Dag 346 Suppressed feelings pain and dissapointment

De implementatie van het instrument Zelfvergeving is een ogenschijnlijk eenvoudig instrument waarmee mensen effectief en efficiënt zichzelf kunnen ondersteunen. Met dit praktisch instrument kan men geduldig en bewust op ieder willekeurig moment Zelfvergeving uitschrijven, uitspreken en toepassen.

Omdat deze bewuste handeling toewijding, moed en oprechte motivatie vraagt biedt Zelfvergeving een effectieve manier die mensen niet langer verhinderd dat zij hun onderdrukte probleem, pijn, teleurstelling of uitdaging oprecht onder ogen komen.

Vaak is een probleem beladen met negatieve energie. Om een uitdaging heen hangt vaak een sfeer van positief beladen energie. Uit beide startpunten ontstaat een wisselwerking, polariteiten genaamd zoals pos./neg zwart/wit. Uitersten die beladen zijn die overeenkomstig hun aard energie genereert die ook fysiek waarneembaar is. Bijvoorbeeld vooraf aan een presentatie moet ik kokhalzen, zweten of nodig naar het toilet want mijn onderbuik protesteert. Op de gedachte die ik vooraf aan mijn spreekbeurt Gewaar ben kan ik bewust, gedachte voor gedachte, zelfvergeving uitschrijven.

Door mijn gedachte ik wil dat mensen begrip hebben voor mijn angst om voor een groep te spreken kan ik dit praktische instrument van Zelfvergeving toepassen.

Onderdrukt in mensen aanwezig kan ik deze beladen emotie, gevoel die verlangens en verwachting veroorzaken loslaten. Bijvoorbeeld ik wil graag aandacht van iemand omdat ik van deze persoon begeleiding wens bij mijn onzekerheid om voor een groep mensen mijn verhaal te doen. Vooraf aan mijn optreden verwacht ik vaak al een blamage. Toch verlang daarnaast van mijzelf dat ik de toehoorders onbevangen en oprecht te woord kan staan. Dit omdat ik hen wil informeren over dit praktisch instrument om uit mijn comfortzone te stappen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat mijn gedachte mijn instrueren dat mensen begrip moeten hebben voor mijn angst om voor een groep te spreken.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat mensen geen begrip hebben voor mijn angst als ik hen hierover niet informeer.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik ongevraagd van mensen verlang dat zij begrip hebben voor mijn voor een groep staan spreekangst.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik weerstand in mijzelf ervaar door de backchat in mijn mind die gedachten produceren die mij het ene moment onzeker en het andere moment zeker maken energie produceert die ik fysiek gewaar ben door te zweten, pijn in mijn onderbuik en andere fysieke gewaarwordingen die ik ervaar.

Als en wanneer ik backchat ervaar dan stop ik en adem ik.

Ik wil deze informatie graag delen omdat het instrument Zelfvergeving mij de mogelijkheid heeft geboden om mijn zelf gecreëerde angst onder ogen te komen. Beide perspectieven heb ik in mijzelf onderdrukt in de vorm van positieve gevoelens en negatieve emoties. Uit deze wisselwerking ontstaat onzekerheid. Deze met pijn en teleurstelling beladen gedachten en beelden wil ik ontdoen van haar energetische lading. Hetgeen mij tot op heden hinderlijk heeft beïnvloed om deze stap daadwerkelijk te doen.

Door zelfvergeving schrijven ondersteun ik mijzelf praktisch want ik ontdoe mijn zelfgecreëerde angst in de vorm van beelden en gedachten van specifieke energie die eraan plakt.

Door de daadwerkelijke toepassing van het instrument Zelfvergeving kan ik dus de realiteit van het huidige moment binnen mijn wereld ervaren en ontdoen van energetisch positieve of negatieve aanhechting. Hierdoor  ben ik niet langer afhankelijk van anderen waarvan ik aandacht verlang en verwacht dat zij mij ondersteunen om mijn angst te overwinnen.

Omdat ik mijn ongeduld naar aanleiding van het thema geduld onder ogen kom realiseer ik mij dat ik in het verleden anderen verantwoordelijk heb gemaakt voor mijn tekort aan aandacht. Momenten waar ik heb gedacht kom alsjeblieft bij mij zitten, praat met mij, vraag hoe het gaat met mij, ik ben er ook hoor. Ik realiseer mij dat ik vaak over mijn verleden begin. Mijn manier hoe ik op negatieve wijze verlang naar aandacht voor hetgeen mij is overkomen.  Door deze twee uitersten van geduld met de manifestatie van ongeduld in mijzelf te vergelijken kom ik tot dit inzicht.

Ik stel mijzelf ten doel dat ik een praktische cursus ontwikkel om het praktische instrument zelfvergeving onder de aandacht te brengen onder mensen die niet beschikken over een computer, een vanzelfsprekendheid in deze tijd waar wij onbewust vanuit gaan dat ieder mens wel in het bezit is van zo’n apparaat.

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan dat ik dit praktische instrument inzet in mijn plan naar zelfstandig ondernemerschap in combinatie met andere mensen, middelen, promotie en presentatie manieren om dit praktische instrument daadwerkelijk onder de aandacht te brengen.

Door deze manier van werken te wandelen lever ik mijn bijdrage aan hetgeen uiteindelijk het individuele verlangen en verwachtingen van afgescheidenheid in mensen overstijgt naar een manier van leven in een wereld waarin het beste voor Alle Leven fungeert als principieel startpunt.

Voor context zie voorgaande twee blogs.

 

Advertenties

Dag 328 Zelfingenomen reacties

Tijdens een gesprek ontstaat onenigheid in mijzelf omdat de ander uitspreekt of mijn boosheid en irritatie zijn verdwenen. Dit roept in mijzelf de gedachte op dat ik onterecht beschuldigd wordt. De consequentie van mijn gedachte is dat ik de zelfingenomen houding van mijn gesprekspartner ervaar als arrogant en respectloos.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij onterecht verdedig tegen de uitspraken van mijn gesprekspartner omdat ik mij realiseer dat de consequentie van mijn keuze, wordt bepaald door mijn gedachten en woorden, die in mijzelf de emoties irritatie en boosheid oproept.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik de houding van mijn gesprekspartner arrogant en respectloos vind waardoor ik in mijzelf licht geïrriteerd en boos ben waarop ik licht dissocieer.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik naar aanleiding van de opmerking van mijn gesprekspartner mijn irritatie en boosheid ervaar omdat ik de ander veroordeel en verantwoordelijk maak voor de reactie die ontstaat door mijn gedachten waarvan de consequentie is dat ik irritatie en boosheid in mijzelf ervaar.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat mijn gedachten en reactie mij verdrietig maakt omdat ik denk dat ik faal in communicatie en communiceren omdat ik mij realiseer dat de consequentie van mijn reactie, het in mijn wereld en realiteit geregeld gebeurd, dat contact vrij snel verbroken word.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik door uitspraken van mijn gesprekspartner dat ik in mijzelf denk dat ik vals beschuldigd word wat ik onterecht vind en reageer waartegen ik mij wil verdedigen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik door uitspraken in mijzelf reageer en vervolgens denk dat ik door iemand vals beschuldigd wordt, de consequentie van mijn beschuldiging onterecht vind, resulteert in de consequentie dat ik in mijzelf emoties ervaar waartegen ik mij verdedig.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij verdedig tegen de frictie en weerstand die ontstaat uit emoties naar aanleiding van mijn keuze om in reactie te gaan naar aanleiding van mijn gedachte, mijzelf vals beschuldig, de polariteit van vals beschuldigd verder zal onderzoeken.

Als en wanneer ik mij wil verdedigen tegen mijn frictie en weerstand die ontstaat omdat ik denk dat ik vals beschuldigd wordt naar aanleiding van uitspraken van iemand anders, dan stop ik en adem ik.

Ik realiseer mij dat ik naar aanleiding van uitspraken van iemand in mijzelf de energie van vals beschuldigd worden gewaar ben waartegen ik mij wil verdedigen door in reactie te gaan en met woorden de ander wil overtuigen dat dit niet waar is of dat ik uit contact wegga en ontloop.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij naar aanleiding van uitspraken, mijzelf vals beschuldig waartegen ik mij wil verdedigen met woorden en argumenten waarop de ander zegt dat het mijn eigen projectie is waarop ik reageer naar aanleiding van haar uitspraken die ik als een valse beschuldiging ervaar waarop zij belerend en zelf ingenomen begint te lachen.

Als en wanneer iemand belerend en zelfingenomen begint te lachen, dan stop ik en adem ik.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf toegestaan en aanvaard heb dat ik reageer naar aanleiding van de sarcastische intonatie en lacherige mimiek van mijn gesprekspartner hetgeen ik als dominant, laconiek en overheersend ervaar, in mijzelf ervaar, alsof ik uit de tent wordt gelokt en gemanipuleerd tot een reactie.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik het gedrag van mijn gesprekspartner veroordeel omdat zij alcohol drinkt tijdens dit gesprek denk aan voorbeeld gedrag uit het verleden waaraan ik mijn interpretatie, de aspecten sarcasme, cynisme, onverschilligheid en onverantwoordelijkheid heb toegekend. Ik realiseer mij dat ik deze woorden verder zal onderzoeken omdat ik mij realiseer dat ik haar tegendeel verlang en denk daardoor niet langer vals beschuldigd zal reageren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik deze aspecten nog niet grondig genoeg heb onderzocht en dat ik mij realiseer dat ik van mijn gesprekspartner respect verlang over de manier waarop zij mij te woord staan onder invloed van alcohol.

Als en wanneer ik respect verwacht van dronken mensen, dan stop ik en adem ik.

Ik realiseer mij dat alcohol meer kapot heeft gemaakt dan dat ik tot op heden kon bevatten en dat de naweeën ervan nog steeds doorwerken in mijn mind bewustzijn waarop ik verder onderzoek zal doen en zelfvergeving zal uitschrijven omdat ik weet dat dit een effectief instrument is om mijn mindbewustzijn te ontdoen van negatieve emoties en mijn positieve verwachtingen.

Ik realiseer mij dat ik de conversatie heb beëindigd en besloten heb om mijn reacties in mijzelf verder te onderzoeken omdat mensen die alcohol gebruiken ook momenten van nuchterheid doormaken waarbinnen zij tot andere uitspraken kunnen besluiten en omdat ik mij realiseer dat alcohol de mind reacties nog meer activeert en versterkt, ben ik mij door dit gesprek aspecten van mijn mind gewaar.

Ik stel mezelf ten doel dat ik mijn verlangen, de aspecten en polariteiten van woorden die  in mijzelf getriggerd worden en de consequenties van mijn reacties in volgende blogs onder ogen kom.

 

Dag 261insecure

Afbeeldingsresultaat voor insecure

In deze blog vervolg ik mijn onderzoek ‘besluiteloosheid’. Voor context zie link ‘Is het werkelijk zo dat mensen ‘plots’ zich anders gedragen?’ 

Zelfcorrigerende/Zelfverbindende uitspraken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik ‘besluiteloosheid’ verbind aan de gedachte ‘ik denk dat mensen uit mijn omgeving zich anders gingen gedragen’. Als en wanneer ik mezelf toesta dat ik anderen verantwoordelijk maak dat zij mijn gedachten triggeren waarop ik mijn keuzes baseer, dan stop ik en adem. Ik realiseer me dat ik mezelf ineffectief ondersteun omdat ik participeer in mijn Afhankelijkheid Karakter waarin ik anderen verantwoordelijk maak dat zij bepalen dat mijn gedrag afhankelijk is van hen. Ik realiseer me waar ik toegestemd heb dat ik afspraken en contract overeenkomst zal onderhouden en doen in mijn wereld en realiteit maar deze verzuim na te leven mezelf verhinder om effectief te zijn als waartoe ik in staat ben. Ik ga met mezelf de verbintenis aan dat ik de overeenkomst met mezelf ‘ik ben betrouwbaar omdat ik mijn afspraken nakom’ met mezelf en mijn omgeving daadwerkelijk te doen, en als ik daartoe weerstand ervaar, dooradem en vervolgens hierop Zelfvergeving toepas en me realiseer ‘waar verlang ik naar/wat wil vermijden?’.

Ik realiseer me de gedachte dat ik anderen voor mij laat bepalen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik bepaal dat anderen voor mij bepalen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de gedachte dat anderen mijn richting bepalen waar ik me aan conformeer/aanpas.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik me conformeer aan mijn bepaling dat anderen bepalen wat betrouwbaarheid betekent.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik in mijn gedrag het product manifesteer van een externe in mezelf aanvaarde werkelijkheid waaraan ik me conformeer.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik me conformeer aan externe afhankelijkheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken ik pas me aan, aan het productiesysteem van programmeurs, die voor mij richting bepalen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de gedachte zelf richting bepalen ga ik uit de weg omdat ik me inschikkelijk aanpas aan anderen om confrontaties die ik verwacht te voorkomen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat anderen voor mij bepalen waarmee ik door mijn conformatie bepaal dat anderen voor mij bepalen hetgeen ik toestem.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik participeer vanuit de ‘mindstate’ ‘anderen bepalen waaraan ik me conformeer’.

Ik realiseer me mijn participatie in het Aanpas Karakter veroorzaakt frictie in mezelf omdat dit gedrag ontoereikend en ineffectief blijkt te zijn want er ontstaat wrijving in mezelf die positief en negatief geladen energie produceert.

Bijvoorbeeld ik verwacht/bepaal dat ik rust verlang want ik reageer op onrust/geluid. Duurt het te lang dan verdwijn of ik ontwijk/vermijd de situatie op personen die verantwoordelijk zijn voor de geluid-overlast-productie, waarop ik bepaal, doei. lol

Net als rust ervaar ik ook het gemis aan adequate aandacht in de vorm van voldoende individuele ondersteuning. Mijn gemis aan oog hebben voor mijn frustraties en ontreddering, gebrek aan stabiliteit en affectieve warmte (knuffels, complimenten, duwtje in de rug) en het wel bekende kopje thee na school. Ik heb voor mezelf bepaald dat ik het moeilijk vind om troost en steun te zoeken om/en mijn wereld te exploreren. Wat ik mis is mijn bepaling dat ik een gezond evenwicht tussen hechten en exploreren mis en dus verlang/verwacht.

Een state of mind waarbinnen ik me veilig en vertrouwd voel zodat ik in staat ben om mijn wereld te verkennen. Maar zodra mamma weg is, dan ben ik bang dat ze wegblijft waardoor ik snel naar haar op zoek wil gaan waardoor ik voortdurend tussen beiden manoeuvreer. Ik bepaal deze moves waardoor onrust en frictie als in mezelf toegestaan en aanvaard, door mezelf bepaald ontstaat. Begrijpelijk.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat mijn beeld van de kindertijd gebaseerd en bepaald is door mijn van verlangen gekleurde beeld dat mijn ouders in de regel onbereikbaar, onberekenbaar en onsamenhangend waren in hun bejegening.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik door hun gedesorganiseerde, onveilige opvoedingsstijl lange tijd zelf gedesorganiseerd en gedesoriënteerd was.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mijn interpretatie van hun gedrag gebruikt heb als reden/regel dat ik van de hak op de tak sprong, jumpend van de ene naar de andere uitdaging, beroep, bezigheid, hobby of partner en na gebruik/exploratie weer heb gedumpt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik me anders/afwijkend van gemaakte afspraken ging gedragen naar aanleiding van een incident. Als en wanneer ik denk ‘ik los het lekker zelf wel op – ‘op mijn manier’ waardoor ik me op mijn eigen ontoereikende wijze gedraag omdat ik verzuim dat ik hulp inschakel van mensen waaraan ik de toezegging, contractueel, leerdoel, competentie-eis, aspecten waaraan ik me verplicht heb, in de wetenschap dat zij bereid zijn mij te begeleiden/ondersteunen, dan stop ik en adem.

Ik realiseer me dat mijn participatie in het Eigenwijs Afstoten Dump Karakter me verhindert dat ik constructief samenwerk met collega’s en partners door overleg te ontwijken om kritiek, teleurstelling en afwijzing te voorkomen. Dit in tegenstelling tot mijn bepaling dat ik zelf heb bepaald en waarin ik toegestemd heb dat ik afspraken wel wil onderhouden/doen in mijn wereld en realiteit, en dus mezelf verhinder om zo effectief te zijn als waartoe ik in staat ben. Ik ga met mezelf de verbintenis aan om er zeker van te zijn dat ik teleurstelling/afwijzing/angst aanga en met hen in gesprek ga zodat ik richting geef aan mijn verbintenis dat ik afspraken daadwerkelijk doe/leef/wandel omdat ik onder ogen zie dat ik daardoor betrouwbaar, bereid en bereikbaar ben voor anderen in het belang van de goede sfeer, professionele samenwerking en het uitdragen van de organisatie-, en persoonlijke visie waaraan ik constructief, met tact en volgens de overeenkomst/agreement bijdraag.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de gedachte ik wil een uitstekende reputatie realiseren zodat men niet negatief denkt over mij. Als en wanneer ik de reputatie van anderen ten koste van mezelf tóch wil beschermen omdat ik mijn woorden inslik om de goede vrede (gehoorzaam zijn en de belangen van anderen dienen) te bewaren, dat stop ik en adem.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard dat ik verzuimd heb mijn werkbegeleider/ouders in te lichten uit angst voor een afkeurende/ongepaste reactie omdat ik mijn kwetsbaarheid toon en omdat ik hulp vraag en omdat ik verwacht dat het vanzelfsprekend is dat mijn begeleider/ouders mij steunen dit nalaat waar ik verwacht dat ik wordt uitgelachen/afgewezen omdat ik mijn kwetsbaarheid toon.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de gedachte als ik mijn kwetsbaarheid toon en mijn hulpvraag wandel of bespreek dan ben ik/noemt men mij kleinzerig.

Ik vergeef mezelf dat ik in mezelf toegestaan en aanvaard heb de verwarring na aansporing ontstaan tijdens het incident in mijn jeugd verbind aan het recent incident waar ik óók aangespoord werd tot gedrag ‘excuus aanbieden’ waartoe ik gedwongen werd nadat ik vals beschuldigd als leugenaar het  schuldgevoel als kind ervaren. Ik realiseer dat ik in tegenstelling tot vroeger nu wel ben weg gegaan. Ik realiseer me dat ik mezelf verhindert heb aanwezig zijn tijdens klassikaal les volgen. Als en wanneer ik op het punt sta dat ik mijn afspraak verzuim, dan stop ik en adem. Ik realiseer me dat mijn participatie in het Confrontatie Ontwijken Karakter mezelf verhindert om betrouwbaar te zijn om taken te doen waarin ik toegestemd heb om deze te onderhouden en te doen in mijn wereld en realiteit, en dus mezelf verhinder om zo effectief te zijn als waartoe ik in staat ben. Ik stel mezelf ten doel dat ik zal doorademen in het moment dat ik op punt sta om confrontaties te ontwijken met als doel om aanwezig te blijven in Hier waarmee ik richting geef.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mijn angst voor de reacties van mensen in een klaslokaal/of groep laat bepalen dat ik wordt uitgelachen als ik mijn kwetsbaarheid/angst/verbazing/twijfel toon. Als en wanneer ik op het punt sta dat ik in reactie op lachen van anderen dissocieer, dan stop ik en adem. Ik realiseer me door mijn participatie in het Dissocieer Karakter, dit mezelf verhindert aanwezig te zijn in Hier en te doen in mijn wereld en realiteit, en dus mezelf verhinder om zo effectief te zijn als waartoe ik in staat ben. Ik stel mezelf ten doel dat ik me zichtbaar aanwezig door in mijn adem te gaan hernieuwd afstem op het huidige moment waardoor ik door mijn bewuste aanwezigheid mezelf en anderen effectief kan ondersteunen tijdens dit veranderde proces.

Ik stel mezelf ten doel dat ik vanuit aanwezigheid mijn ervaring in Hier opnieuw (anders) kan ordenen van de bestaande informatie om zodoende nieuwe informatie te laten ontstaan, ook als ik een schijnbare onmogelijkheid zie, stel ik mezelf ‘plots’ ten doel dat ik stop en adem, en vervolgens de draad weer oppak.

Ik realiseer me dat de ervaring op de eerste klas doorwerkt/invloed heeft op de verschillende lagen van mijn bewuste; onbewuste; en onderbewuste-mind en door het uitschrijven van zelfvergeving op het startpunt ‘besluiteloosheid in relatie tot optie 1 wordt ik me hiervan bewust/gewaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard dat ik verzuimd heb mijn werkbegeleider/ouders in te lichten uit angst voor een afkeurende/ongepaste reactie omdat ik mijn kwetsbaarheid toon en omdat ik hulp vraag en omdat ik verwacht dat het vanzelfsprekend is dat mijn begeleider/ouders mij steunen dit nalaat waar ik verwacht dat ik wordt uitgelachen/afgewezen omdat ik mijn kwetsbaarheid toon.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de gedachte als ik mijn kwetsbaarheid toon en mijn hulpvraag wandel of bespreek dan ben ik/noemt men mij kleinzerig.

In relatie tot de Zelfvergeving in deze blog realiseer ik me een nieuw punt/gedachte namelijk ‘er zijn mensen die opzettelijk hun afspraak vergeten waardoor zij onbetrouwbaar en hen wantrouw’.

Als kind geloofde ik in de ongeschreven regel dat de steun en begeleiding van mijn ouders niet afgestemd was op de gezonde aspecten die ik nodig had voor mijn ontwikkeling.

Ik realiseer me waar ik gezonde functionele warme affectieve begeleiding verwacht krijg ik ongezonde, disfunctionele, koude, rationele afwijzing.

Nu denk ik dat anderen mijn loyaliteit en standvastigheid testen dat ik wel mijn afspraken nakom/naleef. Ik realiseer me vervolgens er zijn mensen die bewust hun afspraak niet nakomen omdat zij mijn standvastigheid en loyaliteit willen testen. Wordt vervolgd.

Voor context over Optie 2. ‘Of is het meer dat je het zo bent gaan interpreteren?’ is hiermee door deze blog beantwoord.

Voor verdieping Desteni artikel het einde van Zelf Gewaarzijn