Dag 224 Expectation?, Naar alle waarschijnlijkheid!!!

Afbeeldingsresultaat voor hoop doet leven

Een verwachting is de aanname of hoop hebben dat een handeling of gebeurtenis daadwerkelijk zal plaats vinden. Een verwachting kan realistisch zijn, maar dat hoeft niet. Verwachtingen worden ook wel gedefinieerd als datgene waardoor men sneller reageert wanneer de verwachting klopt. Bij een verwachting handel je vanuit vaststaand vooruitzicht, vertrouwen of vermoeden waarbij het gevolg van de handeling of gebeurtenis dus vast staat.

Deze veronderstellingen kunnen verwijzen naar denken, achterdocht, argwaan, idee, en aannames over wat er zich zal of kan voltrekken. Een logisch gevolg van deze manier van ‘vol verwachting zijn’ resulteert daarin dat de mind overuren draait. Hieruit ontstaan stress reacties met alle gevolgen van dien.
De laatste weken ben ik aan het sukkelen met mijn gezondheid. Door een onverwachte gebeurtenis ben ik geschrokken. Vervolgens had ik de intentie om de naweeën van dit incident vanuit mijn visie af te handelen. Jammer genoeg is mijn inzet geflopt en in de soep gelopen. Dit zal ik accepteren en uitschrijven.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te verwachten dat mijn inzet resulteert in een door mij gewenst gevolg.  
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik excuses verwacht.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te veronderstellen dat mijn verwachting realistisch kan zijn.
Als datgene wat ik verwacht waardoor ik sneller reageer niet klopt, Ik Stop en Adem.
Ik realiseer me dat ik in het verleden snel en impulsief naar het uitblijven van hetgeen ik verwacht zou toegeven en instemmen met deze reacties op het gedrag van de ander.
Ik stel mezelf ten doel dat ik in een vervolg gesprek nogmaals mijn oprechte verwachting zal communiceren.
Ik stel mezelf ten doel dat ik door inschakeling van een arts zeer spoedig mijn gezondheid verder onderzoek.
Advertenties

Dag 223 Vals beschuldigd als in mezelf aanvaard onder de loep.

Afbeeldingsresultaat voor vals beschuldigd worden

Tijdens een gesprek (blog 222) beleef ik de uitspraak van iemand als een valse beschuldiging, die gebaseerd is op DSM IV informatie. Vanuit dit diagnostisch verklaringsmodel werd ik al eens op denigrerende toon aangesproken. Toen door een psycholoog, nu door een leek. Alsof ik een ziektebeeld of diagnose ben. Duh. Gezien de context mag deze uitspraak überhaupt niet gerechtvaardigd of getolereerd worden. 

Maar waarom raken de woorden van de ander mij eigenlijk? Waarom ervaar ik walging door de bewering dat ik lieg en dat ik me anders voordoe dan ik ben? Ik herinner me dat de ander zegt: Ik wilde je helpen? Ik realiseer me dat ik ooit mijn ouders geholpen heb. Ik verwachte van hen dat zij in hun gedrag lieten blijken dat ze trots waren op mijn inzet. Lange tijd dacht ik dat door mijn hulp aanbod, en vraag naar aandacht en trots, ruzie is ontstaan. Vervolgens kreeg ik gedachten dat zij ruzie kregen door mij. In plaats van trotse ouders zag ik hen bekvechten, ruziën en over en weer verwijten maken.
In plaats van trots construeerde ik dus allerlei negatief geladen aannames in mezelf. Een van die gedachten was: ‘omdat ik wil helpen ontstaat ruzie en onenigheid’. Ik heb dit voor het eerst uitgesproken tijdens een opname in 2001. Nadien, achteraf aan de gebeurtenis, werd niet gesproken over de gevolgen waardoor in mijn beleving stilzwijgend dit gedrag getolereerd werd.
Wanneer ik vol zelftrots ben en door beschuldigende woorden van een ander daarop in mezelf walging ervaar, Ik stop en Adem.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik het mezelf toesta dat ik aan de woorden van een ander in mezelf betekenis toeken en accepteer als valse beschuldiging. 

Ik vergeeft mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik mezelf toesta dat ik deze valse beschuldig aanvaard.
Ik realiseer me dat ik in plaats van trots zijn walging ervaar. Door aan de woorden betekenis toe te kennen waaruit ikzelf negatief geladen energie genereer, hieruit ontstaat migraine waarop ik vervolgens misselijk wordt en ook braak neigingen heb. 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben als ik aan het begrip zelftrots denk automatisch walging ervaar.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik het begrip walging verwar met het begrip zelftrots.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik aan het begrip walging onbewust een verwachting heb gekoppeld die bestaat uit het positief geladen gevoel wat ik verwacht van en verbind aan zelftrots.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik aan walging de betekenis van het begrip zelftrots heb gekoppeld. Ik realiseer me dat ik van anderen verwacht dat zij mijn zelftrots bevestigen. Ik verwacht dat

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik mezelf vals beschuldig in reactie op de agressief geladen woorden van een ander.

Ik realiseer me dat agressie in mimiek, lichaamshouding en intonatie mij triggeren waardoor ik angst ervaar.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik in contact met de ander agressie in mimiek, lichaamshouding en intonatie ervaar, uitingen in gedrag van de ander die mij triggeren waarop ik angst ervaar. 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik in reactie op angst wegloop uit de situatie omdat ik niet anders weet dan zo te handelen. Ik realiseer me dat ik geen andere opties ken dan weggaan waarop ik later het initiatief neem om in gesprek te gaan. In dit gesprek werd ik vervolgens vals beschuldigd. 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat in reactie op de valse beschuldiging in mezelf waardoor ik walging ervaar, migraine krijg.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben door de gedachten rondjes die ik in mijn mind loop, waarop ik angst ontwikkel en vervolgens fysiek wegloop, waarop ik beter zelfvergeving kan uitschrijven.

Ik stel mezelf ten doel waar ik gedachten loopings loop in mijn mind deze beter kan uitschrijven waardoor ik vermijd dat ik wegloop waardoor ik blijf staan waar ik voor sta, aanwezig zijn in Hier, als in eenheid gelijk.  

Ik stel mezelf ten doel dat ik dagelijks mijn mind gedachten uitschrijf.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik in mezelf de uitspraak van een ander als in mezelf aanvaard en toegestaan ervaar als een valse beschuldiging. 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik mensen label en voorzie van woorden waaraan ik een negatieve lading verbind ‘zoals woorden met ziektebeeld of diagnose kenmerken’ die in mijn beleving überhaupt nooit gerechtvaardigd of getolereerd kunnen worden.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik een negatieve lading verbind aan ziektebeeld of diagnose kenmerken. Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik de lading die ik eraan verbind door mijn woorden veroordeel wat in mijn beleving überhaupt nooit gerechtvaardigd of getolereerd kunnen worden.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik mijn woorden veroordeel, iets wat in mijn beleving überhaupt nooit gerechtvaardigd of getolereerd mag worden. 
Ik stel me ten doel dat ik oprecht zonder mind wil zijn in mijn woord keuze.

Ik stel me ten doel dat ik never nooit in mijn woord keuze een ander en mezelf wil veroordelen omdat ik dit onrechtvaardig en intolerant vind.