Dag 326 When I expected cynicism so I see cynicism

My judgment and understanding if/then what I’m expecting will happen. During an conversation in myself I have noticed I want to be friendly and kind towards the other person. So I’m giving friendliness towards and I did not know I’m expecting this because after my suggestion the athor person is reacting/respond with a question mark behind her chat reply. After I became aware of my reaction I suppose I want to be kind to you and you respond with a question mark, asked myself ‘why’? Why do you react unfriendly? lol

Because fear is not longer an option in my Life I I will examine my reaction. i noticed my awareness after I respond with my remark that I experienced my answer/reaction as mind cynical. I realized when doing my kindness contribution I’m automatically expecting cynicism respondings. So I still obey my cynicism expectation because I’m expecting/watching/looking/yearn for the familiar cynicism that exists in me as me. 

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to not realize that ‘if’ – I am a doctor, or a dentist or a believer as a Christian, or an Atheist or a Muslim or an alcoholic or a kind person that this is not ‘who I am’ but when, ‘then’ I realize and understand, this is the acting kind type a person because I believe then I will and want to escape the cynicism which I’m expecting.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself when I was dependent on the expertise of staff of the addictionhealthcare what they told me to believe ‘once addicted always addicted’.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself if I drink one beer I can’t stop, then I need more drinks which corresponds with my daily past doses/quantum beers.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself my thoughts if I take the first pint then the rest of my daily doses will follow because the addiction workers told me and because I had confidence in their expertise I was anxious after one use the same quantum again.

I realize that I had invented a mantra in response to their message ‘I will not drink the first beer again’. But after these mantra appointment backchat converstaion I did not stop and still I drank my first daily beer and the rest off the dose follows. The day after I felt disappointed, unreliable, I had failed and was angry and cynical with myself. And after this thoughts I dared not go to the grocery store buy my daily doses when I was sober. I got these shame and guilt experiences in me as me and start Following this/my shame and guilt blame game roadtrip. I decided to go back to another addiction care clinic. I worked for six weeks in the vegetable garden and had conversations with counselors and other residents. The vegetables were cooked in the kitchen and eaten in a communal area. But the mentalfood experiences as backchats still crossed my mind. Whenever I saw green cans of beer I still was reminded of the appointment I made with myself that I should not drink the/my first beer. And then when I drank I failed I was cynical because I did something wrong. If someone responds cynically, then I respond to the cynicism in me. The cynicism in me was born. As a child I was, got unsure when I saw behavior of others after I made my contribution ore asked my question. First I recognized this behavior as not as myself. I had no words for what I was experiencing this behavior as deviant in me. What I observed was specific change in posture and facial expressions, the pitch and intonation of the voice and that people were going to deny this in front of other people. Because they were not unfriendly but friendly cozy rather than escapism or instead friendly telling yelling eachother. I noticed that if there were others around present energy was friendly and once they disappeared the atmosphere was threatening, impendent, sick, rude and raw, villainously, meanly and irreverent. This permanent atmosphere prevailed in our home. These unsafe energy I have picked up as energy. At this energy I gave words with my/a limited vocabulary. Threat felt unsafe. The behavior towards the outside in front of others was friendly and charming, embellished with beautiful clothes and good manners. The nice things and manners the expected us to behave, act or conduct oneself in a specified way, especially toward others. As conduct oneself in accordance with the accepted friendly norms of the society within the group where I acted within the friendly guy and inside felt anger and sadness. Sadness while thinking why not acting peaceful and friendl towards Life and eachother? So tell me please.

Dag 323 Building Self Awareness

Art work: Andrew Gable

Het fundament leggen waarmee ik bouw aan zelfgewaarzijn begint in mezelf ten aanzien van het identificeren van de aard van de gedachten die ik dagelijks heb. Een gedachte is mijn gezichtspunt of interpretatie van iets dat in mijn geest gebeurt waar niemand iets van af weet tenzij ik het aan hen zou vertellen. Een gedachte kan bijvoorbeeld afkeer oproepen.

Recent kreeg ik van iemand via een bericht op mijn FB tijdlijn de opmerking hetgeen ik in mijn blogs beschrijf volgens hem gezwets is. Met daarbij de opmerking ga iets doen. In deze blog refereerde ik aan geluidsoverlast in de flatwoning boven mij waarvan ik last had. Mijn afkeer is gericht op en tegen de veroorzakers van geluidsoverlast. Hierin zit de denkfout namelijk denken dat iemand, de bewoners in de bovenwoning of iets anders, de geluidsoverlast, mijn afkeer veroorzaakt gericht tegen geluidoverlast door de bewoners.

Ik realiseer me dat dit punt verwijst naar punt 3 van blog 321 ‘afwachtend versus impulsief handelen’ en mijn vorige blog waarin ik door mijn buddy gewezen wordt op mijn gedrag dat ik mijzelf bij twijfel fysiek terugtrek uit contact.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik naar aanleiding van mensen die opmerken dat ik doe aan gezwets twijfel en overweeg wel of maar beter niet mijn blogs publiceren.

Waarom denk ik waarom maar beter niet publiceren? Waartegen richt mijn afkeer zich en waardoor ontstaat twijfel om blogs te publiceren nadat ik de opmerking gezwets lees op mijn tijdlijn?

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik afkeer ervaar naar aanleiding van de opmerking gezwets vervolgens twijfel om mijn blogs te publiceren. Waarom twijfel ik?

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik me naar aanleiding van een opmerking op mijn tijdlijn impulsief terugtrek omdat ik twijfel aan mijn bijdrage die ik lever in mijn blogs. Maar welke bijdrage lever ik met mijn blogs?

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik door deze opmerking twijfel aan de waarde van mijn bijdrage vervolgens door twijfel terug deins en wankel op mijn voetstuk. Welke waarde, Gewaarzijn wil ik bewerkstelligen in mijn blog over geluidsoverlast?

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik aarzelend aan mijn toewijding en twijfel over de waarde van mijn inzet verdrietig ben dat deze persoon niet informeert en overlegt met mij. Wat doet deze persoon niet?

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik van deze persoon in plaats commentaar leveren verwacht om mij te bevragen over mijn beweegreden. Wat levert mij dit op?

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik verwacht in plaats van commentaar leveren op mijn bijdrage eerst eens informeren naar de achterliggende boodschap van mijn blog naar aanleiding van geluidsoverlast. Wat doet dit met mij?

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik door het verzuim van de ander om te informeren naar de waarde van mijn bijdrage, teleurgesteld ben over het uitblijven van zijn interesse, complimenten en aandacht voor mijn toewijding en inzet Wat wil ik hiermee bereiken?

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik door het schrijven verwacht dat mijn reactie op geluidsoverlast verdwijnt en dat mensen mijn inspanningen honoreren. Nog iets anders?

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik wil dat mijn bovenburen rekening houden met mij. Weten de boven buren dat ik last heb van hun geluidsoverlast met name dat ik last heb van de moeder die niet met haar kinderen overlegt, maar schreeuwt en weten zij dat ik het lastig vind om dit aan hen te communiceren?

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik veronderstel dat de boven buren stoppen met geluidsoverlast en met name dat ik last heb van de moeder die niet met haar kinderen overlegt, maar schreeuwt

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik reageer op mijn bovenburen in de wetenschap dat zij niet weten dat ik last heb van hun geluidsproductie en dat ik het lastig vind om dit aan hen te communiceren

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik via een privé bericht impulsief reageer op de persoon die op mijn tijdlijn schrijft via een privébericht. Waarom via een privébericht?

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik reageer via een privé bericht voor mij anoniem en veilig betekent, zoals terug getrokken achter gesloten deuren leven waardoor ik meer kans maak dat andere mensen mijn inzet en bijdrage niet opmerken. Waarom laat ik mijn stem niet horen en ga niet naar de bovenburen voor overleg of zij hun geluidsoverlast willen minderen?

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik verzuim mijn last van geluidsoverlast te communiceren ik in mezelf de kans voor gezichtsverlies minimaliseer door vanuit ‘in mijn schulpje terugtrek’, afgezonderd van ‘de kans ontloop van publiek kritiek en gelach’ als ik mijn stem laat horen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik door de opmerking van anderen twijfel aan mijn bijdrage terug deins en wankel

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik naar aanleiding van commentaar aarzel over mijn bijdrage en de zin van mijn toewijding en inzet betwijfel

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik wankel naar aanleiding van commentaar hetgeen ik niet als kritiek op mijn gedrag maar op mij als persoon ervaar

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik naar aanleiding van kritiek verdrietig ben dat deze persoon niet informeert naar en met mij overlegt over mijn beweegredenen

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik verzuimt heb mijzelf te bevragen over mijn beweegreden over het waarom dat ik teleurgesteld ben over het uitblijven van zijn interesse me realiseer zie en begrijp dat ik óók complimenten en aandacht voor mijn toewijding en inzet verwacht

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik zonder zelf onderzoek van mijn beweegredenen vanuit mijn reactie op dit bericht impulsief via een privé bericht reageer op zijn bericht

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik uit angst voor meer commentaar, wat ik als kritiek op mijn bijdrage ervaar, anoniem en veilig achter gesloten deuren reageer waar ik veronderstel dat andere mensen mijn inzet en bijdrage, vanuit mijn reactie op het uitblijven van interesse voor mijn beweegredenen mijn reactie rechtvaardig en veronderstel dat anderen mijn gedrag niet opmerken (schijnheilig en klantvriendelijk handelen impliceert waaraan ik me nog steeds conformeer) waardoor ik in mezelf de kans voor gezichtsverlies minimaliseer

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard uit angst voor kritiek op mijn bijdrage me terugtrek in mijn schulpje afzonder van de kans op publiek kritiek en gelach ontvangen op mijn bijdrage vermijd

Als en wanneer ik me gewaar ben van mijn reactie op kritiek, dan stop ik en adem ik.

Ik ga met mezelf de verbintenis aan dat ik ondanks mijn reactie op opmerkingen van anderen toegewijd mijn bijdrage lever aan het Gewaarzijn van de mind invloed

Ik stel mezelf ten doel dat ik mijn blogs oprecht en openlijk blijf beschrijven, hiermee mijn bijdrage lever aan Gewaarzijn, waarmee we het fundament bouwen van een wereldwijd zelfgewaarzijn ten aanzien van het identificeren van de aard van de gedachten die we dagelijks hebben