Dag 452 Mr. Me Selfish 4

Ik realiseer mij dat ik de mening ben die ik voor ogen heb. Informatie betreft van mijn mind die ik gebruik als rechtvaardiging.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik de mening ben die bestaat uit informatie van dat wat ik voor ogen heb.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard zodra ik denk dat de mening die ik voor ogen heb beter is dan de mening van een ander, mij niet voldoende realiseer zie en begrijp dat ik automatisch veronderstel dat ik mijn mening rechtvaardig en mij niet verplaats in de schoenen van ander.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik twijfel aan mijn mening als anderen een andere mening hebben.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat mijn mening geldig is (positief) als anderen mijn mening delen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard als anderen mijn mening niet delen, hun mening die afwijkt van die van mij, ervaar als negatief.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijn mening interpreteer als beter als de ander afwijkt van mijn mening.  

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard als ik denk dat mijn mening beter is dan die van een ander dat ik de ander dan ervaar als lastig, tegendraads, recalcitrant en obstinaat.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik positieve waarde toeken aan mijn mening.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik negativiteit ervaar in mijzelf als ik afwijkende mening van anderen veroordeel en bekritiseer.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijn gelijk wil halen via anderen omdat ik aan hen het positieve belang van mijn mening communiceer.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik anderen mijn mening opdring en de mening/informatie van de ander gebruik en hen in een negatief daglicht plaats omdat ik mijn zin wil doordrijven.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik argumenten van een ander gebruik als mijn motief waarmee ik wil aantonen dat haar/zijn mening slechter is dan mijn opvatting.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij positief profileer over de rug van een ander.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik bondjes smeed met collega’ waarbij ik de mening van een ander gebruik als motief door de ander zwart te maken om mijn gelijk te halen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik de schuld van mijn handelen en reageren verschuif naar en projecteer op anderen alsof zij verantwoordelijk zijn voor mijn denken, voor mijn emoties, voor mijn gevoelens en voor mijn gedrag. 

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik anderen verantwoordelijk maak voor de projecties van mijn waarneming.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijn frustraties en opgeblazen ego gebruik om anderen zwart te maken.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard ondanks mijn bewuste realisaties, niet schaam en geen spijt ervaar omdat ik mijn opvattingen tolereer.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijzelf nog steeds toesta dat ik mij positief wil profileren over de rug van anderen met als doel om mijn frustraties te onderdrukken.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik anderen zwart maak om mijzelf in een beter daglicht te plaatsen en andere collega’s over de rug van anderen doe geloven dat ik toegewijd ben aan mijn activiteiten die ik uitvoer tijdens mijn vrijwilligers werk. 

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik de afwijkende opvatting van een ander niet zie en onvoldoende ervaar en gebruik als bron van informatie om mijn opvattingen niet te zien als de verandering die nodig is om mijzelf onder ogen te komen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard wat ik voor ogen heb gebruik als rechtvaardiging van mijn gelijk mij het zicht en aandacht ontneemt wat anderen voor ogen hebben.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik de informatie van mijn mind gebruik als rechtvaardiging van mijn gelijk waarin ik verval waardoor ik niet geïnteresseerd ben in wat anderen belangrijk vinden omdat ik mijn zinnen zet op mijn opvattingen die ik aan een ander wil opdringen woorden communiceer als belangrijker waardoor ik mij realiseer zie en begrijp dat ik niet eens de moeite neem om de ander te betrekken om zijn/haar werkelijkheid te beschouwen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat mijn werkelijkheid graadmeter is om anderen te devalueren, gebruik als bron van informatie om mijn gelijk te rechtvaardigen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij verschuil achter de term dialoog waarmee ik een beeld schets alsof ik bereid ben om de argumenten van een ander mee te nemen als uitgangspunt voor overleg en besluitvorming.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik irritatie en frustratie ervaar als mensen mijn plan niet ondersteunen. Als en wanneer ik irritatie en frustratie ervaar in overleg en contact situaties, Stop en Adem.

Ik stel mijzelf ten doel dat ik in contact en overleg met anderen eerst wederzijdse argumenten wil verzamelen en informatie wil inventariseren en daadwerkelijk gebruiken als leidmotief om gezamenlijke keuzes te kunnen maken waarbij mijn argumenten niet alleen maar leidend zijn. 

 

Dag 340 You’re a liar because

Als en wanneer ik denk ‘ik spreek de waarheid’ want ik veronderstel dat het verhaal van mijn vriend afwijkt van mijn verhaal, mij realiseer, zie en begrijp dat mijn informatie niet overeen komt met de informatie die ik vergelijk met die van mijn FB vriend, dan stop ik en adem ik.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik tijdens mijn bezoek op Facebook zie dat het lampje groen is achter de naam van een vriend waardoor ik veronderstel dat mijn vriend op dit moment ‘online’ en hier aanwezig is.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik denk ‘yes’ mijn FB vriend is online en beschikbaar voor contact.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik naar aanleiding van een groen brandend lampje beslis mijn vriend heeft tijd voor mij.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard omdat ik denk dus mijn vriend is aanwezig verwacht mijn vriend is bereikbaar voor mij dus ik ga mijn vriend bellen en denk ‘gezellig’!!!

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard nadat in hoor dat mijn telefoon overgaat op FB zie het groene lampje verdwijnt uit mijn beeldscherm denk mijn vriend verdwijnt met opzet

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik denk mijn vriend verdwijnt met opzet omdat mijn vriend niet gezellig met mij wil praten

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik denk mijn vriend wil opzettelijk contact met mij vermijden

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik naar aanleiding van deze abrupte verdwijntruc denk wat is mis met mij?

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik de volgende dag in mijzelf bevestig via een app bericht van mijn vriend dat als bewijs fungeert voor mijn aannames omdat uit dit bericht blijkt dat mijn vriend mijn telefoontje niet heeft opgemerkt toen ik belde omdat mijn vriend aan het slapen was.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard mijn gedachte en verontwaardiging ‘Huh’, rotzak, jij liegt.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijn vriend beschuldig.

Ik realiseer mij dat ik in het verleden vaker beschuldigd werd door iemand uit mijn netwerk K genaamd, op momenten dat mijn waarheid niet overeenkwam met de betekenis en opvatting die K aan haar waarheid toekende.

Ik realiseer mij in dit zelfde moment dat ik zelf verantwoordelijk ben voor al mijn gedachten. Ik realiseer mij ook dat uit mijn gedachten, mijn gevoel en mijn emotie ontstaat en gedrag manifesteer.

Ik realiseer mij dat ik in mijzelf, in overeenstemming met mijn gevoelens of mijn emoties, mijn specifieke reacties en gedrag genereer.

Ik realiseer mij dat niet het gedrag van mijn vriend die ik beschuldig maar mijn gedachten verantwoordelijk zijn voor mijn reacties, voor mijn gevoel en voor mijn emotie.

Ik realiseer mij door deze gebeurtenis dat mijn vriend uit mijn beeld verdwijnt nadat ik mijn vriend bel mijn paranoïde gedachte mijn vriend is opzettelijk onbereikbaar.

Nadat mijn vriend mij de volgende dag een bericht stuurt met de mededeling ik sliep al en heb jouw telefoontje gemist deze boodschap voor mij aanleiding vormt dat ik mijn vriend vals beschuldig. Omdat ik de DIP LITE heb gewandeld realiseer ik mij juist door mijn valse beschuldiging ontstaan in mijn mind reacties, emotie en gevoelens.

De vraag die ik mij naar aanleiding van dit proces realiseer is: ‘welke relatie heb ik met vals beschuldigen’? Wat heb ik ervaren nadat ik de eerste keer vals werd beschuldigd? Welke betekenis en interpretatie heb ik toegekend aan mijn eerste ervaring met vals beschuldigd worden?

Ik realiseer mij dat ik door K vals werd beschuldigd. K sprak tegen mij de woorden: ‘jij liegt’!!! Ik realiseer mij dat ik op dat moment mijn waarheid uitsprak en dat K op mijn waarheid reageerde met de opvatting ‘jij liegt’.

Ik realiseer mij dat K mij beschuldigde met woorden: jij liegt. Ik realiseer mij dat ik toen dacht ik spreek de waarheid en ik krijg van K te verstaan dat ik lieg.

Ik realiseer mij dat ik toen wilde dat K mij serieus zou bejegenen, niet door mij vals te beschuldigen.

Als en wanneer ik in mijzelf ervaar mijzelf vals beschuldig, dan stop ik en adem ik.

Ik realiseer mij nadat K mij vals heeft beschuldigd, dat ik mij naar aanleiding van deze uitspraak onwaardig en in mijzelf afwijzing en kritiek heb ervaren waaraan ik mijn backchat ‘K beschuldigd mij vals. De woorden van K dat ik lieg ervaar ik als negatief. Deze energetische lading die ik in mijzelf aanvaard, toesta en onderdruk is negatief geladen en heeft een negatief geladen macht/invloed op mij en bepaald mijn onzekerheid en twijfels waardoor ik negativiteit toeken waardoor ik mijn zelfeerlijkheid, zelfoprechtheid en zelfwaardigheid ontken, betwijfel omdat ik mijzelf toesta dat ik mijzelf vals beschuldig en twijfel aan mijn zelfeerlijkheid, zelfoprechtheid en zelfwaardigheid waaruit mijn oorspronkelijk ‘oneness and equal self-awareness-existence bestaat.

Ik realiseer mij: ‘ik werd vals beschuldigd door K en ik heb deze valse beschuldiging als valse beschuldiging in mijzelf aanvaard en toegestaan.

Als en wanneer ik de negatief geladen valse beschuldiging in mijzelf toesta, dan stop ik en adem ik.

Ik realiseer mij dat ik vanaf dit/dat moment bewust werd van de energie van valse beschuldiging. Ik realiseer mij ik heb in mijzelf valse beschuldiging als negatief geladen energie aanvaard en toegestaan. Deze energie genereer ik naar aanleiding van de valse beschuldiging, woorden ‘jij liegt’.

Als en wanneer ik denk ‘jij liegt’, dan stop ik en adem ik.

Ik werd mij gewaar van de betekenis en lading van deze woorden nadat K deze woorden uitsprak in mijn richting. Ik realiseer mij dat de uitspraak van K vergezeld ging met dreigende onverschillige mimiek, verontwaardiging in lichaamstaal op zeurderig tentoon gespreid dramatisch zelfmedelijden.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard nadat K de woorden uitsprak ‘jij liegt’ heb ik aan de woorden van K betekenis toegekend als negatief geladen emotie.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik aan de invloed van mijn woorden waaraan ik betekenis toeken geactiveerd werd in het moment dat ik dacht mijn FB vriend liegt, mijn realiseer dat ik aandacht schenk en verbind met in mij onderdrukte energetische-lading, hetgeen plakt aan de woorden ‘jij liegt’.

Als en wanneer ik iemand vals beschuldig want ik denk ‘jij liegt’, dan stop ik en adem ik.

Ik realiseer mij dat ik mijn reactie in mijzelf onder ogen moet komen hetgeen moed en oprechtheid vraagt.

Ik realiseer mij dat ik K vertrouwde en schrok van de opmerking van K waarop ik dacht ‘K, ook jij kunt je vergist hebben’?

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard nadat K uitsprak ‘jij liegt’ dat ik dacht jij beschuldigd mij maar ‘ik spreek de waarheid’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij verdedig met woorden ‘ik lieg niet’ maar ik spreek de waarheid voor mij betekent ‘want mijn waarheid is de enig juiste waarheid’.

Als en wanneer ik denk ‘mijn waarheid is juist’ mij realiseer, zie en begrijp dat ik veronderstel iemand wijkt af van mijn waarheid dus mijn waarheid is juist, dan stop ik en adem ik.

Ik realiseer mij, zie en begrijp zodra mijn waarheid afwijkt, automatisch de waarheid van iemand anders afwijkt en dat verschil in waarheid afwijkend gedrag genereerd ongelijkheid ontstaat omdat ik mijzelf toesta mijn waarheid  is juist dus de waarheid van een ander is onjuist.

Ik realiseer mij dat ik macht en kracht toeken aan mijn juiste waarheid egoïstisch is omdat ik focus op mijn egocentrisme dat mij toestaat omdat ik de ongelijkheid die ik manifesteer rechtvaardig.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat mijn waarheid overeen komt met mijn gedachte ‘omdat mijn waarheid juist is, ‘is de waarheid van de ander onjuist, dus de ander liegt’.

Als en wanneer ik een positie van ongelijkheid manifesteer door mijn aanname dat mijn waarheid de enige juiste is, dan stop ik en adem ik.

Ik stel mijzelf ten doel als ik ervaar dat ik iemand vals beschuldigd omdat ik denk ‘jij liegt’, mij realiseer, zie en begrijp dat ik geconfronteerd wordt met de kracht en macht die ik toeken aan de betekenis die ik heb toegekend aan het feit dat ik in mijzelf heb aanvaard en toegestaan dat ik door K vals beschuldigd werd, hetgeen ik heb ervaren als vals beschuldigd worden, omdat mijn waarheid niet werd erkend, hetgeen ik als ‘jij liegt’ heb toegestaan en aanvaard in mijzelf als de betekenis die ik heb toegekend als en wanneer ik sta voor mijn waarheid dan wordt ik toch vals beschuldigd’.

Als en wanneer ik de waarheid spreek, mijn waarheid wil beschermen door mijzelf te verdedigen, dan stop ik en adem ik.

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan als en wanneer ik iemand vals beschuldig omdat ik mij realiseer, zie en begrijp dat ik de energie van vals beschuldigd zijn in mijzelf herinner omdat ik mijn eerste ervaring ‘met jij liegt, herbeleef’ mij verdedig tegen de energie van vals beschuldigd zijn, waar ik verlang naar de energie van mijn waarheid willen rechtvaardigen, dan stop ik en adem ik.

Als en wanneer ik de energie van mijn waarheid rechtvaardig omdat de waarheid van iemand anders afwijkt van de mijne, dan stop ik en adem ik.

Ik realiseer mij dat ik mij kan vergissen in mijn waarneming en interpretatie mijn waarheid in mijzelf veronderstel is juist impliceert dat de informatie die iemand anders verstrekt onjuist is waaruit ongelijkheid ontstaat niet het belang dient van eenheid en gelijkheid voor Alle Leven.

wordt vervolgd

Dag 332 Why do I Feel the need to give a reason

Tijdens een gesprek realiseer ik mij: ‘ik verdedig mij tegen keuzes die ik in het verleden heb gemaakt’. lol

Mijn gesprekspartner kwam tot de conclusie dat ik geen opgeruimd type ben want omdat jij een uitkering hebt en geen vaste baan verdien je niet zelf jouw geld en dus kun je niet voor jezelf zorgen’. Daarnaast refereerde zij kort aan het feit dat ik in het verleden alcohol verslaafd was geweest hetgeen ik haar oprecht had opgebiecht. Maar waarom doe ik dit steeds? Waarom verdedig ik mij tegen keuzes die ik in het verleden heb gemaakt?

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijn verdediging rechtvaardig omdat mijn gesprekspartner tot de conclusie komt dat ik geen opgeruimd type ben ‘want omdat jij’ een uitkering hebt en geen vaste baan verdien jij jouw geld niet zelf en ‘dus’ ‘jij kunt niet voor jezelf zorgen’!!!

Mijn gedachten verdediging

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik nog steeds het argument gebruik maar ik sta al drie jaar droog.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik drie jaar lang geen alcohol heb genuttigd gebruik als middel om aandacht te vragen voor het feit dat ik wel tot iets positiefs in staat ben.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik het argument ‘ik ben wel oprecht’ inzet om mijn gevoel van positieve aandacht te illustreren vanuit de gedachte dat ik wel tot iets in staat ben’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik daarnaast terugval op mijn vorige stage waarin ik de kans had op een betaalde baan, dat ik deze baan ben misgelopen omdat ik de confrontatie met de negatieve aspecten waaruit mijn angst is opgebouwd niet adequaat onder ogen ben gekomen.

Als en wanneer ik de confrontatie met de negatieve aspecten waaruit mijn angst is opgebouwd niet adequaat onder ogen kom, dan stop ik en adem ik

Ik realiseer mij dat ik het niet hebben van een betaalde baan rechtvaardig met het argument ‘ik doe op eigen initiatief vrijwilligerswerk’. Ik realiseer mij dat ik mijn argument rechtvaardig want door mijn inzet lever ik mijn bijdrage en heb daarom recht op een uitkering en in de tussentijd oriënteer ik mij op het vinden van een betaalde baan en kan ik onderzoeken en ervaren wat ik graag wil doen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik in het verleden door middel van betaald werk ook naar status, waardering, aanzien en erkenning zocht.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijn keuze voor vrijwilligerswerk rechtvaardig met mijn gedachte dat ik in mijn oorspronkelijke kern besta als eenheid en gelijk aan Leven Gewaarzijn.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat mijn mind verantwoordelijk maak voor mijn rechtvaardiging dat ik mijzelf verdedig tegen aspecten van mijn mind.

Als en wanneer ik mijn zelfverdediging rechtvaardig, dan stop ik en adem ik.

Ik realiseer mij dat ik door mijn zelfverdediging de aspecten van mijn mind rechtvaardig mijzelf verhinder om mijn mind te ontrafelen waardoor ik mijn verantwoordelijkheid ontloop.

Ik realiseer mij dat ik de aspecten van mijn zelfverdediging moet adresseren als mijn verantwoordelijkheid, mijzelf in staat stel dat ik mijn mind ontdoe van positief en negatief geladen energetische lading waartegen ik mij verdedig.

Ik realiseer mij dat mijn mind energetische lading ontstaat uit mijn verlangen naar status, aanzien. waardering en erkenning hetgeen ik relateer aan betaald werk uit het verleden waardoor ik mij niet realiseerde dat ik aan betaald werk de positief geladen energie van erkenning, complimenten, waardering, aanzien, status, macht en kracht heb toegekend.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik aan betaald werk een door mij bepaalde status, waarde en aanzien heb toegekend.

Als en wanneer ik mij verdedig tegen mijn keuzes gemaakt in het verleden, dan stop ik en adem ik.

Ik realiseer mij dat een vast inkomen niet de aanleiding vormt voor mijn verdediging maar dat het verlies van status en aanzien het verlies van de positief geladen energie van erkenning, complimenten, waardering, aanzien en status impliceert waaraan ik macht en kracht heb toegekend waaraan ik mijn zelfverdediging argumenten ontleen.

Ik realiseer mij dat ik via aanzien en status mijn vader wilde laten zien en aantonen dat ik ook zonder prestaties de moeite waard ben.

Ik realiseer mij dat mijn vader al op jonge leeftijd beoordeeld werd op zijn prestaties. Ik realiseer mij dit door het gesprek met mijn gesprekspartner die mij erop heeft geattendeerd dat ik geen opgeruimd type ben dat ik naar aanleiding van deze opmerking mijzelf geen verdedigen en dus in mijzelf weerstand heb ervaren die ik in de blog onder ogen kom.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik aan vast inkomen status en aanzien koppel

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik aan het verlies van vast inkomen, mijn identificatie met status en aanzien verlies waaraan ik mijn zelfverdediging argumenten ontleen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik dacht en in de veronderstelling was dat ik via uiterlijke prestaties aanzien en status van mijn vader wilde verdienen maar eigenlijk wilde aantonen en hem laten zien/aantonen dat ik ook zonder prestaties de moeite waard ben.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijn vader beoordeeld heb op uiterlijke status en hem veroordeeld heb op zijn keuzes dat hij mij nooit een compliment gaf, nooit een knuffel of blijk van waardering, waarna ik verlangde los van de materiele prestaties die ik leverde.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik in relatie tot mijn vader kritiek en negatief geladen correcties verwachte zonder uitleg over het waarom van zijn reactie naar aanleiding van en in reactie op mijn vragen en mijn gedrag.

Als en wanneer ik naar aanleiding van mijn vragen en gedrag kritiek verwacht, dan stop ik en adem ik. Ik realiseer mij dat ik mij verdedig omdat ik kritiek verwacht naar aanleiding van mijn status verlies waarachter ik mijn angst voor kritiek kon verstoppen.

Ik stel mijzelf ten doel als ik mij uit angst voor kritiek tegen argumenten van anderen waaraan ik kritiek verbind verdedig, dan stop ik en adem ik.

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan dat ik mijn angst voor kritiek hetgeen ik rechtvaardig met argumenten, ik doe vrijwilligerswerk, ik sta al drie jaar droog, zonder oordeel benader en onder ogen kom als mijn zelfverdediging tegen de angst voor het gemis aan waardering en erkenning

Ik stel mijzelf ten doel dat ik de aspecten van mijn slachtofferrol, het type dat nog niet alles in zichzelf heeft opgeruimd, hetgeen uit mijn zelfverdediging argumenten blijkt, onder ogen kom

Ik realiseer mij dat ik de mensen die ik ontmoet dankbaar ben dat zij aan mij mijn mind aspecten in mijzelf aanvaard en toegestaan gewaar maken, waarvoor dank.

Dag 326 When I expected cynicism so I see cynicism

My judgment and understanding if/then what I’m expecting will happen. During an conversation in myself I have noticed I want to be friendly and kind towards the other person. So I’m giving friendliness towards and I did not know I’m expecting this because after my suggestion the athor person is reacting/respond with a question mark behind her chat reply. After I became aware of my reaction I suppose I want to be kind to you and you respond with a question mark, asked myself ‘why’? Why do you react unfriendly? lol

Because fear is not longer an option in my Life I I will examine my reaction. i noticed my awareness after I respond with my remark that I experienced my answer/reaction as mind cynical. I realized when doing my kindness contribution I’m automatically expecting cynicism respondings. So I still obey my cynicism expectation because I’m expecting/watching/looking/yearn for the familiar cynicism that exists in me as me. 

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to not realize that ‘if’ – I am a doctor, or a dentist or a believer as a Christian, or an Atheist or a Muslim or an alcoholic or a kind person that this is not ‘who I am’ but when, ‘then’ I realize and understand, this is the acting kind type a person because I believe then I will and want to escape the cynicism which I’m expecting.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself when I was dependent on the expertise of staff of the addictionhealthcare what they told me to believe ‘once addicted always addicted’.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself if I drink one beer I can’t stop, then I need more drinks which corresponds with my daily past doses/quantum beers.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself my thoughts if I take the first pint then the rest of my daily doses will follow because the addiction workers told me and because I had confidence in their expertise I was anxious after one use the same quantum again.

I realize that I had invented a mantra in response to their message ‘I will not drink the first beer again’. But after these mantra appointment backchat converstaion I did not stop and still I drank my first daily beer and the rest off the dose follows. The day after I felt disappointed, unreliable, I had failed and was angry and cynical with myself. And after this thoughts I dared not go to the grocery store buy my daily doses when I was sober. I got these shame and guilt experiences in me as me and start Following this/my shame and guilt blame game roadtrip. I decided to go back to another addiction care clinic. I worked for six weeks in the vegetable garden and had conversations with counselors and other residents. The vegetables were cooked in the kitchen and eaten in a communal area. But the mentalfood experiences as backchats still crossed my mind. Whenever I saw green cans of beer I still was reminded of the appointment I made with myself that I should not drink the/my first beer. And then when I drank I failed I was cynical because I did something wrong. If someone responds cynically, then I respond to the cynicism in me. The cynicism in me was born. As a child I was, got unsure when I saw behavior of others after I made my contribution ore asked my question. First I recognized this behavior as not as myself. I had no words for what I was experiencing this behavior as deviant in me. What I observed was specific change in posture and facial expressions, the pitch and intonation of the voice and that people were going to deny this in front of other people. Because they were not unfriendly but friendly cozy rather than escapism or instead friendly telling yelling eachother. I noticed that if there were others around present energy was friendly and once they disappeared the atmosphere was threatening, impendent, sick, rude and raw, villainously, meanly and irreverent. This permanent atmosphere prevailed in our home. These unsafe energy I have picked up as energy. At this energy I gave words with my/a limited vocabulary. Threat felt unsafe. The behavior towards the outside in front of others was friendly and charming, embellished with beautiful clothes and good manners. The nice things and manners the expected us to behave, act or conduct oneself in a specified way, especially toward others. As conduct oneself in accordance with the accepted friendly norms of the society within the group where I acted within the friendly guy and inside felt anger and sadness. Sadness while thinking why not acting peaceful and friendl towards Life and eachother? So tell me please.

Dag 307 Participating in fear

Angst kan tijdelijk functioneel zijn als er reële dreiging aanwezig is. Een auto die met hoge snelheid nadert moet ik ontwijken. Als bescherming van mijn fysiek en om een onveilige situatie te voorkomen. Het leidt tot voorzichtigheid of tot vluchten en is dus een vorm van zelfbescherming.

Als en wanneer ik zonder aanleiding dreigend gevaar ervaar vooraf aan een fictieve situatie die ik vanuit mijn denken en gedachten observeer terwijl daar geen feitelijke aanleiding voor is zonder aanwijsbaar bewijsmateriaal dan is mijn angst irrationeel, strijdig met de rede en onlogisch. De gegevens die ik kan zien, zoals de auto die aanstormt, ontbreken. Irrationeel verwijst ook naar een gefantaseerde werkelijkheid. Een fantasie beeld in mijn geest.Die als beeld in mijn mind existeert als klinkklare waarheid en in de werkelijkheid van het moment nog niet is ervaren.

Afbeeldingsresultaat voor autocrash

Als de auto mij raakt ondervind ik daar last van. Als ik mijn fantasie als waarheid ervaar ondervind ik ook last omdat de positieve of negatieve belasting van mijn denken mij weerhoudt om deze ervaring niet nog eens te ondervinden. De auto die mij eerder in mijn leven schrik bezorgde kan ik als zodanig als schrik binnen mijn fysiek in een huidig moment als fantasiebeeld herbeleven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik zonder reële feiten van die situatie ergens in de toekomst zelf degene ben die een beeld schets me realiseer zie en begrijp dat ik veronderstel dat ik een situatie nader waarin de reële ervaring van de situatie nog ontbreekt

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik door mijn fantasie beeld niet meer naar buiten durf of geen boodschappen durf te doen in een drukke winkel spreken, zodra ik me dit besef, dat ik me realiseer, zie en begrijp mijn gedachte is het resultaat van mijn irrationeel denken

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat mijn denken een angststoornis kan veroorzaken moet onderzoeken 

Dus zolang ik ter bescherming op angst vertrouw dan betekent dit dat mijn mind gecreëerde gedachten mijn  Self-Forfilling-Prophesy in stand houd

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ‘what I Say & think wil happen’ alweer angst genereert binnen mijn fysiek

Vaak krijgen mensen met een angststoornis medicatie voorgeschreven om de gevolgen van angst te bestrijden.

Want angst geeft vaak fysieke klachten als hoofdpijn, buikpijn, slaapproblemen en prikkelbaarheid. Hevige angst kan daarnaast leiden tot: hartkloppingen, benauwdheid, zweten, pijn op de borst, trillen, het gevoel flauw te vallen of tintelingen in de ledematen.

De emotionele gevolgen van angst worden dus tijdelijk met medicatie gedempt. Het middel werkt daardoor kalmerend als u angstig of gespannen bent.

Hierdoor verminderen ook de lichamelijke klachten, zoals hartkloppingen, buikpijn, trillen en transpireren, die vaak met angst en spanning gepaard gaan. Medicatie is dus een tijdelijke hulp bij deze verschijnselen.

Ik heb zelf drie maanden spanning medicatie gebruikt en gemerkt dat het middel rust gaf. Echter de oorzaak van mijn gespannenheid verdween dus tijdelijk. Bij zeer heftige emoties en gedurende een korte periode kan medicatie tijdelijk nuttig zijn. En na deze periode van ‘slikken’ realiseerde ik me dat ik net als alcohol afhankelijk kon worden van het medicijn.

In de bijsluiter las ik echter niets over ontwenningsverschijnselen waardoor ik meer angst, hoofdpijn, spierpijn, slapeloosheid, rusteloosheid en geïrriteerdheid zou ontwikkelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat paniek mijn leven ging beheersen Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat alleen de gedachte aan paniek kan leiden tot paniek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik situaties waarin een paniek kon/kan ontstaat te vermijden

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de gedachte dat het me niet lukt om naar buiten te gaan, straatvrees kreeg en had uit angst voor paniek

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst welke ik vooraf aan een groepsgesprek, contact met bekenden in een winkel of op straat me niet realiseerde dat mijn repeterende denkkracht gecreëerde zorgen waren door mijn gedachten gecreëerd deed besluiten en aangezet om niet naar buiten te gaan

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik verslaafd was aan de interpretatie van mijn denken

Als en wanneer ik me realiseer zie en begrijp dat ik de voorstelling van een eerdere denk ervaring als herinnering van mijn mind in Hier herbeleef dan stop ik en adem ik

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat mijn denk zorgen mij weerhielden dat ik zelf richting bepaalde dat ik mezelf door een moment van angst kon leiden

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een niet reële situatie te vertalen naar een irreële veronderstelling

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik niet zag, realiseerde en begreep dat irrationele gedachten die mijn mind opvoert om mij te beschermen om deze nare ervaring nogmaals te wandelen mezelf verhinder heeft dat ik de reële situatie in Hier onder ogen kwam/kom en vanuit angst gedirigeerd gekozen heb om fictieve situatie’s of triggers te ontvluchten

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik niet eerder het besef had wat het betekent om zonder angst te zijn

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb door onbekendheid voor het onbekende angst voorspel mijn angst profetie onderhoud

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb door het onbekende het bekende ontbreekt, mijn mind controle verlies mij angst inboezemt

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb vooraf aan groepsoverleg geen controle kan uitoefenen op reacties van groepsleden

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik vooraf aan groepsoverleg uitvoerig in conclaaf ging met mijn irrationele doemscenario mogelijke reacties creer niet realiseer zie en begrijp dat mijn denkpatronen en innerlijke conversatie mij angstig maakt waardoor allerlei eventuele mogelijke gevolgen niet ontstaan door dat groepsproces maar door mijn beeld ervan

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik in reactie op en naar aanleiding van mijn reactie op mijn interpretatie van het groepsproces dacht ‘als zij lacherig reageren wordt ik belachelijk gemaakt’

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mijn bijdrage als belachelijk bestempel

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik door mijn gedachte aan belachelijk mijn bijdrage ontwijk door weg te blijven en het groepsproces te ontwijken, ontvluchten omdat ik denk dat mijn bijdrage onzinnig, absurd, lachwekkend, bespottelijk, gek en dwaas is

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik me door mijn angst vanuit mijn veronderstelling om te voorkomen dat ik door anderen belachelijk werd gemaakt me ging gedragen vanuit de aanname ik ben onnozel, dom, onbelangrijk want als ik iets zeg en bijdraag krijg ik vervolgens of kritiek of ik wordt terecht gewezen en of gecorrigeerd want de mensen zullen me uitlachen

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik aan mijn bijdrage aan het groepsproeces vooraf een denigrerend, manipulatief lachje verbind dat mij onverschillig en laconiek bejegend alsof mijn bijdrage er absoluut niet toe doet

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb om de goede vrede in mezelf te bewaren onnozel en clownesk ging gedragen, om de lachers, criticasters en ongevoelige types, degenen zonder inlevingsvermogen, vriendelijk te stemmen

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik anderen ging teasen vanuit de verwachting dat ik van hen vriendelijkheid en rust zou ontvangen door hen tevreden te stemmen

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mezelf belachelijk maak door situaties te vermijden

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik story of my life story van het aangepaste mind onnozele clowneske kind heb opgevoerd mijn mind bleef voeden en onderhouden binnen mijn wereld en realiteit

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat deze irrationele gedachten en generalisaties ertoe hebben geleid dat ik dacht en me niet anders herinner dat ik moest voldoen aan de verwachtingen van anderen

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat dit inzicht mij fysiek ongemak gaf heeft aangezet om situaties die ik vooraf als belachelijk heb ingeschat ging ontwijken en vermijden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik alcohol had om nare gevoelens en emoties die aanzetten tot vluchtgedrag, om deze te neutraliseren

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik me aangepast heb aan alcohol het middel dat mijn emoties voorzag van een positieve energetische lading, waarvan ik wist dat ik mijn emotionele onzekerheid kon ontdoen van negatieve lading – sneaky hé –

Alcohol is aanwezig binnen iedere sociale context. Alcohol fungeert, net als medicatie als gedoog drug waardoor grote emotionele en fysieke gevolgen ontstaan.Op de websites van apothekers wordt dit bevestigd. Apothekers zijn de medicatie verstrekkers, naar aanleiding van het psychiaters-, doktoren- en huisartsen advies.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik alcohol, medicatie, andere mensen uit mijn omgeving, apothekers, psychiaters-doktoren- tandarts en huisartsen, mensen die ik om advies vraag, verantwoordelijk maak om mijn angstproblemen op te lossen

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat aan overmatig alcohol gebruik, alcohol als middel dat fungeert als vlucht mechanisme, dat aan alcohol gebruik gedachten, veronderstellingen en aannames ten grondslag liggen, die het fundament vormen voor alcohol gebruik

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik nadat ik helemaal gestopt was met de drug ‘alcohol’ me realiseerde, zag en begon te begrijpen dat drankgebruik niet het eigenlijke probleem is

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mezelf beschermt heb tegen ongemak de makkelijke keuze heb gemaakt in momenten zodra mensen afweken van mijn mind verbeelding, mijn eerste gedachte was ‘iedereen duwt mij weg’, bezweek onder deze spanning vervolgens mezelf heb toegestaan en aanvaard dat alcohol deze weerstand kon verhelpen

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de gedacht als mensen mij negeren dat zij bewust mijn onuitgesproken angstgevoelens negeren

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb zodra mensen afwijken van mijn beeld automatisch veronderstel dat zij mij wegduwen omdat zij bewust en met opzet mijn pijn negeren

wordt vervolgd

 

 

 

 

Dag 256 inschikkelijk gedrag

Afbeeldingsresultaat voor negative mind compliant behavior

Mijn opvoeding was gericht op beleefd zijn. Van mij werd verwacht dat ik in mijn gedrag richting anderen, met name volwassenen beleefd in plaats onbeleefd was. Om negatieve reacties te ontlopen ben ik me inschikkelijk gaan gedragen.

De reden: ik wilde conflicten vermijden/ontwijken. Op mijn aangepaste mind inschikkelijkheid en plooibaarheid pas ik in deze blog zelfvergeving toe.

Zie voor context vorige blog

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik feedback of commentaar van anderen mezelf ervaar als onderwerp van kritiek.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik in reactie op kritiek afwijzing ervaar.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben omdat ik feedback en commentaar van anderen opvat als kritiek vervolgens denk dat ik voortdurend gecorrigeerd wordt waardoor ik in mezelf conflict ervaar.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik het gedrag van opa en oma voornamelijk geïnterpreteerd heb als kritisch en gefocust op fatsoen waaraan ik moest voldoen, waaraan ik me geconformeerd/onderworpen heb.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik vervolgens normen en instructies: recht op zitten; niet te snel/gulzig drinken; mond leeg eten; niet smakken, volwassenen laten uitpraten en als volwassen/dominante mensen praten hen vooral niet onderbreken ervaar als bewuste ‘triggerpoints waarop ik reageer’.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik op het gedrag van mijn opvoeders volgens mijn inschatting/interpretatie labels heb geplakt.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik op feedback en commentaar van in mijn beleving dominante gezagdragers labels/woorden denigrerend, laatdunkend, minachtend heb geplakt wat in combinatie met vergelijkbare mimiek, woorden en gedrag van mensen in mijn omgeving aanleidng/triggerpoints zijn waardoor ik in reactie schiet en de realiteit in hier verlies waardoor ik verzuim om richting te geven vanuit eenheid en gelijkheid.

Ik vergeef mezelf dat ik in mezelf heb toegestaan en aanvaard de gedachte dat ik in reactie op deze triggers om mijn bijdrage wordt toch alleen maar gelachen.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik mijn gedachte voorzie van cynische tegenreactie/opmerking en tegen mezelf zeg ‘anderen hebben altijd kritiek op mijn bijdrage’.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik aan reacties van anderen onvoorspelbaar vind omdat ik kritiek verwacht op mijn bijdrage.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik onzeker werd door mijn gedachten waardoor ik me in hun/het bijzijn van gezagdragers en dominante kritische mensen vaak onveilig heb gevoeld en daarom mijn mond maar houd en verzuim om mijn bijdrage te leveren aan het geheel van dat moment.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik op positieve feedback opgelucht reageer.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik in reactie op mijn afhankelijk zijn van opluchting in mezelf meer mind afhankelijk van opluchting genereer. Als en wanneer ik in reactie op de bijdrage van anderen mezelf onderwerp/afhankelijk maak van mijn verslaving/patroon ‘opgelucht zijn’, waarna ik verlang om mijn gemoedsrust te bewaren als noodzaak/reden/aanleiding/regel dat mijn bijdrage door anderen beoordeeld oké is, ik mezelf stop en adem.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat in reactie op een gebeurtenis of persoon waar ik opluchting verwacht zolang dit ontbreekt in plaats van opluchting kritiek ervaar. Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben waar ik naar een positieve mind reactie verlang als deze uitblijft/ontbreekt negatief geladen mind reactie kritiek activeer. Als en wanneer ik verlang naar een positief geladen mind reactie, ik mezelf stop en adem. Ik realiseer me als een positief geladen mind reactie uitblijft dat ik vervolgens automatisch overstap in/naar een negatief geladen mind reactie waarin ik mezelf toesta dat ik mijn mind blijf voorzien van positief/negatief geladen energie gevoel/emotie aanhechting waardoor ik mezelf verhinder om zo effectief/zonder mind reacties te zijn als waartoe ik in staat ben. Ik stel mezelf ten doel om mijn bewuste mind reactie verder te onderzoeken en door middel van zelfvergeving te ontdoen van lading omdat ik me realiseer dat ik door mijn mind reacties gevoelens en emoties activeer waardoor ik mezelf weerhoud om vanuit fysiek Leven Gewaarzijn effectief, vanuit eenheid en gelijkheid zoals Leven bedoeld is, effectief richting/Leven te ontplooien/bepalen, in iedere in/uit-ademhaling.

Ik realiseer me dat ik in reactie op negativiteit in mezelf schaamte ervaar omdat ik denk dat mijn bijdrage ontoereikend en minderwaardig is.

Als en wanneer ik in reactie op negativiteit in mezelf schaamte ervaar omdat ik denk dat mijn bijdrage ontoereikend en minderwaardig is, ik mezelf stop en adem.

Ik realiseer me dat mijn reactie op schaamte aanvoelt als leegte. Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik in reactie op schaamte in mezelf leegte ervaar. Ik realiseer me vervolgens de gedachte ‘zie je wel’ ‘ik ben totaal onbelangrijk’. Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik van mezelf denk zie je wel, en mezelf bevestig dat ik totaal onbelangrijk ben. Ik realiseer me dat mijn mind totaal onbelangrijk is binnen mijn fysiek.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik in mijn mind gedachten als in mezelf aanvaard en toegestaan dat anderen bepalen of mijn bijdrage er toe doet.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik zelf mijn bijdrage veroordeel.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben bij ontbreken van opluchting kritiek ervaar waaraan ik me volgzaam aanpas.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben de gedachte mijn bijdrage doet er niet toe waarop ik mijn woorden inslik.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben bij gebrek aan opluchting dat ik een denigrerende lacherige opmerking verwacht die ik wil voorkomen.

Als en wanneer ik in reactie op een willekeurige reactie, een reactie die ik niet verwacht in reactie schiet, ik mezelf stop en adem.

Ik realiseer me omdat ik mijn bijdrage onbelangrijk vind van mening was/ben dat mijn bijdrage er niet toe doet en dat ik vervolgens weg blijf omdat ik in mezelf conflict ervaar.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik van mening ben dat mijn bijdrage onbelangrijk is en dat ik vervolgens weg blijf omdat ik in mezelf conflict ervaar.

Ik realiseer me dat ik wegblijf omdat mijn bijdrage aan een gesprek vroeger gecorrigeerd werd uit angst voor kritiek en afwijzing. Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben uit angst voor kritiek of correctie van mijn bijdrage tijdens een gesprek of overleg mijn bijdrage inslik. Ik realiseer me dat ik door mijn besluit onzichtbaar blijf. Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik mezelf dwarsboom omdat ik besluit door het inslikken van mijn woorden anderen mijn ervaring ontzeg waarmee ik hen nuttige en zinvolle informatie onthou waarmee ik mezelf verhinder dat ik zichtbaar en gerespecteerd wordt om mijn moed/keuze dat ik ervoor kies om mijn comfortzone te verlaten.

Ik realiseer om conflict te voorkomen en de goede vrede in mezelf bewaren mezelf wegcijfer of uit beeld verdwijn. Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik succesvol zijn wegcijfer omdat ik uit beeld verdwijn.

Ik realiseer me dat door dit gedrag in mezelf meer conflict is ontstaan. Als en wanneer ik uit angst voor kritiek wil wegblijven tijdens overleg om kritiek wat ik verwacht te ontlopen, ik mezelf stop en adem.

Ik stel mezelf ten doel dat ik aanwezig ben tijdens overleg dat anderen zelf wel bepalen of dat mijn bijdrage van belang is.

Ik stel mezelf ten doel dat ik mijn mondje roer tijdens mijn aanwezigheid ook als ik conflict ervaar. Als en wanneer ik conflict ervaar, ik mezelf stop en adem

Ik stel mezelf ten doel dat ik op deel twee van de vorige blog in mijn volgende blog zelfvergeving toepas.

 

Dag 197 Geagiteerd zijn in relatie tot mezelf.

Tijdens de chat met mijn buddy realiseer ik me dat ik mijn Herinneringen ga observeren waarbinnen ik vanuit angst reageer. Angst voor reacties die ik heb ontwikkeld door onvoorspelbaar en onverwachte veranderingen binnen gebeurtenissen die zonder voor aankondiging ‘plotseling’ ontstaan. 

Wat ik eigenlijk wil is vertrouwen ontwikkelen voor mijn gedachten dat er geen onheil schuilt achter elk hoekje. Het is eigenlijk Zelf-vertrouwen ontwikkelen. Weten dat: ‘ik ben oké’. Ik kan Hier, in dit moment, in contact met plotselinge veranderingen, stabiel zijn en blijven zodat ik mezelf effectief ondersteun en leven richting geef met Levende Woorden en gezond verstand, vanuit mijn ware zelfexpressie, in elk moment.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben de gedacht dat er achter ieder hoekje / opmerking onheil schuilt.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik binnen bepaalde situaties waarin ik eigenlijk vertrouwen wil ontwikkelen mezelf verhinder om effectief in Hier te zijn. 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik vanuit mijn denken / veronderstelling niet kan weten dat er onheil schuilt achter elk hoekje. 

Ik realiseer me dat: ‘het is eigenlijk Zelf-vertrouwen ontwikkelen en het weten dat: ‘ik ben oké’. 

Ik realiseer me dat ik mijn mind reacties uit Herinnering als ervaring in een moment ontstaan verder zal onderzoeken.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben de gedachte dat ik niet altijd in Hier ‘in elk moment’ stabiel kan zijn om mijzelf richting te geven met gezond – met niet – afge -zonderd van Hier – verstand. Door mijn mind zonder ik me af van de fysieke realiteit van ‘in Hier’- waarin ik dit ‘Mezelf’ – verhinder. 

Ik realiseer me dat ik vanuit mijn veronderstelling denken afgescheiden blijf van de fysieke realiteit als mezelf en verhinder om effectief mijn startpunt vanuit eenheid en gelijk vorm te geven.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik mezelf verhinder om deze eenheid en gelijkheid daadwerkelijk te wandelen.

Ik realiseer me dat dit mijn mind is die reageert op de omgeving / persoon waarop ik in mezelf reacties waarneem die ik in mezelf aanvaard heb en toegestaan. 

Ik realiseer me dat ik mijn veronderstellingen zelf aanvaard heb en binnen mezelf heb toegestaan – en deze ontwikkeld heb ten aanzien van het thema onvoorspelbaar. 

Tijdens een gesprek met A mijn gesprekspartner veranderd een toehoorder B ons / het gespreksthema. Hierdoor verdwijnt de rode draad uit ons gesprek. Ik voel me gehinderd in mijn bijdrage.

Ik raak de rode draad kwijt en denk: B neemt mij niet serieus in de relatie die ik opbouw met A door deze abrupt en zonder inleiding te verstoren. 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben de gedachte dat ik de rode draad kwijt raak door een reactie in mezelf die ik toeken aan een ander.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben datgene wat ik toeken aan de ander mijn gedachte is dat ik mezelf niet serieus neem en de ander verantwoordelijk maak voor mijn reactie die de ander mij in Me-Zelf spiegelt.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik mezelf in mijn spiegel reflectie afscheiding genereer binnen mijn Zelf-Oprecht en dat van de ander, mezelf hiermee en de ander veroordeel, met mijn reactie.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik mezelf toesta in reactie in mezelf de rode draad – vanuit eenheid en gelijk communiceren – kwijt raak. 

Hierdoor ervaar ik in mezelf dat ik mezelf gepasseerd ervaar /voel. Daarnaast ben ik me Gewaar van het feit / gedachte- ‘Alsof ik er niet toe doe’. Vervolgens diskwalificeer ik mijn inzet en zie het onheil dat achter het hoekje schuilt zichtbaar worden. Ik diskwalificeer mezelf. 

Ik merk en ervaar in mezelf dat ik ‘pissed ben. Verontwaardigd en geagiteerd, waardoor ik onrustig en zenuwachtig ben. B heeft totaal geen oor voor het proces waar binnen ik me bevind. Want uit observatie heb ik geleerd als ik mijn bijdrage lever aan het groepsproces, de dynamiek van ons gezin, dat ik hierop afwijzing ervaar in mezelf en sta mezelf toe dat ik in mezelf heb aanvaard dat ik me ‘pissed’ voel en geagiteerd.

Ik stel mezelf ten doel: Wanneer ik me geagiteerd voel, Ik stop En Adem.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben de gedachte dat ik merk en ervaar in mezelf dat ik ‘pissed ben. 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mijn reactie op mijn gedachte waardoor ik verontwaardiging en geagiteerd ervaar. 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik hierdoor onrustig en zenuwachtig ben. Ik realiseer me dat ik B waarvan ik denk dat B totaal geen oor heeft voor het proces waar binnen ik me bevind beschuldig. 

Want uit observatie heb ik geleerd als ik mijn bijdrage lever aan het groepsproces, de dynamiek van ons gezin, dat ik hierop afwijzing ervaar en mezelf toesta en aanvaard dat ik me ‘pissed’ voel en geagiteerd. Ik realiseer me dat ik in anderen ten onrechte hun Zelfoprecht beschuldig.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik zonder communicatie veronderstel dat de ander mij buiten het groepsproces uitsluit van mijn bijdrage dat wel degelijk waarde heeft.

Tijdens het gesprek met mijn Buddy bespreken we kort dat ik deze gedachten en aanleiding nu en als Herinnering verder zal onderzoeken en uitschrijven. 

Het startpunt van de ander A die iets over zijn persoonlijke pijn verteld word gereduceerd tot een klinische ingreep waarbinnen het doel van de ander – B – ineens centraal staat. Ik ervaar dit alsof de bereidheid om elkaar onvoorwaardelijk te steunen afwezig is want er bestaat nog onduidelijkheid over elkaars bijdrage. 

Ik realiseer me dat ik niet langer Centraal sta binnen dit gesprek waardoor ik geagiteerd raak. Het cirkeltje waar binnen ik ronddraai is rond. Hierover meer in mijn volgende blog.