Dag 451 Mr. Me Selfish 3

Kort geleden kreeg ik een email bericht van een collega die voor ons team de planning verzorgd. Ik had hem kort daarvoor in een voor mij overzichtelijk format wijzigingen toegestuurd.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik naar aanleiding van een schema dat ik aan de plan collega verstuur denk dat hij in mijn ogen agressief reageert, omdat ik zijn bericht ervaar als agressief, omdat ik veronderstel dat hij agressief reageert, niet begrijp en inzie dat het mijn agressie betreft waarvoor ik hem verantwoordelijk wil maken.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij verdedig door hem verantwoordelijk te maken voor mijn agressie naar aanleiding van zijn opmerking ‘ja maar ik verzorg toch de planning!?’, waardoor ik mij niet realiseer, zie en begrijp dat hij mij wil wijzen op zijn verantwoordelijkheid, dat hij toegewijd is aan zijn taak om de planning volgens zijn inzichten te organiseren. 

In zijn communicatie via email verwacht/verzoekt hij van mijn collega’s dat zij rechtstreeks hun wijzigingen aan hem moeten doorgeven. Dus niet via mij.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard, omdat hij ziek was de keuze heb gemaakt om wijzigingen in de planning, die ik van collega’s door krijg, te verwerken in een voor mij goed bedoeld handig overzicht.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik zonder overleg met hem ongevraagd dit initiatief heb genomen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik naar aanleiding van mijn initiatief veronderstel dat hij de keuze heeft gemaakt om te stoppen met de planning.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik in mijzelf oordeel omdat ik zijn beslissing ervaar als onverschillig.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik veronderstel als het mijn collega niet zint, omdat ik denk dat het hem niet zint dat ik door middel van mijn overzicht wat ik hem mail aan hem wijzigingen doorgeef in de planning naar aanleiding van zijn reactie denk dat mijn initiatief hem niet zint en dat hij daarom (volgens mijn aanname en denken) zijn keuze’s maakt en vervolgens denk als het hem niet zint ‘dan gooit hij het bijltje erbij neer’ is onbereikbaar voor overleg en zonder verdere uitleg van zijn keuze ontloopt hij zijn verantwoordelijkheid.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik de actie van de planner veroordeel, hier mijn woorden aan toeken, en omdat ik denk dat hij zonder verdere uitleg van zijn keuze van mening ben dat hij zijn verantwoordelijkheid ontloopt, omdat ik mij niet realiseer zie en begrijp dat ik van hem verlang dat hij zich aan mij moet verantwoorden voor zijn besluit en verwacht dat hij aan mij verantwoording moet afleggen waarom hij stopt met de planning.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard zodra ik van  mening ben dat het hem niet zint te denken dat hij zijn verantwoordelijkheid ontloopt.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik van een ander verlang dat hij verantwoording moet afleggen aan mij voor de keuzes die hij/zij/de ander maakt.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik van anderen verlang dat zij voor hun keuzes aan mij verantwoording verschuldigd zijn.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik van anderen verlang dat zij verantwoording afleggen aan mij. Als en wanneer ik verlang dat anderen hun keuzes aan mij moeten verantwoorden, Stop en Adem. Ik realiseer mij zie en begrijp als mensen keuzes maken die mij niet zinnen dat ik verlang dat zij zich daarvoor moeten verantwoorden omdat ik een andere mening heb die niet aansluit bij deze keuzes.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard als mensen keuzes maken die mij niet zinnen dat ik verlang dat zij zich daarvoor aan mij moeten verantwoorden omdat ik een andere mening heb die niet aansluit bij de keuzes van de ander(en).

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard te denken dat mijn mening beter is als anderen keuzes maken die niet overeenkomen ‘rijmen’ met de keuze die ik voor ogen heb.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik verlang dat anderen zich aanpassen aan en conformeren met de opvattingen die ik voor ogen heb en zodra zij hier van afwijken van mening ben dat zij mij en mijn keuzes niet respecteren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik een doordrammer ben als ik vasthou aan keuzes die ik voor ogen heb waarvan ik denk ‘zo moet het en niet anders’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik denk dat mijn keuzes heilig zijn in relatie tot keuzes die anderen maken waardoor ik mij realiseer zie en begrijp dat ik bijdraag aan afgescheidenheid en conflict in mijzelf, hetgeen ontstaat door de mening die ik voor ogen heb omdat ik van mening ben dat mijn keuze beter is dan die van een ander.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat mijn mind denken mij toestaat dat ik de mening ben en mijzelf toesta dat ik anderen bekritiseer en veroordeel omdat mij realiseer zie en begrijp dat ik hen mijn zin/wil/mening wil opleggen en doordrijven ten koste van de mening van een ander.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik niet zie, mij niet realiseer en begrijp dat het verschil van mening wat ik projecteer op de ander het verschil van mening is in mijzelf wat ik niet eerder onder ogen kwam.

Oeps…..  

Advertenties

Dag 450 Mr. Me Selfish 2

Kort geleden kreeg ik een email bericht van een collega die voor ons team de planning verzorgd. Ik had hem kort daarvoor in een voor mij overzichtelijk format wijzigingen toegestuurd. Naar aanleiding van dit schema reageerde hij in mijn ogen agressief met de opmerking ‘ja maar ik verzorg toch de planning!?’ Want volgens hem verwacht hij van mijn collega’s dat zij rechtstreeks hun wijzigingen aan hem moeten doorgeven. Dus niet via mij. Omdat hij ziek was heb ik de wijzigingen verwerkt in een handig overzicht. Zonder overleg met hem heb ik ongevraagd dit initiatief genomen. Naar aanleiding van mijn initiatief heeft hij de keuze gemaakt om te stoppen met de planning.

Mijn oordeel: zijn beslissing ervaar ik als onverschillig. Want als het hem niet zint gooit hij het bijltje erbij neer, is niet bereikbaar voor overleg en zonder verdere uitleg van zijn keuze ontloopt hij zijn verantwoordelijkheid.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik de keuze van de planner veroordeel en zijn beslissing ervaar als onverschillig omdat ik denk ‘want als het hem niet zint gooit hij het bijltje erbij neer en is onbereikbaar voor overleg.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik zijn gedrag veroordeel en aan zijn manier van handelen de consequentie/gedachten verbind, zonder hem persoonlijk gesproken te hebben over de reden van zijn besluit, dat ik zijn gedrag als negatief ervaar, omdat hij volgens mij zonder verdere uitleg van zijn keuze zijn verantwoordelijkheid ontloopt.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik van hem verlang dat hij zijn besluit toelicht, en dat ik zonder zijn uitleg, wat ik van hem verwacht, mijn oordeel op hem plak.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik aan de reactie van de planner de consequentie verbind dat hij agressief reageert ‘omdat ik naar aanleiding van een wijziging in de planning ’ denk dat de planner mijn hulp bereidheid niet waardeert, omdat in mijn ogen, innerlijk zijn reactie, zoals in mijzelf aanvaard en toegestaan, agressief overkomt. Als en wanneer ik innerlijk ervaar dat de reactie van een ander op mij agressief overkomt, Stop en Adem.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik naar aanleiding van de reactie van de planner denk dat mijn inzet niet gewaardeerd wordt. Als en wanneer ik denk dat dat mijn inzet niet gewaardeerd wordt, Stop en Adem.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik naar aanleiding van de agressieve reactie van de planner denk dat mijn gedrag afwijkend is, omdat de planner in mijn ogen agressief reageert waardoor ik denk dat ik voor mijn inzet bestraft wordt. Als en wanneer ik mijn inzet veroordeel, Stop en Adem.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard te denken dat de planner agressief werd door mijn ongevraagde hulpaanbod.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard te denken als ik ongevraagd mijn hulp aanbied associeer met ongehoorzaamheid.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik hulpbereidheid verwar met afwijkend gedrag.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik hulpbereidheid ervaar als ongehoorzaamheid, waardoor ik denk dat anderen mijn initiatief en hulpbereidheid veroordelen, zodra anderen anders reageren dan wat ik verwacht, omdat ik mij op dat moment niet realiseer, zie en begrijp dat ik denk dat zij mijn hulpbereidheid veroordelen, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ik mijn hulpbereidheid en ongevraagd initiatief veroordeel, wat mij onzeker doet voelen binnenin mij. Als en wanneer ik mij onzeker voel omdat ik mijn gedrag veroordeel, Stop en Adem.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard te denken dat ik door mijn negatieve zelfoordeel afwijk van anderen zodra zij mijn behulpzaamheid niet positief interpreteren, omdat ik mij niet realiseer, zie en begrijp dat als hun reactie afwijkt van wat ik van binnen verwacht, vervolgens denk ‘ik ben fout/ongehoorzaam’. Als en wanneer ik mijn ogen geen positieve bevestiging krijg wat mij onzeker maakt, Stop en Adem.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik anderen verantwoordelijk maak voor de reactie die ik innerlijk ervaar, als zij een – in mijn ogen – andere betekenis toekennen aan mijn initiatief en ongevraagd hulpaanbod.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijn ongevraagd hulp aanbod associeer met ongehoorzaamheid en dat ik verantwoordelijk ben dat mijn gedrag bij de ander agressie kan uitlokken, omdat ik als kind veronderstelde dat ik verantwoordelijk en schuldig was voor de reactie van mijn vader.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard te denken als ik mij schuldig voel en verantwoordelijk voor de reactie van een ander, omdat ik ongevraagd mijn hulp aanbied, mij realiseer zie en begrijp dat ik mijn gedrag vergelijk met ongehoorzaam gedrag wat agressie/straf veroorzaakt, zoals ik dit als kind in mijzelf heb aanvaard en toegestaan naar aanleiding van de reactie van mijn vader nadat ik ongevraagd mijn hulp heb aangeboden waarop hij vervolgens agressief reageerde.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik hulp bereidheid vergelijk met afwijkend gedrag omdat ik denk dat mijn initiatief aanleiding was/is voor de reactie van een ander.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik denk dat mijn ongehoorzaamheid aanleiding was/is voor de reactie van een ander.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik denk dat mensen onbetrouwbaar zijn als zij niet eerlijk hun excuus aanbieden.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard te denken als mensen niet eerlijk hun excuus aanbieden denk dat zij/deze mensen onbetrouwbaar zijn en niet betrokken bij mijn welzijn.’

Hieruit positief voortkomend:

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard te denken dat mensen betrouwbaar zijn en niet vreemd als zij eerlijk en oprecht hun excuus aanbieden.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard te denken als mensen excuus aanbieden dat dit voor mij betekent dat zij betrouwbaar zijn.

Zelfcorrectie

Ik realiseer mij zie en begrijp dat de planner zelf wijzingen wil verwerken in de planning en dat hij deze informatie rechtstreeks wil ontvangen en niet via mij.

Ik stel mijzelf ten doel dat ik bij hem informeer tijdens een persoonlijk gesprek wat hij exact bedoeld met rechtstreeks en niet ‘via-via’ communiceren.

Ik stel mijzelf ten doel omdat ik onder overleg met de planner ongevraagd initiatief heb genomen om tijdens een persoonlijk gesprek te achterhalen waaraan mijn collega behoefte heeft en beter af te stemmen hoe wij onderling effectief informatie uitwisseling op elkaar kunnen afstemmen.

Dag 449 Mr. Me selfish

Ik realiseer mij dat ik in contact met mensen vaak opmerk dat zij naar aanleiding van een email of whatsapp bericht het contact met mij verbreken. Ik kan het moeilijk verteren als ik niet weet wat hiervoor de aanleiding is. Met name dit laatste houd mij bezig.

In relatie tot dit bewustzijn realiseer ik mij het woord kritiek. Ik heb kritiek op de keuze van anderen als zij mij niet het waarom van hun keuze toelichten/verklaren. Ik reageer niet onmiddellijk, neem de tijd om mijn gedachten te onderzoeken en mijn eerste reactie adem ik door en schiet niet gelijk in de verdediging. Tóch komt het woord kritiek in mijn mind/bewustzijn bovendrijven.

Ik realiseer mij zie en begrijp dat ik mij afhankelijk maak van iets anders buiten mij – ‘geen reactie op mijn berichten/vraag’ – mij verteld -‘wie ik volgens anderen moest zijn’ – want ik ervaar innerlijk de energie van kritiek naar aanleiding van mijn berichten waarop geen tegen bericht volgt -. Eigenlijk zou ik dankbaar moeten zijn dat ik deze energie gewaar wordt. Maar zo vervolg ik in mijn mind zonder tegenbericht weet ik tóch niet ‘hoe ik mij anders, beter, duidelijker kan uitdrukken?’.

De doodse stilte die volgt naar aanleiding van mijn bericht/vraag resulteert in verwarring. Dit maakt mij onzeker en radeloos omdat ik in de veronderstelling ben dat ik welgemeend en oprecht mijn bedoeling communiceer. Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik vervolgens denk dat de persoon kritiek heeft op mijn bericht/vraag want mijn vraag wordt genegeerd.

Wat ik mij ook realiseer, als ik berichten ontvang die mij niet aanstaan, dat ik óók vaker niet reageer. Oeps.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard ‘dat wat ik moeilijk kan verteren mijn reactie is’, mijn reactie betreft naar aanleiding van berichten, die mij niet aanstaan, omdat ik verlang dat de boodschap mij moet aanstaan, en zo niet, de boodschap en boodschapper negeer, en vervolgens niet reageer.

Kritiek volgens het beeld dat het woordenboek schetst: het noemen van fouten ‘jij hebt altijd alleen kritiek op mij’. Kritiek leveren ‘zeggen wat fout is’. Aanwijzing van gebreken, afkeuring.

Met kritiek bedoelt men de beoordeling van een bepaalde toestand, door deze aan bepaalde criteria, waarden en normen te toetsen. Wanneer iemand kritiek levert, betekent dat, dat hij een bepaald gedrag, een beslissing, instelling, prestatie of gegeven niet zomaar accepteert, maar het naar zijn maatstaven beoordeelt. Kritiek kan betrekking hebben op ieder aspect van het leven. Bij persoonlijke kritiek staat de betreffende persoon centraal. De kritiek richt zich op bepaalde uitlatingen en gedragswijzen van de ander.

Door kritiek te leveren wil men de betreffende persoon op iets attent maken en hem ertoe bewegen van instelling of gedrag te veranderen. Maar kritiek kan ook bedoeld zijn om de andere persoon te kwetsen en te vernederen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik gewend raakte aan mijn beeld wat ik voor ogen had ‘mensen vinden mij niet aardig’ en als zij mij niet aardig vinden hebben zij kritiek op het beeld dat ik voor ogen heb.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik naar aanleiding van mijn beeld als de reactie van mensen mij niet aanstaan, hen niet aardig vind en denk ‘dan hebben zij kritiek op mij’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard als mensen anders reageren dan wat ik van hen verlang, innerlijk de gedachte heb aanvaard ‘ er is iets mis bij die ander’ want zij erkennen mijn behoeften naar erkenning en aardig zijn niet en daarom waarderen zij mij niet.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mensen waarvan ik denk dat zij mij niet aardig vinden, van hen verlang dat zij mij wel waarderen om wie ik ben.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik kribbig reageer als anderen geen aandacht hebben voor mij omdat ik een negatief beeld heb van mijzelf.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard als mensen niet aardig zijn voor mij en wel aandacht hebben voor anderen c.q. hun behoeften, dat ik hen veroordeel.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik in mijzelf naar redenen zoek waarom anderen mij niet bewonderen en anderen wel.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik verlang dat anderen verantwoording afleggen over het waarom van hun keuze om mij geen aandacht te schenken.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik teleurgesteld ben in mensen zodra zij richting geven aan hun agenda.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik de keuze van mensen betwijfel als zij kiezen voor hun activiteiten mij niet realiseer zie en begrijp dat ik van hen aandacht verlang.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik geïrriteerd raak bij de gedachte dat zij geen tijd hebben voor mij.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik naar aanleiding van hun keuze in mijzelf de energie van irritatie en boosheid ervaar en ondanks mijn irritatie en boosheid toch eis dat men tijd vrij maakt voor mij.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik irritatie en boosheid ervaar, ontstaat omdat ik niet oprecht geïnteresseerd ben in de motivatie van de ander, omdat ik alleen oog dat mijn verlangen naar aandacht wordt vervuld.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik gedrag van anderen ervaar als onhebbelijk omdat ik niet de aandacht krijg die ik verwacht.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat mijn behoeften aan aandacht resulteert in egocentrisme omdat ik mij niet verplaats in de ander.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik aardig, vriendelijk en ‘vasthoudend’ blijf omdat ik hoop dat zij hun interesse in mij niet verliezen omdat ik nastreef dat mensen aandacht schenken aan mij en zodra ik deze aandacht niet krijg mijn interesse in de ander verlies.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik van anderen verlang dat zij mijn onvervulde innerlijke mind behoeften vervullen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik de keuze van mensen om wel tijd te reserveren voor anderen negatief interpreteer en veronderstel ‘zij hebben geen aandacht voor mij.’

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik veronderstel dat mensen tijd en ruimte vrij moeten maken voor mij.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik de keuze maak dat ik nijdig wordt als mensen geen tijd en aandacht schenken aan mij en vervolgens gemaakte afspraken met anderen afzeg.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik reageer vanuit mijn mind veronderstelling ‘als’ zij geen tijd vrij maken voor mij ‘dan’ maak ik geen tijd vrij voor anderen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij aanpas aan mijn nijd, omdat ik denk dat anderen kiezen voor zichzelf vervolgens in mijzelf onbegrip ervaar en deze keuze (die ik denk) ervaar als kritiek en afwijzing van mijn behoeften. Als en wanneer ik een vraag heb en niet direct een antwoord krijg, Stop en Adem. Ik realiseer mij als ik via app. iemand iets vraag en niet gelijk antwoord krijg dat de ander mij negeert.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik denk ik wordt genegeerd. Als en wanneer ik zelfzuchtig geen rekening houdt met de agenda/ wensen van anderen, Stop en Adem.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik vaak een voorkeursbehandeling eis en als dit niet gebeurt, in mijzelf de energie van gekrenkt of ondergewaardeerd zijn ervaar.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik positieve aandacht opeis van anderen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat aandacht mijn mind beeld in stand houdt omdat ik mij afhankelijk maak van positieve bevestiging en aandacht van anderen, omdat ik mijzelf negatief beoordeel.

 

Dag 448 Suppress my needs.

Nadat ik ontdekte dat ik mijn behoeften onderdrukte vanuit mijn idee/statement ‘ik wil altijd aardig zijn voor anderen ‘ realiseer ik mij zie en begrijp dat mijn programmeertaal voortkwam uit mijn mind informatie c.q. aanname ‘ik ben niet aardig’.

In mijzelf heb ik ergens in mijn leven een verlangen en de noodzaak gemanifesteerd dat anderen mij aardig vinden. Ik raakte gewend aan het idee om te bedenken wat er bij anderen mis is/was als mijn behoeften ‘ik wil dat jullie mij aardig vinden’ niet werden vervuld. Sinds een aantal maanden heb ik contact met een vrouw. Naar aanleiding van een ontmoeting wil ik graag een vervolg afspraak met haar plannen. Volgens haar lukt dit niet omdat zij een druk leven heeft. Mijn ouders hadden vroeger een  café-bedrijf. Zij waren druk om het hun klanten naar hun zin te maken. Volgens deze klanten was het in de zaak van mijn ouders altijd gezellig was. Mijn ouders waren aardig en vriendelijk voor hun klanten.

Zij hadden nooit tijd voor mij maar wel aandacht voor de klanten. Als kind dacht ik altijd dat het hun plicht was (een ongeschreven regel/afspraak) om aandacht te schenken aan het welzijn van je eigen kinderen. Mijn ouders hadden geen oog en tijd voor mijn behoeften. Ik voelde mij tekort gedaan in mijn verlangen naar positieve bekrachtiging en aandacht voor mijn gevoelens en emoties die ik uit angst voor afwijzing van mijn behoeften (onvervulde verlangen naar positieve bevestiging) heb ingeslikt.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik in mijzelf naar redenen zoek waarom de vrouw geen tijd heeft voor mij.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik verlang dat de vrouw aan mij verantwoording aflegt over het waarom van haar keuzes.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik teleurgesteld ben in de vrouw omdat zij richting geeft aan haar agenda.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik de keuze van de vrouw betwijfel als zij mij verteld dat haar agenda volgeboekt staat met werk, tijd voor haar kinderen en vrienden, tijd voor gezellige activiteiten waarbij zij mij niet betrekt.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik geïrriteerd raak bij de gedachte dat zij een druk leven heeft en daarom geen tijd heeft voor mij.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik kritiek heb op haar keuze omdat zij wel tijd vrij maakt voor anderen en gezellige activiteiten en niet voor mij.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik naar aanleiding van haar keuze in mijzelf de energie van irritatie en boosheid ervaar omdat ik van haar eis dat zij óók tijd vrij maakt voor mij.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik irritatie en boosheid ervaar omdat ik denk dat zij niet geïnteresseerd is in mij want zij reserveert geen ruimte en tijd voor mij.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik haar gedrag ervaar als onhebbelijk omdat zij mij niet uitnodigt om aanwezig te zijn bij gezellige ontmoetingen met haar vrienden en haar kinderen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik haar keuze interpreteer alsof mijn aanwezigheid ongewenst is.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat mijn behoeften aan gezelligheid en aandacht door haar niet gerespecteerd wordt omdat zij mij niet uitnodigt.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik aardig, vriendelijk en ‘vasthoudend’ blijf omdat ik hoop dat zij haar interesse in mij niet verliest.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik innerlijk verlang dat mijn onvervulde behoeften aan externe aandacht, waardering, knuffels (affectie en positieve energie), mijn tekort (negatief) vervuld wordt en bevestigd wil zien door iets of door een ander.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik haar keuze om wel tijd te reserveren voor anderen negatief interpreteer en veronderstel ‘zij heeft wel aandacht voor haar behoeften en niet voor die van mij.’

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik veronderstel dat zij geen tijd en ruimte vrij maakt voor mij en wel voor anderen dit doet om mijn vasthoudendheid te testen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik haar keuze ervaar als afwijzing en vervolgens uit nijd gemaakte afspraken met anderen afzeg omdat ik reageer vanuit de energie van teleurstelling en jaloezie en achteraf denk ‘als’ zij geen tijd vrij maakt voor mij ‘dan’ maak ik geen tijd vrij voor anderen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard zodra mensen waar ik aandacht van verlang geen tijd hebben voor mij de keuze maak ‘dan’ heb ik óók geen tijd voor anderen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij aanpas aan de reacties en needs van anderen, dit ervaar als afwijzing van mijn behoeften, omdat zij kiezen voor hun behoeften, hun keuze ervaar als kritiek op en afwijzing van mijn behoeften en gevoelens.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij ongemakkelijk, onzeker en angstig voel als ik mijn behoeften kenbaar wil maken.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik aardig blijf en toegewijd aan de behoeften van anderen uit angst, die is ontstaan uit de polariteit: mijn verwachting dat ik ‘afwijzing van mijn behoeften (negatief) verwacht, waar ik naar erkenning (positief) van mijn behoeften verlang’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik participeer in de energie die ontstaat uit mijn beeld ‘vervulde en onvervulde behoeften’, ontstaan uit mijn interpretatie van ervaringen/herinneringen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik gedrag van mensen en gebeurtenissen geïnterpreteerd en van een ‘positief/negatief’ label heb voorzien.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik in mijzelf positief en negatief geladen energie onderdruk, als vervulling van en in relatie tot mijn positieve en negatieve verwachtingen/verlangens, behoeften van mijn mind vervuld wilde zien, in relatie tot gebeurtenissen of mensen geïnterpreteerd en waargenomen, waardoor de energie van deze ervaringen/herinneringen, in relatie tot gebeurtenissen en mensen in hier, als toen, getriggerd worden.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik in mijzelf zowel positieve en negatieve energie onderdruk hetgeen zichtbaar wordt in relatie tot gebeurtenissen en mensen in mijn leven.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik de keuze van de vrouw ervaar als desinteresse, ervaar als negatief en afwijzing van mijn onvervulde behoeften.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik haar keuze niet respecteer en veroordeel omdat zij geen prioriteit geeft aan een ontmoeting met mij.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik denk dat ik onbelangrijk ben omdat zij aandacht heeft voor anderen en niet voor mij.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik angstig ben om mijn behoeften kenbaar te maken omdat ik het risico loop dat haar interesse voor mij zal uitdoven, omdat ik rekening houdt met het feit dat haar antwoord afwijkt van mijn verlangen naar haar aandacht.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik denk dat zij niet oprecht geïnteresseerd is in mij omdat mijn verlangen naar aandacht door haar niet wordt beantwoord.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik in mijzelf getriggerd wordt door haar niet uitnodigende gedrag, wat ik ervaar als koel, kil en afstandelijk.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik de keuze maak dat ik ondanks mijn interpretatie van haar gedrag toch vasthoudend, vriendelijk en aardig blijf.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat de energie van mijn onvervulde behoefte mij triggert, mij realiseer dat ik van haar verlang dat zij haar koele afstandelijke gedrag omzet in positieve daden en mij wel uitnodigt om aanwezig te zijn bij gezamenlijke activiteiten die zij onderneemt met haar vrienden.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik geïnteresseerd blijf in deze koele afstandelijke vrouw.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard als ik mijn aardig zijn projecteer gelijktijdig de energie van schuldgevoel ervaar ‘omdat ik haar keuze niet respecteer als zij tijd maakt voor anderen.’

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik egoïstisch reageer als zij tijd maakt voor anderen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik in mijzelf de energie van schuldgevoel en egoïsme manifesteer omdat ik weet wat er in mij omgaat ten opzichte van haar keuze vanwege mijn geaccepteerde en toegestane onzekerheden die ontstaan uit mijn veronderstelling ‘ zij heeft geen tijd ingepland voor mij.’

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik denk dat zij oog heeft voor anderen en daardoor niet voor mij.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijzelf toesta dat ik in mijzelf de energie van afwijzing ervaar en veronderstel dat mij dit door een ander wordt aangedaan. Als en wanneer ik haar verantwoordelijk maak voor mijn gevoel van afwijzing, stop en adem.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik aardig blijf om mijn tekort aan erkenning en waardering te verbergen, projecteer uit angst dat zij mijn tekort aan waardering opmerkt waardoor ik mij niet zelfverzekerd voel. Als en wanneer ik niet zelfverzekerd ben, stop en adem.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik gewaardeerd wil worden, uit angst om niet gewaardeerd te worden voor mijn bijdrage, een zelfonoprecht beeld van aardig zijn projecteer. Als en wanneer ik een zelfonoprecht beeld van aardig willen zijn projecteer, stop en adem.

Ik realiseer mij zie en begrijp dat ik een beeld van aardig zijn op haar projecteer omdat ik niet de energie van afwijzing maar in mijzelf de energie van waardering, erkenning of knuffels (affectie) wil ervaren.’ Ik realiseer mij dat ik aardig ben uit angst voor afwijzing van mijn behoeften.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik door aardig te zijn in mijzelf het tekort aan waardering, erkenning of knuffels (affectie) wil compenseren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard zodra mijn aardigheid onbeantwoord blijft de ander vervolgens bekritiseer of negeer. Als en wanneer ik bij gebrek aan positieve aandacht (waarnaar ik verlang) de ander negeer, stop en adem.