Dag 480 Claimgedrag

Claimgedrag kan ontzettend benauwend en verstikkend zijn.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat mijn claimgedrag voor M verstikkend en benauwend kan werken.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik niet onder ogen zie dat ieder mens in zijn hart wel ergens een warm plekje heeft voor iemand anders, en dat ik op moment dat M aangeeft dat zij een afspraak heeft met een vriend van vroeger van school, innerlijk allerlei doemscenario’s bedenk, zonder oog te hebben voor de openheid die M communiceert.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ons contact naar aanleiding van dit bericht van M mijn stemming deed omslaan en veranderde van vriendelijk naar star en claimend gedrag.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat de manier waarop M naar me kijkt voor een plotselinge verandering kon zorgen, in ieder geval werd ik me bewust dat ik verlangde dat M niet zou afspreken met die man maar mij zou bezoeken die avond.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik respect heb voor het feit dat M aangeeft dat er op dit moment geen klik is richting mij.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik moeilijk vind om haar los te laten.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik me in relatie tot het bericht van M, innerlijk claimgedrag gewaar werd.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik door mijn gedrag bij M de indruk kan wekken dat zij zich geclaimd voelt, en me realiseer dat zij door mijn gedrag ‘innerlijk behoorlijk benauwd van kan krijgen en of zich opgejaagd gaat voelen’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik het “nee” van M om mij die bewuste avond te bezoeken, niet kon accepteren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik me op dat moment niet realiseerde dat vriendschap of een relatie nu eenmaal respect en ontzag verdienen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet te zien op dat moment dat respect en ontzag inhoudt dat ik geen claimgedrag moest vertonen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik om M geef en als ik om M geef, en van haar houd en haar wil claimen niet zie dat ik niet het beste voor haar wil als zij een keuze maakt die afwijkt van mijn verlangen omdat ik haar wil zien in plaats van dat zij haar vriend die avond ontmoet.

Als en wanneer ik naar de aanwezigheid van M verlang en haar wil claimen als zij ‘nee’ zegt tegen hetgeen ik verlang, dan stop ik en adem

Ik realiseer me zie en begrijp dat he niet uit maakt of het ‘wat zij onderneemt met een andere man’ met of zonder mij is, het gaat erom dat ik de wens van M kan accepteren.

Ik stel mezelf ten doel ‘als ik claimgedrag vertoon’ dat ik me realiseer zie en begrijp dat ik niet meer toe sta, dat M zichzelf kan zijn, omdat ik met mijn claimgedrag alleen maar wil dat ik M mijn verlangen om haar te zien wil opleggen, en dat ik me in dat moment niet realiseer ‘mijn claimgedrag kan nooit goed gaan’.

Als en wanneer mijn claimgedrag averechts uitwerkt op M, dan stop ik en adem.

Ik realiseer me zie en begrijp dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik evenwicht wil realiseren in mijn gevoelens en emoties, en me zal realiseren als gevoelens niet wederzijds zijn dat ik geen claimgedrag moet vertonen.

Als en wanneer ik innerlijk claimgedrag manifesteer, dan stop ik en adem.

Ik realiseer me, zie en begrijp dat ik van mijn gedrag ‘om te willen claimen heb geleerd’, dat ik vanaf dat moment even verdwaald was in mijn innerlijke verlangens om M te zien en nadat we met elkaar in gesprek zijn gegaan, open sta voor hetgeen M innerlijk beweegt en dat ik bereid ben om van alles wat ik meemaak ‘het positieve te leren’, zoals M dit zo mooi en duidelijk beschrijft en waarmee zij mij liet inzien dat ik in het verleden ook presentaties heb verzorgd voor een groep mensen die goed gingen omdat ik vaak focus op hetgeen er fout gaat of negatief is aan een ervaring. 😊

Ik realiseer me dat M aan mij haar besluit communiceert om een einde te maken aan de relatievorm die ik voor ogen had.

Ik realiseer me dat M niet voor niets dit besluit maakt omdat ze heeft aangeven dat zij zich innerlijk benauwd ervaart, omdat zij innerlijk voelt dat zij zichzelf niet meer kan zijn en verdwaald is en omdat zij voor zichzelf een commitment heeft afgesloten ten aanzien van de relatievorm die zij voor ogen heeft.

Ik realiseer me als ik haar claim, dat ik dan aan het kortste eind trek en het contact met haar zal verliezen.

Ik stel mezelf ten doel dat ik me in mezelf afvraag waarom ik claimgedrag vertoon, omdat ik me besef dat ik hiermee het vertrouwen bij M weghaal. M geeft duidelijk aan in ons eerste gesprek bij haar thuis en ook gisteren dat zij het benauwd krijgt van mensen die haar haar willen claimen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik door mijn claimgedrag aan M laat merken dat ik haar gevoelens bagatelliseer.

Als en wanneer ik de gevoelens van M bagatelliseer, dan stop ik en adem.

Ik realiseer me zie en begrijp dat de innerlijke voorkeur van M even belangrijk als die van mij moeten zijn, en als zij aangeeft dat zij de relatie wil verbreken, dat ik haar innerlijk en fysiek die vrijheid geef.

Ik stel mezelf ten doel dat ik mijn claimgedrag achterwege laat want ik doe er meer kwaad dan goed mee.

Advertenties

Dag 471 Compliment

Kort geleden kreeg ik een compliment naar aanleiding van een prestatie die ik geleverd had. Als kind verlangde ik naar complimenten: lees positieve bevestiging. Ik was van mening dat ik met name kritiek kreeg naar aanleiding van geleverde prestaties of andere inspanningen. Daarom was ik op zoek naar positieve aandacht. Omdat ik vaak kritiek kreeg was ik in de veronderstelling dat ik niet voldeed aan de verwachtingen van anderen. Daarom twijfelde ik aan mijn eigen prestaties of inspanningen en werd zenuwachtig en angstig bij de gedachte ‘doe ik wel het juiste/goede’. En omdat ik twijfelde aan mezelf, complimenteerde door een compliment mijn onderdrukte negativiteit zich meer en meer. Ik werd me meer en meer bewust van mijn onzekerheid om het juiste te doen.

Betekenis woorden volgens het woordenboek

het compliment zelfst.naamw.

Uitspraak: [kɔmpliˈmɛnt]
Verbuigingen: compliment|en (meerv.)

Waarderende opmerking

Voorbeeld: `een compliment maken/geven over een goede prestatie`

Gevonden op: www.mijnwoordenboek.nl

Synoniem van compliment:  beleefdheidsbetuiging, loftuiting, pluim, gelukwens, franje, tierelantijn, groet, galanterie.

Antoniem van compliment/competent: onbekwaam, ondeskundig, incapabel, incompetent.

Mijn interpretatie

Naar aanleiding van mijn prestaties reageerde mijn omgeving nogal ongeïnteresseerd, laconiek, onverschillig en lauw. Niet leuk of plezierig. Hierdoor ging ik mijn prestaties innerlijk als Unheimisch – unheimlich ervaren. De betekenis (van beide) is: griezelig, angstig, onheilspellend. Volgens mijn innerlijke ervaring ging ik mensen en situaties observeren als zijnde ‘voorspelbaar onvoorspelbaar’.

Ik realiseer me dat een compliment innerlijk twijfel oproept. Vandaar dat ik het woord compliment onderzoek in deze blog. Dit omdat ik tijdens mijn verlangen naar complimenten al in de veronderstelling leefde en overtuigd was dat ik onbekwaam, ondeskundig, incapabel en incompetent was. Hierdoor kon/kan ik een compliment innerlijk niet op waarde inschatten.

http://apps.nrc.nl/stijlboek/unheimlich-unheimisch.

Het woord ‘unheimisch’ klinkt/ervaar ik innerlijk als ‘me in mijn eigen woonruimte onveilig ervaren. ‘Heim’ – wat thuis betekent. Innerlijk heb ik in mijn fysieke leefomgeving, door kritiek, onvrede en onrust ervaren. Echter, innerlijk was ik op zoek naar erkenning en waardering. In mijn gedrag profileerde ik me beleefd en vriendelijk om mensen gunstig te stemmen en hen complimenten te ontlokken. Hetgeen averechts werkte omdat ik mijn onderdrukte veronderstellingen in de vorm van onbekwaamheid, ondeskundigheid, incapabel zijn en incompetentie, hetgeen ik onderdrukte, wilde compenseren. Hierdoor blijft de energie die aan woorden plakt innerlijk voortbestaan.

Zelfvergeving

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik me innerlijk unheimisch ervaar bij het ontvangen van een compliment.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik een compliment ‘wat cool je hebt een baan, gefeliciteerd’ niet op waarde kan inschatten.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mijn innerlijk onderdrukte idee en aanname dat ik incompetent, onbekwaam en incapabel was wilde compenseren met het ontlokken van complimenten.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat het ontlokken van complimenten averechts werkt(te) omdat de negatieve energie van incompetentie en inadequaat zijn de kop opsteekt.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat de negatieve energie van incompetentie en inadequaat zijn de kop opsteekt zodra ik een compliment ontvang waardoor ik innerlijk wantrouwen ervaar en vaak onverschillig reageer.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk wantrouwen ervaar als ik een compliment krijg.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik met mezelf overeen gekomen ben dat ik incompetent, onbekwaam en incapabel was waardoor ik me innerlijk wijsgemaakt heb ‘ik ben het niet waard dat ik prestaties ervaar waaraan ik voldoening ontleen’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik het niet waard ben om voldoening te ervaren uit mijn dagelijkse praktische bezigheden zoals huishoudelijke taken en vrienden bezoeken omdat ik altijd het idee heb ‘het is nooit niet goed genoeg wat ik doe’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik onverschillig reageer als ik een compliment ontvang ondanks de daadkracht die ik ook manifesteer tijdens vrijwilligerswerk, waarvoor ik van collega’s complimenten heb ontvangen in de vorm van getuigschriften waar ik niet om gevraagd heb.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mezelf tekort doe door te geloven dat ik het niet waard ben/was om voldoening in mijn leven te ervaren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik het niet waard was waardoor ik nogal een destructieve levensstijl heb aangenomen waarmee ik mijn veronderstellingen (onbekwaam, incompetent en incapabel zijn) bleef voorzien van negatieve energie.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb als kind te denken dat ik een compliment nodig had als bevestiging om mijn veronderstelling te ontkrachten dat ik het niet waard was.

Als en wanneer ik tijdens een compliment onverschillig reageer, stop en adem.

Ik realiseer me zie en begrijp als ik onverschillig reageer tijdens complimenten ontvangen de energie van mijn onderdrukte veronderstellingen dat ik onbekwaam, incompetent en incapabel ben blijf voeden en onderdrukken.

Ik stel mezelf ten doel dat ik negatief geladen gedachten ‘dat ik onbekwaam ben, het niet waard ben om voldoening te ervaren in mijn leven met zelfvergevingen uitschrijven blijf onderzoeken.

Wil je zelf door schrijven onderzoeken en ervaren welke invloed jouw mind heeft, klik dan op onderstaande links voor meer info:

http://desteniiprocess.com/

http://www.desteni.net/

http://desteni.org/

 

Dag 469 Bedachtzaam.

Kort geleden heb ik gesolliciteerd naar de functie van ambulant begeleider. Tijdens het eerste gesprek met de verantwoordelijk caseload houder van de groep mensen waarvoor men een medewerker wil werven, sprak  verantwoordelijke haar twijfels uit. ‘Ik heb niet de indruk of je wel aansluit bij deze groep kandidaten’. Op mijn vraag ‘waarom twijfel je’ volgde de reactie ‘dat is een gevoel en ik heb meer bedenktijd nodig om tot een weloverwogen keuze te komen’.

Bij aanvang van het vervolg gesprek, een week later in bijzijn van een collega, werd me bij aanvang medegedeeld dat de organisatie had gekozen voor een ander persoon. Hiermee had men tussentijds een gesprek gehad. Tijdens het eerste gesprek in bijzijn van de directeur had men echter óók opgemerkt dat ik in mijn houding kalm, beheerst en rustig reageer. Bij nader inzien was mijn ’gereserveerdheid’ tijdens het eerste gesprek aanleiding om voor iemand anders te kiezen.

Echter, men ziet mij wel in de rol van vaderfiguur voor een andere vacante functie waarbij kandidaten die kenmerken hebben van onveilige hechting. Mensen die innerlijk vertrouwen en veiligheid willen leren ervaren en eventueel meer durf, initiatief, ontspannen zijn en handelen kunnen ontwikkelen.

Betekenis woorden volgens het woordenboek

Kalm: zonder veel drukte, onrust of beweging. ‘Hij blijft kalm, ook als er veel hectiek en drukte is op het werk’. ‘Vrij van beweging, rustig’.

Kalm: bedaard, bedachtzaam, beheerst, filosofisch, flegmatiek, geduldig, gelaten, gelijkmoedig, goedig, ingetogen, koel, koelbloedig, koud, gereserveerd, laconiek, onverschillig.

Laconiek: kort en bondig, pittig; blijk geven dat men de zaken doodkalm opvat zonder zich druk te maken. Heel erg kalm: ‘hij nam het nare bericht laconiek op’. Doodkalm en zonder zich druk te maken.

Laconiek: achteloos, bedaard, kort en bondig, nuchter, ongeïnteresseerd, ongemotiveerd, onverschillig, lauw, leuk, leukweg, onverstoorbaar.

Gereserveerd: ‘als je je gevoel of mening niet wilt laten merken’ voorbeeld ‘een vriendelijk maar gereserveerd antwoord.

Synoniem: terughoudend. ‘Niet snel laten merken wat je denkt of voelt’.

Gereserveerd of gesloten, de wijn is nog niet voldoende gerijpt, na walsen kan de wijn zich prijsgeven, kan hij voldoende indrukken geven om te voorspellen hoe hij zal evolueren.

Gereserveerd: geheimzinnig, afstandelijk, besloten, gesloten, ingetogen, koel, niet toeschietelijk, opzijgezet, terughoudend, terughoudend.

Gevonden op: www.mijnwoordenboek.nl

Mijn interpretatie

Gereserveerdheid: afstandelijkheid, kilte, koelheid, koelte, terughoudendheid. Beducht op voorspelbaar onvoorspelbare situaties of reacties van mensen. Desinteresse.

Zelfvergeving

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik de indruk wek dat ik mijn spontaniteit niet wil laten merken uit angst en risico dat ik afgewezen kan worden.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk angst ervaar bij het idee ‘ik wordt afgewezen’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik terughoudend en gereserveerd reageer uit angst voor het bericht dat ik afgewezen ben.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk gereserveerdheid heb aanvaard en toegestaan om mezelf te beschermen tegen afwijzing, verwerping of kritiek.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik kalm reageer uit angst omdat ik veronderstel dat mijn omgeving/de persoon naar aanleiding van mijn bijdrage geagiteerd zal reageren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik kalm en terughoudend reageer uit angst dat mijn omgeving naar aanleiding van mijn bijdrage heetgebakerd zal reageren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik kalm en onverschillig reageer uit angst dat mijn omgeving naar aanleiding van mijn bijdrage opgewonden/boos zal reageren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk gereserveerd reageer uit angst voor verwerping van mijn vriendelijkheid, enthousiasme of spontaniteit om te voorkomen dat mijn omgeving wild, zenuwachtig of heethoofdig reageert op mijn bijdrage.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk de wens heb ontwikkelt dat mijn omgeving zachtaardig, betrokken en vriendelijk reageert in relatie tot mijn verwachting dat men wreed of gemeen reageert naar aanleiding van mijn enthousiaste, spontane of vriendelijke bijdrage.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik zwijgzaam toekeek als mijn omgeving heethoofdig of zenuwachtig reageert en dat ik mijn spraakzaamheid ‘om mijn behoeften te delen heb ingeslikt’ uit innerlijke angst aanvaard en toegestaan vanuit mijn idee dat ik mezelf verantwoordelijk heb gemaakt dat ik in huis de goede vrede niet wil verstoren maar wil bewaren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik met mezelf overeen gekomen ben dat ik ten alle tijden de goede vrede wil bewaren of wil herstellen in het belang van het wandelen van eenheid en gelijkheid in vredelievendheid voor Alle Leven.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk de energie van vredelievend vergelijk met de energie van agressie, emotioneel en fysiek geweld.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb ‘als ik innerlijk naar vredelievendheid verlang’, me realiseer, zie en begrijp dat ik vredelievendheid innerlijk vergelijk met de energie van agressie.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk vredelievendheid in relatie breng met gewelddadigheid.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik gewelddadigheid ervaar als verstoring van vredelievendheid.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb als kind te denken ‘was het maar vredig in huis’ op momenten dat ik innerlijk de energie van agressie heb ervaren op momenten dat V gewelddadig en heethoofdig reageerde.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat M vervolgens laconiek en gereserveerd reageerde naar aanleiding van het agressieve gedrag van V.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik het gedrag van V vervolgens naar de buitenwereld toe ‘als de goede vrede profilerend/etalerend interpreteerde’, waardoor ik innerlijk de opvatting heb aanvaard en toegestaan dat V zich niet bekommerde om mijn angst voor agressie en geweld ervaring, die ik uit angst voor weer agressie moeten ervaren heb ingeslikt met als doel om te voorkomen dat de goede vrede weer verstoord zou worden.

Als en wanneer ik innerlijk de energie van agressie ervaar, Stop en Adem.

Ik realiseer me zie en begrijp dat ik innerlijk verlang naar vredelievendheid op momenten dat ik innerlijk in relatie tot mijn omgeving de energie van agressie en geweld ervaar.

Ik realiseer me dat ik mijn omgeving wil controleren en alert was/ben om te voorkomen dat ik me innerlijk onveilig of unheimisch ervaar.

Unheimisch, naar het Duitse unheimlich. De betekenis (van beide) is: griezelig, angstig, onheilspellend. http://apps.nrc.nl/stijlboek/unheimlich-unheimisch

Lees: unheimlich volgens mijn innerlijke ervaring ‘mensen en situaties zijn voorspelbaar onvoorspelbaar’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik me vooraf aan situaties innerlijk unheimisch ervaar omdat ik die situaties/mensen innerlijk wil controleren op veiligheid en vredelievendheid omdat ik die mensen of situaties vergelijk met mijn vooronderstelling/opvatting ‘je bent wel of niet welkom zoals je bent’, waardoor ik innerlijk de energie van unheimlich ervaar.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk de energie van twijfel ervaar/manifesteer, omdat ik participeer in twijfel omdat ik innerlijk twijfels ervaar naar aanleiding van ‘de intenties van mensen’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk de energie van twijfel ervaar in relatie tot mensen die zich volgens mijn beleving spontaan, met enthousiasme of zich vrolijk gedragen/reageren omdat ik verwacht dat hun gedrag, hetgeen ik interpreteer als positief geladen energie/stemming/gedrag ‘ieder moment abrupt kan omslaan in negatief geladen antoniem(en)’.

Antoniem:

Spontaan – berekend

Enthousiasme – reserve

Vrolijk – somber

Spontaan: als je iets meteen, zonder lang nadenken zegt of doet, of als iets daar blijk van geeft.

Spontaan: eigen goeddunken, vrijwillig, uit eigene beweging, vrije wilskracht, vrijwilligheid, vanzelf optredend, Zelfoprecht gewild of veroorzaakt, spontaan in vreugde of verdriet. http://www.encyclo.nl/begrip/spontaan

Flegmatiek, flegmatisch personage: koel, onverschillig.

Als trefwoord met bijbehorende synoniemen: kalm, koel, koud, onaandoenlijk, onbewogen, ongevoelig, onverschillig, onverstoorbaar, stoïcijns, bot, lauw, ongevoelig.

Als synoniem van onverschillig, kalm, onbewogen, traag, lui, lauw, koelbloedig, gelijkmatig.

Gelijkmatig: evenwichtig, flegmatiek, gelijkmoedig, standvastig.

http://synoniemen.net/index.php?zoekterm=flegmatiek

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik me innerlijk verzet tegen onrecht wat me wordt aangedaan, door te denken dat mensen me afwijzen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk teleurstelling en boosheid ervaar omdat ik veronderstel dat ik wordt afgewezen voor de andere functie.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk twijfel nadat de organisatie me een andere functie heeft aangeboden ‘waarop ik zonder na te denken ‘ja zeg’ omdat ik achteraf denk dat ik niet vasthoudend ben en niet vasthou aan mijn overtuiging dat ik wel geschikt ben voor die functie.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk de energie van het personage ‘ik ervaar me innerlijk unheimlich’ manifesteer waarin ik participeer.

Als en wanneer ik me innerlijk unheimisch ervaar, Stop en Adem.

Ik realiseer me dat ik op grond van ‘ik wil innerlijk de goede vrede ervaren’ een baan accepteer, een functie waarover ik onvoldoende informatie heb gekregen (wel verzocht om een derde gesprek) waardoor ik innerlijk twijfel ervaar.

Ik stel mezelf ten doel dat ik meer specifieke informatie vraag aan de organisatie, relevante informatie die ik nodig heb om mijn keuze weloverwogen te maken voordat ik mijn handtekening plaats onder de arbeidsovereenkomst.

Wil je zelf door schrijven onderzoeken welke invloed jouw mind heeft, klik dan op onderstaande links voor meer info:

http://desteniiprocess.com/

http://www.desteni.net/

http://desteni.org/

Dag 468 Trots 3 Pass It On

‘Ben je ook trots op jezelf, want ik ben wel trots op jou’. Dit naar aanleiding van de prestatie die je geleverd hebt’. Uuh, Nee! Na dit ‘compliment’ van een bekende werd ik me innerlijk gewaar van de energie van wantrouwen. Omdat ik naar aanleiding van een compliment innerlijk wantrouwen heb ervaren, besprak ik dit punt tijdens chat met mijn buddy.

‘Kan ik iets of iemand vertrouwen, als ik innerlijk wantrouwen ervaar. Zelfs in relatie tot iemands woorden of daden in de waarneembare realiteit? Nee. ‘Want je zou denken dat ik dan weet wat ik aan iemand (of aan mezelf) heb’. Echter het woord wantrouwen plopte prominent in mijn bewustzijn op en werd me innerlijk gewaar van de energie van wantrouwen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik naar aanleiding van een compliment van een ander innerlijk wantrouwen ervaar.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb als ik een compliment ontvang vervolgens innerlijk geen vertrouwen ervaar.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb als ik van iemand een compliment ontvang, wantrouwen manifesteer en me realiseer, zie en begrijp dat ik innerlijk participeer in onderdrukt ‘wantrouwen’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk twijfels en angst ervaar omdat ik het waarheidsgehalte van iemands opmerking niet ervaar.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk participeer in de energie van wantrouwen omdat iemand me zegt ‘ik ben wel trots op jou prestatie’, en me realiseer zie en begrijp dat ik hiervoor de ander mind-rationeel dankbaar ben.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb innerlijk wantrouwen te ervaren naar aanleiding van iemands compliment, hetgeen ik in deze blog beschrijf.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik een compliment associeer met positieve energie van aandacht en positieve bevestiging, hetgeen ik als kind gemist heb en als verlangen innerlijk gemanifesteerd heb vanuit mijn gedachten ‘ik krijg niet de indruk dat ik er mag zijn zoals ik ben’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik complimenten vergelijk met positieve energie.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk de energie van wantrouwen ervaar hetgeen getriggerd wordt door mijn angst idee ‘zal de ander dit compliment oprecht menen’ of zit er een addertje onder het gras’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik als kind prestaties leverde vanuit hoop, verlangen en verwachting gevoed dat mijn, in plaats van kritiek en afwijzing, gedrag positief bevestigd zou worden.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik teleurgesteld werd door mijn innerlijke hoop, verlangen en verwachting waarop mijn omgeving negatief reageerde.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik in mijn twee voorgaande blogs over ‘trots’ het aspect ‘vertrouwen’ in relatie tot mijn innerlijk wantrouwen niet onderzocht heb hetgeen ik gewaar werd in relatie tot de vraag ‘ben je ook trots op jezelf’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard  heb ‘zolang ik gedachten over iemand heb, zelf niet te vertrouwen ben’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk een ander wantrouw die me complimenteert.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik naar aanleiding van een compliment innerlijk wantrouwen ervaar. Als en wanneer ik innerlijk de energie van wantrouwen manifesteer, Stop en Adem.

Ik realiseer me, zie en begrijp zodra ik innerlijk participeer in de energie van wantrouwen, twijfels en angst ervaar naar aanleiding van een (welgemeend) compliment omdat ik een compliment (positief) innerlijk vergelijk met negatieve reacties op mijn prestaties. Dit naar aanleiding van mijn hoop, verwachting en verlangen als kind.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken ‘zodra ik een positief compliment ontvang, dan worden mijn prestaties gezien en gewaardeerd door mijn omgeving.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik veronderstel dat mijn positieve verwachtingen door mijn omgeving beantwoord wordt met negatieve reacties.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik als kind de woorden van een ander wantrouwde nadat ik me innerlijk gekleineerd heb ervaren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik een compliment van de ander niet kan vertrouwen omdat ik in mezelf participeer in de energie van angst en twijfel.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik veronderstel dat er een addertje onder het gras schuilt als mensen me een compliment geven.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik de ander wantrouw omdat ik innerlijk de energie van wantrouwen ervaar.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik een compliment negatief interpreteer.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik in relatie tot prestaties van anderen, geregeld vraag ‘ben je trots op jezelf’!!!

Als en wanneer ik innerlijk twijfel ervaar naar aanleiding van een compliment, Stop en Adem.

Ik realiseer me, zie en begrijp dat mijn interpretatie ‘trots ervaren’ negatief geladen gedachten bevat, waaruit innerlijk onderdrukte angst en twijfel emoties zijn ontstaan naar aanleiding van kind gebeurtenissen en momenten waarin ik wilde horen ‘ik ben trots op je’.

Ik stel mezelf doelen ten doel die niet afhankelijk zijn van reacties van anderen, waaraan ik me committeer en tijdens momenten waarin ik innerlijk de energie van twijfel of angst ervaar om mijn voorgenomen doel tóch te doen.

You Just have too Breath, walk and ‘Pass It On baby’. lol

Zie voor informatie onderstaande links:

http://desteni.org/

http://nlforum.desteni.org/

http://lite.desteniiprocess.com/

 

Dag 444 angst voor waardering

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik de inbreng van mijn collega bekritiseer, zonder uitleg, overleg en inzicht in zijn argumenten. Als en wanneer ik de bijdrage van mijn collega bekritiseer, dan Stop ik en Adem. Zie voor context vorige blog.

Maar waarom ervaar ik in mijzelf de energie van kritiek naar aanleiding van de manier waarop mijn collega zijn boodschap communiceert? 

Kritiek volgens mijn interpretatie: mijn bijdrage is onbelangrijk, ik wil gehoord worden, serieus en met respect bejegend worden. Ik maak de reactie van mijn collega persoonlijk. Met name de blik in zijn ogen deed mij denken aan de woorden afgunst en jaloezie die in mijn bewustzijn zichtbaar werd. Alsof ik terecht wordt gewezen voor mijn bijdrage en het gedrag van mijn collega ervaar alsof hij superieur is ten opzichte van mij. In het verleden zou ik mij aanpassen en bij voorkeur weg kruipen in een donker hoekje omdat ik dit gedrag niet kan duiden of begrijpen en daardoor mijn argumenten en behoeften naar begrip en aandacht heb ingeslikt. Ik was het niet waard en onbelangrijk. Met tot gevolg dat ik mij extreem ben gaan aanpassen om de goede vrede te bewaren, uit angst voor méér kritiek.

Kritiek volgens het woordenboek: ernstige kritiek hebben op mij als mens, het negatief analyseren en beoordelen van de kwaliteit van mijn plannen, het noemen van fouten, kritiek leveren ‘zeggen wat fout is’, aanwijzing van gebreken, afkeuring, benard, dreigend, wat het leven bedreigd. Met kritiek bedoelt men de beoordeling van een bepaalde toestand, door deze aan bepaalde criteria, waarden en normen te toetsen. Wanneer iemand kritiek levert, betekent dat, dat hij een bepaald gedrag, een beslissing, instelling, prestatie of gegeven niet zomaar accepteert, maar het naar zijn maatstaven beoordeelt. Door kritiek te leveren wil men de betreffende persoon op iets attent maken en hem ertoe bewegen van instelling of gedrag te veranderen. Maar kritiek kan ook bedoeld zijn om iemand te kwetsen en te vernederen.

Ieder mens is op de reacties (‘feedback’) van anderen aangewezen, wil hij te weten komen hoe zijn gedrag en zijn uitlatingen op anderen overkomen. De kritische respons van anderen is een belangrijke maatstaf voor het schatten van het eigen handelen. Door oprechte en opbouwende kritiek leert men hoe men het eigen gedrag zou kunnen aanpassen en aan welke aspecten men nog moet werken. De kritische reacties en stimulerende opmerkingen van anderen hebben/hadden grote invloed op de/mijn prestaties op school en het succes op het werk. Feedback kan tot zelfreflectie aanzetten en tot prestaties aanmoedigen. In reactie op mijn collega werd ik aangemoedigd of om weg te duiken in een donker hoekje, wat ik in eerste instantie ook heb gedaan.

Nadat ik gereflecteerd heb op mijn reactie kwam ik tot het inzicht dat ik de reactie van mijn collega als kritiek op mijn functioneren heb ervaren. Door de blik in zijn ogen voelde ik mij vernederd. Zijn gedrag heb ik ervaren alsof ik in een benaderde positie werd gedrongen waaruit ik op dat moment geen uitweg wist. Ik voelde mij onveilig en heel klein. Het kind in mij dat geen andere manier kon bedenken dan mij aan te passen aan mijn gevoel van onveiligheid waardoor ik mij terugtrok achter de pc in mijn kantoor ruimte.

In wezen heeft mijn collega mij mijn angst en de energie van en voor kritiek, door deze gebeurtenis bewust ervaren, door het gedrag van mijn collega, als de energie van kritiek in mijzelf aanvaard en toegestaan, hernieuwd laten ervaren. Wanneer ons gedrag of onze uitlatingen op vernederende of afbrekende wijze afgekeurd worden, voelt men zich al gauw persoonlijk aangevallen.

Vooral als men veel waarde hecht aan het oordeel van de betreffende persoon, kan de kritiek hard aankomen en iemand onzeker maken. Want vooraf aan mijn vraag om gebruik te maken van de pc in het werkgebied van collega had ik al het idee dat hij niet akkoord zou gaan met mijn verzoek. Ik realiseer mij zie en begrijp dat Zwaarwegende kritiek invloed heeft op mijn gedachten ‘ik verwacht vooraf kritiek’, de energie van kritiek betreft mijn mind veronderstelling, hetgeen ik heb aanvaard en toegestaan als mijn bewustzijn wat vervolgens mijn gedrag, gevoel en emoties behoorlijk kan aantasten/beïnvloeden. In het verleden zou ik weg zijn gegaan en had het bijltje erbij neergegooid. Ook deze keuze heb ik overwogen. Dit patroon van wegvluchten kenmerkt mijn levensloop. De consequentie van mijn handelen had tot gevolg dat ik veel in gang heb gezet en projecten heb gerealiseerd. Door mijn abrupte vertrek, tot gevolg had dat ik uiteindelijk met lege handen stond. Weer een verlies ervaring rijker.  

Ik trok mij meer aan van kritiek dan dat ik naar lovende woorden luisterde. Zelfs als ik het gevoel heb/had dat de kritiek ongerechtvaardigd of overdreven is en degene die het oordeel geeft niet echt serieus te nemen is, bleven deze opmerkingen toch langer hangen waardoor ik vaak aan mijzelf ging twijfelen. Ik ben/was bang voor kritiek omdat deze kwetsend kan zijn en mij onzeker kan maken.

Vorige week had ik kerstviering op mijn werk. Vooraf was ik zenuwachtig en had migraine. Ik verwachte namelijk dat ik publiek bedankt zou worden (lovende woorden zou ontvangen). Dit bleek later, deze week zo te zijn. Ik had mij namelijk afgemeld. Mijn teamleider overhandigde mij een envelop met cadeaubonnen als dank voor mijn inzet en toewijding aan mijn taken. Hij zei erbij dat het zijn bedoeling was geweest om mij in bijzijn van collega’s naar voren te roepen (tijdens de kerstviering) en deze blijk van waardering (van het gehele team) daar uit te spreken. Mijn reactie: ‘ik ben blij dat ik er niet bij was, want ik wil niet op de voorgrond staan’. Ik vertelde hem dat deze manier (in zijn kantoor één op één) ‘past mij beter’. Want ik wil mij niet profileren in bijzijn van een grote groep collega’s. Deze ingetogen manier past beter bij mij’.

Ik realiseer mij zie en begrijp dat ik een blijk van waardering en erkenning krijgen, in bijzijn van anderen, mij onzeker maakt. Het bevat namelijk een risico. Dit omdat ik publiek óók de energie van kritiek nog steeds in mijzelf ervaar. Als kind werd ik in bijzijn van mijn klasgenoten uitgelachen en bekritiseert door de juf. Ik zie dat complimenten en waardering nog steeds kan omslaan in de ervaring van kritiek die ik zo gewend ben en mij eigen heb gemaakt. Hierdoor denk ik nog steeds dat ik negatief beoordeeld kan worden. Werk aan de winkel.

In relatie tot mijn teamleden (ik heb inmiddels de rol van coördinator aanvaard) bemerk ik dat, ook al is kritiek gerechtvaardigd, vaak de positieve aspecten van hun inzet, van wat iemand doet of zegt, te weinig belicht. Ik probeer wel en ben beried de ander te helpen en hen duidelijk te maken dat kritiek opbouwend is bedoeld. Omdat ik in mijzelf nog steeds de energie van kritiek bespeur reflecteer ik op mijn mind om na te gaan of ik zelf wel opbouwende kritiek lever en onderwerp mijn opmerkingen aan de volgende vragen:

‘Is mijn kritiek altijd bedoeld om de ander te ondersteunen en te stimuleren en op mogelijkheden van verandering te wijzen?

Of wil ik óók mijn irritaties en agressie, mijn slechte humeur of eigen frustraties ventileren?

Is mijn kritiek werkelijk oprecht bedoeld en zakelijk van inhoud? Of wil ik eigenlijk de ander stiekem onderuithalen? zie link

Wordt vervolgd…