Dag 108 Zelfcorrectie ‘betrouwbaarheid’.

 

Tijdens een gesprek met X heb mijn leerdoel om anderen te durven vertrouwen zodat ik weer een betrouwbare relatie kan opbouwen open en eerlijk besproken. X Heeft mij de toezegging gedaan nadat ik toelating heb gedaan voor de opleiding dat X mij zal contacten. Deze opleiding wil ik combineren met een stageplek waar X werkzaam is.Ikzelf ben verantwoordelijk voor mijn initiatief waarop ik zelfcorrectie toepas. 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik erken na mijn toelating ikzelf niet gebeld heb. 

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat dit een bewuste keuze was. 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik heb gewacht om te onderzoeken of X mij zou bellen.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik mijn controle en verantwoordelijkheid om mijn vrijwilligers plek te behouden weggeef. Ik zal zelf initiatief moeten nemen en de toezegging en gedrag van anderen voor mijn handelen niet meer verantwoordelijk maken.

Flag-point the pattern for yourself  when and as I see myself dat ik anderen onderzoek en bewust test op betrouwbaarheid, I stop and breathe.
I realize that door mijn participatie in het Controle Betrouwbaarheid Karakter ik mezelf verhinder, afwacht en mezelf ondermijn en geen eigen initiatief onderneem om te bellen, de verantwoordelijkheid buiten mezelf neerleg. Ik heb zelf toegestemd om betrouwbaar te zijn aan mezelf (nog) niet te onderhouden en te doen in mijn wereld en realiteit, waardoor ik aanvaard dat ik mezelf verhinder om zo effectief te zijn als waartoe ik in staat ben.

I commit myself dat ik zelf verantwoordelijkheid ben voor mijn welzijn en daarom zelf contact zal moeten op nemen met mensen en organisaties. Waaruit naast mijn betrouwbaarheid, enthousiasme en initiatief blijkt. Daarnaast maak ik me niet langer afhankelijk van het initiatief van een ander. Hierdoor voorkom ik onnodige teleurstelling. Toegevoegde waarde van mijn inzet is dat ik vermijd om kritiek uit te oefenen op mezelf en anderen. Door dit commitment daadwerkelijk te Leven ben ik verantwoordelijk voor eenheid en gelijk Leven voor alle Leven.

Dag 107 DE BESTE

Alweer geruime tijd onderzoek ik grondig wat het voor mezelf betekent om zelf ‘verantwoordelijk mens te zijn’. 
Ik doe dit onderzoek omdat ik geïnteresseerd ben naar mijn reacties op de wereld om me heen. 
Als gevolg van mijn zelfontdekking observeer ik de manier waarop ik beweeg omdat ik naast nieuwsgierigheid naar mijn reacties op gedrag van anderen Zelfverantwoordelijk ben voor mijn reacties als in gedachten gevoelens en emoties. Ik aanvaard en sta mezelf toe dat ik hiervoor dus ZELF verantwoordelijk ben. Ik koppel me ergens aan verbinden aan MOET en dwang. Omdat ik Zelf kies vertaal ik MOET naar een uitdaging en zal overwegen om me wel aan de verklaringen te wijden.

Omdat ik het een uitdaging vind om me ergens aan te verbinden, bijvoorbeeld me verbinden en richting geven volgens de Desteni verklaringen zoals eerder al beschreven, pas ik hierop vandaag Zelfcorrectie toe.

Ik vergeef mezelf als in mezelf toegestaan en aanvaard heb de gedachte dat ik deze verklaring zie als een vorm een richtlijn waardoor ik deze lijst ervaar als een verantwoording afleggen controle model waarop ik aangesproken kan worden en dien te volgen alsof mijn betrouwbaarheid hieraan getoetst kan worden.



Dag 106 Zelfonoprecht corrigeren effectief zijn.

Hier is een voorbeeld hoe Zelfverbindende en Zelfcorrigerende Uitspraken te baseren op een specifieke Zelfvergeving. Tijdens een gesprek observeer ik mijn gedachte. Ik concludeer dat ik-Zelf deelnemers adviseer. Ik ervaar mezelf als adviseur / autoriteit / betweterig / redder. 
Ik realiseer me dat in mijn uitspraak onbewust nog opgeslagen ligt mijn wil om te veranderen. Deze verandering baseer ik op het feit dat door mijn eigen verandering ik zelfoprecht ben waardoor ik mezelf in relatie tot anderen zie. Mezelf als in anderen waarneem ik mijn voorbeelden kan veranderen. Voorbeelden waaruit ik mezelf vanuit vrijwillige keuze kan veranderen. Wat ik zelf niet wil: ongevraagd advies krijgen van anderen moet ik als advies / wens / behoefte / intentie anderen niet voorschrijven. 
Deelnemer B geeft antwoord op een vraag van deelnemer A. Vervolgens krijgt B van A het advies hoe B tijdens een vergelijkbare gebeurtenis ‘HET BESTE’ kan handelen. Alsof HET BESTE de uitgesproken manier is om te reageren. Het beste voor iedereen kan allen bereikt worden als mensen zelf kiezen……om de issues in hun leven te onderzoeken. Daaraan mag men geen dwang toevoegen.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben aan de gedachte ‘DE BESTE’ automatisch koppel / verbind betweter gedrag waardoor irritatie als in mezelf ontstaat waaruit ik fysieke klachten genereer.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb om tijdens een gesprek mijn gedachte dat deelnemer A deelnemer B woorden in de mond legt heb uitgesproken vanuit mijn gedrag dat deelnemers zelf de antwoorden op hun vragen moeten onderzoeken alvorens te reageren. 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben in mijn rol van redder de ander ongevraagd wil ondersteunen.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mezelf te typeren als betweter omdat ik anderen wel wil ondersteunen en dat als voorbeeld vanuit Zelfoprecht mijn verhaal delen ook doe.

Als en wanneer ik de volgende keer MEZELF vanuit mijn observatie gedrag waarin ik niet wil reageren als Adviseur en WEL wil reageren, dan stop ik en adem.


Ik realiseer me dat mijn participatie in het Adviseur Karakter mezelf verhindert om consciëntieus te zijn als observator en deelnemer waarin ik vanuit mijn afwachtende houding wil handelen en mezelf heb toegestemd om mijn Adviseur Karakter te onderhouden en toe te passen in mijn wereld en realiteit, en dus mezelf verhinder om zo effectief te zijn als waartoe ik in staat ben.

Ik stel mezelf ten doel om er zeker van te zijn dat ik alvorens over te gaan tot reageren en advies gedrag eerst mezelf tot de orde roep zodat ik in staat ben om me te houden aan mijn observator / afwachtende rol als overeenkomst met mezelf die ik heb gemaakt en wil participeren als consciëntieus Zelfoprecht zijn.

Dag 105 Taai

De laatste dagen heb ik verzuimd om mijn dagelijkse blog te schrijven. Ik ben fysiek wel volop bezig om een geschikte stageplek te organiseren. Ik ben aan les 5 begonnen van de DIP LIGHT cursus en zal hierop morgen verder gaan.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben de gedachte ik schrijf mijn dagelijkse blog niet omdat ik de les nog niet voldoende heb doorgelezen waardoor ik mijn blog niet geschreven heb omdat ik me goed wil voorbereiden.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben verzuimd te hebben om mijn dagelijks blog te schrijven.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat in het verleden laconiek ben geweest in het naleven van afspraken. 
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik door mijn laconiek zijn ook onverschillig was.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat door mijn onverschilligheid zelfonoprecht was waar ik spijt van heb.
Ik vergeef mezelf  dat ik toegestaan en aanvaard heb dat ik me vaak heb aangepast door een afspraak te maken die ik niet nakwam omdat ik deze te snel heb toegezegd. 
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik door mijn kritische houding ten aanzien van het naleven van mijn afspraken merk dat anderen kritisch reageren op mij.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik zelf de criticus ben die oordeelt over hoe ik anderen bejegen
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik door mijn onverschilligheid niet standvast was en dat nu wel ben en nieuwe uitdagingen aanga waarin ik initiatief toon ten aanzien van het vinden van een geschikte stageplek.

Dag 104 Verwachtingen

Ik weet dat in mezelf een verwachting creëer als voorwaarde waardoor ik kritisch ben op de activiteiten die ik onderneem.Als gevolg hiervan wil ik bij voorkeur alles weten van het onderwerp.Practisch gezien wil ik het liefst elke dag oefenen en me grondig voorbereiden en in het onderwerp verdiepen.

Ik ga over het onderwerp lezen en op het internet zoeken naar relevante info. Want ik verwacht van mezelf dat ik goed voorbereid ben zodat ik door niemand onderuit gehaald kan worden omdat iemand kritiek levert of een afwijkende mening / inzicht heeft waardoor ik aan mezelf ga twijfelen en in mezelf als reactie op de bijdrage van de ander denk ‘ alsof ik er niet toe doe en me niet gezien voel’.Wat er in feite als in reactie in mezelf gebeurt is dat ik de criticus ben die de bijdrage van een ander als automatische reactie in eerste instantie benoem vanuit mijn beleving / herinnering als afwijzing op mijn bijdrage, waarop ik mezelf figuurlijk omderuit schop en ondermijn. Want vroeger in de speeltuin gebeurde dit ook. De andere jongens begonnen hierop te lachen waardoor ik me afgwezen voelde en niet serieus genomen. Hierdoor werd ik angstig en verloor een deel van mijn spontaniteit. Zo dacht ik. Als anderen dan iets aandragen vanuit een positieve intentie omdat zij het volgens zich zelf goed bedoelen ben ik kritisch en wantrouwend. Hierop ga ik de ander checken en ben kritisch waaruit mijn negatief geladen reactie uit angst ontstaan. Mijn automatische reactie wordt niet veroorzaakt door de gebeurtenis maar door de gebeurtenis als in mezelf geactiveerd. Ik ben zelf verantwoordelijk. 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben de gedachte dat als in onvoorbereid een nieuwe situatie tegemoet treedt ik in deze gedachte participeer angst en onzekerheid ontwikkel waarop ik wil vluchten als strategie om te overleven. De spanning die hieruit ontstaat voel ik als pijn klacht in mijn linkeronderbeen en knie. 

Waar ik op aan wil sturen is een gezonde relatie met mezelf aangaan. Zodat ik minder moeilijk en kritisch ben zodat ik onbevangen kan zijn. Ik stel mezelf ten doel dat ik een gezonde relatie met mezelf wil aangaan. Ik weet inmiddels dat mijn gedachte, gevoelens, emoties en gewoontes binnen mezelf existeren als reactie op anderen, een gebeurtenis of als gedachten die uit mijn onbewuste bewust worden.De gebeurtenis is nooit verantwoordelijk voor mijn reactie die door de gebeurtenis wel geactiveerd kan worden.


Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben de gedachten dat mensen die ik lief heb mij toch zullen verlaten.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben de gedachten dat mensen waarmee ik een relatie aanga onbetrouwbaar zijn.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben het uitgangspunt dat mensen mij verlaten en ik alleen achter zal blijven.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik om deze reden mensen wil controleren en vast wil klampen. Het liefst wil ik hen in een doosje stoppen en bij me steken zodat zij altijd bij me zijn.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebbend at door dit gedrag de consequentie is dat ik mensen wegduw.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat door in mijn gedrag en mind te participeren ik als in mezelf negatief geladen energie produceer in de vorm van boosheid en felheid in mijn reactie.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik in mezelf aanvaard heb dat ik verantwoordelijk ben voor gedrag van anderen waaruit ik een schuldcomplex heb ontwikkelt waaruit gedrag dat destructief was waaruit angst, schaamte en spijt is ontstaan naast wrok gevoelens.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebbend at ik op momenten dat ik als kind steun moest ontberen als strategie angst heb ontwikkelt omdat mijn opvoeders wegliepen. Uit angst heb ik mensen die ik wil vertrouwen de angst om me te binden en om mensen te wantrouwen ontwikkelt.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik als strategie binnen mijn mind als gedachte heb ontwikkelt dat mensen me zullen kwetsen als ik help zij mij misbruiken.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik een muur van wantrouwen heb opgebouwd  waarachter ik me verschans om mezelf te beschermen, mensen wegduw en hen niet dichtbij lat komen.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik de bedoelingen van anderen wantrouw en geneigd ben het ergste te denken.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat mensen die van me houden me zullen verraden of bedonderen waardoor ik me in feite niet openstel voor een ander.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebbend at door me niet open te stellen voor een ander maar doe alsof en er vanzelfsprekend vanuit ga dat de ander dit wel zal aanvoelen en begrip ontwikkelt.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben door me niet te openen voor de ander ik hen wegduw en ongelijkheid creëer.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik ongelijkheid creëer in relatie tot anderen door binnen intieme relaties een typetje te zijn die al snel ontmaskerd wordt waarop de relatie door de ander verbroken wordt.


Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te heb uit observatie typetjes voorbeeld als mind in mezelf als voorbeeld heb overgenomen ‘typetjes’ waarvan ik afhankelijk was. Ik aanvaard en sta mezelf toe dat ik hen onvoorwaardelijk vergeef en mezelf vergeef dat ik deze voorbeelden in mezelf als voorbeeld heb toegestaan zoals blijkt uit mijn houding en handelen.

Dag 103 Fysiek en verbaal geweld.

De laatste dagen circuleren er op facebook gewelddadige filmpjes van mensen die zich het recht toe eigenen om anderen in elkaar te schoppen. Letterlijk van achteren een meisje dat door een jongen onderuit werd geschopt. Daar ben ik van geschrokken. Ik vind het walgelijk. Naast fysiek geweld kwam ik gisteren X weer tegen. In ons gesprek werd ik door X vals beschuldigd. Volgens X wijk ik af van de essentie. En daarbij volgens X geef ik hem ongevraagd feedback omdat ik een voorbeeld aandraag dat aansluit bij het thema. Tijdens zijn verhaal geef ik een voorbeeld van mezelf dat aansluit bij het thema. Door de beschuldiging van X krijg ik woorden: ongevraagd, vanzelfsprekend en alsof ik bewust ben van zijn gedachten en X dat ik X bewust en moedwillig kwaad wil doen. Door te participeren in de woorden van X noem ik X een irritant Menke (persoon). Later kom ik X weer tegen waarop X mij beschuldigd met het argument dat ik bewust ruzie wil maken omdat ik ongevraagd een voorbeeld aandraag en X negeer. Alsof ik X bewust ondermijn en zijn integriteit aantast. Nou nou. Door in deze voorbeelden te participeren merk ik aan mezelf dat geweld zowel fysiek als verbaal mijn raakt.


Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik als in mijn gedachten als woord bewust vanuit mijn innerlijk gewaarzijn X ongevraagd ondermijn.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik als in mijn gedachten als woord bewust vanuit mijn innerlijk gewaarzijn X als vanzelfsprekend kan weten dat ik X ondermijn in zijn integriteit.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik als in mijn gedachten als woord bewust vanuit mijn innerlijk gewaarzijn X alsof ik X bewust negeer en X moedwillig kwaad doe.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik als in mijn gedachten als woord bewust vanuit mijn innerlijk gewaarzijn X moedwillig kwaad wil doen omdat ik niet bewust ben de gedachten van X en dit onmogelijk waar kan zijn.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat door te participeren in de woorden van X in onze tweede ontmoeting ik me bedreigd voel en mij in integriteit door negatief geladen energie aangetast voel in mijn veiligheid.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik in het verleden mezelf veroordeelt heb in mijn integriteit alsof ik het niet waard ben om veiligheid te ervaren in het contact met mensen. Ik erken dat ik fysiek en verbaal geweld tegen anderen afkeur.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebbend at ik fysiek en verbaal geweld in mensen afkeur omdat ik niet voldoende informatie heb over hun beweegreden.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebbend at ik in mijn onbegrip X beschuldig als irritant Menke. Door in deze woorden te participeren ontwijk ik X en ben niet meer beried voor verder gesprek en dialoog.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik mijn keuze om het gesprek te beëindigen niet goed keur.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik in dat moment een keuze heb gemaakt en X het voorstel heb gedaan wat X bedoelt met ruzie maken en X het voorstel heb gedaan om het wat er speelt te bespreken.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik de betekenis van woorden automatisch koppel aan agressie en me daarom afzonder waarop X zich afgewezen voelt.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik in het verleden de mind reacties van anderen op mijn integer handelen als van mezelf in mezelf heb toegestaan alsof het mijn verantwoordelijk is dat anderen fysiek en verbaal geweld ongevraagd op onbewuste reacties van anderen mogen toepassen en hun frustratie uitleven.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik me aan anderen aanpassen in het verleden heb veroordeelt. In de situatie die ik als hierboven beschrijf heb ik me aangepast om de goede vrede te bewaren. Vanuit zelfbeheersing en doorademen heb ik deze situatie volwassen en beheerst doorleefd.


Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard dat ik als kind onderuit geschopt werd verbind aan deze situatie. Als kind heb ik me beschermt tegen geweld door mijn gezicht in het gras te drukken tijdens voetbal. Er werd door omstanders gelachen op deze actie en mijn gedrag waaruit ik schaamte heb ontwikkelt en de angst om me te verweren met geweld waarop ik me heb me aangepast aan deze situatie als overlevingstrategie. 

Dag 102 ‘Toegestaan – toestaan – Toe Ge Daan’.

Toegestaan – toestaan – toegedaan. Dat wat ik als in mezelf heb aanvaard als gedachten, emotie en gevoel heb ik mezelf als in mezelf Toe Ge Daan. Want tijdens een ontspannen gesprek

komt  X met het nieuws dat X wel weet waarom ik nog geen relatie heb. Onverwacht, verbaasd en nieuwsgierig beluister ik als in mezelf wat hij zegt. Benieuwd naar dat wat aan zijn mededeling in mij als bekende betekenis aanraakt. Dit onderzoek ik. Zijn conclusie als in X. Die is van X. Want zo vervolgd X ik merk dat jij een bepaalde agressie uitstraalt. Zo vervolgd X met een smile en voldaan, ‘door deze energie hou jij een vrouw op afstand’.X vervolgt zijn betoog want: ‘Dat wat iemand vanuit innerlijk gewaarzijn uitstraalt als vanzelf aantrekt uit zijn omgeving’. Mijn eerste reactie is verbazing. Alvorens over te gaan in reactie bedenk ik: ‘dus wat jij in jezelf ervaart dat benoem jij als een ervaring in mij’. X onderbouwd zijn argument: want als een mooie vrouw passeert zie ik je geregeld kijken. Volgens X schuilt daar iets achter.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik door mijn afhankelijkheid mijn gedachten aan toestemmen in dat wat anderen mij zeggen, hierin toestemmen, dat ik me afhankelijk maak van hun woorden dat ik vertaal naar gezag. Door te participeren in woorden als uit iemand als in mezelf aanvaard angst in mezelf ontstaat zoals in mezelf.

Mijn reactie die ik heb opgeslagen als informatie verkregen uit observatie en vertaald naar mijn waarheid door mijn eigen interpretatie. Mijn reactie bevat negatief geladen energie. Deze is ontstaan als afwijzing door gezag en autoriteit van een dominante vrouw. Die mijn instrueert zonder hoor en wederhoor en voorbij gaat aan mijn behoeften. Ik vraag aandacht voor mij behoeften waarop afwijzing volgt. Op mijn oprechtheid volgt afwijzing. Mezelf als op mezelf afstemmen, afgestemd zijn als in zelfoprecht zijn – spontaan en onbevangen zonder oordeel betekent voor mij mijn Zelfoprecht zijn zelf zijn. Deze staat van zijn – Zelfoprecht – heb ik voorzien van de informatie verkregen als uit afwijzing. Hieruit reageer ik automatisch op gebeurtenissen. Alvorens in reactie te gaan observeer en reflecteer ik mezelf in dit onverwachte gedrag van een ander als in mezelf. Door mijn reacties in relatie met anderen als in mezelf te aanvaarden – een reactie van mij zodanig ervaren / beoordelen – maak ik mezelf verantwoordelijk. Ik kan dit vervolgens beschrijven en vergeven. Deze macht heb ik. Ik pas dit toe waardoor ik in mijn kracht kom. Door oprecht te beschrijven kom ik terug bij Zelfoprecht handelen vanuit mijn innerlijke houding die Zelfoprecht is.

Eerlijk koppel ik aan oprecht, spontaan, onbevangen, zonder oordeel zijn, niet voorwaardelijk, geen vast staande interventie die als sociaal wenselijk of vanuit institutionalisering aan mij wordt opgelegd door een externe autoriteit- waaraan ik me dien te conformeren alvorens toestemming te krijgen. Deze regels en voorschriften maakt mensen tot robots die hun eigenheid ongedeeld mee nemen in hun graf. Hun eigenste ik ligt verborgen onder een grasmat. Begraven, bedolven onder voorwaarden. Uit deze weerstand ontstaat weer meer negatief geladen energie. Wat negatief geladen is als energie willen mensen in het algemeen zo snel mogelijk laten afvloeien. Ik ging mijn weerstand onderdompelen met steun van alcohol sussen, als uit aanpassing aan iets anders ontstaan. 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben de gedachten zodra ik toestemming krijg van anderen dat ik hierop mag bewegen.

Ik vergeef mezelf toegestaan, toestaan, toegedaan en aanvaard te hebben dat ik zoals anderen mij toestemmen ik mijn bewegen op ga afstemmen.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat bewegen op voorwaarde en hierin als in mezelf toestemmen mijn eigenheid ondermijnt.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben het reactiepatroon zodra ik afwijk van hun toestemming en ander gedrag vertoon volgt afwijzing mezelf afhankelijk maak en mij ongelijk zie ten opzichten van anderen.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik me verantwoordelijk maak voor ‘omdat zij zich door mijn reactie persoonlijk afgewezen voelen’.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat mijn reactie op mijn afwijkende gedrag volgt de opmerking: jij vind alles vanzelfsprekend deze reactie ervaar als een persoonlijk aanval.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben een persoonlijke aanval vertaal naar negatief geladen energie – emotie angst – die ik vervolgens ga sussen met alcohol.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat door deze opmerking ga ik twijfelen aan mezelf, mijn innerlijke woorden ik heb behoefte aan drank als reactie op een persoonlijke aanval. 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik met mezelf heb afgesproken dat als ik weer drink gefaald heb.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik alcohol automatisch ook verbind aan gezelligheid. Ik ervaar dit als voorwaarde waaraan ik dien te voldoen. Ik kan deze voorwaarde onderzoeken en bijstellen. Ik mag mezelf toestaan dat wat ik mezelf toesta ik dit weer kan vergeven als dit blijkt en ik dit nodig acht.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben ook als ik open mijn blog beschrijf en mijn beleving benoem dat ik risico loop dat ik op mijn ervaring en eerlijke beschrijving veroordeelt wordt. Als blijkt dat dit zo zou kunnen zijn dan wordt ik mijn blog veroordeelt door het innerlijke gewaarzijn van een ander. Als dit zo blijkt te zijn dan heeft mijn blog óók voor een ander zin gehad.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik denk dat mijn eerlijkheid veroordeelt kan worden. Eerlijkheid is een deugd als vanuit mijn zelfoprechtheid.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben de gedachten dat mijn zelfoprechtheid veroordeelt kan worden.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben veroordeling als absoluut te ervaren en dat ik dit heb toegestaan en aanvaard als veroordeling eigenlijk dient als zuivere informatie – als bron voor – om uit mijn zelf aanvaarde,  met toestemming,  als in mijn gedachten,  vervat als in woorden aanvaard,  benoem als veroordeling – te geraken. Ik gebruik veroordeling als zuivere informatiebron om eruit te geraken. Ik participeer in deze gedachten en hieruit ontstaan andere gedachten. Deze schrijf ik allemaal op. Tijdens het schrijven ontstaan er meer gedachten. Uit deze gedachten ontstaan weer gevoelens en emoties. Enz. Enz.


Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat mijn kansen geteld zijn als ik eerlijk ben. Er is altijd een volgende kans. Ik realiseer me dat op elke uitademing namelijk volgt een uitademing waarvoor ikzelf verantwoordelijkheid neem. In de tussenliggende episodes, daarbinnen vind mijn leven plaats. Zolang ik jankend en jammerend aan de zijlijn blijf staan, door te blijven reageren vanuit mijn automatische reacties op gebeurtenissen ga ik voorbij aan dat wat eronder ligt.

Dag 101 mijn angst toegestaan


Angst als in
mezelf toegestaan
Gisteren was ik tijdens een lezing mijn gedachten aan het observeren. Het thema van de lezing het pad van bevrijding en of zo’n pad bestaat. Sinds ik schrijf doe ik dit dagelijks en ik beschrijf hoe ik als mens zelfoprecht kan zijn in mijn bejegening naar mezelf toe. En wat ik denk en ervaar als emotie of gevoel ik dit vanuit mijn innerlijk uitstraal naar anderen. Bezinnen op dit innerlijk proces dat uiteindelijk het bevrijdende pad uit mijn mind blijkt te zijn.
Ik realiseer me dat ik mijn keuzes nog steeds afmeet vanuit een innerlijke stem die als in mijn gedachten tot me spreekt dat ik als ik geen toestemming krijg van anderen ik ga twijfelen aan mezelf en kans maak dat ik mijn keuze zal bijstellen. De spreekster die op een verhoging staat is streng in haar blik waarop ik angst voel. Alsof er op me neer gekeken word en me onderdanig voel. 
Na afloop werd er in een kring in andere ruimte verzameld. Omdat ik ietsje later deze ruimte binnen kwam overviel mij het gevoel door de mensen bekeken en dat ik door hen negatief geëvalueerd word. Door deze combinatiemix aan gedachten merk ik in mezelf op dat ik ging /ga dissociëren. Met tot gevolg dat ik zo snel mogelijk wil weg vluchten. Ik doe dit ook omdat ik geen behoefte had om mijn belevenis van tijdens de lezing te delen waarop ikzelf besluit  en negatief reageer. Daarom ga ik weg. Ik ga weg omdat wat ik ervaar me niet zint. In het verleden zo bedenk ik me bleef ik hangen in een situatie. Nu ga ik weg omdat ik dit zelf besluit.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben de gedachte dat als ik mijn mind onderzoek die afwijkt van anderen automatisch aanpas aan mijn aanpassing die als in mezelf hierop ontstaat.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik de angst voor kritiek alsof mijn afwijkende gedachte minder is dan die van een ander mezelf hierop negatief beoordeel alsof  dit door anderen gebeurt maar in mezelf plaats vind ik mezelf minderwaardig ten aanzien van anderen ervaar.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik om dit te verkomen dat mijn innerlijk gewaarzijn dit als waarheid ervaar waarop ik vervolgens wegga.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben de gedachte dat mijn afwijkende mind voor mij aanleiding is om mezelf negatief te evalueren.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik mezelf negatief evalueer en mezelf in een minderwaardige positie ten aanzien van anderen plaats.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben door te participeren in deze gedachten ik de controle over mijn handelen weg schenk aan mijn mind zoals ik doe door mijn eigen automatische gedachten waaruit de negatief geladen emotie angst ontstaat.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik om richting geven aan zelf heb verzuimd door de viertellen ademtechniek niet toe te passen.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben door angst voor het ronde gesprek te ontwikkelen ik hierin participeer en verantwoordelijk voor ben en mezelf leuke momenten met de groep ontzie omdat ik weet dat het vriendelijke mensen zijn.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik verzuimd heb om door te ademen en in HIER aanwezig te blijven vermijd. Ik vermijd mijn zinvolle bijdrage aan het groepsgesprek.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat na de lezing een van de deelnemers mij kameraad noemt en vraagt hoe het met me gaat waarop ik met wantrouwen reageer over de oprechtheid.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat de oprechtheid zoals ik dit interpreteer als van die ander mij aanzet tot twijfel over de waarde van de betekenis van woorden die anderen als belofte en ook als compliment als woorden spreken.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik streng ben en kritisch naar mezelf en mijn weg gaan beoordeel als negatief geladen omdat ik er kritiek en angst aan verbind. Ik kies voor mezelf en een volgende keer zal ik bewust door ademen en gewoon plaats nemen in de kring.


Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik mijn zelfexpressie ondermijn door mijn angst als in mezelf toe te staan en te aanvaarden.

Dag 100 Zelfoprecht initiatief.

Zelfoprecht eigen
initiatief

Initiatief nemen wil zeggen: uit eigen beweging, zonder aansporing van iemand anders, actie ondernemen of actie in gang zetten, in plaats van af te wachten. 

Ik was altijd initiatiefrijk. Naast kansen signaleer ik óók problemen waarvoor ik voorstellen en oplossingen aandraag of ik onderneem zelf actie. Ik verzamel direct relevante informatie. Vaak ging ik impulsief te werk. Alvorens in actie te komen ga ik nu weloverwogen te werk. In discussies  en groepsgesprekken kom ik regelmatig met voorstellen en oplossingen. In projecten neem ik vaak het voortouw voor gezamenlijke acties. Als iets spaak loopt of stagneert dan onderneem ik iets om het proces weer op gang te brengen of te versnellen. Ik heb dit o.a. geoefend door samen te werken in groepen. Ik kijk vooruit en handel meer proactief dan reactief en begin uit mezelf met nieuwe activiteiten. Ik was altijd een zeer initiatiefrijk persoon die kansen creëert door te anticiperen en me zorgvuldig voor te bereiden. Ik zie details en weet wat ik zoek, handel proactief en creatief. 

Ik werd echter depressief omdat ik in mijn denken gedachten had ontwikkelt waardoor ik angstig werd en mijn schaamte gevoelens aanleiding waren om me uit het dgaelijkse leven terug te trekken. Dit heb ik overwonnen met hard werken. Ik ben moedig en beter in staat om gedoseerd mijn kwetsbaarheid te tonen. Ik voel me betrokken bij mijn welzijn en wil weer vooruit. Graag wil ik anderen met mijn ervaring in hun herstel steunen.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat door impulsief en ongeduldig te handelen in de problemen ben gekomen.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik door mijn gedachten aan de gevolgen van mijn handelen passief werd en geen lol meer had in samen leven met anderen waardoor ik me ging afzonderen.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik me ging afzonderen en mezelf geluk toestaan niet waard vond.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik door mijn negatieve zelfwaardering destructief ging denken.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik denk dat anderen mij negatief evalueren.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik anderen verantwoordelijk maak voor mijn negatieve zelfwaardering waardoor ik een verdedigende houding heb ontwikkelt en me ging afzonderen.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat door me af te zonderen ikzelf mijn gezonde kwaliteiten heb ondermijnd.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebbend at door mijn negatieve evaluatie anderen heb afgestoten en redenen zocht voor mijn negatieve zelfwaardering.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben door mijn primair negatieve evaluatie ik negatief geladen in mezelf als in een batterij gegenereerd heb  waardoor ik negatief geladen emoties als in mezelf actief heb gemaakt.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik door mijn innerlijk gewaarzijn als in anderen voornamelijk de essentie van mijn negatief geladen reactiviteit heb afgemeten waar door ik mezelf bleef voorzien van deze lading.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik mijn werkelijkheid op basis van mijn gedachten, emoties en gevoelens zelf vorm gaf waardoor mijn initiatief gericht was op anderen onderzoeken o betrouwbaarheid en loyaliteit.  

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik anderen onheus maar onbewust heb bejegend. Ik erken dat ik hiervan gisteren bewust werd tijdens een herstel bijeenkomst. Ik ben hier op eigen initiatief weer aan gaan deelnemen.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik erg streng ben en gericht op details en kritisch in dat wat anderen als informatie delen. Ik erken dat ik dit inzie en als talent wil inzetten in mijn toekomstige werk.


Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik een tijdlang naast de zijlijn heb gestaan. Ik erken dat ik dankbaar ben voor de steun die ik heb gekregen van begeleiders, groepsleden, spiegels op mijn pad en mijn familie.

Dag 99 ‘Introspectie Fake Realiteit’.

‘Fake Realiteit’

Als in woorden ‘zonder te vragen en zonder mijn toestemming neemt u plaats aan mijn tafel’ zijn gedachten die ik vervolgens met argumenten versterk en rechtvaardig. Dit doe ik met mijn gedachten ‘want er is toch voldoende plek op het terras en ik vind het daarnaast onbeschoft en ongemanierd dat U ongevraagd mijn territorium binnen dringt. Feiten die als uit mezelf komen bovendrijven tijdens het schrijven in mezelf als mind ooit ergens ontstaan. De boodschap die ik als gedachten in mezelf ligt opgeslagen is dat ik anderen ongevraagd liet beschikken en heb toegestaan en aanvaard gebruik te maken van mijn bewegingsruimte. Onder het mom van – ik zeg maar niks want anderen accepteren mijn nee toch niet, ik pas me aan, ik trek me terug of ik ging aan de drank om mijn weerstand te verdoven. Gedachten die ik als interpretatie heb omgevormd naar informatie verkregen uit observatie waarin ik participeer als in mijn gevoel of emotie. 

Anderen kunnen niet weten: welke betekenis informatie heeft op mijn interne communicatie. Door mezelf eerlijk te bevragen door middel van eerlijk beschrijven wat zich in mezelf voltrekt geef ik aan mezelf inzicht hoe ik in relatie met mijn omgeving binnen mezelf als in mijn geest reageer op deze gebeurtenissen. Daarnaast ben ikzelf verantwoordelijk voor mijn omstandigheden zoals ik als interpretatie heb overgenomen.


Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben de gedachte dat ik kan verlangen verwachten dat de dame niet aan mijn tafeltje komt zitten.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben door als reactie op de dame als in afscheiding met mezelf als mind negatief geladen energie genereer.  

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mijn vervolg argument als in mezelf als gedachte reactie: ‘want op het terras is voldoende plek vrij’.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik mijn verwachting aan het gedrag van een ander koppel.

Ik vergeef mezelf toegstaan en aanvaard te hebben dat ik dit verlangen als in mijn verwachting verpakt toestem en mij beheerst waardoor als in HIER Leven als in eenheid en gelijk verdwijnt. 

Ik vergeef mezelf toegstaan en aanvaard te hebben de gedachte u neemt zomaar plaats aan mijn tafeltje ik de dame ongewild verantwoordelijk maak voor mijn staat van afgescheiden zijn. 

IK vergeef mezelf toegstaan en aanvaard te hebben dat in als in mezelf verbazing en verontwaardigt vrij maak. 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik uit verontwaardiging en verbazing negatief geladen mind energie genereer. 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben het excuus te leven ‘ooit ontstaan als ongevraagd’ mijn fysieke expressie Leven als uit zelfoprecht gewaarzijn in Hier elimineer en in afgescheidenheid leven cultiveer. 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te verzuimen door te ademen en in  daarvoor in de plaats zet ‘de dame dringt mijn comfortzone binnen’. 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben ‘stapt ongevraagd en onbewust over de grens van mijn integriteit heen’ heb toegestaan en aanvaard als in mezelf toegestaan waardoor ik elk contact als in Zelfoprecht gewaarzijn als Leven in Hier permanent ondermijn en hiermee daadwerkelijk Leven – ‘in leven ondermijn’. 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik de dame toestemming verleen om over mijn grens te stappen. 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben de gedachte dat anderen over mijn grens mogen stappen.

Ik vergeef mezelf toegstaan en aanvaard te hebben dat ik aan zonder tegengas anderen toestemming verleen en mijn integriteit ondermijn.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik zonder toestemming als vanzelfsprekend mijn als in mezelf zichtbaar gemaakte gedachte als automatisch heb geleefd.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik door haar handeling waarin ik participeer als automatische reactie lang heb geleefd.  

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben de verwachting dat het vanzelfsprekend is dat ik handel vanuit zonder hoor en wederhoor en als aan zonder mijn toestemming gehoorzaam.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik me aanpas aan mijn omstander.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik als automatische reactie als in mezelf vanuit dit wezen het gedrag van mijn omstanders als aanpassing leef.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik mezelf toesta als in mijn automatische reactie mijn gedachte actief maak. 

Ik vergeef mezelf toegstaan en aanvaard te hebben mijn verdriet als emotie te onderdrukken waardoor ik fysieke klachten in mijn aanhechting ervaar. Ik realiseer me door het benoemen en toelaten van mijn beleving ik minder klachten als fysiek ervaar.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat iedere gedachte die ik toeken als ontstaan uit moraal een man mag niet huilen, als ik huil ben ik kleinzerig als ik verdrietig ben zwak als moraal heb ingeslikt en toegestaan waardoor ik me als mind aanpas aan mijn gedachten en leef vanuit moraal terwijl mijn expressie als in HIER anders zou doen.

Ik vergeef mezelf toegstaan en aanvaard te hebben om te leven als zou doen en zodoende mezelf ondermijn in mijn  expressie en menselijkheid, volgens welke graadmeter ook, in hier heb verzuimt om te huilen, of plezier te hebben of te genieten of een verlangen te ervaren. Als mijn fysiek ik ervaar dat ik mijn stemming, zoals ik afgestemd ben als in mezelf mezelf zal toestaan en uitschrijven en doorademen en ook huilen waardoor er als in emzelf ontlading optreedt en minder fysieke pijn.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik het zwak vind als ik mijn geest de vrij ruimte geef ik hierop veroordeelt wordt. In wezen veroordeel ik me dubbel. Want wat ik heb overgenomen als kind was vanuit een afhankelijkheids positie waarin ik geen andere keuzes had als voorbeeld omdat ik ze niet had. Als ik me nu hierop veroordeel doe ik de tijd die eraan vooraf ging teniet. Ik accepeteer derhalve mijn staat van zijn en stem toe met verdriet uiten, plezier beleven en oprecht mijn delen beschrijven als van mezelf.