Dag 476 Hope.

Ben ik in staat stabiel te blijven staan voor mezelf als ik een ander iets persoonlijks vraag waaraan ik behoefte heb.

Ik zag dat ik innerlijk de behoefte aan nabijheid ervaarde nadat de persoon die me bezocht naar aanleiding van mijn vraag ‘blijf je overnachten’ me vertelde ‘nee’ ik ga naar huis. Innerlijk ervaarde ik teleurstelling omdat de persoon kort daarvoor verteld had ‘ik heb verder geen plannen vandaag’. Daardoor was ik in de veronderstelling ‘hoopvol’ dat de persoon bij me zou overnachten.

EQAFE context voor deze blog.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk teleurstelling ervaar in relatie tot mijn behoefte aan nabijheid.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk teleurstelling ervaar nadat de persoon me verteld ‘ik ga naar huis omdat ik in de veronderstelling was dat de persoon bij mij zou overnachten’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik vervolgens innerlijk afstand en onverschilligheid ervaar en het moeilijk vind om vriendelijk te blijven. Als en wanneer ik naar aanleiding van mijn ‘hoop’ innerlijk teleurstelling ervaar, dan stop ik en adem.

Ik realiseer me zie en begrijp dat we geen duidelijke afspraak hadden of de persoon zou overnachten bij mij.

Ik realiseer me zie en begrijp in het verleden bij afscheid nemen van iemand waarvan ik nabijheid verlangde, dagenlang van streek was, omdat ik innerlijk allerlei gedachten onderhield zoals: ‘is de persoon betrouwbaar, is de persoon oprecht over de uitspraken die de persoon uitspreekt etc.’.

Ik had me ten doel gesteld om oprecht te communiceren en mijn behoefte kenbaar te maken op het moment dat de persoon vertelde ‘ik ga naar huis’ omdat me kort daarvoor werd verteld dat de persoon geen plannen had die dag.

Wat ik daadwerkelijk heb gedaan nadat de persoon vertelde ik ga naar huis en blijf niet overnachten was dat ik mijn veronderstelling heb uitgesproken die luidt ‘ik was in de veronderstelling dat je zou blijven overnachten’. Want ik vind het namelijk fijn als je blijft en we kunnen samen nog iets ondernemen vanavond. Want ik ben geïnteresseerd in jou, ik vind je aantrekkelijk en wil je beter leren kennen. De twee dagen daarvoor waren we al samen en na dit weekend zien we elkaar een tijd lang niet in verband met onze individuele bezigheden.

Nadat ik me had uitgesproken en mijn innerlijke behoefte gecommuniceerd had vervolgde we onze wandeling in de natuur. Kort daarop kreeg ik antwoord: ‘je hebt gelijk, ik blijf overnachten en morgenvroeg moet ik wel vroeg vertrekken’. We hebben vervolgens samen gegeten en ik heb de persoon verteld over de blogs die ik schrijf en het proces dat ik wandel. De persoon was geïnteresseerd in mijn proces en ik heb haar de site van Desteni getoond.

Door dit proces te wandelen ervaar ik innerlijk minder weerstand tijdens een gesprek  mijn innerlijke behoeften te communiceren. Voorheen was ik bang voor afwijzing en teleurstelling.

Ben je geïnteresseerd in dit schrijfproces, kijk en klik op onderstaande links. Veel lees plezier. Bedankt voor het lezen van mijn blog.

http://desteni.org

http://desteniiprocess.com

https://www.facebook.com/schoolofultimateliving

https://eqafe.com

http://desteni.org/desteni-material/blog

Advertenties

Dag 468 Trots 3 Pass It On

‘Ben je ook trots op jezelf, want ik ben wel trots op jou’. Dit naar aanleiding van de prestatie die je geleverd hebt’. Uuh, Nee! Na dit ‘compliment’ van een bekende werd ik me innerlijk gewaar van de energie van wantrouwen. Omdat ik naar aanleiding van een compliment innerlijk wantrouwen heb ervaren, besprak ik dit punt tijdens chat met mijn buddy.

‘Kan ik iets of iemand vertrouwen, als ik innerlijk wantrouwen ervaar. Zelfs in relatie tot iemands woorden of daden in de waarneembare realiteit? Nee. ‘Want je zou denken dat ik dan weet wat ik aan iemand (of aan mezelf) heb’. Echter het woord wantrouwen plopte prominent in mijn bewustzijn op en werd me innerlijk gewaar van de energie van wantrouwen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik naar aanleiding van een compliment van een ander innerlijk wantrouwen ervaar.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb als ik een compliment ontvang vervolgens innerlijk geen vertrouwen ervaar.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb als ik van iemand een compliment ontvang, wantrouwen manifesteer en me realiseer, zie en begrijp dat ik innerlijk participeer in onderdrukt ‘wantrouwen’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk twijfels en angst ervaar omdat ik het waarheidsgehalte van iemands opmerking niet ervaar.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk participeer in de energie van wantrouwen omdat iemand me zegt ‘ik ben wel trots op jou prestatie’, en me realiseer zie en begrijp dat ik hiervoor de ander mind-rationeel dankbaar ben.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb innerlijk wantrouwen te ervaren naar aanleiding van iemands compliment, hetgeen ik in deze blog beschrijf.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik een compliment associeer met positieve energie van aandacht en positieve bevestiging, hetgeen ik als kind gemist heb en als verlangen innerlijk gemanifesteerd heb vanuit mijn gedachten ‘ik krijg niet de indruk dat ik er mag zijn zoals ik ben’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik complimenten vergelijk met positieve energie.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk de energie van wantrouwen ervaar hetgeen getriggerd wordt door mijn angst idee ‘zal de ander dit compliment oprecht menen’ of zit er een addertje onder het gras’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik als kind prestaties leverde vanuit hoop, verlangen en verwachting gevoed dat mijn, in plaats van kritiek en afwijzing, gedrag positief bevestigd zou worden.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik teleurgesteld werd door mijn innerlijke hoop, verlangen en verwachting waarop mijn omgeving negatief reageerde.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik in mijn twee voorgaande blogs over ‘trots’ het aspect ‘vertrouwen’ in relatie tot mijn innerlijk wantrouwen niet onderzocht heb hetgeen ik gewaar werd in relatie tot de vraag ‘ben je ook trots op jezelf’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard  heb ‘zolang ik gedachten over iemand heb, zelf niet te vertrouwen ben’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk een ander wantrouw die me complimenteert.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik naar aanleiding van een compliment innerlijk wantrouwen ervaar. Als en wanneer ik innerlijk de energie van wantrouwen manifesteer, Stop en Adem.

Ik realiseer me, zie en begrijp zodra ik innerlijk participeer in de energie van wantrouwen, twijfels en angst ervaar naar aanleiding van een (welgemeend) compliment omdat ik een compliment (positief) innerlijk vergelijk met negatieve reacties op mijn prestaties. Dit naar aanleiding van mijn hoop, verwachting en verlangen als kind.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken ‘zodra ik een positief compliment ontvang, dan worden mijn prestaties gezien en gewaardeerd door mijn omgeving.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik veronderstel dat mijn positieve verwachtingen door mijn omgeving beantwoord wordt met negatieve reacties.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik als kind de woorden van een ander wantrouwde nadat ik me innerlijk gekleineerd heb ervaren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik een compliment van de ander niet kan vertrouwen omdat ik in mezelf participeer in de energie van angst en twijfel.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik veronderstel dat er een addertje onder het gras schuilt als mensen me een compliment geven.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik de ander wantrouw omdat ik innerlijk de energie van wantrouwen ervaar.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik een compliment negatief interpreteer.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik in relatie tot prestaties van anderen, geregeld vraag ‘ben je trots op jezelf’!!!

Als en wanneer ik innerlijk twijfel ervaar naar aanleiding van een compliment, Stop en Adem.

Ik realiseer me, zie en begrijp dat mijn interpretatie ‘trots ervaren’ negatief geladen gedachten bevat, waaruit innerlijk onderdrukte angst en twijfel emoties zijn ontstaan naar aanleiding van kind gebeurtenissen en momenten waarin ik wilde horen ‘ik ben trots op je’.

Ik stel mezelf doelen ten doel die niet afhankelijk zijn van reacties van anderen, waaraan ik me committeer en tijdens momenten waarin ik innerlijk de energie van twijfel of angst ervaar om mijn voorgenomen doel tóch te doen.

You Just have too Breath, walk and ‘Pass It On baby’. lol

Zie voor informatie onderstaande links:

http://desteni.org/

http://nlforum.desteni.org/

http://lite.desteniiprocess.com/

 

Dag 392 Herdefiniëren gunnen.

Zelfvergeving op de punten die ik mij gewaar werd, zoals beschreven bij het Toebedelingspunt, waarin ik mijn interpretatie onderzoek in relatie tot het woord gunnen zie – blog voor context.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik van anderen een gunst verlang, in de vorm van een dienst of aandacht, waaraan ik mijn identiteit ontleen ter bevestiging van mijn mind beeld en realiteit.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik zodra ik een gunst verlang, in mijzelf een verwachting creëer, ervaar als absoluut wapenfeit, informatie betreft in mijzelf, overeenstemt met wat ik mijzelf gun en toesta, een wens of verwachting, mening of hoop, mijn informatie en aspecten van mijn verlangen betreft, in wat ik verlang van een ander, en als ik mijn geschenk en toegift ontvang, mij realiseer zie en begrijp dat ik mijn mind gunfactor identiteit bestendig en mijn weerstand verstevig. 

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijn aandacht op een ander vestig, vanuit mijn veronderstelling dat die ander bereid is om mij te zien zoals ik dit als mindbewustzijn, hetgeen als mind existeert binnen mijn zelfgewaarzijn, voor ogen heb. 

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijn identiteit laat afhangen van de gunning, een gunst, ter bevestiging van mijn identiteit, energie betreft die de ander mij schenkt, overeenkomstig mijn gunfactor verlangen.  

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat wat de ander mij overeenkomstig de interpretatie van mijn gunfactor schenkt, overeenstemt met mijn gunfactor beeld en realiteit, weerspiegelt mijn mind wapenfeit, mind informatie betreft waarop ik mijn gunfactor ontvangst/interpretatie baseer.

Als en wanneer ik focus op mijn gunfactor energie waarmee ik mijn identiteit realiteit via de gunfactor die ik van een ander ontvang bestendig, dan Stop ik en Adem. 

Ik realiseer mij dat ik mij afhankelijk maak van de gunfactor energie die ik ontvang van anderen, in reactie op de bevestiging van deze energie, primair focus op de gun interpretatie van de ander die overeenstemt met mijn mind gunfactor beeld en realiteit, mij afhankelijk maak van deze externe gunfactor, mijn gunfactor verlangen als energie ik mijzelf wil bestendigen. 

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij afhankelijk maak, zoals de ander mijn mind verlangen bestendigd, waardoor ik mij realiseer en zie dat ik mijzelf in relatie tot mijn verlangen inferieur maak aan de externe autoriteit van een ander.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard zodra ik mijn gewenste gunst wel van een ander ontvang dit ervaar als positief “Yes ik krijg mijn zin”. 

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard wanneer echter deze gunfactor uitblijft “yes, ik krijg niet mijn zin” dit als negatief ervaar, mij realiseer, zie en begrijp dat ik mijn gedrag vaak aanpas of mijn gun verlangen bijstel.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijn gun verlangens, mind verlangens betreffen, positieve en negatieve aspecten van mijn mind bewustzijn systeem zijn, mij realiseer, zie en begrijp dat ik mijzelf toesta en aanvaard dat ik mijn fysiek Gewaarzijn door mind energie en informatie laat besturen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat mijn mind polariteiten pos. -neg. energie reacties afvuren, schieten als Patronen, zoals kogels uit een gun, afvuur op mijn omgeving of mensen die het goed bedoelen volgens zichzelf, zodra ik wel of niet mijn zin krijg, hanteer als meetpunt (toebedelingspunt) de manier waarop is dat ik mijn mind toesta dat ik anderen positief of negatief bejegen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik aan de informatie binnen deze polarisatie autoriteit toeken, gebruik als munitie, hetgeen ik in mijn reacties afvuur op een ander.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijn mind informatie gebruik als wapenfeit van mijn gelijk, ervaar als bevestiging, waarop ik mijn aandacht vestig, overeenkomstig de informatie die mijn positieve verlangens bevatten.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik afwijzing ervaar van mijn gelijk door negatieve reacties die ik als zodanig negatief interpreteer vanuit mijn mind verlangen dat niet zijn zin krijgt. 

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard zodra de gunfactor bepaling in mijzelf niet haar zin krijgt, mijn gedrag bepaald en de ander vriendelijk bejegen omdat ik juist wel positief beoordeeld wil worden en niet negatief.

Als deze voor mij positieve beoordeling achterwegen blijft ervaar als negatief, dat ik mij vervolgens aanpas, om de problemen die ik veroorzaak in mijzelf, veroorzaak omdat de positieve bevestiging van mijn gunfactor niet wordt uitgevoerd door een ander, ervaar als negatief in mijn mind deze energie als (negatief) probleem manifesteer. 

Als en wanneer ik niet mijn zin krijg, dan Stop ik en Adem.

Ik realiseer mij dat ik mijn keuze laat afhangen en bepalen door de woorden en het fysieke gedrag en de manier waarop de ander zich door middel van zijn gunning profileert.

Ik stel mijzelf ten doel zodra ik focus op positieve gunning en negatieve gunning ontvang, de energie die ik manifesteer, omdat mijn backchat waarin ik participeer, naar aanleiding van gedrag van de ander, afwijkt van mijn positieve verlangen, dat ik de weerstand die ik manifesteer naar aanleiding van mijn backchat onder ogen kom en mijzelf verantwoordelijk maak voor de richting die ik daadwerkelijk dien te wandelen om mijn doelen te realiseren, en als ik weerstand ervaar in mijzelf, dan Stop ik en Adem.

Wordt vervolgd…

 

 

 

 

Dag 391Herdefiniëren van woorden -gunnen.

1. Toebedelingspunt – hoe ik tot nu toe dit specifieke woord gebruikt heb (mijn interpretatie): In deze blog is dat het woord – gunnen -.

Wat het woord gunnen tot op heden vertegenwoordigd voor mij: Gunnen – een gunst, een dienst of aandacht die men mij gunt – klinkt als – gun = wapen, een wapenfeit wat overeenstemt met wat ik mijzelf gun en toesta, een wens of verwachting, en de hoop, mijzelf gun iemand anders aan mij schenkt, geeft, bereid is mij te zien, afhangt van de gunning, gunst, bevestiging die de ander mij schenkt. Wat de ander mij schenkt overeenkomt met dit wapenfeit waarop ik mijn gunning baseer.

Ik focus specifiek op de gun interpretatie van de ander. Afhankelijk van de externe gunfactor. Ik geef de ander autoriteit. Een patroon in mijzelf gewaar. Mijn gewenste gunst ontvang is dit positief. Als de gunfactor uitblijft -negatief- vaak aanpas of mijn gun verlangen bijstel. Deze gun verlangens betreffen positieve en negatieve aspecten van mijn mind bewustzijn. Deze polariteiten schieten als Patronen – kogels – die ik hanteer als meetpunt (toebedelingspunt). De informatie binnen deze polarisatie, gebruik ik als munitie, hetgeen ik afvuur op een ander. Ik ervaar dit als bevestiging, waarop ik mijn aandacht vestig, overeenkomstig de informatie die mijn positieve verlangens bevatten. Of ik ervaar afwijzing bij negatieve reacties. Gun bepalingen in mijzelf bepaald waarop ik wel positief beoordeeld wil worden en niet negatief. Als deze voor mij positieve beoordeling achterwegen blijft ervaar als negatief, dat ik mij vervolgens aanpas, om de problemen die ik door mijn gunfactor veroorzaak, te ontwijken. Wat ik ervaar als negatief vormt voor mij een probleem. Dus ik laat mijn besluit afhangen van de woorden en het fysieke gedrag en de manier waarop de ander zich door middel van zijn gunning profileert. Als ik focus op negatieve gunning, die afwijkt van mijn positieve verlangen, zodra de ander wel positief is in zijn benadering, met weerstand reageer omdat mijn negativiteit mij bestuurt. Positieve wendingen in een gesprek beoordeel ik daardoor vervolgens negatief.

2. Woordenboekverklaring/systeemdefinitie: (kopieer/plak hieronder de woordenboekdefinitie). Gunnen:(gegund), toestaan; veroorloven. gunnen (ww): geven, schenken, toestaan, toewijzen, verlenen, verschaffen, wegschenken gunnen (ww):jonnen, toestaan.

3. Het in klank uiten van het woord:

Ik wil graag een kijkje nemen naar wat geschreven was voor het in klank uiten van het woord. Met het woord laten klinken kan ik zo creatief met de geluiden zijn als ik wil binnen wat zinvol voor me is binnen het woord. We kunnen het woord opbreken in delen van klank: (schrijf hieronder al de klanken die jezelf in het woord gunnen hoort/ziet).

Gunnen: kunnen, kun/kan, fun, sun, dun, niet kunnen, fun, misgun, dun, no luck.  

4. Nieuwe definitie:

Nu dat ik al deze drie aspecten voor mijn neus heb – nu is zelf klaar om dit woord te benoemen (definitie te geven) voor wat het is. De enige sleutel binnen het herdefiniëren van een woord is ervoor te zorgen dat zelf geen polariteit toebedeelt aan het woord.

In termen van het herdefiniëren – een ander punt om te onthouden is dat we geen definities maken in het negatieve – betekenend, het definiëren van een woord door ‘wat het niet is’. Dus in het schrijven van een nieuwe definitie zijn we op zoek naar de woorden die beschrijven ‘wat het IS’.

We zijn hier niet om woorden te herdefiniëren om alleen een positieve ervaring te bevatten. Wij zijn hier om woorden te herdefiniëren als onszelf, betekent als ik duidelijk ben in en als een woord en dat ik dit woord geaccepteerd heb als mezelf heb ik de macht om het woord te leven en leven te geven eraan en niet onderworpen te worden door het woord en de macht die het over zelf houdt.

In zekere zin kan men het noemen: het terugnemen van de zelfkracht in zichzelf wanneer zelf de schepper wordt van zelf. (schrijf hieronder de nieuwe definitie van het woord).

Mijzelf richting toestaan. De ander een afwijkende richting toestaan

5. Dan is de laatste stap om mijn definitie te testen:  

a. Is de definitie negatief geladen? Dit is om ervoor te zorgen dat zelf niet een andere polariteit aan het creëren is om later af te handelen. Antwoord: de ander een afwijkende richting toestaan, zijn woorden niet verwerpen, mijzelf mijn richting toestaan.

b. Kan ik voor deze definitie blijven staan in de eeuwigheid? Antwoord: Ja.

Bij het uitschrijven van definities door jezelf is het nuttig om deze testers te hebben om jezelf te assisteren.

Esteni

…..wordt vervolgd met zelfvergeving op onderstaande Gewaarzijn van de betekenis die ik onder ogen kom en aan het woord gunnen heb toegekend.

Wat het woord gunnen tot op heden vertegenwoordigd voor mij: Gunnen – een gunst, een dienst of aandacht die men mij gunt – klinkt als – gun = wapen, een wapenfeit wat overeenstemt met wat ik mijzelf gun en toesta, een wens of verwachting, en de hoop, mijzelf gun iemand anders aan mij schenkt, geeft, bereid is mij te zien, afhangt van de gunning, gunst, bevestiging die de ander mij schenkt. Wat de ander mij schenkt overeenkomt met dit wapenfeit waarop ik mijn gunning baseer.

Ik focus specifiek op de gun interpretatie van de ander. Afhankelijk van de externe gunfactor. Ik geef de ander autoriteit. Een patroon in mijzelf gewaar. Mijn gewenste gunst ontvang is dit positief. Als de gunfactor uitblijft -negatief- vaak aanpas of mijn gun verlangen bijstel. Deze gun verlangens betreffen positieve en negatieve aspecten van mijn mind bewustzijn. Deze polariteiten schieten als Patronen – kogels – die ik hanteer als meetpunt (toebedelingspunt). De informatie binnen deze polarisatie, gebruik ik als munitie, hetgeen ik afvuur op een ander. Ik ervaar dit als bevestiging, waarop ik mijn aandacht vestig, overeenkomstig de informatie die mijn positieve verlangens bevatten. Of ik ervaar afwijzing bij negatieve reacties. Gun bepalingen in mijzelf bepaald waarop ik wel positief beoordeeld wil worden en niet negatief. Als deze voor mij positieve beoordeling achterwegen blijft ervaar als negatief, dat ik mij vervolgens aanpas, om de problemen die ik door mijn gunfactor veroorzaak, te ontwijken. Wat ik ervaar als negatief vormt voor mij een probleem. Dus ik laat mijn besluit afhangen van de woorden en het fysieke gedrag en de manier waarop de ander zich door middel van zijn gunning profileert. Als ik focus op negatieve gunning, die afwijkt van mijn positieve verlangen, zodra de ander wel positief is in zijn benadering, met weerstand reageer omdat mijn negativiteit mij bestuurt. Positieve wendingen in een gesprek beoordeel ik daardoor vervolgens negatief.

 

Dag 370 Search for Empathy – Self-forgiveness.

Breng ik mijzelf ertoe om bepaalde morele principes die ik hanteer onder ogen te komen?

Context See previous blog.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik participeer in mijn kind personage; nog steeds verwacht en verlang dat mijn ouders zich onvoorwaardelijk in mijn gevoelens willen verplaatsen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik verlang naar begeleiding, bevestiging en begrip voor mijn kind personage; niet realiseer inzie en begrijp dat ik door mijn onvoorwaardelijke eis in mijzelf weerstand manifesteer en mijzelf profileer als het angst personage dat niet wordt gezien en gehoord door anderen waarvan ik verlang dat zij mijn belang eens onder ogen moeten komen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijzelf het angst personage heb ontwikkelt.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard in relatie tot mijn vader mijn angst personage zich manifesteerde waardoor ik alert en voorbereid ben op afwijzing en kritiek naar aanleiding van mijn bijdrage.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard om mijn spontaan en onbevangen kind zijn personage als bijdrage/uiting van mijn levenslust niet te laten zien.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik de keuze maak dat ik niet langer spontaan en onbevangen durf te zijn in mijn zijn omdat ik dacht/denk dat ik door anderen werd; veroordeeld wordt.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat mijn angst personage is ontstaan naar aanleiding van kritische ogen die ik waarnam; naar aanleiding van mijn veronderstelling/interpretatie in relatie tot kritische ogen in mijzelf angst heb aanvaard en toegestaan die ik niet in de ogen keek in de ogenblikken dat ik onbevangen en spontaan wilde zijn, bijvoorbeeld tijdens eten en gezellig samenzijn met het gezin.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik ging focussen en mijn angst personage op mijn vader projecteerde naar aanleiding van zijn blikken tijdens momenten van gezellig samenzijn omdat ik in mijzelf de gedachte had aanvaard en toegestaan ‘hij focust op mij en houdt mij permanent en nauwlettend in de gaten’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijn reacties rechtvaardigde door mijn veronderstelling dacht dat mijn vader mij nauwlettend in de gaten hield; binnen mijn mindbewustzijnssysteem negatief geladen energie genereerde; uit angst voor kritiek en afwijzing; wat zich in mij als het alerte observatie personage manifesteerde waardoor ik onzeker werd en bang en tijdens gezellig samenzijn voorbereid was op voorspelbare onvoorspelbaarheid waardoor ik krampachtig vreesde voor de bom die ieder moment kon barsten, waaraan de oorzaak van mijn denken ten grondslag ligt met tot gevolg dat mijn mind personages zochten; alert en voorbereid waren op ‘door de participatie in mijn’ energetische veronderstelling die energie die mijn bevestiging werd; herkende naar aanleiding van zijn uiterlijke oogopslag kenmerken; hetgeen ik benoemde, interpreteerde en betekenis aan gaf in gedachten en woorden; ‘ik haat jouw om jouw afwijzing’; hetgeen ik door zijn oogopslag; en manier van kijken als zodanig in mijzelf geïnterpreteerd ervaren; als negatieve  emotionele energie geactiveerd werd haat, kritiek en afwijzing reactie; afwijzing in mijzelf aanvaard en toegestaan van mijn spontaan kind zijn.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik in relatie tot mijn vader in mijzelf het vrees personage heb aanvaard en toegestaan waardoor ik mijn angst voor vrees ging uitspelen en bevestigen door mijn angst voor vrees op hem te projecteren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik in reactie op en naar aanleiding van zijn oogopslag zag als bevestiging; dat ik zijn oogopslag aanleiding werd voor mijn vrees personage.

Als en wanneer ik mijn manier van kijken rechtvaardig om mijn vreesreactie te rechtvaardigen, zijnde andermans schuld, dan Stop ik en Adem.

Ik realiseer mij zie en begrijp dat ik naar aanleiding van mijn idee dat andermans kritische oogopslag verantwoordelijk was voor mijn vreesreactie; mij realiseer zie en begrijp dat ik mijn verantwoordelijk ontloop; mijzelf niet effectief ondersteun om mijn verstoorde beeld wat ik heb van gezellig samen zijn te stoppen; omdat ik anderen verantwoordelijk maak, is ontstaan naar aanleiding van mijn gedachten: zij zijn kritisch en hebben commentaar op mijn tafelmanieren; smakgeluiden of ellebogenwerk heb ervaren als veroordeling; hetgeen ik als vrees personage interpreteer als ongehoorzaamheid, kritiek en falen.

Ik stel mijzelf ten doel dat ik reacties die ik Gewaar ben op momenten dat het aan tafel gezellig is of in momenten dat ik de reacties van anderen vrees zal stoppen.

Search for Empathy

Dag 369 Search for Empathy

Breng ik mijzelf ertoe om bepaalde morele principes die ik hanteer onder ogen te komen?

Breng ik mijzelf; door mij in een ander te verplaatsen; door mijn oprechte onderzoek ertoe om bepaalde morele principes die ik hanteer in mijzelf; onder ogen te komen.

Wat ik als kind verwachte en waarnaar ik verlangde was dat mijn ouders zich onvoorwaardelijk in mijn gevoelens wilde verplaatsen. Ik verlangde naar begeleiding en begrip voor mijn weerstand om mijzelf te profileren in en als het angst personage. Deze angst had ik in mijzelf ontwikkelt. Ik was bang voor afwijzing en kritiek op mijn bijdrage. Angst dat mijn spontaan en onbevangen kind zijn personage als bijdrage/uiting van mijn levenslust werd veroordeeld.

Mijn angst is ontstaan omdat ik bang werd voor kritische ogen die ik waarnam; en voor waar aanzag; in de ogenblikken dat ik onbevangen en spontaan aan tafel zat; tijdens eten en gezellig samenzijn met het gezin.

Na verloop van tijd begon ik met focussen en ging mijn angst projecteren naar aanleiding van de blikken van mijn vader; hij die mij tijdens gezin samenzijn nauwlettend in de gaten hield. Lees: ik rechtvaardigde mijn veronderstelling dat hij; mijn vader; mij nauwlettende in de gaten hield; wat binnen mijn mindbewustzijnssysteem; mijn alerte observatie werd. Ik zocht, was alert en voorbereid op ‘zijn/mijn’ veronderstelling; mijn bevestiging die ik herkende naar aanleiding van zijn uiterlijke oogopslag kenmerken; hetgeen ik benoemde en betekenis gaf; ‘ik haat jouw om jouw afwijzing’; hetgeen ik door zijn oogopslag; en manier van kijken als zodanig in mijzelf geïnterpreteerd had als vorm van haat, kritiek en afwijzing van mijn spontaan kind zijn.

In relatie tot mijn vader had ik vrees in mijzelf aanvaard en toegestaan waardoor ik mijn angst voor vrees ging uitspelen en bevestigen door mijn angst voor vrees op hem te projecteren. Dus door zijn oogopslag als bevestiging te zien als zijnde zijn oogopslag; die mijn vader in zichzelf had aanvaard en toegestaan. Mijn manier van kijken was voor mij aanleiding; om mijn vreesreactie te rechtvaardigen, zijnde zijn schuld. Dus naar aanleiding van mijn idee dat zijn oogopslag verantwoordelijk was voor mijn vreesreactie; rechtvaardigde ik mijn idee dat hij verantwoordelijk was voor de verstoring van gezellig samen zijn; hij was kritisch en had commentaar op mijn tafelmanieren; smakgeluiden; de manier waarop mijn ellebogenwerk; mijn elle-bogen steunend op tafel werd door hem omschreven; wat ik heb ervaren als veroordeling; hetgeen hij interpreteerde als ongehoorzaamheid.

Desteni I Process

Empathie

Toen Sarah vijfentwintig was, kreeg ze een tweeling, twee jongens, Mark en Fred. Ze vond dat Mark meer op haarzelf leek en Fred juist op zijn vader. Die gedachte zou weleens de kiem kunnen zijn van een veelzeggend, maar subtiel verschil in hoe ze de twee jongens behandelde.

Toen ze nog maar drie maanden oud waren, probeerde Sarah dikwijls Freds blik op te vangen. Als hij zijn gezicht afwende, probeerde ze het weer: Fred reageerde dan door zich nog sterker weg te draaien. Als Sarah daarna de andere kant op keek, dan keek Fred weer naar haar en begon de cyclus van aantrekken en afstoten opnieuw. Vaak eindigde Fred in tranen. Met Mark probeerde Sarah bijna nooit oogcontact te krijgen zoals bij Fred. In plaats daarvan kon Mark het oogcontact afbreken wanneer hij maar wilde en liet ze hem verder met rust.

Een kleine maar veelzeggende handeling. Een jaar later was Fred duidelijk vreesachtiger en afhankelijk dan Mark; een van de manieren waarop zijn vreesachtigheid naar voren kwam, was in het afbreken van oogcontact met andere mensen, net zoals hij bij zijn moeder had gedaan toen hij drie maanden oud was; hij keek omlaag en wendde zich af. Mark daarentegen keek mensen recht in de ogen; wanneer hij het oogcontact wilde verbreken, draaide hij met een innemende glimlach zijn hoofd iets omhoog en naar opzij.

Deze nauwkeurig observatie van de tweeling en hun moeder geschiedde in het kader van een onderzoek door Daniel Stern, toentertijd psychiater aan de medische faculteit van de Cornell Universiteit.

Stern is gefascineerd door de kleine herhaaldelijke uitwisselingen die plaatsvinden tussen ouder en kind; hij gelooft dat de meest fundamentele lessen van emotioneel leven in die intieme momenten tot stand komen. De meest kritieke momenten zijn de momenten die het kind laten weten dat zijn emoties op empathie kunnen rekenen, en dat ze geaccepteerd en beantwoord worden in een proces dat Stern afstemming noemt. De moeder van de tweeling was afgestemd op Mark, maar zat op een andere emotionele golflengte dan Fred. Stern betoogt en beoogt dat al die ontelbare momenten van afstemming of misverstand  tussen ouder en kind de emotionele verwachtingen vormgeven waarmee volwassenen intieme relaties aangaan – meer misschien dan dramatische gebeurtenissen in de kindertijd.

Afstemming gebeurt in stilte en maakt deel uit van het ritme van een relatie. Stern heeft het proces van afstemming met microscopische precisie bestudeerd door moeders en baby’s urenlang op video vast te leggen. Hij concludeert dat moeders hun kind door afstemming laten merken dat ze weten wat het voelt: een baby kraait van plezier en de moeder bevestigt dat plezier door de baby zachtjes te schudden, door te kirren of door de hoogte van haar stem aan te passen aan de kreetjes van de baby. Of de baby schudt zijn rammelaar en de moeder reageert met een klein dansje. De bevestigende boodschap van een dergelijke uitwisseling zit hem in het feit dat de moeder de opwinding van de baby ervaart/evenaart. Zulke episodes van afstemming geven een kind het geruststellende gevoel dat het emotioneel aansluiting vindt. Volgens Stern brengen moeders als ze met de baby bezig zijn deze boodschap ongeveer één keer per minuut over.

Afstemming is iets geheel anders dan imitatie. ‘Als je een baby alleen imiteert, dan geeft dat aan dat je weet wat hij deed, niet hoe hij zich voelde. Om hem te laten merken dat je onderkent hoe hij zich voelt, moet je zijn diepere gevoelens op een andere manier terugspelen. Dan pas weet de baby dat je hem begrijpt,’ aldus Stern.

Voor volwassenen komt het bedrijven van de liefde het dichts in de buurt van deze intieme afstemming tussen moeder en kind. In de woorden van Stern: ‘Bij vrijen gaat het om het aanvoelen van de subjectieve toestand van de ander: een gedeeld verlangen, gelijke bedoelingen en een wederzijdse toestand van gelijktijdig verschuivende opwinding’: minnaars reageren zo synchroon op elkaar, dat ze een zwijgend gevoel van diepe verbondenheid ervaren. Vrijen is op zijn best een gebaar van wederzijdse empathie; op zijn slechts is er van zulke emotionele saamhorigheid geen sprake.

Daniel Goleman

Wordt vervolgd.

Search for Empathy

Dag 365 Proper Care

Voor context blog 364 ‘terwijl ik bezig ben met een taak, raak ik afgeleid. Vervolgens verleg ik impulsief en abrupt mijn aandacht naar een andere activiteit’. Ik realiseer mij zie en begrijp dat ik niet geduldig ergens mee bezig kan zijn omdat mijn aanwezigheid en aandacht in het huidige moment vervaagd, voor iets nieuws.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat terwijl ik bezig ben met een taak afgeleid raak, impulsief en abrupt mijn aandacht verleg naar een andere activiteit’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik ongeduldig mijn aanwezigheid en aandacht verleg het contact met mijn taak in het huidige moment vervaagd omdat ik impulsief en abrupt kies voor iets nieuws.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik gedrag van G zag als ongeduldig voorbeeld gedrag waaraan ik mij kon ergeren, irriteren en zich in mij nar aanleiding van mijn interpretatie van dit gedrag stress ontwikkelde

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan dat ik mijn erger aan dit gedrag van G en realiseer omdat G niet de aandacht kon opbrengen om aandachtig en aanwezig in hier te luisteren naar mijn verhaal, dat ik het gedrag van G veroordeel. Als en wanneer ik gedrag van G veroordeel omdat ik verlang naar geduldigheid en aandacht voor mijn verhaal, dan stop ik en Adem. Ik realiseer mij dat G altijd afgeleid raakt als ik iets wil vertellen. Als en wanneer ik afgeleid raak en mijn aandacht en aanwezigheid in Hier verlies/vervaagd omdat ik denk dat G altijd afgeleid raakt zodra ik iets wil vertellen, dan stop ik en Adem. Als en wanneer mijn aandacht vervaagd, dan stop ik en Adem.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard omdat mijn aandacht vervaagd dat ik vervolgens impulsief/abrupt een lopende activiteit afbreek. Als en wanneer ik overweeg dat impulsief/abrupt een lopende onvoltooide taak afbreek voor een andere activiteit, dan stop ik en adem. Ik realiseer mij zie en begrijp dat ik door iets ben afgeleid kies voor iets nieuw mijn lopende taak abrupt/impulsief afbreek een patroon is wat ik in mijzelf herken. Ik stel mijzelf ten doel dat ik in deze blog punten in mijn mind die mij afleiden wil openen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik een rapportage activiteit uitstel. Als en wanneer ik een rapportage activiteit uitstel, dan stop ik en adem. Ik realiseer mij dat rapporteren een belangrijke activiteit betreft om inzage in de productiviteit, bijstelling of verbetering van de huidige taakuitvoering te realiseren. Ik realiseer zie en begrijp mij dat ik bij een volgende vraag die bij mij een nieuwe taak impliceert dichtklap afgeleid raak en over stap mijn aandacht afleid van mijn huidige taak naar een nieuwe taak waardoor ik mijn huidige taak veronachtzaam.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijn aandacht verleg geïnitieerd  vanuit een externe vraag, aandacht schenk aan deze vraag waardoor ik de afstemming met mijn huidige bezigheid verwaarloos. Als en wanneer ik afgeleid raak van mijn huidige taak omdat er iets nieuws voorbij komt, dan stop ik en adem. Ik realiseer mij dat ik impulsief en alert mijn aandacht verleg en de afstemming en bijdrage aan mijn in Hier bezigheid verlies doordat ik reageer op  een externe prikkel. Ik stel mijzelf ten doel dat ik mijn commitment zal moeten geven aan de taken en bezigheden waaraan ik mijn commitment toezeg.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijn huidige taak verwaarloos niet tot een routine maak omdat mijn aandacht afdwaalt. Als en wanneer ik door een externe prikkel mijn aandacht verlies, dan stop ik en adem. Ik realiseer mij dat ik vasthoudender en niet nalatig moet zijn in de uitvoering van dat waaraan ik mijn commitment verleen, in deze blog is dit een rapportage activiteit waarmee de continuïteit en afstemming van werkzaamheden inzichtelijk geoptimaliseerd wordt. Ik ga met mijzelf het commitment aan dat ik een overzichtelijke todo planning maak waaraan ik punt voor punt en structureel werk volgens deze lijst waardoor nu nog abstracte taken routine tanken worden waaraan ik mijn commitment heb verleend.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik een handeling uitstel die op dat moment uitgevoerd moet worden. Als en wanneer ik ervoor kies dat ik mijn rapportage activiteit uitstel, dan stop ik en adem. Ik realiseer mij dat deze rapportage taak, die op de werkplek net is ingevoerd waardoor ik deze taak onvoldoende fysiek eigen tot routine heb gemaakt omdat ik afgeleid raak. Ik ga met mijzelf het commitment aan dat ik naar een effectieve manier zoek die mij effectief ondersteunt niet langer mijn taak verzuim die ervoor zorgt dat ik deze specifieke rapportage taak eerst/wel uitvoer.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik door het abrupt en impulsief afbreken van een rapportage handeling door deze verandering het overzicht op mijn rapportage werkzaamheden verloor. Als en wanneer ik abrupt en impulsief zonder bewuste aanleiding Gewaar een activiteit wil afbreken, dan stop ik en Adem. Ik realiseer mij dat ik afgeleid door een externe prikkel of vraag van een klant innerlijk participeer in mijn mind en de keuze maak dat ik deze externe afleiding toesta en aanvaard als manier dat ik de verantwoordelijkheid om deze taak te volbrengen afbreek waardoor ik mijn huidige taak veronachtzaam.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik abrupt en impulsief een lopende rapportage activiteit ontwijk. Als en wanneer ik mijn verantwoordelijkheid ontwijk, dan stop ik en Adem. Ik realiseer mij dat ik mijn woorden eerst beter moet overwegen alvorens over te gaan tot mijn abrupte/impulsieve keuze en besluit dat ik mijn huidige activiteit inruil voor iets nieuws dat voorbij komt.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik inadequaat en inconsequent heb gehandeld en daardoor mijn verplichting om rapportage taken te verrichten heb verwaarloost. Als en wanneer ik inadequaat, inefficiënt en inconsequent wil handelen door abrupt en impulsief van koers te veranderen, dan stop ik en Adem.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik gisteren op mijn werk een rapportage handeling heb uitgesteld omdat er een activiteit tussen kwam.
Als en wanneer ik abrupt en impulsief een rapportage taak uitstel, dan stop ik en Adem.

Als en wanneer ik beslis dat ik abrupt en impulsief kies voor een andere taak die er tussen komt, dan stop ik en Adem. Ik realiseer mij zie en begrijp door ervaring – vorige stage – het werk gaat stapelen waardoor het voor mij steeds lastiger wordt om te beginnen want rapportage taken gaan stapelen en lijken onbegonnen werk.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik vaak impulsief en abrupt, ongeïnteresseerd, onverschillig en laconiek routineklusjes zoals opruimen, schoonmaken, post bijhouden, rekeningen betalen, telefoontjes plegen uitstel. Als en wanneer ik zuchtend mijn weerstand Gewaar wordt omdat ik routineklusjes voor mij uit wil schuiven, dan stop ik en Adem.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik besluit om mijn routineklusjes uit te stellen in mijzelf spanning en onuitgesproken irritaties manifesteer wat bij draagt aan onnodig méér stress. Als en wanneer ik onuitgesproken irritaties in mijzelf ervaar naar aanleiding van uitstelgedrag, dan stop ik en Adem. Ik realiseer mij zie en begrijp omdat ik routineklusjes uitstel dat mijn stressniveau oploopt. Ik stel mijzelf ten doel om de achterstand in te halen en vervolgens de discipline op te brengen om rapportage werkzaamheden consequent bij te houden. Ik realiseer mij zie en begrijp door adequaat en consequent taken verrichten op termijn mijn opgelopen stressniveau zal dalen. Ik realiseer mij zie en begrijp dat mijn keuze om taken uit te stellen ontstaat door mijn interpretatie van externe invloeden want het uitstellen van routine klusjes werd ik Gewaar na mijn aanmelding op een datingsite. afleiding wat in mij manifesteert als stress.

Wordt vervolgd in volgende blog. Daarin beschrijf ik dat ik verlang naar geduldige aandacht en hoe mijn aandacht vervaagd door mijn verlangen.

 

 

 

 

 

Dag 364 routine tasks delay

Gisteren ging ik een andere activiteit uitvoeren terwijl ik met een taak bezig was.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik een lopende activiteit uitstel.
Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik deze lopende activiteit een rapportage activiteit op mijn werk betreft die ik uitstel

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik een handeling uitstel die op dat moment uitgevoerd moet worden.
Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard door het uitstellen van een rapportage handeling creëer ik onnodige stress.
Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat de rapportage activiteiten die worden vermeden, steeds groter en moeilijker lijken te worden.

In mijn vorige stage rapporteerde ik niet adequaat door tegenstelde berichten van leiding gevende over de noodzaak om deze handeling volgens afspraak te verrichten. Omdat ik dit structureel heb vermeden, stapelden de rapportage taken zich op.
Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik gisteren op mijn werk een rapportage handeling heb uitgesteld omdat er een activiteit tussen kwam.
Als en wanneer ik een rapportage taak uitstel omdat er een andere taak tussen komt, dan stop en adem ik.
Ui ervaring in mijn vorige stage realiseer ik mij, zie en begrijp dat het voor mij steeds lastiger wordt om te beginnen aan rapportage taken, omdat het onbegonnen werk lijkt.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat het vaak gaat om routineklusjes als opruimen, schoonmaken, post bijhouden, rekeningen betalen, telefoontjes plegen enzovoorts.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat onuitgesproken irritaties kunnen bijdragen aan dit soort onnodige stress.
Als en wanneer ik onuitgesproken irritaties in mijzelf ervaar dan stop ik en adem.

Ik realiseer mij zie en begrijp als er veel van dit soort zaken uitgesteld worden, kan mijn stressniveau behoorlijk oplopen.
Ik stel mijzelf ten doel dat de enige methode is om de achterstand in te halen en vervolgens de discipline op te brengen om alles bij te houden. Ik realiseer mij zie en begrijp dat dit adequaat en consequent verrichten van taken op termijn erg veel stress schelen.

Ik realiseer mij zie en begrijp dat mijn keuze om taken uit te stellen ontstaat door mijn interpretatie van externe invloeden? Het uitstellen van routine klusjes werd ik mij gewaar na aanmelding op een datingsite. Deze afleiding resulteert in veel stress.
Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik in eerste aanzet reageer ik op site mensen naar aanleiding van ‘hoe ziet zij eruit!!!’
Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat in mijn mind een positief beeld creëer en vergelijk met aspecten die voldoen aan mijn voorkeur plaatje.
Als en wanneer ik op basis van een extern profiel en beeld een vergelijking maak met mijn wens beeld, dan stop ik en adem.

Ik realiseer mij dat ik mij inschreef op deze site ging naar aanleiding van mijn behoefte aan positieve aandacht.
Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij inschreef op een datingsite naar aanleiding van mijn behoefte en vraag naar positieve aandacht, waardering en knuffels.Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik afgeleid door mijn vraag naar aandacht, waardering en knuffels in de ban was van mijn behoefte aan aandacht, waardering en knuffels mijn routine klusjes in en om het huis en werk gerelateerd veronachtzaamde (neglected). en dacht omdat ik de aandacht waard ben ga ik op zoek naar de energie ‘aandacht’, ‘waardering’ en ‘knuffels’.
Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard nadat ik iemands interesse had gewekt en een afspraak gepland voor een ontmoeting mijn mind tot aan dat moment positieve energie genereerde vanuit mijn gedachten: ‘het is mij gelukt om iemand te interesseren, iemand die interesse heeft in (mijn beeld en profiel tekst)!!!
Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik op basis van een profielfoto en profielteksten mijn aandacht verloor voor dagelijkse routine klusjes.
Als en wanneer ik door mind fantasie woorden en gedachten en door beelden positief geladen energie genereer, dan stop ik en adem.
Ik realiseer mij zie en begrijp dat ik onder invloed van mijn mind energie productie de aandacht voor praktische taken uit het oog verloor en ging veronachtzamen.
Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik onder invloed van mind energie bepaal dat ik routine klusjes uitstel.
Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik onder invloed van mijn mind obsessie naar aandacht, waardering en knuffels routine klusjes veronachtzaam.
Als en wanneer ik extern via beelden en profielteksten mijn verlang naar aandacht, waardering en knuffels voedt om mijn reeds aanwezige mind obsessie te voeden met positieve energie, dan stop ik en adem.
Ik realiseer mij zie en begrijp dat ik als kind verlangde naar intimiteit in de vorm van aandacht, waardering en knuffels (affectie) en dacht mijn verlangen wordt veronachtzaamd, mijn interpretatie, door mijn opvoeders.

Ik realiseer mij dat ik mij Gewaar wordt van het woord kritiek.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik kritiek had op mijn opvoeders naar aanleiding van het feit dat ik hen in hun gedrag ervan beschuldigde dat zij mijn vraag naar aandacht, waardering en knuffels veronachtzaamde.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik erg kritisch ben op woorden die mensen uitspreken in mijn richting

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat als ik externe communicatie interpreteer als veronachtzaming van mijn behoefte en verlangen naar positieve feedback/energie genereer naar aanleiding van hun positieve bejegening waaruit blijkt dat zij mij waarderen, erkennen en van knuffels voorzien, mij moet realiseren zien en begrijpen dat ik mijn mind aan het pimpen ben met externe positieve energie en zodra deze positieve energie ontbreekt binnen mijn interpretatie en Gewaarzijn dat ik hen, de ander vervolgens veronachtzaam en negeer.

Als en wanneer ik de ander negeer, dan stop ik en adem.
Ik realiseer mij dat ik als kind zonder uitleg achterbleef met een vraag – in mijzelf aanvaard en toegestaan als woorden die gedachten werden – naar aanleiding van grove veronachtzaming hetgeen ik waarnam in het gedrag van D als zodanig voorgespiegeld kreeg, mijn interpretatie werd en dit gedrag en voorbeeld als veronachtzaming geïnterpreteerd heb waarna ik verlangde dat D excuus zou maken en uitleg zou geven over de beweegredenen van D.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik naar aanleiding van mijn interpretatie veronderstel dat mensen verplicht zijn excuus te maken en verantwoording af te leggen omtrent hun beweegredenen als blijkt dat zij afwijken van mijn mind verwachtingsbeeld.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard als mensen afwijken van mijn verwachtingsbeeld dat ik denk: ‘jij zou eigenlijk excuses moeten aanbieden’ of ‘jij zou eigenlijk jouw beweegredenen moeten verantwoorden aan mij’ en als jij dit niet doet dan veronachtzaam jij mijn mind verlangens en verwachting.

Als en wanneer ik mijn mind verlangen negeer en de ander verantwoordelijk maak voor hetgeen ik als veronachtzaming in mijn mind interpreteer waaruit mijn vraag ontstaat ‘jij zou eigenlijk’ dan stop ik en adem.

Als en wanneer ik van een ander jij zou eigenlijk verlang zich in mijn manifesteert, dan stop ik en adem.

Ik stel mijzelf ten doel dat ik in een van mijn volgende blogs zelfcorrecties beschrijf naar aanleiding van deze blog.

Wordt vervolgd

Dag 359 Betrouwbaarheid

‘Zeggen wat je doet en uiteindelijk doen wat je Zelfoprecht toezegt’.

Validiteit – zegt iets over de inhoud: wordt er gemeten wat de bedoeling is. Wanneer u mensen op straat vraagt of ze wel eens stelen, is de kans groot dat de dieven onder hen dit zullen ontkennen. Op basis van een dergelijk onderzoek schat u het aantal dieven te laag in.

Betrouwbaarheid heeft te maken met de stabiliteit van het onderzoeksresultaat. Wanneer het onderzoek zou worden herhaald, komen dan dezelfde resultaten naar voren? Bij het bovengenoemde voorbeeld kunnen de resultaten betrouwbaar zijn, omdat het percentage dieven dat liegt altijd ongeveer even groot is.

Erkennen  gaat over het eerlijk en oprecht schrijven en uitspreken van jouw gedachten, emoties en gevoelens die aansluiten bij jouw overtuigingen en veronderstellingen.

Ontkennen en stukjes informatie weglaten leverde mij spanning op. Mijn geweten = overtuigingen van hetgeen ik eerlijk wist. Uit ervaring weet ik inmiddels dat als ik Informatie anders dan ik denk communiceer, resulteert in frictie, ruis en weerstand.

Gouden kooitje.

Je moet goed begrijpen dat zelfoprechtheid niet over het uitspreken van je gedachten, emotionele en gevoelsmatige reacties gaat. Nee, zelfoprechtheid komt niet van de mind, jouw gedachten en overtuigingen – velen begrijpen zelfoprechtheid, zelfeerlijkheid verkeerd – als je denkt dat zelfoprechtheid is dat je uitspreekt wat er in je bewuste mind is… nee, dat is oprechtheid.

Oprechtheid is wanneer je spreekt vanuit jouw bewuste-mind – gedachten, herinneringen, ervaringen emoties of gevoelens. ZELFoprechtheid is wanneer je JOU uitspreekt. We zijn in het proces van het beseffen wat zelfoprechtheid is, daarom: ‘spreek’ in je schrijven ‘uit wat er is’ en daardoor zul je ontdekken wat zelfoprechtheid voor jou als jou, is.

Velen vragen: ‘maar als ik van de mind ben en de mind, dan zal wat ik schrijf alleen oprechtheid zijn’ – ja, maar het interessante is dat door de oprechtheid van de mind voor je te zien in woorden, je je zult realiseren wat ZELFoprechtheid als jij is. Kijk, je bestaat al zo lang in en als de mind, pratend met jezelf daarboven in je hoofd, maar nu door het schrijven zie je jezelf voor je voor de eerste keer – je staat als het ware naakt voor jezelf. En hierbinnen gebeurt iets interessants: jij ziet JIJ, jezelf en hierdoor komt zelfoprechtheid tevoorschijn…

En dan zul je beseffen dat zelfoprechtheid er altijd is geweest – maar je ontkende je eigen zelfoprechtheid, omdat je ‘jou’ al zo lang hebt ontkend – door te doen alsof je een mind-bewustzijn-systeem bent, omdat je bang was voor jezelf en daarom bang was om Zelfoprecht te zijn.

Als je zelfdirectief richting geeft aan jouw doelen en het commitment waar jij voor staat doe je dit vanuit Zelfoprechtheid. Degene die je bent in je oorspronkelijke kern.

Zelfverantwoordelijk zijn betekent dat jij oprecht jouw gedachten, emoties en gevoelens kunt communiceren. Dit vraagt om commitment, oefening, inzet en oprechtheid.

Experimenteren, om uit jouw gouden kooi te stappen, wie je kunt vertrouwen begint DUS bij jezelf oprecht onder ogen kunnen komen. Zelfoprechtheid realiseren kun je verwezenlijken door middel van Zelfvergeving schrijven en Gewaar worden van jouw mind die o.a. bestaat uit gedachten, emoties en gevoelens.

Zelfonoprechtheid

Als je je ervan bewust bent dat iemand onoprecht is met zichzelf op welke manier dan ook – niet naar het systeem, maar naar het leven – en je niets doet omdat je bang bent of omdat het risico te groot is, dan ben je één met en gelijk aan zelfonoprechtheid en ga je onderuit. Dit is de sleutel tot transformatie op alle manieren – het praktische punt van het zelf verantwoordelijk zijn voor allen als zijnde zelf in elk moment.

Dag 353 The contradiction point within me

The image which create my mind glamour!!! Een plaatje creëert de glamour hetgeen ik verwacht!!! Omlijst met woorden, beelden en veronderstellingen van de informatie die mijn mind manifesteert. Mijn beeld van glamour is dat ik een verwachting heb.

Een door mij gecreëerd glamourbeeld. Een beeld dat informatie bevat over door mij bedachte eigenschappen overeenkomstig het beeld van mijn verlangen. Informatie en eigenschappen dat mijn voorstelling en opvatting vertegenwoordigd. Mijn illusie, mijn perspectief mijn interpretatie hetgeen ik op iemand anders projecteer zonder dat die ander wetenschap heeft aan de informatie die aan mijn beelden kleeft.

In mijn vorige blog heb ik mijn verwachting beschreven nadat ik via app verschillende verzoeken doe dat ik graag een bijeenkomst tot informatie uitwisseling wil plannen. Ik realiseer mij dat binnen een dag een antwoord op mijn verzoek verwacht.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard nadat ik via meerdere app verzoeken voorstellen doe en informatie uitwisseling wil plannen verwacht ik binnen een dag een antwoord terug. Als en wanneer ik naar aanleiding van meerdere app verzoeken, voorstellen doe tot informatie uitwisseling en contact momenten wil plannen geen reactie terug krijg geïrriteerd raak, dan stop ik en adem. Ik realiseer mij dat ik door mijn verwachting in mijzelf frustratie ervaar. Ik stel mijzelf ten doel dat ik de volgende keer zelf weer contact opneem sta voor mijn verzoek omdat ik dit belangrijk vind. Ik realiseer mij dat ik niet akkoord ga met de tegenargumenten van mijn gesprekspartner die van mening is dat ik naast eerdere berichten meer verzoeken aan haar kan richten want ik heb volgens haar tijd genoeg omdat ik geen baan heb.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat als ik berichten ontvang via de app waarin gevraagd wordt of ik sneller kan reageren denk tsssss ‘wie denk je dat jij bent’ dat je verwacht dat ik sneller terug reageer.

Als en wanneer ik denk wie denk jij dat jij bent, dan stop ik en adem. Ik realiseer mij dat ik zelf altijd snel contact/reactie terug verwacht. Ik stel mijzelf ten doel dat ik dit punt ga bespreken met mijn buddy.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik de snelheid van een ander die een reactie terug verwacht bekritiseren en veroordeel. Als en wanneer ik kritiek heb op het gedrag van een ander, dan stop ik en adem. Ik realiseer mij mijn reactie een relatie legt met een punt in mijzelf dat gemanifesteerd wordt naar aanleiding van de ongeduldige reactie/waaraan ik ongeduld verbind en gedachten in mijzelf gewaar zoals opdringerig, jouw ongeduld is over de top, waar bemoei jij je mee, ik wordt moe van jouw snelheid, kun jij je niet inhouden en je ongeduld onderzoeken. Ik realiseer mij ook dat ik vaak gedrag en reacties van anderen signaleer en denk doe er iets aan mij niet altijd relaiseer dat mijn mind bewustzijn systeem onderdrukte energie genereert nar aanleiding van mijn interpretatie van het gedrag van een ander dat zich in mij zelf afspeelt en opplopt.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik denk ik vind jouw gedrag opdringerig.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard de gedachte dat ik denk ik vind jouw manier van communiceren ongeduldig en over de top, overdreven en dramatisch. 

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik denk waar bemoei jij je mee

IK vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard een gevoel te ervaren en denk ik wordt moe van jouw snelheid, kun jij je niet inhouden en je ongeduld onderzoeken. lol

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik vaak gedrag en reacties van anderen signaleer/waarneem en zelf interpreteer en vervolgens denk doe iets met jouw reacties mij niet altijd onmiddellijk realiseer dit is mijn mind bewustzijn systeem dat spreekt vanuit onderdrukte energie,

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik energie en informatie in mijzelf genereer naar aanleiding van het gedrag van een ander interpreteer overeenkomst dat wat zich in mij zelf afspeelt en in mijn bewustzijn opplopt.

Als en wanneer ik verwacht dat iemand snel reageert en de snelheid die een ander verwacht tijdens app. verkeer veroordeel of bekritiseer, dan stop ik en adem ik. Ik realiseer mij dat ik dit punt gewaar wordt naar aanleiding van deze blog.

Ik stel mijzelf ten doel dat ik dit punt hetgeen een contradictie bevat verder zal uitdiepen.

Wordt vervolgd.