Dag 392 Herdefiniëren gunnen.

Zelfvergeving op de punten die ik mij gewaar werd, zoals beschreven bij het Toebedelingspunt, waarin ik mijn interpretatie onderzoek in relatie tot het woord gunnen zie – blog voor context.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik van anderen een gunst verlang, in de vorm van een dienst of aandacht, waaraan ik mijn identiteit ontleen ter bevestiging van mijn mind beeld en realiteit.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik zodra ik een gunst verlang, in mijzelf een verwachting creëer, ervaar als absoluut wapenfeit, informatie betreft in mijzelf, overeenstemt met wat ik mijzelf gun en toesta, een wens of verwachting, mening of hoop, mijn informatie en aspecten van mijn verlangen betreft, in wat ik verlang van een ander, en als ik mijn geschenk en toegift ontvang, mij realiseer zie en begrijp dat ik mijn mind gunfactor identiteit bestendig en mijn weerstand verstevig. 

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijn aandacht op een ander vestig, vanuit mijn veronderstelling dat die ander bereid is om mij te zien zoals ik dit als mindbewustzijn, hetgeen als mind existeert binnen mijn zelfgewaarzijn, voor ogen heb. 

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijn identiteit laat afhangen van de gunning, een gunst, ter bevestiging van mijn identiteit, energie betreft die de ander mij schenkt, overeenkomstig mijn gunfactor verlangen.  

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat wat de ander mij overeenkomstig de interpretatie van mijn gunfactor schenkt, overeenstemt met mijn gunfactor beeld en realiteit, weerspiegelt mijn mind wapenfeit, mind informatie betreft waarop ik mijn gunfactor ontvangst/interpretatie baseer.

Als en wanneer ik focus op mijn gunfactor energie waarmee ik mijn identiteit realiteit via de gunfactor die ik van een ander ontvang bestendig, dan Stop ik en Adem. 

Ik realiseer mij dat ik mij afhankelijk maak van de gunfactor energie die ik ontvang van anderen, in reactie op de bevestiging van deze energie, primair focus op de gun interpretatie van de ander die overeenstemt met mijn mind gunfactor beeld en realiteit, mij afhankelijk maak van deze externe gunfactor, mijn gunfactor verlangen als energie ik mijzelf wil bestendigen. 

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij afhankelijk maak, zoals de ander mijn mind verlangen bestendigd, waardoor ik mij realiseer en zie dat ik mijzelf in relatie tot mijn verlangen inferieur maak aan de externe autoriteit van een ander.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard zodra ik mijn gewenste gunst wel van een ander ontvang dit ervaar als positief “Yes ik krijg mijn zin”. 

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard wanneer echter deze gunfactor uitblijft “yes, ik krijg niet mijn zin” dit als negatief ervaar, mij realiseer, zie en begrijp dat ik mijn gedrag vaak aanpas of mijn gun verlangen bijstel.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijn gun verlangens, mind verlangens betreffen, positieve en negatieve aspecten van mijn mind bewustzijn systeem zijn, mij realiseer, zie en begrijp dat ik mijzelf toesta en aanvaard dat ik mijn fysiek Gewaarzijn door mind energie en informatie laat besturen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat mijn mind polariteiten pos. -neg. energie reacties afvuren, schieten als Patronen, zoals kogels uit een gun, afvuur op mijn omgeving of mensen die het goed bedoelen volgens zichzelf, zodra ik wel of niet mijn zin krijg, hanteer als meetpunt (toebedelingspunt) de manier waarop is dat ik mijn mind toesta dat ik anderen positief of negatief bejegen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik aan de informatie binnen deze polarisatie autoriteit toeken, gebruik als munitie, hetgeen ik in mijn reacties afvuur op een ander.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijn mind informatie gebruik als wapenfeit van mijn gelijk, ervaar als bevestiging, waarop ik mijn aandacht vestig, overeenkomstig de informatie die mijn positieve verlangens bevatten.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik afwijzing ervaar van mijn gelijk door negatieve reacties die ik als zodanig negatief interpreteer vanuit mijn mind verlangen dat niet zijn zin krijgt. 

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard zodra de gunfactor bepaling in mijzelf niet haar zin krijgt, mijn gedrag bepaald en de ander vriendelijk bejegen omdat ik juist wel positief beoordeeld wil worden en niet negatief.

Als deze voor mij positieve beoordeling achterwegen blijft ervaar als negatief, dat ik mij vervolgens aanpas, om de problemen die ik veroorzaak in mijzelf, veroorzaak omdat de positieve bevestiging van mijn gunfactor niet wordt uitgevoerd door een ander, ervaar als negatief in mijn mind deze energie als (negatief) probleem manifesteer. 

Als en wanneer ik niet mijn zin krijg, dan Stop ik en Adem.

Ik realiseer mij dat ik mijn keuze laat afhangen en bepalen door de woorden en het fysieke gedrag en de manier waarop de ander zich door middel van zijn gunning profileert.

Ik stel mijzelf ten doel zodra ik focus op positieve gunning en negatieve gunning ontvang, de energie die ik manifesteer, omdat mijn backchat waarin ik participeer, naar aanleiding van gedrag van de ander, afwijkt van mijn positieve verlangen, dat ik de weerstand die ik manifesteer naar aanleiding van mijn backchat onder ogen kom en mijzelf verantwoordelijk maak voor de richting die ik daadwerkelijk dien te wandelen om mijn doelen te realiseren, en als ik weerstand ervaar in mijzelf, dan Stop ik en Adem.

Wordt vervolgd…

 

 

 

 

Advertenties

Dag 391Herdefiniëren van woorden -gunnen.

1. Toebedelingspunt – hoe ik tot nu toe dit specifieke woord gebruikt heb (mijn interpretatie): In deze blog is dat het woord – gunnen -.

Wat het woord gunnen tot op heden vertegenwoordigd voor mij: Gunnen – een gunst, een dienst of aandacht die men mij gunt – klinkt als – gun = wapen, een wapenfeit wat overeenstemt met wat ik mijzelf gun en toesta, een wens of verwachting, en de hoop, mijzelf gun iemand anders aan mij schenkt, geeft, bereid is mij te zien, afhangt van de gunning, gunst, bevestiging die de ander mij schenkt. Wat de ander mij schenkt overeenkomt met dit wapenfeit waarop ik mijn gunning baseer.

Ik focus specifiek op de gun interpretatie van de ander. Afhankelijk van de externe gunfactor. Ik geef de ander autoriteit. Een patroon in mijzelf gewaar. Mijn gewenste gunst ontvang is dit positief. Als de gunfactor uitblijft -negatief- vaak aanpas of mijn gun verlangen bijstel. Deze gun verlangens betreffen positieve en negatieve aspecten van mijn mind bewustzijn. Deze polariteiten schieten als Patronen – kogels – die ik hanteer als meetpunt (toebedelingspunt). De informatie binnen deze polarisatie, gebruik ik als munitie, hetgeen ik afvuur op een ander. Ik ervaar dit als bevestiging, waarop ik mijn aandacht vestig, overeenkomstig de informatie die mijn positieve verlangens bevatten. Of ik ervaar afwijzing bij negatieve reacties. Gun bepalingen in mijzelf bepaald waarop ik wel positief beoordeeld wil worden en niet negatief. Als deze voor mij positieve beoordeling achterwegen blijft ervaar als negatief, dat ik mij vervolgens aanpas, om de problemen die ik door mijn gunfactor veroorzaak, te ontwijken. Wat ik ervaar als negatief vormt voor mij een probleem. Dus ik laat mijn besluit afhangen van de woorden en het fysieke gedrag en de manier waarop de ander zich door middel van zijn gunning profileert. Als ik focus op negatieve gunning, die afwijkt van mijn positieve verlangen, zodra de ander wel positief is in zijn benadering, met weerstand reageer omdat mijn negativiteit mij bestuurt. Positieve wendingen in een gesprek beoordeel ik daardoor vervolgens negatief.

2. Woordenboekverklaring/systeemdefinitie: (kopieer/plak hieronder de woordenboekdefinitie). Gunnen:(gegund), toestaan; veroorloven. gunnen (ww): geven, schenken, toestaan, toewijzen, verlenen, verschaffen, wegschenken gunnen (ww):jonnen, toestaan.

3. Het in klank uiten van het woord:

Ik wil graag een kijkje nemen naar wat geschreven was voor het in klank uiten van het woord. Met het woord laten klinken kan ik zo creatief met de geluiden zijn als ik wil binnen wat zinvol voor me is binnen het woord. We kunnen het woord opbreken in delen van klank: (schrijf hieronder al de klanken die jezelf in het woord gunnen hoort/ziet).

Gunnen: kunnen, kun/kan, fun, sun, dun, niet kunnen, fun, misgun, dun, no luck.  

4. Nieuwe definitie:

Nu dat ik al deze drie aspecten voor mijn neus heb – nu is zelf klaar om dit woord te benoemen (definitie te geven) voor wat het is. De enige sleutel binnen het herdefiniëren van een woord is ervoor te zorgen dat zelf geen polariteit toebedeelt aan het woord.

In termen van het herdefiniëren – een ander punt om te onthouden is dat we geen definities maken in het negatieve – betekenend, het definiëren van een woord door ‘wat het niet is’. Dus in het schrijven van een nieuwe definitie zijn we op zoek naar de woorden die beschrijven ‘wat het IS’.

We zijn hier niet om woorden te herdefiniëren om alleen een positieve ervaring te bevatten. Wij zijn hier om woorden te herdefiniëren als onszelf, betekent als ik duidelijk ben in en als een woord en dat ik dit woord geaccepteerd heb als mezelf heb ik de macht om het woord te leven en leven te geven eraan en niet onderworpen te worden door het woord en de macht die het over zelf houdt.

In zekere zin kan men het noemen: het terugnemen van de zelfkracht in zichzelf wanneer zelf de schepper wordt van zelf. (schrijf hieronder de nieuwe definitie van het woord).

Mijzelf richting toestaan. De ander een afwijkende richting toestaan

5. Dan is de laatste stap om mijn definitie te testen:  

a. Is de definitie negatief geladen? Dit is om ervoor te zorgen dat zelf niet een andere polariteit aan het creëren is om later af te handelen. Antwoord: de ander een afwijkende richting toestaan, zijn woorden niet verwerpen, mijzelf mijn richting toestaan.

b. Kan ik voor deze definitie blijven staan in de eeuwigheid? Antwoord: Ja.

Bij het uitschrijven van definities door jezelf is het nuttig om deze testers te hebben om jezelf te assisteren.

Esteni

…..wordt vervolgd met zelfvergeving op onderstaande Gewaarzijn van de betekenis die ik onder ogen kom en aan het woord gunnen heb toegekend.

Wat het woord gunnen tot op heden vertegenwoordigd voor mij: Gunnen – een gunst, een dienst of aandacht die men mij gunt – klinkt als – gun = wapen, een wapenfeit wat overeenstemt met wat ik mijzelf gun en toesta, een wens of verwachting, en de hoop, mijzelf gun iemand anders aan mij schenkt, geeft, bereid is mij te zien, afhangt van de gunning, gunst, bevestiging die de ander mij schenkt. Wat de ander mij schenkt overeenkomt met dit wapenfeit waarop ik mijn gunning baseer.

Ik focus specifiek op de gun interpretatie van de ander. Afhankelijk van de externe gunfactor. Ik geef de ander autoriteit. Een patroon in mijzelf gewaar. Mijn gewenste gunst ontvang is dit positief. Als de gunfactor uitblijft -negatief- vaak aanpas of mijn gun verlangen bijstel. Deze gun verlangens betreffen positieve en negatieve aspecten van mijn mind bewustzijn. Deze polariteiten schieten als Patronen – kogels – die ik hanteer als meetpunt (toebedelingspunt). De informatie binnen deze polarisatie, gebruik ik als munitie, hetgeen ik afvuur op een ander. Ik ervaar dit als bevestiging, waarop ik mijn aandacht vestig, overeenkomstig de informatie die mijn positieve verlangens bevatten. Of ik ervaar afwijzing bij negatieve reacties. Gun bepalingen in mijzelf bepaald waarop ik wel positief beoordeeld wil worden en niet negatief. Als deze voor mij positieve beoordeling achterwegen blijft ervaar als negatief, dat ik mij vervolgens aanpas, om de problemen die ik door mijn gunfactor veroorzaak, te ontwijken. Wat ik ervaar als negatief vormt voor mij een probleem. Dus ik laat mijn besluit afhangen van de woorden en het fysieke gedrag en de manier waarop de ander zich door middel van zijn gunning profileert. Als ik focus op negatieve gunning, die afwijkt van mijn positieve verlangen, zodra de ander wel positief is in zijn benadering, met weerstand reageer omdat mijn negativiteit mij bestuurt. Positieve wendingen in een gesprek beoordeel ik daardoor vervolgens negatief.

 

Dag 388 Exposing Self-Directiveness

Hoe ik gedrag van anderen interpreteer; vaak via informatie in mijn mind manifesteer, en op mijn mind veronderstelling vervolgens mijn keuzes baseer, dit realiseerde ik mij kort geleden. Mijn mind verbintenis waarmee ik vooraf aan een specifiek bijeenkomst mijn beslissing heb gemaakt dat ik na afloop van de bijeenkomst niet mee zou gaan naar het huis van mijn neefje. 

Een kenmerk van mijn gedrag is dat ik mijn keuze vaak aanpas aan een verandering in mijn omgeving. Nadat ik mij na afloop van de bijeenkomst verplaatste in de schoenen van mijn neefje en zijn ouders, betwijfelde ik mijn vooraf gemaakte keuze om na afloop van de bijeenkomst direct naar huis te gaan. Mijn familie besloot om wel mee te gaan naar het huis van mijn neefje. Door deze verandering werd ik pissig en raakte geïrriteerd. 

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard nadat ik en mijn familie buiten de kerk aan mijn neefje onze cadeautjes overhandigde, mij realiseerde de manier waarop ik afscheid wilde nemen van mijn neefje en zijn ouders als kil, onpersoonlijk, afstandelijk en star heb ervaren. 

Ik werd vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard om star vast te houden aan mijn vooraf aan de bijeenkomst gemaakte keuze om na de dienst direct naar huis te gaan en mijn keuze niet aan te passen aan deze verandering die mijn familieleden van plan waren omdat ik pissig en geïrriteerd raakte door deze verandering. 

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik de verandering in besluit van mijn familieleden om wel mee te gaan naar het huis van mijn neefje als schijnheilig heb ervaren. Als en wanneer ik een verandering in keuze als schijnheilig of als onbetrouwbaar gedrag ervaar, dan stop ik en Adem. Ik realiseer mij omdat familieleden niet vasthouden aan hun besluit, dat ik door hun keuze bijstelling, hun gedrag en deze gebeurtenis als onbetrouwbaar, onvoorspelbaar, onveilig ervaar waardoor ik star, kil en koud vasthoud aan mijn vooraf keuze.

Vervolgens realiseerde ik mij mijn gedachte ‘ik zou het zelf verschrikkelijk vinden als mijn familie buiten de kerk afscheid nam om vervolgens richting huis te gaan; hetgeen ik als koud, onpersoonlijk en afstandelijk heb ervaren, waardoor ik mijn keuze betwijfelde. Ik realiseer mij ik was namelijk niet in het belang van mijn familieleden naar deze bijeenkomst gegaan, maar in het belang van mijn belangstelling voor het feest van mijn neefje, en toch hield ik vast aan mijn keuze die ik vooraf had gemaakt.   

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik dacht deze manier van afscheid nemen is niet leuk op deze voor mijn neefje belangrijke dag omdat ik het zelf fijn vind dat mensen belangstelling hebben voor een activiteit die ik belangrijk vind. Als en wanneer ik wat ik belangrijk vind verbind als fijn veronderstel de ander vind dit ook fijn, dan stop ik en Adem. Ik realiseer mij dat ik door te vragen wat de ander graag wil hieraan de verandering in Gewaar zijn in dat moment in Hier, waarin ik ervaar dat ik wil meegaan uit belangstelling voor mijn neefje, nadat ik mij in zijn schoenen verplaats, best mijn keuze kan bijstellen, zonder te denken dat ik hierdoor voor mijzelf onbetrouwbaar ben omdat ik mijn keuze bijstel. Als en wanneer ik mijn keuze wil bijstellen, denk ik ben onbetrouwbaar, dan stop ik en Adem.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik het belang van mijzelf, het vast houden aan mijn keuze, toch boven de feest ervaring van en mijn belangstelling voor mijn neefje plaats en vervolgens toch besluit niet mee te gaan naar het huis van mijn neefje.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik geïrriteerd raak door de keuze van mijn familie om toch mee te willen gaan naar het huis van mijn neefje.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik hun keuze bijstelling hypocriet vind omdat zij hun cadeautjes al aan hem hebben overhandigd; niet vasthouden aan hun besluit om na afloop van de dienst direct naar huis te gaan.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik de keuze om buiten de kerk, voor de kerk, cadeautjes overhandigen koud en onpersoonlijk vind, dat ik in mijzelf ervaar, dat ik mijzelf weinig betrokken ervaar bij de feest ervaring en het belang van mijn neefje en zijn ouders.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat mijn keuze egoïstisch is ondanks het gevoel in mijzelf dat ontstaat naar aanleiding van het overhandigen van de cadeautjes waarna ik mij realiseer, zie en begrijp dat ik zo’n afscheid verschrikkelijk zou vinden omdat wij ons/ik mij te weinig aantrek van de feest-ervaring die dag van mijn neefje en zijn ouders.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik niet mee ga naar het huis van mijn neefje; commentaar heb op de keuze van mijn familie om wel mee te gaan voor een kop koffie. Als en wanneer mijn keuze afwijkt van de anderen daar kritiek op heb, dan Stop ik en Adem. Ik realiseer mij dat ik mijn besluit dat afwijkt van de anderen, vergelijk met hun keuze en mijn keuze boven de keuze plaats van de anderen waardoor ik een muur van ongelijkheid, kilheid en afstandelijkheid manifesteer tussen mij en mijn familie.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijn keuze om niet mee te gaan naar het huis van mijn neefje ontstaat omdat ik het niet eens ben met de keuze van mijn familieleden, die vooraf aan de dienst besloten hadden na afloop direct naar huis te gaan. Als en wanneer ik veronderstel ik wil na afloop van de activiteit direct naar huis, dan Stop ik en Adem.

Ik realiseer mij dat ik dacht ‘waar sta ik voor’, ‘waaraan committeer ik mij’- en dat ik vooraf aan het kerkbezoek de keuze had kunnen maken dat ik onafhankelijk van de keuze van mijn familie na afloop van de dienst zelfstandig op de fiets naar het huis van mijn neefje en zijn ouders had kunnen gaan om daar mijn cadeautje te overhandigen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijzelf toesta dat ik mij in mijn keuze vaak laat beïnvloeden door het gedrag en de keuzes van anderen waardoor ik mijn keuze betwijfel. Als en wanneer ik mijn keuze aanpas onder invloed van de keuze van een ander, dan Stop ik en Adem. Ik realiseer mij dat ik ook zucht had naar alcohol, onder invloed van de gedachte aan dit middel ook besluit om naar huis te willen, omdat ik verlangde naar alcohol. Ik realiseer mij ook dat ik de keuze van de rest hypocriet en schijnheilig noemde, gedachten zijn die mijn keuze om alcohol te gaan drinken rechtvaardigt.

Als en wanneer ik onder invloed van verandering in gedachten en verwachting, denk aan alcohol, mijn zucht en verlangen naar alcohol realiseer, zelfonoprecht in mijn gedachten ben, negatief denk over mijzelf en mijn familie, vanuit mijn verlangen naar alcohol met mijzelf communiceer, dan stop ik en Adem.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik koud, onpersoonlijk en egoïstisch ben in mijn keuze en de feest-ervaring van mijn neefje veronachtzaam in het belang van mijzelf; verpak in een zelfonoprecht smoesje, vervolgens van mening ben dat ik het gedrag van mijn familie ervaar als schijnheilig en hypocriet. Als en wanneer ik anderen verantwoordelijk maak voor mijn zelfonoprechte keuze om naar huis te gaan omdat anderen hun keuze bijstellen, dan Stop ik en Adem.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard nadat ik mij realiseer zie en begrijp dat ik de manier van afscheid nemen als koud en onpersoonlijk ervaar; niet ervoor kies om wel mee te gaan naar het huis van mijn neefje voor een kop koffie. Als en wanneer ik de communicatie ervaar als koud en onpersoonlijk, dan Stop ik en Adem. Ik realiseer mij ondanks mijn inzicht dat ik de manier van afscheid nemen als onpersoonlijk en koud ervaar, dat ik toch vast hou aan mijn besluit dat ik naar huis wil vanwege allerlei redenen: ‘omdat ik vooraf aan de bijeenkomst een andere activiteit heb gepland en omdat ik zucht heb naar alcohol’. Ik realiseer mij dat ik al een tijd in mijn mind bivakkeer en ronddwaal in gedachten en zucht naar drank; gedachten zoals ‘heeft mijn leven zin’, ‘wat wil ik’, ‘welke stappen en oplossingen onderneem ik’. Ik realiseer mij dat ik in mijzelf een leegte ervaar, omdat ik geen richting bepaal, die ik opvul met drank en zoektocht naar seks contacten.

Ik stel mijzelf ten doel dat ik heldere doelen formuleer die ik daadwerkelijk wil realiseren door de zinloosheid van mijn huidige bestaan, mijn zucht naar drank rechtvaardig, de drang naar drank en aandacht voor mijn belangen prominent in mijzelf binnen mijn mind existeert; waardoor ik mijn eetpatroon veronachtzaam en fysiek Gewaar ben dat mijn stoelgang is verstoord met een pijnlijke ontlasting tot gevolg.

Ik realiseer mij dat wat ik reflecteer op anderen, zinloze mind informatie van mijzelf betreft in mijn geest, waaraan ik betekenis en woorden toeken. Een illusie is die ik zelf manifesteer, waarmee ik de keuzes van anderen veroordeel alsof mijn belerende en anderen corrigerende werkelijkheid binnen mijn wereld en realiteit de juiste is, waardoor ik mijn drank misbruik kan rechtvaardigen omdat ik anderen verantwoordelijk maak voor een tekort aan belangstelling en oprechte aandacht voor mijn behoeften, waardoor ik mijn oprechte belangstelling en aandacht voor anderen verlies.

Wordt vervolg

Mijn eerste blog.

 

Dag 359 Betrouwbaarheid

‘Zeggen wat je doet en uiteindelijk doen wat je Zelfoprecht toezegt’.

Validiteit – zegt iets over de inhoud: wordt er gemeten wat de bedoeling is. Wanneer u mensen op straat vraagt of ze wel eens stelen, is de kans groot dat de dieven onder hen dit zullen ontkennen. Op basis van een dergelijk onderzoek schat u het aantal dieven te laag in.

Betrouwbaarheid heeft te maken met de stabiliteit van het onderzoeksresultaat. Wanneer het onderzoek zou worden herhaald, komen dan dezelfde resultaten naar voren? Bij het bovengenoemde voorbeeld kunnen de resultaten betrouwbaar zijn, omdat het percentage dieven dat liegt altijd ongeveer even groot is.

Erkennen  gaat over het eerlijk en oprecht schrijven en uitspreken van jouw gedachten, emoties en gevoelens die aansluiten bij jouw overtuigingen en veronderstellingen.

Ontkennen en stukjes informatie weglaten leverde mij spanning op. Mijn geweten = overtuigingen van hetgeen ik eerlijk wist. Uit ervaring weet ik inmiddels dat als ik Informatie anders dan ik denk communiceer, resulteert in frictie, ruis en weerstand.

Gouden kooitje.

Je moet goed begrijpen dat zelfoprechtheid niet over het uitspreken van je gedachten, emotionele en gevoelsmatige reacties gaat. Nee, zelfoprechtheid komt niet van de mind, jouw gedachten en overtuigingen – velen begrijpen zelfoprechtheid, zelfeerlijkheid verkeerd – als je denkt dat zelfoprechtheid is dat je uitspreekt wat er in je bewuste mind is… nee, dat is oprechtheid.

Oprechtheid is wanneer je spreekt vanuit jouw bewuste-mind – gedachten, herinneringen, ervaringen emoties of gevoelens. ZELFoprechtheid is wanneer je JOU uitspreekt. We zijn in het proces van het beseffen wat zelfoprechtheid is, daarom: ‘spreek’ in je schrijven ‘uit wat er is’ en daardoor zul je ontdekken wat zelfoprechtheid voor jou als jou, is.

Velen vragen: ‘maar als ik van de mind ben en de mind, dan zal wat ik schrijf alleen oprechtheid zijn’ – ja, maar het interessante is dat door de oprechtheid van de mind voor je te zien in woorden, je je zult realiseren wat ZELFoprechtheid als jij is. Kijk, je bestaat al zo lang in en als de mind, pratend met jezelf daarboven in je hoofd, maar nu door het schrijven zie je jezelf voor je voor de eerste keer – je staat als het ware naakt voor jezelf. En hierbinnen gebeurt iets interessants: jij ziet JIJ, jezelf en hierdoor komt zelfoprechtheid tevoorschijn…

En dan zul je beseffen dat zelfoprechtheid er altijd is geweest – maar je ontkende je eigen zelfoprechtheid, omdat je ‘jou’ al zo lang hebt ontkend – door te doen alsof je een mind-bewustzijn-systeem bent, omdat je bang was voor jezelf en daarom bang was om Zelfoprecht te zijn.

Als je zelfdirectief richting geeft aan jouw doelen en het commitment waar jij voor staat doe je dit vanuit Zelfoprechtheid. Degene die je bent in je oorspronkelijke kern.

Zelfverantwoordelijk zijn betekent dat jij oprecht jouw gedachten, emoties en gevoelens kunt communiceren. Dit vraagt om commitment, oefening, inzet en oprechtheid.

Experimenteren, om uit jouw gouden kooi te stappen, wie je kunt vertrouwen begint DUS bij jezelf oprecht onder ogen kunnen komen. Zelfoprechtheid realiseren kun je verwezenlijken door middel van Zelfvergeving schrijven en Gewaar worden van jouw mind die o.a. bestaat uit gedachten, emoties en gevoelens.

Zelfonoprechtheid

Als je je ervan bewust bent dat iemand onoprecht is met zichzelf op welke manier dan ook – niet naar het systeem, maar naar het leven – en je niets doet omdat je bang bent of omdat het risico te groot is, dan ben je één met en gelijk aan zelfonoprechtheid en ga je onderuit. Dit is de sleutel tot transformatie op alle manieren – het praktische punt van het zelf verantwoordelijk zijn voor allen als zijnde zelf in elk moment.

Dag 350 Living word: gezondheid

Sounding: gezondheid – klinkt als

Gezondheid, ik wil zonder zonde zijn. Zonder fouten. Heel zijn. In de weerstand van zonde de zon zijn. ZONDEr gebreken. Perfect zijn. Zonder beperkingen heel zijn. Bestaan als eenheid want dan kan ik kritische argumenten in mijzelf laten vervagen. Zodat mijn omgeving mij niet langer aan kan spreken op mijn beperkingen en de negativiteit in mij.

Deze negativiteit wil ik met betogen, beweringen, argumenten aanvoeren, redeneren, redetwisten, disputeren, beredeneren, tegenspreken, bewijzen zoeken, redekavelen en overtuiging tegenspreken. Wat gebeurt er vervolgens met deze negativiteit waaraan ik aandacht schenk?

Wat ermee gebeurt door aan negativiteit aandacht schenken is mijn gedachten van feedback voorzien die ik ervaar als kritiek en negativiteit. Ik ben eraan gewend geraakt. Bekend zijn met de ZONDE in mij waaraan ik aandacht schenk.

Vanuit mijn gewenning ‘focus’ en verwacht ik op kritiek’ waardoor ik mijzelf beperk tot kritiek, negativiteit, destructie naar redenen zoek om deze/mijn mind gedachten en argumenten van bewijzen te voorzien en daardoor te continueren.

Ik realiseer mij dat ik mijn gezonde kind zijn ingewisseld heb voor argumenten en bewijzen die mijn beperking en negativiteit illustreren.

Prosperiteit is een synoniem van gezondheid hetgeen verwijst naar zegen, meeval, bloei en succes. Deze geZONdheid associeer ik vanuit mijn negatief geladen zonde/gebrek hetgeen ik nog steeds verwacht.

Bijvoorbeeld als ik iets opbouw, een werkrelatie of een relatie met een vrouw. Dit contact verdwijnt weer snel omdat de negativiteit en slachtofferschap energie in mij existeert. Ik zoek naar bewijzen en argumenten die mijn negativiteit bevestigen waardoor ik redenen vind om het contact dat verbroken wordt te rechtvaardigen waardoor de negativiteit die eraan ten grondslag ligt blijft bestaan.

Naast deze negatieve invloed die ik zelf bepaal verlang ik naar positieve mind aandacht. Vanuit deze gedachten gericht ben op meeval, bloei, zegen en succes. Ik realiseer mij dat ik vanuit mijn focus op kritiek, vanuit belemmerende gedachten negativiteit creëer waardoor ik mijzelf voortdurend negatief evalueer met positiviteit compenseer deze polariteitdans met bewijzen, redenen (de rede die uit woorden en gedachten in mijn mind bestaat) en argumenten zoek om de schade die ontstaat, met beredeneren wil herstellen, verdedigen, mijn gezondheid aan het verbeteren ben.

Als ik verlang naar gezondheid zal ik eerst hetgeen ik verwacht, namelijk ik wil zonder zonde zijn en verlies van verbinding met werk en relatie met een vrouw, dan zal ik eerst mijn gedachten die focussen op zonde, fouten, gebreken en gebrek moeten ontdoen van negatief geladen energie, hetgeen ik wil maskeren met perfectie en bewijslast waarmee ik voorkomen wil dat anderen in mijn wereld mijn gebrek/minder/tekort aan gezond zijn waarnemen.

Deze energie ontstaat door mijn beperkende gedachten: ik ben minder, anderen hebben kritiek op mijn bijdrage en negeren mijn vraag naar positieve aandacht.

Door de negatief geladen kritiek in mijzelf ben ik bang voor succes omdat ik focus op gebrek hetgeen ik compenseer met mijn aanpassing aan situaties, clownesk gedrag, vriendelijk de goede vrede bewaren, door te focussen op mijn falen, mijn verslaving uit vergroten.

Hierdoor gaat de slachtoffer energie in mij naar argumenten zoeken, mind energie te continueren, het positieve vervaagd doordat het negatieve aandacht krijgt, hetgeen berust op het negatieve pamperen en nat houden door ziek zijn te gebruiken als argument om negatief gedrag: mensen wegduwen, veroordelen, bekritiseren, argumenten aanvoeren om dit te onderbouwen, beweren dat zij fouten maken, dat zij hun afspraken niet naleven, dat zij tekort schieten enz. argumenten en beweringen zijn die, informatie is die bestaat uit negatief geladen argumenten waaraan destructieve negatieve energie plakt in de vorm van gedachten en negatief geladen emoties die aanzetten tot destructief gedrag, bijv. terugtrekken uit contact, iets in gang zetten en afhaken, redenen bedenken dat anderen fout zijn en de aanleiding van deze keuzes.

Ik realiseer mij dat ik dit gebrek als tekort ervaar. Ik veroordeel mijzelf waardoor de gedachten aan negativiteit toenemen. Ik ben minder succesvol dan mijn vrienden. Zij hebben allen een baan, een auto, een koophuis en een relatie inclusief kinderen. Ik ben gefaald. Als kind heb ik al gefaald. Ik schiet tekort. Ik ben minderwaardig. Ik voldoe niet aan mijn norm. Als mensen iets tegen mij zeggen dat mijn gebrek aanraakt, dan ervaar ik hun woorden als kritiek. Als kritisch waarop ik denk zij keuren mij af. Naar aanleiding van deze gedachten voel ik irritatie en word boos.

Ik denk aan voorbeelden als mensen mijn telefoontjes negeren dat ik in de rechter bovenkant van mijn hoofd een prikkel voel die via mijn hals naar mijn hartstreek schiet. Ik ervaar deze afkeuring als melancholie. Als zeurderige pijn. Klagerig en ik denk waarom doen zij zo zeikerig. Zij focussen alleen maar op negativiteit met hun negatieve opmerkingen en aanmerkingen op gedrag van anderen. In hun woorden klinkt afwijzing van Leven, verbetering en correctie. Ik denk het lijkt wel dat wat ik doe nooit goed genoeg zal zijn.

Zonde, denk ik, dat jullie niet zien dat ik er mag zijn. Ondanks mijn gebreken verwacht ik onvoorwaardelijke aandacht van mensen. Dus door mijn aandacht te vragen verwacht ik aandacht voor iets anders dan wie ik ben. Gebrekkig en teneergeslagen verwacht en verlang ik dat jullie mij gezonde reacties toevertrouwen.

Dat ik mij niet langer onveilig voel. Ik realiseer mij dat ik angst heb om mij onvoorwaardelijk veilig te voelen. In mijzelf ervaar ik primaire focus op onvoorspelbaarheid hetgeen ik verwacht maar voorspelbaarheid en betrouwbaarheid verlang. Ik realiseer mij dat ik acteer vanuit zelfmedelijden, slachtofferschap en trauma.

Wat goed was, mijn onbevangen zijn, mijn spontaan zijn, zelfeerlijk, oprecht, vol vertrouwen zijn, mijn eenheid en gelijk gewaar zijn werd, is in mijzelf verstoord geraakt. Nu ik het woord gezondheid herdefinieer in mijn mind veronderstel en realiseer ik mij zie en begrijp dat ik in mijn gedachten denk en verwacht ik kan niet vertrouwen op succes, gezondheid en liefdevolle aandacht.

Want ik heb geen recht op succes. Omdat ik het negatieve van zonde in mijzelf wil compenseren. Om mijn veronderstelling te bevestigen onderzoek ik reacties van mensen. Ik kan achteraf zeggen, als zij afhaken, dan zijn zij onbetrouwbaar, niet loyaal en niet onvoorwaardelijk trouw aan mij. Als mensen niet reageren op mijn telefoontjes en onbereikbaar zijn zij onbetrouwbaar en niet loyaal aan mijn verwachting: ik verwacht dat je nu bereikbaar bent en reageert.

Welke functie had dit mechanisme voor mij?

Ik verwacht wanneer ik mijn kwetsbaarheid laat zien dan wordt ik gekwetst. Uit angst om gekwetst te worden onderzoek ik reacties van mensen naar aanleiding van het risico in mijzelf ik verwacht dat gekwetst ZAL worden. Deze veronderstelling in mijzelf, onderzoek/ervaar en bevestig ik waarmee ik het bekende=vasthouden, in mijn mind wil bewaren omdat ik angstig ben voor het onbekende, kunnen vertrouwen op mensen en ik krijg succes omdat ik niet zeker ben/onzeker over het feit dat ik door alle vrouwen gekwetst zal worden. Omdat ik verwacht ik wordt gekwetst zoek ik naar alle negatieve aspecten in vrouwen die mij bevestigen dat ik wordt gekwetst. Mijn angst om gekwetst te worden is ontstaan omdat ik niet de gezonde bescherming, ondersteuning en begeleiding kreeg waarna ik verlangde.

Omdat mijn moeder het onderspit delfde ten opzichte van mijn vader, zij reageerde teneergeslagen/depressed op hem wilde ik haar niet langer=angst, belasten uit angst dat zij meer en vaker teneergeslagen was wilde ik de goede vrede, onbevangen, veilige sfeer, betrouwbaarheid en voorspelbaarheid in reacties van mijn vader en moeder herstellen. Ik kon mij niet verlaten op hen. Mij niet verlaten op hen maakte mij gespannen, oplettend, wantrouwend, alert, onzeker, teneergeslagen=depressed=gevolg/oorzaak=hun/mijn gezond kind zijn is onderdrukt.

Daarvoor in de plaats/strategie ontwikkelde zich door gebrek aan gezond vertrouwen en gezonde ondersteuning een eigen kind interpretatie. Dit naar aanleiding van het gebrek aan gezonde, onbeladen harmonieuze Levende woorden en gebrek aan Levende, empatisch, affectieve, harmonieuze voor-beelden. Door de thuissituatie werd mijn gezond kind beïnvloed door mijn teneergeslagen negatief geladen interpretatie van deze situatie. Dit heb ik in mijzelf aanvaard en toegestaan. Net als ik het toen heb aanvaard kan ik mijzelf nu toestaan op mijn toenmalige gedachten een correctie toe te passen die begint met zelfvergeving.

Ik realiseer mij dat mijn focus/motivatie oog kreeg voor de teneergeslagenheid van mijn moeder. Ik wilde haar beschermen. Voor de buitenwereld wilde ik de goede vrede uitstralen. Hetgeen ik van mijn ouders verlangde. Ik kon mij niet op hun veilige gezonde ondersteuning verlaten. Dit idee heb ik los gelaten naar aanleiding van een ervaring op de lagere school.

In mijn oorspronkelijke kern was/ben ik gezond en heel. Dit oorspronkelijk en natuurlijk Gewaarzijn verlaten heb. In mijzelf heb ik ter bescherming een strategie aanvaard en toegestaan dat ik niet langer gezond en onbevangen kon zijn omdat ik mijzelf verdedig tegen de negativiteit die ik in mijzelf door mijn redekavelen rechtvaardig. Zolang ik naar anderen buiten mijzelf blijf wijzen met mijn vinger, zoek ik naar bewijzen die naar anderen wijzen. Fysieke andere mensen en voorbeelden en andere gedachten die mij willen overtuigen van het feit dat mijn negatief geladen gedachten onjuist zijn. Deze negatief geladen gedachten, argumenten en bewijzen echter moet ik vergeven. De redenen van mijn gedrag liggen besloten in mijn denken. Naast mijn gedachten vergeef ik mijn positieve voelen en mijn negatief geladen emotionele reacties die ik vaak wil(de) compenseren met positief geladen bull shit.

Dag 329 Van mijn gesprekspartners erkenning verlangen.

Naar aanleiding van een conversatie met mijn gesprekspartner die onder invloed is van alcohol ben ik in mijzelf reacties gewaar die ik in deze blog onder ogen zal komen. Ik realiseer mij dat ik naar aanleiding van een chat gesprek onbewust reacties uitlok die ik in mijzelf gewaar ben. Maar waarom doe ik dit? Wat ligt aan de basis van mijn reacties?

Als en wanneer ik mij verantwoordelijk maak voor de invloed/reactie in mijzelf naar aanleiding van keuzes die een ander maakt, dan stop ik en adem ik.

Ik realiseer mij dat ik verantwoordelijk ben voor de reacties die ik in mijzelf uitlok. Ik zie en begrijp dat ik mijn vooruitzicht op volledig herstel van mijn fysiek Gewaarzijn in Hier zelf kan herstellen door consequent en gedisciplineerd de tool zelfvergeving te gebruiken om mijn mind te ontladen/ontdoen van zowel positief geladen verwachtingen en negatief geladen onvervulde verlangens.

Zie previous blog voor context. 

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijn gesprekspartner naar aanleiding van haar alcoholgebruik verantwoordelijk maak voor mijn reacties.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij achteraf realiseer waarom doe ik dit, waarom heb ik het gedaan en ben ik in reactie gegaan en mij realiseer hetgeen aan de basis ligt van mijn reacties in mijzelf moet onderzoeken.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik onvoldoende verantwoordelijk was om mijn reactie te stoppen naar aanleiding van gedrag van mijn gesprekspartner waarop ik reageer.

Ik realiseer mij dat mijn reacties ontkennen betekent dat ik de realiteit binnen mijn wereld wil ontvluchten. Ontkennen is vluchten en ontvluchten is onwetendheid of angst.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik de ander verantwoordelijk maak voor mijn reactie, omdat ik wie-waarvoor-verantwoordelijk is, ikzelf dus, wil ontvluchten waarmee ik de realiteit van mijn mind, gedachten, beelden, gevoelens en emoties in mijzelf ontken, en de aanleiding van mijn reacties dus niet onder ogen kom.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij schuldig voel en mijzelf veroordeelt heb omdat ik naar aanleiding van opmerkingen van mijn gesprekspartner toch in reactie schiet.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik naar aanleiding van drankgebruik reacties herinner door haar opmerkingen denk aan sarcasme, cynisme, ontkenning en onverschilligheid, mij realiseer zie en begrijp dat terugdenk aan momenten dat ik behoefte had aan aandacht, warmte en ondersteuning.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat naar aanleiding van mijn behoefte naar aandacht, warmte en ondersteuning aan iemand uit mijn omgeving ongevraagd mijn hulp aanbood waardoor in anderen ruzie en agressie is ontstaan waarvoor ik mij verantwoordelijk en vervolgens schuldig voelde.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik dacht door mijn bijdrage worden mensen in mijn omgeving agressief waardoor zij slachtoffers zijn van mijn gedrag waarvoor ik mij door onwetendheid verantwoordelijk heb gemaakt voor de agressor in iemand anders.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij verantwoordelijk voelde voor mij pijnlijk was door naar mijn aandeel te kijken mij meer schuldig ging voelen voor de gevolgen voor het slachtoffer ontstaan door agressief gedrag van iemand anders waarvan ik dacht dat ik daarvoor de schuldige en dus verantwoordelijk was voor de gevolgen die het slachtoffer moest ervaren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik toen dacht ik schuld was aan agressief gedrag van een ander niet de moed had om mijn aandeel aan agressie, mijn verantwoordelijkheid en schuld onder ogen te komen omdat ik veronderstelde dat het gedrag van een ander mijn schuld was.

Ik realiseer mij zie en begrijp omdat ik mijn schuldgevoel onder ogen kom dat het gedrag van een ander nooit mijn verantwoordelijkheid kan zijn en dat mijn gedrag wel aanleiding kan zijn voor de keuzes van een ander waarvoor ik niet verantwoordelijk ben.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mensen die alcohol drinken associeer met deze gedachten sarcasme, cynisme, ontkenning denk dat zij zich in hun communicatie beklagen hun mind ontkennen, een houding die ik associeer met onverschilligheid.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik onverschilligheid associeer met verbale agressie

Als en wanneer ik naar aanleiding van mijn reactie op onverschilligheid aan agressie denk vervolgens geneigd ben de alcoholist hierop aan te spreken, dan stop ik en adem ik. 

Ik realiseer mij hetgeen ik in mijzelf als zelfingenomen, belerend en betweterig ervaar en benoem in mijzelf existeert gewaar ben naar aanleiding van mijn verlangen dat ik door mijn gesprekspartner gehoord en gezien wil worden en aandacht vraag voor mijn gekwetste kwetsbaarheid.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijzelf als zelfingenomen, belerend en betweterig ervaar omdat wat ik waarneem in anderen hetgeen ik in mijzelf als zodanig benoem dus in mijzelf existeert.

Ik realiseer mij, zie en begrijp dat ik de ander dankbaar ben omdat ik de alcoholist in mijzelf ervaar, gewaar ben, is ontstaan naar aanleiding van mijn verlangen dat ik door mijn gesprekspartner gehoord en gezien wil worden en onbewust in reactie op haar drank gebruik het gemis naar aandacht mijn gekwetste kind karakter wil compenseren/rehabiliteren omdat dit karakter nog steeds naar excuus verlangt als compensatie genoegdoening voor gemiste aandacht, respect, dialoog en overleg, begrip en liefde.

Ik realiseer mij zie en begrijp dat het gekwetste kind in mij erkent dat het nog steeds gewaardeerd wil worden en daardoor verlangt naar begrip, complimenten en warmte. 

Als en wanneer ik naar aanleiding van mijn behoefte mijn gemis naar begrip, complimenten en warmte wil vervullen verlang dat een ander ongevraagd mijn behoeften opmerkt en mijn gemis opvult, dan stop ik en adem ik.

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om mijn gevoelens onder ogen te komen tijdens het opbouwen van een gezonde relatie en dat ik de invloed van mijn mind, gedachten, gevoelens, beelden en emoties onder ogen kom, oprecht en open beschrijf voor mijzelf inzichtelijk maak, als flagpoint/startpunt als/dan van mijn reacties gewaar, ervaar als de energie die ik in mijzelf manifesteer, mij mijn verantwoordelijkheid realiseer, dan stop ik en adem ik.

Ik stel mijzelf ten doel zelfvergevingen blijven uitschrijven ik mijzelf in staat stel om mijzelf te assisteren en ondersteunen om een gezonde relatie met mijzelf daadwerkelijk te bewerkstelligen mogelijk maak.

Ik stel mijzelf ten doel omdat ik zelfvergeving ervaar als de manier om mijn emoties en gevoelens te ontladen de kracht en macht van positiviteit en negativiteit binnen mijn mind kan opheffen waardoor ik er niet langer door beïnvloed wordt zodat ik mijn doelen kan verwezenlijken.

Dag 323 Building Self Awareness

Art work: Andrew Gable

Het fundament leggen waarmee ik bouw aan zelfgewaarzijn begint in mezelf ten aanzien van het identificeren van de aard van de gedachten die ik dagelijks heb. Een gedachte is mijn gezichtspunt of interpretatie van iets dat in mijn geest gebeurt waar niemand iets van af weet tenzij ik het aan hen zou vertellen. Een gedachte kan bijvoorbeeld afkeer oproepen.

Recent kreeg ik van iemand via een bericht op mijn FB tijdlijn de opmerking hetgeen ik in mijn blogs beschrijf volgens hem gezwets is. Met daarbij de opmerking ga iets doen. In deze blog refereerde ik aan geluidsoverlast in de flatwoning boven mij waarvan ik last had. Mijn afkeer is gericht op en tegen de veroorzakers van geluidsoverlast. Hierin zit de denkfout namelijk denken dat iemand, de bewoners in de bovenwoning of iets anders, de geluidsoverlast, mijn afkeer veroorzaakt gericht tegen geluidoverlast door de bewoners.

Ik realiseer me dat dit punt verwijst naar punt 3 van blog 321 ‘afwachtend versus impulsief handelen’ en mijn vorige blog waarin ik door mijn buddy gewezen wordt op mijn gedrag dat ik mijzelf bij twijfel fysiek terugtrek uit contact.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik naar aanleiding van mensen die opmerken dat ik doe aan gezwets twijfel en overweeg wel of maar beter niet mijn blogs publiceren.

Waarom denk ik waarom maar beter niet publiceren? Waartegen richt mijn afkeer zich en waardoor ontstaat twijfel om blogs te publiceren nadat ik de opmerking gezwets lees op mijn tijdlijn?

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik afkeer ervaar naar aanleiding van de opmerking gezwets vervolgens twijfel om mijn blogs te publiceren. Waarom twijfel ik?

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik me naar aanleiding van een opmerking op mijn tijdlijn impulsief terugtrek omdat ik twijfel aan mijn bijdrage die ik lever in mijn blogs. Maar welke bijdrage lever ik met mijn blogs?

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik door deze opmerking twijfel aan de waarde van mijn bijdrage vervolgens door twijfel terug deins en wankel op mijn voetstuk. Welke waarde, Gewaarzijn wil ik bewerkstelligen in mijn blog over geluidsoverlast?

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik aarzelend aan mijn toewijding en twijfel over de waarde van mijn inzet verdrietig ben dat deze persoon niet informeert en overlegt met mij. Wat doet deze persoon niet?

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik van deze persoon in plaats commentaar leveren verwacht om mij te bevragen over mijn beweegreden. Wat levert mij dit op?

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik verwacht in plaats van commentaar leveren op mijn bijdrage eerst eens informeren naar de achterliggende boodschap van mijn blog naar aanleiding van geluidsoverlast. Wat doet dit met mij?

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik door het verzuim van de ander om te informeren naar de waarde van mijn bijdrage, teleurgesteld ben over het uitblijven van zijn interesse, complimenten en aandacht voor mijn toewijding en inzet Wat wil ik hiermee bereiken?

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik door het schrijven verwacht dat mijn reactie op geluidsoverlast verdwijnt en dat mensen mijn inspanningen honoreren. Nog iets anders?

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik wil dat mijn bovenburen rekening houden met mij. Weten de boven buren dat ik last heb van hun geluidsoverlast met name dat ik last heb van de moeder die niet met haar kinderen overlegt, maar schreeuwt en weten zij dat ik het lastig vind om dit aan hen te communiceren?

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik veronderstel dat de boven buren stoppen met geluidsoverlast en met name dat ik last heb van de moeder die niet met haar kinderen overlegt, maar schreeuwt

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik reageer op mijn bovenburen in de wetenschap dat zij niet weten dat ik last heb van hun geluidsproductie en dat ik het lastig vind om dit aan hen te communiceren

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik via een privé bericht impulsief reageer op de persoon die op mijn tijdlijn schrijft via een privébericht. Waarom via een privébericht?

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik reageer via een privé bericht voor mij anoniem en veilig betekent, zoals terug getrokken achter gesloten deuren leven waardoor ik meer kans maak dat andere mensen mijn inzet en bijdrage niet opmerken. Waarom laat ik mijn stem niet horen en ga niet naar de bovenburen voor overleg of zij hun geluidsoverlast willen minderen?

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik verzuim mijn last van geluidsoverlast te communiceren ik in mezelf de kans voor gezichtsverlies minimaliseer door vanuit ‘in mijn schulpje terugtrek’, afgezonderd van ‘de kans ontloop van publiek kritiek en gelach’ als ik mijn stem laat horen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik door de opmerking van anderen twijfel aan mijn bijdrage terug deins en wankel

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik naar aanleiding van commentaar aarzel over mijn bijdrage en de zin van mijn toewijding en inzet betwijfel

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik wankel naar aanleiding van commentaar hetgeen ik niet als kritiek op mijn gedrag maar op mij als persoon ervaar

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik naar aanleiding van kritiek verdrietig ben dat deze persoon niet informeert naar en met mij overlegt over mijn beweegredenen

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik verzuimt heb mijzelf te bevragen over mijn beweegreden over het waarom dat ik teleurgesteld ben over het uitblijven van zijn interesse me realiseer zie en begrijp dat ik óók complimenten en aandacht voor mijn toewijding en inzet verwacht

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik zonder zelf onderzoek van mijn beweegredenen vanuit mijn reactie op dit bericht impulsief via een privé bericht reageer op zijn bericht

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik uit angst voor meer commentaar, wat ik als kritiek op mijn bijdrage ervaar, anoniem en veilig achter gesloten deuren reageer waar ik veronderstel dat andere mensen mijn inzet en bijdrage, vanuit mijn reactie op het uitblijven van interesse voor mijn beweegredenen mijn reactie rechtvaardig en veronderstel dat anderen mijn gedrag niet opmerken (schijnheilig en klantvriendelijk handelen impliceert waaraan ik me nog steeds conformeer) waardoor ik in mezelf de kans voor gezichtsverlies minimaliseer

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard uit angst voor kritiek op mijn bijdrage me terugtrek in mijn schulpje afzonder van de kans op publiek kritiek en gelach ontvangen op mijn bijdrage vermijd

Als en wanneer ik me gewaar ben van mijn reactie op kritiek, dan stop ik en adem ik.

Ik ga met mezelf de verbintenis aan dat ik ondanks mijn reactie op opmerkingen van anderen toegewijd mijn bijdrage lever aan het Gewaarzijn van de mind invloed

Ik stel mezelf ten doel dat ik mijn blogs oprecht en openlijk blijf beschrijven, hiermee mijn bijdrage lever aan Gewaarzijn, waarmee we het fundament bouwen van een wereldwijd zelfgewaarzijn ten aanzien van het identificeren van de aard van de gedachten die we dagelijks hebben

 

Dag 279 step out the mind 1

Self-forgiveness, voor context previous blog.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de gedachte dat het aan de ene kant niet erg is als ik niets meer wil van het leven accepteer en mezelf toesta en aanvaard dat ik participeer in berusting.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niets willen van het leven neigt naar berusting en slachtofferschap mezelf toestem dat ik Leven vermijd.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb om in mezelf slachtofferschap te accepteren, aanvaard en toegestaan heb slachtofferschap is niet te vermijden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb om te participeren in slachtofferschap mijn verantwoordelijkheid heb geslachtofferd en me onderwerp aan de neurotische neigingen van mijn mind.

Ik realiseer me dat aanvaarding van wat onvermijdelijk is, neigt naar neurotische berusting die zich uit door passiviteit en gebrek aan initiatief bij het omgaan met alledaagse conflicten en beslissingen.

Ik vergeef mezelf dat ik in mezelf de opvatting toegestaan en aanvaard heb aanvaarding van wat onvermijdelijk is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb aanvaarding van wat onvermijdelijk is aanzet tot slachtofferschap.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb passiviteit en gebrek aan initiatief bij het omgaan met alledaagse conflicten en beslissingen in mezelf aanvaard en toesta dat ik het klaaggezang van anderen in mijn omgeving verantwoordelijk maak voor mijn reacties.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de gedachte anderen moeten mij helpen mijn verantwoordelijkheid op hun schouders leg.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb vanuit mijn participatie in berusting en slachtofferschap acteer’tja zo ben ik nu eenmaal, wat valt er dan op te lossen?’

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb vanuit mijn participatie in berusting in relatie tot klagers, op de klager in mezelf reageer.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik de schijn-stabiliteit die ik mezelf manifesteer etaleer in reactie op mijn berusting in slachtofferschap door middel van mijn klaagdrang.

Ik realiseer dat leven vanuit de mind klaaggezang voor mij niet langer effectief is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mijn klaaggezang projecteer naar aanleiding van klagers die existeren binnen mijn wereld en realiteit mezelf verhindert om te Leven omdat ik mijn aandacht vestig op en participeer ik mijn eigen klaaggezang drama.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb met klaaggezang mijn mind voedt en stabiliseer.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik externe klagers als zeurkous omschrijf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik gevoelens, gedachten en emoties van anderen in mezelf veroordeel door er het etiket zeurkous op te plakken, verzuim om effectief te zijn als waartoe ik in staat ben en mijn hoofd in het zand steek voor verandering en de zeurkous in mezelf toestem om aandacht op te eisen, waardoor ik me laat leiden door mijn klaaggezang.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik veiligheid en zekerheid verbind aan klaaggezang accepteer dat alles binnen mijn wereld en realiteit hetzelfde zal blijven in mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik berust in klaaggezang.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik berust in mind veiligheid en zekerheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik berust in zo ben ik nu eenmaal ik laat het erbij.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de gedachte ik laat het erbij me realiseer dat dit neigt naar onverschilligheid en desinteresse.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik berust in klaaggezang automatisch accepteer dat alles binnen mijn wereld en realiteit onveranderd hetzelfde blijft.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb door te berusten in klaaggezang mezelf verhinder om effectief te zijn als waartoe ik in staat ben omdat ik mijn mind stimuleer.

Als en wanneer ik in reactie op naar aanleiding van klagen van anderen mezelf toestem, mezelf stimuleer en vervolgens reageer op en vanuit mijn klaaggezang, mezelf stop en Adem.

wordt vervolgd…