Dag 480 Claimgedrag

Claimgedrag kan ontzettend benauwend en verstikkend zijn.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat mijn claimgedrag voor M verstikkend en benauwend kan werken.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik niet onder ogen zie dat ieder mens in zijn hart wel ergens een warm plekje heeft voor iemand anders, en dat ik op moment dat M aangeeft dat zij een afspraak heeft met een vriend van vroeger van school, innerlijk allerlei doemscenario’s bedenk, zonder oog te hebben voor de openheid die M communiceert.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ons contact naar aanleiding van dit bericht van M mijn stemming deed omslaan en veranderde van vriendelijk naar star en claimend gedrag.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat de manier waarop M naar me kijkt voor een plotselinge verandering kon zorgen, in ieder geval werd ik me bewust dat ik verlangde dat M niet zou afspreken met die man maar mij zou bezoeken die avond.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik respect heb voor het feit dat M aangeeft dat er op dit moment geen klik is richting mij.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik moeilijk vind om haar los te laten.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik me in relatie tot het bericht van M, innerlijk claimgedrag gewaar werd.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik door mijn gedrag bij M de indruk kan wekken dat zij zich geclaimd voelt, en me realiseer dat zij door mijn gedrag ‘innerlijk behoorlijk benauwd van kan krijgen en of zich opgejaagd gaat voelen’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik het “nee” van M om mij die bewuste avond te bezoeken, niet kon accepteren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik me op dat moment niet realiseerde dat vriendschap of een relatie nu eenmaal respect en ontzag verdienen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet te zien op dat moment dat respect en ontzag inhoudt dat ik geen claimgedrag moest vertonen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik om M geef en als ik om M geef, en van haar houd en haar wil claimen niet zie dat ik niet het beste voor haar wil als zij een keuze maakt die afwijkt van mijn verlangen omdat ik haar wil zien in plaats van dat zij haar vriend die avond ontmoet.

Als en wanneer ik naar de aanwezigheid van M verlang en haar wil claimen als zij ‘nee’ zegt tegen hetgeen ik verlang, dan stop ik en adem

Ik realiseer me zie en begrijp dat he niet uit maakt of het ‘wat zij onderneemt met een andere man’ met of zonder mij is, het gaat erom dat ik de wens van M kan accepteren.

Ik stel mezelf ten doel ‘als ik claimgedrag vertoon’ dat ik me realiseer zie en begrijp dat ik niet meer toe sta, dat M zichzelf kan zijn, omdat ik met mijn claimgedrag alleen maar wil dat ik M mijn verlangen om haar te zien wil opleggen, en dat ik me in dat moment niet realiseer ‘mijn claimgedrag kan nooit goed gaan’.

Als en wanneer mijn claimgedrag averechts uitwerkt op M, dan stop ik en adem.

Ik realiseer me zie en begrijp dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik evenwicht wil realiseren in mijn gevoelens en emoties, en me zal realiseren als gevoelens niet wederzijds zijn dat ik geen claimgedrag moet vertonen.

Als en wanneer ik innerlijk claimgedrag manifesteer, dan stop ik en adem.

Ik realiseer me, zie en begrijp dat ik van mijn gedrag ‘om te willen claimen heb geleerd’, dat ik vanaf dat moment even verdwaald was in mijn innerlijke verlangens om M te zien en nadat we met elkaar in gesprek zijn gegaan, open sta voor hetgeen M innerlijk beweegt en dat ik bereid ben om van alles wat ik meemaak ‘het positieve te leren’, zoals M dit zo mooi en duidelijk beschrijft en waarmee zij mij liet inzien dat ik in het verleden ook presentaties heb verzorgd voor een groep mensen die goed gingen omdat ik vaak focus op hetgeen er fout gaat of negatief is aan een ervaring. 😊

Ik realiseer me dat M aan mij haar besluit communiceert om een einde te maken aan de relatievorm die ik voor ogen had.

Ik realiseer me dat M niet voor niets dit besluit maakt omdat ze heeft aangeven dat zij zich innerlijk benauwd ervaart, omdat zij innerlijk voelt dat zij zichzelf niet meer kan zijn en verdwaald is en omdat zij voor zichzelf een commitment heeft afgesloten ten aanzien van de relatievorm die zij voor ogen heeft.

Ik realiseer me als ik haar claim, dat ik dan aan het kortste eind trek en het contact met haar zal verliezen.

Ik stel mezelf ten doel dat ik me in mezelf afvraag waarom ik claimgedrag vertoon, omdat ik me besef dat ik hiermee het vertrouwen bij M weghaal. M geeft duidelijk aan in ons eerste gesprek bij haar thuis en ook gisteren dat zij het benauwd krijgt van mensen die haar haar willen claimen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik door mijn claimgedrag aan M laat merken dat ik haar gevoelens bagatelliseer.

Als en wanneer ik de gevoelens van M bagatelliseer, dan stop ik en adem.

Ik realiseer me zie en begrijp dat de innerlijke voorkeur van M even belangrijk als die van mij moeten zijn, en als zij aangeeft dat zij de relatie wil verbreken, dat ik haar innerlijk en fysiek die vrijheid geef.

Ik stel mezelf ten doel dat ik mijn claimgedrag achterwege laat want ik doe er meer kwaad dan goed mee.

Advertenties

Dag 468 Trots 3 Pass It On

‘Ben je ook trots op jezelf, want ik ben wel trots op jou’. Dit naar aanleiding van de prestatie die je geleverd hebt’. Uuh, Nee! Na dit ‘compliment’ van een bekende werd ik me innerlijk gewaar van de energie van wantrouwen. Omdat ik naar aanleiding van een compliment innerlijk wantrouwen heb ervaren, besprak ik dit punt tijdens chat met mijn buddy.

‘Kan ik iets of iemand vertrouwen, als ik innerlijk wantrouwen ervaar. Zelfs in relatie tot iemands woorden of daden in de waarneembare realiteit? Nee. ‘Want je zou denken dat ik dan weet wat ik aan iemand (of aan mezelf) heb’. Echter het woord wantrouwen plopte prominent in mijn bewustzijn op en werd me innerlijk gewaar van de energie van wantrouwen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik naar aanleiding van een compliment van een ander innerlijk wantrouwen ervaar.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb als ik een compliment ontvang vervolgens innerlijk geen vertrouwen ervaar.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb als ik van iemand een compliment ontvang, wantrouwen manifesteer en me realiseer, zie en begrijp dat ik innerlijk participeer in onderdrukt ‘wantrouwen’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk twijfels en angst ervaar omdat ik het waarheidsgehalte van iemands opmerking niet ervaar.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk participeer in de energie van wantrouwen omdat iemand me zegt ‘ik ben wel trots op jou prestatie’, en me realiseer zie en begrijp dat ik hiervoor de ander mind-rationeel dankbaar ben.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb innerlijk wantrouwen te ervaren naar aanleiding van iemands compliment, hetgeen ik in deze blog beschrijf.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik een compliment associeer met positieve energie van aandacht en positieve bevestiging, hetgeen ik als kind gemist heb en als verlangen innerlijk gemanifesteerd heb vanuit mijn gedachten ‘ik krijg niet de indruk dat ik er mag zijn zoals ik ben’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik complimenten vergelijk met positieve energie.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk de energie van wantrouwen ervaar hetgeen getriggerd wordt door mijn angst idee ‘zal de ander dit compliment oprecht menen’ of zit er een addertje onder het gras’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik als kind prestaties leverde vanuit hoop, verlangen en verwachting gevoed dat mijn, in plaats van kritiek en afwijzing, gedrag positief bevestigd zou worden.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik teleurgesteld werd door mijn innerlijke hoop, verlangen en verwachting waarop mijn omgeving negatief reageerde.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik in mijn twee voorgaande blogs over ‘trots’ het aspect ‘vertrouwen’ in relatie tot mijn innerlijk wantrouwen niet onderzocht heb hetgeen ik gewaar werd in relatie tot de vraag ‘ben je ook trots op jezelf’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard  heb ‘zolang ik gedachten over iemand heb, zelf niet te vertrouwen ben’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk een ander wantrouw die me complimenteert.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik naar aanleiding van een compliment innerlijk wantrouwen ervaar. Als en wanneer ik innerlijk de energie van wantrouwen manifesteer, Stop en Adem.

Ik realiseer me, zie en begrijp zodra ik innerlijk participeer in de energie van wantrouwen, twijfels en angst ervaar naar aanleiding van een (welgemeend) compliment omdat ik een compliment (positief) innerlijk vergelijk met negatieve reacties op mijn prestaties. Dit naar aanleiding van mijn hoop, verwachting en verlangen als kind.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken ‘zodra ik een positief compliment ontvang, dan worden mijn prestaties gezien en gewaardeerd door mijn omgeving.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik veronderstel dat mijn positieve verwachtingen door mijn omgeving beantwoord wordt met negatieve reacties.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik als kind de woorden van een ander wantrouwde nadat ik me innerlijk gekleineerd heb ervaren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik een compliment van de ander niet kan vertrouwen omdat ik in mezelf participeer in de energie van angst en twijfel.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik veronderstel dat er een addertje onder het gras schuilt als mensen me een compliment geven.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik de ander wantrouw omdat ik innerlijk de energie van wantrouwen ervaar.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik een compliment negatief interpreteer.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik in relatie tot prestaties van anderen, geregeld vraag ‘ben je trots op jezelf’!!!

Als en wanneer ik innerlijk twijfel ervaar naar aanleiding van een compliment, Stop en Adem.

Ik realiseer me, zie en begrijp dat mijn interpretatie ‘trots ervaren’ negatief geladen gedachten bevat, waaruit innerlijk onderdrukte angst en twijfel emoties zijn ontstaan naar aanleiding van kind gebeurtenissen en momenten waarin ik wilde horen ‘ik ben trots op je’.

Ik stel mezelf doelen ten doel die niet afhankelijk zijn van reacties van anderen, waaraan ik me committeer en tijdens momenten waarin ik innerlijk de energie van twijfel of angst ervaar om mijn voorgenomen doel tóch te doen.

You Just have too Breath, walk and ‘Pass It On baby’. lol

Zie voor informatie onderstaande links:

http://desteni.org/

http://nlforum.desteni.org/

http://lite.desteniiprocess.com/