Dag 478 People ‘please’ treat me gentle.

‘Bij het nalezen van mijn blogs kom ik tot de conclusie dat het thema ‘duidelijkheid’ prominent in mijn mind terugkeert en dat ik me realiseer, zie en begrijp dat ik van anderen duidelijkheid verlangde’.

Lang heb ik gedacht dat ik door mensen negatief geëvalueerd werd. Ik durfde zelfs niet meer over straat te lopen. Ik was bang voor de blik van mensen en als ik hen naderde en zij vervolgens de andere kant opkeken te denken ‘ik wordt door hen genegeerd’. Waarop ik innerlijk de hoop ging ervaren ‘toon eens wat meer begrip voor me’. Of als ik bekenden zag lopen, snel een steegje indook. Dit om mijn angst voor negativiteit te ontlopen door hetgeen ik innerlijk veronderstelde.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik lange tijd van mensen verlangde dat ik door hen teder en met begrip voor mijn angst voor negativiteit bejegend zou worden.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mensen ontweek zodra ik hen op straat zag lopen omdat ik dacht ‘ik ben incompetent’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mijn innerlijke ervaring van angst en mislukking onderdrukt heb.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mezelf niet kon geruststellen of tot bedaren kon brengen omdat ik dacht ‘ik ben een foutje’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik een tijd lang mijn innerlijke negativiteit en onrust onderdrukt heb met alcohol.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik naar instemming en bevestiging verlangde, innerlijk wilde voorkomen dat ik me afgewezen en bekritiseert ervaarde.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik me innerlijk bekritiseerde omdat ik veronderstelde dat mensen negatief spraken over mij.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik niet over straat durfde en me in mijn woning terugtrok en in afzondering mijn dagen op de bank doorbracht vergezeld van mijn maatje ‘alcohol’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik van mensen vriendelijkheid, begrip en zachtheid verlangde.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik van anderen verlangde dat zij mij accepteerden zoals ik in oorsprong ben vriendelijk, begripvol en zacht.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mijn innerlijke negativiteit compenseerde met mijn geloof dat de mensen en de wereld vriendelijk, begripvol en zacht zou moeten zijn omdat ik de wereld en mensen innerlijk heb ervaren als onvriendelijk, niet-begripvol en grof.

Ik vergeef mezelf dat ik mijzelf toegestaan en aanvaard heb dat ik alles wat ik denk en van anderen verlang ergens in mijn leven innerlijk met mezelf overeengekomen ben.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik gesteld was op vriendelijkheid, begrip en zachtheid.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik beïnvloed door gedachten, gevoelens en emoties de wereld en de mensen verantwoordelijk maakte voor mijn innerlijke gesteldheid.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik niet eerder heb ingezien dat ikzelf mijn innerlijke waarheid creëer.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat dit ‘innerlijk niet eerder inzien’ resulteerde in de ervaring van depressie, suïcide gedachten en alcoholmisbruik waardoor ik de realiteit met mijn innerlijk positief veronderstelde leven verloor.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat dit veronderstelde positieve innerlijke leven gebaseerd was op succesvol zijn, veel geld willen bezitten en positieve aandacht van de mensen en wereld om me heen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik dacht dat de wereld en de mensen aan mij verplicht was dat ik me innerlijk happy zou ervaren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mensen begon te pleasen en de wereld bekeek door een roze bril.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik vele therapiejaren later tot de conclusie kwam dat al die therapietheorie, ziektebeelden en diagnoses mijn innerlijke angst, onrust en onzekerheid alleen maar versterkt heeft.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk de praktijk van het leven geïnterpreteerd en geobserveerd heb vanuit een theoretisch referentiekader waarmee ik mijn fysiek in Hier gemanipuleerd en veronachtzaamd heb.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik zonder deze theoretisch innerlijke ervaring niet kon weten welke invloed positief en negatief denken had op mijn fysiek functioneren in Hier. Als en wanneer ik het verloop van mijn leven veroordeel, dan stop ik en adem.

Ik realiseer me zie en begrijp dat ik begrip heb ontwikkelt voor mijn manier van handelen en dat ik op zoek ben gegaan naar manieren die op dat moment voor handen was.

Ik heb me ooit ten doel gesteld dat ik geen fysiek geweld wilde gebruiken en dat ik een vriendelijk en behulpzaam mens wilde zijn. Dit baseerde ik op mijn innerlijke ontevredenheid, onmacht en onrust wat ik ervaarde. Mij niet realiserende dat ik mijn innerlijke wereld zelf gecreëerd heb.

Ik heb me ten doel gesteld dat ik zelf verantwoordelijk ben voor mijn innerlijk welzijn en ik merk meer en meer, nu ik de praktische tools van Desteni gebruik, dat ik innerlijk meer stabiliteit ervaar. Dat ik minder focus op uiterlijk succes en positieve aandacht van de mensen en wereld om me heen en dat ik minder veroordeel.

Dit omdat ik me Gewaar ben van het feit dat de informatie van mijn mind mij bestuurd heeft in al mijn keuzes die ik heb gemaakt.

Ben je geïnteresseerd om jezelf en je keuzes oprecht te bevragen en onder ogen te komen, bekijk dan meer Desteni informatie via onderstaande links:

http://desteni.org/

Gratis online schrijfcursus: http://lite.desteniiprocess.com/

https://eqafe.com/

Advertenties

Dag 477 Asking others for permission to speak.

Tijdens de wekelijkse chat met mijn buddy realiseerde ik me in relatie tot een vraag van mijn buddy dat ik onvolledig ben in hetgeen ik communiceer’. Ik had een blog gelezen van een Destonian die ik als ondersteunend had ervaren.

Context chat buddy: ‘Ik heb een blog gelezen die ik als ondersteunend heb ervaren’. ‘Cool, wat vond je ondersteunend’? Mijn reactie: ‘ik had deze vraag verwacht’. Naar aanleiding van mijn opmerking ‘ik heb een blog gelezen die ik als ondersteunend heb ervaren’ merkte mijn buddy op ‘voor mij staat het er alsof je wacht totdat ik doorvraag, terwijl je in die zin al ‘meer zegt’ maar het nog niet zegt’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik naar aanleiding van mijn opmerking en de feedback van mijn buddy veronderstel ‘mijn buddy vraagt zometeen om verduidelijking omdat ik onvolledig ben in mijn uitleg’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb vervolgens te denken ‘ik ben onvolledig in mijn uitleg’, nadat ik dooradem me vervolgens een gedachte realiseer/gewaar ben ‘ik vraag aan een ander permissie om volledig te zijn in hetgeen ik communiceer/uitspreek’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik tijdens de chat onvolledig ben in mijn antwoord.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik onvolledig ben tijdens uitleg van hetgeen ik communiceer en me vervolgens realiseer, zie en begrijp ‘ik vraag aan een ander permissie om te spreken, uit angst om kritiek te krijgen’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik onvolledig ben in hetgeen ik vertel omdat ik van een ander bevestiging/instemming verlang om te mogen spreken.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik naar instemming/bevestiging verlang omdat ik innerlijk wil voorkomen dat ik me afgewezen en bekritiseert ervaar want als ik me uitspreek dan ontvang ik kritiek.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik me innerlijk bekritiseer en angst ervaar voordat ik mijn behoefte uitspreek.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk verwacht dat ik kritiek zal krijgen op hetgeen ik bijdraag aan een gesprek omdat ik veronderstel dat ik eerst aan de ander permissie of instemming moet vragen om te mogen spreken.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik van de ander bevestiging vraag.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik van de ander vraag ‘volledig te mogen zijn tijdens communicatie van hetgeen ik in mijn antwoorden/uitleg uitspreek/communiceer’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik niet vertel dat ik innerlijk behoefte heb aan duidelijkheid waardoor ik onduidelijk ben in mijn communicatie omdat ik ‘innerlijk mezelf niet toevertrouw dat ik mijn vragen volledig communiceer’.

Ik vergeef mezelf dat ik mijzelf toegestaan en aanvaard heb dat ik ergens in mijn leven innerlijk met mezelf overeen gekomen ben dat ik mijn vraag volledig en perfect wil communiceren om kritiek te voorkomen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik in het verleden en heden toestemming of permissie van toehoorders heb afgewacht voor mijn behoefte (duidelijkheid) en van hen verlang dat zij hetgeen waaraan ik behoefte heb, aan mij communiceren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik van anderen verlang dat zij mijn behoefte duidelijk aan mij communiceren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik veronderstel dat anderen weten waaraan ik behoefte heb.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te veronderstellen ‘als mensen niet tegemoet komen aan mijn behoeften, dat ik hen verantwoordelijk maak voor hetgeen ik niet uitspreek’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik afwacht of de organisatie waarvoor ik ga werken contact opneemt met mij. Als en wanneer ik verwacht dat de organisatie contact opneemt met mij, dan stop ik en adem. Ik realiseer me zie en begrijp dat ik geen duidelijkheid kan verlangen van een ander ‘hetgeen ik van een ander verlang’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik verlang dat mensen mij volledig informeren. Als en wanneer ik onvolledig ben in mijn vraag/uitleg, dan stop ik en adem.

Ik realiseer me zie en begrijp dat ik onvolledig ben in mijn communicatie omdat ik niet durf te vragen om duidelijkheid en uitleg, uit angst voor afwijzing, om kritiek te krijgen en niet mijn verantwoordelijkheid te nemen om anderen volledig te informeren, waardoor ik onvolledig ben in hetgeen ik wil vragen omdat ik permissie, bevestiging of instemming verlang om te mogen spreken, om te voorkomen dat ik me innerlijk afgewezen en bekritiseert ervaar omdat ik veronderstel dat ik kritiek ontvang in relatie tot mijn vragen, gedachten, behoeften of bijdrage’.

Ik stel mezelf ten doel dat ikzelf contact opneem met de organisatie en informeer naar de voortgang van hetgeen we afgesproken hebben.

Ik stel mezelf ten doel dat ik eerst onderzoek wat mijn behoeften zijn en hetgeen ik wil vragen volledig en duidelijk omschrijf en niet langer instemming af te wachten waardoor ik verantwoordelijk ben voor hetgeen ik wil communiceren.

Ben je geïnteresseerd om jezelf te bevragen, bekijk dan meer Desteni informatie via onderstaande links:

http://desteni.org/

Gratis online schrijfcursus: http://desteniiprocess.com/

https://eqafe.com/

 

Dag 460 Hypocritical Coziness.

De afgelopen dagen kreeg ik van verschillende mensen een uitnodiging om aanwezig te zijn bij een activiteit. Echter, hun aanbod heb ik genegeerd. Ik realiseer me zie en begrijp dat ik activiteiten en mensen vermijd waarvan ik veronderstel ‘zij verwachten van mij dat ik gezellig moet zijn’.

Ik realiseer me dit vermijdingspatroon en denk ‘wat is tóch steeds de aanleiding dat ik uitnodigingen negeer?’

Nadat ik mezelf bevraag komt er een gedachte in mijn bewustzijn bovendrijven:

‘Als kind moest ik thuis meewerken in de zaak van mijn ouders. Ik werd door hen verplicht om me klantvriendelijk en gezellig te gedragen. Dit om ‘de klanten en mijn ouders’ tevreden te stemmen’.

Geveinsde Gezelligheid – wordt vervolgd in volgende blog.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik verplicht ben dat ik anderen tevreden moet stemmen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik streng ben voor mezelf omdat ik mezelf een verplichting opleg door te denken dat ik verplicht ben dat ik anderen tevreden moet stemmen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mezelf niet toesta om gezelligheid te ervaren omdat ik gezelligheid innerlijk ervaar als verplichting en pressiemiddel waaraan ik moet voldoen om door anderen geaccepteerd te worden.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik anderen me alleen maar waarderen als ik hen vermaak door te denken dat ik hen tevreden moet stemmen op momenten waarin ik innerlijk niet ervaar ‘ik ben gezellig’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mezelf geen activiteiten toesta die ik associeer met ‘ik ben verplicht dat ik me gezellig profileer’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik me moet aanpassen aan ‘gezelligheid’, mijn norm/betekenis/abstract-denkbeeld, als zodanig in mezelf aanvaard en toegestaan.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk frictie ervaar ten opzichte van mijn geveinsde gezelligheid.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik bij het woord gezelligheid innerlijk frictie ervaar omdat ik gezelligheid associeer met ‘schijnheiligheid’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk gezelligheid associeer met schijnheiligheid omdat ik schijnheiligheid veinzen verafschuw.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb door te denken aan gezelligheid vervolgens aan mijn moeder denk.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb als kind te denken ‘mijn moeder verplicht me dat ik mijn bijdrage moet leveren aan gezelligheid’ op momenten dat ik mezelf innerlijk ongelukkig ervaarde.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik veronderstel dat iets of iemand buiten mij me verplicht dat ik gezellig moet zijn.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik mee moest doen met schijnheiligheid en geveinsde gezelligheid in het belang van de klantvriendelijkheid.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik ervoor verantwoordelijk was om mijn ouders en klanten tevreden te stemmen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik activiteiten afzeg die ik innerlijk associeer met gezelligheid omdat ik van mezelf niet langer wil/moet meedoen aan de verplichte aspecten van ‘gezelligheid’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik niet langer wil meedoen/meewerken aan mijn denkbeelden die ‘me verplichten om positieve en negatieve aspecten van gezelligheid te veinzen’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk eenzaamheid, leegte, schaamte en triestheid ervaar als ik terug denk aan de momenten dat ik verplicht werd dat ik klanten en mijn ouders tevreden moest/wilde stemmen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik door mijn denkbeelden veronderstel en mijn ouders verwijt dat zij geen oog hadden voor mijn behoeften op de momenten dat zij kritiek hadden op mijn gedrag als ik volgens hen niet voldeed aan hun geveinsde gezelligheid spelregels.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat me aanpas aan de grillen en grollen van anderen omdat ik als ik tegenwerk ongehoorzaam ben omdat ik de gezelligheidsregels negeer.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik me aangepast heb aan de eisen van mijn ouders op momenten dat ik innerlijk weerstand heb ervaren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik kort geleden uitnodigingen negeer omdat ik een mechanisme opgebouwd heb dat ‘tegenwerkt’ of ‘niet mee wil doen’ aan ‘geveinsde gezelligheid’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk een wraakmechanisme heb ontwikkelt en me verzet tegen verplichte gezelligheid.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik bewust situaties en mensen negeer die ik innerlijk associeer met mijn denkbeelden ‘ik wordt verplicht mee te doen aan geveinsde gezelligheid’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik tijdens contact met anderen verplicht ben dat ik gezellig moet zijn.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik situaties en mensen vermijd.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik  mezelf ‘wreek, straf en tegenwerk’ omdat ik niet samen wil zijn met anderen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik sociale interactie vermijd vanuit mijn negatief geladen denkbeelden ‘ik wordt verplicht dat ik mee moet doen aan geveinsde gezelligheid’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik beweeg vanuit wrok/wraak als ik bewust situaties en mensen vermijd door te denken ‘ik wordt door anderen verplicht dat ik gezelligheid promoot’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik uitnodigingen negeer of afzeg uit angst dat anderen mijn aanwezigheid niet ervaren als ‘daar is de gezellige Jan’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk angst ervaar als ik niet in staat ben om gezelligheid te veinzen tijdens een activiteit of in relatie tot iemand omdat ik bang ben voor een negatieve reactie.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard het dat ik innerlijk angst en schaamte ervaar bij de gedachte ‘ik kan niet langer voldoen aan mijn zelf opgelegde eis dat ik moet voldoen aan geveinsde gezelligheid’.

Als en wanneer ik innerlijk angst en schaamte ervaar bij de gedachte ‘anderen waarderen me alleen maar als ik me gezellig gedraag’, dan stop ik en adem. Ik realiseer me dat ik me heb aangepast aan mijn denkbeelden ‘ik wordt door mijn omgeving verplicht dat ik me gezellig gedraag’ en als dit niet het geval blijkt ‘dan hebben zij kritiek op mijn afwijkend gedrag en vervolgens negeren zij mij en mijn drang dat ik onvoorwaardelijke steun en begrip van mijn ouders verwacht’.

Als en wanneer ik uit angst voor afwijzing van mijn behoeften mijn behoeften inslik, dan stop ik en adem. Ik realiseer me zie en begrijp ‘door gehoorzaam te zijn aan mijn denkbeelden dat ik me wil aanpassen aan mijn omgeving en daardoor mijn Zelfoprecht verloochen’. Ik realiseer me zie en begrijp ‘door studie te maken van mijn relatie (denkbeelden) met mensen en dingen in en buiten me, begin ik mijn mind denkbeelden te begrijpen.

Ik stel mijzelf ten doel dat ik mijzelf en mijn denkbeelden ‘feitelijk onder de loep moet nemen’ – zoals ik mezelf heb toegestaan en aanvaard en ben als mind denkbeelden in dat moment en me niet langer verstop achter abstracte denkbeelden zoals ik zou willen zijn’ -, hierop zelfvergeving uitschrijf of door de weerstand adem/beweeg en Zelfoprecht de ervaring in Hier met mensen en situaties ervaar.

Volgende blog: ‘Geveinsde Gezelligheid’.

 

 

 

Dag 433 Positieve bevestiging

Tijdens een chat gesprek verlang ik naar een compliment voor mijn bijdrage. Nadat mijn gesprekspartner haar ervaring deelt rationaliseer ik haar informatie. Vervolgens communiceer en beschrijf ik mijn interpretatie in reactie op haar versie waarop ik vervolgens de vraag ontvang waarom ik mij niet afstem op haar bijdrage?

Ik realiseer mij dat ik mensen tijdens een gesprek vaak onderbreek, hun bijdrage verbeter en vaker niet laat uitpraten. In mijn uiting schuilt het verlangen dat ik gehoord wil worden. Door mijn bijdrage te communiceren wil ik aanzien verwerven = ‘gezien, gewaardeerd en gehoord worden’.

Ik realiseer mij mijn honger naar positieve aandacht. Mijn bijdrage bestendigd willen zien door de positieve feedback van de ander. Waardoor ik van anderen een positieve evaluatie verwacht door ongevraagd mijn bijdrage te leveren.

Mijn compliment realisaties – door mijn versie te delen vis ik naar positieve bevestiging. Resultaat/ backchat naar aanleiding van de feedback van de ander die duidelijk communiceert dat ik mij ook kan afstemmen op haar roept een gedachte op van zelfbeklag  ‘dat wat ik doe is toch nooit goed genoeg’.

Compliment woordenboek – waarderende opmerking, vleiende opmerking, lofuiting, prijzen, buiging, eerbetuiging = positieve aandacht.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik van mijn gesprekspartner verwacht dat mijn versie haar aanzet mij een compliment te geven.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik verwacht dat anderen mij aanvullen, waardoor mij afhankelijk maak van goedkeuring en bevestiging van anderen omdat ik mij onderschikt maak aan de gedetermineerde informatie van mijn mind die mij voorschrijft dat de positieve of negatieve reactie van anderen mijn gemoedstoestand en richting bepalen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat de ander mij moet complimenteren (positieve energie) = compleet moet maken wat mijn gemis opvult (negatief) omdat uit een positief compliment voor mijn bijdrage erkenning en waardering blijkt waardoor ik mij gezien en gehoord (compleet) voel.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mensen tijdens een gesprek vaak onderbreek of verbeter of hen niet laat uitpraten.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat in mijn manier van communiceren/gedrag het verlangen schuilt dat ik gehoord wordt.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik door mijn bijdrage te communiceren verlang naar een vorm van positief aanzien = ‘gezien, gewaardeerd en gehoord worden’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat mijn verlangen naar positieve aandacht bestendigd wordt omdat ik verlang naar positieve feedback van de ander naar aanleiding van mijn bijdrage waardoor ik mij realiseer zie en begrijp dat ik mij niet afstem op het verhaal van de ander.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij niet afstem op de informatie die mijn gesprekspartner deelt met mij.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ernaar verlang dat mensen zich afstemmen op mijn verhaal door naar mij te luisteren en bij voorkeur zonder kritiek te uiten.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik voorkeur kritiek op mijn bijdrage wil vermijden.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik veronderstel dat mensen kritiek hebben naar aanleiding van mijn bijdrage.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij de reactie van anderen persoonlijk aantrek en hun reactie letterlijk op mijzelf betrek.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard de manier waarop de ander zijn/haar informatie met mij deelt vervang door mijn versie/label/informatie wat gestalte krijgt door mijn angst voor kritiek karakter, dat automatisch veronderstelt dat mensen alleen maar kritiek hebben op mij.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat mij angst voor kritiek personage zich overgeeft aan zelfbeklag gedirigeerd door de mantra ‘ik doe wat ik doe toch wel nooit goed genoeg’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik door middel van mijn bijdrage vis naar waardering en erkenning.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik zonder enige vorm van kritiek onvoorwaardelijk geprezen wil worden voor mijn bijdrage.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik gewaardeerd en gesteund wil worden voor mijn prestaties en keuzes die ik maak.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik verwacht dat wat ik doe gewaardeerd wordt als bevestiging van mijn verlangen dat de ander mijn bijdrage waardeert en mijn bijdrage juist niet bekritiseerd.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik de bijdrage van mijn gesprekspartner niet zie als haar bijdrage want ik wil mijn versie op haar bijdrage plakken.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik haar bijdrage niet zie als van haar omdat ik mijn bijdrage niet negeer maar haar evalueer door middel van mijn interpretatie die in dit geval niets bijdraagt aan de inhoud van de bijdrage van de ander.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik de bijdrage van mijn gesprekspartner niet waardeer als haar bijdrage omdat mijn versie/oordeel erop plak.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mensen veroordeel die hun punt maken wat ik ervaar als rebelleren of zelfbewust communiceren waardoor ik in mijzelf de energie van woede en conflict ervaar die ik ook verafschuw.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik van anderen verwacht dat zij begrip hebben voor mijn vraag naar positieve bejegening volgens de voorwaarden en in het tempo dat ik voor ogen heb.

Wordt vervolgd met Zelfcorrecties in volgende blog.

Dag 392 Herdefiniëren gunnen.

Zelfvergeving op de punten die ik mij gewaar werd, zoals beschreven bij het Toebedelingspunt, waarin ik mijn interpretatie onderzoek in relatie tot het woord gunnen zie – blog voor context.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik van anderen een gunst verlang, in de vorm van een dienst of aandacht, waaraan ik mijn identiteit ontleen ter bevestiging van mijn mind beeld en realiteit.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik zodra ik een gunst verlang, in mijzelf een verwachting creëer, ervaar als absoluut wapenfeit, informatie betreft in mijzelf, overeenstemt met wat ik mijzelf gun en toesta, een wens of verwachting, mening of hoop, mijn informatie en aspecten van mijn verlangen betreft, in wat ik verlang van een ander, en als ik mijn geschenk en toegift ontvang, mij realiseer zie en begrijp dat ik mijn mind gunfactor identiteit bestendig en mijn weerstand verstevig. 

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijn aandacht op een ander vestig, vanuit mijn veronderstelling dat die ander bereid is om mij te zien zoals ik dit als mindbewustzijn, hetgeen als mind existeert binnen mijn zelfgewaarzijn, voor ogen heb. 

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijn identiteit laat afhangen van de gunning, een gunst, ter bevestiging van mijn identiteit, energie betreft die de ander mij schenkt, overeenkomstig mijn gunfactor verlangen.  

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat wat de ander mij overeenkomstig de interpretatie van mijn gunfactor schenkt, overeenstemt met mijn gunfactor beeld en realiteit, weerspiegelt mijn mind wapenfeit, mind informatie betreft waarop ik mijn gunfactor ontvangst/interpretatie baseer.

Als en wanneer ik focus op mijn gunfactor energie waarmee ik mijn identiteit realiteit via de gunfactor die ik van een ander ontvang bestendig, dan Stop ik en Adem. 

Ik realiseer mij dat ik mij afhankelijk maak van de gunfactor energie die ik ontvang van anderen, in reactie op de bevestiging van deze energie, primair focus op de gun interpretatie van de ander die overeenstemt met mijn mind gunfactor beeld en realiteit, mij afhankelijk maak van deze externe gunfactor, mijn gunfactor verlangen als energie ik mijzelf wil bestendigen. 

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij afhankelijk maak, zoals de ander mijn mind verlangen bestendigd, waardoor ik mij realiseer en zie dat ik mijzelf in relatie tot mijn verlangen inferieur maak aan de externe autoriteit van een ander.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard zodra ik mijn gewenste gunst wel van een ander ontvang dit ervaar als positief “Yes ik krijg mijn zin”. 

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard wanneer echter deze gunfactor uitblijft “yes, ik krijg niet mijn zin” dit als negatief ervaar, mij realiseer, zie en begrijp dat ik mijn gedrag vaak aanpas of mijn gun verlangen bijstel.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijn gun verlangens, mind verlangens betreffen, positieve en negatieve aspecten van mijn mind bewustzijn systeem zijn, mij realiseer, zie en begrijp dat ik mijzelf toesta en aanvaard dat ik mijn fysiek Gewaarzijn door mind energie en informatie laat besturen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat mijn mind polariteiten pos. -neg. energie reacties afvuren, schieten als Patronen, zoals kogels uit een gun, afvuur op mijn omgeving of mensen die het goed bedoelen volgens zichzelf, zodra ik wel of niet mijn zin krijg, hanteer als meetpunt (toebedelingspunt) de manier waarop is dat ik mijn mind toesta dat ik anderen positief of negatief bejegen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik aan de informatie binnen deze polarisatie autoriteit toeken, gebruik als munitie, hetgeen ik in mijn reacties afvuur op een ander.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijn mind informatie gebruik als wapenfeit van mijn gelijk, ervaar als bevestiging, waarop ik mijn aandacht vestig, overeenkomstig de informatie die mijn positieve verlangens bevatten.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik afwijzing ervaar van mijn gelijk door negatieve reacties die ik als zodanig negatief interpreteer vanuit mijn mind verlangen dat niet zijn zin krijgt. 

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard zodra de gunfactor bepaling in mijzelf niet haar zin krijgt, mijn gedrag bepaald en de ander vriendelijk bejegen omdat ik juist wel positief beoordeeld wil worden en niet negatief.

Als deze voor mij positieve beoordeling achterwegen blijft ervaar als negatief, dat ik mij vervolgens aanpas, om de problemen die ik veroorzaak in mijzelf, veroorzaak omdat de positieve bevestiging van mijn gunfactor niet wordt uitgevoerd door een ander, ervaar als negatief in mijn mind deze energie als (negatief) probleem manifesteer. 

Als en wanneer ik niet mijn zin krijg, dan Stop ik en Adem.

Ik realiseer mij dat ik mijn keuze laat afhangen en bepalen door de woorden en het fysieke gedrag en de manier waarop de ander zich door middel van zijn gunning profileert.

Ik stel mijzelf ten doel zodra ik focus op positieve gunning en negatieve gunning ontvang, de energie die ik manifesteer, omdat mijn backchat waarin ik participeer, naar aanleiding van gedrag van de ander, afwijkt van mijn positieve verlangen, dat ik de weerstand die ik manifesteer naar aanleiding van mijn backchat onder ogen kom en mijzelf verantwoordelijk maak voor de richting die ik daadwerkelijk dien te wandelen om mijn doelen te realiseren, en als ik weerstand ervaar in mijzelf, dan Stop ik en Adem.

Wordt vervolgd…

 

 

 

 

Dag 391Herdefiniëren van woorden -gunnen.

1. Toebedelingspunt – hoe ik tot nu toe dit specifieke woord gebruikt heb (mijn interpretatie): In deze blog is dat het woord – gunnen -.

Wat het woord gunnen tot op heden vertegenwoordigd voor mij: Gunnen – een gunst, een dienst of aandacht die men mij gunt – klinkt als – gun = wapen, een wapenfeit wat overeenstemt met wat ik mijzelf gun en toesta, een wens of verwachting, en de hoop, mijzelf gun iemand anders aan mij schenkt, geeft, bereid is mij te zien, afhangt van de gunning, gunst, bevestiging die de ander mij schenkt. Wat de ander mij schenkt overeenkomt met dit wapenfeit waarop ik mijn gunning baseer.

Ik focus specifiek op de gun interpretatie van de ander. Afhankelijk van de externe gunfactor. Ik geef de ander autoriteit. Een patroon in mijzelf gewaar. Mijn gewenste gunst ontvang is dit positief. Als de gunfactor uitblijft -negatief- vaak aanpas of mijn gun verlangen bijstel. Deze gun verlangens betreffen positieve en negatieve aspecten van mijn mind bewustzijn. Deze polariteiten schieten als Patronen – kogels – die ik hanteer als meetpunt (toebedelingspunt). De informatie binnen deze polarisatie, gebruik ik als munitie, hetgeen ik afvuur op een ander. Ik ervaar dit als bevestiging, waarop ik mijn aandacht vestig, overeenkomstig de informatie die mijn positieve verlangens bevatten. Of ik ervaar afwijzing bij negatieve reacties. Gun bepalingen in mijzelf bepaald waarop ik wel positief beoordeeld wil worden en niet negatief. Als deze voor mij positieve beoordeling achterwegen blijft ervaar als negatief, dat ik mij vervolgens aanpas, om de problemen die ik door mijn gunfactor veroorzaak, te ontwijken. Wat ik ervaar als negatief vormt voor mij een probleem. Dus ik laat mijn besluit afhangen van de woorden en het fysieke gedrag en de manier waarop de ander zich door middel van zijn gunning profileert. Als ik focus op negatieve gunning, die afwijkt van mijn positieve verlangen, zodra de ander wel positief is in zijn benadering, met weerstand reageer omdat mijn negativiteit mij bestuurt. Positieve wendingen in een gesprek beoordeel ik daardoor vervolgens negatief.

2. Woordenboekverklaring/systeemdefinitie: (kopieer/plak hieronder de woordenboekdefinitie). Gunnen:(gegund), toestaan; veroorloven. gunnen (ww): geven, schenken, toestaan, toewijzen, verlenen, verschaffen, wegschenken gunnen (ww):jonnen, toestaan.

3. Het in klank uiten van het woord:

Ik wil graag een kijkje nemen naar wat geschreven was voor het in klank uiten van het woord. Met het woord laten klinken kan ik zo creatief met de geluiden zijn als ik wil binnen wat zinvol voor me is binnen het woord. We kunnen het woord opbreken in delen van klank: (schrijf hieronder al de klanken die jezelf in het woord gunnen hoort/ziet).

Gunnen: kunnen, kun/kan, fun, sun, dun, niet kunnen, fun, misgun, dun, no luck.  

4. Nieuwe definitie:

Nu dat ik al deze drie aspecten voor mijn neus heb – nu is zelf klaar om dit woord te benoemen (definitie te geven) voor wat het is. De enige sleutel binnen het herdefiniëren van een woord is ervoor te zorgen dat zelf geen polariteit toebedeelt aan het woord.

In termen van het herdefiniëren – een ander punt om te onthouden is dat we geen definities maken in het negatieve – betekenend, het definiëren van een woord door ‘wat het niet is’. Dus in het schrijven van een nieuwe definitie zijn we op zoek naar de woorden die beschrijven ‘wat het IS’.

We zijn hier niet om woorden te herdefiniëren om alleen een positieve ervaring te bevatten. Wij zijn hier om woorden te herdefiniëren als onszelf, betekent als ik duidelijk ben in en als een woord en dat ik dit woord geaccepteerd heb als mezelf heb ik de macht om het woord te leven en leven te geven eraan en niet onderworpen te worden door het woord en de macht die het over zelf houdt.

In zekere zin kan men het noemen: het terugnemen van de zelfkracht in zichzelf wanneer zelf de schepper wordt van zelf. (schrijf hieronder de nieuwe definitie van het woord).

Mijzelf richting toestaan. De ander een afwijkende richting toestaan

5. Dan is de laatste stap om mijn definitie te testen:  

a. Is de definitie negatief geladen? Dit is om ervoor te zorgen dat zelf niet een andere polariteit aan het creëren is om later af te handelen. Antwoord: de ander een afwijkende richting toestaan, zijn woorden niet verwerpen, mijzelf mijn richting toestaan.

b. Kan ik voor deze definitie blijven staan in de eeuwigheid? Antwoord: Ja.

Bij het uitschrijven van definities door jezelf is het nuttig om deze testers te hebben om jezelf te assisteren.

Esteni

…..wordt vervolgd met zelfvergeving op onderstaande Gewaarzijn van de betekenis die ik onder ogen kom en aan het woord gunnen heb toegekend.

Wat het woord gunnen tot op heden vertegenwoordigd voor mij: Gunnen – een gunst, een dienst of aandacht die men mij gunt – klinkt als – gun = wapen, een wapenfeit wat overeenstemt met wat ik mijzelf gun en toesta, een wens of verwachting, en de hoop, mijzelf gun iemand anders aan mij schenkt, geeft, bereid is mij te zien, afhangt van de gunning, gunst, bevestiging die de ander mij schenkt. Wat de ander mij schenkt overeenkomt met dit wapenfeit waarop ik mijn gunning baseer.

Ik focus specifiek op de gun interpretatie van de ander. Afhankelijk van de externe gunfactor. Ik geef de ander autoriteit. Een patroon in mijzelf gewaar. Mijn gewenste gunst ontvang is dit positief. Als de gunfactor uitblijft -negatief- vaak aanpas of mijn gun verlangen bijstel. Deze gun verlangens betreffen positieve en negatieve aspecten van mijn mind bewustzijn. Deze polariteiten schieten als Patronen – kogels – die ik hanteer als meetpunt (toebedelingspunt). De informatie binnen deze polarisatie, gebruik ik als munitie, hetgeen ik afvuur op een ander. Ik ervaar dit als bevestiging, waarop ik mijn aandacht vestig, overeenkomstig de informatie die mijn positieve verlangens bevatten. Of ik ervaar afwijzing bij negatieve reacties. Gun bepalingen in mijzelf bepaald waarop ik wel positief beoordeeld wil worden en niet negatief. Als deze voor mij positieve beoordeling achterwegen blijft ervaar als negatief, dat ik mij vervolgens aanpas, om de problemen die ik door mijn gunfactor veroorzaak, te ontwijken. Wat ik ervaar als negatief vormt voor mij een probleem. Dus ik laat mijn besluit afhangen van de woorden en het fysieke gedrag en de manier waarop de ander zich door middel van zijn gunning profileert. Als ik focus op negatieve gunning, die afwijkt van mijn positieve verlangen, zodra de ander wel positief is in zijn benadering, met weerstand reageer omdat mijn negativiteit mij bestuurt. Positieve wendingen in een gesprek beoordeel ik daardoor vervolgens negatief.

 

Dag 390 Longing for permission

Iets verlangen van een ander is vragen om een gunst overeenkomstig wat ik verlang, mij door een ander wordt gegund. Tijdens chat’s met mijn buddy kreeg ik inzicht in mijn gedrag dat ik mij afhankelijk maak van de mening van een ander en de manier waarop die ander mij beoordeeld. Als de reactie van een ander niet overeenkomt met mijn verlangen, dat ik dan afzeg omdat ik twijfels heb over mijn inzet.

Ik realiseer mij zie en begrijp dat ik mij deze denkwijze eigen heb gemaakt door mijn verlangen naar goedkeuring afhankelijk maak van dat wat de ander mij volgens mijn verlangen toestaat.

Ik realiseer mij dat wat ik verlang van een ander verwacht, wat ik mijzelf niet toesta zonder toestemming van een ander, omdat ik mijn verlangen weggeef, ervaar als een probleem. Als dan de uitkomst is, dat wat ik verlang niet krijg, wat gebeurt er met de energie die plakt aan mijn verlangen?

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijzelf afhankelijk maak van de gunsten van anderen. Als en wanneer ik afhankelijkheid en autoriteit toeken aan mijn verlangen, dan stop ik en Adem.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijzelf iets gun wat ik van een ander verlang. Als en wanneer ik iets van een ander verwacht, dan stop ik en Adem.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard als ik iets verlang van een ander mij onderschikt maak aan mijn verlangen, hetgeen ik verlang door een ander bevestigd wil zien. Als en wanneer ik toestemming vraag om mijn verlangen te uiten, dan stop ik en Adem.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijn richting bepaal naar gelang een ander mij bevestigd in mijn richting. Als en wanneer ik niet bevestigd wordt in mijn verlangen, dan stop ik en Adem.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik een ander verantwoordelijk maak voor de uitvoering en realisatie van mijn verlangen. Als en wanneer ik door een ander niet bevestigd wordt in mijn verlangen, dan stop ik en Adem.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik op basis van mijn verlangen mind informatie selecteer, hetgeen refereert aan mijn verlangen. Als en wanneer ik mij afhankelijk maak van innerlijke informatie, bevestigt wil zien door externe informatie, dan stop ik en Adem.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik extern naar goedkeuring verlang voor mijn innerlijke verlangens. Als en wanneer ik naar goedkeuring verlang dan realiseer ik mij dat ik in relatie tot mijn verlangen, zodra ik van een ander toestemming verlang, voor mijn verlangen hetgeen positief geladen energie bevat, niet extern wordt bevestigd, mij aanzet om mijn positief geladen verlangen te onderdrukken, mijzelf afhankelijk maak van externe toestemming, overeenkomstig mijn positief geladen verlangen, als dit uitblijft, in mijzelf negativiteit plak, omdat ik niet bevestigd wordt, omdat ik geen goedkeuring krijg voor mijn positiviteit geladen verwachting, dat ik mij, participerend in het afhankelijkheid karakter, in zo’n situatie of context manifesteer als slachtoffer, omdat een ander mij moet toestaan welke richting ik wandel, mij moet toestaan verlang, over de manier hoe en waarom ik mij beweeg, dan stop ik en Adem.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijzelf toesta dat ik een ander laat bepalen hoe, waarom en wanneer ik mag bewegen overeenkomstig mijn verlangen, mijn verlangen onder ogen moet komen en moet omzetten in praktische stappen die ik ga uitvoeren. Als en wanneer ik in mijn slachtofferoutfit stap, dan stop ik en Adem.

Ik stel mijzelf ten doel dat ik de aspecten van mijn verlangen onder kom en vertaal naar praktische moves en oplossingen die ik daadwerkelijk uitvoer, duidelijk en consequent, mijzelf verantwoordelijk maak voor de stappen die ik uitvoer, te ervaren als stappen die ik ervaar als stappen die ik maak, niet bekritiseer of veroordeel, ervaar en aanvaard als gemaakte stappen die ik heb gemaakt, los van de goedkeuring van anderen, mij niet langer beweeg als slachtoffer van de omstandigheden, niet langer een of andere autoriteit verantwoordelijk maak, voor het nalaten van de stappen waarvoor ik mijzelf verantwoordelijk heb gemaakt door mijn doelen te definiëren overeenkomstig mijn praktische stappen.

Dag 381 Grateful

In de omgang met mijn ouders raakte ik in paniek als zij een conflict hadden. Ik wilde dat zij vriendelijk en respectvol waren naar elkaar. De sfeer thuis was vaak dreigend. Ik realiseer mij dat ik mij uit mijn jeugd herinner dat ik dacht dat er steeds weer een heftige ruzie KON uitbreken zodra er tussen hen een meningsverschil was. Op krampachtige wijze en met clownesk gedrag wilde ik koste wat kost dat geruzie voorkomen. Door hen met mijn gedrag op andere gedachten te brengen. Ik leerde op deze manier niet zelf conflicten op te lossen.

Door mijn angst voor conflicten in de ogen te kijken kan ik als ik angst voel opkomen mijn angst stoppen. Als ik die sterke emotie voel opkomen weet ik dat dit negatieve gevoel niet voor het moment in Hier bestemd is. Waar ik naar verlangde was dat mijn ouders het goed met elkaar konden vinden. Ik realiseer mij dat ik mijn pijnlijke gedachten wilde verdringen met clownesk gedrag. Wat ik mij niet realiseerde door mijn verwachting om hen tevreden te stemmen was dat ik mijn behoeften niet langer erkende en in mijzelf mijn angst voor conflict bleef voort bestaan.

Omdat ik kies voor Leven en Gewaarzijn, de invloed van mijn mind onderzoek, schrijf ik mijn blog tégen verdringing en ontkenning en vóór het respecteren en toelaten van alle gevoel en emotie, een keuze die je ook terug kunt vinden in de humanistische psychologie.

De DIP LITE instrumenten bieden mij de mogelijkheid om mijn veronderstelling en gedachten te onderzoeken en hierop Zelf correcties te schrijven.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik van mijn ouders verlangde dat zij het goed met elkaar konden vinden.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik bij weerstand in mijzelf een ander wil motiveren om zijn gedrag te veranderen en als dit niet gebeurt dat ik in mijzelf conflict en weerstand ervaar, mij niet realiseer zie en begrijp dat ik mijn paniek gedachten wil verdringen/onderdrukken.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik in de omgang met mijn ouders vaak in paniek raakte als zij een conflict hadden.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik van hen verlangde dat zij vriendelijk en respectvol waren naar elkaar.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik in mijn verlangen om de goede vrede te herstellen/bewaren, conflicten ging vermijden of ontwijken of conflict ging uitlokken om de voor mij bekende energie van conflict te ervaren als manier van onderzoek om de loyaliteit van anderen voor mijn onderliggende behoeften te ervaren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij herinner uit mijn jeugd dat er steeds weer een heftige ruzie KON uitbreken zodra er een meningsverschil was.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik op krampachtige wijze en met clownesk gedrag koste wat kost dat geruzie wilde voorkomen door hen met mijn gedrag op andere gedachten te brengen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik wilde dat mijn ouders vriendelijk waren voor elkaar door onwetendheid mij niet realiseerde dat ik hun gevoel en emotie niet respecteerde.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik het gevoel en de emotie van mijn ouders niet respecteerde omdat ik eiste dat zij vriendelijk waren voor elkaar waardoor ik niet leerde en mijzelf niet toestond het conflict in mijzelf te aanvaarden.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat door middel van clownesk en onnozel gedrag hun aandacht wilde afleiden, mijn verlangen naar rust en gezelligheid aan hen wilde opdringen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard als de sfeer afwijkt van mijn verlangen naar rust en gezelligheid, dat ik tijdens afwijkend of conflict gedrag, hetgeen niet overeenkomt met mijn wens, een ander mijn keuze wil opdringen om mijn verlangen naar gezelligheid en rust, aan hen op te dringen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard zodra er in mij conflict ontstaat in relatie tot andere mensen, dit conflict wil ombuigen naar mijn wens.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik bij reacties in mijzelf de omgeving buiten mij wil veranderen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik dan ongevraagd de ander adviseer dat die persoon eerst de aanleiding van zijn reactie moet onderzoeken, mij niet realiserend dat ik het conflict wat ik wil ombuigen, door een ander te instrueren, in mijzelf onder ogen moet komen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard de gedachte is het zo vanzelfsprekend dat ik het gedrag van een ander moet beïnvloeden.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik niet eerst mijn reactie in mijzelf onder ogen kom, naar aanleiding van mijn verlangen naar rust en gezelligheid, hetgeen in mij weerstand en conflict oproept.

Als en wanneer ik mijzelf naar aanleiding van gedrag van een ander weerstand ervaar, dan Stop ik en Adem.

Als en wanneer ik die sterke emotie voel opkomen en weet dat dit negatieve gevoel niet voor nu bestemd is, dan stop ik en Adem.

Als en wanneer ik conflict ervaar iemand anders tevreden wil stemmen, dan stop ik en Adem.

Ik realiseer mij dat ik eerst mijn weerstand, mijn behoeften en verlangens onder ogen moet komen alvorens mijn omgeving te willen veranderen overeenkomstig mijn verlangen naar rust en gezelligheid, eerst hetgeen weerstand oproept in mijzelf moet aanvaarden en mijzelf toestaan dat ik niet mijn reactie op anderen projecteer door hen te willen veranderen.

Ik stel mijzelf ten doel dat ik mijn zelf onderzoek vervolg en leer om te gaan met conflicten door de energie die ik in mijzelf manifester onder ogen te komen.

Dag 345 Living word: Patience

Ik realiseer mij, zie en begrijp wil ik geduldig zijn en worden, dan zal ik gemotiveerd moeten zijn en oprecht onder ogen moet komen waarom ben ik ongeduldig en reageer ik geregeld nog impulsief op een gebeurtenis, situatie of individu. Welke aspecten waarin ik participeer verbind mijn innerlijk met deze externe elementen waarmee ik blijkbaar een energetische relatie heb waardoor mijn ongeduld wordt getriggerd. Dus wat ik van mijn omgeving krijg heb ik mijzelf ergens, in het verleden uit ervaring verkregen als herinnering gegeven, toegestaan en aanvaard. Ik realiseer mij zie en begrijp wat ik zelf geef ontvang ik terug.

De aanleiding van impulsief reageren en ongeduld onderzoek ik in deze blog.

Voor context previous blog.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik de negativiteit in mijzelf wilde opheffen en vervangen door middel van een positief gevoel.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik dit positieve gevoel kreeg door middel van alcohol.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijn tekort aan aandacht fysiek/letterlijk heb opgevuld door het overmatig gebruik van het verslavende middel alcohol

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijzelf heb bedrogen door mijn geloof en toestemming om wel te drinken omdat ik hiermee mijn onderdrukte onzekerheid en verlegenheid om in een groep of in het openbaar te spreken, door deze verdoving gerechtvaardigd, kon opheffen.

Want met alcohol kon ik mijn negatief geladen verwachting ik ben bang om te spreken in het openbaar, mijn zelf gecreëerde angst, kon ik opheffen waardoor ik wel kon functioneren, zo dacht ik een tijdlang.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik dacht dat ik recht had op onvoorwaardelijk aandacht was ontstaan door een tekort aan betrouwbare/veilige begeleiding, inlevingsvermogen en begrip van mijn opvoeders.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik in mijzelf aanvaard en toegestaan heb dat ik wat ik tekort kwam van anderen verlangde en verwachte.

Als en wanneer ik ongevraagd iets verlang of verwacht van een ander en niet krijg omdat ik dit niet vraag, dan stop ik en adem

Ik realiseer mij zie en begrijp dat ik door aandacht voor mijn onzekerheid en angst verondersteld heb, want ik dacht als/dan, als ik deze ongevraagde onvoorwaardelijke begeleiding, ondersteuning en begrip wel gekregen zou hebben dan zou ik zelfverzekerd zijn, moedig, betrouwbaar en minder afhankelijk van aandacht van mensen uit mijn omgeving.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik ongevraagd onaangepast gedrag heb geëtaleerd en vertoont omdat ik van hen/anderen verwachte dat zij mij onvoorwaardelijk zouden ondersteunen om mijn onzekerheid en angst te overwinnen, elementen en aspecten binnen mijn mind die als backchats onderdrukt mijn gevoelens, gedachten en emoties vertegenwoordigend, bij hen onbekend waren omdat ik mijn verlangens, verwachtingen en behoeften onuitgesproken in mijzelf heb onderdrukt om de goede vrede te bewaren.

Als en wanneer ik van anderen verlang of verwacht hetgeen voor hen onbekend is, dan stop ik en adem ik.

Ik realiseer mij dat ik niets vraag omdat ik onbekend ben met de reactie van de ander, omdat ik verlang naar positiviteit in de vorm van begrip en dialoog, mij realiseer, zie en begrijp dat ik negativiteit veronderstel omdat ik kritiek, lacherigheid, onverschilligheid, koelte, terneergeslagenheid en afwijzing kan verwachten in relatie tot een vraag die ik heb of verzoek om hulp.

Ik realiseer mij dat ik door mijn focus op negativiteit, de mensen uit mijn omgeving observeer vanuit mijn negatief geladen beeld onveiligheid verwacht en daarom alert ben voor aanwijzingen die duiden op bewijs dat mijn negatief geladen veronderstelling waarin ik afwijzing verwacht waarheid wordt/zal zijn zolang ik de aspecten van deze negativiteit in mijzelf onderdruk.

Omdat ik deze negativiteit in mijzelf duld, aanvaard en heb toegestaan door mijn negatief geladen gezichtspunt/interpretatie als in mijzelf aanvaard en toegestaan te gebruiken als mijn maatstaaf waarmee ik mijn werkelijkheid observeer en interpreteer. Uit deze weerstand ontstaat negatief geladen energie waarin ik participeer als ongeduld. Dit negatief geladen ongeduld heb ik onderdrukt en verdoofd met alcohol om deze negatieve invloed door mijzelf bepaald niet te voelen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard zodra ik niet de onvoorwaardelijke aandacht kreeg van mijn ouders, gezaghebbers en partners omdat zij hun aandacht richten op voor hen belangrijke anderen

Als en wanneer ik niet de onvoorwaardelijke volledige aandacht krijg van mensen uit mijn omgeving, dan stop ik en adem ik.

Ik realiseer mij zodra mensen uit mijn omgeving waarvan ik onvoorwaardelijke aandacht verlang aandacht schenken aan voor hen belangrijke anderen dat ik de grip verlies op hun aandacht waarmee zij/ ik niet langer mijn tekort aan zelfvertrouwen en zelf richting geven kan voeden. Ik realiseer mij zie en begrijp dat ik door mijn veronderstelling het verlies aan aandacht van voor mij belangrijke externe anderen interpreteer als zij vinden mij minder waard, zij vinden mij minder belangrijk, zij schenken aandacht aan anderen zonder dat zij overleg hebben gehad met mij, zij voelen zich niet onvoorwaardelijk betrokken bij mijn welzijn want dan zouden zij juist alleen maar voor mij aandacht hebben.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard zodra mijn verlangen en behoefte aan volledige onvoorwaardelijke aandacht verminderd omdat de voor mij belangrijke anderen aandacht hebben voor de voor hen belangrijke anderen, dat ik dan geïrriteerd, verwend, jaloers en boos reageer en besluit dat ik hen onbewust bewust gemaakt wegduw om te onderzoeken of zij weer oog krijgen voor mij door aandacht te schenken aan mij.

Als en wanneer ik irritatie ervaar waardoor ik boos ben, jaloers met tot gevolg dat ik mensen uit mijn omgeving negeer, ontwijk of wegduw, dan stop ik en adem ik.

Ik realiseer mij dat ik al veel schepen achter mij verbrand heb omdat ik niet mijn zin en de aandacht kreeg, hetgeen ik als vanzelfsprekend verwachte, waar ik onvoorwaardelijk recht op had, aandacht van anderen waar ik naar verlangde om mijn aandacht tekort te voeden.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik geduld heb dat ik de aanleiding van mijn ongeduld heb onderdrukt.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijn onvermogen om te wachten niet kon uitstellen door mijn roep naar externe aandacht van mijn begeleiders die ik verantwoordelijk heb gemaakt voor mijn tekort aan zelfvertrouwen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijn onvervulde verlangen naar drank/aandacht niet kon uitstellen omdat ik door een tekort aan gezonde aandacht mijn tekort aan zelfvertrouwen wilde verdoven met alcohol waardoor ik mondiger werd in groepen of in een op een gesprekken met mensen die ik wilde overtuigen dat ik de moeite waard was/ben en hun vertrouwen wilde winnen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik geduld heb dat ik slachtoffer was/ben van de omstandigheden waar binnen ik onvoldoende aandacht kreeg/krijg, wat ik als negatief heb ervaren, decennia lang onderdrukt heb met alcohol

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik alcohol heb misbruikt zodat ik de negativiteit in mijzelf kon ombuigen met alcohol nuttigen waardoor ik mij positief voelde en de lef, moed en durf had om mijn zegje te doen in een groep waar ik verlangde naar positieve aandacht

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij realiseer, zie en begrijp dat ik zonder inhoudelijk iets toe te voegen aan een conversatie alleen maar woorden uitsprak door mijn behoefte/verlangen/verwachting naar positief gevoed worden met positieve aandacht van anderen.

Wordt vervolgd. Patience: Self-Corrective statements, One has to read my next blog.

Dag 320 Mind fear made choices

Kort geleden had ik tijdens een chat in goed overleg een toezegging gedaan dat ik zou deelnemen aan een activiteit. Nadat ik had nagedacht over mijn keuze realiseerde ik me dat mijn keuze weerstand opriep.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik achteraf aan mijn toezegging tot deelname aan een activiteit angstig werd en daardoor mijn eerdere keuze en toezegging betwijfelde om via een hangout mijn stem te laten horen. Ik realiseer me dat ik uit privacy overweging begon te twijfelen en dat deze privacy overweging mij bekend was op het moment van overleg.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik me te laat realiseerde dat mijn bijstelling gevolgen had voor de andere deelnemers maar ook voor mijn betrouwbaarheid/onbetrouwbaarheid. Ik realiseer me, zie en begrijp door deze ervaring met onbetrouwbaarheid beter dat ik mezelf in staat heb gesteld door oprecht te beschrijven wat er is gebeurd, een gedachte gewaar ben namelijk dat ik aan ongehoorzaam zijn denk dat ik afwijk van mijn toezegging en als ik afwijk van mijn toezegging dan ben ik onbetrouwbaar. Een bekend, terugkerend patroon gewaar gemaakt waardoor ik me realiseer dat ik uit dit patroon een schuldcomplex heb ontwikkelt.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijn toezegging bekritiseer en veroordeel.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard als ik afwijk van mijn toezegging vervolgens denk dat ik onbetrouwbaar ben.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard om mijn mind keuzes te veroordelen waardoor ik meer negatieve energie in mijzelf genereer en daardoor meer afgescheiden raak van mijn fysiek Gewaarzijn.

Voor context zie previous blog.

Als en wanneer ik ongehoorzaam ben als ik mijn keuze achteraf bijstel en denk ik ben onbetrouwbaar, dan stop ik en adem ik. Ik realiseer me door mijn hangout deelname bijstelling dat ik mezelf effectief ondersteunt heb door dit punt bespreekbaar te maken met mijn buddy en een van de andere deelnemers die mij gewezen heeft om de gevolgen van mijn keuze in overweging te nemen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik dacht, gefocust op mijn aanname/patroon zodra ik afwijk van de instructies van anderen ‘ben ik ongehoorzaam’ niet langer plichtsgetrouw aan mijn opvatting dat ik de goede vrede wil bewaren waardoor ik het risico loop dat ik kritiek kan krijgen naar aanleiding van mijn eigen keuze en zelf gecreëerde angst afwijk van het bekende stramien kies voor het onbekende, als gevolg van mijn verandering, mijn mind welzijn in gevaar breng vervolgens kans maak op straf

Ik realiseer me dat ik door mijn keuze voor het bekende, gehoorzaam zijn aan de instructie van de juf, mijn eigen keuze ben ontweken uit angst voor straf gehoorzaam was aan de eis en het gezag van de juf naar aanleiding van opvoed instructies mezelf heb aangeleerd zodra ik afwijk van mijn eigen keuze krijg ik straf of kritie naar aanleiding van mijn eigen initiatief en bijdrage

Als en wanneer ik naar aanleiding/reactie op een externe gebeurtenis of persoon in mezelf focus op mijn gedachte ‘ik wijk af van mijn keuze’ me realiseer, zie en begrijp dat ik degene ben die verondersteld ‘ik ben ongehoorzaam’ en als ik ongehoorzaam ben krijg ik straf, dan stop ik en adem ik

Ik zie en begrijp zodra ik op anderen reageer dat mijn mind veronderstelling ‘ik ben ongehoorzaam’ mijn aandacht trekt, afleidt van het huidige moment in Hier, waardoor ik mezelf verhinder om fysiek in Hier aanwezig te zijn hetgeen impliceert dat ik mezelf en anderen verhinder om zo effectief te zijn als waartoe we gezamenlijk in staat zijn

Ik stel mezelf ten doel dat ik mijn interpretatie ík ben ongehoorzaam’ hetgeen ik als informatie vertaal naar mijn keuzes, opvattingen, veronderstellingen, meningen en ideeën specifiek volgens de stappen van het schrijfproces gewaar maak, dooradem en ontdoe van negatief en positief geladen mind energie waarop ik zelfcorrectie kan toepassen

Ik ga met mezelf de verbintenis aan dat ik mijn verantwoordelijkheid aanvaard dat ik zelf de regie had in mijn reacties die afhankelijk van en geregisseerd door mijn gedachten, gevoelens en emoties gebundeld de specifieke mind opvatting ík ben ongehoorzaam’ mijzelf heeft weerhouden om het moment in Hier fysiek met, in plaats zonder mind reactie te ervaren

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik gehoor gaf aan de instructie van de juf in mezelf weerstand en frictie opriep omdat ik thuis had geleerd dat ik gehoor moest geven aan hetgeen mij door de volwassenen werd opgedragen niet langer als excuus fungeert

Ik realiseer me dat de gedachte ‘ik ben ongehoorzaam’ mij ervan weerhoudt dat ik mezelf in mijn afwachtende houding verzuim, mezelf verhinder dat ik initiatief neem, vertaald naar zelfcorrecties vervolgens mijn ware zelfexpressie daadwerkelijk wandelend op een manier die het beste is voor Alle Leven, mezelf verhinder effectief te zijn als waartoe ik in staat ben

Als en wanneer ik naar aanleiding van mijn mind weerstand en frictie gehoor geef aan hetgeen ik in mezelf heb aanvaard en toegestaan naar aanleiding van een persoon of gebeurtenis vervolgens verzuim dat ik mijn zelfcorrecties niet wandel, dan stop ik en adem ik.

Ik ga met mezelf de verbintenis aan zodra ik weerstand ervaar me realiseer, inzie en begrijp dat ik degene ben die mijn mind reactie stopt, me realiseer zie en begrijp, ik ben me gewaar van mijn mind bewustzijn, hierdoor kan ik mezelf effectief ondersteunen als waartoe ik in staat ben waardoor ik door dit bewuste inzicht mezelf niet langer verhinder om effectief te zijn.

Ik ga met mezelf de verbintenis aan, mijn reacties gewaar vervolgens dooradem, uit mijn geest reactie adem contact maak met de fysieke realiteit in Hier vervolgens reactievrij naar aanleiding van zelfcorrecties in overleg en dialoog met mezelf en anderen keuzes kan maken die het beste zijn voor Alle Leven.