij zich fatsoenlijk gedragen in mijn bijzijn, waardoor ik mij realiseer, zie en begrijp dat ik eisen verbind aan de manier waarop anderen zich dienen te gedragen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mensen ondersteun vanuit mijn verlangen dat zij zien wie ik werkelijk ben en voorbij kijken aan uiterlijk of materieel bezit. Als en wanneer anderen mij moeten bevestigen of de consequenties van mijn keuzes gerechtvaardigd en veroorloofd zijn, dan Stop ik en Adem.

Ik stel mijzelf ten doel dat ik de doelen die ik voor ogen heb niet langer gebaseerd zijn op positieve bevestiging van anderen en dat ik zelf de energie van verlangen en oordeel in mijzelf eerst onder ogen moet komen alvorens aan de keuze van gedrag van anderen consequenties te verbinden zoals ik heb gedaan door mensen te testen op betrouwbaarheid en veiligheid of hen te veroordelen voor hun keuzes die afwijken van mijn verwachtingsbeeld, waaraan ik de consequentie verbind dat mijn mind gedachten beter zijn.    

Ik stel mijzelf ten doel dat ik mijn verwachtingsbeelden onderwerp aan oprechte zelfvergeving alvorens uitspraken te doen die ik achteraf bijstel afhankelijk van de manier waarop anderen op mij reageren.       

Dag 431 revolt against adjustment

Door mijn vorige blog ben ik me ervan Gewaar dat ik angst heb om te rebelleren – lees: voor mijzelf staan en dus mijn mind richting wandelen.

Revolt is een Engels woord dat vertaald kan worden als rebelleren of opstand. Het betekent ergens tegen in opstand komen. Ook wel rebelleren tegen iets of iemand.

Rebelleren – klinkt voor mij – voor mijzelf staan is in opstand komen tegen iets mezelf. Dit wordt getriggerd door iets of de ander waaraan ik mij in het verleden aanpast heb door mijzelf en mijn wensen te onteren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik angst heb om te rebelleren, niet voor mijzelf te staan en mijn mind richting te wandelen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijn best heb gedaan om bij anderen in de smaak te vallen en niet voor mijzelf staan wat gebaseerd was op angst gedachten.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij miskent voelde niet om ondersteuning durfde te vragen uit angst, getriggerd door gedachten gebaseerd op angst herinneringen waardoor ik in mijzelf angst voor kritiek ervaar zodra ik mijn wensen kenbaar maak.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij aanpas aan de manier waarop mijn omgeving/persoon communiceert onder invloed van angst voor kritiek bepaal dat ik mijn wens vaak niet communiceer want dat is onnozel en simpel.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij onvoldoende gerealiseerd heb dat ik de energie van conflict in mijzelf wil vermijden die ik in mijzelf manifesteer omdat ik mijzelf veroordeel met woorden hulp en ondersteuning vragen is onnozel of simpel.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij vaak aangepast heb aan situaties of mensen omdat ik onrust en conflict (negatief) in mijzelf wil voorkomen/vermijden en door mijn angst om mijn wens uit te spreken heb ingeslikt omdat ik dacht dat ik door mijn wensen te onderdrukken in mijzelf een positief gevoel zoals me rustig en vredig voelen zou herstellen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik in mijzelf de energie van conflict en onrust heb ervaren in mijzelf getriggerd werd door de reacties van de wereld en mensen om mij heen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik door mijn onderdrukte angstgevoelens mijn sociale omgeving heb ervaren in termen van macht en controle want ik dacht dat andere mensen en de wereld om mij heen het altijd voor het zeggen had.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik een goed mens wilde zijn door méér aan het welzijn van anderen te denken dan aan het welzijn van mezelf.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik me schuldig voel als ik mezelf op de eerste plaats zet’ omdat ik ervan overtuigd ben dat ik anderen dan geen plezier doe.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik dacht dat ik anderen een plezier moest doen ook als zij mij iets onredelijks hebben gevraagd.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik niet ben opgekomen voor mijn behoeften omdat op mijn wensen zo onbeduidend gereageerd werd.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard dat ik door mijn langdurige aanpas gedrag in mijzelf energie van woede heb ontwikkelt omdat ik op onredelijke vragen van anderen niet mijn mening gecommuniceerd heb.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijn doen en laten liet bepalen door de invloed van situaties of andere mensen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik dacht als ik niet doe wat anderen willen bang was dat ze me dat betaald zouden zetten, kwaad werden en mij zouden afwijzen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik in mijzelf de energie van woede heb ontwikkelt omdat ik niet mijn grens/wensen of angst gecommuniceerd heb.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik woede in mijzelf bij voorkeur wil(de) ontwijken en dus onderdrukt heb.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik de keuze heb gemaakt dat ik aardig, vriendelijk en gemakkelijk was voor anderen omdat ik dacht als ik wel goed met anderen kan opschieten, door hen gewaardeerd werd omdat zij mij zouden zien als iemand die flexibel, inlevend en begripvol is.

Ik vergeef mijzelf dat zelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij profileerde als een persoon die zich gemakkelijk aan mensen en situaties aanpast.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik als kind getuige was van fysiek en verbale woede uitbarsting van D en naar aanleiding van deze ervaring destijds met mijzelf de afspraak heb gemaakt ‘ik zal niet boos reageren’ en wel vriendelijk, begripvol en inlevend omdat ik veronderstelde dat ik door mijn gedrag en aanpas profilering woede en agressie kon voorkomen waardoor ik mijzelf door mijn positieve benadering de goede vrede in mijzelf kon herstellen en bewaren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik de woede uitbarsting van D geïnterpreteerd en woorden aan toegekend heb zoals onbeschoft, wreed, onveilig, onvoorspelbaar en onbegrijpelijk waardoor ik in mijzelf nare gevoelens van machteloosheid, onveiligheid, angst en dreiging die ik destijds heb ervaren en als zodanig geïnterpreteerd.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik in mijzelf negatief geladen energie manifesteer door aandacht te schenken aan woorden machteloosheid, onveiligheid, angst en dreiging, deze emotionele energie in mijzelf onderdrukt heb omdat ik overgeleverd was (en mij dus overgeleverd heb) aan de heersende macht en controle van D (een ander) waardoor ik mij niet langer beschermd, begrepen, welkom en veilig kon voelen.

Ik stel mijzelf ten doel dat ik mijn nare onderdrukte gevoelens van onmacht en onbegrip wel die ik daadwerkelijk gevoeld heb onderwerp was van mijn onderdrukte angst voor conflict en woede in volgende blogs en de lessen verder beschrijf en zelfvergeving uitschrijf,

wordt vervolgd.

 

Dag 430 adjustment

Vandaag tijdens visite vraag ik mijn gast of zij iets wil drinken. Doe maar koffie is haar antwoord. Ik vraag vervolgens ‘wil je een zoetje in je koffie’. Nee, maar heb jij óók koffiemelk? Nadat zij mij verteld wat zij wel wenst reageer ik verongelijkt ‘jij denkt zeker dat ik niets heb’. lol

Verongelijkt- boos omdat je denkt dat je oneerlijk wordt behandeld. Misnoegd, pruilend, verontwaardigd, onrecht aangedaan.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik verongelijkt reageer naar aanleiding van mijn vraag ‘wil jij een zoetje in je koffie’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik verongelijkt reageer naar aanleiding van het ‘nee’ antwoord van mijn gast.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik in mijzelf weerstand ervaar en verongelijkt reageer op het ‘nee’ antwoord van mijn gast.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard nadat mijn gast mijn aanbod afwijst en vervolgens wel haar behoefte communiceert dat ik veronderstel dat mijn gast denkt ‘dat ik zeker niets heb’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij tekort gedaan voel omdat mijn aanbod met nee wordt beantwoord.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik verongelijkt reageer getriggerd wordt omdat ik mij tekort gedaan voel omdat ik denk dat mijn aanbod niet gewaardeerd wordt.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik het antwoord van mijn gast ervaar als tegenspraak.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik in mijzelf bij tegenspraak de energie van ergernis ervaar.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik ergernis ervaar omdat mijn gast ‘zelf’ communiceert en bepaald wat zij ‘niet’ en ‘wel’ in haar koffie wil.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik in mijzelf naar aanleiding van de communicatie van mijn gast de energie van ergernis ervaar omdat ik mij realiseer, zie en begrijp, wat ikzelf nodig heb vaak niet communiceer. Als en wanneer ik misnoegd reageer, dan Stop ik en Adem.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard nadat mijn aanbod afgeslagen werd wel Gewaar was van mijn reactie en deze niet heb gestopt.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik vervolgens geen time-out inlas en mijn reactie niet dooradem.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard omdat de keuze van mijn gast mij triggert mijn reactie niet onder ogen kom want ik reageer geïrriteerd.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik ‘ja en/of nee keuze van mijn gast veroordeel.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik de nee van mijn gast interpreteer alsof ik persoonlijk afgewezen wordt.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik veronderstel dat mijn gast mijn goed bedoelde voorstel afwijst. Als en wanneer ik de keuze van mijn gast (iets of iemand) veroordeel, dan Stop ik en Adem.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij niet verplaats in de behoefte en keuze van mijn gast. Als en wanneer iets of iemand zijn/haar keuze communiceert waardoor ik in mijzelf irritatie ervaar, dan Stop ik en Adem.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat mijn voorstel ‘wil je een zoetje in je koffie’ een smaak voorkeur van mijzelf betreft kan verschillen met de smaak voorkeur van mijn gast. Als en wanneer ik mijn smaakvoorkeur ‘startpunt’ vergelijk met die van mijn gast, dan Stop ik en Adem.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijn smaak voorkeur als label gebruik, als mijn smaak voorkeur op die van mijn gast plak.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik de smaak voorkeur van mijn gast met die van mijzelf vergelijk waardoor ik mijzelf toesta dat ik de smaak voorkeur van mijn gast niet als haar voorkeur aanvaard.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik verongelijkt reageer omdat mijn gast mijn smaakvoorkeur niet kopieert.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij afgewezen voel omdat mijn gast haar smaak voorkeur communiceert.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat mijn gast zelf richting bepaald en zich niet aanpast aan mijn smaak voorkeur voorstel waardoor in mijzelf de energie van het karakter extreme aanpassing getriggerd wordt.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat mijn gast zelf richting bepaald waardoor ik veronderstel dat mijn goed bedoelde smaak voorstel wordt afgewezen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat de zelfbewustheid van mijn gast mij afschrikt waardoor ik mij miskent voel omdat mijn goed bedoelde smaak voorstel niet gerespecteerd wordt.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat mijn gast haar zin doorzet en zich niet aanpast aan mijn voorstel.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat mijn gast zelf een beslissing neemt omdat ik meestentijds niet goed weet wat ik wil.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik goedkeuring verlang voor mijn goed bedoelde smaak voorstel.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik afhankelijk ben van de goedkeuring van anderen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij inspan om het voor een ander goed te doen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik me vaak opgeofferd heb voor de belangen van anderen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij vaak opgeofferd heb ten bate van anderen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij schuldig voel als ik uitkom voor mijn eigen behoeften/richting.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik in mijzelf een patroon herken en mij realiseer dat ik vaak niet opkwam – opkom voor mijn eigen rechten/belangen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij onwaarachtig voel omdat ik mij teveel heb aangepast om het anderen naar hun zin te maken.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik verantwoordelijkheid op mij heb genomen om het anderen naar hun zin te maken of gedrag van anderen op mijzelf te betrekken.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik in mijzelf opgekropte woede gewaar was/ben waardoor ik conflicten uit de weg ging/ga.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik geen woede toesta en woede uit de weg ga waardoor ik mijzelf terug trek maar eigenlijk wil rebelleren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik angst heb om te rebelleren – lees: voor mijzelf staan en mijn richting wandelen en de uitspraak in relatie tot mijn gast begrijp ‘jij denkt zeker dat ik niets heb’ omdat ik mijn richting niet heb bepaald en hiervan te vaak afwijk, mij aanpas om de goede vrede te bewaren waardoor ik de woede in mijzelf ontwijk en onderdruk omdat ik mij realiseer dat ik mijzelf misken.

wordt vervolgd