Dag 300 zondebokken

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik naar aanleiding van mijn beeldvorming het gedrag van de juf voor mij aanleiding was dat ik haar houding en gedrag als dominant; dwingend; vervelend; naar; ongewenst; hinderlijk; onvriendelijk en onfatsoenlijk heb ervaren

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik gedrag van anderen als dominant ervaar

Als en wanneer ik gedrag van een ander als dominant ervaar, dan stop ik en adem ik

Ik realiseer me dat mijn participatie in het zondebok Blame Karakter mezelf verhindert dat ik zonder oordeel ben me realiseer , zie en begrijp dat ik toegestemd heb dat ik me verstop achter mijn beschuldiging dat de juf verantwoordelijk was voor mijn reacties me realiseer zie en begrijp waarin ik toegestemd heb dat ik mijn frustraties op anderen projecteer, anderen buiten mezelf verantwoordelijk maak voor het feit dat ik dissocieer, me minderwaardig voel, niet gesteund, dat collega’s schuldig zijn voor het feit dat ik mijn mening niet kan communiceren tijdens groepsgesprekken, mijn partner die zeurt, mijn ouders die nooit tijd hadden, het weer, bah wat is het koud, niet goed voor mijn systeem hoor, de buren die herrie maken, de moeder die schreeuwt tegen haar kind en mij afleid, de vrouw in de stiltecoupé die hardop spreekt met haar medereiziger, de kassa-juf die gezellig staat te kletsen, ongehoord zeg en niet klantvriendelijk, de bestuurder van de auto voor me die niet opschiet, me realiseer zie en begrijp, waarin ik toegestemd heb zondebokken te zoeken buiten mezelf voor mijn illusies en frustraties die ik voedt met mooie gedachten en voornemens die ik als blijkt dat het moeilijk wordt naast me neerleg, i reactie schiet mijn vragen communiceer vanuit de veronderstelling dat de buitenwereld mij last bezorgd en verder stap naar een volgende uitdaging, boek, theorie of project waarin ik toegestemd heb het zondebok Karakter dat anderen beschuldigd in mezelf te onderhouden en te doen in mijn wereld en realiteit en dus mezelf verhinder dat ik zonder frustratie en beschuldiging anderen tegemoet kan treden.

Ik realiseer me vervolgens dat ik mijn frustratie voorheen dompelde in alcohol waardoor ik mijn frustraties kon onderhouden met het excuus ik ben verslaafd aan alcohol, ‘please help me’, me niet realiserend hoe dit toen voor mijn omgeving en ex-partners was. Die mij hun steun en vertrouwen hebben toegezegd naast me heb neergelegd.

Alsof het de normaalste zaak van de wereld is, vanzelfsprekend dat anderen klaar staan voor mij. Tja ik was verslaafd. Wat een smoes.

Ik ga met mezelf de verbintenis aan dat ik mijn pijn, emoties en woede onder ogen kom door mezelf te stoppen omdat ik me verantwoordelijk voel om mijn welzijn vorm te geven vanuit eenheid en gelijkheid geen onbewuste valsheid en onverschilligheid, bewust maak door dit schrijfproces, mezelf niet langer toesta mijn mind zondebokkigheid te communiceren.

wordt vervolgd…

Advertenties

Dag 299 apathetic

Context zie previous blog

Naar aanleiding van straf van de juf voelde ik me belachelijk. Recent werd ik op dominante wijze aangesproken waardoor ik dit gevoel weer heb ervaren. Door de houding en reactie van de juf kreeg ik het idee dat zij mij geen interesse, enthousiasme, begrip of zorg liet zien

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik door de houding en reactie van de juf het idee kreeg dat zij aan mij geen interesse, enthousiasme, begrip of zorg liet zien

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik door mijn idee van mening was dat ik naar aanleiding van haar ongevraagde en onverwachte interruptie, haar houding en gedrag als dominant; dwingend; vervelend; naar; ongewenst; hinderlijk; onvriendelijk en onfatsoenlijk heb ervaren

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik haar gedrag probeerde te verklaren, waardoor ik haar aandeel als negatief ging ervaren

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik apathisch reageer op dominantie en momenten waarin ik in Hier dwang ervaar als zodanig interpreteer met mijn herinnering aan het gedrag van de juf

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik het naar vind dat dominante personen ongevraagd hun mening aan mij communiceren

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik dominantie ervaar als dwingend en eisend, vervelend vind

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik dominantie ongewenst, hinderlijk, onverschillig, onvriendelijk en onfatsoenlijk vind

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb in plaats dominantie dat de juf mij in mijn behoefte aan waardering, bevestiging en erkenning geen aandacht gaf waardoor zij niet haar inlevingsvermogen en tact liet blijken nadat ik twee uur lang in de kou had staan wachten op een seintje dat ik naar binnen mocht

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de gedachte dat ik het toen fijn had gevonden, omdat ik dat nodig had in dat moment, dat ik op haar kon rekenen

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik verwacht had dat de juf mijn pijn en schrik zou begrijpen Als en wanneer ik tact en begrip verwacht naar aanleiding van mijn gedachte dat ik me belachelijk voel in het bijzijn van anderen, dan stop ik en adem ik

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik naar aanleiding van mijn gedachte ‘de juf heeft mij belachelijk gemaakt in het bijzijn van anderen’ de juf verantwoordelijk maak voor mijn verwachting waardoor ik naar aanleiding van mijn verwachting negatieve energetische lading in mezelf ontwikkel waardoor ik nare emoties in mezelf ervaar

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik naar aanleiding van mijn gedachte dat de juf mij belachelijk heeft gemaakt, schaamte en angst heb ontwikkelt om voor een groep mijn verhaal te doen, uit angst dat ik door de groep uitgelachen wordt waardoor ik vooraf aan een presentatie angst ervaar voor mijn bijdrage

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik naar aanleiding van haar abrupte interruptie geschrokken ben en teleurgesteld in haar bejegening

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik situaties ging vermijden waarin ik de kans liep belachelijk gemaakt te worden

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb door schrik bevangen kunstmatig op zoek ging naar bewondering, waardering en knuffels van anderen om mijn onzekerheid, schaamte en angst te neutraliseren, me realiseer dat ik mezelf verhindert heb om op deze gevoelens en emoties zelfvergeving uit te schrijven

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat naar bevestiging, begrip en aandacht van anderen zocht voor het feit zoals ik nieuwe dingen aanpak en voor elkaar krijg

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat uit mijn drang naar erkenning naarstig op zoek ging naar nieuwe projecten en bezigheden om extern continue bevestiging en erkenning te krijgen, aandacht waarmee ik mijn negatief geladen gedachten kon voeden

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik buiten mezelf naar erkenning en waardering zocht en kreeg naar aanleiding van uiterlijke kenmerken, mijn innerlijke schaamte en onzekerheid gemaskeerd werden

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat complimenten op uiterlijke kenmerken mij kort positieve voldoening gaf, waarna de leegte snel weer intrad, weer naarstig opzoek ging naar externe bevestiging en erkenning

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik deze leegte gevuld heb met overmatig alcohol consumptie

wordt vervolgd