Dag 300 zondebokken

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik naar aanleiding van mijn beeldvorming het gedrag van de juf voor mij aanleiding was dat ik haar houding en gedrag als dominant; dwingend; vervelend; naar; ongewenst; hinderlijk; onvriendelijk en onfatsoenlijk heb ervaren

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik gedrag van anderen als dominant ervaar

Als en wanneer ik gedrag van een ander als dominant ervaar, dan stop ik en adem ik

Ik realiseer me dat mijn participatie in het zondebok Blame Karakter mezelf verhindert dat ik zonder oordeel ben me realiseer , zie en begrijp dat ik toegestemd heb dat ik me verstop achter mijn beschuldiging dat de juf verantwoordelijk was voor mijn reacties me realiseer zie en begrijp waarin ik toegestemd heb dat ik mijn frustraties op anderen projecteer, anderen buiten mezelf verantwoordelijk maak voor het feit dat ik dissocieer, me minderwaardig voel, niet gesteund, dat collega’s schuldig zijn voor het feit dat ik mijn mening niet kan communiceren tijdens groepsgesprekken, mijn partner die zeurt, mijn ouders die nooit tijd hadden, het weer, bah wat is het koud, niet goed voor mijn systeem hoor, de buren die herrie maken, de moeder die schreeuwt tegen haar kind en mij afleid, de vrouw in de stiltecoupé die hardop spreekt met haar medereiziger, de kassa-juf die gezellig staat te kletsen, ongehoord zeg en niet klantvriendelijk, de bestuurder van de auto voor me die niet opschiet, me realiseer zie en begrijp, waarin ik toegestemd heb zondebokken te zoeken buiten mezelf voor mijn illusies en frustraties die ik voedt met mooie gedachten en voornemens die ik als blijkt dat het moeilijk wordt naast me neerleg, i reactie schiet mijn vragen communiceer vanuit de veronderstelling dat de buitenwereld mij last bezorgd en verder stap naar een volgende uitdaging, boek, theorie of project waarin ik toegestemd heb het zondebok Karakter dat anderen beschuldigd in mezelf te onderhouden en te doen in mijn wereld en realiteit en dus mezelf verhinder dat ik zonder frustratie en beschuldiging anderen tegemoet kan treden.

Ik realiseer me vervolgens dat ik mijn frustratie voorheen dompelde in alcohol waardoor ik mijn frustraties kon onderhouden met het excuus ik ben verslaafd aan alcohol, ‘please help me’, me niet realiserend hoe dit toen voor mijn omgeving en ex-partners was. Die mij hun steun en vertrouwen hebben toegezegd naast me heb neergelegd.

Alsof het de normaalste zaak van de wereld is, vanzelfsprekend dat anderen klaar staan voor mij. Tja ik was verslaafd. Wat een smoes.

Ik ga met mezelf de verbintenis aan dat ik mijn pijn, emoties en woede onder ogen kom door mezelf te stoppen omdat ik me verantwoordelijk voel om mijn welzijn vorm te geven vanuit eenheid en gelijkheid geen onbewuste valsheid en onverschilligheid, bewust maak door dit schrijfproces, mezelf niet langer toesta mijn mind zondebokkigheid te communiceren.

wordt vervolgd…

Advertenties

Dag 299 apathetic

Context zie previous blog

Naar aanleiding van straf van de juf voelde ik me belachelijk. Recent werd ik op dominante wijze aangesproken waardoor ik dit gevoel weer heb ervaren. Door de houding en reactie van de juf kreeg ik het idee dat zij mij geen interesse, enthousiasme, begrip of zorg liet zien

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik door de houding en reactie van de juf het idee kreeg dat zij aan mij geen interesse, enthousiasme, begrip of zorg liet zien

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik door mijn idee van mening was dat ik naar aanleiding van haar ongevraagde en onverwachte interruptie, haar houding en gedrag als dominant; dwingend; vervelend; naar; ongewenst; hinderlijk; onvriendelijk en onfatsoenlijk heb ervaren

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik haar gedrag probeerde te verklaren, waardoor ik haar aandeel als negatief ging ervaren

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik apathisch reageer op dominantie en momenten waarin ik in Hier dwang ervaar als zodanig interpreteer met mijn herinnering aan het gedrag van de juf

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik het naar vind dat dominante personen ongevraagd hun mening aan mij communiceren

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik dominantie ervaar als dwingend en eisend, vervelend vind

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik dominantie ongewenst, hinderlijk, onverschillig, onvriendelijk en onfatsoenlijk vind

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb in plaats dominantie dat de juf mij in mijn behoefte aan waardering, bevestiging en erkenning geen aandacht gaf waardoor zij niet haar inlevingsvermogen en tact liet blijken nadat ik twee uur lang in de kou had staan wachten op een seintje dat ik naar binnen mocht

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de gedachte dat ik het toen fijn had gevonden, omdat ik dat nodig had in dat moment, dat ik op haar kon rekenen

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik verwacht had dat de juf mijn pijn en schrik zou begrijpen Als en wanneer ik tact en begrip verwacht naar aanleiding van mijn gedachte dat ik me belachelijk voel in het bijzijn van anderen, dan stop ik en adem ik

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik naar aanleiding van mijn gedachte ‘de juf heeft mij belachelijk gemaakt in het bijzijn van anderen’ de juf verantwoordelijk maak voor mijn verwachting waardoor ik naar aanleiding van mijn verwachting negatieve energetische lading in mezelf ontwikkel waardoor ik nare emoties in mezelf ervaar

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik naar aanleiding van mijn gedachte dat de juf mij belachelijk heeft gemaakt, schaamte en angst heb ontwikkelt om voor een groep mijn verhaal te doen, uit angst dat ik door de groep uitgelachen wordt waardoor ik vooraf aan een presentatie angst ervaar voor mijn bijdrage

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik naar aanleiding van haar abrupte interruptie geschrokken ben en teleurgesteld in haar bejegening

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik situaties ging vermijden waarin ik de kans liep belachelijk gemaakt te worden

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb door schrik bevangen kunstmatig op zoek ging naar bewondering, waardering en knuffels van anderen om mijn onzekerheid, schaamte en angst te neutraliseren, me realiseer dat ik mezelf verhindert heb om op deze gevoelens en emoties zelfvergeving uit te schrijven

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat naar bevestiging, begrip en aandacht van anderen zocht voor het feit zoals ik nieuwe dingen aanpak en voor elkaar krijg

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat uit mijn drang naar erkenning naarstig op zoek ging naar nieuwe projecten en bezigheden om extern continue bevestiging en erkenning te krijgen, aandacht waarmee ik mijn negatief geladen gedachten kon voeden

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik buiten mezelf naar erkenning en waardering zocht en kreeg naar aanleiding van uiterlijke kenmerken, mijn innerlijke schaamte en onzekerheid gemaskeerd werden

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat complimenten op uiterlijke kenmerken mij kort positieve voldoening gaf, waarna de leegte snel weer intrad, weer naarstig opzoek ging naar externe bevestiging en erkenning

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik deze leegte gevuld heb met overmatig alcohol consumptie

wordt vervolgd

Dag 298 resistance against dominant behavior

Wie bij iemand op het matje moet komen, moet bij iemand komen om zich te verantwoorden. Er wordt ook weleens gesproken van iemand op het matje roepen, wat ‘iemand naar je toe roepen om hem op zijn kop te geven’ betekent.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik weerstand/frictie ervaar naar aanleiding van dominante personen

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik bij een interruptie denk ‘wat ben jij een dominant persoon’

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me realiseer, zie en begrijp dat ik eigenschappen aan dominantie toeken, mijn interpretatie is

Als en wanneer ik aan eigenschappen van een persoon dominantie toeken dan stop ik en adem ik.

Ik ga met de verbintenis aan dat ik mezelf effectief ondersteun in deze en volgende blogs om de dominantie die ik in mezelf ervaar te onderwerpen aan Zelf-vergeving en Zelf-correcties

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb om in relatie tot mijn waarneming ‘wat ben jij een dominant persoon’ veronderstel ‘ik moet gehoorzaam zijn aan jouw eis’

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb in relatie tot dominantie denk die persoon eist van mij ‘ik moet nu gehoorzaam zijn’

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toeegstaan en aanvaard heb dat ik in relatie tot gehoorzaam zijn denk dat ik moet luisteren naar wat hij zegt

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik me aanpas aan dominant ogende personen en types om te voorkomen ‘ik krijg dadelijk op mijn kop. Als en wanneer ik dominantie herken in een persoon dan stop ik en adem ik

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik me aanpas en onderwerp aan mijn gedachte ‘ik krijg dadelijk op mijn kop’ Als en wanneer ik me aanpas aan mijn gedachten dan stop ik en adem ik

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb in relatie tot’ik krijg dadelijk op mijn kop’ veronderstel/denk ‘ik moet voldoen aan de eis van de dominante persoon’ om te voorkomen dat ik op mijn kop krijg’ me realiseer dat ik verantwoording afleg, onderwerp en aanpas aan mijn mind veronderstelling ‘ik krijg dadelijk op mijn kop’

Ik realiseer me dat ik me bewust ben van de manier waarop ik deze onderbreking die in mezelf plaats vind Zelf-gecreëerd, in mezelf aanvaard en toegestaan heb

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik de onderbreking die in mezelf plaats vind Zelf-gecreëerd, in mezelf aanvaard en toegestaan heb

zie voor context vorige blog

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik denk ‘ik moet gehoorzaam zijn’

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik in relatie tot mijn beeld van dominantie persoon, zie, begrijp en me realiseer dat ik in reactie schiet omdat ik automatisch veronderstel dat deze persoon mij óók op het matje roept

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik gewoonlijk naar aanleiding van een ongevraagde interrupties denk ‘tja, ongevraagde interruptie hoort nu eenmaal bij communiceren’

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik me ondergeschikt maak aan de bevindingen van mijn mind

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik in relatie tot mijn eigen mind veronderstelling afgeleid raak

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb op het moment als ik dominantie in een persoon ervaar naar aanleiding van het feit als iemand die ongevraagd tegen mijn begint te praten dat ik afgeleid raak

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik afgeleid raak van mijn bezigheid in reactie op dominantie

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik naar aanleiding van mijn projectie op hem in mezelf afleiding gewaar, hiervoor zelf verantwoordelijk ben

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb omdat ik me aanpas aan mijn veronderstelling vervolgens door het contact met mijn mind de realiteit van mijn fysiek in Hier verlies in reactie op mijn gedachte ‘ik wordt op het matje geroepen’

Als en wanneer ik mezelf toesta dat ik door mijn eigen mind op het matje wordt geroepen dan stop ik en adem ik

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik bij de gedachte ‘ik wordt op het matje geroepen’ denk ‘ik wordt belachelijk gemaakt’

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb ‘ik wordt belachelijk gemaakt’ associeer met een ervaring op de eerste klas van de lagere school

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb ‘ik wordt belachelijk gemaakt’mee draag als mind herinnering, de energetische lading die eraan plakt, het contact met mijn Zelfoprecht Fysiek Gewaarzijn onderbreekt

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de gedachte ‘ongevraagde interruptie hoort nu eenmaal bij communiceren’ naar aanleiding van de interpretatie van mijn ervaring op de lagere school als zodanig als herinnering in mezelf dominant aanwezig is binnen mijn mind

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik afgeleid raak omdat ik me heb aangepast aan mijn veronderstelling ‘ik moet gehoorzaam zijn aan de eis van de juf’

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb aan de houding en het gedrag van de juf van de eerste klas op de lagere school dominant heb ervaren en toegekend nadat/omdat zij mij sommeerde om ‘buiten te blijven wachten’

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik voldeed aan de opvoeding-eis van mijn ouders

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik me heb aangepast aan mijn gedachte ‘ik moet gehoorzaam zijn’, ‘ik moet luisteren naar de grote mensen’

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik aan gedrag van de juf aspecten dwingend, boos, bazig en vijandig heb toegekend in mezelf heb aanvaard en toegestaan

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik haar instructie om in de rij te gaan staan niet had gehoord, geschrokken ben nadat, me van geen kwaad bewust, omdat zij mij in het bijzijn van mijn klasgenoten corrigeerde, haar gedrag als dominant heb ervaren.

Dit incident/voorval vond plaats op het schoolplein eind november rond de sinterklaas tijd, vooraf aan de viering in het bijzijn van Sint en piet die die dag bij mij op school kwam. Ik realiseer me dat ik was blij was, enthousiast over hun komst. Ik was zeven jaar en speelde ongedwongen, nieuwsgierig, leergierig en opgewekt. Ik herinner me dat ik samen aan het spelen was met mijn klasgenootjes op het schoolplein.

Daardoor kan het toch zomaar zijn dat ik de instructie van de juf om in de rij te gaan staan, want de sint kwam eraan, niet gehoord heb?

wordt vervolgd…

Dag 297 dominante interruptie

Ik realiseer me dat ik feedback wel eens ervaar als een persoonlijke aanval.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik feedback wel eens ervaar als een persoonlijke aanval

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb om bij feedback in relatie tot een dominant persoon vervolgens veronderstel en denk ‘ik wordt op het matje geroepen’

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik recent tijdens informatie uitwisseling met een dominant persoon midden in mijn verhaal onderbroken werd

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik naar aanleiding van zijn interruptie mezelf toesta dat ik dissocieer

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik tijdens informatie uitwisseling denk ‘jij bent een dominant persoon’

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik denk dat ik in de reden wordt gevallen

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf verhindert en toegestaan heb dat ik naar aanleiding van interruptie focus op mijn bezigheid verlies

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb naar aanleiding van interruptie afgeleid raak

Als en wanneer ik interruptie als hinderlijk ervaar dan stop ik en adem ik

Ik realiseer me dat ik door interruptie tot relevante inzichten kom zie en door zijn feedback begrijp dat hij mij in mezelf bewust maakt van mijn reactie

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb, niet te zien, realiseren en begrijpen dat ik hem vervolgens tóch, ondanks mijn reactie aanspreek met de boodschap ‘jij onderbreekt mij midden in mijn zin’

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik me door interruptie laat leiden, daarop in reactie schiet, tóch laat afleiden

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik in reactie op focus verlies, participeer in focus verlies, het contact met mijn fysiek onderbreek

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik bij interruptie veronderstel dat de ander afwijkend dwingend gedrag etaleert

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik naar aanleiding van mijn participatie in focus verlies afgeleid raak van mijn bezigheid in mezelf irritatie ervaar, participatie in irritatie vervolgens met een diepe zucht ‘wegzucht’

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik vervolgens denk dat ik door een dominant persoon buiten mezelf geagiteerd ben vervolgens denk ‘ik wordt op het matje geroepen’

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik in mezelf irritatie ervaar naar aanleiding van externe interruptie

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb naar aanleiding van mijn participatie in irritatie naar aanleiding van mijn deelname in interruptie vervolgens geagiteerd raak

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb hetgeen afwijkt binnen mijn wereld en realiteit, me realiseer, zie en begrijp via mijn gedachten mijn manier is om de reacties uit mijn omgeving te controleren

Als en wanneer ik naar aanleiding van interruptie extern gedrag, in mezelf als dominant en afwijkend van mijn controle ervaar en daardoor in mezelf irritatie ervaar vervolgens dissocieer dan stop ik en adem. Door mijn participatie in dissociatie realiseer ik me zie en begrijp dat dissociëren voor mij de aanleiding vormt dat ik bij feedback van dominante mensen veronderstel dat ik op het matje wordt geroepen. Ik realiseer me door mijn participatie in dissociatie, mezelf verhinder dat ik in Hier op mijn taak kan focussen

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb om door te dissociëren toegestemd heb om dissociatie te onderhouden en te doen in mijn wereld en realiteit en dus mezelf verhinder om contact met mijn Fysiek Gewaarzijn, zoals Leven bedoeld is, Leven als Leven in eenheid en gelijk voor Alle Leven, te onderhouden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb door te dissociëren in mezelf ongelijkheid manifesteer waardoor ik mezelf verhindert heb dat ik Zelf-directief, actief en Zelfbewust mijn leven kan bepalen

Ik ga met mezelf de verbintenis aan dat ik mezelf op het matje roep als en wanneer ik veronderstel dat ik door een dominant persoon in de rede wordt gevallen dan stop ik en adem ik

Als en wanneer ik door mijn participatie in dissociatie mezelf verhinder dat ik in Hier op mijn taak kan focussen naar aanleiding van het feit dat ik veronderstel dat ik in de rede wordt gevallen vervolgens denk dat ik op het matje wordt geroepen dan stop ik en adem ik…

Dag 296 blame friction

In mezelf ervaar ik spanning. Ik ervaar frictie om mijn les te maken. Ik realiseer me door mijn gedachte dat ik huiswerk maken uitstel, denk ‘ik ben onbetrouwbaar’…

Ik vergeef mezelf dat ik niet geaccepteerd en toegestaan heb te zien, realiseren en begrijpen de mate waarin ik existeer en wie ik ben afhankelijk is van mijn toezegging ‘ik mijn werk inzenden op een door mezelf bepaalde dag’, dit verzuim me vervolgens realiseer dat ik in mezelf aanvaard en toegestaan heb dat ik binnen mijn fysiek spanning genereer

Ik vergeef mezelf dat ik niet geaccepteerd en toegestaan heb te zien, realiseren en begrijpen de mate waarin ik existeer en wie ik ben afhankelijk is van mijn gedachten die ik in mezelf aanvaard en toegestaan heb

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mijn inzending heb uitgesteld

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mijn afspraak om werk ter inzending heb verzuimd omschrijf als onbetrouwbaar, vervolgens label als zijnde uitstelgedrag

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik me onderwerp aan mijn verzuim gedachten onbetrouwbaarheid en uitstelgedrag meer weerstand en frictie genereer

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik participeer in woorden en gedachten veronderstel ‘ik ben onbetrouwbaar’ een negatieve emotie ervaar me realiseer ‘ik stel mezelf teleur’ frictie in mezelf bespeur, weerstand die ik zelf toeken aan hetgeen ik toezeg verzuim te doen binnen mijn wereld en realiteit, als mijn mind, binnen mijn fysiek, frictie creëert

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik de aanwezige weerstand in mezelf voedt door ‘hetgeen ik toezeg, niet doen’ me realiseer, begrijp en zie dat hierdoor de aanwezige weerstand in mezelf niet afneemt

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb hetgeen ik communiceer nalaat te doen in mezelf weerstand ontstaat Als en wanneer ik me realiseer’hetgeen ik toezeg’ impulsief, zonder weloverwogen overleg met mezelf wil doen: ‘Nee zeg, mezelf Stop en Adem Ik realiseer me dat mijn participatie in het Impulsief Karakter dat ik zonder overleg met mezelf ingestemd heb, ook als ik het hiermee oneens was, mezelf verhindert heb mijn huiswerk op de afgesproken dag in te zenden, waarin ik toegestemd heb om onbetrouwbaarheid te onderhouden en te doen binnen mijn wereld en realiteit, en dus mezelf verhinder, in plaats van minder weerstand méér frictie uit gedachte aan onbetrouwbaarheid genereer

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mezelf verhinder dat ik door een impulsieve toezegging verzuim om betrouwbaar te zijn

Ik stel mezelf ten doel dat ik mijn buddy informeer als blijkt dat ik meer tijd nodig heb om mijn les grondig te maken

Ik stel mezelf ten doel door het bewustzijn dat ik verkrijg/realiseer door mijn les grondig te maken óók mijn frictie inzichtelijk maakt deze met zelf vergevingen corrigeer en impulsief willen handelen in het vervolg als flagpoint fungeert waarop ik mezelf kan stoppen met de adem techniek toepassing

Ik stel mezelf ten doel dat ik vriendelijker ben voor de inzichten die ik in mezelf realiseer en mijn buddy de volgende keer informeer omtrent een eventuele wijziging

 

Dag 295 klantvriendelijkheid

Afbeeldingsresultaat voor klantvriendelijkheid supermarkt

Bij een bezoek aan de supermarkt staan twee medewerkers gezellig te kletsen achter de kassa in het bijzijn van klanten. Ik realiseer me al snel dat ik naar aanleiding van dit gedrag denk ‘jullie houden onvoldoende rekening met mij’

Omdat een klant voor me in de rij aan het treuzelen is bij het afrekenen denk ik vervolgens ‘schiet eens een beetje op’. Even later blijkt dat de kassabon op zich laat wachten bij het verlaten van de printer

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik aan het gedrag van de medewerksters de gedachte toeken ‘jullie houden onvoldoende rekening met mij’

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de gedachte ‘schiet eens op’ vervolgens ongeduldig raak en geïrriteerd reageer omdat ik denk dat een klant voor me in de rij aan het treuzelen is

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik denk dat de man voor me in rij treuzelt mezelf verhinder om verder te kijken dan mijn neus lang is, zoals even later blijkt, omdat in plaats van te denken dat de man aanleiding is voor mijn reactie op zijn getreuzel, de kassabon op zich laat wachten bij het verlaten van de printer

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de gedachte schiet nou eens op dames

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben de gedachte zien jullie niet dat mensen staan te wachten aan de kassa

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de gedachte gezellig kletsen in het bijzijn van klanten, dat doe je niet

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb jullie hebben onvoldoende oog voor mij, de klant, waarop ik vervolgens denk ‘ik vind jullie gedrag klantonvriendelijk hoor’

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de gedachte ‘als ik hier de baas was’, dan zou ik jullie aanspreken op klantonvriendelijk gezellig getreuzel gedrag’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb om te denken ‘jullie zijn afgeleid van jullie taak’ want volgens mijn smaak hebben jullie onvoldoende oog voor mij, de klant

Als en wanneer ik veronderstel dat de kassamedewerkster in plaats van gezellig kletsen oog moet hebben voor mij: ‘Nee zeg, mezelf Stop en Adem’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik een een moment later oog contact wil vermijden

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik bij oogcontact wil wegkijken nadat de kassajuffrouw me vriendelijk aankijkt

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat mijn feedback naar aanleiding van haar vriendelijke verzoek ‘wilt u de kassabon’ kortaf, geïrriteerd en kribbig reageer

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb zodra de kassaprocedure volgens mijn wens niet vlot verloopt, afwijkt, geïrriteerd raak en vervolgens geen tijd maak voor een kort praatje

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb nadat de kassa-juf mij met een vriendelijke lacht vraagt ‘wilt u de de kassabon’ dat ik ondanks haar vriendelijkheid, licht geïrriteerd reageer

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik door irritatie mijn woorden inslik mijn stem schraal en droog klinkt net alsof het lijkt dat ik problemen met mijn stem heb

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat mijn stem schraal en droog klinkt, vervolgens denk alsof het lijkt dat ik problemen heb met mijn stem

Ik vergeef mezelf dat ik in de ogen van de kassajuffrouw waarneem dat zij mijn geagiteerde reacties opmerkt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de gedachte dat zij nu door heeft dat zij afwijkt van mijn verwachting zich realiseert dat zij onvoldoende rekening houdt met mij,

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb om te denken dat zij geen aandacht schenkt aan mijn behoefte aan aandacht

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik participeer in veeleisendheid mezelf verhinder dat ik vriendelijk ben tegen de kassajuf

Ik vergeef emzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik toegestemd heb met het feit dat ik ervoor kies dat ik geen woorden heb om haar te bedanken voor haar vriendelijkheid

Ik vergeef emzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mezelf verhinder dat ik haar onvriendelijk bejegen, waarin ik me realiseer, begrijp en zie dat onvriendelijkheid blijf onderhouden en doen in mijn wereld en realiteit, en dus mezelf verhinder om vriendelijk te zijn waar ik van anderen verwacht dat zij mij klantvriendelijk bejegenen

Ik stel mezelf ten doel dat ik mijn irritatie in reactie op mijn veronderstelling dat medewerkers niet gezellig mogen kletsen met elkaar tijdens werktijd verbind aan mijn verwachting dat zij oog moeten hebben voor hun klanten verbind aan mijn opvatting over klantvriendelijkheid die afwijkt van het gedrag van de medewerkers

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb als en wanneer medewerkers afwijken van mijn opvatting en veronderstelling die ik nastreef ten gunste van klanten, me moet realiseren dat mijn verwachting en veronderstelling ten aanzien van mijn beeld hoe medewerkers zich dienen te gedragen in het bijzijn van klanten afwijkt van de realiteit

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik aan gezelligheid de verwachting verbind dat aan gezelligheid voorwaarden omtrent gezelligheid plakken,

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat gezelligheid moet voldoen aan voorwaarden en zodra dit afwijkt van mijn wereld en realiteit vervolgens gezelligheid veroordeel waardoor ik mezelf verhinder dat ik oprecht kan zijn in mijn reactie naar de kassajuffrouw

Ik stel mezelf ten doel om zorg te dragen voor mijn reacties in reactie op de vriendelijkheid van de kassajuffrouw, naast mijn beeld van gezelligheid wel haar vriendelijkheid waardeer, zodra zij afwijkt van mijn kijk van klantvriendelijkheid

Dag 294 veronderstellingen herdefiniëren

I have also been working with redefining the word ‘problem’ from seeing it as something ‘burdening’ to seeing a ‘problem’ as a ‘challenge that calls for a solution’. It is remarkable how much difference redefining a word makes.Deze tekst las ik ergens bij een Destonian.

Dit herdefiniëren van bewuste punten die ik als gedachten in mezelf gewaar heb gemaakt, zie, realiseer en begrijp, maakt een verschil om een probleem, inderdaad als een uitdaging te ervaren, en te interpreteren als informatie waarmee ik óók een andere richting kan bepalen.In plaats mee-surfen op mijn automatische reacties is dit tevens een uiting van respect naar mezelf en naar anderen binnen mijn wereld en realiteit.

Zie previous blog voor context

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik me aanpas aan mijn grillen en grollen. Als en wanneer ik me aanpas aan mijn grillen en grollen en vervolgens in reactie wil schieten:’Nee zeg, mezelf Stop en Adem. Ik realiseer me, op de automatische piloot toegeven aan mijn grillen en grollen, is voor mij niet langer een optie. Ik realiseer me dat ik zelf richting kan bepalen in plaats zomaar iets te doen. Ik stel mezelf ten doel als en wanneer ik zonder doelgerichte keuze een richting wil inschieten zoals een kip die zonder kop rondhuppelt doet, me realiseer dat ik mezelf ineffectief ondersteun en inzie en begrijp dat ik mezelf verhinder om vanuit zelfexpressie in Hier, vanuit eenheid en gelijk, doelbewust mijn richting kan bepalen als waartoe ik in staat ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik toegeef aan mijn grillen en grollen op het moment deze in mezelf reflecteert, in mezelf reageer, deze situatie creëer, door middel van de spiegels in de buitenwereld. Ik realiseer me dat ik mijn omgeving heb ervaren als probleem. Ik realiseer me dat ik mijn interne mind ik zichtbaar maak in relatie tot anderen. Ik stel mezelf ten doel dat ik mijn reacties op anderen als in mezelf aanvaard en toegestaan ervaar gebruik als middel om mijn mind te ontdoen van energetische reacties die mijn fysieke pijntjes creëren

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik me ‘te pas en te onpas’ heb aangepast aan externe veronderstelling van de verslavingszorg die in het verleden predikte ‘eens verslaafd, altijd verslaafd’ Als en wanneer ik in reactie van angst en aanpassing schiet naar aanleiding van berichtgeving en de veronderstelling van de verslavingszorg: ‘Nee zeg, mezelf Stop en Adem. Ik realiseer me door deze informatie plaats in mezelf in een afhankelijke positie die angst genereert wil presteren, aan wil tonen dat ik zonder alcohol op een beter mens ben omdat ik het presteer om zonder alcohol zijn kan leven volhoud Ik realiseer me dat deze veronderstelling extra druk en stress manifesteert omdat er aan alcohol gebruik een voorwaarde plakt die meer onrust en faalangst creëert Ik stel mezelf ten doel dat een diagnose als voorwaarde voor stoppen met alcohol nuttigen geen toegevoegde waarde heeft voor mijn herstel proces omdat ik me realiseer dat een diagnose en ziektebeeld veronderstellingen zijn waaraan factuurmomenten worden gekoppeld, los staat van mijn proces om af te rekenen met alcohol

wordt vervolgd

 

Dag 293 mezelf ondersteunen – oprecht mezelf zien

Met, standvastigheid, vastberadenheid en onwrikbaarheid alléén kom je er niet.

Lees hier een boeiende blog.

Het zijn inderdaad elementen die van belang zijn om stoppen met alcohol consumeren vol te houden. Ik bedacht een slogan. Een geheugensteun instructie ‘het eerste glas te laten staan’ die mij eraan herinnerde tijdens zucht om vooral niet overstag te gaan.

Een lapmiddel om mij en mijn geest in moeilijke momenten van zucht te ondersteunen om definitief stoppen daadwerkelijk vol te houden.Zo dacht ik!!!

Vooraf aan dit definitief besluit bedacht ik namelijk allerlei smoezen om dat eerste glas wel te pakken. Tja, wie fop ik ermee? Niemand, dit is wat de mind in mezelf doet en deed. Om welke simpele reden? Juist om zichzelf te voeden. In stand houden, of?

Een achterliggende gedachte was dus ik kan nooit meer alcohol drinken. Deze visie werd destijds gepredikt door de verslavingszorg. Deze visie is inmiddels bijgesteld las ik in een van de schoolboeken. Deze visie ‘eens een alcoholist, altijd een alcoholist’ gaf extra druk om wel te voldoen aan externe voorwaarden. Waardoor ik meer stress kreeg omdat ik de buitenwereld wilde bewijzen dat ik wel in staat was om droog te blijven. Omdat resultaat blijkt uit niets drinken, kreeg stoppen het symbool van een wedstrijd -element. Als ik bewijs dat ik niet drink, dan ben ik betrouwbaar, dan voldoe ik aan de criteria van de verslavingszorg, na vijf jaar droog zijn kun je stellen ‘je bent niet verslaafd’.

Ik realiseer me dit moeten voldoen aan de norm van de buitenwereld geeft meer druk, oordeel en spanning, weerstand die ik projecteer vanuit allerlei aannames en veronderstellingen.

Totdat ik tijdens een training van een medegebruiker die letterlijk de woorden uitsprak: ‘ik ben gewoon gestopt’ me verbaasd en verwonderd realiseerde- ‘huh’ zo simpel kan het zijn.

Gewoon bewust kiezen: ‘Ik stop mezelf nu’.

Ik realiseer me nu dat deze duidelijke keuze toen mij onwetend nog van de werking door de ervaring van bewust deze keuze wandelen, toen onbewust ondersteunt heeft.

Voor die tijd, in het verleden tijdens stoppen, bedacht ik allerlei smoezen.

Naast de druk van de verslavingszorg eens een alcoholist altijd een alcoholist, realiseer ik me dat alcohol mijn gids was om mij door moeilijke situaties heen te loodsen. Dit ontkennen vormt ook een onderdeel van verslaafd zijn. Afhankelijk blijven van de grillen en grollen van de mind, wat trouwens een serieus en niet te onderschatten probleem vormt.

Deze geest beelden doken weer op tijdens mijn laatste opname. Na 5 maanden intensieve autobiografie therapie voelde ik die leegte weer in mezelf. Waardoor ik onrustig werd en angstig. Ik wist me geen raad. Ik realiseer me nu achteraf dat ik eigenlijk angstig werd door dat gevoel van leegte.

Ik realiseer me ook dat ik in het verleden dan zocht naar groene blikjes in de koelkast van de supermarkt. Door die angst in de leegte ontstond dus stress en vragen in mezelf.

Hoe kan ik gezellig naar een feestje, samen met vrienden waarmee ik altijd samen dronk, zonder drank? Hoe kan ik naar een zonnig terras waar iedereen alcohol drinkt? Naar een verjaardag, daar staat altijd alcohol naast de toastjes? Helpppp…

Je weet wel, hield ik mezelf voor, glazen schuimend bier met waterdruppels aan de buitenkant op het glas. Zelfs tv reclames en advertenties in tijdschriften verwezen naar dit heerlijk heldere gevoel!! Excuses bedacht want tijdens feestdagen en verjaardagen drinkt iedereen alcohol.

Tenslotte had alcohol volgens de belerende houding van de hulpverleners naast het sociale aspect voor mij een psychische functie. Ik kon ermee mijn gedachten manipuleren.‘Wat denken anderen van mij’; ‘ben ik eigenlijk wel een aantrekkelijke gesprekspartner voor andere mensen’, ‘zijn zij überhaupt geïnteresseerd om in gesprek te gaan met mij’ en ‘heb ik eigenlijk iets zinvols te melden’.

Gedachten die me kort daarvoor nog weerhielden om met iemand in gesprek te gaan, die kon ik, zo wist ik, onder invloed van alcohol besturen van negatief naar positief.

Ik voelde me veiliger om mijn zegje te doen.Zelfs nadat mijn gesprekspartner een signaal gaf waar ik voorheen zou schrikken.

Bijvoorbeeld door afwijkende argumenten waardoor ik kritiek ervoer op mijn bijdrage. Of een bepaalde blik in de ogen van mijn gesprekspartner die mij deed twijfelen en dacht ‘oeps, die is boos en geërgerd zeg’. Ondanks deze signalen bleef ik in gesprek en zelfs onbevangen en spontaan. Kort daarvoor nog, voor de ‘klik’, in relatie tot de zelfde gedachten, door onzekerheid werd bevangen.

Door alcohol verdween mijn weerstand om in gesprek te gaan, naar een openbare gelegenheid te gaan, om in gesprek te blijven. Vooraf aan contact momenten was mijn geest allerlei scenario’s aan het construeren die ik kon toepassen om mijn mind onzekerheid te verbloemen.

Die leegte echter, die was me onbekend. Omdat ik gewend was om door gedachten orde te scheppen, overzicht te krijgen en controle in situaties. Omdat deze gedachten, gevoelens en emoties er niet waren, creëerde ik binnen dit onbekend terrein gedachten om deze onbekendheid te weerstaan. Omdat ik me hiervan niet bewust was ging ik allerlei scenario’s bedenken. Hieruit ontstond spanning en gedachten gefaald te hebben enzovoort met als resultaat een terugval. Uit schaamte voor de reactie van mijn falen dronk ik weer meer. Dit patroon doorbrak ik zelf na de woorden van de deelnemer aan de training. Inmiddels was ik wel twee jaar verder. Ik sta nu bijna drie jaar droog.

Ik realiseer me door de tools die ik leer en toepas in deze cursus als ik die destijds had geweten door mijn proces zonder gehaast, oordeel en druk onder ogen te komen door deze haast, oordeel en druk eerst grondig in beeld te brengen, hierop zelfvergeving toe te passen omdat ik door die onrust,oordeel en verwachtingen die ik mezelf had opgelegd, mezelf door elkaar aan het hutselen was, in het moment van leegte naar houvast zocht, eigenlijk had MOETEN doorademen, gedachten zelfvergeven, hardop uitspreken en de lading die aan haast, oordeel en druk plakt, de reacties weg te ademen.

Stoppen met drank komt concreet overeen met stoppen met gedachten voeden die frictie en meer gedachten genereren/veroorzaken waardoor de behoefte aan drank zich vervolgens manifesteert.

Gedachten oprecht onder ogen komen vormt stap een van dit herstelproces.

Doe je gehaast activiteiten uitvoeren? Luister hier naar een ondersteunende tape. 

Onderzoek je gedachten samen met een buddy, zie link http://lite.desteniiprocess.com/,

wordt vervolgd met zelfvergeving…

Dag 292 wat heb ik te bieden, zoektocht naar balans

Door de invloed van alcohol werd ik gewaar van een verandering in mijn denken. Een klik in mijn hoofd waardoor ik mezelf toestond dat ik mocht ontspannen.

Deze switch in mijn geest kon ik zelf bewerkstelligen door een hoeveelheid alcohol te nuttigen. Door deze bewuste handeling, kon ik de negatieve energie uit woorden die aan mijn gedachten plakte, ombuigen naar een positief ontspannen gevoel. Ik realiseer me dat ik naar balans zocht, een keuze moest maken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik de keuze maakte om me ontspannen te voelen door negatieve gedachten om te buigen naar positieve gedachten met behulp van alcohol

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik door mijn keuze voor een keuze in mezelf disbalans tussen positief en negatief creëer.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb om door mijn aandacht te richten op een van beiden, wel drinken/niet drinken

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb om de energie die tussen het bestaan van beiden ontstaat ‘frictie en weerstand’ in mezelf in stand houdt, is blijven bestaan door alcohol misbruik in mezelf toe te staan.

Ik realiseer me dat de gedachten, emoties en gevoelens die beiden oproepen verdwijnen met consequent zelfvergeving toe-passen op beiden, zowel positief als negatief roept positief en negatief op.

Ik realiseer me dat ik door zelfvergeving toepassen onbewuste gedachten en gewaarwordingen in mezelf zichtbaar maak. Deze inzichten kan ik inzetten als informatie voor correcties.

Ik realiseer me daarnaast dankbaarheid voor het feit dat ik me realiseer dat anderen waarin ik mezelf zie, aan mij, mijn aanwezige weerstand en frictie spiegelen, de weerstand en frictie van mezelf in mezelf toont.

contex previous klik

Na de omschakeling, negatief naar positief door alcohol gebruik, kregen mijn gedachten; ‘wat denken anderen van mij’; ‘ben ik een aantrekkelijke gesprekspartner voor andere mensen, zijn zij überhaupt geïnteresseerd om met mij in gesprek te gaan en want wat heb ik eigenlijk te melden, een andere betekenis. Gedachten die me kort daarvoor nog weerhielden om het gesprek aan te gaan, deze weerstand verdween onder invloed van de alcoholische consumpties. Ik voelde me veiliger om mijn zegje te doen.Zelfs nadat mijn gesprekspartner een signaal gaf waar ik anders zou schrikken. Bijvoorbeeld bij afwijkende argumenten waardoor ik kritiek ervoer op mijn bijdrage. Of een bepaalde blik in de ogen die mij deed twijfelen. Zo van ‘oeps, die is boos of geërgerd zeg’. Ik werd ondanks deze signalen wel onbevangen en spontaan, waar ik kort daarvoor, voor de ‘klik’, bevangen werd, in relatie tot de zelfde gedachten, door angst en onzekerheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mijn gedachten in verband bracht met externe signalen waaraan ik MIJN negatieve beoordeling van de situatie heb bepaald, waarop ik anders automatisch zou dichtslaan of afhaken.Deze externe invloed die mij in mijn mind beleving domineerde en zonder het gebruik de hulp van de alcoholische drankjes.

Nadat ik ontspannen was sprak ik honderd uit omdat ik dacht dat ik me door alcohol misbruik kon ontdoen van de negatieve invloed die mijn gedachten op me hadden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb nadat ik alcohol had gedronken ontspannen was

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb door invloed van alcohol honderd uit sprak

Ik vergeef mezelf dat ik niet zag en begreep dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik dacht dat alcohol als opstap maatje mij misbruikte om de negatieve invloed van mijn gedachten te neutraliseren naar een positieve ontspannen ervaring van mezelf in mezelf, waardoor ik alcohol als middel en excuus gebruikte om wel in gesprek te durven gaan

Mijn realisatie in mijn vorige blog beschrijf ik dat ik grondig zal onderzoeken welke factoren aanleiding zijn/waren om gespannen te raken o.a. stoppen met alcohol is onmogelijk en welk excuus gebruikte ik om wel te drinken, conclusie: de realiteit van mijn mind blijven ontvluchten

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb om te denken: zonder alcohol kan ik me niet ontspannen

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb om te denken: zonder alcohol heb ik geen boeiend verhaal en dacht ik ben voor anderen niet boeiend genoeg want mijn zus kon volgens mijn moeder beter leren, en beter leren boeide haar meer dan mijn verhaal na school bij een kopje thee

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben de gedachte zeg maar niets want ik los het zelf wel op waardoor ik niet afgewezen wordt omdat anderen toch niet naar mij willen luisteren

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik alcohol bewust gebruikt heb om mijn negatieve gedachten van onzekerheid te verdoven

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik met alcohol op na de klik dacht dat ik mijn negatief geladen gedachten kon ombuigen naar positief geladen gedachten

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik met alcohol vervolgens een zelfverzekerdheid karakter kon etaleren/acteren, dacht dat ik anderen imponeerde als het imponeer karakter

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb om te denken dat het middel alcohol de uitgelezen manier was om de negatieve problemen, gevoelens, emoties en aannames te ontvluchten, waarin ik geloofde binnen mijn wereld en realiteit

wordt vervolgd…..

Dag 291 wat heb ik te bieden zonder alcohol

Afbeeldingsresultaat voor desteni mind control

Klik hier previous blog voor context in relatie tot deze blog.

Door het gebruik van alcohol kon ik binnen mijn mind een omslag bespeuren. Onder invloed van alcohol nam ik bewust in mijn hoofd een klik waar. Voor mij het teken dat ik begon te ontspannen. Waarmee ik bedoel ik kon na deze switch de energie die aan mijn gedachten plakte beter reguleren. Na de omschakeling hadden mijn gedachten: wat denken anderen van mij; ben ik wel aantrekkelijk voor mensen zodat zij met mij in gesprek willen gaan en heb ik iets te melden?, mijn gedachten kregen daardoor een minder negatief geladen beleving waardoor ik me veiliger voelde om mijn zegje te doen. Ik was meer onbevangen en spontaan waar ik kort daarvoor nog bevangen werd door angst en onzekerheid. Dit in verband met de negatieve beoordeling die ik automatisch had/al verwacht.Deze externe invloed die mij, zoals ik dit in mijn mind beleefde, domineerde en in haar macht had.

Nadat ik ontspannen was sprak ik honderd uit omdat ik me kon ontdoen van de negatieve invloed van mijn gedachten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb nadat ik ontspannen was honderd uit sprak omdat ik me kon ontdoen van de negatieve invloed van mijn gedachten

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb alcohol bewust te gebruiken om mijn gedachten van onzekerheid te verdoven

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb zonder alcohol verdoving situaties ging vermijden

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb in mezelf gedachten heb aanvaard me deed denken afhankelijk van alcohol ben ik in staat om me wel of niet ontspannen te zijn in gesprekken met anderen

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb in mezelf ontspannen zijn afhangt van reacties op mij van mensen uit mijn omgeving, reacties in mezelf zijn van onzekerheid en angst voor het oordeel van anderen

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik afhankelijk van reacties van anderen mezelf bepaald heb hoe anderen me beoordelen laat afhangen hoe ik me gedraag

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik rond ontspannen zijn een ritueel had gemanifesteerd waarmee ik kon ontspannen

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb zodra er een wijziging ontstaat in mijn ritueel er een glas alcohol bovenop gooide om onrust te dempen

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat alcohol synoniem staat voor uit de voor mij gespannen realiteit vluchten

Ik realiseer me dat ik grondig zal onderzoeken welke factoren aanleiding zijn om gespannen te raken

Als en wanneer ik in mezelf gespannen raak naar aanleiding van een externe gebeurtenis of persoon, gewaar ben door een gedachte, gevoel of emotie, Ik mezelf stop, inadem, en uitadem en vervolgens een praktische activiteit ontplooi, bijvoorbeeld de aanleiding beschrijven in een blog of iets fysieks nadat ik mijn reactie heb doorgeademd.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mijn innerlijke onrust verantwoordelijk maakte naar aanleiding van externe factoren, een gebeurtenis of persoon.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik de interactie met een persoon of gebeurtenis beschuldigde als aanleiding van mijn spanning

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik in reactie mezelf verhinder om effectief te zijn als waartoe ik in staat ben door de verandering in interactie tussen mijn mind en fysiek niet te zien en begrijpen als de aanleiding van mijn gespannenheid

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik naar aanleiding van mijn reactie mezelf verhinder om als fysiek zelf richting te geven als waartoe ik in staat

Ik stel mezelf ten doel dat ik mijn reactie eerst dooradem, ontdoe van energetische spanning