Dag 468 Trots 3 Pass It On

‘Ben je ook trots op jezelf, want ik ben wel trots op jou’. Dit naar aanleiding van de prestatie die je geleverd hebt’. Uuh, Nee! Na dit ‘compliment’ van een bekende werd ik me innerlijk gewaar van de energie van wantrouwen. Omdat ik naar aanleiding van een compliment innerlijk wantrouwen heb ervaren, besprak ik dit punt tijdens chat met mijn buddy.

‘Kan ik iets of iemand vertrouwen, als ik innerlijk wantrouwen ervaar. Zelfs in relatie tot iemands woorden of daden in de waarneembare realiteit? Nee. ‘Want je zou denken dat ik dan weet wat ik aan iemand (of aan mezelf) heb’. Echter het woord wantrouwen plopte prominent in mijn bewustzijn op en werd me innerlijk gewaar van de energie van wantrouwen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik naar aanleiding van een compliment van een ander innerlijk wantrouwen ervaar.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb als ik een compliment ontvang vervolgens innerlijk geen vertrouwen ervaar.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb als ik van iemand een compliment ontvang, wantrouwen manifesteer en me realiseer, zie en begrijp dat ik innerlijk participeer in onderdrukt ‘wantrouwen’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk twijfels en angst ervaar omdat ik het waarheidsgehalte van iemands opmerking niet ervaar.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk participeer in de energie van wantrouwen omdat iemand me zegt ‘ik ben wel trots op jou prestatie’, en me realiseer zie en begrijp dat ik hiervoor de ander mind-rationeel dankbaar ben.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb innerlijk wantrouwen te ervaren naar aanleiding van iemands compliment, hetgeen ik in deze blog beschrijf.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik een compliment associeer met positieve energie van aandacht en positieve bevestiging, hetgeen ik als kind gemist heb en als verlangen innerlijk gemanifesteerd heb vanuit mijn gedachten ‘ik krijg niet de indruk dat ik er mag zijn zoals ik ben’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik complimenten vergelijk met positieve energie.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk de energie van wantrouwen ervaar hetgeen getriggerd wordt door mijn angst idee ‘zal de ander dit compliment oprecht menen’ of zit er een addertje onder het gras’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik als kind prestaties leverde vanuit hoop, verlangen en verwachting gevoed dat mijn, in plaats van kritiek en afwijzing, gedrag positief bevestigd zou worden.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik teleurgesteld werd door mijn innerlijke hoop, verlangen en verwachting waarop mijn omgeving negatief reageerde.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik in mijn twee voorgaande blogs over ‘trots’ het aspect ‘vertrouwen’ in relatie tot mijn innerlijk wantrouwen niet onderzocht heb hetgeen ik gewaar werd in relatie tot de vraag ‘ben je ook trots op jezelf’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard  heb ‘zolang ik gedachten over iemand heb, zelf niet te vertrouwen ben’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk een ander wantrouw die me complimenteert.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik naar aanleiding van een compliment innerlijk wantrouwen ervaar. Als en wanneer ik innerlijk de energie van wantrouwen manifesteer, Stop en Adem.

Ik realiseer me, zie en begrijp zodra ik innerlijk participeer in de energie van wantrouwen, twijfels en angst ervaar naar aanleiding van een (welgemeend) compliment omdat ik een compliment (positief) innerlijk vergelijk met negatieve reacties op mijn prestaties. Dit naar aanleiding van mijn hoop, verwachting en verlangen als kind.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken ‘zodra ik een positief compliment ontvang, dan worden mijn prestaties gezien en gewaardeerd door mijn omgeving.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik veronderstel dat mijn positieve verwachtingen door mijn omgeving beantwoord wordt met negatieve reacties.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik als kind de woorden van een ander wantrouwde nadat ik me innerlijk gekleineerd heb ervaren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik een compliment van de ander niet kan vertrouwen omdat ik in mezelf participeer in de energie van angst en twijfel.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik veronderstel dat er een addertje onder het gras schuilt als mensen me een compliment geven.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik de ander wantrouw omdat ik innerlijk de energie van wantrouwen ervaar.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik een compliment negatief interpreteer.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik in relatie tot prestaties van anderen, geregeld vraag ‘ben je trots op jezelf’!!!

Als en wanneer ik innerlijk twijfel ervaar naar aanleiding van een compliment, Stop en Adem.

Ik realiseer me, zie en begrijp dat mijn interpretatie ‘trots ervaren’ negatief geladen gedachten bevat, waaruit innerlijk onderdrukte angst en twijfel emoties zijn ontstaan naar aanleiding van kind gebeurtenissen en momenten waarin ik wilde horen ‘ik ben trots op je’.

Ik stel mezelf doelen ten doel die niet afhankelijk zijn van reacties van anderen, waaraan ik me committeer en tijdens momenten waarin ik innerlijk de energie van twijfel of angst ervaar om mijn voorgenomen doel tóch te doen.

You Just have too Breath, walk and ‘Pass It On baby’. lol

Zie voor informatie onderstaande links:

http://desteni.org/

http://nlforum.desteni.org/

http://lite.desteniiprocess.com/

 

Advertenties

Dag 362 Past giving up Behaviour.

G always told me – go on do not give up; let’s go on now. For sure the behave you are walking looks like you are negligent.

Negligent.
Failing to take proper care in doing something and longing for a puppet, someone extern from me, fullfill my desire for positive attention.

I forgive mys for accepting and allowing myself I am neglectful in the performance of my duties, for sure.

G and D mostly talk to me, and eachother, about the failers I made and yelling and arguming to each other about their own failers. Thus, the primary message was directed to fail: and be unsuccessful in achieving goals.

I forgive myself for accepting and allowing myself I am negligent in the performance of my duties.

I forgive myself for accepting and allowing myself for walking away from my responsibility fullfil my duties.

I forgive myself for accepting and allowing myself for directing myself to fail.

I forgive myself for accepting and allowing myself looking for excuses after I fail because I am longing for positive attention so I can control my lack of responsibility not fullfill my duties.

I forgive myself for accepting and allowing myself that I got used with facing those failures.

I forgive myself for accepting and allowing myself that in essence, the problem is that in my development since Childhood I have seen Failure around me, fors ure I saw lot’s of those failers.

I forgive myself for accepting and allowing myself I was thinking about my lack of success, was for sure doomed to failures

I forgive myself for accepting and allowing myself to not comply doing something into success the way I behave negative and act or conducts myself, especially toward others, my work, my succesfull business and intimate relationships.

I forgive myself for accepting and allowing myself my mind control expexted that others has to fullfil my lack of positive attention.

I forgive myself for accepting and allowing myself after I got positive attention from others my walked away from my lack of reponsibility because instead I had to face the experience of emptyness into myself.

I forgive myself for accepting and allowing myself I blamed G & D for their lack of attention I was expecting and longing from them to give me.

If and when I am longing for positive attention from others, I stop, I Breath.

I commit I have to face my neglectful thoughts and the energy I am facing take responsibility care, take out this energy for oneness and equility use to translate this suppression into breath action starting point writing self forgivenes words.

See more: http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/03/day-316-sensitive-souls-how-to-face.html

Dag 345 Living word: Patience

Ik realiseer mij, zie en begrijp wil ik geduldig zijn en worden, dan zal ik gemotiveerd moeten zijn en oprecht onder ogen moet komen waarom ben ik ongeduldig en reageer ik geregeld nog impulsief op een gebeurtenis, situatie of individu. Welke aspecten waarin ik participeer verbind mijn innerlijk met deze externe elementen waarmee ik blijkbaar een energetische relatie heb waardoor mijn ongeduld wordt getriggerd. Dus wat ik van mijn omgeving krijg heb ik mijzelf ergens, in het verleden uit ervaring verkregen als herinnering gegeven, toegestaan en aanvaard. Ik realiseer mij zie en begrijp wat ik zelf geef ontvang ik terug.

De aanleiding van impulsief reageren en ongeduld onderzoek ik in deze blog.

Voor context previous blog.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik de negativiteit in mijzelf wilde opheffen en vervangen door middel van een positief gevoel.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik dit positieve gevoel kreeg door middel van alcohol.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijn tekort aan aandacht fysiek/letterlijk heb opgevuld door het overmatig gebruik van het verslavende middel alcohol

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijzelf heb bedrogen door mijn geloof en toestemming om wel te drinken omdat ik hiermee mijn onderdrukte onzekerheid en verlegenheid om in een groep of in het openbaar te spreken, door deze verdoving gerechtvaardigd, kon opheffen.

Want met alcohol kon ik mijn negatief geladen verwachting ik ben bang om te spreken in het openbaar, mijn zelf gecreëerde angst, kon ik opheffen waardoor ik wel kon functioneren, zo dacht ik een tijdlang.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik dacht dat ik recht had op onvoorwaardelijk aandacht was ontstaan door een tekort aan betrouwbare/veilige begeleiding, inlevingsvermogen en begrip van mijn opvoeders.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik in mijzelf aanvaard en toegestaan heb dat ik wat ik tekort kwam van anderen verlangde en verwachte.

Als en wanneer ik ongevraagd iets verlang of verwacht van een ander en niet krijg omdat ik dit niet vraag, dan stop ik en adem

Ik realiseer mij zie en begrijp dat ik door aandacht voor mijn onzekerheid en angst verondersteld heb, want ik dacht als/dan, als ik deze ongevraagde onvoorwaardelijke begeleiding, ondersteuning en begrip wel gekregen zou hebben dan zou ik zelfverzekerd zijn, moedig, betrouwbaar en minder afhankelijk van aandacht van mensen uit mijn omgeving.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik ongevraagd onaangepast gedrag heb geëtaleerd en vertoont omdat ik van hen/anderen verwachte dat zij mij onvoorwaardelijk zouden ondersteunen om mijn onzekerheid en angst te overwinnen, elementen en aspecten binnen mijn mind die als backchats onderdrukt mijn gevoelens, gedachten en emoties vertegenwoordigend, bij hen onbekend waren omdat ik mijn verlangens, verwachtingen en behoeften onuitgesproken in mijzelf heb onderdrukt om de goede vrede te bewaren.

Als en wanneer ik van anderen verlang of verwacht hetgeen voor hen onbekend is, dan stop ik en adem ik.

Ik realiseer mij dat ik niets vraag omdat ik onbekend ben met de reactie van de ander, omdat ik verlang naar positiviteit in de vorm van begrip en dialoog, mij realiseer, zie en begrijp dat ik negativiteit veronderstel omdat ik kritiek, lacherigheid, onverschilligheid, koelte, terneergeslagenheid en afwijzing kan verwachten in relatie tot een vraag die ik heb of verzoek om hulp.

Ik realiseer mij dat ik door mijn focus op negativiteit, de mensen uit mijn omgeving observeer vanuit mijn negatief geladen beeld onveiligheid verwacht en daarom alert ben voor aanwijzingen die duiden op bewijs dat mijn negatief geladen veronderstelling waarin ik afwijzing verwacht waarheid wordt/zal zijn zolang ik de aspecten van deze negativiteit in mijzelf onderdruk.

Omdat ik deze negativiteit in mijzelf duld, aanvaard en heb toegestaan door mijn negatief geladen gezichtspunt/interpretatie als in mijzelf aanvaard en toegestaan te gebruiken als mijn maatstaaf waarmee ik mijn werkelijkheid observeer en interpreteer. Uit deze weerstand ontstaat negatief geladen energie waarin ik participeer als ongeduld. Dit negatief geladen ongeduld heb ik onderdrukt en verdoofd met alcohol om deze negatieve invloed door mijzelf bepaald niet te voelen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard zodra ik niet de onvoorwaardelijke aandacht kreeg van mijn ouders, gezaghebbers en partners omdat zij hun aandacht richten op voor hen belangrijke anderen

Als en wanneer ik niet de onvoorwaardelijke volledige aandacht krijg van mensen uit mijn omgeving, dan stop ik en adem ik.

Ik realiseer mij zodra mensen uit mijn omgeving waarvan ik onvoorwaardelijke aandacht verlang aandacht schenken aan voor hen belangrijke anderen dat ik de grip verlies op hun aandacht waarmee zij/ ik niet langer mijn tekort aan zelfvertrouwen en zelf richting geven kan voeden. Ik realiseer mij zie en begrijp dat ik door mijn veronderstelling het verlies aan aandacht van voor mij belangrijke externe anderen interpreteer als zij vinden mij minder waard, zij vinden mij minder belangrijk, zij schenken aandacht aan anderen zonder dat zij overleg hebben gehad met mij, zij voelen zich niet onvoorwaardelijk betrokken bij mijn welzijn want dan zouden zij juist alleen maar voor mij aandacht hebben.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard zodra mijn verlangen en behoefte aan volledige onvoorwaardelijke aandacht verminderd omdat de voor mij belangrijke anderen aandacht hebben voor de voor hen belangrijke anderen, dat ik dan geïrriteerd, verwend, jaloers en boos reageer en besluit dat ik hen onbewust bewust gemaakt wegduw om te onderzoeken of zij weer oog krijgen voor mij door aandacht te schenken aan mij.

Als en wanneer ik irritatie ervaar waardoor ik boos ben, jaloers met tot gevolg dat ik mensen uit mijn omgeving negeer, ontwijk of wegduw, dan stop ik en adem ik.

Ik realiseer mij dat ik al veel schepen achter mij verbrand heb omdat ik niet mijn zin en de aandacht kreeg, hetgeen ik als vanzelfsprekend verwachte, waar ik onvoorwaardelijk recht op had, aandacht van anderen waar ik naar verlangde om mijn aandacht tekort te voeden.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik geduld heb dat ik de aanleiding van mijn ongeduld heb onderdrukt.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijn onvermogen om te wachten niet kon uitstellen door mijn roep naar externe aandacht van mijn begeleiders die ik verantwoordelijk heb gemaakt voor mijn tekort aan zelfvertrouwen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijn onvervulde verlangen naar drank/aandacht niet kon uitstellen omdat ik door een tekort aan gezonde aandacht mijn tekort aan zelfvertrouwen wilde verdoven met alcohol waardoor ik mondiger werd in groepen of in een op een gesprekken met mensen die ik wilde overtuigen dat ik de moeite waard was/ben en hun vertrouwen wilde winnen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik geduld heb dat ik slachtoffer was/ben van de omstandigheden waar binnen ik onvoldoende aandacht kreeg/krijg, wat ik als negatief heb ervaren, decennia lang onderdrukt heb met alcohol

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik alcohol heb misbruikt zodat ik de negativiteit in mijzelf kon ombuigen met alcohol nuttigen waardoor ik mij positief voelde en de lef, moed en durf had om mijn zegje te doen in een groep waar ik verlangde naar positieve aandacht

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij realiseer, zie en begrijp dat ik zonder inhoudelijk iets toe te voegen aan een conversatie alleen maar woorden uitsprak door mijn behoefte/verlangen/verwachting naar positief gevoed worden met positieve aandacht van anderen.

Wordt vervolgd. Patience: Self-Corrective statements, One has to read my next blog.

Dag 344 Never give up short term patience

Here I share my life-experience of how I realised, that – the only solution of facing the Darkness of self as the Mind: Is Self actually facing it – and how I spent most of my life, trying to suppress this Darkness through alcohol Positivity; but in the end – was only left with myself and the darkness I did not face/deal-with/stop.

I realized that the positive feeling I got out of drinking the beers gave me the positive impact and stop the influence off my suppressed negative uncertainty. Later, after I became sober, I was facing the Darkness within my mind. This soberness start with having short term patience by resist the first glass beer. So I had to learn seeing patience and after that walk this patience, breath by breath, physical aware. The long term patience, I had to learn never give up, walking short term patience moments, over and over again. So rather often fall than fail.

Patience in Dutch: geduld.

Ik duld niet langer mijn ongeduld. Ik duld niet langer mijn onvermogen om te wachten. Ik duld niet langer dat ik mijn onvervulde verlangen naar drank/aandacht niet kan uitstellen. Ik duld niet langer dat ik slachtoffer ben van de omstandigheden waar binnen ik onvoldoende aandacht krijg, wat ik als negatief heb ervaren, heb onderdrukt met alcohol zodat ik mij positief voelde en durf had om mijn zegje te doen in een groep war ik verlangde naar aandacht en mij realiseer dat ik zonder inhoudelijk iets toe te voegen aan een conversatie alleen maar woorden sprak uit mijn behoefte/verlangen/verwachting naar aandacht gevoed.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik het heb geduld dat ik met alcohol mijn fysiek Gewaarzijn heb ondermijnd.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik negatief geladen woorden in mijzelf vervangen heb door positief geladen alcohol woorden ‘als ik straks/zometeen voldoende drank op heb, durf ik in een groep in gesprek te gaan met mensen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik dacht onder invloed van drank kon ik wel uit spreken wat ik bedoelde.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat wat ik bedoelde geladen positieve en negatieve mind energie bevatte.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik om de energie van mijn mind te stoppen geduld moest leren en de eerste pint die ik wilde vatten, moest laten staan

Als en wanneer ik neig naar een pint om mijn mind negativiteit te voorzien van positief geladen alcoholici woorden, dan stop ik en adem ik.

Ik realiseer mij, zie en begrijp dat positief geladen alcoholici ‘jargon’ woorden zijn die refereren aan korte termijn beloning, zoals snakken naar aandacht binnen een groep mensen als ik alleen zit en geen aandacht krijg van anderen, dit gewaar zijn ondergaan zonder de behoefte aan aandacht. wat ik in het verleden vervuld wilde zien omdat ik zonodig wilde praten met een van de aanwezigen die geïnteresseerd in gesprek was/is met iemand anders.

Ik realiseer mij zie en begrijp dat ik in het verleden naar aandacht verlangend op zoek zou gaan naar aandacht.

Vandaag heb ik dit fysiek ervaren tijdens een bijeenkomst. Ik heb dit moment geobserveerd in mijzelf en realiseerde mij vanavond tijdens een chat dat ik mijn reactie gewaar heb aanschouwd zonder een ander aan te spreken omdat er geen gedachte in mij opkwam die van mij verlangde dat ik een lopend gesprek interrumpeerde.

Ik stel mijzelf ten doel dat ik de komende dagen het woord geduld, waarin ik duld dat ik niet verlang of verwacht dat anderen verplicht zijn aan mij aandacht te schenken aan mijn aanwezigheid, mijn reactie op ik wil aandacht geduldig zal onderzoeken.

Ik stel mijzelf ten doel dat ik geduld oefen door niet te verlangen dat mensen verplicht aandacht schenken aan mijn aanwezigheid.