Dag 275 mijn participatie in geluidsoverlast

Welk geloof hanteer ik op het moment dat ik reageer op extern geluid waardoor ik mijn focus verlies?

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan heb en aanvaard dat ik mijn concentratie op een taak verlies omdat ik mezelf toesta dat ik naar aanleiding van geluid zelf besluit dat ik participeer in mijn reactie op dit geluid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat mijn geloof bepaalt op welke manier ik reageer op een externe situatie en hoe ik die situatie interpreteer.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat mijn geloof (waarden, overtuigingen, ideologie, religie, gedachten, emoties en gevoelens) hetgeen ik hanteer als innerlijke maatstaf om mijn omgeving te vergelijken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb zodra mijn omgeving afwijkt van mijn interne realiteit, me realiseer dat dit mijn individueel proces is met een ongewenste uitkomst, waarvan ik bewust ben door mijn reactie op geluidsoverlast.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb zodra mijn innerlijke werkelijkheid/realiteit afwijkt van mijn externe realiteit ‘ik degene ben die bepaalt’ dat ik in mezelf weerstand en frictie ervaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik in mijn reactie/commentaar, mijn lichte irritatie en ergernis uitspreek in de richting van de externe bron/veroorzaker van geluidsoverlast.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mijn omgeving wil beïnvloeden/naar mijn hand wil zetten, verwar met het feit dat ik de controle over mijn interne dialoog, realiteit en wereldbeeld verlies, zoals ik dit binnen mijn wereld en realiteit als in mezelf heb aanvaard en toegestaan, mijn verantwoordelijkheid is die ik niet op externe anderen mag plakken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik in mezelf onmacht ervaar omdat ik denk dat ik geen controle heb, dat ik geen invloed kan uitoefen op de producent van extern geluid, me realiseer dat ikzelf verantwoordelijk ben voor mijn interne afwijkende reactie op extern geluid hetgeen ik in mezelf door mijn verwachting en reactie op geluid produceer naar aanleiding van geluid uit mijn omgeving, in mezelf mijn reactie op geluid zichtbaar maakt.

Ik realiseer me dat ik licht geïrriteerd raak door een geluid uit mijn omgeving waardoor ik mijn focus op een bezigheid verlies.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik licht geïrriteerd raak door een geluid uit mijn omgeving waardoor ik mijn focus op een bezigheid verlies, een vorm van excuus is waarmee ik mijn verantwoordelijkheid ontloop.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik geloof gehecht heb aan mijn illusie die bestaat uit de gedachte ‘als degene die het geluid produceert, dit geluid niet produceert dan verdwijnt mijn reactie op extern geluid’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik de persoon die ik verantwoordelijk maak voor mijn reactie op geluid, mijn reactie op extern geluid is, zichtbaar wordt als lichte irritatie waaruit ergernis en onderdrukte woede kan ontstaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan heb en aanvaard dat mijn reactie op geluid zich in mezelf manifesteert naar aanleiding van mijn interpretatie van eerdere ervaring met geluidsoverlast waaraan ik verwachtingen, behoeften, gevoelens, emoties en woorden heb verbonden in reactie op geluidsoverlast me realiseer dat ik minder geluidoverlast had gewenst of uitleg van beweegredenen die aanleiding waren van deze overlast.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik van anderen verwacht dat zij verantwoordelijkheid afleggen over het waarom/beweegredenen van hun geluidsoverlast-productie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan heb en aanvaard dat ik in mezelf mijn reactie op geluidsoverlast heb aanvaard en toegestaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb omdat ik als kind gecorrigeerd werd als ik teveel geluid produceerde door middel van smakken, tijdens een gesprek tussen volwassenen ongevraagd en onbevangen tussen beiden komen en hen tijdens het gesprek storen ervan uit ga dat ik mensen die teveel geluid produceren mag corrigeren om geluidsoverlast, waarvan ik me bewust ben, te minderen.

Als en wanneer ik naar aanleiding van extern geluid in mezelf lichte irritatie ervaar extern wil corrigeren, mezelf stop en adem.

Ik stel mezelf ten doel in reactie op geluidsoverlast te focussen op mijn taken lichte irritatie zal doorademen en vervolgens zelfvergeving uitschrijven naar aanleiding van het startpunt van mijn lichte irritatie.

Ik stel mezelf ten doel dat ik mezelf toestem dat ik mijn concentratie op één taak behoud.

Ik ga met mezelf de verbintenis aan om er zeker van te zijn dat ik in reactie op geluidsoverlast mijn participatie in geluidsoverlast verplaats naar focus op doorademen en zelfvergeving uitschrijven.

Ik stel mezelf ten doel dat ik mezelf verantwoordelijk maak voor participeren in geluidsoverlast verplaats naar focus op mijn taak mezelf effectief ondersteun om mijn taken geconcentreerd, zonder afleiding volgens afspraak te volbrengen.