Dag 451 Mr. Me Selfish 3

Kort geleden kreeg ik een email bericht van een collega die voor ons team de planning verzorgd. Ik had hem kort daarvoor in een voor mij overzichtelijk format wijzigingen toegestuurd.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik naar aanleiding van een schema dat ik aan de plan collega verstuur denk dat hij in mijn ogen agressief reageert, omdat ik zijn bericht ervaar als agressief, omdat ik veronderstel dat hij agressief reageert, niet begrijp en inzie dat het mijn agressie betreft waarvoor ik hem verantwoordelijk wil maken.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij verdedig door hem verantwoordelijk te maken voor mijn agressie naar aanleiding van zijn opmerking ‘ja maar ik verzorg toch de planning!?’, waardoor ik mij niet realiseer, zie en begrijp dat hij mij wil wijzen op zijn verantwoordelijkheid, dat hij toegewijd is aan zijn taak om de planning volgens zijn inzichten te organiseren. 

In zijn communicatie via email verwacht/verzoekt hij van mijn collega’s dat zij rechtstreeks hun wijzigingen aan hem moeten doorgeven. Dus niet via mij.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard, omdat hij ziek was de keuze heb gemaakt om wijzigingen in de planning, die ik van collega’s door krijg, te verwerken in een voor mij goed bedoeld handig overzicht.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik zonder overleg met hem ongevraagd dit initiatief heb genomen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik naar aanleiding van mijn initiatief veronderstel dat hij de keuze heeft gemaakt om te stoppen met de planning.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik in mijzelf oordeel omdat ik zijn beslissing ervaar als onverschillig.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik veronderstel als het mijn collega niet zint, omdat ik denk dat het hem niet zint dat ik door middel van mijn overzicht wat ik hem mail aan hem wijzigingen doorgeef in de planning naar aanleiding van zijn reactie denk dat mijn initiatief hem niet zint en dat hij daarom (volgens mijn aanname en denken) zijn keuze’s maakt en vervolgens denk als het hem niet zint ‘dan gooit hij het bijltje erbij neer’ is onbereikbaar voor overleg en zonder verdere uitleg van zijn keuze ontloopt hij zijn verantwoordelijkheid.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik de actie van de planner veroordeel, hier mijn woorden aan toeken, en omdat ik denk dat hij zonder verdere uitleg van zijn keuze van mening ben dat hij zijn verantwoordelijkheid ontloopt, omdat ik mij niet realiseer zie en begrijp dat ik van hem verlang dat hij zich aan mij moet verantwoorden voor zijn besluit en verwacht dat hij aan mij verantwoording moet afleggen waarom hij stopt met de planning.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard zodra ik van  mening ben dat het hem niet zint te denken dat hij zijn verantwoordelijkheid ontloopt.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik van een ander verlang dat hij verantwoording moet afleggen aan mij voor de keuzes die hij/zij/de ander maakt.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik van anderen verlang dat zij voor hun keuzes aan mij verantwoording verschuldigd zijn.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik van anderen verlang dat zij verantwoording afleggen aan mij. Als en wanneer ik verlang dat anderen hun keuzes aan mij moeten verantwoorden, Stop en Adem. Ik realiseer mij zie en begrijp als mensen keuzes maken die mij niet zinnen dat ik verlang dat zij zich daarvoor moeten verantwoorden omdat ik een andere mening heb die niet aansluit bij deze keuzes.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard als mensen keuzes maken die mij niet zinnen dat ik verlang dat zij zich daarvoor aan mij moeten verantwoorden omdat ik een andere mening heb die niet aansluit bij de keuzes van de ander(en).

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard te denken dat mijn mening beter is als anderen keuzes maken die niet overeenkomen ‘rijmen’ met de keuze die ik voor ogen heb.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik verlang dat anderen zich aanpassen aan en conformeren met de opvattingen die ik voor ogen heb en zodra zij hier van afwijken van mening ben dat zij mij en mijn keuzes niet respecteren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik een doordrammer ben als ik vasthou aan keuzes die ik voor ogen heb waarvan ik denk ‘zo moet het en niet anders’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik denk dat mijn keuzes heilig zijn in relatie tot keuzes die anderen maken waardoor ik mij realiseer zie en begrijp dat ik bijdraag aan afgescheidenheid en conflict in mijzelf, hetgeen ontstaat door de mening die ik voor ogen heb omdat ik van mening ben dat mijn keuze beter is dan die van een ander.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat mijn mind denken mij toestaat dat ik de mening ben en mijzelf toesta dat ik anderen bekritiseer en veroordeel omdat mij realiseer zie en begrijp dat ik hen mijn zin/wil/mening wil opleggen en doordrijven ten koste van de mening van een ander.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik niet zie, mij niet realiseer en begrijp dat het verschil van mening wat ik projecteer op de ander het verschil van mening is in mijzelf wat ik niet eerder onder ogen kwam.

Oeps…..  

Advertenties

Dag 450 Mr. Me Selfish 2

Kort geleden kreeg ik een email bericht van een collega die voor ons team de planning verzorgd. Ik had hem kort daarvoor in een voor mij overzichtelijk format wijzigingen toegestuurd. Naar aanleiding van dit schema reageerde hij in mijn ogen agressief met de opmerking ‘ja maar ik verzorg toch de planning!?’ Want volgens hem verwacht hij van mijn collega’s dat zij rechtstreeks hun wijzigingen aan hem moeten doorgeven. Dus niet via mij. Omdat hij ziek was heb ik de wijzigingen verwerkt in een handig overzicht. Zonder overleg met hem heb ik ongevraagd dit initiatief genomen. Naar aanleiding van mijn initiatief heeft hij de keuze gemaakt om te stoppen met de planning.

Mijn oordeel: zijn beslissing ervaar ik als onverschillig. Want als het hem niet zint gooit hij het bijltje erbij neer, is niet bereikbaar voor overleg en zonder verdere uitleg van zijn keuze ontloopt hij zijn verantwoordelijkheid.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik de keuze van de planner veroordeel en zijn beslissing ervaar als onverschillig omdat ik denk ‘want als het hem niet zint gooit hij het bijltje erbij neer en is onbereikbaar voor overleg.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik zijn gedrag veroordeel en aan zijn manier van handelen de consequentie/gedachten verbind, zonder hem persoonlijk gesproken te hebben over de reden van zijn besluit, dat ik zijn gedrag als negatief ervaar, omdat hij volgens mij zonder verdere uitleg van zijn keuze zijn verantwoordelijkheid ontloopt.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik van hem verlang dat hij zijn besluit toelicht, en dat ik zonder zijn uitleg, wat ik van hem verwacht, mijn oordeel op hem plak.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik aan de reactie van de planner de consequentie verbind dat hij agressief reageert ‘omdat ik naar aanleiding van een wijziging in de planning ’ denk dat de planner mijn hulp bereidheid niet waardeert, omdat in mijn ogen, innerlijk zijn reactie, zoals in mijzelf aanvaard en toegestaan, agressief overkomt. Als en wanneer ik innerlijk ervaar dat de reactie van een ander op mij agressief overkomt, Stop en Adem.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik naar aanleiding van de reactie van de planner denk dat mijn inzet niet gewaardeerd wordt. Als en wanneer ik denk dat dat mijn inzet niet gewaardeerd wordt, Stop en Adem.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik naar aanleiding van de agressieve reactie van de planner denk dat mijn gedrag afwijkend is, omdat de planner in mijn ogen agressief reageert waardoor ik denk dat ik voor mijn inzet bestraft wordt. Als en wanneer ik mijn inzet veroordeel, Stop en Adem.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard te denken dat de planner agressief werd door mijn ongevraagde hulpaanbod.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard te denken als ik ongevraagd mijn hulp aanbied associeer met ongehoorzaamheid.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik hulpbereidheid verwar met afwijkend gedrag.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik hulpbereidheid ervaar als ongehoorzaamheid, waardoor ik denk dat anderen mijn initiatief en hulpbereidheid veroordelen, zodra anderen anders reageren dan wat ik verwacht, omdat ik mij op dat moment niet realiseer, zie en begrijp dat ik denk dat zij mijn hulpbereidheid veroordelen, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ik mijn hulpbereidheid en ongevraagd initiatief veroordeel, wat mij onzeker doet voelen binnenin mij. Als en wanneer ik mij onzeker voel omdat ik mijn gedrag veroordeel, Stop en Adem.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard te denken dat ik door mijn negatieve zelfoordeel afwijk van anderen zodra zij mijn behulpzaamheid niet positief interpreteren, omdat ik mij niet realiseer, zie en begrijp dat als hun reactie afwijkt van wat ik van binnen verwacht, vervolgens denk ‘ik ben fout/ongehoorzaam’. Als en wanneer ik mijn ogen geen positieve bevestiging krijg wat mij onzeker maakt, Stop en Adem.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik anderen verantwoordelijk maak voor de reactie die ik innerlijk ervaar, als zij een – in mijn ogen – andere betekenis toekennen aan mijn initiatief en ongevraagd hulpaanbod.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijn ongevraagd hulp aanbod associeer met ongehoorzaamheid en dat ik verantwoordelijk ben dat mijn gedrag bij de ander agressie kan uitlokken, omdat ik als kind veronderstelde dat ik verantwoordelijk en schuldig was voor de reactie van mijn vader.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard te denken als ik mij schuldig voel en verantwoordelijk voor de reactie van een ander, omdat ik ongevraagd mijn hulp aanbied, mij realiseer zie en begrijp dat ik mijn gedrag vergelijk met ongehoorzaam gedrag wat agressie/straf veroorzaakt, zoals ik dit als kind in mijzelf heb aanvaard en toegestaan naar aanleiding van de reactie van mijn vader nadat ik ongevraagd mijn hulp heb aangeboden waarop hij vervolgens agressief reageerde.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik hulp bereidheid vergelijk met afwijkend gedrag omdat ik denk dat mijn initiatief aanleiding was/is voor de reactie van een ander.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik denk dat mijn ongehoorzaamheid aanleiding was/is voor de reactie van een ander.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik denk dat mensen onbetrouwbaar zijn als zij niet eerlijk hun excuus aanbieden.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard te denken als mensen niet eerlijk hun excuus aanbieden denk dat zij/deze mensen onbetrouwbaar zijn en niet betrokken bij mijn welzijn.’

Hieruit positief voortkomend:

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard te denken dat mensen betrouwbaar zijn en niet vreemd als zij eerlijk en oprecht hun excuus aanbieden.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard te denken als mensen excuus aanbieden dat dit voor mij betekent dat zij betrouwbaar zijn.

Zelfcorrectie

Ik realiseer mij zie en begrijp dat de planner zelf wijzingen wil verwerken in de planning en dat hij deze informatie rechtstreeks wil ontvangen en niet via mij.

Ik stel mijzelf ten doel dat ik bij hem informeer tijdens een persoonlijk gesprek wat hij exact bedoeld met rechtstreeks en niet ‘via-via’ communiceren.

Ik stel mijzelf ten doel omdat ik onder overleg met de planner ongevraagd initiatief heb genomen om tijdens een persoonlijk gesprek te achterhalen waaraan mijn collega behoefte heeft en beter af te stemmen hoe wij onderling effectief informatie uitwisseling op elkaar kunnen afstemmen.