Day 544 doubt because differences.

When someone Tries to places me under his terms or requirements ‘his authority‘ then I say No! A strong resistance inside me pops up. This is in contrast to When I’m experiencing ‘I am spoiled’, then my feelings are indifferent, less strong. After all, I do what I feel like. Or I don’t do what I don’t want to do.

Authority: meaning for me: on terms and conditions, not unconditional and requirements determined by others. ‘If I get pinched by someone in such a way, I create inner resistance and resentment to this person.’

But what I have to do in fact I’ve questioning myself observing when I’m spoiled or experience authority. In my previous blog I wrote about that I expect from others that they have to behave decent in my opinion and expectation.

I realize see and understand In general I have no doubt about the others but in my view I experience doubt which I manifest inwardly. Doubt about I’m not sure which direction I want to take in terms of work, living environment and relationship.

In relation to others I’m not sure what people think of me. It’s going to make me unsure. If I think what to do I don’t know how others judge me. Today a friend’s father is buried. I am sure there’s a lot of People coming to This burial. Lots of people I know.

I don’t doubt the other but respond with something in me. With something I am expecting. I do not doubt someone’s sincerity or Selfhonesty. No! The Doubt I experience is something that doesn’t fit and resonate With my expectation. I expect people to judge me negatively. When I think about this, I become indifferent and passively aggressive. The way I deal with my idea that one will judge me negatively is that I am not going to the burial. And because I’m not going to the burial, in my opinion it will give others the right to judge me negatively. And I don’t really care about that at all. I guess this is, like experience doubt also a defending mechanism. In fact, I say ” I do what I want, regardless of the feelings and needs of others. I break socially desirable rules and find that afterwards, after the end of the burial, Terrible and painful because this makes me insecure. I realize and understand that I am mainly concerned with myself and not what the other person is experiencing or will find desirable.

I’m the leader of my expectation because I don’t get what I want or need or when I get accused of something, which is as accusing already exist in my mind. I suppressed my outrage at the injustice that was done to me. Because the one who did this was older and stronger than me. At some point, I have discovered that I get a perverse benefit from victimize myself. So Maybe I’m afraid to stand up for myself or do I enjoy the compassion I receive or do I like it when others suffer! The way I suffered in the past. Many points open up.

The key question for my victim personality, whether: is it worthy giving up standing as my own strength, to not take responsibility for my own independency? Myself experiencing as sad, weak, Lonely or inferior. Or Is the opposite of my doubt about me? Feed by being angry, strong and thinking now I acting powerful because It feels like I’m finally Make it clear to others that I stand up for myself and show others Stop, Till here this is my border? When I act like this, I realize see and understand, this way can seem aggressive.

Selfhonestly Selfforgiveness

I forgive myself that I have accepted and allowed myself that when I’m spoiled, my feelings are indifferent and Less strong.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself that I experience myself as spoiled I am thinking ‘after all, I do what I feel like.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself that when I experience myself spoiled it can happen that I don’t do what I don’t want to do.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself when I behave as the victim personality then I give up my own strength.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself that I give up my own strength when I act spoiled.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself that gave up my own strength because I did not not took responsibility for my own independency.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself that I grew up As a victim because I’ve always learned not to fight back but to avoid conflicts.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself that I listened to my parents ‘don’t fight’, so in my opinion I created the assumption ‘if I don’t fight, I’m avoiding conflicts.’

I forgive myself that I have accepted and allowed myself that I have made the decision not to fight because then I avoid conflict.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself that I have learned myself to avoid conflicts. If and when I am thinking ‘I want to avoid this conflict’, then I Stop and Breath. I realize see and understand that it is sometimes better to avoid conflicts, because it is better protect yourself if necessary.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself as a child I was thinking I’m not sure and feel not secure to apologize after I destroyed property from a neighbor.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself that I told my mother that I made Apology to the neighbor which was a lie, because of fear for the consequences I expected before I went to neighbor.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself that I Fought with a friend and walked away ‘crying’, and went to my mother who did nothing.

my demandingness.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself the way I deal with my idea that one will judge me negatively is that I am not going to the burial.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself because I’m not going to the burial, in my opinion it will give others the right to judge me negatively.

I forgive myself that I have accepted and allowed in relation to others I’m not sure what people think of me.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself that I can not control others opinion about me makes me unsure.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself that I think what to do I don’t know how others judge me.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself that I always experience myself insecure and therefore I am experience myself uncomfortable.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself that I always experience things shall go uncomfortable ‘not smoothly’.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself that I walk around in this world placed under the authority of the expected uncomfortable energy.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself that I resonate With my expectation.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself that I expect people to judge me negatively.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself that When I think about this, I become indifferent and passively aggressive.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself when I become indifferent and passively aggressive I react hostile and hard.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself that I react hostile and hard and then push people away from me.

Will be continued.

https://desteni.org/

Dag 480 Claimgedrag

Claimgedrag kan ontzettend benauwend en verstikkend zijn.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat mijn claimgedrag voor M verstikkend en benauwend kan werken.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik niet onder ogen zie dat ieder mens in zijn hart wel ergens een warm plekje heeft voor iemand anders, en dat ik op moment dat M aangeeft dat zij een afspraak heeft met een vriend van vroeger van school, innerlijk allerlei doemscenario’s bedenk, zonder oog te hebben voor de openheid die M communiceert.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ons contact naar aanleiding van dit bericht van M mijn stemming deed omslaan en veranderde van vriendelijk naar star en claimend gedrag.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat de manier waarop M naar me kijkt voor een plotselinge verandering kon zorgen, in ieder geval werd ik me bewust dat ik verlangde dat M niet zou afspreken met die man maar mij zou bezoeken die avond.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik respect heb voor het feit dat M aangeeft dat er op dit moment geen klik is richting mij.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik moeilijk vind om haar los te laten.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik me in relatie tot het bericht van M, innerlijk claimgedrag gewaar werd.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik door mijn gedrag bij M de indruk kan wekken dat zij zich geclaimd voelt, en me realiseer dat zij door mijn gedrag ‘innerlijk behoorlijk benauwd van kan krijgen en of zich opgejaagd gaat voelen’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik het “nee” van M om mij die bewuste avond te bezoeken, niet kon accepteren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik me op dat moment niet realiseerde dat vriendschap of een relatie nu eenmaal respect en ontzag verdienen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet te zien op dat moment dat respect en ontzag inhoudt dat ik geen claimgedrag moest vertonen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik om M geef en als ik om M geef, en van haar houd en haar wil claimen niet zie dat ik niet het beste voor haar wil als zij een keuze maakt die afwijkt van mijn verlangen omdat ik haar wil zien in plaats van dat zij haar vriend die avond ontmoet.

Als en wanneer ik naar de aanwezigheid van M verlang en haar wil claimen als zij ‘nee’ zegt tegen hetgeen ik verlang, dan stop ik en adem

Ik realiseer me zie en begrijp dat he niet uit maakt of het ‘wat zij onderneemt met een andere man’ met of zonder mij is, het gaat erom dat ik de wens van M kan accepteren.

Ik stel mezelf ten doel ‘als ik claimgedrag vertoon’ dat ik me realiseer zie en begrijp dat ik niet meer toe sta, dat M zichzelf kan zijn, omdat ik met mijn claimgedrag alleen maar wil dat ik M mijn verlangen om haar te zien wil opleggen, en dat ik me in dat moment niet realiseer ‘mijn claimgedrag kan nooit goed gaan’.

Als en wanneer mijn claimgedrag averechts uitwerkt op M, dan stop ik en adem.

Ik realiseer me zie en begrijp dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik evenwicht wil realiseren in mijn gevoelens en emoties, en me zal realiseren als gevoelens niet wederzijds zijn dat ik geen claimgedrag moet vertonen.

Als en wanneer ik innerlijk claimgedrag manifesteer, dan stop ik en adem.

Ik realiseer me, zie en begrijp dat ik van mijn gedrag ‘om te willen claimen heb geleerd’, dat ik vanaf dat moment even verdwaald was in mijn innerlijke verlangens om M te zien en nadat we met elkaar in gesprek zijn gegaan, open sta voor hetgeen M innerlijk beweegt en dat ik bereid ben om van alles wat ik meemaak ‘het positieve te leren’, zoals M dit zo mooi en duidelijk beschrijft en waarmee zij mij liet inzien dat ik in het verleden ook presentaties heb verzorgd voor een groep mensen die goed gingen omdat ik vaak focus op hetgeen er fout gaat of negatief is aan een ervaring. 😊

Ik realiseer me dat M aan mij haar besluit communiceert om een einde te maken aan de relatievorm die ik voor ogen had.

Ik realiseer me dat M niet voor niets dit besluit maakt omdat ze heeft aangeven dat zij zich innerlijk benauwd ervaart, omdat zij innerlijk voelt dat zij zichzelf niet meer kan zijn en verdwaald is en omdat zij voor zichzelf een commitment heeft afgesloten ten aanzien van de relatievorm die zij voor ogen heeft.

Ik realiseer me als ik haar claim, dat ik dan aan het kortste eind trek en het contact met haar zal verliezen.

Ik stel mezelf ten doel dat ik me in mezelf afvraag waarom ik claimgedrag vertoon, omdat ik me besef dat ik hiermee het vertrouwen bij M weghaal. M geeft duidelijk aan in ons eerste gesprek bij haar thuis en ook gisteren dat zij het benauwd krijgt van mensen die haar haar willen claimen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik door mijn claimgedrag aan M laat merken dat ik haar gevoelens bagatelliseer.

Als en wanneer ik de gevoelens van M bagatelliseer, dan stop ik en adem.

Ik realiseer me zie en begrijp dat de innerlijke voorkeur van M even belangrijk als die van mij moeten zijn, en als zij aangeeft dat zij de relatie wil verbreken, dat ik haar innerlijk en fysiek die vrijheid geef.

Ik stel mezelf ten doel dat ik mijn claimgedrag achterwege laat want ik doe er meer kwaad dan goed mee.