Dag 478 People ‘please’ treat me gentle.

‘Bij het nalezen van mijn blogs kom ik tot de conclusie dat het thema ‘duidelijkheid’ prominent in mijn mind terugkeert en dat ik me realiseer, zie en begrijp dat ik van anderen duidelijkheid verlangde’.

Lang heb ik gedacht dat ik door mensen negatief geëvalueerd werd. Ik durfde zelfs niet meer over straat te lopen. Ik was bang voor de blik van mensen en als ik hen naderde en zij vervolgens de andere kant opkeken te denken ‘ik wordt door hen genegeerd’. Waarop ik innerlijk de hoop ging ervaren ‘toon eens wat meer begrip voor me’. Of als ik bekenden zag lopen, snel een steegje indook. Dit om mijn angst voor negativiteit te ontlopen door hetgeen ik innerlijk veronderstelde.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik lange tijd van mensen verlangde dat ik door hen teder en met begrip voor mijn angst voor negativiteit bejegend zou worden.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mensen ontweek zodra ik hen op straat zag lopen omdat ik dacht ‘ik ben incompetent’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mijn innerlijke ervaring van angst en mislukking onderdrukt heb.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mezelf niet kon geruststellen of tot bedaren kon brengen omdat ik dacht ‘ik ben een foutje’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik een tijd lang mijn innerlijke negativiteit en onrust onderdrukt heb met alcohol.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik naar instemming en bevestiging verlangde, innerlijk wilde voorkomen dat ik me afgewezen en bekritiseert ervaarde.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik me innerlijk bekritiseerde omdat ik veronderstelde dat mensen negatief spraken over mij.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik niet over straat durfde en me in mijn woning terugtrok en in afzondering mijn dagen op de bank doorbracht vergezeld van mijn maatje ‘alcohol’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik van mensen vriendelijkheid, begrip en zachtheid verlangde.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik van anderen verlangde dat zij mij accepteerden zoals ik in oorsprong ben vriendelijk, begripvol en zacht.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mijn innerlijke negativiteit compenseerde met mijn geloof dat de mensen en de wereld vriendelijk, begripvol en zacht zou moeten zijn omdat ik de wereld en mensen innerlijk heb ervaren als onvriendelijk, niet-begripvol en grof.

Ik vergeef mezelf dat ik mijzelf toegestaan en aanvaard heb dat ik alles wat ik denk en van anderen verlang ergens in mijn leven innerlijk met mezelf overeengekomen ben.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik gesteld was op vriendelijkheid, begrip en zachtheid.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik beïnvloed door gedachten, gevoelens en emoties de wereld en de mensen verantwoordelijk maakte voor mijn innerlijke gesteldheid.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik niet eerder heb ingezien dat ikzelf mijn innerlijke waarheid creëer.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat dit ‘innerlijk niet eerder inzien’ resulteerde in de ervaring van depressie, suïcide gedachten en alcoholmisbruik waardoor ik de realiteit met mijn innerlijk positief veronderstelde leven verloor.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat dit veronderstelde positieve innerlijke leven gebaseerd was op succesvol zijn, veel geld willen bezitten en positieve aandacht van de mensen en wereld om me heen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik dacht dat de wereld en de mensen aan mij verplicht was dat ik me innerlijk happy zou ervaren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mensen begon te pleasen en de wereld bekeek door een roze bril.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik vele therapiejaren later tot de conclusie kwam dat al die therapietheorie, ziektebeelden en diagnoses mijn innerlijke angst, onrust en onzekerheid alleen maar versterkt heeft.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk de praktijk van het leven geïnterpreteerd en geobserveerd heb vanuit een theoretisch referentiekader waarmee ik mijn fysiek in Hier gemanipuleerd en veronachtzaamd heb.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik zonder deze theoretisch innerlijke ervaring niet kon weten welke invloed positief en negatief denken had op mijn fysiek functioneren in Hier. Als en wanneer ik het verloop van mijn leven veroordeel, dan stop ik en adem.

Ik realiseer me zie en begrijp dat ik begrip heb ontwikkelt voor mijn manier van handelen en dat ik op zoek ben gegaan naar manieren die op dat moment voor handen was.

Ik heb me ooit ten doel gesteld dat ik geen fysiek geweld wilde gebruiken en dat ik een vriendelijk en behulpzaam mens wilde zijn. Dit baseerde ik op mijn innerlijke ontevredenheid, onmacht en onrust wat ik ervaarde. Mij niet realiserende dat ik mijn innerlijke wereld zelf gecreëerd heb.

Ik heb me ten doel gesteld dat ik zelf verantwoordelijk ben voor mijn innerlijk welzijn en ik merk meer en meer, nu ik de praktische tools van Desteni gebruik, dat ik innerlijk meer stabiliteit ervaar. Dat ik minder focus op uiterlijk succes en positieve aandacht van de mensen en wereld om me heen en dat ik minder veroordeel.

Dit omdat ik me Gewaar ben van het feit dat de informatie van mijn mind mij bestuurd heeft in al mijn keuzes die ik heb gemaakt.

Ben je geïnteresseerd om jezelf en je keuzes oprecht te bevragen en onder ogen te komen, bekijk dan meer Desteni informatie via onderstaande links:

http://desteni.org/

Gratis online schrijfcursus: http://lite.desteniiprocess.com/

https://eqafe.com/

Dag 477 Asking others for permission to speak.

Tijdens de wekelijkse chat met mijn buddy realiseerde ik me in relatie tot een vraag van mijn buddy dat ik onvolledig ben in hetgeen ik communiceer’. Ik had een blog gelezen van een Destonian die ik als ondersteunend had ervaren.

Context chat buddy: ‘Ik heb een blog gelezen die ik als ondersteunend heb ervaren’. ‘Cool, wat vond je ondersteunend’? Mijn reactie: ‘ik had deze vraag verwacht’. Naar aanleiding van mijn opmerking ‘ik heb een blog gelezen die ik als ondersteunend heb ervaren’ merkte mijn buddy op ‘voor mij staat het er alsof je wacht totdat ik doorvraag, terwijl je in die zin al ‘meer zegt’ maar het nog niet zegt’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik naar aanleiding van mijn opmerking en de feedback van mijn buddy veronderstel ‘mijn buddy vraagt zometeen om verduidelijking omdat ik onvolledig ben in mijn uitleg’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb vervolgens te denken ‘ik ben onvolledig in mijn uitleg’, nadat ik dooradem me vervolgens een gedachte realiseer/gewaar ben ‘ik vraag aan een ander permissie om volledig te zijn in hetgeen ik communiceer/uitspreek’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik tijdens de chat onvolledig ben in mijn antwoord.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik onvolledig ben tijdens uitleg van hetgeen ik communiceer en me vervolgens realiseer, zie en begrijp ‘ik vraag aan een ander permissie om te spreken, uit angst om kritiek te krijgen’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik onvolledig ben in hetgeen ik vertel omdat ik van een ander bevestiging/instemming verlang om te mogen spreken.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik naar instemming/bevestiging verlang omdat ik innerlijk wil voorkomen dat ik me afgewezen en bekritiseert ervaar want als ik me uitspreek dan ontvang ik kritiek.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik me innerlijk bekritiseer en angst ervaar voordat ik mijn behoefte uitspreek.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk verwacht dat ik kritiek zal krijgen op hetgeen ik bijdraag aan een gesprek omdat ik veronderstel dat ik eerst aan de ander permissie of instemming moet vragen om te mogen spreken.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik van de ander bevestiging vraag.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik van de ander vraag ‘volledig te mogen zijn tijdens communicatie van hetgeen ik in mijn antwoorden/uitleg uitspreek/communiceer’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik niet vertel dat ik innerlijk behoefte heb aan duidelijkheid waardoor ik onduidelijk ben in mijn communicatie omdat ik ‘innerlijk mezelf niet toevertrouw dat ik mijn vragen volledig communiceer’.

Ik vergeef mezelf dat ik mijzelf toegestaan en aanvaard heb dat ik ergens in mijn leven innerlijk met mezelf overeen gekomen ben dat ik mijn vraag volledig en perfect wil communiceren om kritiek te voorkomen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik in het verleden en heden toestemming of permissie van toehoorders heb afgewacht voor mijn behoefte (duidelijkheid) en van hen verlang dat zij hetgeen waaraan ik behoefte heb, aan mij communiceren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik van anderen verlang dat zij mijn behoefte duidelijk aan mij communiceren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik veronderstel dat anderen weten waaraan ik behoefte heb.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te veronderstellen ‘als mensen niet tegemoet komen aan mijn behoeften, dat ik hen verantwoordelijk maak voor hetgeen ik niet uitspreek’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik afwacht of de organisatie waarvoor ik ga werken contact opneemt met mij. Als en wanneer ik verwacht dat de organisatie contact opneemt met mij, dan stop ik en adem. Ik realiseer me zie en begrijp dat ik geen duidelijkheid kan verlangen van een ander ‘hetgeen ik van een ander verlang’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik verlang dat mensen mij volledig informeren. Als en wanneer ik onvolledig ben in mijn vraag/uitleg, dan stop ik en adem.

Ik realiseer me zie en begrijp dat ik onvolledig ben in mijn communicatie omdat ik niet durf te vragen om duidelijkheid en uitleg, uit angst voor afwijzing, om kritiek te krijgen en niet mijn verantwoordelijkheid te nemen om anderen volledig te informeren, waardoor ik onvolledig ben in hetgeen ik wil vragen omdat ik permissie, bevestiging of instemming verlang om te mogen spreken, om te voorkomen dat ik me innerlijk afgewezen en bekritiseert ervaar omdat ik veronderstel dat ik kritiek ontvang in relatie tot mijn vragen, gedachten, behoeften of bijdrage’.

Ik stel mezelf ten doel dat ikzelf contact opneem met de organisatie en informeer naar de voortgang van hetgeen we afgesproken hebben.

Ik stel mezelf ten doel dat ik eerst onderzoek wat mijn behoeften zijn en hetgeen ik wil vragen volledig en duidelijk omschrijf en niet langer instemming af te wachten waardoor ik verantwoordelijk ben voor hetgeen ik wil communiceren.

Ben je geïnteresseerd om jezelf te bevragen, bekijk dan meer Desteni informatie via onderstaande links:

http://desteni.org/

Gratis online schrijfcursus: http://desteniiprocess.com/

https://eqafe.com/

 

Dag 468 Trots 3 Pass It On

‘Ben je ook trots op jezelf, want ik ben wel trots op jou’. Dit naar aanleiding van de prestatie die je geleverd hebt’. Uuh, Nee! Na dit ‘compliment’ van een bekende werd ik me innerlijk gewaar van de energie van wantrouwen. Omdat ik naar aanleiding van een compliment innerlijk wantrouwen heb ervaren, besprak ik dit punt tijdens chat met mijn buddy.

‘Kan ik iets of iemand vertrouwen, als ik innerlijk wantrouwen ervaar. Zelfs in relatie tot iemands woorden of daden in de waarneembare realiteit? Nee. ‘Want je zou denken dat ik dan weet wat ik aan iemand (of aan mezelf) heb’. Echter het woord wantrouwen plopte prominent in mijn bewustzijn op en werd me innerlijk gewaar van de energie van wantrouwen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik naar aanleiding van een compliment van een ander innerlijk wantrouwen ervaar.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb als ik een compliment ontvang vervolgens innerlijk geen vertrouwen ervaar.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb als ik van iemand een compliment ontvang, wantrouwen manifesteer en me realiseer, zie en begrijp dat ik innerlijk participeer in onderdrukt ‘wantrouwen’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk twijfels en angst ervaar omdat ik het waarheidsgehalte van iemands opmerking niet ervaar.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk participeer in de energie van wantrouwen omdat iemand me zegt ‘ik ben wel trots op jou prestatie’, en me realiseer zie en begrijp dat ik hiervoor de ander mind-rationeel dankbaar ben.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb innerlijk wantrouwen te ervaren naar aanleiding van iemands compliment, hetgeen ik in deze blog beschrijf.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik een compliment associeer met positieve energie van aandacht en positieve bevestiging, hetgeen ik als kind gemist heb en als verlangen innerlijk gemanifesteerd heb vanuit mijn gedachten ‘ik krijg niet de indruk dat ik er mag zijn zoals ik ben’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik complimenten vergelijk met positieve energie.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk de energie van wantrouwen ervaar hetgeen getriggerd wordt door mijn angst idee ‘zal de ander dit compliment oprecht menen’ of zit er een addertje onder het gras’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik als kind prestaties leverde vanuit hoop, verlangen en verwachting gevoed dat mijn, in plaats van kritiek en afwijzing, gedrag positief bevestigd zou worden.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik teleurgesteld werd door mijn innerlijke hoop, verlangen en verwachting waarop mijn omgeving negatief reageerde.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik in mijn twee voorgaande blogs over ‘trots’ het aspect ‘vertrouwen’ in relatie tot mijn innerlijk wantrouwen niet onderzocht heb hetgeen ik gewaar werd in relatie tot de vraag ‘ben je ook trots op jezelf’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard  heb ‘zolang ik gedachten over iemand heb, zelf niet te vertrouwen ben’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik innerlijk een ander wantrouw die me complimenteert.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik naar aanleiding van een compliment innerlijk wantrouwen ervaar. Als en wanneer ik innerlijk de energie van wantrouwen manifesteer, Stop en Adem.

Ik realiseer me, zie en begrijp zodra ik innerlijk participeer in de energie van wantrouwen, twijfels en angst ervaar naar aanleiding van een (welgemeend) compliment omdat ik een compliment (positief) innerlijk vergelijk met negatieve reacties op mijn prestaties. Dit naar aanleiding van mijn hoop, verwachting en verlangen als kind.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken ‘zodra ik een positief compliment ontvang, dan worden mijn prestaties gezien en gewaardeerd door mijn omgeving.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik veronderstel dat mijn positieve verwachtingen door mijn omgeving beantwoord wordt met negatieve reacties.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik als kind de woorden van een ander wantrouwde nadat ik me innerlijk gekleineerd heb ervaren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik een compliment van de ander niet kan vertrouwen omdat ik in mezelf participeer in de energie van angst en twijfel.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik veronderstel dat er een addertje onder het gras schuilt als mensen me een compliment geven.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik de ander wantrouw omdat ik innerlijk de energie van wantrouwen ervaar.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik een compliment negatief interpreteer.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik in relatie tot prestaties van anderen, geregeld vraag ‘ben je trots op jezelf’!!!

Als en wanneer ik innerlijk twijfel ervaar naar aanleiding van een compliment, Stop en Adem.

Ik realiseer me, zie en begrijp dat mijn interpretatie ‘trots ervaren’ negatief geladen gedachten bevat, waaruit innerlijk onderdrukte angst en twijfel emoties zijn ontstaan naar aanleiding van kind gebeurtenissen en momenten waarin ik wilde horen ‘ik ben trots op je’.

Ik stel mezelf doelen ten doel die niet afhankelijk zijn van reacties van anderen, waaraan ik me committeer en tijdens momenten waarin ik innerlijk de energie van twijfel of angst ervaar om mijn voorgenomen doel tóch te doen.

You Just have too Breath, walk and ‘Pass It On baby’. lol

Zie voor informatie onderstaande links:

http://desteni.org/

http://nlforum.desteni.org/

http://lite.desteniiprocess.com/

 

Dag 437 alcohol 2

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik taken uitstel ondanks de negatieve gevolgen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik iets wil doen resulteert in een innerlijk conflict; ik wil stoppen met alcohol gebruik en toch staat dit stoppen mij tegen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij overgeef aan de mentale energie van onvermogen, dat er altijd wel een excuus is te bedenken waardoor het logisch is dat stoppen met alcohol resulteert in uitstelgedrag.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik de confrontatie met mijzelf uit de weg ga tot gevolg heeft dat ik in mijzelf negatieve gevoelens van spijt, schuld, verminderend gevoel van eigenwaarde, doelloosheid (‘ik weet niet wie ik ben, wat ik wil’) tot gevolg heeft dat ik de fysieke gewaarwording van de ervaring van taken wel uitvoeren vermijd, door gehoor te geven aan mijn mind informatie, fysiek zelf verlammend werkt.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat alcohol gebruik resulteert in een tijdelijke reductie van stress en de angst die ik manifesteer door mijn gedachten dat mijn leven doelloos is, omdat ik niet exact weet wat ik wil.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik met uitstelgedrag veronderstel dat ik nare emoties in mijzelf kan ontwijken.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijzelf negatief beoordeel.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik denk ‘ik weet niet waarvoor ik het doe’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik veronderstel dat als ik iets doe dit door anderen toch negatief beoordeeld zal worden waardoor ik denk dat men mij niet serieus neemt. Als en wanneer ik alcohol wil nuttigen, dan Stop ik en Adem. Ik realiseer mij dat ik mijn fysiek welzijn niet serieus neem zodra ik overga tot overmatig alcohol gebruik.

Ik stel mijzelf ten doel dat ik mijn fysiek welzijn serieus neem.

Ik stel mijzelf ten doel dat ik dagelijks de eerste alcoholische consumptie laat staan.

Ik stel mijzelf ten doel dat ik dagelijks op vaste tijden gezonde voeding eet.

Ik stel mijzelf ten doel dat ik dagelijks de afwas heb gedaan voordat ik ga slapen.

Ik stel mijzelf ten doel dat ik ook activiteiten onderneem die ik leuk vind.

wordt vervolgd.

Dag 365 Proper Care

Voor context blog 364 ‘terwijl ik bezig ben met een taak, raak ik afgeleid. Vervolgens verleg ik impulsief en abrupt mijn aandacht naar een andere activiteit’. Ik realiseer mij zie en begrijp dat ik niet geduldig ergens mee bezig kan zijn omdat mijn aanwezigheid en aandacht in het huidige moment vervaagd, voor iets nieuws.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat terwijl ik bezig ben met een taak afgeleid raak, impulsief en abrupt mijn aandacht verleg naar een andere activiteit’.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik ongeduldig mijn aanwezigheid en aandacht verleg het contact met mijn taak in het huidige moment vervaagd omdat ik impulsief en abrupt kies voor iets nieuws.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik gedrag van G zag als ongeduldig voorbeeld gedrag waaraan ik mij kon ergeren, irriteren en zich in mij nar aanleiding van mijn interpretatie van dit gedrag stress ontwikkelde

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan dat ik mijn erger aan dit gedrag van G en realiseer omdat G niet de aandacht kon opbrengen om aandachtig en aanwezig in hier te luisteren naar mijn verhaal, dat ik het gedrag van G veroordeel. Als en wanneer ik gedrag van G veroordeel omdat ik verlang naar geduldigheid en aandacht voor mijn verhaal, dan stop ik en Adem. Ik realiseer mij dat G altijd afgeleid raakt als ik iets wil vertellen. Als en wanneer ik afgeleid raak en mijn aandacht en aanwezigheid in Hier verlies/vervaagd omdat ik denk dat G altijd afgeleid raakt zodra ik iets wil vertellen, dan stop ik en Adem. Als en wanneer mijn aandacht vervaagd, dan stop ik en Adem.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard omdat mijn aandacht vervaagd dat ik vervolgens impulsief/abrupt een lopende activiteit afbreek. Als en wanneer ik overweeg dat impulsief/abrupt een lopende onvoltooide taak afbreek voor een andere activiteit, dan stop ik en adem. Ik realiseer mij zie en begrijp dat ik door iets ben afgeleid kies voor iets nieuw mijn lopende taak abrupt/impulsief afbreek een patroon is wat ik in mijzelf herken. Ik stel mijzelf ten doel dat ik in deze blog punten in mijn mind die mij afleiden wil openen.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik een rapportage activiteit uitstel. Als en wanneer ik een rapportage activiteit uitstel, dan stop ik en adem. Ik realiseer mij dat rapporteren een belangrijke activiteit betreft om inzage in de productiviteit, bijstelling of verbetering van de huidige taakuitvoering te realiseren. Ik realiseer zie en begrijp mij dat ik bij een volgende vraag die bij mij een nieuwe taak impliceert dichtklap afgeleid raak en over stap mijn aandacht afleid van mijn huidige taak naar een nieuwe taak waardoor ik mijn huidige taak veronachtzaam.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijn aandacht verleg geïnitieerd  vanuit een externe vraag, aandacht schenk aan deze vraag waardoor ik de afstemming met mijn huidige bezigheid verwaarloos. Als en wanneer ik afgeleid raak van mijn huidige taak omdat er iets nieuws voorbij komt, dan stop ik en adem. Ik realiseer mij dat ik impulsief en alert mijn aandacht verleg en de afstemming en bijdrage aan mijn in Hier bezigheid verlies doordat ik reageer op  een externe prikkel. Ik stel mijzelf ten doel dat ik mijn commitment zal moeten geven aan de taken en bezigheden waaraan ik mijn commitment toezeg.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mijn huidige taak verwaarloos niet tot een routine maak omdat mijn aandacht afdwaalt. Als en wanneer ik door een externe prikkel mijn aandacht verlies, dan stop ik en adem. Ik realiseer mij dat ik vasthoudender en niet nalatig moet zijn in de uitvoering van dat waaraan ik mijn commitment verleen, in deze blog is dit een rapportage activiteit waarmee de continuïteit en afstemming van werkzaamheden inzichtelijk geoptimaliseerd wordt. Ik ga met mijzelf het commitment aan dat ik een overzichtelijke todo planning maak waaraan ik punt voor punt en structureel werk volgens deze lijst waardoor nu nog abstracte taken routine tanken worden waaraan ik mijn commitment heb verleend.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik een handeling uitstel die op dat moment uitgevoerd moet worden. Als en wanneer ik ervoor kies dat ik mijn rapportage activiteit uitstel, dan stop ik en adem. Ik realiseer mij dat deze rapportage taak, die op de werkplek net is ingevoerd waardoor ik deze taak onvoldoende fysiek eigen tot routine heb gemaakt omdat ik afgeleid raak. Ik ga met mijzelf het commitment aan dat ik naar een effectieve manier zoek die mij effectief ondersteunt niet langer mijn taak verzuim die ervoor zorgt dat ik deze specifieke rapportage taak eerst/wel uitvoer.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik door het abrupt en impulsief afbreken van een rapportage handeling door deze verandering het overzicht op mijn rapportage werkzaamheden verloor. Als en wanneer ik abrupt en impulsief zonder bewuste aanleiding Gewaar een activiteit wil afbreken, dan stop ik en Adem. Ik realiseer mij dat ik afgeleid door een externe prikkel of vraag van een klant innerlijk participeer in mijn mind en de keuze maak dat ik deze externe afleiding toesta en aanvaard als manier dat ik de verantwoordelijkheid om deze taak te volbrengen afbreek waardoor ik mijn huidige taak veronachtzaam.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik abrupt en impulsief een lopende rapportage activiteit ontwijk. Als en wanneer ik mijn verantwoordelijkheid ontwijk, dan stop ik en Adem. Ik realiseer mij dat ik mijn woorden eerst beter moet overwegen alvorens over te gaan tot mijn abrupte/impulsieve keuze en besluit dat ik mijn huidige activiteit inruil voor iets nieuws dat voorbij komt.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik inadequaat en inconsequent heb gehandeld en daardoor mijn verplichting om rapportage taken te verrichten heb verwaarloost. Als en wanneer ik inadequaat, inefficiënt en inconsequent wil handelen door abrupt en impulsief van koers te veranderen, dan stop ik en Adem.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik gisteren op mijn werk een rapportage handeling heb uitgesteld omdat er een activiteit tussen kwam.
Als en wanneer ik abrupt en impulsief een rapportage taak uitstel, dan stop ik en Adem.

Als en wanneer ik beslis dat ik abrupt en impulsief kies voor een andere taak die er tussen komt, dan stop ik en Adem. Ik realiseer mij zie en begrijp door ervaring – vorige stage – het werk gaat stapelen waardoor het voor mij steeds lastiger wordt om te beginnen want rapportage taken gaan stapelen en lijken onbegonnen werk.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik vaak impulsief en abrupt, ongeïnteresseerd, onverschillig en laconiek routineklusjes zoals opruimen, schoonmaken, post bijhouden, rekeningen betalen, telefoontjes plegen uitstel. Als en wanneer ik zuchtend mijn weerstand Gewaar wordt omdat ik routineklusjes voor mij uit wil schuiven, dan stop ik en Adem.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik besluit om mijn routineklusjes uit te stellen in mijzelf spanning en onuitgesproken irritaties manifesteer wat bij draagt aan onnodig méér stress. Als en wanneer ik onuitgesproken irritaties in mijzelf ervaar naar aanleiding van uitstelgedrag, dan stop ik en Adem. Ik realiseer mij zie en begrijp omdat ik routineklusjes uitstel dat mijn stressniveau oploopt. Ik stel mijzelf ten doel om de achterstand in te halen en vervolgens de discipline op te brengen om rapportage werkzaamheden consequent bij te houden. Ik realiseer mij zie en begrijp door adequaat en consequent taken verrichten op termijn mijn opgelopen stressniveau zal dalen. Ik realiseer mij zie en begrijp dat mijn keuze om taken uit te stellen ontstaat door mijn interpretatie van externe invloeden want het uitstellen van routine klusjes werd ik Gewaar na mijn aanmelding op een datingsite. afleiding wat in mij manifesteert als stress.

Wordt vervolgd in volgende blog. Daarin beschrijf ik dat ik verlang naar geduldige aandacht en hoe mijn aandacht vervaagd door mijn verlangen.

 

 

 

 

 

Dag 364 routine tasks delay

Gisteren ging ik een andere activiteit uitvoeren terwijl ik met een taak bezig was.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik een lopende activiteit uitstel.
Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik deze lopende activiteit een rapportage activiteit op mijn werk betreft die ik uitstel

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik een handeling uitstel die op dat moment uitgevoerd moet worden.
Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard door het uitstellen van een rapportage handeling creëer ik onnodige stress.
Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat de rapportage activiteiten die worden vermeden, steeds groter en moeilijker lijken te worden.

In mijn vorige stage rapporteerde ik niet adequaat door tegenstelde berichten van leiding gevende over de noodzaak om deze handeling volgens afspraak te verrichten. Omdat ik dit structureel heb vermeden, stapelden de rapportage taken zich op.
Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik gisteren op mijn werk een rapportage handeling heb uitgesteld omdat er een activiteit tussen kwam.
Als en wanneer ik een rapportage taak uitstel omdat er een andere taak tussen komt, dan stop en adem ik.
Ui ervaring in mijn vorige stage realiseer ik mij, zie en begrijp dat het voor mij steeds lastiger wordt om te beginnen aan rapportage taken, omdat het onbegonnen werk lijkt.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat het vaak gaat om routineklusjes als opruimen, schoonmaken, post bijhouden, rekeningen betalen, telefoontjes plegen enzovoorts.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat onuitgesproken irritaties kunnen bijdragen aan dit soort onnodige stress.
Als en wanneer ik onuitgesproken irritaties in mijzelf ervaar dan stop ik en adem.

Ik realiseer mij zie en begrijp als er veel van dit soort zaken uitgesteld worden, kan mijn stressniveau behoorlijk oplopen.
Ik stel mijzelf ten doel dat de enige methode is om de achterstand in te halen en vervolgens de discipline op te brengen om alles bij te houden. Ik realiseer mij zie en begrijp dat dit adequaat en consequent verrichten van taken op termijn erg veel stress schelen.

Ik realiseer mij zie en begrijp dat mijn keuze om taken uit te stellen ontstaat door mijn interpretatie van externe invloeden? Het uitstellen van routine klusjes werd ik mij gewaar na aanmelding op een datingsite. Deze afleiding resulteert in veel stress.
Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik in eerste aanzet reageer ik op site mensen naar aanleiding van ‘hoe ziet zij eruit!!!’
Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat in mijn mind een positief beeld creëer en vergelijk met aspecten die voldoen aan mijn voorkeur plaatje.
Als en wanneer ik op basis van een extern profiel en beeld een vergelijking maak met mijn wens beeld, dan stop ik en adem.

Ik realiseer mij dat ik mij inschreef op deze site ging naar aanleiding van mijn behoefte aan positieve aandacht.
Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik mij inschreef op een datingsite naar aanleiding van mijn behoefte en vraag naar positieve aandacht, waardering en knuffels.Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik afgeleid door mijn vraag naar aandacht, waardering en knuffels in de ban was van mijn behoefte aan aandacht, waardering en knuffels mijn routine klusjes in en om het huis en werk gerelateerd veronachtzaamde (neglected). en dacht omdat ik de aandacht waard ben ga ik op zoek naar de energie ‘aandacht’, ‘waardering’ en ‘knuffels’.
Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard nadat ik iemands interesse had gewekt en een afspraak gepland voor een ontmoeting mijn mind tot aan dat moment positieve energie genereerde vanuit mijn gedachten: ‘het is mij gelukt om iemand te interesseren, iemand die interesse heeft in (mijn beeld en profiel tekst)!!!
Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik op basis van een profielfoto en profielteksten mijn aandacht verloor voor dagelijkse routine klusjes.
Als en wanneer ik door mind fantasie woorden en gedachten en door beelden positief geladen energie genereer, dan stop ik en adem.
Ik realiseer mij zie en begrijp dat ik onder invloed van mijn mind energie productie de aandacht voor praktische taken uit het oog verloor en ging veronachtzamen.
Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik onder invloed van mind energie bepaal dat ik routine klusjes uitstel.
Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik onder invloed van mijn mind obsessie naar aandacht, waardering en knuffels routine klusjes veronachtzaam.
Als en wanneer ik extern via beelden en profielteksten mijn verlang naar aandacht, waardering en knuffels voedt om mijn reeds aanwezige mind obsessie te voeden met positieve energie, dan stop ik en adem.
Ik realiseer mij zie en begrijp dat ik als kind verlangde naar intimiteit in de vorm van aandacht, waardering en knuffels (affectie) en dacht mijn verlangen wordt veronachtzaamd, mijn interpretatie, door mijn opvoeders.

Ik realiseer mij dat ik mij Gewaar wordt van het woord kritiek.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik kritiek had op mijn opvoeders naar aanleiding van het feit dat ik hen in hun gedrag ervan beschuldigde dat zij mijn vraag naar aandacht, waardering en knuffels veronachtzaamde.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik erg kritisch ben op woorden die mensen uitspreken in mijn richting

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat als ik externe communicatie interpreteer als veronachtzaming van mijn behoefte en verlangen naar positieve feedback/energie genereer naar aanleiding van hun positieve bejegening waaruit blijkt dat zij mij waarderen, erkennen en van knuffels voorzien, mij moet realiseren zien en begrijpen dat ik mijn mind aan het pimpen ben met externe positieve energie en zodra deze positieve energie ontbreekt binnen mijn interpretatie en Gewaarzijn dat ik hen, de ander vervolgens veronachtzaam en negeer.

Als en wanneer ik de ander negeer, dan stop ik en adem.
Ik realiseer mij dat ik als kind zonder uitleg achterbleef met een vraag – in mijzelf aanvaard en toegestaan als woorden die gedachten werden – naar aanleiding van grove veronachtzaming hetgeen ik waarnam in het gedrag van D als zodanig voorgespiegeld kreeg, mijn interpretatie werd en dit gedrag en voorbeeld als veronachtzaming geïnterpreteerd heb waarna ik verlangde dat D excuus zou maken en uitleg zou geven over de beweegredenen van D.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard dat ik naar aanleiding van mijn interpretatie veronderstel dat mensen verplicht zijn excuus te maken en verantwoording af te leggen omtrent hun beweegredenen als blijkt dat zij afwijken van mijn mind verwachtingsbeeld.

Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard als mensen afwijken van mijn verwachtingsbeeld dat ik denk: ‘jij zou eigenlijk excuses moeten aanbieden’ of ‘jij zou eigenlijk jouw beweegredenen moeten verantwoorden aan mij’ en als jij dit niet doet dan veronachtzaam jij mijn mind verlangens en verwachting.

Als en wanneer ik mijn mind verlangen negeer en de ander verantwoordelijk maak voor hetgeen ik als veronachtzaming in mijn mind interpreteer waaruit mijn vraag ontstaat ‘jij zou eigenlijk’ dan stop ik en adem.

Als en wanneer ik van een ander jij zou eigenlijk verlang zich in mijn manifesteert, dan stop ik en adem.

Ik stel mijzelf ten doel dat ik in een van mijn volgende blogs zelfcorrecties beschrijf naar aanleiding van deze blog.

Wordt vervolgd

Dag 314 see that I failed

Bij aanvang van mijn zelfstandig ondernemerschap had ik een bepaalde ambitie voor ogen. Na verloop van tijd is gebleken dat de fysieke lat te hoog lag. Vanaf dat moment in 2001 begon ik keuzes in te zien die uit psychische overwegingen werden gevoed.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet te zien dat ik vanuit mijn veronderstelling en participatie in minderwaardigheid extern zocht naar aanmoediging waarmee ik mijn zelfgecreëerde negatieve minderwaardigheid gedachten wilde overwinnen

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik verzuimd heb dat ik mijn gevoelens van minderwaardigheid niet eerder oprecht onder ogen ben gekomen in mijn hang naar positieve aandacht

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet wetende dat ik eerst de aspecten die aan de basis liggen van mijn minderwaardigheid moet onderzoeken en beschrijven wat ik ook ervaar als oprecht onder ogen komen

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb zolang de aspecten die aan minderwaardigheid bijdragen weggestopt en onderdrukt in mezelf existeren hun overeenkomstige energie genereren zolang gedachten, gevoelens en emoties zich blijven manifesteren naar aanleiding van triggers in hier

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik met positieve aandacht mijn mind bewustzijnssysteem minderwaardigheid wilde maskeren met externe aanmoediging

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik vanuit mijn veronderstelling bezien wilde voorkomen dat ik negatieve energetische lading zou manifesteren door negatieve aspecten van minderwaardig met externe aanmoediging te onderdrukken me niet realiserend dat de oorsprong van minderwaardigheid als energetische aanhechting aan mijn fysiek ondanks aanmoediging toch zou blijven bestaan

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ondanks aanmoediging toch de verschillende aspecten van minderwaardigheid in mezelf gewaar werd dikwijls negativiteit zoals jaloezie en angst, wrok en haat, hebzucht en geldingsdrang in mijn wereld en realiteit gemanifesteerd heb wilde verbloemen met positieve externe aandacht en aanmoediging in de vorm van erkenning, waardering en knuffels

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb door mijn gevoelens van minderwaardigheid een sterk verlangen kreeg en snakte naar externe aanmoediging en bevestiging om mijn gevoelens van minderwaardigheid te elimineren dacht dat ik de aanleiding en het voortbestaan van minderwaardigheid negeren kon

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik door mijn hunkering naar aandacht en aanmoediging afhankelijk werd van positieve externe bevestiging om mijn innerlijke onzekerheid en angst op te heffen onwetend van het feit dat je iets wat negatief is fysiek uitwerkt als een ontsteking de ontsteking vanaf de wortel moet verwijderen zoals de tandarts ontstoken tandvlees moet verwijderen zodat het tandvlees kan genezen en herstellen waarmee niet vaststaat en gezegd is dat de bron van het ontstaan, de oorsprong waaruit de ontsteking ontstaat is verwijderd of zoals in mijn blog over de hond zodra de hond zijn tanden niet toont dat daarmee mijn angst voor blaffende honden als sneeuw voor de zon is verdwenen me realiseer zie en begrijp dat ik de oorsprong van minderwaardigheid onder ogen moet komen

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik vanuit mijn standpunt van minderwaardigheid personen die zich positief wilde profileren beoordeelde als geldingsdrang en de aspecten van geldingsdrang van deze persoon als negatief heb bestempelt

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik vanuit mijn visie op minderwaardigheid mensen in mijn omgeving binnen een oogopslag vanuit mijn negatief geladen visie vaak negatief beoordeelt heb me realiseer dat ik het Zelfoprecht Leven Gewaar-zijn in zijn geheel als eenheid en gelijkheid vanuit mijn af-gescheidenheid genegeerd heb omdat zijn/haar geldingsdrang in mij negatieve wrok opriepen waardoor ik het Zelfoprecht van deze persoon genegeerd heb omdat ik door wrok bevangen binnen mijn wereld en realiteit naar aanleiding van mijn beeld van geldingsdrang alleen de negativiteit van geldingsdrang zag

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat mensen die zich op hun specifieke manier onderscheiden, mensen die succesvol zijn en zich onderscheiden omdat zij hun ambitie waar maken en realiseren, afweken van mijn negatief geladen mind projectie dat ik door hun onderscheidingsvermogen en ambitie wrok in mezelf gewaar werd deze mensen hiervoor dankbaar ben en mijn minderwaardigheid los kan zien van de persoon die mij dit inzicht heeft gebracht omdat ik inzie en begrijp dat ik op mijn wrok gevoelens zelfvergeving kan uitschrijven en kan integreren in mezelf als bewuste flagpoints waarop ik actie kan ondernemen zodra ik wrok reacties in mezelf gewaar ben

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik door negatieve eigenwaarde uitlopende effecten had op mijn gedrag me daardoor in groepsgesprekken vaak te bescheiden opstel en mijn woorden inslik en me afzijdig houd of door anderen en mezelf te doen geloven dat anderen beter zijn dan mij in één op een gesprekken omkeer en mezelf ten opzichte van de ander de ander doe geloven dat ik meer in staat ben dan ik aankan me realiseer dat ik beweeg tussen bescheidenheid en ambitie dat ik me juist wel wil profileren en ambitie in mezelf vanuit minderwaardigheid herken als een vorm van negatieve geldingsdrang dat ik hierin de juiste verhouding en repertoire zoek door op mijn gevoelens van minderwaardigheid zelfvergeving uit te schrijven zodat ik vanuit zelfcorrectie uit mijn positie van minderwaardigheid en afzijdig zijn stap vanuit Levende woorden mijn correctie wandel

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik uit angst voor kritiek aan mezelf ging twijfelen in mijn ogen angst kreeg om te falen duidt op minder waard te zijn dan anderen omdat zij succesvol zijn heeft geleid tot hogere ambities en veel uren per week ging werken met tot gevolg een burn-out in combinatie met overmatig alcohol gebruik om de gevoelens van down zijn te reguleren

wordt vervolgd….

 

 

 

Dag 273 externe anderen zijn het schuld

 

Naar aanleiding van mijn vorige blog realiseer ik me dat ik naar aanleiding van mijn interne focus anderen de schuld geef en onbewust verantwoordelijk maak voor de problemen die in mijn wereld en realiteit ontstaan nadat anderen afwijken van mijn interne eisen, verlangens en verwachtingen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan heb en aanvaard dat ik nog steeds accepteer dat mijn mind-reactie mij bestuurt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan heb en aanvaard dat van alle verschijnselen die ik kan waarnemen de omvang en de invloed van mijn externe omgeving om me heen slechts weerspiegeld wordt door mijn innerlijke interpretatie die ik ervan maak.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan heb en aanvaard dat ik vanuit mijn innerlijke interpretatie onvoldoende zie en begrijp dat ik de schuld die ik aan anderen verbind als zodanig in mezelf als mind geladen reacties naar aanleiding van externe anderen of gebeurtenissen, ontstaat/leeft/bestaat/existeert.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan heb en aanvaard te denken dat zij/men geen oog heeft voor of te weinig rekening houdt met mijn behoeften.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan heb en aanvaard te hebben dat ik me vergis in mijn vooronderstelling dat ik anderen of de situatie verantwoordelijk maak voor de afwijking die ik ervaar ten aanzien van mijn interne verwachting die verschilt van de externe realiteit.

Ik realiseer me dat naast mijn interne verwachting de externe situatie of persoon van inzicht kan verschillen.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben omdat ik me realiseer dat naast mijn interne verwachting de externe situatie of persoon van inzicht kan verschillen daardoor onbewust vanuit mijn vooronderstelling heb geleefd dat anderen onvoldoende rekening houden met mijn behoeften.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan heb en aanvaard te denken dat het anderen koud laat hoe ik me voel.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik mijn behoeften wil najagen, claimen van anderen opeis en denk dat ze dan wel rekening houden met mijn onvervulde behoeftes.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan heb en aanvaard dat ik mijn gemis aan affectie verwar met onvoorwaardelijke liefde.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan heb en aanvaard dat ik denk dat intimiteit gebaseerd is op voorwaarden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan heb en aanvaard dat onvoorwaardelijk steun en affectie gebaseerd is op voorwaarden ‘doe jij iets voor mij doe ik iets voor jou.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken als ik aardig ben zijn anderen ook aardig.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken als ik maar vriendelijk ben worden anderen vanzelf vriendelijk.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan heb en aanvaard te denken als ik de goede vrede wil herstellen/bewaren de goede vrede in anderen zal ontstaan.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik mijn woorden en behoeften inslik om de goede vrede te bewaren.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik denk dat mijn behoeften anderen koud laat.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik denk dat mijn behoeften anderen koud laat en als ik mijn behoeften bespreek anderen mijn behoeften ook/toch negeren omdat het hen koud laat wat mijn behoeften zijn.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik mijn behoeften najaag ten kostten van anderen.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik mijn behoeften najaag ten kostten van anderen en uit contact van de radar verdwijn zodra mijn eisen genegeerd worden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan heb en aanvaard te denken dat ik meer mag nemen dan geven verwar met de polariteit dat ik neem om mijn onvervulde behoeften te compenseren, aandacht geven aan mijn onvervulde wens en hang naar aandacht, affectie en duidelijke voorspelbare grenzen en gezond voorbeeld gedrag/voorbeelden van mijn identificatie figuren (ouders, leraar’docent, en andere gezagdragers) die borg moesten staan voor mijn veiligheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan heb aan aanvaard dat ik meer oog had voor het vervullen van mijn onvervulde behoeften de behoeften van anderen niet altijd kon respecteren, met name in intieme relaties, omdat ik alleen oog had voor de vervulling van mijn onvervulde behoeften.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik mijn gemis en drang/verlangen naar onvoorwaardelijke affectieve steun zie als de vervulling van mijn emotionele en affectieve behoefte, intimiteit ervaar en verbind aan onveiligheid, onvoorspelbaarheid en onbetrouwbaarheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik intimiteit ervaar, verbind aan en verwar met onveiligheid, onvoorspelbaarheid en onbetrouwbaarheid waardoor ik er rekening mee houdt dat intieme relaties eindig zijn en gedoemd te mislukken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan heb en aanvaard dat ik succes hebben zelf verstoor omdat ik denk dat wat ik aanpak en in gang zet gedoemd is te mislukken.

Ik realiseer me dat ik vroeger trots was op een oom waarvan ik dacht dat hij succesvol was omdat hij altijd weer thuis kwam met zijn truck na een lange reis waar mijn vader thuis kwam met stukken aan zijn truck. Ik ging materieel succes verwarren met mijn vraag naar en behoeften aan affectieve veiligheid en steun om te lukken, in plaats van mislukken.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik primair focus op mislukken.

Als en wanneer ik mezelf verdoem tot mislukken omdat ik reageer op externe factoren mezelf stop en adem.

Ik realiseer me nadat lichte irritatie in mezelf ontstaat me bewust wordt van mijn reactie op en naar aanleiding van een externe situatie, gebeurtenis of persoon.

Ik realiseer me dat dit irritatie signaal mijn inzicht/ingang vormt naar de eliminatie van de positief/negatief geladen lading die ik heb verbonden aan mijn eisen en verwachtingen waaruit mijn interne problemen ontstaan in relatie tot externe intieme en werk gerelateerde relaties.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan heb en aanvaard dat ik mijn innerlijke ervaring vertaal naar mijn verwachting naar hetgeen ik van externe anderen, situaties of gebeurtenissen verwacht/eis als vervulling van mijn onvervulde gezonde behoeften.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik me primair focus op ongezonde inzichten in problemen en mislukken denk in plaats van te denken in oplossingen, eenheid en gelijkheid denken in oplossingen en gezonde mogelijkheden hetgeen het beste is voor allen en Alle Leven.

Ik realiseer me dat ik onbewust primair focus op ongezonde mogelijkheden, problemen en mislukken mezelf verhinder om effectief te zijn als waartoe ik in staat ben binnen mijn wereld en realiteit.

Ik realiseer me dat ik onbewust primair focus op ongezonde mogelijkheden, problemen en mislukken mezelf verhinder om effectief te zijn als waartoe ik in staat ben binnen mijn wereld en realiteit.